Categorie archief: reizen

20.05.2012 – week 11 dag 5 – 10 km DL – totaal 11 km

**20.05.2012 – week 11 dag 5 – 10 km DL – totaal 11 km**

Vandaag hetzelfde rondje gedaan als gisteren, maar dan zonder de versnellingen aan het einde. Precies volgens het schema en daarmee komt alweer een einde aan de langere loopjes die ik hier kan doen. Misschien maandag voor vertrek nog eentje als de run voorbij is.

Het is hier zo ontzettend mooi, dat het geen straf was om de route nogmaals te lopen. De prachtige vergezichten over de zee met uitzicht op Bass Rock, de glooiende heuvels en de gele koolzaadvelden waar je langs loopt, allemaal zeer de moeite waard. De op en neer gaande route valt alleszins mee en aangezien ik deze keer wel wist welke route ik moest lopen, kon ik gewoon lekker doorsukkelen en dat liep prima. Gemiddelde HR was (ondanks de klimmetjes) 137 bpm. Cadans weet ik niet want de batterij was leeg.

In de middag zijn we naar Edinburgh gereden en hebben de route verkend. Dat was een enorme tegenvaller, want hoewel op de website staat dat het een snel parcours is, valt dat in praktijk heel erg tegen. De weg mag dan misschien overall de eerste 5 kilometer ‘dalen maar er zitten op alle punten (behalve de weg over de promenade langs de zee) vervelende klimmetjes en erg veel vals plat in de route. Dat was dus een domper op de vreugde en het goede gevoel over de run. Ik schamperde meteen ‘heb ik daar nou 12 weken een schema voor gevolgd’ maar kreeg als antwoord dat het anders nog langzamer zou zijn gegaan en dat is natuurlijk ook een waarheid als een koe.

Ik ga het allemaal ontdekken, maar het viel me allemaal een beetje tegen eigenlijk. De route en het profiel. De weersvoorspelling wisselt met de dag, dus dat is nog even afwachten.

Dinsdag en woensdag nog een korte training en dan zaterdag nog een 3 km DL om even los te lopen. Ik had me aangemeld voor de breakfast run van 3 miles in Edinburgh, maar ik denk dat ik die oversla. We moeten in ieder geval wel die kant op om het starterspakket op te halen en dat is al vervelend genoeg. Lekker hier op mijn gemakje loslopen lijkt me daarom een veel betere optie eigenlijk.

Gegevens:

* totaal 11 km
* temp 13
* HR gemiddeld tijdens DL 137

mei 173 km – 2012 totaal 966 km

19.05.2012 – week 11 dag 4 – 10 km DL + 4 VS – totaal 11,5 km

19.05.2012 – week 11 dag 4 – 10 km DL + 4 VS – totaal 11,5 km

Vandaag mijn eerste rondje in Schotland gelopen. Gisteren was het bar en boos toen we onderweg waren, maar vanmorgen was het droog en een zonnetje en wolken wisselden elkaar steeds af. Geen wind dus prima om te lopen. Natuurlijk had ik weer niet zo goed gekeken naar het hoogteprofiel, maar verrassend was het niet, want ik wist al dat het hier een beetje op en neer zou lopen. Maar het viel me ontzettend mee zo rond de cottage.

klik voor groot

Onderweg was het ontzettend mooi, zeker omdat de koolzaadvelden allemaal in bloei staan en prachtig geel van kleur zijn. Als het zonnetje er dan op schijnt is het erg fraai om te zien allemaal.

Omdat alles erg nat was en misschien modderig, had ik besloten om op mijn trabuco 14 te lopen en dat liep niet eens verkeerd ondanks dat het zware schoenen zijn. Deze keer geen metronoom mee voor onderweg, ik heb gewoon lekker gelopen, zo goed als het ging met deze weg en onderweg vooral genoten en lekker om me heen gekeken. De foto’s heb ik na de run gemaakt toen ik het rondje even met de auto deed. Op zich heb je dan wel hele andere punten waar je ineens gaat stoppen voor het uitzicht merkte ik.

Na enkele kilometers moest ik een Ford oversteken waar geen water meer stroomde toen ik de foto maakte, maar wel toen ik eroverheen moest. Ik heb dus het bruggetje links gekozen terwijl Ztje gewoon dwars door het water plensde. Zeker leuker dat het smalle bruggetje ofzo.

klik voor groot

Onderweg moest ik een paar keer op mijn papiertje kijken waar ik eigenlijk heen moest, maar ik ben uiteindelijk helemaal goed gelopen gelukkig.

Ergens na een kilometer of 8 zag Ztje ineens een grote haas over de weg hollen. Ze ging erachteraan, maar ik had niet in de gaten dat ze ook het weiland in kon en werkelijk in een oogwenk was ze verdwenen en zag ik een stipje met een groter stipje erachteraan in de verte verdwijnen. Ik schrok me rot. Toevallig had ik de fluit meegenomen en kon ik dus niet anders doen dan haar signaal enkele keren krachtig te fluiten en zo hoog mogelijk gaan staan in de hoop dat ze me ook zou zien (als ze zou terugkeren). En gelukkig gebeurde dat ook. Met haar tong op haar voetjes kwam ze helemaal blij aanrennen (gelukkig zonder haas). Ze kon blijkbaar de fluit wel horen en reageerde er ook op. Ik was blij, zij was blij en samen sukkelden we weer lekker verder richting de cottage.

Na de 10 km DL heb ik nog de versnellingen gedaan maar niet keihard, vanwege de andere schoenen leek me dat wel geschikt. Maar het ging allemaal goed en na 11,5 waren we weer klaar met deze schemadag.

Erg mooi hier en ook weer fijn om in de UK te zijn.

Gegevens:

* totaal 11,6 km
* temp 11
* HR gemiddeld tijdens DL 138

rondje in google earth openen

mei 162 km – 2012 totaal 955 km

01.04.2012 – Halbmarathon Berlin – totaal 21,44 km

01.04.2012 – Halbmarathon Berlin – totaal 21,44 km

Vandaag was het dan de dag van de halve marathon in Berlijn. De route was al (deels) verkend en ik had al best veel van de stad gezien en gekiekt. Helaas had ik vrijdag en gisteren onwijs maagpijn en dat was niet leuk. Vannacht ging het goed en heb ik ook wel wat geslapen. Gelukkig was ik vroeg wakker, en zo kon ik om 5.30 alvast wat vloeibaars eten om te kijken of dat een beetje zou gaan. Echt iets substantieels eten, leek me geen goed plan en ik hoopte er maar het beste van.

Omdat de start pas om 10.45 zou zijn, hadden we ruim de tijd om aan te kleden en alles in een tasje te proppen. Natuurlijk had ik braaf alles klaar gelegd qua kleding, schoenen en spulletjes en zo liepen we op tijd richting de U-Bahn. Zodra we buiten stapten zag ik de strakblauwe lucht en de matig wapperende vlaggen en voelde ik – ondanks de ochtend koude – het zonnetje al schijnen. Mmmm altijd een dilemma. Ik had gerekend op een heel dun jackje met zakjes maar dat zou wel eens kunnen gaan veranderen nu.

Gauw terug naar het hotel om alsnog een ander shirtje aan te trekken. Op de kamer weer twijfel… Wel of niet? Brrr wel koud misschien met korte mouwtjes. Ik had weliswaar een nieuwe shirtje gekocht op de expo met een ritsje maar dat was nog niet gewassen en wie weet zou het niet lekker zitten. Toch maar het andere shirtje dan? Twijfel twijfel. Klinkt het bekend? Uiteindelijk dan toch maar het korte mouwen shirtje snel aangetrokken en als een speer ook de SpiBelt in de tas gegooid voor wat kleine dingetjes die ik mee had willen nemen.

Daarna richting U-Bahn en overal zag je mensen op sportschoenen lopen. Wel leuk om te zien dat iedereen naar eenzelfde plek gaat! De U-Bahn was weliswaar vol maar toch beter te doen dan de trein naar de Zevenheuvelenloop in November. Blijkbaar kan de Berlijnse U-Bahn dat toch allemaal beter aan.

Na uitstappen op de Schillingstrasse stonden we al bij de start. Dat was dus allemaal prima geregeld en makkelijk te vinden.

Klik voor groot

Omdat we niet heel erg vroeg waren, moest ik al vrij snel richting startvak en daar stond ik dan in mijn koude shirtje met een plastic cape om tegen de wind. Het zonnetje scheen wel lekker op mijn rug dus dat was fijn. Een mooi moment om eens lekker om me heen te kijken naar alle lopers. Dik, dun, dik gekleed en dun gekleed, eigenlijk zag je van alles.

Ik bedacht nog eens hoe de route ook alweer zou lopen en waar de waterposten zich zouden bevinden. Ik had deze keer goed gekeken van te voren en wist dus ongeveer hoeveel kilometer het was naar een volgende bocht. De Brandenburger Tor op 3 km, het slot op 9 km, checkpoint charlie op bijna 18 km en vanaf daar maar eens kijken hoe het zou gaan allemaal. Ik was vastbesloten om me aan mijn plannetje te houden van run/walk waarbij je je niet teveel moet voorstellen van het ‘walk’ gedeelte, want dat is ongeveer 15 a 30 seconden lang na een run stuk van 7 minuten. Dat is volgens het boek van Jeff Galloway in het tempo dat ik voor ogen had de beste ratio tussen ‘run’ en ‘walk’. Ik heb daar al een paar keer een langere afstand mee gelopen (o.a. de 24 km in de UK) en dat beviel me uitstekend eigenlijk. Op deze manier zou ik de loop als een trainingsloop in mijn schema kunnen passen, zou ik nog wat zien op mijn gemakje en zou ik kunnen letten op mijn houding, ademhaling, cadans etc.

Al die tijd dat ik stond te mijmeren in het startvak had ik dus mogelijkheden genoeg om nog even te visualiseren hoe makkelijk ik zou gaan lopen en hoe fris ik over de finish zou komen. Dat leek me nou een mooi tijdverdrijf en wie weet zou het me nog helpen ook. Maar wat duurde het allemaal lang!

Om 10.45 ging inderdaad ergens in de verte een startschot. Maar beweging? Nee, helemaal niets. Ik kwebbelde wat met mijn buurman die voor de tiende keer al meeliep en geen bijzondere tijd in zijn hoofd had. De tijd van minder dan 2 uur was wel voorbij volgens hem.

Mijn buurman zei al dat het wel een kwartier kon gaan duren en daar had ik ook ongeveer mee gerekend. Maar helaas duurde het ruim 23 minuten voordat we eindelijk over de streep konden en dat viel dus niet mee. Maar daar ging de stoet dan eindelijk.

Het begin ging onwijs traag door deze grote groep die werkelijk bestond uit van alles qua tempo. Eigenlijk wel vervelend moet ik bekennen want de eerste kilometer bleef ik rond de 6.38 min/km hangen simpelweg omdat ik niet sneller kon vanwege alle mensen. Maar ik vond het niet zo erg, want ik was best koud geworden en dan kom ik toch maar moeizaam op gang. Uiteindelijk heb ik dat toch weer ‘goedgelopen’. Ik lette dus op mijn ademhaling en cadans en liep als een zonnetje. Neusademhaling en een ademritme van 2/6 dus werkelijk op mijn gemakje. Alleen daaraan merkte ik dus al dat ik langzaam liep!

De eerste piep heb ik dus ook maar voorbij laten gaan qua ‘walk’ ronde want ik liep al langzaam genoeg en ik zou niet weten hoe ik mezelf naar rechts had moeten werken om af te remmen in de stroom (tragerds). Gaf ook niet.

Na drie kilometer kwam dan al de Brandenburger Tor in zicht en dat is toch wel erg gaaf!

Daarna wist natuurlijk al hoe de weg verder zou verlopen en dat ik na 9 km bij het slot uit zou komen. Ik genoot ondertussen van de route, richting de Siegessaule en daarna richting het slot over de brede weg. Alles liep soepeltjes. Ik zou sneller kunnen, maar het liep gewoon zo lekker op deze manier, ik had er eigenlijk wel lol in. Helaas stoorde de garmin ineens en zag ik geen pace meer en moest het verder op gevoel. Ik had wel al gezien dat ik onwijs veel overschrijding had door de ruime bochten en het slingerwerk. Dat was uiteindelijk bij de eindtijd dus wel jammer, want ruim 300 meter overschrijding is toch wel een beetje ’too much’. Maar ik lag keurig op schema, liep vlak en alles voelde goed.

Over de Potsdamer Platz, langs het monument voor de vereniging van oost en west richting checkpoint charlie op 18 km


En ineens komt daar dan het eind voor je gevoel in zicht. Overal hoor ik gepuf en gehijg en ik rommel lekker verder. De laatste kilometertjes al! Wat een verschil met Nottingham waar ik werkelijk dacht ‘eens en nooit weer’. Zo zie je maar. Maak een plannetje (wat voor plannetje dan ook), iets realistisch en hou je daar ook aan.

Uiteindelijk ben ik nog gaan versnellen maar trapte ik wel in een valkuil die velen verraste. Er stond een grote witte boog op de allee en iedereen dacht dus dat daar de finish was. Nee dus, die lag pas om de bocht en dat merk je dan toch. Stom van me, want ik kende het parcours goed maar dat bochtje was me ook even ontgaan. Tot mijn verrassing haalde ik aan het einde mijn buurman van de start nog in ook!

Maar eind goed al goed. Wel ontzettend stom was de finish waar iedereen kennelijk direct op de rem trapt na de streep zodat je er nauwelijks door komt! Daarna voetje voor voetje naar de medaille uitgifte plaats en naar de watertjes. Daarna weer verder strompelen tot het hek waar je er eindelijk uit kon.

Toen bleek dat de chip ergens in een tent ingeleverd moest worden (ver weg) en hebben we nog in de rij gestaan voor het graveren van de medaille (leuk toch). Ik geloof dat het 25 minuten heeft gekost voordat ik van de finish door het hek was en de chip kon gaan inleveren.

Zo kwam er een einde aan de halve van Berlijn. Ik vond het ontzettend leuk om het eens op deze manier te doen. Natuurlijk was dit misschien wel het moment geweest voor een snellere loop, maar ik ben nu eenmaal bezig met het schema voor eind mei en daar wil ik me nou eens aan houden. Ik voel dat het steeds beter gaat, ademhaling gaat beter, cadans gaat beter en het voelt allemaal goed. Mijn tijd komt nog wel. Ik doe het langzaam aan en dat lijkt me voor nu ook prima.

Op naar de volgende run.

Gegevens:

* totaal 21,4 km
* temp 9 graden
* cadans 162 gemiddeld
* HR gem 147 bpm
* tempo 6.18 min/km (R/W/W methode)
* 0-5: 6.22 min/km, 5-10: 6.22 min/km, 10-15: 6.09 min/km, 15-20: 6.17 min/km, 20-21,4: 5,56 min/km

rondje in google earth openen

april 21 km – 2012 totaal 589 km

onderweg naar berlijn en de expo

onderweg naar berlijn en de expo

13.00 uur

Goed aangekomen in Berlijn en vast de spullen naar het hotel gebracht. We hebben een mooie ruime kamer met king size bedden dus dat zit wel goed. Vanmiddag nog lekker even zwemmen om alles los te maken! Maar de eerste stap is nu het ophalen van het startnummer op de expo in de voormalige luchthaven Tempelhof. Daar kunnen we met de metro heen

Klik voor groot

Even gaat het nog mis als we denken bij halte Tempelhof eruit te moeten maar ik bedenk op tijd dat het een eerdere halte is dus we stappen uit en nemen nog een halte de andere kant op. Als we uit de U Bahn naar buiten stappen miezert het weer en staat er een koude wind. Helaas nergens een bordje te bekennen, maar je ziet al vrij veel mensen met witte Vattenfall Halbmarathon tasjes lopen, dus de weg naar de expo is al snel gevonden. Daarna lopen we eerst door naar de andere kant om het startnummer vast af te halen want met 31.000 lopers zal het wel snel druk worden. Het is nog rustig omdat de expo nog niet zo lang open is, en ik ben heel snel aan de beurt. Ik krijg een startnummer en een chip. Helaas vergeet ik mijn lopers shirt af te halen. Heel dom.

Klik voor groot



Het is een vrij grote expo en er is ontzettend veel te zien. Helaas krijg ik net voordat we naar binnen stappen onwijs pijn in mijn maag, echt niet te harden. Onderweg zijn we bij een Starbucks gestopt voor een kop warme chocolademelk en een stuk taart. Geen idee of het daarvan komt, maar fijn is het niet. Maar goed, ik ben nu toch op de expo dus ik wil wel even rondijken. Ik zoek eigenlijk nog een shirtje met korte mouwen en een niet al te laag halsje, dus dat is altijd leuk om even naar te zoeken. Ook wil ik wel een nieuw paar CEP kousen die inmiddels weer aan vervanging toe zijn. Zie voor reviews deze link. Verder kijk ik met verbazing naar alle gelletjes en poeders die te krijgen zijn. Maar het is leuk om te zien.

Uiteindelijk vind ik voor 25 euro een heel aardig Odlo shirtje in een leuke kleur met mouwtjes en een ritsje bij de hals. Daar ben ik blij mee, want het is altijd fijn als je met tegenwind iets rond de hals kan dichttrekken. CEP staat er ook met een stand en ik koop een nieuw paar ook al zijn ze veel te duur op de expo. Ook vind ik nog een neon windjackje waar ik al een tijdje naar op zoek ben. Geen idee of dat wat is, maar dat zal de tijd leren. Normaal koop ik mijn renkleding in de UK (veel goedkoper).

Omdat de pijn in mijn maag niet te harden is, gaan we maar even naar de apotheek voor wat maag gel. Dat lijkt wel iets te doen en uiteindelijk trekt de pijn wat weg zodat we in de avond nog sushi kunnen gaan eten. Geen ongevaarlijke keuze voor een run, maar aangezien ik toch al maagpijn heb, durf ik het toch wel aan.

Zo komt er na een lekker maaltje een einde aan de eerste dag in Berlijn.

9.30 uur

Nou dat was de eerste hobbel. De koffer was te zwaar (je mag ook met twee personen geen zware koffer mee) en dus haalden we wat dingen eruit voor in de handbagage en toen ging het wel qua gewicht. Helaas bedacht ik te laat dat vloeistoffen niet mee mogen in de cabine en die konden dus linea recta de vuilnisbak in. Jammer genoeg was dat onder meer de joghurt die ik had meegenomen. Gelukkig had ik de pannenkoekjes nog wel. Nu maar hopen dat mijn koffer met de renspullen aankomt. Zal mij benieuwen. Schiphol is geen aanrader meer wat mij betreft. Enorme stukken wandelen en lange rijen bij het afgeven van de bagage en de douane. Maar goed, we zijn door de douane. Berlin here we come… Straks startnummer halen op Flughafen Tempelhof. Wordt vervolgd.

Klik voor groot

Berlin Halbmarathon – 01.04.2012

**Berlin Halbmarathon – 01.04.2012**

Het gaat nu toch allemaal wel snel ineens. Morgen vroeg vliegen we al, zondag is de run. En ondertussen moet ik dan mijn energie verdelen zodat ik ook nog iets van Berlijn kan gaan zien! De route ziet er in ieder geval goed uit:

Morgen gaan we het startnummer al ophalen op de expo en even rondkijken. Dan gaan we ook alvast iets van Berlijn bekijken en een lekkere lange nacht slapen. Misschien ga ik nog wel even lekker zwemmen in het zwembad van het hotel!

Zaterdag lijkt regenachtig te worden en dat is natuurlijk erg jammer. Maar goed, er zijn vast ook genoeg dingen ‘binnen’ te bekijken dus dat zal wel loslopen. Zaterdag wel even opletten met voeding, want dat blijft toch een aandachtspuntje. Zondag kunnen we dan wel weer lekker ergens uit eten!

Terwijl ik dit tik, lijkt zondag droog te worden dus dat zou natuurlijk erg gaaf zijn:

Afwachten maar wat het weer gaat doen. Nu spullen bij elkaar zoeken en zorgen dat ik alles meeneem voor de run en de andere dagen!

Mijn planning heb ik al gemaakt voor de run. Ik schreef het al eerder, maar ik ga de run als LSD doen in verband met het schema voor Edinburgh eind mei. Ik vertrek op (schrik niet) 6.30 min/km en daarmee ben ik dus ontzettend traag. Dit tempo ga ik lopen in een R/W schema (ook nog eens). Mocht dat net zo goed werken als tijdens de gewone trainingen, dan zou ik theoretisch nog puf over moeten hebben aan het einde, en als dat inderdaad zo is, dan zal ik de laatste W’s laten schieten als ik daarmee op de 2.15 kan komen. Ik wil per se niet mijn schema in de soep laten lopen door deze run en bovendien vind ik het eigenlijk wel onwijs spannend om eens te kijken hoe dat nou loopt op deze manier. Stel je voor dat ik werkelijk gewoon ‘over’ heb aan het einde. Ik moet het eerst maar even doen, want deze afstand komt natuurlijk wel ineens zo uit de lucht vallen, maar ik neem aan dat de 5 runs >20 km in de UK gedurende januari en februari toch voldoende basis moeten geven om dit dan ook te doen zo.

We zullen zien, wordt vervolgd misschien werkt mijn R/W schema helemaal niet en kom ik nog net voor sluitingstijd over de finish…..

04.03.2012 – hitland 11 km

04.03.2012 – hitland 11 km

Vandaag het eerste rondje na de kaakchirurg afgelopen vrijdag. Toch opvallend dat ik binnen 48 uur alweer aan het lopen ben. Ik heb eigenlijk nergens last van. Geen dikke of blauwe wang en geen pijn. Ook tijdens het lopen voelde ik niks en ik durfde dat ook wel aan omdat ik geen bloeding heb gehad (ondanks de bloedverdunning). Nou had (en heb) ik wel verblijfsnaaldjes in mijn oor en wang, dus misschien helpt dat ook mee, maar voorlopig ben ik dus een gelukkig mens.

Ik moest wel even nadenken wat ik wilde lopen dan vandaag. Ik koos dan maar voor een mengsel van een duurloopje en een tempoloopje en knipte mijn route van vandaag in twee stukken. Op die manier zou ik niet vermoeid raken maar, een beetje doorlopen en toch lekker kunnen genieten. En dat laatste deed ik: ik zag de eerste grutto’s in het weiland en een grote zilverreiger. Ondanks de mist en de nevel die het ook al niet makkelijker maakte om te lopen, kon ik nog net de zilverreiger onderscheiden en dat is altijd erg mooi. Ik bedenk nu dat ik even had moeten gaan kijken of de ooievaars al op het nest zitten. Volgende keer dus een ommetje over de dijk om te kijken!

Hoewel ik aanvankelijk een beetje strammig en langzaam was, liep ik al snel lekker te dieselen en was mijn cadans en ademhaling mooi in evenwicht. En zo sukkelde ik lekker op mijn gemakje door het natuurgebied.

Overigens kreeg ik gisteren een heel aardig HM schema van 9 weken. Net een aardige lengte (iets langer dan 6 weken, korter dan 12) en bedoeld om het tempo wat omhoog te brengen en dus niet zozeer om de afstand te kunnen afleggen (wat natuurlijk geen probleem meer is). Het is (natuurlijk) een mix van duurloopjes, met intervallen en tempolopen, maar net weer wat anders dan het schema van Steffny (dat is een stuk saaier en doet bijna iedere week eenzelfde soort programma). Misschien switch ik dus toch wel naar een HM schema voor Edinburgh (eind mei) in plaats van eerst het schema voor een snellere 10 km (15 april) gevolgd door een HM schema.

Vandaag merkte ik weer dat mijn motivatie om te lopen dus echt niet voortkomt uit geneuzel over secondes en minuten, maar puur uit het lopen zelf en het genieten van alles om me heen. Dat het met wat training gewoon ‘makkelijker’ gaat en ik dus verder kom, dat is eigenlijk het doel van een schema. Als ik dat tenminste kan volhouden en niet verval in junk miles….

Op naar de volgende run.

Gegevens:

* totaal 11 km
* temp 6 graden

maart 23 km – 2012 totaal 394 km

28.02.2012 – week 2 schemadag 3 – rustige duurloop 60 minuten op 75% HR max (totaal 10,5 km)

**28.02.2012 – week 2 schemadag 3 – rustige duurloop 60 minuten op 75% HR max (totaal 10,5 km)**

Vandaag dan na de tempoloop een rustige ronde. Ik koos de Rottemeren omdat dat qua afstand wel goed uit zou komen. Maar ik heb een hekel aan dat rondje, hoewel het voor de hond prima is, omdat er geen verkeer is en ze lekker los kan lopen op gras of over de weg. Maar misschien was het ook het weer met de hoge luchtvochtigheid en de nevel die me parten speelde. Ik vond het in ieder geval zeer matig en verlangde weer hevig naar de schone, drogere lucht van de UK. Wat een klote land is het toch.

Anyway het rondje ging verder wel OK alleen stopte ik stom genoeg te vroeg omdat ik dacht dat ik er al was. Dat bleek niet zo te zijn, maar inmiddels is (eindelijk) de weg verlegd langs het water en herkende ik het dus niet. Cadans lag op goed ritme voor mijn doen en hartslag was ook goed. Ik liep uiteindelijk toch net iets te snel (of liever; HR was wat te hoog voor deze run). Aan de andere kant, in mei 2011 deed ik precies ditzelfde rondje volgens dit schema. HR gelijk maar ik liep nu 24 sec/km sneller. Dat maakt dus nogal wat uit.Volgende rondje is 120 minuten, dus dan wordt het echt opletten op de hartslag omdat dit schema nu eenmaal een mix is van lopen op hartslag afgewisseld met een tempoloop en een intervaltraining.

Gegevens:

* totaal 10,5 km
* temp 11 graden

rondje in google earth openen

februari 171 km – 2012 totaal 371 km

26.02.2012 – week 2 schemadag 2 – tempoloop 6 km op 85% HR max (totaal 10 km)

26.02.2012 – week 2 schemadag 2 – tempoloop 6 km op 85% HR max (totaal 10 km)

Vandaag weer een eerste rondje in Nederland. Jammer maar helaas. Op zich was het vandaag niet eens zo slecht qua luchtvochtigheid en vervuiling dus het was niet eens al te onaangenaam. Voor de verandering een rondje gedaan direct uit mijn bed. Hond mee en lopen maar. Voor het eerst sinds lange tijd weer eens op de ds trainers en dat zijn toch wel lekkere slofjes.

Ik schoot er vandoor toen ik warm gelopen was. Het is hier immers nogal vlak in tegenstelling tot elk rondje dat ik in de UK deed. Ik wist niet precies wat ik moest doen om dat terug te schroeven, dus heb ik maar even wat gehuppeld en ben toen verder gelopen. Om een beetje een vergelijking te kunnen maken heb ik eerst een 5 km temporondje gedaan. Dat ging op ruim 15 seconden per kilometer sneller dan mijn eerste rondje thuis na de UK van vorig jaar. De cadans lag nu gemiddeld op 83,5 versus 79,5 gemiddeld vorig jaar. Ik zag wel dat mijn tempo de rondjes daarna wat hoger werd, dus wie weet wat de verbetering eigenlijk is per saldo deze keer. Niet belangrijk, want ik heb niet op snelheid of iets dergelijks getraind in de UK, maar je wordt dus blijkbaar toch van de heuveltraining die je daar ongemerkt doet toch sterker.

Na het ‘snellere’ rondje nog even lekker doorgedieseld en uiteindelijk was ik na 10 km weer terug bij de auto. Viel me niet eens tegen hoe makkelijk je toch een rondje wegloopt daar, maar wat dat betreft bof ik ook wel met het gebied zo dichtbij.

Gegevens:

* totaal 10 km
* temp 6 graden
* cadans 170 bpm

februari 161 km – 2012 totaal 361 km

seahouses overzicht

**seahouses overzicht**

Ik heb hier aan de oostkust ruim 325 km gelopen en dat was geweldig. Ik liep 5 keer een run langer dan 20 km (de langste 24 km) en verder wisselde ik van alles af. Kortere temporuns rond de cottage die verdomd zwaar waren door de heuveltjes, verschillende strand runs of runs over andere zachte ondergrond vanwege de pootjes van Ztje en een geweldige sight seeing run over holy island. Ik heb veel gezien, en ontzettend genoten. De lucht is schoner dan in Nederland en dat is vooral de reden dat het in de UK zoveel beter gaat dan in Nederland.

Ik ben vast weer wat krachtiger geworden dan vorig jaar en dat is mooi meegenomen. Wie weet wat er nog allemaal voor me in het verschiet ligt. Voorlopig kan ik nog volop genieten ook al gaat het toch een stuk minder qua ‘been’. Het lopen gaat goed, maar zodra ik sta, loopt alles vol en wordt het dik en pijnlijk. Het is duidelijk dat ik nooit zonder steunkousen zal kunnen lopen en dat is jammer. In de zomer zal ik dus moeten opletten qua warmte en daarvoor bestelde ik dan toch maar een ‘ventilator tight’ van cw-x. Ben benieuwd. Qua rug gaat het voorlopig ook nog redelijk en heb ik tijdens het lopen geen last. Mijn ademhaling lijkt ook wat te verbeteren door de training met de K5 en ook al heb ik dat de afgelopen drie weken een beetje laten versloffen, ik merk duidelijk verschil en ik zal de training dus weer braaf twee maal per dag voortzetten. Zo modderen we dus lekker door maar voorlopig kan ik het nog allemaal en dat is al heel bijzonder en voor mij de grote kick van het lopen.

Ik hoop ook van harte dat ik volgend jaar ook weer kan bijtanken en kan ‘aansterken’ in de UK.

Op onderstaande afbeelding is te zien welk stuk ik ‘belopen’ heb. Dit zijn niet alle runs, maar vooral de runs die op elkaar aansloten. Ook zijn deze op te roepen in google earth.

rondje in google earth openen

22.02.2012 – glororum circular

22.02.2012 – glororum circular

Toch nog een rondje zonder Ztje. Het waaide vandaag keihard maar er scheen wel een zonnetje. Als verrassing ging de zon tijdens de run zelfs zo schijnen dat ik het werkelijk veel te heet kreeg. Ik kwam uiteindelijk bij de auto met een enorme rode kop van de hitte en het voelde niet prettig.

De run was erg mooi. Ik deed de helft van de lange run van zondag waar ik zo van had genoten. Je ziet toch iedere keer weer wat nieuws, dus het blijft leuk. Deze keer kende ik de weg, dus de 405 was niet mee.

De enige opbrengst qua wildlife was deze keer een torenvalkje. Geen uiltjes en jammer genoeg geen eekhoorn op de plek waar ik hem de vorige keer lekker had zien smikkelen.

Qua lopen ging het matig. Ik had last van de harde wind en ik vond het parcours niet echt gemakkelijk deze keer, waarschijnlijk door de wind en de warmte. Het begin ging nog wel lekker, en al snel kwam ik weer bij dat gekke ding uit:

Dat blijft leuk om te zien zo in het landschap. Daarna weer het mooie uitzicht bij Budle Bay en achter het hotel langs door de bomen. Zelfs daar was wind! Langs een caravan park bij Waren en al snel liep ik een stukje naar beneden en lag Bamburgh Castle voor me in het zonlicht. Deze keer stopte ik niet meer voor een foto, maar het blijft mooi. Tot mijn verrassing ging mijn hartslag weer even in de hogere zone toen ik keihard de heuvel af stuiterde. Dat verbaasde me niks, want ik zat vast al hoog door de warmte. Uiteindelijk een klein stukje uitgewandeld om wat af te koelen en ik was blij dat ik weer bij de auto was.

Het was een fijn rondje, maar voor vandaag een beetje zwaar. Ik liep al een beetje met een knoop in mijn maag vanwege het naderende vertrek hier, en de warmte en de wind maakte dat allemaal niet lekkerder lopen.

Zucht… wat is het hier toch geweldig.

Gegevens:

* totaal 12 km
* temp 14 graden

rondje in google earth openen

februari 151 km – 2012 totaal 351 km