25.04.2012 – week 8 dag 2 – 6 km DL – totaal 7,5 km

**25.04.2012 – week 8 dag 2 – 6 km DL – totaal 7,5 km**

Voor het eerst weer met mijn runningmate op haar Ruffwear schoentjes.

Dat geeft altijd commentaar van mensen, zeker als ik aan het lopen ben. ‘Kijk die hond heeft ook hardloop schoenen’. Ja inderdaad. Ik schreef er al eerder over. Zijn prima dingen en zo lang het nog een beetje zacht is, doe ik voorzichtig want het heeft deze keer erg lang geduurd voordat ze weer mee kon (morgen 3 weken geleden). Terwijl ik dit zit te tikken, ligt ze dan ook lekker diep te maffen want haar conditie is natuurlijk toch wat achteruit gegaan. Maar goed, zaterdag mag ze weer mee op de 8 km DL, morgen en zondag moet ze dan nog maar even thuisblijven op de snellere resp. langere trainingsronde.

Het rondje ging wel aardig. Is natuurlijk niks bijzonders, een beetje rondhobbelen. Toch blijf ik het maf vinden dat mijn gemiddelde snelheid op de 20 km van afgelopen zaterdag hoger ligt met RWR dan nu tijdens mijn hobbelloopje. Maar goed, het zit er weer op. Ik heb dus vooral gelet op mijn ademhaling en houding. Helaas ging de garmin 610 weer op 1.51 min/km dus het is nu definitief niet goed met dat ding. Aanvankelijk leek het even OK na alle resets maar helaas. Ik ben benieuwd wat Garmin of de winkel ermee gaat doen want ik kan eigenlijk natuurlijk geen klokje missen op dit moment in de training. Dat wordt dus vervolgd…

Gegevens:

* totaal 7,5 km
* temp 12
* HR gemiddeld 137
* cadans 162

april 192 km – 2012 totaal 759 km

24.04.2012 – week 8 dag 1 – 2 x 1600 IT1 (800) + 6 x 200 IT2 (200) – totaal 12 km

24.04.2012 – week 8 dag 1 – 2 x 1600 IT1 (800) + 6 x 200 IT2 (200) – totaal 12 km

Vandaag weer eenzelfde rondje als vorige week en in week 5 en week 4.

Ik vind dit wel een leuke training, niet zwaar en wel lekker afwisselend.

Het was fris bij de start en ik had zelfs hele dunne handschoentjes aan die na het inlopen snel in mijn zak verdwenen. Maar tijdens de 200-tjes kwam het zonnetje volop door de wolken en was het zelfs echt warm ineens. De wind was matig maar wel merkbaar tijdens het lopen.

Ik had deze keer weer niets in beeld, en wilde op het gevoel lopen, en zo ook zelf bijsturen naar gelang de PE. Hoewel het eerste 1.600-tje vrij makkelijk ging, merkte ik toch dat het te snel was volgens mijn schema. Ik kon dat dus niet zien, had geen idee, maar het voelde wel zo en op gevoel ben ik het tweede rondje dus rustiger ingegaan. Best grappig om dat zo te doen, want dan leer je ook makkelijker hoe het tempo nou precies is, en kan je achteraf ook mooi kijken of het gevoel klopt met de snelheid en de andere parameters (zoals hartslag etc).

Na de 1.600-tjes was het dan weer tijd voor de 200-tjes en ook deze moest ik een beetje op gevoel doen, waarbij ik bij de laatste net even uit de ‘comfortzone’ wilde komen waardoor die dus net wat sneller ging.

Ademhaling ging weer prima, hartslag bleef mooi in de gewenste range en de cadans lag met 170 tijdens de 1.600-tjes mooi hoog voor mijn doen.

Rondjes gingen als volgt:

1.600 – 8’22” (5.14 min/km en dus te snel)
1.600 – 8’52” (5.32 min/km en beter in de buurt)
200-tjes op 55 – 54 – 55 – 53 – 55 – 49

Helemaal niet zo gek dus hoewel de 200-tjes eigenlijk ook te snel zijn. Vreemd genoeg loop ik die 200-tjes eigenlijk al heel lang op deze snelheid zonder enige moeite. Omdat voor morgen een langzame DL op het programma staat is het niet zo erg. Volgens mij geeft Klaas Lok een souplesse 200-tje voor mij van 57 seconden aan.

Grappig genoeg kreeg ik een mailtje van iemand die veel jonger is dan ik en helemaal gelukkig was met de 55 minuten op de 10 km. Nou ben ik dat ook zo op mijn oude dag en nog niet zo lang bezig, maar die tijden zijn dus niet te vergelijken. Dat vrouwtje is 20 jaar jonger dan ik volgens mij, en hoeft bovendien niet te lopen met een pacemaker, halve longen en wat andere ellende. Waarom toch dat stomme vergelijken van appels en peren? En snelheid is toch helemaal niet het belangrijkste? Ik merk dat ik er sterker van word, dat er nog progressie in zit en dat zelfs mijn lijf nog wat verder te ‘pushen’ is. Maar met mate, want ik heb geen zin in een blessure en daardoor gaat het misschien langzamer qua tempo en opbouw dan bij een ander. Ja? En?

Ik vond de opmerkingen in het startvak zondag over de ‘haas 70 minuten’ ook beneden alle peil. Ik zou zelf niet direct met een run meedoen als ik niet de 10 km binnen het uur zou kunnen lopen, maar het is aan de andere kant wel leuk en dit evenement leent zich er prima voor, dus waarom niet. Ik ben dan wel benieuwd naar de achterliggende gedachten van de mensen die de opmerkingen maken. Voelen ze zich daardoor beter? Nou veel plezier ermee.

Ik voelde me in ieder geval wel weer beter na de training van vanmorgen en ben nog steeds trots en tevreden. Ik rommel dus rustig nog even door. Ik kreeg ook vandaag weer echt een ‘geluksgevoel’. Het buiten zijn, genieten van de jonge gansjes overal en de natuur die lekker zijn gangetje gaat. Dat kan me dan echt zo overvallen, dat gevoel. Dat ik dit kan!! En zeg nou zelf: dat is toch veel belangrijker dan het geneuzel over secondetjes en wie er nou sneller is…. Gaap.

Gegevens:

* totaal 12 km
* temp 12

april 184 km – 2012 totaal 751 km

22.04.2012 – week 7 dag 5 – 8 km DL – totaal 10 km

**22.04.2012 – week 7 dag 5 – 8 km DL – totaal 10 km**

Leuke run als Haas tijdens spieren voor spieren.

Vandaag stond een 8 km DL op het programma. Daar maakte ik dan maar een 10 km DL van, omdat er gevraagd was om een haas op de spieren voor spieren city run op een heel laag tempo. Dat leek me eigenlijk wel erg leuk om te doen, en ik was dus reuze benieuwd of er daadwerkelijk mensen op dit tempo zich hadden aangemeld en of ik op de dag zelf volgers zou hebben. Mijn tempo zou namelijk 70 minuten moeten zijn op de 10 km, dus 7 min/km. Dat lage tempo had ik van de week geoefend tijdens mijn 6 km DL van woensdag en dat viel nog niet eens mee, maar lukte wel.

De hele ochtend was het slecht weer en ook in de trein sloeg de regen tegen de ramen. Dat beloofde niet veel goeds en ik was bang dat ik het erg koud zou hebben onderweg op het langzame tempo. Hoewel we kleding hadden gekregen voor onderweg, koos ik toch voor mijn eigen combinatie omdat ik toch ook al met een goed herkenbaar hesje moest lopen en met een ballon.

Na aankomst in Hilversum was ik aangenaam verrast door de mensen in gele hesjes van de organisatie die zelfs buiten de stationshal stonden om mensen de weg te wijzen. Daar kan de Berlijn Halbmarathon nog iets van leren. Al snel was de tent van Intersport gevonden. Ondertussen liepen de dames die mee hadden gedaan aan de Sherpa Ladiesrun alweer richting station en was de wegwedstrijd net begonnen. Maar liefst 9 verschillende starts zodat de hele dag door de stad ongeveer plat lag volgens mij.

klik voor groot

De hazen die er al waren, deden geen enkele poging om een beetje bij elkaar te blijven, of gezamenlijk naar Hilvertshof te lopen waar we ons zouden gaan omkleden. Dan maar alleen op pad met S. en in Hilvertshof aanvankelijk wel de kleding aangetrokken (om vervolgens dus snel weer te vervangen voor de eigen kleding). Startnummer op, twijfelen tussen pet in geval van regen of coolcap voor het lekkere, bril op en weer terug richting de tent.

klik voor groot

Daar kregen we een bord en een grote ballon en was het wachten op de mensen die zich hadden aangemeld. Jammer genoeg bleek dat veel mensen niet eens wisten dat er hazen waren. Dat bleek duidelijk in het startvak aan de opmerkingen die ik her en der hoorde. Echt zonde, want als ze de moeite nemen om op verschillende tijden hazen in te zetten is dat ontzettend leuk natuurlijk voor mensen die meelopen en een PR willen bereiken. Ook stond er op de ballonnen geen tijd en dat is onhandig als je van een afstand wilt kunnen zien welke tijd waar loopt. De ballonnen hadden weliswaar kleuren die correspondeerden met de hesjes, maar dan moest je dus wel eerst kijken wat er op de hesjes stond. Ook niet handig en een verbeterpunt voor een volgende keer denk ik. Ik vond persoonlijk de start erg rommelig. Het was volgens mij handiger geweest als de snelle hazen voorin het vak hadden kunnen komen en de langzame zoals ik achteraan. Of eventueel allemaal achteraan of iets dergelijks. Het was nu erg onduidelijk voor de lopers en de mensen die zich aanvankelijk hadden aangemeld waren ook in geen velden of wegen te bekennen. Ik was dus erg benieuwd of ik wel volgers zou hebben.

klik voor groot

Toen bleken twee dames ineens wel te willen volgen en na het startschot kwamen we langzaam in beweging. Ik moest ook erg opletten om me niet te laten meesleuren in de massa en al snel waren de twee dames voor me uit. Ik heb nog even gezegd dat het prima was maar dat ze wel veel te snel gingen, maar ze waren al snel verdwenen. Ik probeerde dus maar zo goed en zo kwaad als het ging het tempo weer terug te brengen, want ik wist immers niet wat er achter me gebeurde en of er volgers waren op afstand die erop vertrouwden dat het goed zou gaan.

Langzaam kwam ik verder achteraan te lopen en kwam ik ook beter in mijn ritme en merkte ik dat ik volgers had. Uiteindelijk heb ik me maar omgedraaid en gevraagd of ik volgers had en dat bleek zo te zijn. Twee jonge meiden en een jonge man antwoordden meteen bevestigend, een andere jongen zei niets. Die zou ik later nog vaak tegenkomen en hij blufte dat hij toch echt wel sneller dan 70 minuten wilde lopen. Laat ik nou op de video zien dat hij achter ons aan komt hobbelen uiteindelijk….

klik voor groot

Het was eigenlijk wel leuk om met het kleine groepje te lopen en op de 4 km lagen we net iets voor op de eindtijd maar het was voor iedereen prima te doen zo. De jonge man zei dat hij eerder een 5 km in 33 minuten had gelopen. Ik merkte echter wel dat hij steeds harder ging stampen en zwaarder ging lopen en hoewel ik erg mijn best heb gedaan om hem mee te krijgen, was het na 5,5 km over en uit en is hij niet eens meer gefinished jammer genoeg. Ik kon hem niet meenemen, omdat ik ook nog de twee jonge meisjes mee had, en niet precies wist of er achter me ook nog stille volgers waren (daar liep nog een handjevol mensen).

Vlak daarna kwam een oudere man die probeerde aan te haken en ik vroeg hem of hij ook mee wilde lopen. Dat wilde hij wel proberen en dat heb ik geweten! Ik heb geen idee of het de bedoeling is op deze manier, maar ik heb ongeveer 4 km die man aan zitten moedigen onderweg. Steeds zakte hij terug of helemaal in (letterlijk bijna) en op de Gijsbrecht ben ik alsnog terug gerend om water te halen bij een bewoner die met een tafeltje bekertjes stond. Dat gooide hij uiteindelijk maar over zijn hoofd. Hij transpireerde enorm en had het heel zwaar. De twee jonge meiden waren helemaal fris en blij na de rustige start en hobbelden lekker net voor me uit en vonden dat prima, zodat ik me kon richten op die oudere loper. Hij werd onderweg enorm aangemoedigd door mensen langs de weg en de mensen die niet wisten wat ‘haas’ betekenden schamperden een beetje en riepen dat ik dan wel eens tempo mocht maken als ik dacht een haas te zijn. Ik vond dat wel grappig eigenlijk en vroeg me af hoeveel mensen met een grote ballon onder hun arm en een hesje zouden lopen. Vooral die ballon was irritant, want door de wind sloeg die bijna in het gezicht van mijn volger die natuurlijk achter me liep waar we tegenwind hadden. Toen ik dat merkte heb ik de ballon maar gewoon onder mijn arm meegenomen (had hem beter kunnen laten vliegen denk ik).

Onderweg heb ik hem steeds aangemoedigd en gezegd dat hij straks bij de finish zou zijn met een mooie medaille. Nou nee dus, want toen we eindelijk over de finish kwamen, bleken de medailles op te zijn. Ik vond dat echt zo’n teleurstelling voor die man. Ik baalde er echt van. De arme man kon nog wel ‘dank je wel’ zeggen en daarna was hij snel weg. Hij was volgens mij helemaal kapot.

Ik vind het heel moeilijk achteraf, want ik weet dus nu niet of de man blij was of niet. Of ik hem toch nog net iets meer had kunnen meetrekken toen het moeilijk ging. Misschien zegt hij achteraf wel ‘ik had harder gekund, het ging niet moeilijk’. Want wat ik op de foto’s zie en op de video, zegt op zich niet eens alles over hoe het ging bij hem. ik heb een paar keer gevraagd of het nog wel ging, en daar kwam niet echt een positief geluid op terug maar als ik zei dat we te ver terugzakten qua tempo en een tandje bij moesten doen, kwam hij toch steeds wel ongeveer nog mee.

Erg lastig zo met één persoon lopen aan het eind. Als je gewoon een groepje hebt met een tijd, dan blijf je lopen en kijk je niet echt op of om denk ik, mensen volgen of niet. Maar dit geval was toch iets lastiger met één iemand achter je aan die het bovendien moeilijk heeft. Ik hoop echt van harte dat ik een tevreden volger had.

klik voor groot

Ik hoop dus maar dat hij tevreden is. De medaille schijnt alsnog te komen, dus die krijgt hij ook nog als het goed is. Erg jammer dat de andere jonge man moest uitstappen.

Aan het einde van de run was er niemand meer in de tent die even een soort de briefing hield. Slechte organisatie, althans niet erg professioneel als het ook makkelijk anders kan door even iemand te laten wachten in de tent. Dan maar hesje ingeleverd, wat gedronken en weer terug met de trein. Ik zie trouwens ook op de video dat de fotografen al aan het inpakken waren aan het einde. Ik ben dus benieuwd of er uberhaupt nog een foto van de goede man is en de mensen die nog later over de streep kwamen. Run is run en einde is einde zou je zeggen.

Maar verder niets dan lof, ook voor alle vrijwilligers langs de weg en de wegafzettingen.

Gegevens:

* totaal 10 km
* temp 12

rondje in google earth openen

april 172 km – 2012 totaal 740 km

21.04.2012 – week 7 dag 4 – 16 km DL – totaal 20,5 km

21.04.2012 – week 7 dag 4 – 16 km DL – totaal 20,5 km

De titel zegt het al: ik liep verkeerd en dus te lang. Omdat ik nog steeds niet met mijn running mate kan lopen, kon ik deze keer dus wat weg kilometers maken. Maar wat was het gaaf! Ik had van te voren een nieuwe route bedacht die me tweer keer met een pontje over de IJssel zou voeren. Een pontje waar ook een auto op past en een voetveertje waar ik al vaker langs ben gelopen op de dijk maar nog nooit mee ben overgevaren. Zo lang woon ik hier al, en nog nooit kwam ik op deze manier aan de andere kant van het water. Toch wel opvallend. Ik was wel al eens eerder op de fiets langs de dijk richting Moordrecht en Gouda gefietst, dus dat eerste stuk kende ik wel, maar ik had er nog nooit gelopen. Het leek altijd zoooo ver!

Omdat ik straks op de langere afstanden toch moet gaan experimenteren met voeding, nam ik deze keer voor onderweg 2 energy gels mee. Ik gruw ervan, van die dikke chemische troep maar het moet maar. Ik had gekozen voor de isogel die je zonder water zou kunnen wegkrijgen. Van iemand die er niet tegen kon, nam ik er vijf over zodat ik eens zou kunnen proeven en proberen. Alleen de zakjes verschillen al per merk en per soort merkte ik. De een voelt heel dik en ‘gelly’ aan, de ander voelt in de verpakking al beter.

Ik koos voor deze run voor de High5 Isogel Plus en een gel drink.

Zo ging ik dus op weg, met sinds lange tijd weer eens de Inov-8 belt gevuld met de 2 gelletjes, 2 kleine flesjes water, geld voor de pontjes en mijn telefoon. Viel me niet eens tegen om weer met zo’n ding te hobbelen.

Bij vertrek leek het redelijk droog weer en er stond niet veel wind. Ik besloot het rustig aan te doen, omdat ik morgen in Hilversum nog moet lopen. Vandaar dat ik mijn schema omdraaide en het vandaag dus niet te gek wilde maken. Al snel was ik door het natuurgebied en liep ik over de dijk. De eerste 5 km zaten er al snel op en het voelde heerlijk. Licht windje in de rug en nergens last van. Rond km punt 6 nam ik dan het eerste gelletje. Dat kostte me ruim een minuut, want ik kreeg het sachet nauwelijks open en vervolgens kwam er niks uit. Het smaakt niet eens zo vies, en ik kreeg er geen droge mond van. Wel kleverige handen maar ik neem aan dat als ik beter weet hoe die krengen open moeten, dat ook beter zal gaan.

Zo hobbelde ik verder met het gelletje in mijn maag. Ik was benieuwd of ik er last van zou krijgen, maar ik deed maar net alsof ik een supersonisch drankje had gedronken. Ach ja, wie weet kan je op die manier de geest ook wat voor de gek houden! Na een paar kilometer nam ik wel wat slokjes water en dat voelde eigenlijk ook goed tijdens het lopen. Een hele verandering voor iemand die normaal niet eet of drinkt onderweg.

Uiteindelijk liep ik Moordrecht binnen. Jemig, vond ik dat vorig jaar geen eind toen ik op de fiets ging? Door het dorpje heen op zoek naar de pont die er gelukkig net aankwam.

Klik voor groot

Het pontje kostte me 60 cent en aan de andere kant liep ik weer verder over de dijk. Iemand had nog wel iets gezegd over bovenlangs en onderlangs en afsnijden, maar dat zou in Ouderkerk zijn, dus pas aan het einde. Verkeerd begrepen blijkbaar, want ik nam mooi de verkeerde afslag en bleef langs het water lopen in plaats van door te steken en zo liep ik dus een heel stuk om.

Met 12 km nam ik gelletje nummer 2, deze keer de High5 Isogel Plus. Deze ging alweer wat makkelijker open en ik kreeg het spulletje er ook redelijk makkelijk uit. Veel dunner dan de andere gel en eigenlijk smaakte het niet eens onaardig. Wel weer kleverige handen maar die zouden met de komende regenbui weer keurig schoongewassen worden.

Ineens zag ik een bord met de afstand naar Ouderkerk: nog 5 km! Ik schrok want ik had gerekend dat ik met 16 km bij het pontje uit zou komen en daar leek dus niks van te kloppen. Helaas ging het vlak daarna ook keihard regenen en werd ik doornat. Maar doorlopen was dus het enige dat ik kon doen.

Ook van dit gelletje had ik geen last gelukkig en alles voelde prima. Ik heb natuurlijk geen idee wat het effect er nou precies van is, omdat ik niet de ene helft met en de andere helft zonder gelletje kan laten lopen. Maar het voelde prima in ieder geval.

Na ruim 18 km kwam ik eindelijk bij het pontje aan. Het was 11.40 en ik zag op het bord dat tot 12 uur gevaren zou worden met een soort kwartierdienst. Het pontje lag aan de andere kant van de IJssel en er was geen teken van leven te bekennen. Ineens zag ik een groene knop en besloot daar maar eens op te drukken, wat een oorverdovend getoeter opleverde. Ik was benieuwd of het effect had, want hoewel het inmiddels droog was, wilde ik wel erg graag naar de overkant, zeker als om 12 uur niks meer zou varen gedurende een uur!

Klik voor groot

Net toen ik op internet wilde zoeken naar een telefoonnummer, kwam er beweging in het bootje aan de overkant en leek het veertje alsnog mijn kant op te komen. Wel grappig!

Klik voor groot

Deze overtocht kostte 75 cent en al snel was ik aan de overkant. Koud en moe maar ik wist dat het nu nog 2 km zou zijn tot de auto. Zo hobbelde ik dus terug naar de auto, onderweg genietend van de jonge meerkoetjes die ook hier overal ineens zwommen en gevoerd werden.

Het was een heerlijke run maar ik was blij dat ik na 20,5 km weer bij de auto was. Alles liep prima, hartslag was mooi laag rond de 142 gemiddeld en een cadans van 168. Ik was dus tevreden. Op naar morgen voor de laatste run van deze week.

Gegevens:

* totaal 20,5 km
* temp 9 graden met regen
* cadans 168
* HR gemiddeld 142

rondje in google earth openen

april 162 km – 2012 totaal 730 km

voeding 1

voeding 1

Voeding is helemaal hot momenteel. De ene zweert bij Paleo en roept dat die manier van eten helemaal OK is, de ander zweert bij low carb of zelfs no carb en de ander wil vooral veel eiwitten in de voeding. Weer een ander roemt het zogenaamde sportvasten waarbij allerlei claims gedaan worden over een switch van het ene soort verbranding naar het andere soort verbranding. Maar wat is er nu waar? Welnu, dat antwoord ga je hier ook niet vinden. Ik ben zelf erg met voeding bezig, en er erg in geinteresseerd. Heb allerlei opleidingen en cursussen over voeding gedaan en kan inmiddels aardig wat combineren.

Maar nog leuker is zelf experimenteren met voeding en kijken wat het voor je doet. Wat wil je bereiken met voeding of een andere manier van eten? Energieker worden? Gewicht verliezen? Spieren opbouwen? Dat zijn belangrijke dingen die je in overweging moet nemen als je iets wilt gaan veranderen. Vaak gaat een voedingswijze die gericht is op ‘energieker worden’ al gauw gepaard met gewicht verliezen, dus dat is alvast twee vliegen in één klap. Maar gewicht verliezen en tegelijkertijd spieren opbouwen/vasthouden is in sommige gevallen nog niet eens makkelijk.

Voor wie het leuk vindt, zal ik de komende maanden af en toe wat wetenswaardigheden over voeding op de site plaatsen en ook wat recepten of suggesties. Misschien gaat er wel een wereld voor je open.

Mijn uitgangspunten zijn gebaseerd op een mix van chinese geneeskunde, ayurveda, paleo en constitutieleer als ik er een stickertje op zou moeten plakken. Het enige dat voor mij echt als een paal boven water staat, is dat je moet eten wat bij je past en dat voeding een disbalans weer in harmonie kan brengen. Een voorbeeld? Kijk maar eens naar jouw eigen tong. Kijk eerst eens naar de kleur: rood? Of juist bleek? Misschien zelfs neigend naar blauw? Kijk dan eens naar het tonglichaam: hoe ziet dat eruit? Dik/gezwollen of juist dun? Kijk nog eens verder? Is de tong vochtig of juist droog? Zie je langs de rand misschien van die karteltjes/afdrukjes? En de rommel op de tong die beslag wordt genoemd: welke kleur heeft dat? Waar zit het eigenlijk? Is het veel of weinig? Vast nog nooit een blikje op de tong geworpen op deze manier. Maar het zegt enorm veel over de toestand van het lichaam. En dat kan met voeding enorm gestuurd worden!

Ik merk het nu zelf ook weer: ik doe een schema, ben daarbij ook weer meer op mijn voeding gaan letten en het gaat prima. Ook de training op de K5 loopt op rolletjes. Afgelopen zondag loop ik goed (voor mijn kunnen) maar afgelopen week ontspoort de voeding een beetje. Te weinig, te weinig warme dingen en af en toe dingen die niet ‘goed’ zijn. En dat merk ik meteen: het energiepeil zakt, de K5 training gaat belabberd, je voelt ineens een spiertje hier en daar. Voeding is dus te belangrijk om zomaar wat te ‘eten’. Maar zomaar roepen ‘geen zuivel’ of ‘geen granen’ of iets anders dat niet mag of juist wel mag, daar geloof ik dus niet in. Voeding moet bij iemand passen, en niet iedereen reageert even sterk op bepaalde voeding(s)middelen. Sterker nog: dat kan over de tijd fluctueren!

Omdat ik het fijn vind om kennis te delen zodat anderen er misschien ook iets mee kunnen zal ik mijn best doen om meer informatie op de site te zetten. Gewoon om verder over na te denken en te kijken of het iets voor je is, of bij jou past.

Maar begin eens met het kijken naar jouw tong. Laat eventueel eens weten wat je ziet. Later zal duidelijk worden wat je er nu precies mee kunt!

Voor vandaag dan alleen een ontbijt suggestie waarbij geen granen of zuivel wordt gegeten en ook lekker warm wordt gegeten in de ochtend:

Natuurlijk op 100 manieren te varieren: op mijn bord ligt paksoi, eieren en gerookte zalm. Eet smakelijk! Binnenkort pancakes zonder granen of zuivel!

19.04.2012 – week 7 dag 3 – 6 km TL (800) + 1.600 IT1 + 6 VS – totaal 14 km

19.04.2012 – week 7 dag 3 – 6 km TL (800) + 1.600 IT1 + 6 VS – totaal 14 km

Twee weken geleden deed ik ook dit rondje en vond het knap zwaar. Geen idee waarom eigenlijk, want de afstand is het niet. Maar de afwisseling van een tempoloopje met een snellere lap en als afsluiting nog wat versnellingen en tussendoor joggen is best een gevarieerd programma zo voor de derde dag op rij. Maar het spreekt me wel aan, juist vanwege de variatie die in het schema zit en ik merk progressie (zoals de PR op de 5 en 10 ook laten zien).

Er stond wel een rottige koude wind. Mijn 1.600 moest ik tegen de wind in doen en gelukkig liep er ergens voor me een loper met een geel wapperend jackje die ik dan maar ging proberen in te halen. Zulke dingen doe ik dus nooit, maar aangezien ik al wist dat het tempo aanhouden in deze tegenwind lastig zou zijn, heb ik dat maar als doel gesteld en dat lukte. Helaas liep daarvoor een loopster met twee kloterige honden die steeds voor mijn voeten bleven staan en me zelfs achterna renden toen ik riep ‘ga weg beest’. Toen ik slim dacht te zijn en wilde afslaan richting de dijk, merkte ik dat de tegenwind die ik al had ook nog werkelijk PAL tegen kon komen, dus dat was even ‘vechten’. Grappig en het voelde wel goed op zich om dat te doen. Qua hartslag en vermoeidheid was er ook geen enkele belemmering.

Daarna moest ik afsluiten met de VS en merkte ik dat een workout een ingestelde alert overruled. Ik moest het dus even op gevoel doen en al tellend hoeveel stappen ik even moest ‘scheuren’ kwam ik toch steeds aan de 100 meter versnelling. Helaas kon ik niet tellen en bleken het er 7 maar dat lijkt me geen probleem. Volgende keer dus maar gewoon via de laps inprogrammeren.

Garmina deed het goed deze keer, ook op de dijk dus wie weet is het probleem even verdwenen na alle resets die maar mogelijk zijn. Jammer dat ik alle opgeslagen locaties nu kwijt ben die ik met veel moeite had ingeprogrammeerd.

Na de training ben ik nog compressiebroeken gaan passen in Oosterhout. Zowel de 2XU in nieuwe variant gepast als de Skins, die ik nog niet eerder aanhad. Ik vond de Skins een beetje eruitzien op het lichaam als een soort dikke panty ondanks dat de verkoper me verzekerde dat het fijne broeken zijn met veel comfort. Even over nadenken dus. De 2 XU die ik moment heb is duidelijk te groot. Zie voor de reviews van de 2XU, Sugoi en CX-X deze link.

Overigens zag ik dat de broedende ooievaars alvast de bewoners van het huis waar de nestpaal staat verblijd hebben met een zoontje. Toen ik over de dijk langs de woning liep, zag ik een ooievaar staan en een bord ‘hoera een zoon’. De ooievaars zaten nietsvermoedend lekker op hun eigen nest!

Gegevens:

* totaal 14 km
* temp 9 graden
* cadans 168 tijdens TL en 1.600

april 142 km – 2012 totaal 709 km

18.04.2012 – week 7 dag 2 – 6 km DL

**18.04.2012 – week 7 dag 2 – 6 km DL **

Nog steeds zonder mijn renmaatje, maar dat lijkt wel al wat beter te gaan. Vandaag of morgen krijg ik speciale olie die voor zadels gebruikt wordt om op de zooltjes te smeren. dat schijnt het harder te maken. Ik hoop dat het werkt, want dit is erg vervelend op deze manier. Gelukkig heeft ze er geen pijn aan en zijn de zooltjes nu zo goed als dicht.

Tot mijn verrassing was het lekker weer vanmorgen. Weinig wind, beetje zon en prima temperatuur. Zo mag het altijd zijn om te lopen!

Omdat vandaag een DL op het programma stond even weer proef gedraaid voor zondag. Ik vind het opvallend dat dat hele langzame tempo nog erg lastig is. Ik ben zelf helemaal geen snelle jelle, maar dit tempo zit gewoon niet meer in mijn repertoire vreemd genoeg. Maar het ging wel goed en ik denk dat ik de groep wel vlak over het parcours kan krijgen. Toch blijft het opvallend dat je met een zelfde cadans (tussen de 160 en 162) op zoveel verschillende snelheden kan lopen. Hellen met het lichaam, paslengte, toch een beetje ‘kracht’, andere afzet, allemaal factoren die dan de snelheid gaan bepalen. De voeten komen immers met precies hetzelfde tempo steeds op de grond. Ik vind dat wel grappig om wat mee te rommelen. Maar ik merk wel dat ik enorm ga schommelen/waggelen als ik langzaam moet lopen. Het zal er dus niet uitzien zondag vrees ik. Deze ronde gebruik ik kennelijk vaker om te experimenteren tijdens mijn schema weken, want ik heb ook al geoefend met R/W/R en vorige week weer gewoon. Dan is het interessant om te zien dat ik met de R/W/R methode 6.13 min/km liep met een mooie rustige hartslag, tijdens de gewone DL achter elkaar langzamer met een hogere hartslag en nu met dit getreuzel eigenlijk dus ruim 45 sec/km langzamer ben maar op dezelfde hartslag als met de R/W/R methode. Natuurlijk deed ik nu mijn best om zo langzaam te zijn in verband met zondag, maar het is toch wel opvallend. Ik denk dat ik de 16 km DL zaterdag aanstaande dan maar weer eens met de R/W/R methode ga doen.

Verder was het wel een lekker rondje. Over de dijk langs de ooievaars. Toevallig vloog er een ooievaar vlak langs me heen toen ik over de dijk sukkelde. Geweldige vogels. Jaren geleden ontdekte ik in oktober zelfs een zwarte ooievaar die – na mijn melding – heel wat vogelaars hierheen lokte. Verder veel grutto’s en de oeverzwaluwen komen ook al op de nesten af die zijn aangelegd. Genoeg te kijken dus tijdens dit lekkere langzame ‘geniet’ rondje.

Gegevens:

* totaal 8 km
* temp 6 graden
* HR gemiddeld 132
* cadans 162

april 128 km – 2012 totaal 695 km

17.04.2012 – week 7 dag 1 – 2 x 1600 IT1 (800) + 6 x 200 IT2 (200) – totaal 12,5 km

17.04.2012 – week 7 dag 1 – 2 x 1600 IT1 (800) + 6 x 200 IT2 (200) – totaal 12,5 km

Vandaag weer eenzelfde rondje als in week 5 en week 4.

Toch een beetje lastig, want het schema dat ik nu volg voor Edinburgh geeft hele andere tijden dan mijn eigen tijden die ik nu loop op de 5 en de 10 km (allebei een PR de afgelopen keer). Voor vandaag heb ik dus gekeken hoe het lekker liep, om dan bij thuiskomst te kijken wat ik ervan ‘gebakken’ zou hebben qua tijd.

Makkelijk was het niet, want het was veel kouder dan ik had gedacht en er stond een vrij stevige, koude wind die ik dus eenmaal tegen had op de 1.600 en drie keer op de 200-tjes. Maar dat is een prima oefening zo tegen de wind in.

Het opwarmen deed ik heel rustig, en ik probeerde een traag tempo te houden van 7 min/km. Dat is erg langzaam en dat loop ik dus nooit, maar zondag ga ik ‘hazen’ in Hilversum op die snelheid, en dan moet ik dus wel het groepje op een mooi vlak tempo door het parcours kunnen loodsen. Gelukkig liet de Garmin me deze keer niet in de steek, maar ik zal zondag toch echt (ook) mijn andere garmin maar meenemen voor de zekerheid. Hoop dat het droog is, want die oude houdt weer niet van regen en zo is er altijd wel wat! Overigens heb ik van deze keer weer geen cadans omdat dat signaal kennelijk niet werd opgepikt.

Na het indribbelen gestart met de training.

De tijden waren in ieder geval als volgt vandaag:

De 1.600-tjes (IT 1) in 8.27 resp. 8.40 minuten gevolgd door de 200-tjes (IT 2) in 53-52-57-53-52-48. Ik begon op alle rondes steeds met windje mee. Overigens heb ik de tweede 1.600 wel rustiger gedaan, want ik merkte dat de eerste te snel ging en meer op IT2 dan op IT1 uit zou moeten komen (en dat klopte precies).

Onderweg veel vogels gehoord en gezien en gemerkt dat er veel zwanen aan het broeden zijn her en der. De blauwborstjes zijn volop aan het baltsen nog en ook de rietzangers en rietgorsjes lieten van zich horen! Dat wordt dus genieten straks als er jonkies zijn. Morgen eens kijken op de dijk hoe het met de ooievaars gaat!

Gegevens:

* totaal 12,5 km
* temp 4 graden

april 120 km – 2012 totaal 687 km

15.04.2012 – marathon rotterdam 10 km – week 6 dag 5

**15.04.2012 – marathon rotterdam 10 km – week 6 dag 5**

Ik had al verklapt dat ik vandaag mijn PR verbeterde met 90 seconden en dat ik bijna 5 minuten sneller liep dan vorig jaar. Het eindresultaat was dus helemaal niet slecht en ik was ook best tevreden over deze dag. Omdat deze run gepland stond in het schema, kon/wilde ik er dan ook ‘echt’ voor gaan. Dat betekent in mijn geval dus niet de dood of de gladiolen of lopen met het snot voor de ogen, simpelweg omdat ik dat niet kan (en niet wil) maar wel dat het zwaarder mag voelen dan tijdens een gewone training. En dat is voor mij al heel wat!

Maar het betekende ook dat ik deze keer echt wat ‘voorwerk’ deed: parcours verkenning, route visualiseren en zelfs visualiseren hoe ik over de finish zou komen en met welke tijd op de klok. Ik wist bij iedere afslag welk kilometer punt dat zou zijn, en het vervelende klimmetje vanaf de beklinkerde oostzeedijk beneden naar het oostplein had ik al eens in gedachten gelopen.

En het grappige is dat het nog werkt ook!

Klik voor groot

Wel is het nog een uitdaging om je niet uit het veld te laten slaan als er dan dingen anders lopen dan gepland of zelfs gevisualiseerd. Zo stond ik alsnog in de verkeerde bocht op de Coolsingel. Wist ik veel dat er twee rijrichtingen gebruikt zouden worden en dat er dus een echte binnen- en buitenbocht zou zijn. Dat is wel een beetje stom, want kijkend op de plattegrond van de start, waren die twee richtingen me wel opgevallen, maar heb ik dus niet bedacht hoe dat dan precies in elkaar zat, en op de ochtend zelf heb ik niet eens gezien dat er twee vakken waren. Erg jammer en het is geen fijne ervaring als je merkt dat je ineens een stukje rechtdoor moet lopen, terwijl de andere baan al mooi linksaf slaat richting Oostplein. Verder was het dringen en drukken geblazen in de eerste kilometer en was ik niet blij om ineens 5.38 min/km op mijn klokje te zien verschijnen.

klik voor groot

Meteen al ver achter op schema in de eerste kilometer is iets dat je eerst dan maar eens weg moet zien te lopen! Maar dat moet je dan verder dus uitschakelen en al rommelend voerde ik het tempo op. De tweede kilometer liep ik weg… en daarna de derde en die zou eindigen met de bocht langs de kralingse plas. Mijn klokje gaf precies dezelfde afstand aan als de aanduidingen langs de weg, dus dat was een goed teken! Mijn tempo zou dus ook gaan kloppen! Langs de Kralingse plas liep ik, maar daar had ik in gedachten natuurlijk ook al gelopen, en ik wist dat we straks ergens rechtsaf zouden gaan en dan weer links naar de ’s Gravenweg. Daar zou ik dan links aanhouden en midden op de weg over het ene stukje asfalt lopen in plaats van over de klinkers. Ik zag het allemaal precies voor me.

Toen doemde het 5 kilometer bord op en ja! Ik lag onder mijn schema tijd zoals ik van te voren had bedacht. Niet slecht dus! Zelfs als ik helemaal ‘in zou storten’ zou het nog best een mooie tijd worden, maar voorlopig was ik nog lekker bezig met mijn plannetje.

Bocht door links af bij de ’s Gravenweg ging prima, en ik kwam uit waar ik wilde zijn. Wat was het druk en smal op sommige plekken. Ik snap niet waarom de route zo raar verlegd is ten opzichte van vorig jaar, want al snel draaiden we en masse weer een ander klinkerweggetje in met drempels. Ineens door een stille, rustige woonwijk. Daar doorheen en dan linksaf de Avenue Concordia op wist ik. Rechtsaf over de Oostzeedijk beneden en ik merkte dat ik toch stiekum vooruit keek naar de einde van de weg. Waar was die nou? Het was iets langer dan ik nog wist, en aan het einde zou dan de weg ‘omhoog’ zijn richting Oostplein. Maar ik had mezelf al in gedachten over dat plein zien lopen, op weg naar de laatste 1.700 meter voordat ik rechtsaf zou slaan de Coolsingel op voor de laatste 300 meter. ‘Gewoon nog een interval rondje’ hield ik mezelf voor. Lekker strak asfalt, breder en nog maar even doorhobbelen! Wat is nou 10 kilometer als je net vorige week een halve marathon liep en de week daarvoor ook al?

Ik keek op mijn klokje en verdomd, ik zat nog steeds onder de streeftijd. Helemaal niet slecht. Nog maar even doorzetten dus en waarom ook niet? Niet dat het nou allemaal super makkelijk ging, maar het ging verder wel OK hoewel ik de route nog steeds niks vind en het parcours eigenlijk veel te druk is om nog leuk te zijn. Ik probeerde op mijn houding te letten maar dat is en blijft lastig. Toch nog maar eens filmen deze week en rustig kijken. Ik zie op de foto’s dat de positie van mijn bekken en borst veel beter was in het begin dan aan het einde. Logisch dat je wat inzakt, maar het is zonde en niet nodig!

Daar was dan uiteindelijk de bocht naar de Coolsingel en in de verte hoorde ik al muziek en rumoer. Nog maar een klein stukje dus! Ik hobbelde door en liep tot mijn stomme verbazing ongeveer op mijn gevisualiseerde tijd onder de klok door. Wel was de route 100 meter langer uiteindelijk maar misschien had die buitenbocht van het begin daar ook mee te maken. Ik zie meer berichtjes op twitter met deze (langere) afstand.

Na de finish loop ik langzaam door, krijg de medaille, neem wat water en moet weer het hele Hofplein omlopen richting de sushi tent waar ik met S. heb afgesproken. Die is in geen velden of wegen te bekennen, dus ik bel hem maar op en uiteindelijk verschijnt hij daar ook. Hij heeft me – net als vorig jaar – totaal gemist bij de finish. Jammer maar helaas.

klik voor groot

We drinken wat en besluiten even te wachten tot de eerste marathon lopers in een idioot snelle tijd van minder dan 2 uur en 5 minuten over de finish denderen. Ondertussen genieten we van een california maki sushi, een bakje warme rijst en jasmijn thee. Heerlijk zo na de run!

Na de lunch gaan we de medaille laten graveren met deze mooie eind tijd. Er staat niemand meer bij het tentje dus we zijn zo aan de beurt. Als ik de netto tijd zie, schiet ik vol. Geen idee waarom. Het heeft niet eens echt iets met de tijd te maken. Hahaha zo snel is die tijd helemaal niet. En zo belangrijk is het allemaal niet, maar in mijn geval is en blijft het toch wel heel bijzonder en doe ik er ook veel voor.

In ieder geval zit deze run er weer op. Ik merk dat ik iedere keer weer ‘bij leer’ en nieuwe dingen ontdek. Ik heb ook het idee dat er nog veel meer ergens verstopt zit in mijn lichaam, maar dat ga ik allemaal nog ontdekken, want niet alleen het doel, maar ook het proces is leuk. Nu op naar nog eens 6 weken trainen volgens het schema en experimenteren met voeding, ademhaling en houding.

Gegevens:

* totaal 9,7 km
* temp 11 graden

rondje in google earth openen

april 107 km – 2012 totaal 675 km

nieuwe schoenen 5

nieuwe schoenen 5

In de never ending story reeks ‘nieuwe schoenen’ nu aflevering 5. Vorige week liep ik even kort op de Brooks Pure Flow uit het Pure project. Ik was al geinteresseerd in een dergelijke schoen omdat ik al loop met middenvoetlanding en ik eigenlijk mijn racertjes heel lekker vind zitten zonder al die cushions en steun. Vorige week kon ik deze schoenen even passen op de expo in Utrecht. Na het proeflopen heb ik in de avond nog eens zitten lezen over de schoen en wat reviews bekeken. De volgende dag na de halve marathon, besloot ik op de Brooks stand nog eens te gaan kijken en toen kon ik tot mijn plezier een hele mooie deal sluiten voor een paartje Pure Flows.

Afgelopen donderdag heb ik voor het eerst een rondje op deze schoenen gedaan en dat beviel eigenlijk prima. Ik merkte totaal geen vreemde dingen en het voelde heel natuurlijk. Naderhand ook nergens last van gehad maar in principe zou deze schoen ook geen probleem mogen geven met mijn manier van lopen. Het verschil tussen de voorvoet en hiel is maar 4 mm en het verschil met de Kinvara is dat deze schoen als geheel wat hoger van de grond staat (voor zover ik weet tenminste) en toch wel wat demping geeft. Misschien een beetje ‘van alle markten thuis?’

Het lijkt een lekkere schoen die voor mij laag genoeg is aan de laterale malleolus (voor mij een eerste eis waar een schoen aan moet voldoen).

In het kader van ‘ga niets uitproberen tijdens een run’ ga ik morgen dus de gok nemen en de 10 km run op deze schoen doen. Dat is een risico met slechts 10 km op de teller maar dat risico durf ik wel te nemen.