**25.06.2011 – utregse meidenloop – 5 km**

Vanavond weer een kleintje, 5 km en dan is het even klaar voor de komende maanden, zodat ik me rustig kan voorbereiden op de halve in de UK (september). Er zit alleen nog een heldenrace tussen op 10 juli, waar ik voor het goede doel ga lopen. Sponsoren kan nog steeds! In augustus dan de laatste testrun op 10 km om te kijken of ik op schema blijf voor de halve, maar voor deze eerste in heuvelachtig terrein, maak ik me niet al te druk om de tijd. Volgend jaar probeer ik er eentje op tijd te lopen.

Maar dan het runnetje voor vanavond. Tijdens de ladiesrun ging het eigenlijk helemaal niet zo gek, in 2 maanden ruim 3 minuten sneller op de 10 km. Er zit ook nog steeds verbetering in de 5 km tijden, dus wie weet. Ik hoop weer op een tijd (ruim) onder de 27 minuten. De letterenloop van ruim onder de 26 zie ik nog steeds als een foutje met de parcoursafstand (te kort), Leiden lijkt me een logischere tijd zo onder de 27 minuten en daar hoop ik nu ook op. Dat is nu kennelijk een beetje mijn tijd, en vandaar dat ik ook gehoopt/gedacht had dat mijn 10 km rond de 55 zou zitten. Nou ja, minuutje langer blijkbaar.

Het is toch eigenlijk wonderlijk dat ik op 10 april pas de allereerste run deed. En achteraf heb ik ook veel te vaak een run gedaan, want progressie gaat nu eenmaal niet zo snel. Langzaam aan dan breekt het lijntje niet. Elke 3 maanden een run zou prima zijn om te meten of er vooruitgang geboekt wordt. Nu verwacht ik stiekum dat iedere run wel sneller zal zijn dan de vorige en dat is natuurlijk niet zo.

Het regent lekker door vandaag, dus de vuilniszak gaat zeker mee om niet drijfnat en koud te worden aan de start. Ben benieuwd, vanavond zal ik het weten wat ik ervan gebakken heb…..en stiekum hoop ik op…..

update na de run

Inmiddels is de run alweer achter de rug. Tsja hoe ging het? Goed en niet goed. Heel leerzaam overigens. Lekker op tijd op de trein gestapt en na ruim een half uur op het station aangekomen. Daar zouden roze balonnen hangen die de weg zouden aanwijzen richting de start. Startbewijs ophalen bij finish gebied en dat bleek iets verder weg te zijn dan we dachten, maar alles ging prima en al snel was het startnummer opgespeld en het toilet bezocht. Ook altijd handig voor de start. De wandeling was leuk door de binnenstad met alle grachtjes. Grappig dat je zo veel meer ziet dan normaal met de auto.

klik voor groot

Rond 18 uur begon de warming up met David Loyd. Eerlijk gezegd sukkelde ik al richting de hekken om niet helemaal achteraan terecht te komen in die roze massa. Ik was al warm genoeg van het heen en weer hobbelen. Het was zowaar droog, wel erg vochtig en klammig maar verder prima te doen. Geen poncho nodig.

klik voor groot

Het wachten in het startvak duurde lang en ik keek met verbazing naar de snelle wedstrijdlopers die voor het hek aan het warm draaien waren. Wat een verschil tussen de vrouwen. Eentje heel erg eng mager en afgetraind, een andere mooi stevig gebouwd, hoog blond en gespierd maar wel op en top vrouw. Een klein meisje (dat uiteindelijk won in een mooie tijd). Leuk om te zien hoe ze zich voorbereiden in de wetenschap dat ze ergens rond de 16 a 17 minuten (maar) gaan doen over de 5 km. De doorgang was erg smal en met al die dames achter je, voelt dat niet erg prettig, want als mensen gaan duwen, dan is dat niet leuk. Toch had ik me voorgenomen om niet keihard te gaan racen op de eerste kilometer en daar heb ik me ook aan gehouden.

Na de eerste kilometer wat versneld en achter iemand aan gehobbeld. Toen ze dat in de gaten kreeg, stelde ik voor om voorop te lopen een stukje maar zij was duidelijk sneller en toen ik zei dat ze sneller was dan ik, is zij weer voorop gegaan. Dat ging 2 kilometer prima maar bij de wateruitgifte plaats raakte ik haar ineens kwijt en kon ik niet meer aanhaken. Daarna ging mijn tempo ook wat omlaag en kwam ik niet meer lekker in mijn ritme.

Ik had werkelijk geen excuus, had nergens last van maar het voelde alsof ik hard moest werken en hard had gewerkt, zonder dat er dus een echte mooie tijd uitkwam. Adem en cadans klopte niet, het liep gewoon niet echt lekker. Uiteindelijk gelukkig wel net onder de 5.30 min/km gebleven maar het was dus een hele ‘slechte’ tijd op deze korte afstand want beide voorgaande keren waren veel sneller op de 5 km. Niet onder de 27 minuten gebleven dus. Jammer maar helaas. Veel geleerd en zeker na bestudering van de gegevens van Garmina. Het gaat me nog wel beter lukken.

klik voor groot

klik voor groot

klik voor groot

Nu even rust. Ik denk dat ik ook wel erg veel runs heb gedaan zo achter elkaar met 10 april de allereerste op de 10 km. Ik weet nu wat mijn tempo ongeveer is, dat kan sneller of langzamer (naar gelang wat ik uitspook tijdens de run blijkbaar) en dat neem ik nu als uitgangspunt voor het volgende schema.

Eerst nu weer 6 weken (rustig) schema voor de halve in september met 13 augustus een testrun op de 10 km. Eventueel heb ik dan nog tijd om wat bij te schaven. Heb weer volop in Klaas Lok zitten lezen en in het hardloophandboek. Rustig aan, dan breekt het lijntje niet. Als ik zie waar ik vandaan kom, dan gaat het zo slecht nog niet op mijn oude dag.

in langzaam veld kom je met een slechte tijd nog eens ergens

Gegevens:

* totale afstand 5 km
* temp 16 C – miezerregen
* cadans 83 zakkend naar 80
* HR max 161

rondje in google earth openen

**juni 120 km – 2011 totaal 1063 km**
trailschoes 420 km
kayano 17 211 km
kayano 15 482 km
ds trainer 101 km
salvation 65 km

**19.06.2011 – ladiesrun rotterdam – 10 km**

Op dit moment ben ik half aangekleed en twijfel ik over topje versus korte mouwen shirt, en welke kousen ik zal aantrekken voor de run van vanmiddag. Tsja dat zijn dan ineens de dingen waar je je druk om maakt. Gaat het regenen of niet? Hoe warm wordt het nou echt? Moet ik Garmina inpakken en wat zal ik nog eten en drinken? Tegen 2 uur is een hele rare tijd voor een run vind ik. Net vervelend qua eten en drinken, en ook qua temperatuur in de meeste gevallen. Doe mij maar lekker in de ochtend, dan kan je zo uit bed na rekken en strekken lekker gaan rennen.

En dan het dilemma van de muziek met beats per minute. Zal ik dat deze keer weer eens doen? Om gelijkmatiger te lopen? Op welke bpm dan? Iets sneller dan de vorige keer, want dat bevalt beter.

Nou ja, over een paar uurtjes ben ik alweer thuis en kan ik gaan zitten loeren naar de gegevens die Garmina heeft opgeslagen. Heb ik gelijkmatig gelopen? Niet te snel gestart? Niet te langzaam gestart?

Mijn streeftijd voor vandaag ligt ergens tussen de 55 en 57 minuten. Ik zou eigenlijk het liefst 54 minuten lopen, maar dat lijkt me voor nu niet haalbaar. Te weinig ervaring, te weinig ‘durf’ nog. Dat wordt natuurlijk beter naarmate ik meer 10 km runs loop. Qua afstand is het een eitje, het is meer voor mij nog de verdeling van de snelheid en energie. Ik heb een duidelijke bovengrens door mijn beperkingen en daar moet ik dus zuinig mee omspringen.

Ik zie het wel. Altijd leuk een soort ‘voorbeschouwing’ maar de werkelijkheid is soms anders. We zullen zien.

update na de run

Als we op de metro stappen, giet het van de regen. Ik draag een regenbroek, grote zware stappers en een regenjas. Aan mij is niet te zien dat ik ga hardlopen dus. In de metro zie ik twee dames die duidelijk ook gaan lopen. Katoenen shirtje zonder jas. Brrrrr, lijkt me niet lekker eerlijk gezegd.

Na aankomst bij de Ahoy in Rotterdam zien we de 5 km lopen. Het is op dat moment zowaar droog!

Oversteken richting Ahoy gaat niet, iedereen moet wachten (inmiddels weer in de regen) voordat de weg overgestoken kan worden. We zien ook veel auto’s richting parkeerplaats rijden en zijn blij dat we met de metro zijn gegaan. Altijd extra stress met de auto, zeker als je de weg niet over kunt steken.

Een kwartiertje voor de start gaat het ineens stortregenen. De 5 km lopers zijn dan gelukkig al binnen. Iedereen staat buiten voor de ramen te kijken, wij staan ergens overdekt te schuilen.

klik voor groot

Ongelooflijk dat er iets van 5000 dames meedoen aan de run. Ook erg veel aanhang, veel mannen, kinderen en ouders langs de weg en bij de start. Wel leuk, want ondanks de regen is er dus veel publiek om iedereen aan te moedigen.

Echt mogelijkheid voor een warming up rondje is er niet (meer) door de regen. Ik ben niet in die stortbui even gaan dribbelen ofzo, dus doe maar wat oefeningen en hoop er het beste van. Ik probeer me langs de dames te wurmen die in het startvak bezig zijn met de oefeningen die voorgedaan worden door iemand. Dat valt nog niet mee maar uiteindelijk sta ik niet al te ver van de voorlijn. Ik had al gezien dat het eerste stuk heel smal zou worden, en helemaal achteraan past ook niet helemaal bij mijn tijd, hoewel ik natuurlijk niet snel ben. Ik laat dus voldoende ruimte voor me voor de snellere lopers.

En dan is het al gauw tijd voor de start!

klik voor groot

Bij de wave vlak voor de start had ik al gezien hoe ontzettend lang het lint van de duizenden loopsters was achter me. En ook tijdens het lopen, kan je dat goed merken. Ergens gaat de route heen en weer in een lus en zag ik mensen de ene kant oplopen, terwijl ik zelf al een andere kant op liep.

De route voert door een park, wel over verharde wegen. Onderweg pak ik een bekertje aan en – net zoals tijdens de 10 km in Rotterdam tijdens de marathon in april – gaat dat niet echt goed en weet ik dus nu dat ik dat niet moet doen. In Renesse had ik – vanwege het warme weer – zelf een waterbelt met bijtring en dat gaat prima. Nu nam ik twee slokken en kreeg vooral lucht naar binnen, wat daarna al en blok op mijn maag lag. Mijn tempo ging omlaag en ik voelde dat het niet echt lekker gevallen was. Een wijze les met de HM in het verschiet.

Ook was ik (weer) veel te snel gestart. Ik zal toch echt volgende week tijdens de 5 km het weer moeten proberen om normaal te starten en tijdig te gaan versnellen aan het einde. Ik heb nu weliswaar flink versneld aan het einde maar te laat. Ik wist niet precies waar de finish nou was en kon ook niet goed op Garmina turen vanwege het plasticje. Zo leer ik dus iedere keer weer bij.

klik voor groot

Uiteindelijk liep ik iets boven de 56.30 over deze 10 km, terwijl ik in april in Rotterdam niet zoveel onder het uur liep. Dat scheelt nu dus na 2 maanden ruim 3 minuten. Ik weet niet zeker of ik nu tevreden ben of niet. In Renesse liep ik natuurlijk zelfs enkele seconden trager dan 60 minuten maar het was erg warm, de route ging over het strand en ik liep de route niet als ‘wedstrijd’ maar meer als trainingsrondje. Daarom zou ik denken dat er meer in had gezeten. Toch eerder versnellen denk ik. Durven. Wat kan me gebeuren? Hooguit dat ik het tempo toch weer zou moeten laten zakken. Nou ook jammer zeg.

De volgende is weer een 5 km loopje, dus daar wil ik dan echt eens proberen om het beter te doen (hoewel de tijd van de Letterenloop natuurlijk prima was).

Op naar de volgende run en ondertussen lekker blijven oefenen.

in ieder geval niet achteraan

Link naar de website van de Ladiesrun Rotterdam

Gegevens:

* totale afstand 10 km
* temp 14 C
* cadans 82
* HR max 168/gem 159

rondje in google earth openen

**juni 95 km – 2011 totaal 1038 km**
trailschoes 420 km
kayano 17 211 km
kayano 15 482 km
ds trainer 96 km
salvation 43 km

**alternatieve training – fiets**

Al enkele maanden denk ik na over een fiets. Maar wat voor (soort) fiets. Een racefiets zoals vroeger (1994/1995)? Een hybride fiets? Een MTB? Het leek me handig om een fietsje te hebben waarmee ik ook Z-tje makkelijk uit zou kunnen laten (langzaam, gewoon makkelijker soms), maar die ook op de weg zou kunnen. MTB? Maar dan voelde ik toch weer hoe leuk ik het racen vond. Na enkele tijdschriften gelezen te hebben en het boekje ‘vrouw en fiets’, toch maar weer eens naar een goede fietsenwinkel gegaan, waar ze ook middels bikefitting maten opmeten etc. Die maten heb ik dus ook goed in mijn geheugen gegrift. Met frame maat alleen ben je er namelijk niet. En zo naar voren geklapt zitten, heb ik nooit echt fijn gevonden. Ik was net een kind in een snoepwinkel gisteren. Wat was het weer leuk, en hoeveel herinneringen kwamen weer boven.

Ik had na bestudering van alle informatie besloten dat het dan toch een racefiets zou moeten worden. En ehm.. een tweedehands MTB die niet te duur zou zijn. Ik kan toch niet met Z-tje met 25 km per uur door het bos scheuren. Dat er dan op die MTB wat mindere groepen zouden zitten, leek me geen probleem.

Maar ja…. de (race) fiets die ik erg mooi vond en die ook goed uit de testen kwam, kostte een bom duiten. En met de fiets met je er nog niet. Helm, kleding, en andere accessoires. Ik zag de bui alweer helemaal hangen. Bovendien weet ik ook nog niet of de beweging/houding echt helemaal geschikt voor mij is op dit moment.

Met veel kennis rijker en een hoofd vol, kwam ik uiteindelijk weer thuis. Daar bleek in de schuur van S. stomtoevallig nog een soort MTB van de buurman te staan waar ik even op kon zitten. Meteen met Z-tje onderlangs de dijk gereden. Door de modder, over het gras. Wat was het leuk! Z-tje vond het helemaal machtig mooi en werd helemaal wild.

Uiteindelijk heb ik thuis als een idioot zitten zoeken naar een tweedehands fiets die me wel wat leek. En kwam ik uit op deze:

Hoewel het geen gezicht is, vind ik de spatbordjes wel handig en de standaard ook. Hoort niet, ik weet het. Vandaag ben ik gaan kijken en heb ik proefgereden. Het arme fietsje heeft nog nooit een bos gezien, de cassette ziet er werkelijk als nieuw uit. Ik moet het een en ander even smeren en stellen, maar het is verder een prachtig fietsje. Vooral fijn zijn de spatbordjes, waardoor je ook met buitenkleding er gewoon op kunt zitten. Dat is het nadeel van een racefiets: net als met lopen moet je je daarvoor in speciale kleding hijsen, schoenen aandoen en echt tijd inruimen. Dat k&án met deze fiets ook tijdens toertochten (helmpje op), maar ik kan er ook gewoon mee naar de winkel. Voor een eerste poging lijkt het me prima. Er zitten niet de beste groepen op, maar de fiets ziet er prima uit en rijdt en remt goed.

Eerst maar eens kijken hoe het bevalt en hoe vaak de fiets uit de schuur gaat komen. Helaas is Z-tje drachtig nu, dus volgende week kan ze al niet meer mee me de fiets en zal het allemaal trager gaan, maar ze vond het enig, dus over 14 weken vanaf nu kan ik weer met haar conditie gaan opbouwen. En als ik het allemaal echt weer leuk ga vinden, wie weet….

Wordt vervolgd.

**15.06.2011 – oosterhout dag 2**

Ook op de tweede dag in Oosterhout een rondje gelopen maar wel minder lang, want drie dagen achter elkaar is misschien toch wat veel, zeker gezien de Ladies run die zondag a.s. zal zijn. Beetje rustiger aan dan maar. Voor vandaag stond een 8,7 km rondje op het programma. Vreemd genoeg ben ik deze keer onderweg een lusje kwijt geraakt blijkbaar, want de totale route was 8,2 km. Ook best, want het was knap benauwd weer en op deze manier was ik net iets eerder terug bij de auto.

Vanaf het hotel was het ongeveer 5 km rijden en al op weg richting huis. Prima dus. De start was snel gevonden. Waar zouden we toch zijn zonder google earth, streetview en GPS. Echt idioot eigenlijk dat je achter het scherm een rondje maakt, en dat rondje daarna via het kompas (zo goed en kwaad als dat gaat) na loopt.

Deze keer was het trouwens vrij gemakkelijk, omdat de paden allemaal vrij recht waren. Moet alleen nog eens kijken waarom Garmina soms al heel vroeg aangeeft dat ik naar rechts moet, terwijl dat pas veel later is. Misschien een kwestie van stipjes anders zetten. Onderweg moest ik eenmaal weer resetten na een pauze en daarna was zelfs het contact met de footpod verdwenen. Heel raar, en dat is ook nog nooit eerder gebeurd.

De route was verder mooi en groen. Niet echt spectaculair, vooral bos. Dan is de UK en Schotland toch zo anders met de geweldige vergezichten en wisselende landschappen. Daar spreek je echt van landschap, hier van bos, hei of strand. Maar goed, voor Nederlandse begrippen is dit prima en lekker groen.

klik voor groot

klik voor groot panorama

Z-tje vond het ook allemaal prima. Na de run moesten we richting het echocentrum en daar bleken maar liefst 7 vruchtzakjes te zien te zijn in haar buikie. Mevrouw is dus echt drachtig. Dat betekent dus binnenkort wat rustiger aan en zelfs straks helemaal alleen lopen. Dat zal heel erg vreemd zijn en ook erg ongezellig. Maar goed, gelukkig vliegt de tijd, dus voor ik het weet krik ik haar conditie weer op na de puppies en lopen we eind van het jaar weer samen door de Glen in Schotland!

klik voor groot

Gegevens:

* totale afstand 8,2 km
* temp 22 C
* gem BPM

rondje in google earth openen

**juni 85 km – 2011 totaal 1028 km**
trailschoes 420 km
kayano 17 211 km
kayano 15 482 km
ds trainer 86 km
salvation 43 km

14.06.2011 – oosterhout dag 1

Vandaag een rondje in Oosterhout gelopen. Ik had een mooie route uitgezet van 14,7 km door de bossen bij Dorst, omdat daar de hond ook los mocht lopen. Terwijl ik naar Oosterhout reed, bedacht ik dat ik weliswaar een mooi rondje had gemaakt, maar was vergeten om deze te laden naar de garmin. Heel stom en een wijze les. Gelukkig had ik mijn laptop bij me, en had ik me een tijdje geleden aangemeld voor de Hotspots van KPN, en kon ik toen ik op de kamer was even snel inloggen en alles alsnog laden.
Daarna gauw op weg gegaan en de start bleek 2,5 km van het hotel af te liggen. Lekker dichtbij dus. De parkeerplaats had ik al snel gevonden en de Garmin kon zowaar ook echt de start vinden en wees me prima de weg waar ik rechtsaf de bossen in moest. Ik was niet ontevreden. Soms is het namelijk lastig om op de route te komen, zeker als ik net de stipjes van de weg af zet. Garmina denkt dan meteen dat ik heel ergens anders heen moet.

klik voor groot

Helemaal in het begin was het even lastig omdat er allerlei verschillende paden elkaar kruisen, maar al snel zit ik op de goeie weg en kan ik doortrekken. Langzaam aan, het is vrij warm en ik draag zelfs mijn sportzonnebril. Die zit trouwens prima en heb ik ook weer eens kunnen testen tijdens deze warme run. Minder geslaagd bleken de nieuwe Poplar3 kousen. Die hebben een heerlijk voetje met een lekker voetbed, maar zijn duidelijk te ruim rond de voorvoet, hetgeen aan het einde van de run toch resulteerde in een flinke bloedblaar. Jammer maar helaas. Vandaag liep ik weer op de adidas salvation 2 schoenen, waar ik in Oostvoorne ook op had gelopen. Ik was benieuwd of de pijn in mijn kuit nou te maken had met een of andere schoen. Dat lijkt niet zo te zijn, want ik heb nergens last van gelukkig, zelfs niet na deze lastige ronde door zanderige paden.

Klik voor groot

Na 5 kilometer ging mijn veter los en dat was een mooi excuus om even een foto te maken en wat te drinken en ook om Z-tje even te drinken te geven. Zij dronk weer lekker uit haar opvouwbare bakje. Toch een handig ding. Ik vond mijn bepakking bij de start aardig zwaar zo met dat water en al die troep maar na de eerste 5 kilometer was er al heel wat water uit. Hiermee zouden we het dan voorlopig maar even moeten doen.

Klik voor groot

Het bos was erg mooi en ook afwisselend met watertjes en uitzichtspunten. Helaas was het grootste gedeelte van de route zanderig en rul, maar dat is op zich wel een goede oefening. Eigenlijk ging het heel goed en beter dan enkele maanden geleden. Kennelijk leer je ook op een dergelijke ondergrond wel te lopen. Gek genoeg lagen er veel bomen dwars over het pad op verschillende plekken. Misschien om MTB-ers weg te houden, dat zou heel goed kunnen. Ach, het maakte de route wel spannender.

Klik voor groot

Ergens halverwege kwam ik ineens in een soort avondvierdaagse terecht. Althans dat denk ik, want er kwamen grote groepen wandelaars met kinderen met tegemoet. Net op een lekker breed verhard pad. Daar heb ik Z-tje dus maar even aan de riem gedaan want die mensen keken niet op of om.

Rond 10 km kwam ik bij een watertje waar ineens schotse hooglanders bleken te staan. Geweldige dieren maar minder imposant dan de prachtige hooglanders in schotland die zo fotogeniek zijn. Wij hebben hier maar zielige kleine exemplaren. Een van de koeien stond in het water, de ander kwam langzaam en loom dichterbij lopen. Ik kon het niet laten om hier even te stoppen voor een plaatje, want ik ben gek op die dieren.

Klik voor groot

Klik voor groot

Klik voor groot

Z-tje vindt het allemaal prima die beesten zo dichtbij.

Klik voor groot

In de verte zag ik een hardloopgroep oefeningen doen. Kennelijk een training. Ik zou ze later nog een keer tegenkomen als ik verwoed aan het zoeken ben naar de terugweg en een extra rondje om het watertje moet maken. Kennelijk een langdurige training, want in de tussentijd had ik dus alweer enkele kilometers afgelegd.

Klik voor groot

De rest van de route was gewoon mooi en afwisselend. Er gebeurden geen gekke dingen meer, behalve dat ik ergens moest kiezen tussen de ene kant van een hek en de andere kant van een hek en de verkeerde kant nam, waardoor ik weer terug moest lopen voor de juiste route. Dat sooort dingen zijn altijd vervelend, maar het was deze keer maar een klein stukje terug. Garmina weet natuurlijk wel ‘rechts’ maar niet aan welke kant van een hek. Als je dan ineens weer ‘rechts’ moet en je loopt aan de verkeerde kant van het hek, dan weet je dus pas hoe laat het is. Gelukkig geen kilometers terug maar enkele honderden meters. Een gelukje. Verder kwam ik aan het eind ineens voor een wildrooster te staan zonder doorgangspoortje ernaast, zodat ik nu twijfel of ik wel in het gebied met de koeien had mogen lopen met de hond. Maar goed, ik was toch veilig aan het einde gekomen en Z-tje kan inmiddels ook zelf over de wildroosters lopen.

klik voor groot

Helemaal aan het einde van de route was ik even de weg kwijt, maar ik kwam toch mooi uit bij het startpunt dus ik was dik tevreden. Helaas was de pannenkoekentent al dicht dus ben ik maar naar het hotel teruggereden. Daar heb ik een lekkere italiaanse bol met carpaccio genomen en een kopje soep. Dat duurde eeuwen maar het was wel lekker (warm broodje). Daarna snel een bad genomen en lekker naar bed. Morgen weer een dag!

Gegevens:

* totale afstand 15,3 km
* temp 22 C
* gem BPM

rondje in google earth openen

**juni 77 km – 2011 totaal 1020 km**
trailschoes 420 km
kayano 17 211 km
kayano 15 482 km
ds trainer 86 km
salvation 34 km

**13.06.2011 – 6×400 meter op 1.55 totaal 8,5 km**

Vandaag na een extra rustdagje weer eens lekker interval training gedaan. Het was vrij aardig weer, beetje warmer dan gepland. Het gevoel in mijn linkerkuit is helemaal weg maar voor de zekerheid liep ik vandaag toch maar op de DS Trainers en niet op de Salvations of andere zware schoenen. Lekker eerst inlopen en experimenteren met de metronoom op verschillende cadans. Grappig. Ik vind het erg moeilijk om de cadans omhoog te brengen maar toch merk je eigenlijk wel dat het op een of andere manier lekkerder loopt als je net iets hoger gaat zitten zonder te hoog. En dan snelheid varieren. Bijzonder. Ik zat nu tijdens de interval laps rond de 83. Rustig aan omhoog brengen vanaf 80. Eerst maar eens een tijdje kijken of dit mijn eigen cadans kan worden, zoals het op dit moment 80 is. Aanvankelijk lag het nog lager dus wie weet wordt het nog wat. Na het inlopen lekker eerst met de wind mee 400-tjes gedaan, daarna 2 laps met de wind tegen. Was niet ontevreden. Ben natuurlijk niet ‘voluit’ gegaan, rustig aan zodat het vermoeiend maar lekker loopt. Morgen ga ik immers weer een duurloop doen rond Oosterhout dus rustig aan maar. Energie sparen voor zondag (Ladies run). Daar was immers enkele weken geleden het schema voor bedoeld.

De laptijden waren als volgt:

1.53 – 1.54 – 1.52 – 2.00 (wind pal tegen) – 1.58 (wind pal tegen) – 1.55

Niet eens zo slecht, als je de vorige keer ernaast legt. Na het intervallen lekker door gelopen richting de auto op 5.30 min/km en dat voelde ook prima. Z-tje was wel moe. Misschien is ze zwanger, dan lopen de runs samen met haar langzaam ten einde over niet al te lange tijd. Einde van de week zal ik daarover meer weten via een echo. Spannend!

Gegevens:

* totale afstand 8,5 km
* temp 19 C
* max HR tijdens laps 166

**juni 61 km – 2011 totaal 1004 km**
trailschoes 420 km
kayano 17 211 km
kayano 15 482 km
ds trainer 86 km
salvation 18 km

**10.06.2011 – oostvoorne**

Vandaag stond Oostvoorne op het programma. Voor vandaag 14 km, voor morgen een kortere rond de 8 km. De routes zouden me deels over het strand, deels door bos en deels over de weg voeren. Al snel was ik klaar voor vertrek. Z-tje is er ook helemaal klaar voor.

klik voor groot

Onderweg begint het al te regenen. Niet miezeren maar gewoon een enorme bui. Niet slecht na de droogte van de afgelopen tijd en op zich is de temperatuur ook wel prima. Ik koos voor een shirt met korte mouwen en dan toch maar een jackje waarvan ik dacht/hoopte dat het de regen tegen zou houden. Natuurlijk een petje en gezien de afstand en de camera die mee moest, toch maar voor de belt.

Het hotel was snel gevonden en had een mooie ligging, vlak bij de fietspaden. Ik kon dus inchecken en direct vertrekken. Garmina zat weer ingepakt in plastic, net zoals ik had gedaan tijdens de Letterenloop in Haarlem. Maar ik was benieuwd of dit bij deze regen ook voldoende zou zijn. Het regende inmiddels werkelijk pijpenstelen. Het was aanvankelijk even lastig om de garmin aan te krijgen met dat stomme plastic zakje, maar al snel was ik op weg en dacht ik ook de goede kant op te lopen. De foto’s zijn overigens deels genomen tijdens de run, deels op 11 juni tijdens een kortere wandeling toen het wel droog was.

Het is een bizar landschap. Heel veel groen en daar achter ineens alle pijpen van de Maasvlakte.

klik voor groot

Het eerste stuk liep over een mooi fietspad waar Z-tje ook prima los kon lopen. Er is veel beplanting en er groeien ontzettend veel bijzondere bloeiende struiken. Op een gegeven moment loop ik langs een watertje met verschillende soorten ganzen. Z-tje kijkt niet op of om maar loopt braaf met me mee. Inmiddels zijn we allebei totaal doorweekt.

klik voor groot

klik voor groot panorama

Het lopen gaat heerlijk, de schoenen lopen fijn. Ik heb de Compressport kousen aan, en die zijn ‘waterdicht’, wat betekent dat mijn voeten lekker droog blijven. Ik ben benieuwd hoe dat er straks uitziet, want ik merk dat mijn schoenen werkelijk doornat zijn en bijna ‘soppen’. Had ik nou maar de trailschoenen gekozen, dan was het rennen door de plassen ook geen probleem geweest. Maar ja, die liggen lekker droog in de auto!

Helaas mis ik een afslagje, en als ik terug loop om alsnog linksaf te slaan, denkt Garmina dat ik alweer op de terugweg ben en zeg dat ik nog 7,5 van de finish ben. Dat vind ik ontzettend vervelend, want ik zou verwachten dat de route dan alsnog wordt opgepikt zoda ik er weer op zit. Dat gebeurt niet en vanaf dat moment moet ik het dus zelf maar uitzoeken. Jammer maar helaas. Ik loop, doe wat vaartspel achtige oefeningen en ineens….. loop ik weer langs het hotel. Ik heb dus duidelijk totaal geen richting gevoel en moet eigenlijk wel lachen. Er zitten veel mensen in het restaurant lekker naar buiten te kijken, die dus nu ineens een verzopen katje met een verzopen hondje langs zien rennen. Vroeger zou ik ook gedacht hebben dat die renner niet wijs was, maar nu geniet ik eigenlijk wel. Het lopen gaat heerlijk, het is lekker weer en de omgeving was tot nu toe wel fraai.

Al snel zie ik een ATB pad en ik besluit – ondanks het verbod – daar af te slaan. Wat gaaf!! Ik voel me net een hinde als ik over de kleine hobbeltjes door het bosje ren. ik kijk goed waar ik stap, want er liggen ook wortels maar het voelt zalig. Het is een pad waar je prima overheen kunt denderen, niet eens erg modderig. Ik geniet, voel de wind langs mijn hoofd suizen en dan ineens ben ik er alweer uit en loop ik op de weg. Jammer, want het was wel even leuk.

Ineens kom ik aan de buitenkant van het dorp uit. Ik besluit dan maar het bordje ‘strand’ te volgen maar die weg voert me dwars door het centrum van Oostvoorne. Knap dat je met zoveel groen om je heen ineens toch in een dorp uitkomt. Z-tje loopt los mee en is ontzettend braaf. Ook op de stoepen blijft ze keurig naast me lopen.

Op een gegeven moment, na een kilometer of 7 loop ik weer op de Zeeweg en zal ik dus weer bij het hotel uitkomen. Ik zie ineens een wandelpad met een uitgezette route van 4 km en besluit die dan maar te nemen. Dat maakt dan in ieder geval nog 11 km als ik die uit kan lopen.

klik voor groot

De route loopt door een bosje en de paden zijn behoorlijk rul, dus dat is een goede oefening voor me. ik probeer hard te rennen, al helemaal als het ineens grijs wordt en ik gerommel in de lucht hoor. Onweer! Ik voel me een beetje aangeschoten wild omdat ik niet door onweersbuien wil lopen. Al snel drijven deze echter over en blijft het alleen gestaag doorregenen. Ik ben werkelijk drijfnat en Z-tje ziet er ook niet uit. Mijn schoenen zien er niet eens zo erg uit dus dat valt mee. Het lopen gaat heerlijk. Ik ben kennelijk een echte regen loper want ik geniet met volle teugen.

Dan loop ik weer over de weg en zie ik weer links van me de maasvlakte in de verte. het blijft wonderlijk. De luchtkwaliteit kan nauwelijks goed zijn met al die enge pijpen.

klik voor groot

Na 11 km kom ik uiteindelijk weer bij het hotel aan. Ik was van plan geweest om langer te lopen, maar inmiddels is er nauwelijks meer over de weg te lopen door de plassen en is het ook wel welletjes geweest. Jammer maar helaas, ik kan altijd nog een keer terug want eigenlijk is het allemaal heel erg dichtbij.

Voor nu ben ik erg blij dat ik hier kan overnachten, dus ik neem een lekker bad en ga vroeg slapen. Ik moet eerst nog even zorgen voor mijn kleding, en mijn schoenen want alles is doorweekt. Z-tje gaat ook lekker slapen na haar maaltijd.

Morgen zullen ze zich wel afvragen wie die gekke mevrouw was die een halve rol pleepapier gebruikt heeft. Nou ja, die zaten dus in mijn schoenen!

klik voor groot

Gegevens:

* totale afstand 11 km
* temp 13 C – regen

rondje in google earth openen

**juni 53 km – 2011 totaal 996 km**
trailschoes 420 km
kayano 17 211 km
kayano 15 482 km
ds trainer 77 km
salvation 18 km