24.09.2013 – lincolnshire – 12 km

24.09.2013 – lincolnshire – 12 km

Rondje nummer 2 alweer hier in Lincs. Het is echt prachtig hier door alle hoogteverschillen. We boffen ook enorm met het weer, want het is zonnig en warm. Vandaag is het aanvankelijk mistig, maar de temperatuur is heerlijk en ik ga vol goede moed op pad. Het zonnetje zal straks vast en zeker wel weer tevoorschijn komen, dus dan maar vast op weg. We hebben een route gekozen uit een kaartje: ‘in the footsteps of the roman legions’. Deels ken ik de route, want bij het meertje van Salmonby was ik al eens, en ik fietste al eens over de Roman Way (waar ik toen een lekke band reed). Maar omdat de route 7 miles is, wil ik ergens afsnijden zodat het niet weer 12 km zal worden. De navigatie zal me daar bij kunnen helpen.

S. loopt even met me mee naar het hekje, omdat we niet zeker weten of daar de start is. Woeffie moet ik over het hekje tillen en deze keer snapt ze niet dat ze haar pootjes op het stapje moet zetten, dus kukelt ze zomaar over het hekje heen. Gossie toch. Aan de andere kant staan koeien nieuwsgierig te kijken naar het bruine kalfje. Ik zwaai naar S. en vervolg mijn weg over het veld tussen de koeien door.

klik voor groot

Totaal moest ik drie keer woeffie optillen over een hekje, maar bij hekje nummer 3 snapte ze weer wat de bedoeling was en ging het goed. Bij hekje nummer 2 vond ze het natuurlijk eng na de ervaring bij hekje 1 waar ze bijna overheen viel.

klik voor groot

Het liep allemaal niet super makkelijk zo langs de akkers met de overhangende takken met stekels en alle gaten en kuilen maar leuk was het wel. Overigens ook prima te vinden.

klik voor groot

Ik herkende toch wel delen van de route, maar heb geen idee meer hoe ik de vorige keer gelopen ben. Ik herkende echter wel weer het hekje richting het meertje bij Salmonby en wist dat ik daar de vorige keer had lopen dwalen naar de uitgang. Lekker knullig. Deze keer pakte ik de navigatie erbij, en zo kon ik zien welke kant ik op moest.

klik voor groot

Na het meertje langs een prachtig huis de weg op en het dorpje uit. Stukje over de weg is ook wel even lekker om te lopen en woeffie loopt braaf met me mee aan haar riempje. Ergens zullen we weer rechtsaf een veld inslaan. Toen ik daar stond, heb ik ook de navigatie gebruikt om te kijken waar ik heen moest en dat was super makkelijk. Er waren namelijk twee paden getrokken, die allebei een andere kant opliepen. Maar met de navigatie was het erg gemakkelijk te zien waar ik heen moest. Na het veld weer een klein stukje over de weg, en rechtsaf een veld op richting een ander meertje.

klik voor groot

Het was prachtig om te zien allemaal en ik genoot volop. Het loopt overigens ook een stuk rustiger als je weet waar je heen moet en je een goede kaart hebt met navigatie.

Verder liepen we, het dorpje Tetford uit en waar de weg naar rechts zou buigen, zouden we naar links moeten de velden weer in, de Roman Way op. dat was makkelijk te vinden en al snel hobbelden we over de weg waar ik twee jaar geleden lek reed met de fiets.

klik voor groot

Stukje met stenen, stukje gras, stukje akker eigenlijk van alles wat. Ik herinner me nog dat ik over het stuk gras uiteindelijk toch ben gaan fietsen met mijn totaal lekke band. Het was namelijk nog een heel eind toen en het werd al schemerig. Niet echt een plek om alleen in het donker overheen te scharrelen. Wel grappig om weer terug te zien en gelukkig kon ik nu niet lek rijden zo met mijn eigen benenwagen.

Helaas miste ik de afslag om af te snijden (weet ik nu). Inderdaad was daar een pad waar ik linksaf had gekund, maar ik liep lekker door en dacht dus bij de boerderij de weg op te kunnen en zo snel linksaf te kunnen slaan terug naar het huisje.

De boerderij zag ik inderdaad en ik besloot over het terrein te lopen om wat af te snijden naar de weg. De route ging rechtsaf. Vreemd genoeg zag ik op de oprit van de boerderij alsnog een bord met een blaadje (de bewegwijzering van de route die ik liep, maar die zeer slecht aangegeven stond) en snapte al niet goed wat dat blaadje daar deed. Ik sloeg dus linksaf, liep met woef over de weg en…. kwam ineens bij Belchford uit!

klik voor groot

Ik snapte er geen biet van, want toen ik op het kaartje keek, realiseerde ik me dus dat ik gewoon de hele route aan het lopen was en dus niks had afgesneden. Ik zette de garmin aan op ’terug naar locatie’ om te kijken hoe ver het was en ik zag dat het nog een paar kilometer zou zijn. Hum. Nou ja, ook best. Uiteindelijk ben ik dus niet de route gelopen door het veld terug, want dat deed ik eergisteren ook al (deel van de Viking way) maar besloot over de weg terug te lopen, ook al zou dat een aardige klim zijn.

Maar tot mijn verbazing kon ik het hele stuk gewoon opsukkelen zonder te stoppen. Wat een mooi uitzicht!

klik voor groot

Zo kwam er na ruim 12 km een einde aan dit tweede rondje. Niet de bedoeling om zo ver te lopen vandaag, maar wel erg lekker. Inmiddels was de zon volop aan schijnen en de hele middag hebben we heerlijk in de tuin geluierd.

Het is en blijft een geweldige plek hier met talloze mogelijkheden om te lopen. Twee jaar geleden vond ik dat al erg bijzonder al die paden overal waar je kunt lopen, en dit jaar is het nog leuker met woef erbij. om maar op met rondje 3. Het is echt jammer dat ik een beetje moet inhouden qua afstand vanwege de route van zondag, maar aangezien dat een training is, zal het allemaal wel loslopen. Ik hoop ook dat ik volgende week gewoon lekker kan doorlopen hier om nog meer te ontdekken. Ik ben nog lang niet klaar!!

Gegevens:

* totaal: 12 km
* temp: 21 graden – zonnig
* HR niet gemeten

september 142 km – 2013 totaal 1.450 km

22.09.2013 – assignment 14: lincolnshire – 12 km

22.09.2013 – assignment 14: lincolnshire – 12 km

Vandaag mijn eerste rondje hier in Lincs. Twee jaar geleden waren we hier ook al, toen zonder woef, omdat zij haar puppies had. Ik liep hier toen de eerste HM in Nottingham op een zonovergoten dag. Helaas lijkt het dit jaar ook erg warm te worden. Het kwik wees ruim boven de 23 graden aan tijdens het lopen. Totaal onverwacht natuurlijk. Wel erg fijn om lekker te lopen en te genieten van de omgeving maar zondag mag het wel wat minder!

Voor het eerst liep ik niet alleen met de route op de garmin 910XT maar had ik ook navigatie bij me met de route al ingetekend. Vol goede moed ging dus op pad, gewapend met deze gadgets en mijn nieuwe cameraatje. Meteen liep het al anders, want de navigatie snapte niet wat ik wilde (namelijk gewoon van begin tot eindpunt lopen) en toen ik de eerste foto gemaakt had, bleek er nog gel in mijn rugzak zakje te zitten dat mijn camera vies had gemaakt.

klik voor groot

Toen de navigatie ook nog vast liep, besloot ik eerst maar weer even terug te gaan voor een hoesje om de camera. Tegen de tijd dat ik bij het huisje terug kwam, had ik de navigatie ook weer aan de praat.
Nogmaals proberen dan maar en al snel hobbelden woef en ik de goede richting op. Uiteindelijk snapte de navigatie ook waar ik heen wilde en liep ik keurig op de groene streep. Ik herkende het natuurlijk ook van vorige keer, dus dit was een mooie test. Wat was het weer mooi!

klik voor groot

De navigatie piepte iedere keer zachtjes als we een bochtje moesten maken of ergens een afslagje moesten maken. Niet slecht en het klopte ook prima. Verder en verder liepen we en het uitzicht was echt prachtig. Het was alleen erg warm en de tong van woeffie hing zowat op de grond. Af en toe kreeg ze wat water uit mijn rugzak.

klik voor groot

Nadat we een akker waren overgestoken, hobbelden we weer langs een grote heg een beetje omhoog zodat we bij de weg uit zouden komen richting Belchford. In Belchford is een lekkere Inn, de Blue Bell inn en vanaf daar loopt ook nog een mooie route die ik wil proberen. Deels loopt die route over het Viking pad.

klik voor groot

Vreemd genoeg zet ik blijkbaar ineens een setting aan op de camera die van een foto een waterverf schilderij maakt, maar gelukkig heb ik dat snel in de gaten, en kan ik de settings weer terugzetten. Leermomentje dus.

Ik geniet met volle teugen en ik hobbel met woef even aan de riem naar beneden over de weg richting het dorpje. Daar aangekomen slaan we rechtsaf tussen de huizen door om weer op het Viking pad te komen. Stukje verhard, door een hekje en daarna weer door de velden.

klik voor groot

Alle routes staan hier in principe heel goed aangegeven met pijltjes en plaatjes, maar soms is het toch even zoeken in een open veld.

klik voor groot

Aan het einde van de Viking Way (die 146 miles lang is als hele route) kom ik weer terug in het dorpje Fulletby. Ik besluit de hond even terug te brengen naar huis omdat ze het blijkbaar erg warm heeft. Op die manier kan ik het rondje nog even afmaken met de laatste 4 km zonder me zorgen te hoeven maken om haar.

Ik loop dus weer de weg op, sla rechtsaf het dorpje uit en hou links aan om bij een boerderij te komen waar ik over het terrein zal gaan lopen. Hier loopt de Viking way overigens ook weer overheen, maar ik sla ergens linksaf een private road op, om weer terug te kunnen naar Fulletby. Ik ben op zich wel benieuwd waar ik uit zou komen als ik netjes het pad door zou lopen, maar voor deze keer is dat veel te lang en te warm. Volgende keer, maar ik wil hier nog zoveel routes lopen! De Roman Way wil ik ook nog doen. daar kreeg ik vorige keer met de fiets een lekke band en dat was niet echt prettig tegen het begin van de avond. Maar om te lopen lijkt dat ook wel leuk, dus die route moet ik nog even uitrekenen.

Maar al snel liep ik weer langs de boerderij, sloeg linksaf en zag in het veld metalen vossen staan die ronddraaiden in de wind. Ben benieuwd tegen welke dieren die dingen daar staan. Tijdens het lopen bloog een enorme buizerd over me heen. Machtig gezicht!

klik voor groot

Ik zag ook nog wat bramen en heb daar nog wat van opgegeten. Lekker!

klik voor groot

Uiteindelijk kwam ik na het stenenpad (zonder grouses deze keer) weer op de gewone weg en kon ik teruglopen naar Fulletby. De handgeschilderde borden die overal bij de dorpjes hier staan, zijn erg leuk om te zien.

klik voor groot

Na 12 km (plus ruim 1 km bij de valse start aan het begin van de route) ben ik weer thuis. De thermometer wijst inmiddels 25 graden aan en het is best warm. De rest van de dag luieren we wat in de tuin en in de middag ga ik naar Mark die me prima behandelt voor de pijn in mijn rug en been.

Gegevens:

* totaal: 12 km
* temp: 25 graden – zonnig
* HR niet gemeten

september 130 km – 2013 totaal 1.438 km

19.09.2013 – hitland – 6,5 km

**19.09.2013 – hitland – 6,5 km**

Vandaag begon mijn rondje een beetje vreemd. Ik was niet alleen moe, maar voelde me ook enorm opgeblazen. Toen ik me omkleedde, voelde mijn tight strak en vroeg ik me af hoe ik in hemelsnaam zo ineens een worstje geworden was. Merkwaardig. Maar goed, ik wilde toch op pad, dus dan maar als worstje.

Toen ik uit de auto stapte, viel mijn oog op mijn knie waar ineens geen klein gaatje te zien was. Verrek, ik had een S tight aangetrokken in plaats van de normale M. Nou zit die S tight op zich ook wel OK, maar als je je niet realiseert dat je een kleinere maat aanhebt, begin je toch even te twijfelen aan je eigen Michelinmannetje gehalte.

Het regende ook deze keer weer, en ik was wederom blij met de rain sleeves. Prima koop, heeft het geld al lang opgebracht.
Ik had eigenlijk geen idee wat ik wilde lopen vandaag. Eigenlijk niks, maar dan in ieder geval rustig aan, op weg naar de reis morgen en de langere loop komend weekend. Ik ben ook ontzettend moe, dus het zouden op zich een beetje junk miles worden vandaag.

Rustig gestart en het valt me op dat ik dan maar heel slecht op gang kom. Ik blijf dan hangen in een soort slow motion run. Na 2000 mtr had ik dat dus wel gezien, want het was langzaam maar hartstikke vermoeiend. Zo dus niet verder dan maar. Dan maar een intermezzo wat sneller en ik ging lekker op weg om vervolgens vast te lopen op drie honden die keihard blaffend op me af kwamen rennen. Hup weg tijd en ik klok af op een schamele 5.27 min/km op deze lap. Jammer maar helaas, tegen die honden kan ik weinig doen. Even 100 mtr pauze dan maar en omdraaien om nog eens te proberen zonder die honden. Deze keer ging het beter want ondanks de harde tegenwind liep ik nu op 5.07 min/km dus dat was alweer wat sneller. Weer 100 mtr pauze en daarna rustig tegen de harde wind in terug gehobbeld op 6 min/km.

Het was weliswaar kort, maar toch wel leuk op deze manier. Nu alles inpakken voor de trip morgen. De routes zijn naar de Garmin geladen en geprint, de navigatie is ook klaar voor de UK. Alleen nog even controleren of de andere laptop ook wil communiceren met de Garmin(s) en dan is dat ook weer klaar.

Op naar de volgende run.

Gegevens:

* totaal 6,5 km
* temp 14 – regen
* HF niet gemeten

september 117 km – 2013 totaal 1.425 km

17.09.2013 – hitland – 9 km

**17.09.2013 – hitland – 9 km**

Vandaag in de stromende regen een heerlijk rondje getraind. Het was aardig koud, ik had mijn rain sleeves aan met daaroverheen een heel dun jackje vanwege de wind en onder mijn petje een buff lekker over mijn oren. Dat voelde eigenlijk heel lekker. Ik heb nu geen zin om kou te vatten met dit vreemde weer. Maar het bleek allemaal een juiste keuze. Mijn training vandaag bestond uit een mix van 2000 RWR op tempo – 2000 (RWR rustiger) -1000 (tempo) – 100 – 200 – 1000 fartlek. Een prima training en bovendien erg leuk, de tijd vloog voorbij en ik was maar net voor het donker weer bij de auto. Kom maar op met de volgende run! Wel nog even ‘heel’ blijven de komende 10 dagen zodat ik gewoon lekker kan lopen volgend weekend.

Gegevens:

* totaal 9 km
* temp 10 – regen
* HF niet gemeten

september 111 km – 2013 totaal 1.419 km

15.09.2013 – assignment 13: 12×800 mtr – totaal 18 km

**15.09.2013 – assignment 13: 12×800 mtr – totaal 18 km**

Vandaag niet mijn favoriete training gezien het weer en de vorige keer. Enkele weken geleden kon ik immers de 10×800 niet volmaken vanwege de warmte en maakte ik de laatste 2 laps af met een 400-tje. De keer daarvoor had ik eerst een valse start en brak ik de training af, om de dag daarna alsnog de hele training te volbrengen. Vandaag moest het dus gebeuren: gewoon de hele training afmaken. Ik besloot dus het tempo relatief rustig te houden en dat moest ook wel gezien de harde wind die ik steeds op de terugweg had. Dat loopt dus niet erg lekker, want op de heenweg moet je je dan als het ware ‘inhouden’ terwijl je op de terugweg tegen de wind in moet vechten. Dat vermoeit eigenlijk dubbel. Terwijl ik zit te tikken, vraag ik me af waarom ik niet dwars op de wind ben gaan lopen, zoals ik toevallig ook de vorige keer met de 12×800 training (in maart) deed. Wat achterlijk eigenlijk. Overigens was het toen maar 2 graden en dat is voor mij een stuk lekkerder dan vandaag met een warm zonnetje er ook nog eens bij. Wat had ik een droge bek halverwege! Ook raakte de brandstoftank langzaam wel leeg omdat ik zo laat begonnen was vandaag.

Nou ja, hoe het ook zij, de training heb ik deze keer wel gewoon volbracht, zij het net iets langzamer dan gehoopt maar wel redelijk constant. Dat is alweer iets. Volgend weekend nog een 12 km duurloopje en de week daarna moet het dan maar gebeuren. Ik ben benieuwd. Deze trainingsweken hebben voor het eerst zowel uitbreiding van de duur als tempolopen gecombineerd en dat is best zwaar eigenlijk. Maar goed, al doende leert.

Gegevens:

* totaal 18,4 km
* temp 17 – harde wind
* HF niet gemeten

september 102 km – 2013 totaal 1.410 km

12.09.2013 – hitland – 8 km

**12.09.2013 – hitland – 8 km**

Vandaag een rustig rondje ongeveer op M tempo. Metronoom uiteindelijk op 169 (effectief 170 stap) en dat voelt het makkelijkste qua ademhaling op dit langzame tempo.

Onderweg genoten van de natuur. Het begon al met een halfwas fuutje dat enorm aan het zeuren was bij zijn moeder om eten. Echt een zeurjong. Ik hoorde moeder in gedachten ‘rot op’ zeggen. Daarna liep ik krijgertje te spelen met een torenvalkje die steeds net voor me uit bleef bidden. Kennelijk zat er een muisje ergens waar ik aan het lopen was. Maar toen woeffie versnelde, koos de torenvalk er toch voor om wat hoger te gaan vliegen en verder weg te gaan. Overigens zat het valkje op een paaltje te wachten toen ik weer terugkwam. Altijd weer een kadootje onderweg.

Komend weekend weer een 800-tjes serie. Ben benieuwd hoe dat gaat, want de vorige keer heb ik de 9e en de 10e verkort tot 400-tjes. Maar het koele weer is ingezet en dat is dus heerlijk lopen. Op naar de volgende training dan maar.

Gegevens:

* totaal 8 km
* temp 17
* HF niet gemeten

september 84 km – 2013 totaal 1.380 km

10.09.2013 – hitland – 9,5 km

**10.09.2013 – hitland – 9,5 km**

Vandaag weer het eerste rondje na de 39 km afgelopen zaterdag. Gisteren de hele dag staan schilderen in huis en toen was het eigenlijk al te donker om nog te gaan, Vandaag dus maar een rondje. Het weer is ineens omgeslagen. Het is koud en het regent pijpenstelen. Ik vind het niet erg, maar ik moet wel even nadenken wat ik aan zal trekken vandaag. Ik kies voor mijn lekkere waterdichte armen, toch alleen een korte mouwen shirt (ik heb immers de armen aan) met daaronder een lekker hemd dicht tegen mijn lichaam. Dat zit heerlijk en ik heb het geen moment koud gehad. Na het lopen direct de armen uit en dat voelt dan erg fijn. Ik vind de compressie op mijn armen uberhaupt prettig lopen. Met het petje op merkte ik niet eens dat het zo regende eigenlijk en ik startte even met droog weer, dus dat scheelt ook.

Ik was benieuwd of ik ergens last van zou hebben na de vreemde lange training van afgelopen weekend waar ik na de schoenenwissel ineens nauwelijks meer uit de voeten kon. Maar ik voelde helemaal niets nada noppes. Sterker nog, ik heb deze keer ook totaal geen spierpijn gehad na de lange training. Niet de dag erna, niet twee dagen erna gewoon helemaal niets. Dat doet me erg goed eigenlijk.

Vandaag dus een afwisselende training gedaan. Deels RWR rustig, deels RWR snel en een ronde zonder RWR op gemiddeld tempo. Grappig genoeg is de RWR met de kortste ratio ook de snelste ronde geweest. Dat blijft toch een merkwaardig iets.

Hoe het ook zij, ik kan het nog! Lekkere training en tevreden. Nu eerst droog worden en weer verder met schilderen.

Gegevens:

* totaal 9,5 km
* temp 13 – regen en wind
* HF niet gemeten

september 76 km – 2013 totaal 1.372 km

07.09.2013 – assignment 12: rottemeren – 42 km – totaal 39 km

07.09.2013 – assignment 12: rottemeren – 42 km – totaal 39 km

Van te voren wist ik al dat ik vandaag geen 42 zou gaan lopen. Ik vind het namelijk op dit moment veel te veel, want het zou dan de zoveelste 40-er worden. Dat leek me niet nodig, en bovendien niet verstandig. Mijn rug is en blijft op dit moment een vervelend punt en ik heb gewoon geen zin om op dit moment in de training toch teveel te doen. Helaas kon ik van te voren dit niet overleggen met de trainer, dus besloot ik te gaan voor een afstand rond de 35, en als het goed zou gaan weer wat langer, zoals de vorige keer, 3 weken geleden.

Vol goede moed gingen we dus rond 5.45 uur op pad richting de Rottemeren. Aanzienlijk later dan de vorige keer, toen we rond 5.15 al startten, maar het nog aardedonker was. Vandaag was het ook nog donker bij de start, maar door de verlichte hemel vanwege de kassen die inmiddels ook alweer verlicht zijn, was het prima te doen. Al snel kwam een andere loper ons tegemoet. Ook vroeg begonnen blijkbaar!

Het begin liep lekker. Woef was erg aan het rommelen met alle konijnen die lekker in het donker aan het hopsen waren en ik moest haar een aantal keren tot de orde roepen. Het is immers niet handig als ze keihard gaat rennen aan het begin van een run! Vandaag zou ze ook weer rond de 17 km lekker meehobbelen.

We liepen langs de molens en langzaam kwam de zon en beetje op. Gelukkig een bewolkte dag, dus erg warm zou het niet worden. Daar had ik tenminste op gegokt en ik hoopte maar dat het droog zou blijven.
Al snel hobbelden we het bruggetje alweer op richting de startplaats bij het sportcentrum. Inmiddels moest ik onzettend nodig naar het toilet. Al vanaf het eerste moment, maar de situatie werd toch wel wat nijpender. Grrrrr. Er was nog niets open natuurlijk, maar ineens bedacht ik dat het sportcentrum/caravanpark misschien wel al bemand zou zijn. Dat gaf me wat moed en snel hobbelden we richting het sportpark. Een gelletje of water hoefde ik al lang niet meer, en zo rommelde ik de eerste 10,5 km door. Toen ik bij het sportcentrum kwam, brandde er al licht. De deuren waren echter gesloten! Gelukkig was het meisje van de balie aardig genoeg om me toch binnen te laten. Wat een opluchting. Toen ik weer naar buiten stapte, stonden er al allemaal mensen te wachten totdat de boel open ging. Maar dit moet ik dus zien te voorkomen. Ik heb hier eigenlijk nooit last van normaal.

klik voor groot

Enfin, dit soort oponthoud is niks voor mij, ik ben het ook niet zo gewend om echt van de route af te gaan tijdens een lange loop. Het kostte me dus ook weer even moeite om in een lekker ritme te komen, maar gaandeweg werd dat wel wat beter. Hoewel…. woef bleef een beetje rommelen en trutten. Beetje achter me lopen, hard hijgen, kijken, nog harder hijgen, etc. Heel onplezierig eigenlijk. Raar beest. Moe was ze niet, want ineens zag ze iets (ik niet) en ging haar koppie omhoog, oortjes scherp en danste ze voor me uit. Grrrr daar trap ik dus voortaan niet meer in!

klik voor groot

Maar na 17 km vond ik het welletjes voor haar, en heeft S. haar weer naar huis gebracht. Ik zou eerst nog een langere ronde bij de roeibanen doen, zodat ik niet al te vaak om het meer heen zou hoeven met die schuin aflopende paden. Toen ik net weer bij het begin kwam, was S. ook weer terug en fietste hij de brug over, op weg naar mij. Ik vertelde dat ik wel even schoenen wilde wisselen, omdat ik last had van die blauwe nagels die ik had opgelopen tijdens de vorige lange ronde.

En dat was bijna het begin van het einde.

Zodra ik wegliep op de andere schoenen, leek het alsof mijn voeten verkeerd stonden. Alsof ik op ijzers liep. Wat gek! Blijkbaar merk je direct dat je voeten anders in een bepaalde schoen ‘staan’ als je een tijd hebt gelopen. Ik ging ervan uit dat het wel bij zou trekken, maar daar vergiste ik me in. Ik heb al last van mijn rug, maar met lopen gaat dat eigenlijk heel goed. Nu dus niet na de wissel, want ineens stortte de hele blokkentoren in elkaar. S. bood aan om de andere schoenen maar weer uit de auto te halen terwijl ik probeerde voort te strompelen. Nou graag dan toch maar die andere weer proberen. Maar toen ik dacht verder te kunnen lopen, kwam ik bedrogen uit. Niks daarvan. Ik stopte en vroeg me af wat ik zou doen. Even zwaaien met mijn benen dan maar en dat hielp wel wat. Ik besloot terug te keren, zodat ik in ieder geval weer bij de auto uit zou komen en zou kunnen besluiten wat ik nu moest doen. De metronoom ging aan op hoge cadans en ik maakte gewoon kleine dribbelpasjes om toch een beetje vooruit te komen. Au! Al snel kwam S. weer aanfietsen met de andere schoenen. Gauw weer omruilen dan maar. Voorzichtig proberen en ja! Dat voelde alweer beter, hoewel het duidelijk was dat de blokkentoren (enkel, knie, heup, schouder) totaal uit balans stond.

Maar langzamerhand voelde alles weer beter, en dus besloten we tot een tweede lange ronde langs de roeibanen. Dat zou de teller in ieder geval rond de 31 brengen. Zo gezegd zo gedaan. Na dit rondje even snel gerekend met welk extra rondje we een beetje zouden uitkomen qua afstand en uiteindelijk besloten tot een laatste korte ronde rond de roeibaan. Heerlijke rechte weg zonder aflopende paden. Beetje saai, rechte weg, ene kant op windje mee, andere kant op weer windje tegen. Maar het liep allemaal prima.

Grappig genoeg kwamen we tot drie keer toe de man tegen die we in het donker ook hadden gezien. Toen ik van een afstandje riep wat hij aan het lopen was, zei hij… ‘euh ongeveer 160 km’. Watte? S. had het ook echt zo verstaan, maar begrijpen doe ik het niet. Was die man in zijn uppie zoiets aan het lopen? Ben dan benieuwd waar zijn verzorgingspunten waren, en waarom hij geen aardige ronde had gekozen dan. Kortom, ik snapte het niet.

In ieder geval zat de ronde er weer op voor vandaag. Niet verkeerd op zich maar toch was dit een rare ronde. Ik ben verrast door het gedoe met de schoenen. Daar moet ik dus even goed naar kijken. Het was natuurlijk anders gelopen als ik meteen gestart was op de andere schoenen, want dit was niet verstandig. Al doende leert. Verder heb ik op verschillende plekken een open, rauwe huid opgelopen van schuurplekken. Nooit eerder gehad natuurlijk, ook zoiets idioots. Wat dat betreft dus niet ongeschonden uit de strijd gekomen.

klik voor groot

Gegevens:

* totaal 39 km
* temp 18
* HF niet gemeten
* cadans 170

september 66 km – 2013 totaal 1.362 km

05.09.2013 – hitland – 6 km

**05.09.2013 – hitland – 6 km**

Voor me huppelt woef vrolijk. Ik kijk naar haar vacht die in het laatste zonnetje glanst. Haar blije oordracht, haar wapperende staart en ik hoor haar hijgen. Af en toe kijkt ze om. Rechts van me staan koeien loom in de wei te grazen. Ik hoor de kaken malen en ik hoor het gras met hun grote tong uit de grond getrokken worden. Verder is het stil. Op de IJssel hoor ik een bootje scheuren en af en toe schettert een harde lach over de dijk. Watersporters die plezier hebben op deze buitengewoon warme dag. Op mijn horloge zie ik niets. Twee lege velden, want ik heb geen HF meter om en ook geen footpod. Heerlijk rustig. Ik zie het wel als ik thuis ben. Ik loop naar rechts, evenwijdig aan de dijk en zie dat het paartje ooievaars op het nest staat. Geweldig gezicht, ook al zie ik door het licht vooral hun silhouet. Als ik nog een bochtje maak, zie ik de grote rode ondergaande zon schuin achter het ooievaarsnest ondergaan. Wat een geweldig gezicht. Een pad brult nog wat in het water. Woef hijgt nog wat harder maar heeft het nog steeds naar haar zin.

Ik loop de zon bijna tegemoet en als ik weer op het fietspad kom, is de zon bijna onder. Er staat iemand een foto te maken en ik groet en zeg dat we boffen met de prachtige zonsondergang. Wat een avond! Rechts van me vliegt een roofvogel over het weiland.

Als ik linksaf sla, zie ik twee dames met paardjes aankomen. Twee volwassen paardjes met twee veulentjes. Eentje is pas een maandje oud hoor ik in het voorbijgaan. Wat een schatje met die vlekken. Ik glimlach en loop door.

Samen met woef loop ik richting de dijk en ik besluit toch maar over de dijk te lopen, ook al heb ik de riem vergeten. Ze huppelt keurig naast me mee aan de knie maar heeft het duidelijk wel erg warm inmiddels. Ik besluit het tempo iets terug te draaien en moedig haar aan. Ze vindt er ineens niks meer aan zo over de dijk maar we komen al snel weer in het natuurgebied waar we het rondje afmaken. De duisternis valt inmiddels langzaam in. Ik hoor nog een rover krijsen maar zie hem niet. Het klinkt best sinister zo, maar ik ken alle geluiden inmiddels wel.

Als ik bij de auto ben, ontmoet ik nog een man met een prachtige hond. De man had getraind voor de Roparun maar was geblesseerd geraakt. Nu fietste hij vooral met de hond en liep nog twee keer per week een stukje. We mijmerden samen wat over de mooie avond en hoe lekker het lopen toch is.

Enige minpuntje vanavond was de zware, onfrisse lucht maar het was verder een genietrondje. Erg kort omdat het al zo snel donker was, maar toch lekker gelopen.

Terwijl ik dit tik, hoor ik een hele diepe zucht naast me. Woef heeft haar buikje rond gegeten na de run en ligt nu heerlijk te slapen. Kopje hangt over de rand van het hondenbed. Ze is ver weg. Misschien droomt ze nog wat na over het rondje. Dat ga ik ook nu maar doen. Op naar een volgende run in de natuur.

Gegevens:

* totaal 6 km
* temp 28
* HF niet gemeten
* cadans niet gemeten

september 27 km – 2013 totaal 1.353 km

03.09.2013 – preuswald aken – 7,5 km

**03.09.2013 – preuswald aken – 7,5 km**

Vandaag een rondje tussendoor in Aken. Ik had niet zoveel tijd maar wilde toch voor vertrek nog even lopen en dat was heerlijk. Het is en blijft een lastig stukje bos met die klimmetjes overal, maar al doende leert, zullen we maar zeggen.

Het eerste stuk is wel redelijk OK ook al gaat het uiteindelijk eventjes omhoog. Daarna rechtsaf richting het spoor. Tussendoor even een raar pad afgehobbeld waar je echt moet opletten, een trappetje af en dan een pad met veel stenen. Deze keer was het allemaal helemaal droog. Vorige keer liep hier een soort bergbeekje over de stenen. Dat was ook weer eens iets anders.

klik voor groot

Daarna loop je op asfalt, en ondanks de namiddag was dat erg warm zo met de zon pal in mijn gezicht. Maar mooi was het wel. Ook redelijk uitdagend, want dat stuk weg loopt ook een beetje omhoog. Ik heb het gewoon ‘gehaald’ maar toen ik boven kwam en de luchtballonnen zag, heb ik toch even een kiekje gemaakt, want dat zo mooi om te zien!

klik voor groot

Na de foto even lekker naar beneden rennen, en linksaf het bos weer in. Ik hoorde al getik op de sporen en al snel denderde er een trein voorbij. Dat gebeurt niet zo vaak als ik er loop, en gelukkig gaf woef geen kik en schrok er niet van blijkbaar. Braaf. Weer een stukje klimmen en dan kom je uit op de vijfsprong waar je kunt kiezen uit terug, klimmmen, of klimmen.

klik voor groot

Ik heb alle wegen inmiddels genomen de afgelopen keren en besloot vandaag naar rechts te lopen en dan gewoon de eerste weg weer naar links af te slaan. De laatste keer dat ik hier liep, nam ik de tweede weg om op een een of ander geitenpad te komen dat heel erg steil was. Voor nu dus even niet.

Grappig genoeg haalde ik het wel naar boven, maar zag ik een mountainbiker toch aan het einde afstappen om het laatste stukje te lopen. Ik snap dat wel, want met de fiets lijkt me dat erg lastig zeker als je niet veel vaart hebt of op verkeerd verzet rijdt. Daarna was de man natuurlijk in geen velden of wegen meer te bekennen toen ik weer ging lopen.

Bovengekomen naar links en toch maar meteen weer terug naar huis in plaats van het rondje Belgie erachteraan. Te weinig tijd, komt een volgende keer wel weer.

Het is natuurlijk heerlijk terug lopen zo lekker heuvelafwaarts en we waren dus ook snel weer beneden. Fijn rondje, op naar de volgende dan maar weer.

Gegevens:

* totaal 7,5 km
* temp 22

september 21 km – 2013 totaal 1.347 km