Categorie archief: hardlopen

25.11.2016 – roeibanen – 13 km

Gisteren heb ik lekker gelopen en vandaag ga ik met S. op pad. Omdat hij zo lief is om mee te gaan, kies ik voor iets dat ik met woefje minder makkelijk kan lopen: 2.000-tjes op tempo met het oog op 11 december. Ik zal er vandaag 3 lopen, dat lijkt me prima. Dan wil ik de komende 2 weken nog eenmaal 400-tjes doen en een continu ronde op rustig tempo en dat is het. Ben benieuwd. Het is best wel koud als we starten, net onder 0 maar het is een prachtige ochtend. Als we bij de roeibanen aankomen, merken we wel dat het flink waait! Dat is een goede training straks wat ik ga nu niet bewust uit de wind lopen.

klik voor groot

Na de warming up loop ik even een stukje op RWR en daarna ga ik van start voor de snelle 2.000 mtr. Dat loopt prima en S. roept steeds de afstand/tijd af zodat ik goed kan inschatten hoe het voelt op dat tempo. Ik tuf rustig door en liep ik de vorige keer 1.000-tjes, nu loop ik dus gewoon 2.000-tjes en dat voelt ook allemaal goed en niet moeilijk of zwaar. We lopen naar de andere kant van de roeibaan en zullen nu de volle afstand de wind tegen gaan hebben. S. heeft het volgens mij hartstikke koud op de fiets.

klik voor groot

Ik ga weer van start en het voelt best zwaar. Ik doe mijn best en denk eventjes na een deel van de lap dat ik wel ga omkeren of ga stoppen. Geen idee waarom eigenlijk want het is leuk om te doen en het voelt ook helemaal niet lastig of zwaar. Zonder moeilijkheden loop ik de tweede lap en dus niet eens trager dan de eerste lap ondanks wind tegen. Vanzelfsprekend is de HS iets hoger maar niet idioot veel eigenlijk. We lopen weer buitenom naar de andere kant en lopen dus weer met de wind mee de derde lap (net zoals de eerste). Die loop ik blijkbaar met dezelfde ‘inspanning’ als de tweede lap want ik was dus veel te snel. Prettig om te weten want er zit dus blijkbaar gewoon ook nog genoeg ‘in’. Rustig beginnen straks en dan kijken of ik nog kan versnellen aan het einde.

klik voor groot

Na de 2.000-tjes lopen we naar het einde via RWR. Dat gaat ook prima en de HS herstelt ook weer mooi. We genieten van de vogels op het water. Het gebied is zo volwassen geworden en het is enorm druk met allerlei soorten watervogels. Er schijnen Ibissen gesignaleerd te zijn maar die zien wij helaas niet. Maar er is genoeg te zien en de molens blijven toch ook mooi om naar te kijken.

klik voor groot

Na 13 km staan we weer bij de auto. Totaal niet vermoeid. Een fijne training die nog goed ging ook ondanks de koude en de wind. Tevreden. Vanmiddag even fietsen en morgen weer een stukje lopen.

gegevens:

* 13 km
* 2 graden

november 263 km – 2016 totaal 3.668 km

24.11.2016 – hitland – 11 km

Gisteren heb ik niet gelopen omdat ik 44 km gefietst heb naar Nieuwendijk om de auto op te halen. Vanmorgen pak ik meteen de eerste ronde met woefje voor mijn run. Het is mooi weer maar er staat een koude NO wind die de 7 graden een stuk frisser maakt. Ik denk na wat ik aan wil trekken en kies voor de Nike Aeroloft. Dat lijkt me nou prima voor dit weer eigenlijk en dat blijkt ook zo te zijn. De warming up is vrij koud en ik doe mijn oefeningetje tegen koude handen en dat werkt goed. Ik had geen zin om iets mee te nemen als een buff, handschoenen of andere spulletjes. Mijn telefoon en hondenriem zit in de flipbelt en verder niets.

Na de warming up ga ik van start en kies voor een rustig rondje omdat het afgelopen week allemaal niet zo soepeltjes gaat. Maar vandaag loopt alles natuurlijk weer prima en hobbel ik rustig met woefje op mooie lage hartslag door het gebied. Ik geniet van de zilverreigers en de mooie smientjes in winterkleedje. Wafje is ontzettend vrolijk en blij en rent mee en kijkt happy. Daar word ik natuurlijk ook weer blij van!

Deze keer ben ik met de auto naar het gebied gereden en dat is toch prettiger dan vanaf huis ook al zet je dan meteen al 4 km extra op de teller. Ik maak er ook geen enorm lange run van. Sneller, rustiger en makkelijker dan van de week dus tevreden met mijn rondje.

Op naar de volgende run. Morgen eens kijken of ik nog een tempo loopje kan doen met het oog op 11 december.

gegevens:

* 12 km
* 7 graden

november 250 km – 2016 totaal 3.655 km

22.11.2016 – hitland – 12 km

Gisteren liep ik een lekker rondje met woef en dacht ik nog dat ik vandaag zou moeten fietsen om de auto weer op te halen. Maar omdat dat pas morgen gaat gebeuren, vertrek ik alsnog voor een rondje lopen met woefje. Ik wil een kort rondje doen met 4 laps van 1.000 meter. Twee op rustig tempo en 2 op het tempo van 11 december. Dat lijkt weinig en dat is het ook maar ik moet ook oppassen dat ik niet te vermoeid raak want dat helpt ook nergens voor.

Ik ga van start met een rustig rondje en dat loopt prima. De lap daarna gaat op tempo en dat voelt ook goed. Ik weet nu al dat de laatste snellere lap tegen de wind in zal gaan en dat valt vast niet mee. Mijn HS is een stukje hoger en het tempo wat lager maar nog steeds ok. Het voelde niet vervelend. Vreemd genoeg zitten de Stinsons voor geen meter. Ik klepper met mijn linkervoet en het voelt alsof ik een schoen aanheb die totaal niet beweegt op de voorvoet. Blijkbaar is mijn manier van lopen weer veranderd want ik kan er echt niks mee. Maar de Cliftons en zeker de Rapa Nui gaan nu snel en daarom wilde ik even een andere schoen weer aantrekken. Balen maar misschien wordt het beter want ik heb al eerder gedoe gehad met dit model dat uiteindelijk toch OK werd.

Tijdens die laatste snelle lap kom ik Piet en zijn vrouw tegen. Piet heeft jaren op de markt gestaan met drop en snoep en daar kwam ik regelmatig. Hij probeerde de weg te versperren als grapje om even te kletsen maar ik maakte even mijn snelle lap af, en haakte weer bij ze aan voor een praatje. Zo wandelde ik dus terug als een soort cool down. Ik was blij dat ik mijn Fast Wing jackje in de flipbelt had zitten want dat trok ik natuurlijk meteen aan op dat stukje wandelen. Ideaal ding zo licht.

Na ons praatje (dat heel lang duurde overigens) ging ik weer op pad voor een rustige ronde richting huis. Na 11,5 km stond ik weer voor de deur met wafje. Iets verder dan gepland maar gelukkig met wandeling in het midden!

Morgen ga ik 44 km fietsen om de auto op te halen en donderdag ga ik weer een stukje lopen.

gegevens:

* 11,5 km
* 13 graden

november 239 km – 2016 totaal 3.644 km

21.11.2016 – hitland – 16,5 km

Gisteren heb ik niet gelopen omdat we naar Duitsland waren. Eergisteren hebben we alleen een stukje op de racefiets gereden en kwam het niet meer van lopen. Maar vandaag ga ik weer met wafje op stap voor een rondje. Het is droog en eigenlijk vrij warm. En dus maak ik wederom een vergissing qua kleding. Het is op zich zelfs zo warm dat je rustig in een korte broek op stap kunt maar omdat het zo raar wisselt, is het lastig in te schatten mede vanwege de wind. Weer veel te warm gekleed dus! Na de warming up ben ik al gesmolten en ik trek dus mijn giletje uit, prop het in het zakje en houd het dan maar de rest van de run in mijn hand. Niet ideaal maar vooruit maar.

Ik zie onderweg als eerste een reiger met een grote vis. Daar probeer ik snel een kiekje van te maken voordat hij wegvliegt. Als ik door mijn knietjes zak om een betere foto te maken, is hij alweer verdwenen.

Daarna kiek ik wafje even die zit te wachten.

klik voor groot

Ik hobbel rustig door Hitland en loop deze keer op RWR. Ik vind vandaag wederom de hartslag eigenlijk iets te hoog naar mijn zin. Maar het is ook warm, het waait en het is een rare dag. Misschien is het nog wel een stukje ergernis na gisteren. Dat zou best kunnen. Ik hoop dat het komende week weer wat rustiger wordt. Morgen weer een heel stuk fietsen op de auto op te halen (hoop ik). Deze keer richting Gorinchem dus wat verder dan Den Haag. We zullen zien.

Na 16,5 km sta ik weer voor de deur met wafje. Op naar de volgende run.

gegevens:

* 16,5 km
* 13 graden

november 227 km – 2016 totaal 3.633 km

18.11.2016 – hitland – 8 km

Gisteren ging het lopen gelukkig goed en was ik wel tevreden. Vandaag ga ik voor een kort rondje op pad omdat ik vanmiddag zelf weg moet. S. gaat even mee op de fiets dus dat is gezellig en wafje loopt ook vrolijk mee. Ik wil eigenlijk gewoon een kort rondje lopen en na het eerste stuk, bedenk ik dat ik wel eens een MAF testje zou kunnen doen. Eens kijken waar ik nu ongeveer op uit kom qua tempo als ik tegen de maximale MAF aanloop (138 bpm). Natuurlijk is dit een beetje rommelige test omdat ik niet goed genoeg ingelopen heb en ik bovendien pas na een kilometer bedenk dat ik dit wil doen maar het is een prima invulling van het korte rondje van vandaag. Helaas heb ik dus geen mile tijden maar het gaat prima en ik klok een mooie tijd. Daarbij heb ik een gemiddelde HF van 134. Ik heb 140 aangetikt op een bruggetje en met de wind tegen dus ik ben dik tevreden eigenlijk. Dat is een stukje beter dan vorig jaar toen ik mijn laatste MAF test deed rond de 138. Ik liep toen weliswaar iets sneller, maar met een veel hogere hartslag dus eigenlijk niet netjes binnen MAF. Zo is het lastig vergelijken maar dit ging gewoon prima. Vandaag een van de beste tijden met mooie lage MAF.

Daarna hebben we het laatste stukje rustig op RWR uitgelopen. Op naar de volgende run dan maar weer!

gegevens:

* 8 km
* 10 graden

november 211 km – 2016 totaal 3.616 km

17.11.2016 – hitland – 12,5 km

Gisteren ben ik weer naar Den Haag gefietst om de auto op te halen. Het waaide best maar het was allemaal prima te doen. Ik heb rustig gefietst en dat was prima zo. Eigenlijk leek het gisteren heel kort.

Eergisteren ging het lopen niet zo lekker dus vandaag maar rustig aan. Het is raar weer. Winderig, 10 graden maar soms met een zonnetje. Wat trek je dan aan als je niets verder mee wilt nemen? Geen idee en ik probeerde eens mijn Falke primaloft dingetje met mouwen en daaronder een dun hemdje. Dat was dus soms veel te warm maar als de zon weg was en ik tegen de wind inliep, was het weer OK. Lastig allemaal maar ik ben duidelijk heel snel te warm. Wafje vond het vandaag helemaal leuk. Ze is nog steeds schijndrachtig en heeft uiertjes maar dat hindert haar kennelijk niet want ze rent zelfs hele stukken en is vrolijk en blij.

klik voor groot

Onderweg ga ik haar ook even wegen bij de dierenarts. Ik kan met al dat haar totaal niet zien of ze nou te dik is of niet en ik voel het ook niet goed. Dus gauw even gewogen. Erin en eruit en ze gaat altijd rustig zitten zodat ik een plaatje kan maken. Ze weegt 22.90 en dat is prima. Bijna een kilo meer dan vorige keren en dat is precies goed voor nu.

klik voor groot

Na de weegsessie gaan we weer verder. Ik wil niet al te ver lopen maar het gaat goed en het voelt een stuk beter dan eergisteren. Ik ben nu veel sneller met een veel lagere hartslag en het voelt ook allemaal prima. Misschien was het de rugzak, of was ik het zelf de vorige keer. Geen idee.

In ieder geval was het nu heerlijk buiten ondanks de wind. Na ruim 12 km staan we weer voor de deur.

gegevens:

* 12,5 km
* 10 graden

november 203 km – 2016 totaal 3.608 km

06.11.2016 – sauerland – dag 3 – 18 km

Gisterenavond zijn we niet meer op pad gegaan. Geen idee waarom niet maar ik kreeg S. toch niet zo ver om in het donker het bos in te gaan voor een kort rondje. Maar we hadden wel een mooie route gelopen en in de middag een beetje op de midgetgolf baan gespeeld. Vandaag gaan we dan wel weer lopen natuurlijk. Na het ontbijt gaan we op pad voor het rondje H2 en H1 aan elkaar gekoppeld. Die route liepen we vorig jaar ook samen. Op deze route hebben we zowel bos als uitzicht langs de bosrand over het dal en dat is tenminste fijn afwisselend. De route staat ook op de Teasi zodat S. de route kan zien op de fiets. Eerst weer even klimmen naar de parkeerplaats en daar klimmen we verder. Aanvankelijk start ik met mijn roze Lafuma jackje maar al snel wissel ik dat voor mijn Vaude giletje. Veel te warm!

Vandaag wil ik niet alleen met shirtje lopen vanwege die longen waar ik gisteren ineens last van had. Zou het door het weer komen of toch iets op de kamer? Ik heb dus nu ook mijn arm sleeves aan. Maar bij het klimmen in het begin smolt ik al meteen in mijn jackje dus hoppekee giletje aan.

Het klimmen valt niet mee maar S. maakt zelfs foto’s van paddenstoelen onderweg. Dat is vervelend want met die fiets is het klimmen over het pad met natte stenen en bladeren al helemaal geen pretje. Ik hou op een gegeven moment mijn handschoenen ook maar in mijn hand om S. niet weer te laten stoppen. Straks zullen we rechtsaf slaan het bos in en dat is steil omhoog. Wandelen met de fiets is daar de enige optie om boven te komen.

klik voor groot

Daarna slaan we rechtsaf richting de Bollingerturm. Dat loopt en fietst ook niet makkelijk en als we daarna eindelijk op een normale weg komen langs de turm, vergeten we een foto te maken van de toren uit de verte. Deze keer klimmen we er niet heen voor een uitzichts foto zoals we de vorige keer wel deden. Maar misschien komen we er nog. S. herinnert zich de route nog goed en zegt dat we straks een rottig steil stuk over bladeren gaan krijgen. Dat blijkt te kloppen en al snel modderen we over het pad.

klik voor groot

Onder de blaadjes liggen wortels en stenen dus het gaat allemaal erg langzaam want ik heb geen zin om mijn nek te breken. Ook bedenk ik dat we volgende keer de Spot Gen 3 mee moeten nemen. Die zit normaal op mijn rugzak maar nu hangt de rugzak gewoon thuis en hebben we dus niks bij ons. Verbinding is hier niet, dus als iemand iets breekt door een stomme val, kunnen we weinig doen. De Spot moet dus een mobiel apparaat worden die vaker los mee zal gaan, ook tijdens op onze fietstochten.

We lopen verder over de blaadjes. We komen er wel! Dan komen we bij een uitzichtspunt waar we vorig jaar ook hebben gestaan. We nemen toch even de tijd om een foto van ons samen te maken. Mooi is het hier zeker en met al die kleuren al helemaal!

klik voor groot

We lopen weer verder over een goed begaanbaar pad waar een mountainbiker ons keihard voorbij komt rijden. Ja he! De weg loopt hier eindelijk een beetje naar beneden dus dat kan makkelijk!

klik voor groot

We lopen daarna weer langs de bosrand langs weilanden. Het uitzicht is mooi en we lopen richting het dorp terug. Het zonnetje laat zich weer even zien.

klik voor groot



De kleuren zijn fantastisch onderweg. We komen door het dorp en lopen een stukje langs de weg richting de andere lus die ons straks weer richting het hotel zal brengen.

klik voor groot

Het begin van dit pad is prima begaanbaar en redelijk vlak. De weg is veel minder modderig dan vorig jaar want toen hebben we op sommige stukken enorm zitten rommelen (en schelden). We bieden wafje wat water aan hoewel het net miezert. Gek genoeg hebben we tijdens deze run een beetje miezer regen maar ook zon. Maar we hebben er eigenlijk geen last van dus dat is prima zo. Wafje wil overigens geen water en ik neem een beetje water dat lekker koud is geworden onderweg.

klik voor groot


Rechts van ons zien we de Bollingerturm liggen. Wat een eind lijkt dat zo! Inmiddels zijn we het klimmen ook een beetje beu. Het lijkt vlak maar het is gewoon vals plat omhoog en dat over een paar kilometer. Pfffff. Zelfs in 2011 vond ik het na 14 km welletjes herinner ik me uit de verslagen. Dit jaar overigens aanzienlijk minder modder! We hobbelen door en zien weer de stoel van de meubelmakerij in Liesen links van ons in de verte. Raar ding!

klik voor groot

We zijn nu vlakbij de weg die we gaan oversteken voor het laatste stukje. Ineens zien we rechts van ons mooie blauwe en witte bloemetjes. Grappig zo in november!

klik voor groot

Nog een stukje door en dan steken we de weg over. Wafje moet even aan de riem. Daarna lopen we alweer langs de achterkant van Barbet waar velgen gemaakt worden. Eigenlijk zouden we daar achterlangs moeten lopen maar vorig jaar merkten we al dat dat was afgesloten en moesten we dwars over het veld naar de weg.

klik voor groot

Al snel lopen we over de weg en hebben we uizicht over Hesborn. Echt fraai maar het is erg zwaar omdat de weg zo lekker omhoog loopt. Inmiddels hebben we wel een beetje genoeg van al het klimmen eigenlijk! Het uitzicht met de rode en gele kleuren is gelukkig wel erg ontzettend mooi. Herfst is toch een geweldig mooi seizoen met al die kleurtjes. Langzaam schiet onze route op, en het einde is in zicht.

klik voor groot

We lopen weer langs het kinderliftje aan de bovenkant. Dat zal nu het hoogste punt zijn dus straks gaan we weer naar beneden. Eindelijk dan!

klik voor groot

We hobbelen verder, lekker naar beneden, naar het dorp en langs het andere hotel. Na 18 km staan we weer voor de deur. Even wafje afdrogen en schoonmaken en de fiets wegzetten. Op naar de volgende run.

klik voor groot

gegevens:

* 18 km
* 5 graden

november 78 km – 2016 totaal 3.483 km

05.11.2016 – sauerland – dag 2 – 13 km

Vandaag dag 2 van bootcamp in het Sauerland. Gisteren hebben we onderweg naar dit hotel een mooie run gedaan rond de Mohnesee bij Werl. We hadden toen mooi weer en ook vandaag is het weer ons gunstig gezind. Het is droog en er staat wederom geen wind!

Na ons (karige) ontbijt gaan we op pad voor onze run. We gaan op pad en kiezen een van de langlaufroutes, waarbij we kunnen kiezen uit 5, 10 of 15 km plus heen en weer naar hotel (3 kilometer). Aanvankelijk willen we de zwarte route nemen (18 km) maar omdat we denken dat we ook in de avond nog gaan lopen, nemen we de rode route (13 km).

klik voor groot

Het is prachtig weer en mijn jasje is al snel uit. Het uitzicht is mooi en er zijn veel meer kleuren aan de bomen dan vorig jaar toen het al kaler was. We waren ook twee weken later maar toch. Erg fraai en we genieten er volop van. Eigenlijk heb ik het ook niet zo mooi gezien in 2010 en 2011 toen ik hier in dezelfde periode was.

S. heeft zijn oranje Nike softshell aan. Gelukkig kochten we in de loop van de tijd een aantal goede kledingstukken voor onderweg dus we kunnen ons makkelijk aanpassen aan de weersomstandigheden.

klik voor groot

We doen de warming up richting Hohe Schlade bij de parkeerplaats waar de routes starten. Dat is al vermoeiend genoeg want de weg loopt vrij steil omhoog. Maar we komen er wel! Bij het bord met de routes maken we nogmaals een keuze voor de route voor vandaag. Altijd weer een beetje twijfel. Ik wil de hele dag wel lopen maar dat kan nu eenmaal niet. Het is een beetje mistig maar het uitzicht is nog steeds fraai. We kiezen voor zwart en lopen door. Maar bij de splitsing met rood kiezen we toch voor de rode route omdat we vanavond nog een keer gaan lopen.

klik voor groot



Dat valt helemaal niet mee want het is aardig steil. Maar het is goed te weten dat de laatste paar kilometers weer lekker naar beneden zullen gaan!
We komen weinig mensen tegen en dat is op zich wel opvallend. Lekker rustig overigens!

klik voor groot

Het stukje naar beneden loopt weer prima en al snel lopen we weer langs de skihut met de kinderlift. Vreemd genoeg hangt er in de middag ineens een skilift daar. Op onderstaande foto van de ochtend is te zien dat de lift er nog niet hing tegen het middag uur.

klik voor groot

Na 13 km staan we weer bij het hotel. Fijn rondje met prachtig weer! Helaas slaan mijn longen totaal dicht als we op de kamer zijn. Van mijn middagdutje komt dus niks want ik piep en heb het benauwd. Er is dus iets op de kamer! Dat is eeuwen geleden en ik baal als een stekker. Ik spit mijn koffer door op zoek naar een puffer en vind er uiteindelijk eentje in mijn rugzak gelukkig. We ontvluchten de kamer en gaan naar de midgetgolfbaan. Even buiten! Daar gaat het al meteen weer goed gelukkig.

Op de kamer halen we de meeste hondenspullen weg en ook het dekbed met veren wordt verwisseld voor een synthetisch dekbed. Bummer maar nu eerst eens kijken of het verder weg zal blijven de komende dagen.

Jammer genoeg zijn we te lui om in de avond nog een rondje te doen dus morgen weer op pad.

klik voor groot

gegevens:

* 13 km
* 5 graden

november 60 km – 2016 totaal 3.465 km

04.11.2016 – möhnesee – 15 km

Vandaag vertrekken we naar het Sauerland voor een aantal dagen lekker buiten zijn. We hebben plannen om te lopen, te tennissen, veel te slapen en te wandelen. Aanvankelijk hadden we weinig zin en wilden we het uitstellen, of dichterbij huis blijven maar vanmorgen hebben we toch alles snel ingepakt en gaan we op weg. Ik had al een eerste route gemaakt rond de Mohnesee waar ik in 2011 ook ben geweest met woef tijdens een verblijf in Werl. Dat was destijds prachtig en ik wil het graag aan S. laten zien. Ik vind het eigenlijk wel bijzonder dat ik hier 5 jaar geleden ook was met wafje. Wat is er veel gebeurd in die 5 jaar al! Na ruim 3 uur rijden komen we op de parkeerplaats aan. Een andere plek dan ik eigenlijk had bedoeld omdat we verkeerd reden, maar eigenlijk beter omdat er ook toiletten zijn waar we ons na de run kunnen omkleden! Parkeren kost 2 euro voor 3 uur dus niet al te duur en het is lekker rustig. Tot 18.15 kunnen we daar staan en dan hopen we toch wel terug te zijn omdat het dan ook al donker is. Eerst nog even naar de Sperrmauer kijken waar we vlakbij zijn en zullen beginnen met de run.

klik voor groot

Vol goede zin gaan we op pad. We lopen nu eerst over de Sperrmauer omdat het op de terugweg donker zal zijn. Het uitzicht is mooi ondanks dat het geen zonnige dag is en er zijn nog volop herfstkleuren te zien. Het is droog en er staat geen wind dus dat is fijn lopen. Aan het begin van de Sperrmauer zitten slotjes op een hek. Grappig om te zien.

klik voor groot



Daarna gaan we over het pad verder richting het bos. De Teasi zit op de Fuji en dat is wel makkelijk zo onderweg want we kunnen precies zien waar we heen moeten. Ook al is de route redelijk recht toe rechtaan, navigatie onderweg is erg prettig. Op sommige stukken kan je de Sperrmauer nog zien liggen en dat is prachtig.

klik voor groot

Het water staat ontzettend laag, veel lager dan de vorige keer toen het bekken helemaal gevuld was. De weg loopt en fietst makkelijk omdat het een gewoon pad is en geen off road gebeuren zoals ik in 2011 koos. We zijn blij dat we deze route nu doen want het is weer eens iets anders dan alleen maar bos. We wijken even af richting een offroad pad waar we beter uitzicht hebben op de Sperrmauer maar dat blijkt een heel raar hobbelig pad te zijn dus na de foto’s keren we om en nemen de gewone weg weer verder. Dat is prachtig en we genieten van de kleutjes van de bomen. Veel meer kleur dan vorig jaar! Even verderop hebben we weer een mooi uitzicht op het meer. Natuurlijk weer een kiekje.

klik voor groot



We lopen verder en zijn verrast dat er zo weinig mensen lopen. Een verdwaalde fietser en dat is het eigenlijk. S. doet het ook goed op de fiets en dit is niet moeilijk qua ondergrond of stijgingspercentage. Heerlijk fietsen zo! Ik heb inmiddels al lang mijn jasje uit en loop dus alleen in mijn shirtje!
We lopen verder en steken het water over langs de weg. Dat loopt overigens prima omdat het pad afgescheiden is van de autoweg. Het is maar een klein stukje en al snel slaan we linksaf het bos in. Het mooie van deze kant is het uitzicht over het water.

klik voor groot

Je loopt door bos maar wel met uitzicht. Inmiddels is het al een beetje schemerig aan het worden en er worden dus niet veel foto’s meer gemaakt. Hier is het overigens wel drukker dan aan de andere kant.

klik voor groot

We lopen door en komen uiteindelijk weer bij een overgang over het water. Vanaf nu alleen nog maar langs de weg en eigenlijk loopt het prima. Ik twijfel of ik het lampje al aan moet doen op de fiets want het gaat wel erg hard met de invallende duisternis maar we lopen gewoon even een beetje door. Gelukkig loopt de weg naar beneden en dat loopt een stuk lekkerder. Na 15 km staan we weer bij de Sperrmauer. Het is nog bijna golden hour met een blauwe lucht dus we maken gauw nog wat foto’s van de Sperrmauer.

klik voor groot

Het is toch wel leuk dat we nu de Sperrmauer met licht en ook zo aangelicht hebben gezien tijdens onze run. Qua weer hebben we echt enorm geboft. Het is al november en lopen is mogelijk met alleen een shirtje aan!

Ik ga me gauw omkleden in de toiletten en daarna moet S. even telefoneren. Door het afdrogen en verzorgen van woef, het omkleden en even een hapje eten is het inmiddels net na 18 uur en zien we dat de toiletten worden afgesloten. Net op tijd omgekleed dus want droog en warm nog anderhalf uur in de auto zitten is wel zo prettig!

We gaan op pad voor het laatste deel richting ons hotel. Over anderhalf uur zullen we daar aankomen. Best een eind rijden nog maar deze run hebben we maar vast gedaan!

gegevens:

* 15 km
* 8 graden

november 47 km – 2016 totaal 3.452 km

review: flipbelt

In Amsterdam kocht ik op de stand een Flipbelt. Ik had er al eens naar gekeken maar vanwege de prijs, wilde ik de belt eerst wel eens passen. Zo gezegd zo gedaan en na de run loop ik terug naar de stand om te passen en ook om te kijken of de telefoon erin zou passen.

hoe zit het?

In tegensteling tot de Spibelt waar een sluiting aan gemaakt is, is de Flipbelt een band uit één stuk waar je dus in moet stappen. Ik vind dat niet erg handig maar de praktijk zal moeten uitwijzen hoe het echt is. De bad zit natuurlijk redelijk strak en afhankelijk van voorkeur kan de band om de heupen of het middel gedragen worden. Er zijn verschillende maten dus opmeten en/of passen is raadzaam.

wat kan er in?

Een telefoon, geld, gelletjes of andere voeding, water, sleutels etc. Eigenlijk past alles er wel in. k heb onderweg ook de hondenriem erin gepropt en ik denk dat een heel dun windjackje (Salomon bijvoorbeeld) er ook wel in past. Voor de sleutels is een haakje gemaakt dat aardig strak zit maar prima werkt. Heb je waardevolle spullen, dan kan je de band omdraaien zodat de openingen naar binnen zitten tegen het lichaam aan. Wil je er makkelijker bij, dan kan je het beste de openingen aan de buitenkant laten. Ik koos voor de zippered versie, met een rits zodat er niets uit kan vallen.

  

de praktijk

Inmiddels heb ik er enkele keren mee gelopen. Ik vind zelf het feit dat je ‘in de belt moet stappen’ niet erg handig. Ik zou toch liever een belt hebben die je makkelijk om kunt doen middels een clip of andersoortige sluiting. Vaak rijd ik eerst met de auto naar de start voor de run en dan zit alles in de weg in de stoel. Natuurlijk kan je de belt ook ter plekke omdoen, maar dan moet je dus weer op straat (waar het eventueel nat en vies is), in de belt stappen. Alles wat ik erin wil hebben, past er in. Toch kan ik niet alles er weer even makkelijk en snel uithalen tijdens het lopen. Ik moet vaak een beetje zoeken naar de opening en dan een beetje wurmen om iets eruit te krijgen. Ik denk ook dat het afhangt van de plaats waar je de belt draagt. Om je middel heeft de belt bijvoorbeeld neiging om toch wat op te rollen zodat de openingen een beetje lastiger te bereiken zijn. Ik weet ook niet zeker of ik achteraf de zippered versie handig vind. Bij een versie zonder rits kan je alles gewoon door blijven schuiven en dat is wellicht makkelijker. De belt schuift niet en schudt ook niet. Wat dat betreft doet de belt dus precies wat hij belooft: spulletjes meenemen zonder irritant schudden. Ik moet nog verder experimenteren met de belt maar de voorlopige conclusie is positief. Handig om wat mee te nemen onderweg.

Dit artikeltje staat ook op de review site met nog veel meer reviews!