Runpower





Mei 2013
ZMDWDVZ
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 


Reviews, health & food



Archief (alle berichten)

Archief (per maand)

December 2014
November 2014
Oktober 2014
September 2014
Augustus 2014
Juli 2014
Juni 2014
Mei 2014
April 2014
Maart 2014
Februari 2014
Januari 2014
December 2013
November 2013
Oktober 2013
September 2013
Augustus 2013
Juli 2013
Juni 2013
Mei 2013
April 2013
Maart 2013
Februari 2013
Januari 2013
December 2012
November 2012
Oktober 2012
September 2012
Augustus 2012
Juli 2012
Juni 2012
Mei 2012
April 2012
Maart 2012
Februari 2012
Januari 2012
December 2011
November 2011
Oktober 2011
September 2011
Augustus 2011
Juli 2011
Juni 2011
Mei 2011
April 2011
Maart 2011
Februari 2011
Januari 2011
December 2010
November 2010
Oktober 2010


Reviews gadgets & gear:





Fotoalbum:



Twitter:



Het weer:



Food/Health: Afstanden meten: Loopmuziek: GPS/Garmin: Logs & Info: Evenementen:

wie ben ik?


Temperatuur:

Click for Rotterdam, Netherlands Forecast


Zoeken



waar liep ik?



runs 2011
[vorig bericht: "02.05.2013 - hitland - 6 km"] [Terug naar de start pagina] [volgend bericht: "06.05.2013 - hitland - 6,5 km"]

04 Mei 2013 Bericht: "04.05.2013 - assignment 33: totaal 45 km"

04.05.2013 - assignment 33: totaal 45 km

Vandaag stond de laatste lange duurloop op het programma. Ik herinner me nog goed dat ik verrast keek op de lijst, alweer 33 weken geleden. Stonden daar aanvankelijk de 14x800-tjes in die me nogal zorgen baarden, ik zag ook een run van maar liefst 45 km. Watte? Ik? Maar al doende leert zullen we maar zeggen. De eerste lange run van 27 km was alweer in september en na een 29 km tussendoor, kwamen de dertigers in beeld. Ik heb toch een heel aantal rond de 25 km gelopen en dat voelde allemaal goed en gemakkelijk. Ik vond de stap naar 30 km nog best groot en ik was na de laatste run van bijna 40 km ook al beretrots en verrast dat het zo goed ging. Maar dan nu toch echt ruim over de 40 km, en zelfs langer dan een marathon. Die marathon is toch een soort 'magische afstand' en nu zou ik dus 'even' langer dan de marathon gaan lopen en ik zou niet eens een medaille krijgen aan het eind. 'Volkomen getikt' zouden mensen zeggen. Maar ik moet zeggen dat het niet super zwaar was, al speelde de wind me wel parten. Maar daarover later meer.

Laat ik bij het begin beginnen. Vorige week liep ik nog een prima MM training, door de week had ik een paar rustige trainingen gedaan met het oog op 'dit weekend'. Ik keek er best 'tegenop' want het is een rot eind om te lopen. Maar de weersvoorspelling voor de run was goed, hoewel er een strak windje zou staan en zonnig weer zou zijn. Een mooie mix dus voor de generale repetitie. Die wind zou me in Edinburgh ook wel eens parten kunnen spelen, want heb je pech, dan heb je bijna 25 km wind tegen! Maar dat is dus afwachten en ik heb deze keer leuk kunnen oefenen.

Ik wilde om 10 uur starten, omdat dit ook de start tijd is in Edinburgh. Een beetje laat, met mooi weer kan het dan ineens erg warm worden. Ik had voor het eerst een korte compressie tight aan met een extra tube boven op mijn kous aan de linkerkant. Ik had in Aken al drie keer gelopen met een korte broek en hoopte er het beste van. Voor de zekerheid had S. de lange tight ook mee als het toch niet zou gaan. Aan mijn voeten mijn nieuwe Brooks Cadence die ik van de week ophaalde ter vervanging van de andere met 237 km op de teller. Een afschuwelijke fel groen/gele kleur. Jammer maar helaas. Verder zonnebril en een coolband. Om mijn middel deze keer de Energybelt van Spibelt met daarin 5 gels in de lusjes. Dat was de eerste keer dat ik met de Energybelt zou lopen. Deze keer wilde ik geen Nathan vest met mijn eigen sportdrank of water meenemen, maar was S. zo lief om op ieder 5 km punt een flesje water aan te reiken zoals dat in Edinburgh ook zou kunnen. Ik wilde wel eens uitproberen hoe het zou lopen op water en zonder het racevest.

Omdat dit een soort generale zou moeten worden, koos ik voor mijn gehate rondje rond de Rottemeren en dat 4 keer plus een lusje. Ik heb een hekel aan het rondje, omdat de weg op een bepaald punt heel schuin loopt, er 3 vervelende bruggetjes inzitten, je over rare drempels moet struinen en je meestal volop in de wind loopt. Om een of andere reden loop ik nooit echt lekker op het rondje en dat was mede een reden om daarvoor te kiezen. Het is mentaal minder makkelijk om rondjes te lopen waar je heel makkelijk na een rondje er de brui aan kunt geven, en Edinburgh is ook niet echt een vrolijke route. Bovendien zou ik niet op de route hoeven letten en was het ook makkelijk voor S. qua heen en weer fietsen. Op deze manier kon hij ook nog lekker even op het terrasje zitten tussendoor en wat drinken en eten terwijl ik aan het ploeteren was.

Iets later dan gepland parkeerde ik de auto en ging ik op pad. Eerst even warm worden. Rustig starten rustig starten rustig starten. Ja, dat bleef ik letterlijk herhalen tegen mezelf. Ik had maar 1 scherm in beeld op mijn horloge en dat was de gemiddelde pace. Ik had de autolap op 5 km gezet maar mijn doel was vooral: rustig aan. Ik startte toch uiteindelijk een beetje te snel voor mijn plan. Ik hobbelde verder en probeerde zo rustig mogelijk te lopen. Lap 2 ging in hetzelfde tempo. Toen de eerste 10 kms gelopen waren, stond S. voor de eerste keer met een flesje klaar (hij had dus de eerste 10 km nog even vrij gehad en liet nog even de hond uit thuis). Ik had op 8 km mijn eerste gelletje genomen en had als plan dat iedere 8 km verder te doen. Ik was vertrokken met vrijwel lege maag omdat ik (helaas) nu eenmaal niet zo lekker loop met voeding in mijn lichaam.

Het flesje water was welkom en ik dronk het deels op, en gooide deels wat water over mijn hoofd. Ik vond het al best warm. Toen ik weer langs de molens liep, draaiden de wieken als een dolle en maakten een hoop herrie. Ik vond het maar 'eng' en ging - ook al weet ik best dat de wieken niet ineens over het fietspad kunnen komen - helemaal aan de linkerkant van het pad lopen om weg te blijven van die draaiende wieken. Maar oer hollands is het wel!

klik voor groot







Ik loop verder en ineens begint mijn luisterboek weer opnieuw. Slim zeg. Ik had natuurlijk de Ipod gebruikt om vogels te fotograferen met het geluid van hun eigen zang en dat liet ik keer op keer herhalen. Dus na track 1, kreeg ik nu weer track 1 te horen. Hum... Ik haalde de Ipod tevoorschijn en zag.... niets! Door het zonnetje was het scherm onleesbaar en na veel geklungel (waarbij mijn tempo lekker wegzakte natuurlijk) kreeg ik het geval weer aan de praat op track 2. Leerpuntje! Weer langs de molens, weer over de brug langs de snelweg en weer de andere kant op naar de andere brug. Vanaf daar de wind tegen en langs het 5 km punt waar S. lekekr in het zonnetje zat. Tijdens mijn derde lapje, zat hij daar lekker een broodje kroket en koffie te eten. Hum.. terwijl ik liep te zwoegen met een vies gelletje in mijn maag! Maar zodra hij mij zag aankomen, stond hij op om mij het flesje aan te reiken. Dat flesje kon ik daarna onderweg in een van de vuilnisbakken langs de weg gooien, dus dat was geen probleem.

Vlak voor het tweede bruggetje op de route zat een jonge man te vissen. Hij keek bij het tweede rondje verrast op dat ik alweer langs kwam lopen.

klik voor groot







Ik vond het erg druk onderweg, vooral met racefietsers die in grote groepen je bijna ondersteboven rijden. Best vervelend maar het is duidelijk dat ze aan lopers geen boodschap hebben.

Na 20 km twijfelde ik of ik wel goed bezig was. Het lopen ging prima, ik had bewust gekozen voor een lagere cadans om te proberen hoe dat nu liep op een trager tempo en had daarbij een ademhaling van 2/6 helemaal passend dus bij mijn ritme en hartslag. Alles voelde goed, maar de wind op het stuk met tegenwind vond ik wel sterk. Ik besloot het tempo terug te brengen omdat ik merkte dat ik 'aan het vechten' was tegen de wind in rondje 3 toen de wind nog wat was aangewakkerd. Ik zei op een gegeven moment ook keihard 'klote wind' net toen S. kwam langsfietsen op weg naar het 5 km punt. Lap 5 en lap 6 gingen allebei keurig in een tempo dat lager lag dan laps 1-4 en ik was op zich tevreden hoe het liep. Maar ik besloot toen al dat ik de laatste 2 laps de ratio zou terugschroeven zodat ik niet vermoeid zou raken door de wind. Tempo dus gelijk. De duurbelasting was immers het doel van de run, en het uitproberen van diverse dingen zoals eten en drinken onderweg, kleding keuze etc. Het was dus geen wedstrijd!

klik voor groot







Onderweg luisterde ik naar het luisterboek en keek ik naar de omgeving. Ik zag veel fietsers, wandelaar en vissers en ook waren er al flink wat bootjes die aan de kant lagen. Veel boten werden schoongemaakt. De roeibaan was vorige week net geopend door Willem Alexander, zijn laatste klus als prins. Het was er een drukte van belang en het is opvallend dat dit hele project in redelijk korte tijd uit de grond is gestampt. Nu is het allemaal open en liggen er mooie nieuwe fietspaden die ik nog moet ontdekken.

De tijd ging best snel voorbij. Ik vroeg me af wat nu eigenlijk de uitdaging was van dit lopen. Ik had het nadeel van de route, omdat ik gekozen had voor rondjes en niet voor een mooie 'geniet route' door de polder. Aan de andere kant wist ik zo wel precies wat me te wachten zou staan. Waar ik windje mee had, waar ik wind tegen had en hoe ver het was op bepaalde punten. Of dat nu een voordeel is of niet, daar kwam ik niet zo goed achter. Er was genoeg te zien, dus dat was het probleem niet. Mijn actieradius was alleen wat gering zo op deze grote afstand.

Bij mijn vierde rondje wist ik dus ook precies hoever ik nog moest. Vooral dat laatste lijkt wel een voordeel en leerde me dat ik echt goed naar de route zou gaan kijken voor de marathon. Vorig jaar tijdens de halve had ik in het begin een beetje te snel gelopen, en kreeg ik een deel de zon in mijn gezicht. Dat voelde dus erg warm. Nu weet ik dat me dat te wachten staat. Zodra ik oostwaarts afbuig, heb ik de zon in mijn gezicht. Wat de wind die dag doet, moet ik nog even afwachten. Ook wil ik nu goed in mijn hoofd hebben hoe ver ik 'outbound' moet lopen, voordat het keerpunt komt en we weer richting finish teruglopen. Zelfde weg, zonnetje in de rug, en weer de onbekende wind. Ik hoop dat ik het nu beter kan doseren en kan inschatten.

Het laatste rondje ging goed. Onderweg nog wel even snel extra ingesmeerd tegen het zonnetje en met factor 50 op mijn gezicht moest het goed komen. Ik dacht na over de run. Het is misschien vooral wel de 'tijd' die op een gegeven moment een rol gaat spelen. Ik kreeg trek, maar een gelletje kreeg ik er echt niet meer in. Vlak voor het bruggetje kwam ik de visser weer tegen en vroeg hij hoe ver ik al was. Ik antwoordde toen dat ik er al bijna 40 km op had zitten en dat ik hem nu niet meer zou zien. Toch wel grappig zo onderweg. Ik sukkelde verder. Over het bruggetje, daarna linksaf en weer een stukje met de wind in de rug. Dat liep best aardig. S. stond weer lief klaar met een watertje maar eigenlijk wilde ik niet meer. Ik had best veel gedronken en ik had vooral trek. Ik had zelfs een soort misselijk gevoel, nou meer een onbestemd gevoel. S. bleek ook chocolademelk bij zich te hebben en dat dronk ik al sukkelend dan maar op. Dat voelde wel lekker, en zo begon ik aan het laatste stukje. Mijn horloge tingelde blij en ik wist dat er 40 km gelopen waren. Eigenlijk niet eens zo ver. Het zat er al bijna op.

Het laatste lusje was een beetje stom bedacht van me. Allereerst had ik beter eerst het lusje kunnen doen voordat ik de 4 rondjes startte. Nu moest ik ter plekke bedenken welke kant ik op zou gaan. De fietspaden rond de roeibaan kende ik niet, dus liep ik maar gewoon rechtdoor. Ik wist dus al dat de laatste 1500 meter echt met de wind pal tegen zouden gaan als ik weer om zou draaien. Bovendien bleek het ook nog eens een hobbelig voetpad met bochtjes en gaten te zijn. Nou ja, als dat geen mooie mentale uitdaging is zo aan het einde, dan weet ik het niet meer. S. vroeg of hij voorop moest fietsen bij het laatste stukje, maar dat wilde ik niet. In Edinburgh kan dat immers ook niet en dat windje zou mij toch echt niet meer van mijn doel af kunnen houden. Toen ik tegen S zei dat ik nog maar 500 meter hoefde te lopen, zei hij dat hij dacht dat we er al waren. Nee nee, nog een klein stukje. Inmiddels was mijn luisterboek afgelopen en deed ik de oordopjes vast uit. Nog een klein stukje. Ik klokte af en daarna heb ik nog een stukje gewandeld om alles weer even lekker tot rust te laten komen. Dat voelde goed.

Wat een gek idee. Was het nou ver of was het nou lang? Ik heb geen idee. Maar ik was eigenlijk verrast. Toen ik laatst de compilatie van de Rotterdam marathon bekeek, was ik verrast hoe sommige langzame lopers totaal kapot en strompelend over de finish kwamen na 5 uur. Trok ik nou net niet op de laatste 250 meter nog even een sprintje voor de grap? Hoe het ook zij, de training zit er op. het was een goede keuze om het op deze manier te doen. Geen gedoe met de weg kwijtraken, geen pontjes, volop wind, zon en een vervelende weg.

Eigenlijk vond ik het wel leuk, maar ik vond het nu ook welletjes, hoewel ik zeker nog door had kunnen sukkelen en dat is een goed teken. Ik was aan het einde van de vorige training toen ik 38 km liep ook op zich 'blij' dat ik er was dus dat blijft zo denk ik.

Op naar de volgende training!

klik voor groot



Gegevens:

* totaal 45 km
* temp 17 graden - zonnig en vrij veel wind
* HF gemiddeld 140



mei 51 km - 2013 totaal 756 km

Replies: 13 reacties

Echt geweldig!

Gepost door EnerGize op 06/05/2013 10:20 AM

Is 45km ver? Goede vraag. Mijn ervaring is, dat als je het gedoseerd loopt, dat ontzettend mee. Maar de keren dat ik op 30km het beste al gegeven had in een PR-race werd het een enorme lijdensweg. Goede prestatie van jou. Mooie mentale overwinning die je behaald hebt!

Gepost door Eric op 06/05/2013 01:24 PM

@ Energize: dank je. Hoe gaat het met jouw lopen? Liep je nog de HM op de CPC?

@ Eric: ja, dat denk ik ook, zo voelt het inderdaad. Ik had echt 'over' en vond het eerder 'lang' dan 'ver'. Ik wil ook per se mijn eerste 'wedstrijd' (nou ja, de marathon voor een medaille dan haha) rustig doen, zodat het een leuke ervaring is en ik gewoon weer lekker verder kan. Ik lees zó vaak over loopdip achteraf etc. Hierna kan ik rustig verder opbouwen en uitbouwen.

Gepost door max op 06/05/2013 02:14 PM

Super leuk om je verslag te lezen :-)

Gepost door dita op 06/05/2013 02:15 PM

Hi Max, Nee helaas 2 weken voor de CPC ongeluk met de fiets gehad. Ben terug bij af (bij Evy 0-5 KM). Echt super om te zien hoe goed het met je gaat!

Gepost door EnerGize op 06/05/2013 04:49 PM

Wat een pokke eind voor een duurloop in aanloop naar een marathon. Die marathon moet met dit vertrouwen een makkie voor je worden.
Zelf ga ik tot circa 35 in de voorbereiding.
Nog even, en dan afbouwen. Nu de boel heel houden.

Bedankt voor je reactie op mijn blog.
De komende tijd ga ik weer wat aan mijn tempo proberen te doen, wat halve marathons en wellicht ook 10km lopen. De Berenloop staat zoals de voorgaande 3x ook dit jaar weer op de planning.

Gepost door John op 07/05/2013 08:16 AM

@ Energize: dat is wel heel erg balen. Was het zo ernstig dat je opnieuw moest beginnen? Nou ja, hoe het ook zij, Evy is fier op u :-)

@ John: hahaha verder naar de ultra. Ik ben helemaal blij met deze aanpak die ik de laatste 33 weken gevolgd heb. Er was in oktober een hele discussie hier op de site over de manier van aanpak. Toen moest ik nog het grootste deel doen van de opbouw, maar nu zit het er dan bijna op. En.. ga ik weer vrolijk verder.

Gepost door max op 07/05/2013 09:31 AM

Zie je wel, zo makkelijk is een marathon dus. Dit moet je zelfvertrouwen geven voor de officiele marathon.
Op de foto's ziet de route er niet slecht uit vind ik maar hoe het voelt als je er loopt weet ik natuurlijk niet.

Gepost door Jannet op 07/05/2013 10:28 AM

@ jannet: Ik vind het wel apart ja. Het mystieke is er wel van af. Natuurlijk ben ik nog niet snel, en zal ik de eerste M ook heel rustig doen. Ik wil gewoon finishen met een smile en het idee dat ik verder had gekund. Een volgende keer weet ik weer meer, en kan ik weer meer dus die tijd komt ook wel weer. Het pad is op zich OK, een heel stuk richting het bruggetje is ontzettend schuin en dat is niet prettig. Dan lijk ik extra mijn beenlengteverschil te voelen :-) Verder is het best een aardige route, op de laatste lus na die over een weg vol gaten en steentjes liep, maar dat was mijn eigen schuld. Hahaha.

Gepost door max op 07/05/2013 10:31 AM

Wat ontzettend leuk om te lezen! Er komen weer allemaal herinneringen aan de voorbereiding naar mijn marathon naar boven. Die marathon wordt voor jou een "makkie" Heb je een eindtijd in gedachten? (het belangrijkste is natuurlijk gewoon genieten!! )

Gepost door judith op 08/05/2013 11:52 AM

@ judith: Nee, ik heb geen zin in een loopdip, wil meteen weer lekker verder dus ik zie het als een soort training. De finish haal ik gewoon, als het kan op mijn sloffen zoals de training nu. Daarna verder opbouwen en uitbouwen dus dan op weg met een 'tijd'. Hoe gaat het met jouw trainingen? Al een andere HM of M in gedachten of is het eens maar nooit weer?

Gepost door max op 08/05/2013 11:58 AM

Kijk, mooi verslag en prima gelopen! Mooie planning ook, goede opbouw van lange termijn naar je 1e marathon toe. Deze duurloop moet je toch wel vertrouwen geven!
En idd, na zo'n ultra-afstand, werkt als een soort overcompensatie, lijkt de marathon maar een peuleschilletje!
Succes alvast de laatste paar weekjes en in Edinburgh. Op afstand loop ik met je samen....marathon Leiden

Gepost door Ruud op 08/05/2013 02:59 PM

Lekker gaan genieten! Wij lopen zondag de dijkloop. Later dit jaar nog de dtd en de bruggenloop. Volgend jaar waarschijnlijk een halve en misschien t jaar erop de marathon van Rotterdam. Tis dat we samen lopen want ik heb geen zin meer om er alleenvoor te trainen

Gepost door judith op 10/05/2013 06:29 PM