09.11.2016 – sauerland – dag 6 – 25 km

Vandaag ligt er weer meer sneeuw dan gisteren. Het is prachtig en we genieten volop. Woef trouwens ook want die vindt de sneeuw wel leuk! Het lijkt nog wel OK qua fietsen en hardlopen dus we gaan vol goede moed en zin op pad voor een nieuw rondje. Tot onze verrassing hebben we ontdekt dat het naar Winterberg maar 12 km is door het bos. Dat is met de auto een stuk verder. Toen we eens op de kaart keken, ontdekten we dat we de route ook iets konden inkorten. We hadden al gehoord dat de weg naar Winterberg aardig op en neer zou lopen qua hoogteprofiel dus we doen het even rustig aan en kiezen voor een iets kortere route vandaag. We hebben dus een route gemaakt van 18 a 19 km en dat lijkt ons prima voor deze ochtend met deze sneeuw. De route staat in de navigatie op de fiets dus we kunnen op pad zonder al teveel op de kaart te hoeven kijken en de weg zou een redelijk groot pad moeten zijn dus dat leek allemaal veelbelovend. Ik ga eerst even de voetjes van woef insmeren vanwege de sneeuw en S. gaat de fiets pakken. Daarna gaan we weer richting de parkeerplaats voor de start. Even klimmen en vandaag weer meer sneeuw dan gisteren.

klik voor groot

We lopen aanvankelijk een stukje van de rode route die we al eerder deden. Maar met sneeuw ziet het er allemaal anders uit natuurlijk. De klim is eigenlijk prima te doen en al snel zijn we weer boven.

klik voor groot

Na 4,5 km moeten we even een smaller paadje nemen dat ons naar de nieuwe route zal leiden. Daar ligt al best veel sneeuw en het is even ploegen, ook met de fiets. Maar wat een feest!

klik voor groot

Het pad daarna is weer wat breder en beter toegankelijk maar we merken duidelijk dat we al een stuk hoger zijn dan bij de start. Er ligt veel sneeuw op de bomen en het is erg fraai. Het klimmen valt niet helemaal mee maar ik loop redelijk makkelijk naar boven en ook S. komt boven met zijn fietsje.

klik voor groot



We kijken af en toe op de bordjes onderweg en daar staat ook de hoogte op. We zijn nu rond de 650 meter, dus 100 meter lager dan op de Bollerberg waar we gisteren zoveel plezier hadden met de sneeuw. Daar zal nu wel helemaal veel sneeuw zijn! We zien ook Winterberg staan en zien dat het maar 5 km is vanaf het punt waar wij weer omkeren. Maar we besluiten dat niet te doen. Dat is wel een erg groot extra lusje dan! We lopen even verder naar het Franzosenkreuz am Alten Weg en even later zijn we bij de splitsing waar wij rechtsaf slaan weer terug naar Hesborn.

klik voor groot



De weg is een beetje glad omdat er kennelijk een vrachtwagen (voor de bomenkap) overheen is gereden. dat loopt niet ideaal maar vooruit maar. Mooi is het gelukkig wel en voor de fiets is het ook goed te doen. We zijn verrast dat deze Schwalbe Marathon banden het toch redelijk goed doen op dit terrein.

klik voor groot


Veel te vroeg naar ons zin zijn we weer bij de parkeerplaats. Gaan we nog naar de Bollerberg? Een ander rondje? We slaan weer rechtsaf en maken een ander lusje. Het is te mooi om nu al te stoppen. Ik kan de hele dag wel blijven lopen trouwens.

klik voor groot


Natuurlijk maken we weer wat foto’s van woef en van ons samen. Altijd leuk. Vormen waf en ik geen mooi stel zo samen in het geel? Valt wel op in de sneeuw. Toch denk ik dat de Cloudchaser beter zit omdat deze tankie toch een beetje gaat hangen bij haar buik als het nat wordt aan de buitenkant. Dat betekent dat ze dan koud wordt. Met de cloudchaser blijft ze lekker warm.
Na het lusje komen we weer op de bekende weg richting de parkeerplaats. Jammer maar helaas. Wafje moet ook eten dus we gaan toch maar weer terug. Inmiddels is het ook wel vrij mistig geworden.

klik voor groot

De fiets ziet er toch wel bijzonder uit met die sneeuwplakken overal. Dat fietsje heeft thuis wel wat onderhoud nodig denk ik en de remblokken slijten ook razendsnel natuurlijk.

klik voor groot

Na 19 km staan we weer bij het hotel. Misschien kunnen we vanmiddag nog een rondje lopen of eventueel wandelen met de stokken (dat deden we dus ook en dat verslag staat onder het kaartje). Als we hier nog een keer komen, gaan we zeker naar Winterberg lopen. We zouden dan zelfs het zo kunnen plannen dat we daar lunchen en waf eten geven en daarna weer verder of terug gaan! Ook is het wel handig om de volgende keer de mooie wandelkaart die ik jaren geleden kocht mee te nemen…..

klik voor groot

gegevens:

* 19 km
* 0 graden, sneeuw

ronde 2: 6 km

Vanmorgen hebben we ruim 19 km gelopen richting Winterberg. S. heeft niet zoveel zin om te fietsen en daarom gaan we eens met de poles op pad. Vanmorgen stond in het hotelkrantje dat je stokken kunt lenen bij de balie dus dat gaan we doen. Ik bracht mijn eigen stokken al mee dus 1 paar is genoeg. Het zijn verstelbare stokken dus we kunnen mooi eens kijken welke hoogte geschikt is voor S. We denken 120 cm omdat we dat al eerder probeerden.

Vol goede zin gaan we op pad. Inmiddels heeft het weer gesneeuwd dus dat is leuk. We willen naar de Bollerberg toren klimmen via een andere route waar we vorig jaar niet naar beneden durfden met de fiets. Nu willen we dat wel eens omhoog klauteren omdat dat de snelste weg is naar de toren en het ook wel erg mooi is nu met de sneeuw. Ik ben benieuwd hoe zwaar het zal zijn!

Eerst maar richting de parkeerplaats en ook dat steken we af via een offroad stukje. Helaas blijkt de camera te zijn meegenomen zonder geheugen kaart maar kunnen we gelukkig wel met mijn telefoon wat foto’s nemen van ons tripje. Na de parkeerplaats klauteren we de steile heuvel op.
Het stukje klimmen valt eigenlijk best mee en hoewel we ons best moeten inspannen, zijn we redelijk snel boven. Daar slaan we rechtsaf over een prima pad waar veel sneeuw ligt. Als het goed is, kunnen we straks via een heel smal pad (volgens de kaart) rechtstreeks naar boven klauteren.

klik voor groot


We kunnen inderdaad het paadje vinden en we klauteren naar boven. Er is natuurlijk niemand geweest en de sneeuw ligt echt best hoog. Het is wel een avontuur en we vinden het echt leuk om te doen op deze manier.

klik voor groot

Het is zo mistig dat we de toren helemaal niet kunnen zien bij onze klim maar ineens zijn we op de top. We zien helemaal niets qua uitzicht maar de hoeveelheid sneeuw en de stilte maakt het prachtig. We blijven even staan luisteren naar de stilte en lopen daarna het pad weer naar beneden vanaf de toren.
Inmiddels begint het ook echt te schemeren en foto’s maken komt er verder niet meer van. We lopen terug over een pad dat we kennen en eerder liepen en fietsten. Ik ben benieuwd of we straks alsnog onze hoofdlampjes nodig hebben of dat de sneeuw genoeg reflectie geeft. Ik schat in dat we net op tijd het bos uit zijn qua licht en anders is het ook niet erg omdat we natuurlijk goed voorbereid (en dus met licht) zijn vertrokken.

Na ruim 6,5 km staan we weer bij het hotel. Dat was een leuk avontuur en met de poles lopen was ook weer erg leuk. Dat gaan we nog eens doen!

klik voor groot

gegevens:

* 6 km
* 0 graden, sneeuw

november 138 km – 2016 totaal 3.543 km

08.11.2016 – sauerland – dag 5 – 13 km

Gisteren lag er een prachtig laagje poedersneeuw in de ochtend dat helaas in de middag alweer grotendeels verdwenen was. Maar de natuur zou de natuur niet zijn om ons vandaag weer te verrassen. Als we naar buiten kijken, zien we dat het wederom gesneeuwd heeft. Er ligt net iets meer dan de vorige ochtend. Misschien blijft dat wel langer liggen! We zijn dus reuze benieuwd naar de route(s) en gaan na het ontbijt snel op pad. Ik had eigenlijk ook een route in Dreislar getekend, maar omdat die route lager ligt, willen we toch weer de bossen in om te kijken naar de sneeuw! Wafje krijgt de cloudchaser aan en we gaan gauw weg.

klik voor groot


Terwijl we naar de parkeerplaats lopen als warming up, zien we hertjes door het veld naast ons springen. Een prachtig gezicht zo met de sneeuw. Het is overigens verder gewoon droog weer op een heel klein motsneeuwtje na. Ook is het niet erg mistig vandaag dus we zien ook nog wat in de dalen. De mistflarden maken het eigenlijk extra mooi. Het is fijn dat de weg hier naar boven al schoon gereden is door enkele auto’s. De bomen geven ook nog warmte af dus het is hier prima beloopbaar allemaal. We zijn benieuwd naar het bos!

klik voor groot



Er ligt duidelijk meer sneeuw in het bos dan gisteren. Toen lag er in het begin deel weinig maar nu ligt hier ook al een laagje. Wat is het mooi en wat is het lekker weer! Ik heb al snel mijn jasje uit en loop weer met mijn shirtje met sleeves en donsjackje. Dat loopt het fijnste met dit mooie weer. Ik heb wel handschoenen aan overigens. Het lopen gaat prima, het voelt allemaal zo fijn en schoon qua ademhaling.

klik voor groot


Op het stukje langs de bosrand maken we weer foto’s. Veel te veel natuurlijk maar hoe vaak loop je hier nou en hoe vaak nou met sneeuw? Ik vind het prachtig en sta gewoon even stil om me heen te kijken. Wat is het prachtig en vredig.

klik voor groot

Als we weer verder lopen, zien we de vliegenzwammen weer staan. Deze keer verder bedekt door de sneeuw maar ze houden het nog vol zo te zien met de sneeuw op hun dakje.

klik voor groot


Mijn schoenen doen het overigens prima hier in de sneeuw. Modder, natte stenen, bladeren en sneeuw. Inmiddels dus al van alles geprobeerd en dat bevalt goed. De natte bladeren van een paar dagen geleden was natuurlijk ook een nieuwe ervaring met deze schoenen, want dat heb ik nooit gehad in de UK als ik daar in de winter was. Wel modder en natte stenen. Maar dit bevalt prima zo.
Na de bosrand gaan we weer steil omhoog rechtsaf. Daar lag gisteren best een laagje sneeuw dus we zijn benieuwd hoe dat nu is. Erg origineel zijn we momenteel niet met de routes maar het is zo mooi dat we gewoon willen zien hoe het vandaag is.

klik voor groot

We slaan weer rechtsaf en komen weer uit op het brede pad. Dat is mooi schoon en daar kunnen we goed lopen en fietsen. Ondertussen bedenk ik waar we nu naartoe zullen lopen. Misschien naar de Bollerbergturm waar we uitzicht zullen hebben en waar zeker meer sneeuw zal liggen. De turm ligt immers op 780 mtr hoogte en de klim zal zeker de moeite waard zijn denken we.

klik voor groot

Als we weer bij de parkeerplaats uitkomen, besluiten we het te doen. De klim naar de Bollerberg(turm). Dat zal niet meevallen en we besluiten gewoon even ieder onze eigen weg te kiezen. Ik denk dat ik het wel zal redden maar met de fiets lijkt me dat uitgesloten. Veel te steil. Ik hoop alleen dat de weg niet al te glad zal zijn maar we doen gewoon voorzichtig. We slaan dus linksaf en starten de klim….

klik voor groot


Rechts van me ligt het dal en gelukkig hebben we uitzicht en kunnen we genieten van de sneeuw op de daken en de bomen. Het klimmen gaat mij prima af. Ik ben helemaal verrast dat ik zo makkelijk naar boven loop. Ik loop langs het pad waar we vorig jaar in zijn geslagen maar niet meer naar beneden konden (wilden bedoel ik) omdat het te steil was. Nu loop ik gewoon door en klim verder. Op een gegeven moment is de eerste klim voorbij en staat er een bankje met een fraai uitzicht. Uitdaging of niet, ik stop toch even om een foto te maken en te kijken of S. nog OK is op zijn fietsje. Dat ik deze klim al zo makkelijk en bijna fluitend kon doen is al helemaal super natuurlijk. Ik kan ook makkelijk verder maar die foto wil ik toch hebben.

klik voor groot

Na de korte stop bij het mooie uitzicht gaan we weer verder. Dat valt aanvankelijk even niet mee want dat stoppen zo in een forse klim is niet prettig. Maar het gaat goed en al snel ben ik weer in mijn ritme. Nu even door tot het einde dan maar! Langzamerhand komt er ook sneeuw op de weg en ik let dus goed op. S. maakt daar nog een foto van als hij op dat punt aankomt.

klik voor groot

Ik ben inmiddels bijna bij de turm aangekomen op het hoogste punt. Het lopen is niet overal even makkelijk meer maar omdat het verse sneeuw is, ga ik ervan uit dat er geen ijs onder het laagje ligt. Ik probeer licht en zeker te lopen zodat ik niet val en dat gaat goed. Als ik bij de top ben, hoor ik ineens woef heel raar schel blaffen. Althans dat denk ik. Het is woef toch wel? S. is toch niet gevallen met de fiets? Ik keer meteen om en loop weer naar beneden. Gelukkig komt S. daar al gewoon aanlopen met de fiets aan de hand. Niks aan de hand, wafje was kennelijk gewoon opgewonden en blij.
Samen lopen we dan nu maar even naar de turm om te kijken. Hier ligt echt wel wat sneeuw! Natuurlijk moet wafje ook even poseren. En die fiets? Die verandert langzaam in een sneeuwfietsje.

klik voor groot

Als we bij de turm komen, zetten we de fiets even weg en gaan verder kijken. Ik ga straks natuurlijk even naar boven klimmen maar als ik zo eens naar de trap kijk, zal dat niet meevallen. Op alle treden ligt een laagje sneeuw.

klik voor groot


Het uitzicht is werkelijk prachtig. Onderstaande foto vind ik echt een plaatje. Sneeuw en dan verderop nog een blik in het dal. Echt geweldig. Ik ben blij dat we de klim hebben gedaan om hier even rond te kijken met dit weer.

klik voor groot

Ik ga daarna even de turm beklimmen om te kijken of het vanaf de toren ook mooi is. Ik doe voorzichtig want er ligt best wat sneeuw en vooral op die trap.

klik voor groot

Het uitzicht is niet zo fraai vanwege de mistflarden en ik ga dus weer naar beneden. Daar laten we wafje nog even spelen in de sneeuw en we maken wat foto’s.

klik voor groot

Daarna gaan we maar weer eens verder. Ik ben benieuwd naar het pad want daar zal echt wel wat liggen denk ik. Zou ik er ook kunnen hardlopen en hoe gaat dat met de fiets? Het is prachtig mooi. Hardlopen gaat prima. Verse sneeuw is ook niet al te lastig en met goede schoenen al helemaal. Ik ben blij dat ik vandaag merino sokken aanheb want er valt natuurlijk ook sneeuw van boven in de schoen en dat smelt. Mijn voeten zijn echter prima warm en aangenaam met deze sokken.

klik voor groot


Omdat ik bij de toren mijn jackje heb aangetrokken, houd ik dat hier ook maar even aan. Hoofdbandje op en handschoenen aan. Het is hier ook wel iets kouder dan in het lager gelegen gebied. Het scheelt hier toch bijna 300 meter met het hotel.

klik voor groot

Het pad is goed te doen maar ik vind het maar knap dat S. zo met die fiets uit de voeten komt hier in dit terrein. Ik ben wel blij dat er nieuwe remmen opzitten inmiddels maar de remblokken zullen wel totaal versleten zijn als we thuis komen. Weekje heuveltjes en weg!
Waf vindt alles nog leuk. Ze blaft en praat veel onderweg, waarschijnlijk van de opwinding. Ik voelde al even op haar rug maar ze is lekker warm dus dat kan het niet zijn. Pootjes zien er ook prima uit dus dat gaat goed.

klik voor groot

Ook het laatste stukje is weer prachtig natuurlijk! Ik ben benieuwd hoe het morgen is. Zal alles weg zijn? Valt er meer sneeuw? Morgen zullen we het weten!

klik voor groot

Vandaag in ieder geval een geslaagde run met prachtig weer en mooie beelden. Er is genoeg sneeuw voor mooie plaatjes maar we hebben er tijdens het lopen en fietsen weinig last van tot nu toe. Ik ben tevreden dat ik zo makkelijk heb geklommen vandaag. Ook alweer een opsteker.

Na 13 km staan we weer bij het hotel. Veel te veel foto’s natuurlijk voor zo’n kort rondje maar het was zo mooi! Op naar de volgende run.

klik voor groot

gegevens:

* 13 km
* 0 graden, sneeuw

november 113 km – 2016 totaal 3.518 km

07.11.2016 – sauerland – dag 4 – 21 km

ronde 1: 14 km

De voorgaande dagen hebben we goed, droog weer gehad en genoten van de mooie herfstkleuren. Voor vandaag is sneeuw verwacht en als we de gordijnen opendoen, zien we een heel dun laagje op de bomen liggen. Wat een prachtig gezicht! We hopen maar dat het er nog ligt na het ontbijt dus na de ochtendwandeling met wafje en het ontbijt gaan we gauw op pad. De weg is helemaal schoon en het is echt maar een dun laagje maar toch prachtig om te zien. Vorig jaar hadden we op de laatste dag van ons verblijf ook een poederlaagje. Dat was toen een enorme verrassing en echt genieten. We klauteren eerst de klim naar de parkeerplaats bij Hohe Schlade op. Ondertussen geniet ik van de koetjes in de sneeuw en het laagje op de bomen.

klik voor groot


Na de parkeerplaats gaan we verder en we kiezen voor de blauwe route omdat dit vorig jaar ook zo mooi was met de sneeuw. We komen dan eerst langs een open stukje en klimmen daarna een stukje hoger waar misschien wel wat meer sneeuw zal liggen! Grappig genoeg ligt er bijna niks in het bos. Misschien te warm door de bomen, wie za het zeggen. Maar het open stukje is wel weer erg mooi met het dunne laagje en omdat het zo dun is, merk je er verder niets van bij het fietsen of lopen.

klik voor groot


We zien nog wat herfstkleuren door de sneeuwlaag heen en dat is echt prachtig. We nemen even de tijd voor een paar foto’s van wafje en van de sneeuw.

klik voor groot

Na het open stukje langs de bosrand gaan we weer verder. Even een klein stukje stijgen en daarna rechtsaf en even steil omhoog en door een bos stukje waar het vorig jaar zo mooi was met de sneeuw. Wie weet ligt er nu ook meer dan beneden! Dat blijkt te kloppen. De klim gaat prima en daarna sukkel ik al fijn over het sneeuwlaagje. Ook S. fietst eroverheen en dat gaat verder prima.

klik voor groot


Na het bosstukje waar wat meer sneeuw ligt, slaan we weer rechtsaf en lopen we weer op een pad waar eigenlijk geen sneeuw ligt. Alleen op de bomen ligt een prachtig dun laagje.

klik voor groot

Als we weer bij de parkeerplaats zijn, besluiten we hetzelfde rondje nog een keer te doen. Het is toch elke keer anders en het loopt prima. De grap is dat we nu tijdens dit tweede rondje ineens mooie vliegenzwammen zien staan! Zo zie je maar dat het nooit hetzelfde rondje is omdat je elke keer wat anders ziet.

klik voor groot


Het lijkt inmiddels een beetje warmer te zijn geworden en de sneeuw is op lager gelegen plekken meer regen dan sneeuw. Jammer, want met een beetje pech is alles straks weer verdwenen!
Na het bosstukje lopen we alweer terug naar de parkeerplaats en vanaf daar weer terug naar het hotel. Heerlijk rondje, echt zo verfrissend qua longen. Ik hoop dat we dit vaker kunnen doen ook al hebben we dan natuurlijk misschien niet zulk lekker weer. Maar vorig jaar hebben we ook in de regen gelopen en ook dan is de lucht gewoon fijner en schoner dan hier.

klik voor groot

Na 14 km staan we weer bij het hotel. Heerlijk was het. De kamer is vrij koud geworden omdat we alle ramen open hadden vanwege dat long gedoe. De kamer wordt ook al niet meer schoongemaakt omdat de stofzuiger misschien wel teveel stof verstuift in de kamer (hebben we bedacht). We gaan broodjes eten in de kamer en S. doet alsof het heeeeeel koud is! Woef ligt heerlijk te slapen inmiddels en is toegedekt met een lekkere handdoek.

klik voor groot

rondje 2: 8 km

In de namiddag gaan we op pad voor een tweede rondje omdat het vanmorgen zo heerlijk was. We nemen een hoofdlampje mee en op de fiets gaat de nieuwe Lezyne 900 lumen lamp. Daarmee zouden we het toch makkelijk moeten kunnen doen in het bos qua licht!

We lopen het korte blauwe rondje van de langlaufloipes omdat we dat kennen en goed te doen is qua stijgingsprofiel. Jammer genoeg is de meeste sneeuw alweer weg. Het loopt heerlijk en ik loop flink door. Even vliegen! In no time staan we na ruim 8 km weer bij het hotel. Wat een genot was dit, zo heerlijk opgefrist!

In de avond gaan we lekker lui een video kijken en vroeg slapen. Morgen weer een dag! Ik ben benieuwd of er morgen weer opnieuw sneeuw zal liggen. Zou wel gaaf zijn!

gegevens:

* 21 km
* 2 graden, sneeuw

november 100 km – 2016 totaal 3.505 km

tracer – 70 km
rapa nui – 635 km
hoka clifton 2 – 353 km
hoka bondi 4 – 263 km
hoka stinson lite 3 – 32 km
hoka mafate speed – 244 km
pure flow – 454 km

06.11.2016 – sauerland – dag 3 – 18 km

Gisterenavond zijn we niet meer op pad gegaan. Geen idee waarom niet maar ik kreeg S. toch niet zo ver om in het donker het bos in te gaan voor een kort rondje. Maar we hadden wel een mooie route gelopen en in de middag een beetje op de midgetgolf baan gespeeld. Vandaag gaan we dan wel weer lopen natuurlijk. Na het ontbijt gaan we op pad voor het rondje H2 en H1 aan elkaar gekoppeld. Die route liepen we vorig jaar ook samen. Op deze route hebben we zowel bos als uitzicht langs de bosrand over het dal en dat is tenminste fijn afwisselend. De route staat ook op de Teasi zodat S. de route kan zien op de fiets. Eerst weer even klimmen naar de parkeerplaats en daar klimmen we verder. Aanvankelijk start ik met mijn roze Lafuma jackje maar al snel wissel ik dat voor mijn Vaude giletje. Veel te warm!

Vandaag wil ik niet alleen met shirtje lopen vanwege die longen waar ik gisteren ineens last van had. Zou het door het weer komen of toch iets op de kamer? Ik heb dus nu ook mijn arm sleeves aan. Maar bij het klimmen in het begin smolt ik al meteen in mijn jackje dus hoppekee giletje aan.

Het klimmen valt niet mee maar S. maakt zelfs foto’s van paddenstoelen onderweg. Dat is vervelend want met die fiets is het klimmen over het pad met natte stenen en bladeren al helemaal geen pretje. Ik hou op een gegeven moment mijn handschoenen ook maar in mijn hand om S. niet weer te laten stoppen. Straks zullen we rechtsaf slaan het bos in en dat is steil omhoog. Wandelen met de fiets is daar de enige optie om boven te komen.

klik voor groot

Daarna slaan we rechtsaf richting de Bollingerturm. Dat loopt en fietst ook niet makkelijk en als we daarna eindelijk op een normale weg komen langs de turm, vergeten we een foto te maken van de toren uit de verte. Deze keer klimmen we er niet heen voor een uitzichts foto zoals we de vorige keer wel deden. Maar misschien komen we er nog. S. herinnert zich de route nog goed en zegt dat we straks een rottig steil stuk over bladeren gaan krijgen. Dat blijkt te kloppen en al snel modderen we over het pad.

klik voor groot

Onder de blaadjes liggen wortels en stenen dus het gaat allemaal erg langzaam want ik heb geen zin om mijn nek te breken. Ook bedenk ik dat we volgende keer de Spot Gen 3 mee moeten nemen. Die zit normaal op mijn rugzak maar nu hangt de rugzak gewoon thuis en hebben we dus niks bij ons. Verbinding is hier niet, dus als iemand iets breekt door een stomme val, kunnen we weinig doen. De Spot moet dus een mobiel apparaat worden die vaker los mee zal gaan, ook tijdens op onze fietstochten.

We lopen verder over de blaadjes. We komen er wel! Dan komen we bij een uitzichtspunt waar we vorig jaar ook hebben gestaan. We nemen toch even de tijd om een foto van ons samen te maken. Mooi is het hier zeker en met al die kleuren al helemaal!

klik voor groot

We lopen weer verder over een goed begaanbaar pad waar een mountainbiker ons keihard voorbij komt rijden. Ja he! De weg loopt hier eindelijk een beetje naar beneden dus dat kan makkelijk!

klik voor groot

We lopen daarna weer langs de bosrand langs weilanden. Het uitzicht is mooi en we lopen richting het dorp terug. Het zonnetje laat zich weer even zien.

klik voor groot



De kleuren zijn fantastisch onderweg. We komen door het dorp en lopen een stukje langs de weg richting de andere lus die ons straks weer richting het hotel zal brengen.

klik voor groot

Het begin van dit pad is prima begaanbaar en redelijk vlak. De weg is veel minder modderig dan vorig jaar want toen hebben we op sommige stukken enorm zitten rommelen (en schelden). We bieden wafje wat water aan hoewel het net miezert. Gek genoeg hebben we tijdens deze run een beetje miezer regen maar ook zon. Maar we hebben er eigenlijk geen last van dus dat is prima zo. Wafje wil overigens geen water en ik neem een beetje water dat lekker koud is geworden onderweg.

klik voor groot


Rechts van ons zien we de Bollingerturm liggen. Wat een eind lijkt dat zo! Inmiddels zijn we het klimmen ook een beetje beu. Het lijkt vlak maar het is gewoon vals plat omhoog en dat over een paar kilometer. Pfffff. Zelfs in 2011 vond ik het na 14 km welletjes herinner ik me uit de verslagen. Dit jaar overigens aanzienlijk minder modder! We hobbelen door en zien weer de stoel van de meubelmakerij in Liesen links van ons in de verte. Raar ding!

klik voor groot

We zijn nu vlakbij de weg die we gaan oversteken voor het laatste stukje. Ineens zien we rechts van ons mooie blauwe en witte bloemetjes. Grappig zo in november!

klik voor groot

Nog een stukje door en dan steken we de weg over. Wafje moet even aan de riem. Daarna lopen we alweer langs de achterkant van Barbet waar velgen gemaakt worden. Eigenlijk zouden we daar achterlangs moeten lopen maar vorig jaar merkten we al dat dat was afgesloten en moesten we dwars over het veld naar de weg.

klik voor groot

Al snel lopen we over de weg en hebben we uizicht over Hesborn. Echt fraai maar het is erg zwaar omdat de weg zo lekker omhoog loopt. Inmiddels hebben we wel een beetje genoeg van al het klimmen eigenlijk! Het uitzicht met de rode en gele kleuren is gelukkig wel erg ontzettend mooi. Herfst is toch een geweldig mooi seizoen met al die kleurtjes. Langzaam schiet onze route op, en het einde is in zicht.

klik voor groot

We lopen weer langs het kinderliftje aan de bovenkant. Dat zal nu het hoogste punt zijn dus straks gaan we weer naar beneden. Eindelijk dan!

klik voor groot

We hobbelen verder, lekker naar beneden, naar het dorp en langs het andere hotel. Na 18 km staan we weer voor de deur. Even wafje afdrogen en schoonmaken en de fiets wegzetten. Op naar de volgende run.

klik voor groot

gegevens:

* 18 km
* 5 graden

november 78 km – 2016 totaal 3.483 km

05.11.2016 – sauerland – dag 2 – 13 km

Vandaag dag 2 van bootcamp in het Sauerland. Gisteren hebben we onderweg naar dit hotel een mooie run gedaan rond de Mohnesee bij Werl. We hadden toen mooi weer en ook vandaag is het weer ons gunstig gezind. Het is droog en er staat wederom geen wind!

Na ons (karige) ontbijt gaan we op pad voor onze run. We gaan op pad en kiezen een van de langlaufroutes, waarbij we kunnen kiezen uit 5, 10 of 15 km plus heen en weer naar hotel (3 kilometer). Aanvankelijk willen we de zwarte route nemen (18 km) maar omdat we denken dat we ook in de avond nog gaan lopen, nemen we de rode route (13 km).

klik voor groot

Het is prachtig weer en mijn jasje is al snel uit. Het uitzicht is mooi en er zijn veel meer kleuren aan de bomen dan vorig jaar toen het al kaler was. We waren ook twee weken later maar toch. Erg fraai en we genieten er volop van. Eigenlijk heb ik het ook niet zo mooi gezien in 2010 en 2011 toen ik hier in dezelfde periode was.

S. heeft zijn oranje Nike softshell aan. Gelukkig kochten we in de loop van de tijd een aantal goede kledingstukken voor onderweg dus we kunnen ons makkelijk aanpassen aan de weersomstandigheden.

klik voor groot

We doen de warming up richting Hohe Schlade bij de parkeerplaats waar de routes starten. Dat is al vermoeiend genoeg want de weg loopt vrij steil omhoog. Maar we komen er wel! Bij het bord met de routes maken we nogmaals een keuze voor de route voor vandaag. Altijd weer een beetje twijfel. Ik wil de hele dag wel lopen maar dat kan nu eenmaal niet. Het is een beetje mistig maar het uitzicht is nog steeds fraai. We kiezen voor zwart en lopen door. Maar bij de splitsing met rood kiezen we toch voor de rode route omdat we vanavond nog een keer gaan lopen.

klik voor groot



Dat valt helemaal niet mee want het is aardig steil. Maar het is goed te weten dat de laatste paar kilometers weer lekker naar beneden zullen gaan!
We komen weinig mensen tegen en dat is op zich wel opvallend. Lekker rustig overigens!

klik voor groot

Het stukje naar beneden loopt weer prima en al snel lopen we weer langs de skihut met de kinderlift. Vreemd genoeg hangt er in de middag ineens een skilift daar. Op onderstaande foto van de ochtend is te zien dat de lift er nog niet hing tegen het middag uur.

klik voor groot

Na 13 km staan we weer bij het hotel. Fijn rondje met prachtig weer! Helaas slaan mijn longen totaal dicht als we op de kamer zijn. Van mijn middagdutje komt dus niks want ik piep en heb het benauwd. Er is dus iets op de kamer! Dat is eeuwen geleden en ik baal als een stekker. Ik spit mijn koffer door op zoek naar een puffer en vind er uiteindelijk eentje in mijn rugzak gelukkig. We ontvluchten de kamer en gaan naar de midgetgolfbaan. Even buiten! Daar gaat het al meteen weer goed gelukkig.

Op de kamer halen we de meeste hondenspullen weg en ook het dekbed met veren wordt verwisseld voor een synthetisch dekbed. Bummer maar nu eerst eens kijken of het verder weg zal blijven de komende dagen.

Jammer genoeg zijn we te lui om in de avond nog een rondje te doen dus morgen weer op pad.

klik voor groot

gegevens:

* 13 km
* 5 graden

november 60 km – 2016 totaal 3.465 km

04.11.2016 – möhnesee – 15 km

Vandaag vertrekken we naar het Sauerland voor een aantal dagen lekker buiten zijn. We hebben plannen om te lopen, te tennissen, veel te slapen en te wandelen. Aanvankelijk hadden we weinig zin en wilden we het uitstellen, of dichterbij huis blijven maar vanmorgen hebben we toch alles snel ingepakt en gaan we op weg. Ik had al een eerste route gemaakt rond de Mohnesee waar ik in 2011 ook ben geweest met woef tijdens een verblijf in Werl. Dat was destijds prachtig en ik wil het graag aan S. laten zien. Ik vind het eigenlijk wel bijzonder dat ik hier 5 jaar geleden ook was met wafje. Wat is er veel gebeurd in die 5 jaar al! Na ruim 3 uur rijden komen we op de parkeerplaats aan. Een andere plek dan ik eigenlijk had bedoeld omdat we verkeerd reden, maar eigenlijk beter omdat er ook toiletten zijn waar we ons na de run kunnen omkleden! Parkeren kost 2 euro voor 3 uur dus niet al te duur en het is lekker rustig. Tot 18.15 kunnen we daar staan en dan hopen we toch wel terug te zijn omdat het dan ook al donker is. Eerst nog even naar de Sperrmauer kijken waar we vlakbij zijn en zullen beginnen met de run.

klik voor groot

Vol goede zin gaan we op pad. We lopen nu eerst over de Sperrmauer omdat het op de terugweg donker zal zijn. Het uitzicht is mooi ondanks dat het geen zonnige dag is en er zijn nog volop herfstkleuren te zien. Het is droog en er staat geen wind dus dat is fijn lopen. Aan het begin van de Sperrmauer zitten slotjes op een hek. Grappig om te zien.

klik voor groot



Daarna gaan we over het pad verder richting het bos. De Teasi zit op de Fuji en dat is wel makkelijk zo onderweg want we kunnen precies zien waar we heen moeten. Ook al is de route redelijk recht toe rechtaan, navigatie onderweg is erg prettig. Op sommige stukken kan je de Sperrmauer nog zien liggen en dat is prachtig.

klik voor groot

Het water staat ontzettend laag, veel lager dan de vorige keer toen het bekken helemaal gevuld was. De weg loopt en fietst makkelijk omdat het een gewoon pad is en geen off road gebeuren zoals ik in 2011 koos. We zijn blij dat we deze route nu doen want het is weer eens iets anders dan alleen maar bos. We wijken even af richting een offroad pad waar we beter uitzicht hebben op de Sperrmauer maar dat blijkt een heel raar hobbelig pad te zijn dus na de foto’s keren we om en nemen de gewone weg weer verder. Dat is prachtig en we genieten van de kleutjes van de bomen. Veel meer kleur dan vorig jaar! Even verderop hebben we weer een mooi uitzicht op het meer. Natuurlijk weer een kiekje.

klik voor groot



We lopen verder en zijn verrast dat er zo weinig mensen lopen. Een verdwaalde fietser en dat is het eigenlijk. S. doet het ook goed op de fiets en dit is niet moeilijk qua ondergrond of stijgingspercentage. Heerlijk fietsen zo! Ik heb inmiddels al lang mijn jasje uit en loop dus alleen in mijn shirtje!
We lopen verder en steken het water over langs de weg. Dat loopt overigens prima omdat het pad afgescheiden is van de autoweg. Het is maar een klein stukje en al snel slaan we linksaf het bos in. Het mooie van deze kant is het uitzicht over het water.

klik voor groot

Je loopt door bos maar wel met uitzicht. Inmiddels is het al een beetje schemerig aan het worden en er worden dus niet veel foto’s meer gemaakt. Hier is het overigens wel drukker dan aan de andere kant.

klik voor groot

We lopen door en komen uiteindelijk weer bij een overgang over het water. Vanaf nu alleen nog maar langs de weg en eigenlijk loopt het prima. Ik twijfel of ik het lampje al aan moet doen op de fiets want het gaat wel erg hard met de invallende duisternis maar we lopen gewoon even een beetje door. Gelukkig loopt de weg naar beneden en dat loopt een stuk lekkerder. Na 15 km staan we weer bij de Sperrmauer. Het is nog bijna golden hour met een blauwe lucht dus we maken gauw nog wat foto’s van de Sperrmauer.

klik voor groot

Het is toch wel leuk dat we nu de Sperrmauer met licht en ook zo aangelicht hebben gezien tijdens onze run. Qua weer hebben we echt enorm geboft. Het is al november en lopen is mogelijk met alleen een shirtje aan!

Ik ga me gauw omkleden in de toiletten en daarna moet S. even telefoneren. Door het afdrogen en verzorgen van woef, het omkleden en even een hapje eten is het inmiddels net na 18 uur en zien we dat de toiletten worden afgesloten. Net op tijd omgekleed dus want droog en warm nog anderhalf uur in de auto zitten is wel zo prettig!

We gaan op pad voor het laatste deel richting ons hotel. Over anderhalf uur zullen we daar aankomen. Best een eind rijden nog maar deze run hebben we maar vast gedaan!

gegevens:

* 15 km
* 8 graden

november 47 km – 2016 totaal 3.452 km

02.11.2016 – hitland – 16 km

Vandaag ga ik weer op pad voor een rondje. Wafje gaat weer mee en ik vertrek weer vanaf huis. Dat maakt echt veel uit qua tijd en zo meteen binnen komen is ook best fijn. Niet eerst nog even een stukje met de auto rijden na afloop en weer afkoelen! Het is vreemd weer en omdat het waait en misschien ook wel gaat regenen, trek ik weer mijn Fast wing jackje aan van Salomon. Omdat ik de Flipbelt om heb, kan ik dat jasje eventueel – net als gisteren – opbergen in de belt maar ik denk dat ik het vandaag aan ga houden. Ik doe de warming up weer langs de dijk en zet toch maar de beacons op de telefoon aan voor de zekerheid, zodat ik een kaartje en wat gegevens zal hebben als de garmin 610 er eventueel weer mee op houdt. Dat gebeurde al eerder tijdens een run en ook laatst op de fiets. Misschien is de accu niet meer goed maar ik neem aan dat dit kleine stukje toch wel moet kunnen. Dat blijkt overigens niet het geval dus ik ben blij dat ik de gegevens nog heb van de telefoon.

Als we in het natuurgebied zijn, start ik de training. De luchten zijn vandaag prachtig en ik word getrakteerd op verschillende regenbogen. Ik probeer met mijn telefoon een kiekje te maken maar tegen de tijd dat ik het ding uit de belt heb gepeuterd is het mooie licht alweer weg.

Al snel hebben we de eerste 5 km er alweer op zitten. Als ik met de auto ga, is dat op dit punt 3 kilometer minder! Grappig genoeg voelt dat vreemd nu, want het is net alsof dat eerste stukje (en later het stuk terug naar huis) niet ‘meetelt’ want het kost totaal geen moeite. Zo hobbelen we verder door het gebied. Ik word aangesproken door mensen die met flyers rondlopen vanwege een vermiste hond. Daar neem ik natuurlijk even tijd voor en ik berg de flyer op in mijn Flipbelt. Lijkt me zo rot als je een hond kwijt bent! Daarna lopen we weer verder. Inmiddels schijnt het zonnetje even maar ik had net toch echt een kort maar hevig buitje ineens. De wind is best fris en ik ben blij met mijn jackje vooral nu ik ontdekt heb dat ik de mouwen toch een beetje kan optrekken zodat het net minder warm is allemaal. Dat jackje weegt dus echt helemaal niks, het is net papier zo dun!

Ik hobbel het hele gebied door met wafje die het prima doet overigens. Het is lekker rustig en alles voelt ook prima. Ik geniet van mijn run en van mijn blije wafje. Ik loop gewoon hetzelfde rondje als gisteren en weet dus al dat we na 16 km weer voor de deur zullen staan. Toch best een eindje en het voel als een ommetje. Gisteren ging het overigens ook makkelijk maar dat voelde toch net weer anders omdat ik weer wat sneller liep. Na 14 km houdt mijn horloge ermee op. Accu blijkbaar leeg, ik weet het niet. Ik baal van het horloge dat er ineens weer mee ophield. Ik was net zo vredig aan het lopen en al op de terugweg. Dan sta je toch weer even te pielen om dat ding aan te krijgen, wat uiteindelijk dus niet lukt. Ik zal thuis eens kijken of ik de accu ga laten vervangen want het is een fijn horloge. Ik meen dat dat 25 euro kost bij iemand in Leiden.

Ik loop verder naar huis in de wetenschap dat mijn run er toch bijna op zal staan. Na 16 km staan we voor de deur. Blije waf, blije ik. Lopen ging heel makkelijk. Mocht ik morgen weer even op pad gaan, dan blijft wafje thuis omdat het anders teveel wordt voor haar. We gaan komend weekend naar Sauerland en dan mag ze weer lekker mee.

Op naar de volgende run(s).

gegevens:

* 16 km
* 10 graden

november 32 km – 2016 totaal 3.437 km

01.11.2016 – hitland – 16 km

Gisteren heb ik niet gelopen maar heb ik wel 5 km Nordic Walking gedaan. Dat ging een stukje rapper dan wandelen en het was ook wel weer leuk om te doen eigenlijk. Mijn stokken maken alleen een hels kabaal op de ongelijke grond en dat is jammer. Maar mooi was het met de zonsondergang, de oranje luchten en de mistflarden die over de weilanden trokken met de koetjes als silhouet. Prachtig!

Vandaag zal mijn dag vast anders lopen dan ik wil, dus ik besluit in de ochtend te vertrekken voor een rondje vanaf huis. Dat schiet net wat meer op en de afstand wordt automatisch langer op die manier. Woefje heeft er zin in en als ze ziet dat ik in mijn renkleding de kamer binnen kom, staat ze al blij op. Zij wil wel! Ik ook dus we gaan op pad. Beltje om voor de sleutel, de riem en eventueel straks mijn dunne jackje. Ik wil wel eens proberen of dan jackje er ook makkelijk inpast en of dat iets is met mooi weer voor het inlopen.

Na ruim een kilometer zijn we bij Hitland en kan ik beginnen met de kern. Woef vindt het leuk en loopt vrolijk mee en zelfs voor me uit. Ik loop ook makkelijk. Na een kilometer gaat mijn jasje uit. Ik vouw het op in zijn eigen piepkleine zakje en frommel het in het ritsdeel van mijn belt. Ik schuif alles op mijn rug zodat het bobbeltje daar nu zit. Prima weer zo zonder wind en ik loop verder.

Ik loop verder, slinger door het andere deel en loop weer terug. Als ik alle ‘armen’ eenmaal loop, zal er straks 16 km op de teller staan en dat is voldoende voor vandaag. Woef doet het prima overigens. Ik zorg ervoor dat de hartslag nergens boven de 135 uitkomt. Soms tik ik toch even 138 aan maar dat kan ook niet anders met tempowisselingen, bruggetjes etc. Maakt niet uit, ik loop op cadans en ademhaling en verder vlak.

Ik loop een beetje te mijmeren als ik iemand uit de buurt tegenkom op de dijk die ik halverwege Hitland ook al tegenkwam. We raken tijdens de cooldown aan de praat. Hij is 61 en hijgt als een postpaard. Ik vraag wat over lopen, hartslag en tempo. Hij liep nu 6 (!) km continu. Nu zonder hartslagmeter maar hij probeert wel eens de hartslag onder de 150 te houden. Dat lijkt me een goed idee ja….. Ik leg een beetje uit wat ik de afgelopen jaren ontdekt heb over lopen, hartslag etc. Hij vindt het leuk en interessant en na 15 minuten gaan we weer ieder onze eigen weg naar huis. Ik ben benieuwd want ik herinner me dat we enkele maanden geleden ook al deze discussie hadden! Tijdens ons gesprek haalde ik trouwens mijn jack weer tevoorschijn om niet teveel af te koelen. Die blik van de man toen ik uit dat piepkleine pakketje mijn jackje haalde was leuk! Maar ik wilde niet teveel afkoelen tijdens het stilstaan dus vandaar dat ik het aantrok. Ik heb het niet voor niets bij me!

Na de cooldown staan we met 16 km op de teller weer voor de deur. Fijn rondje en ik hoop dat ik vanmiddag nog even kan fietsen maar ik zie het somber in vanwege mijn afspraak! Afwachten maar en anders morgen misschien.

gegevens:

* 16 km
* 10 graden

november 16 km – 2016 totaal 3.420 km

review: flipbelt

In Amsterdam kocht ik op de stand een Flipbelt. Ik had er al eens naar gekeken maar vanwege de prijs, wilde ik de belt eerst wel eens passen. Zo gezegd zo gedaan en na de run loop ik terug naar de stand om te passen en ook om te kijken of de telefoon erin zou passen.

hoe zit het?

In tegensteling tot de Spibelt waar een sluiting aan gemaakt is, is de Flipbelt een band uit één stuk waar je dus in moet stappen. Ik vind dat niet erg handig maar de praktijk zal moeten uitwijzen hoe het echt is. De bad zit natuurlijk redelijk strak en afhankelijk van voorkeur kan de band om de heupen of het middel gedragen worden. Er zijn verschillende maten dus opmeten en/of passen is raadzaam.

wat kan er in?

Een telefoon, geld, gelletjes of andere voeding, water, sleutels etc. Eigenlijk past alles er wel in. k heb onderweg ook de hondenriem erin gepropt en ik denk dat een heel dun windjackje (Salomon bijvoorbeeld) er ook wel in past. Voor de sleutels is een haakje gemaakt dat aardig strak zit maar prima werkt. Heb je waardevolle spullen, dan kan je de band omdraaien zodat de openingen naar binnen zitten tegen het lichaam aan. Wil je er makkelijker bij, dan kan je het beste de openingen aan de buitenkant laten. Ik koos voor de zippered versie, met een rits zodat er niets uit kan vallen.

  

de praktijk

Inmiddels heb ik er enkele keren mee gelopen. Ik vind zelf het feit dat je ‘in de belt moet stappen’ niet erg handig. Ik zou toch liever een belt hebben die je makkelijk om kunt doen middels een clip of andersoortige sluiting. Vaak rijd ik eerst met de auto naar de start voor de run en dan zit alles in de weg in de stoel. Natuurlijk kan je de belt ook ter plekke omdoen, maar dan moet je dus weer op straat (waar het eventueel nat en vies is), in de belt stappen. Alles wat ik erin wil hebben, past er in. Toch kan ik niet alles er weer even makkelijk en snel uithalen tijdens het lopen. Ik moet vaak een beetje zoeken naar de opening en dan een beetje wurmen om iets eruit te krijgen. Ik denk ook dat het afhangt van de plaats waar je de belt draagt. Om je middel heeft de belt bijvoorbeeld neiging om toch wat op te rollen zodat de openingen een beetje lastiger te bereiken zijn. Ik weet ook niet zeker of ik achteraf de zippered versie handig vind. Bij een versie zonder rits kan je alles gewoon door blijven schuiven en dat is wellicht makkelijker. De belt schuift niet en schudt ook niet. Wat dat betreft doet de belt dus precies wat hij belooft: spulletjes meenemen zonder irritant schudden. Ik moet nog verder experimenteren met de belt maar de voorlopige conclusie is positief. Handig om wat mee te nemen onderweg.

Dit artikeltje staat ook op de review site met nog veel meer reviews!

30.10.2016 – garderen – 15 km

Vandaag gaan we richting Garderen voor een runnetje. Het is stralend weer en er is nog steeds geen wind. Eigenlijk hadden we wel kunnen kamperen dit weekend maar daar hebben we gewoon niet aan gedacht met alles wat we al gedaan hebben. Fietsen, lopen en slapen. Zoiets ongeveer. Maar we hebben we zin en vertrekken niet al te laat vanwege het tijdstip voor het eten van woefje. Door de wintertijd is het toch allemaal al een beetje anders dan normaal.

Het is nog heel rustig als we aankomen maar het is best fris. Ik vertrek met mijn dunne handschoenen en mijn nieuwe Fast Wing alomon jackje. Dat is een heel dun dingetje dat de wind tegenhoudt maar vooral heel makkelijk weg te stoppen is. Ik zou het nog wel in mijn Flipbelt kunnen stoppen als het moet dus die wil ik nu eens proberen, want ik ga ervan uit dat ik na de warming up het jackje al uit kan doen en alleen in mijn shirt kan lopen. Maar het begin is fris! S. fietst weer op de Fuji die inmiddels nieuwe remmen heeft. Afwachten maar hoe dat nu allemaal rijdt met dat fietsje. Ik denk nog steeds dat we er gewoon andere (bredere) banden op moeten doen voor de off road stukjes die S. met me mee fietst. Voor op de weg hebben we nou wel genoeg fietsen….

Het bos is prachtig en we gaan deze keer ook goed opletten of we paddenstoelen zien. Drie weken geleden waren we hier ook en toen zagen we niets. Al snel zien we de eerste en ik maak wat foto’s. Daarna trek ik al snel mijn jackje uit en ga ik verder met mijn shirt aan. Veel fijner!

klik voor groot



Na iets meer dan 5 km geven we wafje weer wat water maar die wil niets natuurlijk want het is niet warm. Maar beter een keer teveel aangeboden dan te weinig!
We ruimen het bakje weer op en gaan verder. Het pad is prima begaanbaar omdat het maar even nat is geweest vorige week. We lopen richting de weg die we oversteken en lopen daarna weer richting de schaapskooi. Het is op sommige stukken wat drukker dan normaal. Ook hebben we al gezien dat er een ride en run evenement is. Paarden en mountainbikers. Maar misschien merken we daar wel niets van.

Bij de schaapskooi is het eigenlijk heel erg rustig en ook op de heide is het rustig. Het fijne van Garderen is nog steeds dat het bijna nooit druk is. Vreemd, want het is een prachtig bos. Als we voorbij de schaapskooi zijn (waar ik woef altijd netjes aan de riem heb), zien we naast het fietspad weer enkele paddenstoelen. Ik ben blij dat ik nu Vliegenzwammen heb gevonden want die zijn prachtig. Met bolletje en met plat hoedje. Wafje en S. staan geduldig te wachten totdat ik mijn kiekjes heb gemaakt…. Daarna gauw verder richting het rulle zandstukje waar S. zo de pest aan heeft.

klik voor groot



Na de kiekjes lopen we weer verder richting het zand. Ik loop even door en eroverheen als oefening. Vorig jaar gebruikten we dat nog als oefening voor het strandstuk tijdens de Berenloop, maar die loop slaan we dit jaar over omdat we naar Sauerland gaan. Als ik aan het einde ben van het zandstukje, loop ik even terug naar S. die met het fietsje aan de hand door het zand ploetert. Als we weer bij het bos zijn, geven we wafje water die nu natuurlijk wel iets wil drinken. De rest van de route is eigenlijk alsmaar rechtdoor weer terug richting Gardern. Eerst door het bos, weer de weg over en daarna weer door het bos. De kleuren zijn prachtig en we genieten met volle teugen.

Als we vredig door het bos lopen, komt er ineens een mountainbiker ons achterop die luid roept dat er ook een paard aankomt. Nou inderdaad en in volle galop dendert er een paard langs. daarna nog een paartje van fietser en paard die keihard door de modder rennen dat alle kanten opspat. Moet dat nou zo? Ik begrijp werkelijk niet waarom er niet een beetje rekening met elkaar gehouden kan worden maar in een race is blijkbaar alls geoorloofd. Ook een rare organisatie die niet even wat bordjes ophangt voor argeloze wandelaars!

klik voor groot

Verderop zien we overigens dat de paarden en de fietsers het veel rustiger aan doen. Er wordt gewoon gestapt en de fietser rijdt ook rustig. Misschien moeten de paaren even rust hebben, ik heb geen idee. Best een leuk idee zo en er bestaat ook in Twente zoiets voor fietsers en hardlopers. Onderweg kan je dan genieten van allerlei hapjes en om de beurt fiets je een stuk en ren je een stuk.

Na 15 km staan we weer bij de auto. Genoeg voor vandaag en woefje wil nu ook wel eens een hapje eten zegt ze. We rijden naar het dorp waar de ijssalon voor de laatste dag geopend is. We nemen een tosti en een warme choco en ik neem nog een klein ijsje. Jammer dat het weer de laatste keer is!

klik voor groot

Wafje ligt keurig op haar bedje totdat er een rottig terriertje aankomt. Ik denk al gegrom te horen en even later vliegen beide honden elkaar in de haren. Vreemd genoeg moet iemand verderop die bij het raam zit zich ermee bemoeien. Een nare, nadrukkelijk aanwezige vrouw die we al eens eerder hebben gezien. Vreemd dat sommige mensen zo’n nare indruk kunnen achterlaten en meteen de stemming kunnen verpesten. We gaan afrekenen en naar huis.

Vanmiddag nog even op pad. Voor de kano is niet meer genoeg tijd vanwege de wintertijd (te vroeg donker) maar misschien kunnen we nog even snel een kort rondje op de fiets doen!

gegevens:

* 15 km
* 10 graden

oktober 296 km – 2016 totaal 3.400 km

tracer – 70 km
rapa nui – 635 km
hoka clifton 2 – 306 km
hoka bondi 4 – 263 km
hoka stinson lite 3 – 32 km
hoka mafate speed – 191 km
pure flow – 454 km