Auteursarchief: Max

14.10.2012 – assignment 4: 29 km – totaal 30,5 km

14.10.2012 – assignment 4: 29 km – totaal 30,5 km

Vandaag als assignment weer een lange loop. 29 kilometer en dat is dus al een stukje langer dan de route van 27 september, toen ik 25 moest lopen. Toen liep ik nog heerlijk in de UK in een geweldige omgeving! Ik wist dus dat ik met de warming up en cool down voor het eerst over de 30 km zou gaan. Wat een eind. Ik vind dat al ver als ik met de auto rij, en het deed me een beetje denken aan het komische filmpje over de loper die voor de marathon traint en aan een collega uitlegt waarom hij te laat op z’n werk is. Maar goed, ik moest het vandaag dan eerst nog maar ‘even’ doen natuurlijk. Vanmorgen eerst lekker opgewarmd met appelsap uit de juicer verwarmd in een pannetje met wat kaneel. Lekker veel koolhydraten en nog warm en verwarmend ook.

Daarna naar buienrader gekeken of het nog eens droog zou worden en dat leek zo te zijn rond 10.30. Vol goede moed gingen we dus op weg met een goed voorbereide route op zak en opgeslagen in de Garmin 405. Aangezien de 610 nog steeds in reparatie is, loop ik tijdelijk weer met de 405 en daar kan je gemakkelijk een route mee nalopen. Mijn Garmin 405 gaf aan het einde van de route al een low battery signaal dus voor een marathon of ultra is deze niet (meer) geschikt.

Aangezien ik gisteren tijdens het voorbereiden van de route gezien had dat het voetveertje naar Ouderkerk in deze tijd van het jaar niet meer vaart op zondag (van 1.10 – 31.03 niet), moest de fiets even achterin de auto, zodat we wel aan de overzijde van de IJssel konden starten, zodat we door de polder op voornamelijk onbekend terrein lekker konden lopen. So far so good en na een kwartiertje rijden (met de pont is dus echt sneller zo hoppekee over de IJssel) startten we bij het begin van de route. Mijn Garmin gaf keurig een pijltje met ‘nog 31,5 km te gaan’ aan. Ahum. Nou vooruit dan maar. Eerst even een korte warming up om warm te worden. Het was eigenlijk best fris bij de start en ik heb korte tijd even handschoenen aan gehad. Maar al snel was het toch wel lekker warm met een flauw zonnetje.

klik voor groot



Maar al snel zagen we een regenboog aan de grijze hemel verschijnen en scheurde de hemel werkelijk open. Harde regen en niet echt lekker. Hoewel dat op zich wel meevalt tijdens het lopen, want met goede kleding en een petje is het niet echt erg. De Pure Flow neemt ook niet meteen een liter water op zoals de Kayano’s wel doen, en worden dus niet ineens ontzettend zwaar.

De route loopt op zich door mooi gebied. Lekkere paden, zonder al te veel auto’s, veel te kijken in de weilanden hoewel er relatief weinig vogels te zien waren. De vorige keer dat we in dit gebied liepen, waren er nog purperreigers te zien, maar deze keer alleen wat grote zilverreigers.

Op een gegeven moment liepen we over een weg waar wel wat auto’s reden en daar werden we dan ook bijna van onze sokken gereden door ‘kerkgangers’ die volgens mij helemaal geen auto mogen rijden op zondag. Aso’s. Gelukkig verder weinig auto’s op de route.

klik voor groot


Verder en verder ging het, en de tijd ging eigenlijk best snel voorbij. Ik genoot met volle teugen. Maar het ging allemaal prima, en ik had eigenlijk nergens last van, hoewel ik ergens een vaag pijntje kreeg in mijn lies, dat na even schudden met mijn been weer helemaal wegtrok.

Maar ja… ondanks een goede voorbereiding moest er natuurlijk toch iets niet helemaal vlekkeloos verlopen. ‘Hier rechts bij het doodlopende weg bord’ hoorde ik ineens en dat klopte helemaal! De weg liep namelijk dood in een weiland met een hek en een keurig ‘verboden toegang’ bordje. Ik had vreselijk de pest in, want ik zag ons al 5 km omlopen, en dat is bij deze (voor mij nieuwe afstand) toch net een beetje (te) ver. Achteraf hoorde ik dat S. ook enorm had zitten schelden op zijn fietsje toen hij terug fietste om een foto te maken van het ‘verboden toegang’ bordje. Nou ja. Met een onaardige pupil is het natuurlijk ook niet prettig rijden.

Ik vond het op een gegeven moment opvallend dat we ruim 2 uur gelopen hadden en dat het nog zo makkelijk voelde, omdat we nog niet zo lang geleden met moeite 2 uur en 10 minuten liepen. Zo zie je maar dat je toch effect hebt als je rustig door traint.

klik voor groot


Garmin gaf keurig aan dat we 600 meter van de route verwijderd waren, maar we konden vrij snel weer rechtsaf slaan, en kwamen uiteindelijk uit op een bekend stuk van de vorige keer. Gelukkig! Uiteindelijk zouden we dus helemaal niet ver omlopen, maar mentaal is zoiets toch een beetje een ‘duwtje’ als je ineens niet meer weet hoe ver je nog moet! Maar toen we weer langs het Loetbos liepen, wisten we ongever wel hoe ver het nog zou zijn, en dat liep een stuk lekkerder.

klik voor groot

Het allerlaatste stukje hadden we wind tegen, en dat was nog wel even zwaar, maar na zoveel kilometer mag je ook wel voelen dat je gelopen hebt. Het begin was natuurlijk ook wel erg lekker geweest met het windje in de rug! Natuurlijk ging het ook weer regenen, zodat we uiteindelijk toch nog nat bij de auto aankwamen (hoewel het toen weer droog was geworden). Ik zag dat het tempo de hele run constant was gebleven Niet ontevreden, zeker niet omdat ik eigenlijk nergens last van had.

Alleen de laatste kilometers natuurlijk last van mijn schoenen die veel te krap werden. Niet alleen door de regen, maar ook doordat Brooks het presteerde om de schoen tijdens het productieproces gewoon te veranderen van pasvorm. De nieuwe schoenen zijn simpelweg een halve maat kleiner dan de eerste witjes waar ik 495 km op heb gelopen. Ik vergat tijdens deze loop over te stappen op de Kinvara die we ook bij ons hadden en die nu eenmaal wat groter vallen. Niks aan te doen, dat wordt dus weer een mooie blauwe nagel.

Na ruim 30 kilometer kwam er een einde aan een gezellige loop die weliswaar lang duurde, maar heel makkelijk ging eigenlijk. Onderweg zei ik nog tegen S. hoe bijzonder ik het vond dat we nou zo samen aan het lopen waren (nou ja hij op de fiets). Dat hadden we toch nooit kunnen denken vorig jaar.

Op naar de volgende run!

Gegevens:

* totaal 30,5 km
* temp 10 – veel regen
* HR average 140
* cadence ong 170

rondje in google earth openen

okt 74 km – 2012 totaal 1.745 km

review: schoenen – Merrell Bare Access

**review: schoenen – Merrell Bare Access**

Voor afstandlopers en lopers die hun eerste stappen zetten op het minimalistische pad is de Bare Access een prima schoen. Wel het ‘barefoot’ gevoel maar wel een schoen met wat cushioning. De schoen heeft een 0 mm heel to toe drop (officieel 0,1 mm want voorvoet op 12,6 mm, hiel op 12,5 mm).

Specificatie van de website van Merrell:

UPPER / LINING
Barefoot strobel construction offers flexibility and comfort
Synthetisch materiaal en mesh upper
Reflectie voor verhoogde zichtbaarheid
Ademende mesh voering aan de binnenzijde, behandeld met Aegis antibacteriele oplissing tegen geurtjes
Geintegreerd voetbed met 2mm EVA

MIDSOLE / OUTSOLE
8mm M Bound
0mm ball to heel drop
Kan in koud water uitgewassen worden, aan de lucht laten drogen
Merrell Bare Access Sole / Sticky Rubber Pods

Als je de schoen uit de doos haalt, valt direct het lage gewicht op van de schoen. Super licht, net alsof het geen echte schoen is. De mesh bovenkant voelt lekker luchtig en zacht aan, de veters zien er prima uit.

Daarna natuurlijk de eerste pasbeurt. Als je deze schoen voor het eerst aantrekt, voelt de schoen direct als een handschoen die heerlijk om de voet zit. Veel ruimte rond de tenen zonder dat de schoen er als een pippo schoen uitziet. De veters laten zich makkelijk aantrekken en met slim veteren kan de schoen helemaal goed aansluiten aan de voet. Ook zonder sokken zou deze schoen heerlijk zitten, hoewel ik bij sommige reviews lees dat mensen soms wat last hebben van schuiven aan de achterzijde. Ik merk dat niet, want ik draag altijd sokken. Aan de achterzijde van de schoen zit een lipje waarmee je heel makkelijk de schoen aan kunt trekken. Er zit geen losse zool in de schoen.

De eerste kennismaking met de schoen was tijdens een wandeling, omdat je even moet wennen aan 0mm heel to toe drop. Nooit direct overstappen, maar langzaam opbouwen. Meestal krijg je zelfs een schema bij de schoen geleverd. Vraag anders bij Merrell de folder aan.

Bij de eerste run op de schoen voelt het eigenlijk heel natuurlijk. Je voelt echt de grond en hebt een prima grond contact. Landen op de hiel wordt automatisch afgestraft, de schoen is echt geschikter voor middenvoet landing. Je loopt immers niet voor niets op 0mm heel to toe drop schoenen. Hou er rekening mee dat bij een loop over het strand de schoenen zich snel vullen met zand door de opengewerkte mesh upper.

Bij een eerste echte serieuze training op de Merrells was het plan om er eerst eens 15 minuten mee te lopen. Maar na de eerste 15 minuten voelden de schoenen zo heerlijk aan, dat ik zonder problemen een tweede 15 minuten eraan gekoppeld heb. Alles voelde natuurlijk, en bovendien was het erg makkelijk om met deze lichte schoenen een hoge cadans te halen. Ik moest echt met moeite terugkeren naar de auto om de schoenen te ruilen voor de Kinvara 3. Ook na de run geen enkel probleem gevoeld met deze schoenen.

Over de levensduur van de schoen kan ik op dit moment (oktober 2012) nog niets zeggen, aangezien ik er nog niet veel kilometers op heb gelopen. Op dit moment zien de schoenen er nog goed uit, maar ik heb veel reviews gezien van zolen die na 1 run al veel slijtage vertoonden, of zelfs loslieten aan de zijkant. Daar heb ik nu nog geen last van, maar de tijd moet het leren en aangezien ik per schoen nauwkeurig bijhou hoeveel kilometers erop gelopen wordt, zal ik de review binnenkort updaten.

Conclusie

De overstap naar zero drop schoenen kan gemakkelijk op deze schoen gemaakt worden. De schoen biedt een prima contact met de grond maar geeft toch nog net wat cushioning. De pasvorm is prima. Aanrader.

Korte vergelijking met Sonic Glove

In vergelijking met de Sonic Glove is de zool van de Bare Access wat breder en vooral de hiel is veel breder en dat loopt een stuk prettiger. De Sonic Glove heeft een smalle hiel en dat loopt heel anders. Ik kan verder weinig schrijven over de Sonic Glove omdat ik die schoen heb teruggestuurd vanwege de (smalle) zool, maar het is zo opvallend dat ik het hier wel wilde noemen voor het geval iemand de twee modellen aan het overwegen is. De maatvoering is ook anders: de Sonic Glove is smaller bij de voorvoet en de tenen en daardoor heb je een halve maat groter nodig dan van de bare Access.

Overigens zijn er nog meer reviews van schoenen te vinden op de review pagina

11.10.2012 – 5 km met cadence drills – totaal 7 km

**11.10.2012 – 5 km met cadence drills – totaal 7 km**

Vandaag een rustig en kort rondje. Het was niet eens zozeer een rustig rondje qua tempo maar wel qua ‘moeten’ en qua ingewikkeldheid. Lekker even lopen, genieten van het heerlijke weer en ondertussen kijken naar de vele ooievaars die op dit moment in het veld staan. Waarschijnlijk vanwege het maaiwerk, want ik zie geregeld een ooievaar een molletje of kikker verschalken als ik voorbij loop. Het blijft prachtig. Ook zag ik twee roofvogels achter elkaar aanjagen vlak boven mijn hoofd. Ik dacht dat het torenvalkjes waren die elkaar kennelijk in het luchtruim even irriteerden. Ztje vond het allemaal prachtig en hobbelde vrolijk mee. Helaas vindt zij het gemaaide gras ook lekker en af en toe zie ik een grote dot gras naar binnen verdwijnen. Dat mag dus eigenlijk niet maar ja, ze krijgt er niks van dus vooruit maar. De inhoud van pens zonder pens.

Terug naar het rondje dan maar. Vandaag de tijd opgevuld met wat ‘cadence drills’ en daarmee ging de tijd nog vlugger om dan normaal. Ik had daarvoor de metronoom meegenomen, want dat oefent toch net wat lekkerder dan zonder en bovendien kan je ook gewoon ‘klik klik klik’ zonder te kijken de metronoom naar boven bijstellen om daar vervolgens even op te lopen en dan weer wat lager te zetten en dan te kijken waar je uitgekomen bent. Grappig genoeg voelt 174 nu (althans op een relatief gematigd tempo) nog steeds best ‘snel’ aan, terwijl 172 gewoon mijn eigen cadans geworden is. Op die cadans kan ik al goed varieren qua snelheid en kan de ademhaling daar ook mooi bij aanpassen. Langzaam gaat het dus wel steeds beter en de cadence drills hebben ook een echte rol in dit schema, dus dan zal het vanzelf wel steeds beter gaan denk ik.

Het was vandaag wel topweer, heerlijke temperatuur en totaal geen wind en een lekkere luchtvochtigheid dus dat draagt allemaal bij aan het ‘loop comfort’. Want het ging vandaag wel erg gemakkelijk. Op naar de lange duurloop van komend weekend dan maar. Ben benieuwd hoe dat zal gaan.

Ik moest vandaag weer uitleggen waarom dit schema opbouwt tot 43 km…. ‘Het is toch geen ultraloop’. Nee klopt. Maar deze trainer loopt nu eenmaal op deze manier, en ik vind het zelf erg fijn dat ik rond de 40 km ga trainen. Ik had het anders gewoon zelf op mijn gemakje ook gedaan en nu slaat de opbouw tenminste ergens op. Als je bij hem traint op een marathon met een tijddoel, dan bouwt het schema zelfs op tot 29 miles….. Maar goed, zo ver is het nog lang niet, en ik ga rustig verder. Voorlopig bevalt het me uitstekend om op deze manier te lopen en te trainen. En je kunt toch pas op de langere termijn kijken wat een schema voor je doet.

Ik ben op zich erg ‘schema moe’ en zou nooit zo’n lang schema als ik voor Edinburgh deed, willen doen, maar op deze manier is het meer gewoon een opbouw training die ook nog eens veel vrijheid kent en helemaal bij mij lijkt te passen. Althans, dat zeg ik nu. Afwachten maar. Als ik op mijn Yaktraxen door de sneeuw aan het ploeteren ben in de winter, piep ik misschien wel heel anders.

Gegevens:

* totaal 7 km
* temp 11

okt 44 km – 2012 totaal 1.715 km

09.10.2012 – hitland 11 km

**09.10.2012 – hitland 11 km**

Vandaag een zalig rondje gelopen. Eerst vanmorgen een ziekenhuis ochtendje gehad met een vervelende test. Terug naar het rondje van vandaag. Binnen het schema heb ik veel vrijheid en dat is heerlijk. Het was vanmiddag weer top weer en het is zo fijn dat ik naar gelang het weer en hoe ik me voel een beetje kan rommelen binnen het framework van het schema. Het weekend ligt natuurlijk helemaal vast. Vandaag wilde ik de Merrell schoenen weer even proberen, dus was het plan om 2×15 minuten te lopen, eenmaal een lap op de Merrells, eenmaal een lap op de Kinvara. Het eerste rondje ging lekker en voordat ik het wist was het eerste rondje al gedaan. Dan toch maar een rondje erachteraan, en dan niet meer RWR (op ratio van 2/30) maar gewoon rustig achter elkaar door hobbelen. Daarna toch mezelf richting de auto gedwongen om schoenen te ruilen, want het is onverstandig om te lang op de Merrell door te lopen (soort blotevoeten schoentje). Daarna dus snel de Kinvara aangetrokken voor nog een rondje, want anders was het een beetje kort. Voordat ik pap gezegd had was het derde lapje ook al voorbij en rommelde ik tot slot nog even lekker met een stukje rustig dobberen, even kort sprintje, rustig dobberen en een sprintje als slot. WOW. Heerlijk.

Voor de grap de tijden van de laps ook al liep ik dus totaal niet op tijd en kon ik alleen af en toe zien wat ik op dat moment liep, maar dit lees ik dus nu achteraf uit:

lap 1 (15 minuten RWR op ratio van 2/30): 6.12 min/km – Merrell
lap 2 (15 minuten doorhobbelen): 6.10 min/km – Merrell
lap 3 (15 minuten RWR op ratio van 2/30): 6.07 min/km – Kinvara
lap 4: RWR met sprintjes ertussendoor maximale snelheid 4.30 min/km

Wie het begrijpt mag het zeggen. Alle rondjes waren dus ongeveer even snel (of langzaam hoe je het wilt zien), maar het is vooral lap 1 en 2 die ik opzienbarend vind. Want lap 2 duurde eeuwen voor mijn gevoel zo achter elkaar (ook al loop ik rustig 2 uur achter elkaar te hobbelen maar vandaag voelde het zo), en voelde vermoeiender dan lap 1. Grappig.

Helaas geen HF want ik droeg geen hartslag meter. Volgende keer weer. Op naar de volgende training van donderdag en dan zondag de lange duurloop.

Gegevens:

* totaal 11,5 km
* temp 11

okt 37 km – 2012 totaal 1.708 km

06.10.2012 – assignment 3: 6 km + MM – totaal 8,5 km

**06.10.2012 – assignment 3: 6 km + MM – totaal 8,5 km**

Vandaag dan alweer de derde week van het schema. Ik kan eigenlijk nauwelijks geloven dat de tijd zo snel gaat, maar ik zie het simpelweg aan de week opdrachten. Drie weken geleden was blijkbaar de GNR al. Ik zie aan mijn week totaal dat het lang geleden is dat ik zo weinig kilometers maakte in een week als nu. Maar ik hou me netjes aan het schema en dat zal wel kloppen dan. Volgende week natuurlijk wel een langere duurloop, dus dan schiet het alweer wat op met het totaal. Maar aantal kilometers zijn natuurlijk nooit een doel op zich dus ik vind het prima zo.

Het was vrij aardig weer eigenlijk, droog, zonnetje en niet veel wind. Veel warmer natuurlijk dan ik dacht, want vanmorgen liep ik nog ingepakt met laarzen en een jack in de gietregen. Mijn kledingkeuze was dus niet zo geslaagd voor deze training.

Eerst even warmlopen, daarna een stukje rustig hobbelen met af en toe een tempowisseling of cadanswisseling. Ik liep met de garmin 405 dus geen handige alerts voor afstand of tijd helaas en blijkbaar is de band erg uitgerekt of is mijn pols smaller geworden want het horloge zat vaker verkeerd om dan normaal. Maar in ieder geval normale waarden te zien op de momenten dat ik even loerde dus dat is al niet slecht! Na het hobbelen dan de MM gedaan. De eerste in dit schema. Ik liep al vaker een 1.600-tje natuurlijk (MM staat voor ‘magic mile’) maar dat was dan in het kader van het Edinburgh schema. Die 1.600-tjes liep ik toen op een bepaalde snelheid en nu moest ik ‘gewoon’ de MM even lopen zoals het net onaangenaam voelde als het ware.

Ik vloog er vandoor, en dat voelde heerlijk. Had nergens last van, benen en ademhaling voelden prima. Maar ergens halverwege kwam het oude probleem weer op. Hartslag liep tegen een grens aan en wilde er niet meer overheen en ik kwam dus nergens en voelde alles vertragen. Dat is jammer, maar toch denk ik wel dat dit eruit te trainen is, juist door de training die ik nu doe waar eigenlijk geen nadruk meer ligt op snelheid. Erg jammer, want het is best leuk om even te doen alsof je een hert bent en echt kunt lopen.

Bovendien waren de twee stukken lekkere chocolade taart ook niet echt geschikt loopvoer denk ik.

Op naar de volgende run.

Gegevens:

* totaal 8,5 km
* temp 15
* MM in 8.29

okt 26 km – 2012 totaal 1.697 km

04.10.2012 – hitland 7,5 km – totaal 8,5 km

**04.10.2012 – hitland 7,5 km – totaal 8,5 km**

Vandaag een rondje in de regen. Maakt me eigenlijk niets uit, want ik moet toch naar buiten. Bovendien is het altijd wel bijzonder als het regent. Net alsof alles ‘stiller’ is buiten en een beetje de adem inhoudt. Nou ja, zo ervaar ik het in ieder geval. Weinig wandelaars en maar een enkele loper. Wel veel vogels vandaag!

Eerst een torenvalkje dat geirriteerd wegvloog toen ik langs kwam sukkelen. Daarna een geweldige grote zilverreiger in het veld. Blijft bijzonder om zo’n witte vogel te zien staan en ik ben blij dat ze er weer zijn. Ik hoop binnenkort een keer de roerdomp te spotten die ik meende te zien ergens tijdens een wandeling. Dat zou echt een kadootje zijn van de run want die zijn erg bijzonder. Enkele jaren geleden – toen ik in het gebied met een oud studiegenoot aan het fietsen was – stond er in oktober ineens een zwarte ooievaar in het weiland. Beetje verdwaald op zijn migratie. Dat zou natuurlijk helemaal fantastisch zijn om die weer een keer te zien. Als je maar goed om je heen kijkt tijdens het lopen, zie en hoor je van alles. Onderstaande foto’s maakte ik op 1 oktober 2007 toen ik de zwarte ooievaar spotte. De grote zilverreiger zat er dus vandaag ook weer en de ooievaars zijn hier ook een bekende verschijning. Die dag in 2007 zaten ze er dus ineens alle drie!

Vanmiddag mijn Garmin 610 wegsturen naar Garmin. Iedere loop springt de pace ineens naar 1.51 min/km en blijft daar dan hangen. Tijdens de GNR zie ik alleen een rechte lijn qua pace op 1.51 min/km dus dat is niet zo nuttig. Ik zal de garmin wel missen de komende dagen want ik maak natuurlijk volop gebruik van de RWR alert die erop zit zodat ik nooit op het horloge hoef te kijken (en dus lekker van de vogels kan genieten).

Overigens had ik vandaag ook weer een aanvaring met een hond. Ik liep netjes langs iemand die de hond (notabene) aan de riem had. Mijn woef naast me, niks aan de hand. Ineens neemt de Malamute een schuiver naar rechts om even mijn hond te bekijken en bonkt zo tegen mijn knie aan. Ik val gelukkig niet, want ik was al op mijn hoede en omdat ik sukkel ben ik goed in balans. Maar ik vond het heel vreemd. Wederom geen ‘sorry’ ofzo, helemaal niets. En dat snap ik dus werkelijk niet. Het kan gebeuren (idioot natuurlijk zeker als je de hond al aan de riem hebt) maar zeg dan tenminste iets. Er gebeurde gelukkig niks, maar begrijpen doe ik het nog steeds niet. Jammer dat die ene wandelaar met hond in de regen nou net deze was……

Op naar de volgende run.

Gegevens:

* totaal 8,5 km
* temp 11 – regen

okt 17 km – 2012 totaal 1.688 km

02.10.2012 – 3×200 (100) + 400 (200) + 5 km – totaal 8,5 km

**02.10.2012 – 3×200 (100) + 400 (200) + 5 km – totaal 8,5 km**

Vandaag was het weer stralend weer en lekker loop weer. Het bevalt me wel dat ik binnen het stramien voor de marathon wat vrijheid heb door de week. Vandaag stond er weer een rustig stukje op het programma, vooraf gegaan door enkele snellere laps. Dat is vooral bedoeld om wat tempo gevoel te krijgen en dat lukt aardig. In ieder geval weet ik bijna precies welke cadans ik loop en dat is prettig. Met die cadans kan ik dan weer wat spelen qua tempo en dat lijkt ook wel beter te lukken nu. Het voelde allemaal prima in ieder geval en de snellere lapjes gingen goed. Rustiger begonnen, steeds ietsje sneller en dan de 400 weer rustiger en dat voelt dan meteen echt rustiger terwijl het gelijk is aan het begin maar dan nu op de 400 meter (200-tjes op 4.58 min/km – 4.45 min/km – 4.42 min/km gevolgd door het 400-tje op 4.58 min/km). Ik heb onderweg niet gekeken, alleen geprobeerd het op tempo gevoel te doen en daar zit dus wel wat vooruitgang in.

Woeffie vond het allemaal weer erg leuk natuurlijk, sleepte alleen wel erg veel rommel mee onderweg. Zij ligt nu natuurlijk weer heerlijk te maffen. Verstandig beestje.

Gegevens:

* totaal 8,5 km
* temp 13
* cadans >170 op alle stukken

okt 8 km – 2012 totaal 1.680 km

29.09.2012 – hitland 5 km – totaal 6,5 km

**29.09.2012 – hitland 5 km – totaal 6,5 km**

Lekker loopje na thuiskomst alleen die luchtkwaliteit hier is natuurlijk bagger. Ik merkte het direct ook al was ik het eigenlijk vergeten. Het was immers mooi weer vanaf thuiskomst en met mooi weer ziet het er zo vriendelijk uit (zelfs hier in Nederland). Maar tijdens het lopen kon ik goed merken dat ik niet meer aan zee aan het lopen was in schonere lucht. Wat een verschil! In de UK kan ik gewoon uren blijven lopen!

Cadans lag op 170 zonder metronoom. Ik voelde ook geen enkel pijntje van de lange run van eergisteren dus ik ben dik tevreden.

Gegevens:

* totaal 6,5 km
* temp 13

sep 183 km – 2012 totaal 1.671 km

27.09.2012 – assignment 2: 25 km – seahouses/glororum/bamburgh/seahouses – totaal 28 km

**27.09.2012 – assignment 2: 25 km – seahouses/glororum/bamburgh/seahouses – totaal 28 km**

Vandaag mijn tweede week van het marathon schema voor eind mei 2013. Een lange run van 25 km als kern stond op het programma. Ik zou eerst een rondje met woeffie lopen, daarna terug naar de cottage, gauw haar binnen laten en dan door lopen met S. op de fiets. Op die manier zou hij ook wat meer van de omgeving te zien krijgen en het was stralend weer, dus reden genoeg om er eens op uit te trekken. Ik vond het best een rot eind zo op papier eigenlijk, want hoewel ik eerder al een keer ruim 25 km liep op Terschelling, was dat anders omdat ik toen met de hond liep, foto’s maakte en meer een fun run ervan maakte met lange wandelpauzes. Deze keer zou ik dus echt een heel stuk moeten hobbelen en dan nog eens op een parcours dat we in Nederland helemaal niet zo kennen.

Op bovenstaand plaatje is te zien dat het rondje nou niet echt vlak te noemen is. Maar uiteindelijk bleek ik het hele stuk totaal gelijkmatig gelopen te hebben, met eigenlijk geen seconde verval. Heel opvallend en daar ben ik best trots op. Rustig aan, goed ademen en genieten. Dan is er dus geen vuiltje aan de lucht blijkbaar! Ik vond het nogal opvallend en aangezien ik deze tekst een aantal dagen later tik, kan ik ook melden dat ik nergens last van heb gehad, geen spierpijn, geen pijntjes niks. Het lijkt er wel op dat de Pure Flows toch wat lager rond die rare vaatkluwen zitten dan de Kinvara (die zo heerlijk zitten) en minder problemen daar geven. Jammer dat die krengen maar zo weinig kilometers mee lijken te gaan!

Terug naar het rondje van vandaag dan. Eerst dus met woeffie op stap, zodat zij lekker gelopen zou hebben. Ik koos onderweg naar het strand toch niet voor een stukje strand maar voor het korte rondje dat ik ook de dag voor de GNR gelopen had (maar dan omgekeerd). Op die manier zou ik lekker op de weg kunnen blijven lopen.

klik voor groot

Na de eerste 5 km (met inwandelen) dus snel woef naar binnen gelaten en doorgelopen. Al snel fietste S. achter me aan op de geleende fiets met veel versnellingen. Die had hij dus wel nodig ook! Hij heeft heerlijk genoten onderweg van de omgeving, het mooie weer en het fietsen en maakte onderweg leuke foto’s die ik dus hier bij de run kan plaatsen. Gek genoeg betrok het eventjes na vertrek van de cottage en op de weg lagen nog grote plassen van gisteren, maar op twee plekken na heb ik daar nergens last van gehad eigenlijk.

Dat was natuurlijk helemaal gaaf achteraf, dat ik ook nog foto’s had, en zelf lekker kon doordieselen. Het was immers niet alleen maar genieten voor mij, ik moest deze keer toch wel even aan de bak voor het nieuwe schema. Ongelooflijk dat de afstanden vanaf nu dus langzaam worden opgebouwd. Ik vond het nu uiteindelijk na ruim 28 km al een roteind. Maar zoals gezegd was ik dus totaal niet vermoeid en had nergens last van.

Na de start dieselden we vrolijk verder, eerst over een stuk waar ik natuurlijk al vaker liep op mijn kortere rondjes. Richting Elford, rechtsaf slaan even omhoog om daarna te kunnen genieten van Bamburgh castle in de verte.

klik voor groot

Daarna niet rechtsaf slaan naar de Farne Islands, maar door lopen en weer wat stijgen.

klik voor groot

Op de kruising dan rechts weer zicht op Bamburgh Castle en linksaf.

klik voor groot

Vanaf daar was het voor S onbekend terrein. Ik zag hem dan ook nergens, want steeds bleef hij achter om foto’s te maken. Als ik omkeek, zag ik achter me in de verte een eenzame fietser die soms nog moeite moest doen om me weer in te halen met al die hellinkjes. Ook op de fiets is dat nog best lastig.

klik voor groot

Na een tijdje kwamen we in een groener stukje, en dat ziet er weer totaal anders uit dan de weg met de vergezichten en heuvels in de verte. Zo is er steeds wel wat te kijken onderweg! Maar de weg blijft daar maar op en neer gaan. Steeds als je denkt dat je het heuveltje nu wel gehad hebt, dan klopt dat ook, om vervolgens de weg weer leuk omhoog te zien lopen!

klik voor groot

Deze keer overigens helaas geen eekhoorntje bij de voederaar zoals in de winter 2012.

Daarna doorlopen en langs de ‘molen’ lopen met de zee op de achtergrond. Het is toch zo geweldig om hier zo te kunnen lopen. Overigens stond er op dit moment ongeveer 14 km op de teller als ik me niet vergis en liep alles nog op rolletjes. Het weer werd steeds beter, het zonnetje scheen en het was werkelijk volop genieten. Waanzinnig toch om dit te doen!

klik voor groot

Het landschap blijft overal op en neer lopen maar dat levert natuurlijk geweldige vergezichten op en je blijft benieuwd wat er achter de volgende bocht te zien is! Ook al deed ik deze route al eenmaal eerder, het blijft prachtig. Gelukkig was ik wel een beetje vergeten hoeveel het heen en weer liep, want dat is toch best zwaar voor ons laaglanders. Op een gegeven moment zie je Holy Island liggen achter Budle Bay in de verte (zie onder).

klik voor groot



Het is inmiddels wel al een heel eind maar gek genoeg heb ik nergens last van. Ik kijk soms wel even op mijn garmin om te kijken wat ik uitspook en zie dat ik heel gelijkmatig loop. Ik twijfel alleen even aan de afstand want aangezien ik de vorige keer korter liep en ergens anders startte, heb ik even moeite met het bepalen of het wel klopt wat ik bedacht had. De vorige keer dat ik hier liep moest ik immers nog een heel stuk, terwijl ik nu al aardig richting de 20 km aan het lopen ben. Maar uiteindelijk bedenk ik dat het allemaal klopt en dat ik rond de 28 km uit zal komen.

klik voor groot

En dan ineens draait de weg weer en is Bamburgh Castle volop in beeld. Ongelooflijk dat je op deze route dat gebouw op verschillende plekken zo prominent in beeld hebt. Ik wist al dat dit punt zou komen, want het loopt daar allemaal heel erg op en neer, en uiteindelijk is er een heerlijk stuk waar je sneller naar beneden kunt lopen.

klik voor groot

Eerst moet je dan nog even een beetje klimmen. Op dit stukje lag de tweede grote plas en helaas reed daar keihard een asociale automobilist doorheen toen ik door het gras strompelde om erlangs te kunnen. Maar achteraf viel het nog mee allemaal en ik had even lekker kunnen schelden onderweg. Na dit stukje kwam ik alweer op de kruising die het midden van het achtje vormde, en sloegen we linksaf weer richting Bamburgh voor het laatste stuk. Vanaf dat moment weer allemaal bekend terrein en ik wist dus dat ik eerst naar beneden zou mogen hobbelen richting Bamburgh, maar daarna alsnog de allerlaatste kilometers omhoog zou moeten. Ik was benieuwd. Tot dat moment nog geen enkele vertraging of vermoeidheid al kreeg ik wel een beetje genoeg van dat klimmen en voelden mijn schoenen ook een beetje (te) klein.

klik voor groot


Door Bamburgh is maar een klein stukje, en vlak voor het hotel waar we wel eens wat eten bij de bar sloegen we alweer rechtsaf voor het allerlaatste stukje richting Seahouses. Wat een roteind heb ik er al op zitten en ik ben er nog niet! Vanaf nu is het alleen maar stijgen en een beetje dalen en ik ben benieuwd hoe ik het eraf ga brengen voor de laatste paar kilometer.

klik voor groot

Maar hoewel ik aardig chagrijnig ben voor een minuutje op het laatste stukje met alleen maar ‘klimmen’ zit het er bijna op. S. fietst ineens naast me en klaagt over de heuvels. Ja ja dat weet ik nou ook wel en ik bits dat hij de volgende keer maar alleen gaat fietsen, want dat ik wel het vlakke stuk naar Beadnell ga doen. Als ik op de garmin kijk, zie ik dat het tijd is om af te klikken voor de kern en lekker een stukje uit te lopen nog. Uiteindelijk klokken we op 28,35 km af. Zo ver liep ik nog niet eerder en ik liep nog niet eerder 25,7 km achter elkaar zoals bij deze training (25 km was de opdracht). Gek genoeg ben ik totaal verfrist na het uitlopen en merk niks. Geen stijfheid, geen vermoeidheid en zo blijft het ook na de run.

Op naar de volgende lange training dan maar, die staat voor over 2 weken op het programma. Dan maar liefst… 29 km (dus voor het eerst over de 30 km totaal)!!

Gegevens:

* totaal 28,35 km
* temp 11 – geen wind

sep 177 km – 2012 totaal 1.665 km

26.09.2012 – seahouses beach – totaal 5 km

26.09.2012 – seahouses beach – totaal 5 km

Vandaag wilde ik eigenlijk assignment 2 doen (de weekend opdracht die ik naar voren haal omdat ik nog hier ben), maar die doe ik nu morgen. Omdat ik al omgekleed was en ik toch even met de hond op pad moest, besloot ik de wandeling om te zetten naar een RWR rondje om even de Merrell schoenen uit te proberen. Die heb ik al heel veel aangehad tijdens het wandelen, en ook loop ik al kilometers lang op andere Merrell barefoot wandel schoenen. Barefoot style hardlopen met 0 mm heel-to-toe drop is dus geen enkel probleem meer, maar een eerste keer ‘echt’ hardlopen zou wel kort moeten zijn dacht ik. Dus dan maar even zo oplossen met een testrondje tussendoor op de nieuwe schoenen. Die schoenen wegen dus niets en zitten heerlijk, dat had ik al met wandelen gemerkt. Later volgt een uitgebreidere review als ik er meer kilometers op heb hardgelopen. Inmiddels heb ik ook de Trail Glove geprobeerd, en er zitten aanzienlijke verschillen tussen beide modellen, qua pasvorm en draagcomfort. Maar daarover dus later meer!

Voor de tweede keer stonden de paardjes vandaag in de duinen. Die zijn zo leuk om te zien en laten zich ook gemakkelijk even aaien.

klik voor groot

Daarna lekker op het strand gaan hobbelen. Even warmlopen en daarna gestart. Helaas kon ik het niet zo goed uitproberen allemaal want ik was net goed op gang toen ik bij Monks House aankwam waar ik op deze schoenen met geen mogelijkheid kon oversteken. De grap was wel dat ik tegelijk startte met een meisje en haar ver vooruit bleef ondanks mijn RWR maar zij op haar schoenen wel door het water kon en ik niet. De duinopgang was inmiddels helaas aan de andere kant van de stroom gekomen zodat ik ook niet door de duinen kon en over de weg kon lopen. Dus ben ik maar teruggekeerd, wat ook wel goed was, omdat ik maar een heel klein stukje wilde doen.

klik voor groot


Daarna doorgelopen tot Seahouses en nog even een stukje over de weg geprobeerd richting Shoreston om te kijken hoe de schoenen zich op de weg gedragen en hoe dat voelt aan voet en been. Best goed, lekker licht en natuurlijk wel anders dan met de andere schoenen. Omdat blaffie zo vies was geworden van de weg terug naar het strand en daar heb ik de foto’s gemaakt. Ze vindt het geweldig zo. Lekker rommelen, wandelen, rennen en spelen. Toen ik terug liep naar de auto merkte ik hoe ik genoot van het lopen. Ook door het rulle zand dat normaal tijdens het wandelen zo zwaar is. Als dat linkerbeen zich nou een beetje koest zou houden, dat zou heerlijk zijn. Momenteel is het een beetje op het randje want de kluwen vaten geeft erg veel problemen op dit moment. Ondanks steunkousen, smeersels en andere acties. Erg vervelend allemaal want het doet nog pijn ook en maakt me onzeker over de komende periode. Maar komt tijd komt raad.

Morgen ga ik op de Pure Flows op pad en ik ben erg benieuwd hoe dat zal gaan op die afstand. Wordt dus vervolgd.

Gegevens:

* totaal 5 km
* temp 11
* HR gedurende RWR segments 125

sep 148 km – 2012 totaal 1.645 km