**review: kleding – Falke shirt & jack**

Inmiddels is aan de review rubriek een sectie met kleding toegevoegd. Ik heb op dit moment alleen de Falke kleding aangevuld. De rest volgt.
Maar twee relatief nieuwe aankopen wil ik vast noemen, want ik heb zelf zo enorm moeten zoeken naar een fijn jack, dat het wellicht voor iemand anders ook een idee is voor komend seizoen.

Falke Longsleeved Shirt uni brushed “Leeds” (adviesprijs 90)

Funktioneel shirt met lange mouwen en rits bij de hals. Ademend materiaal en de binnenzijde van brushed materiaal. Voelt heerlijk zacht en warm zonder ’te’ warm te worden. Vanaf 10 graden en kouder is dit al een heerlijk shirt om mee te lopen. De mouwen zijn lang en hebben gaten waar de duimen doorheen gestoken kunnen worden. Op deze manier kan je met kouder weer ook het shirt over de handschoenen aantrekken zodat de huid helemaal bedekt is. Wordt het toch te warm, dan kan je de mouwen redelijk goed optrekken, maar ze zijn wel wat langer dan gebruikelijk, dus wel iets om rekening mee te houden. De pasvorm is fijn. Kies niet een te groot shirt, anders gaat de werking van het materiaal verloren. Met echt koud weer kan je ervoor kiezen om nog een (korte mouwen) thermoshirt onder dit shirt te dragen.

Materiaal: Elasthan – 4%, Polyester – 96%

Falke women jacket – W Clio (adviesprijs 149,95)

Nieuw in de 2012 collectie en van nieuw materiaal. Het Falke W Clio Windproof Jacket is een modieus, wind- en waterafstotend jack van ademend materiaal in grijs melange. De grote reflector inserts met perforaties houden u veilig als het donker is en geven u extra ventilatie. Elastische manchetten en onderboord, voorzien van rits. Het jack ziet er gelikt uit en is prachtig afgewerkt. De ritsen zijn degelijk en mooi ingezet. Het jasje weegt werkelijk niets en als je ermee loopt, dan voel je niets in de weg zitten. Eindelijk een ademend jasje dat nog redelijk goed de regen tegenhoudt ook. Maar vooral het feit dat je niet nat van transpiratievocht thuis komt is echt prettig en maakt dat je de stevige aankoopprijs snel vergeet. De reflecterende stukken op de rug en bij de armen vallen enorm op. Aan de binnenkant zit geel reflecterend materiaal en ik weet niet hoe ze het gedaan hebben, maar het is net alsof er licht uit het jack komt wanneer er licht op schijnt.
De zakken zijn ruim voldoende en zakken niet uit wanneer je er iets in doet. Aan de mouwen een dun boordje dat niet erg strak zit. Datzelfde boordje zit aan de onderzijde van het jack. Geen koordjes of iets dergelijks. Aanrader!

Materiaal: 65% Polyester, 35% Polyamide. Dit is opvallend, want de meeste jacks zijn van 100% polyester.

Nog een ander jack staat beschreven op de kleding review pagina

**02.12.2012 – assignment 11: 8 km + MM – totaal 10 km**

Vandaag was het weer tijd voor een MM. Die is overgeslagen in oktober, omdat ik toen in Amsterdam mijn proef rondje heb gelopen. Helaas was het vandaag ontzettend slecht weer toen ik de MM ging doen, maar ik wilde het per se vandaag doen, omdat het er anders misschien weer niet van komt.

Eerst dus maar even wat acceleration gliders en cadence drills gedaan met Ztje lekker bij me. Even heen en weer naar de dijk en weer terug naar de parkeerplaats. Daar heb ik Ztje in de auto gedaan, want ik wilde niet met haar de MM doen, want als ik honden tegen zou komen, dan zou mijn tijd natuurlijk zeker verpest worden. Na de MM zou ik haar weer uit de auto halen voor een rustig rondje als afsluiting voor de training.

Zo gezegd zo gedaan en toen ik haar weer in de auto had gedaan, kwam er toevallig een andere loper op mijn pad. En in plaats dat ik rustig mijn eigen plan volg en even indribbel en start met de MM na de bocht richting de straat, start ik als een dolle achter die man aan die ik als haas wil gebruiken. Niet alleen rent de man keihard, ook stopt hij na 80 meter al zodat ik alleen maar een slechte start maak met een hartritme dat weer eens blijft hangen waar ik het niet wil. Maar ik besluit door te zetten, want ik wil gewoon kijken wat er nu gebeurt. De Garmin staat op autolaps van 400 meter, zodat je achteraf de opbouw van de MM kunt zien. De eerste lap gaat veel te langzaam in 2.10 en ik weet al dat ik aardig door moet gaan trekken om een beetje in de buurt te blijven van de MM van de vorige keer. Maar ik ga gewoon verder en doe wat ik kan. Ik merk dat ik wel harder wil maar het gaat niet zoveel harder. Het regent ook keihard en het is ijskoud. De tweede lap gaat beter en ik ga rustig voort. Ik zit al op de helft! Uiteindelijk ben ik ongeveer net zo snel als de vorige MM. Toch vind ik het niet zo erg. Ik ben zeker niet top fit, want ik zit al een paar dagen aan de prednison en heb niet veel gegeten. Dus er is wat dat betreft ook ruimte voor verbetering denk ik.

Maar omdat het zo ontzettend hard regent, besluit ik de terugweg ook op te pakken met een nieuwe MM ook al is dat niet de bedoeling natuurlijk, omdat je echt ‘voluit’ hoort te gaan tijdens de MM die je moet lopen. Normaal zou je dan helemaal geen puf meer hebben voor een tweede MM. Maar omdat ik toch wil experimenteren, besluit ik weer een MM te doen, maar dan met RWR op 2/10 om eens te kijken wat er dan gebeurt. Tussendoor heb ik maar 2 minuten even gewandeld om op adem te komen, dus dat is ook al niet erg lang. Het instellen van de RWR gaat niet goed, want ik had moeten wachten natuurlijk totdat ik een runsegment voor me kreeg om de autolap van 400 meter te laten starten. Dom dom, maar weer wat geleerd.

Uiteindelijk start ik maar gewoon en de eerste lap gaat in…. 1.58. Eigenaardig want dat is dus veel te snel en veel sneller dan de ‘normale’ lap van de eerste poging. Uiteindelijk ben ik natuurlijk best vermoeid en na de bocht richting de parkeerplaats ben ik echt blij dat ik er bijna ben en klok ik af op slechts enkele seconden trager voor deze tweede MM. Eyeopener dus.

Huh? Dat scheelt enkele seconden. Voor een tweede poging met RWR een belachelijk klein verschil. Dat kan dus alleen maar betekenen dat het met RWR simpelweg beter gaat/kan. ik snap daar nog steeds helemaal niets van. Je verwacht toch dat het sneller is als je alles achter elkaar loopt, maar dat is dus blijkbaar echt niet zo. Bovendien merk ik dat ik de hartslag veel makkelijker omhoog krijg (en zonder ‘rem’) met de RWR.

Leuk om te experimenteren, ik heb heel wat geleerd vandaag en de volgende MM doe ik buiten het schema om rond 18 december om nog eenmaal te kijken waar ik sta. De volgende is pas weer in februari volgens het schema en in de UK is het misschien wat lastig op een gladde weg.

Ik weet nu in ieder geval heel zeker dat ik de Bruggenloop echt via RWR ga doen en ik ben ontzettend benieuwd wat ik daarvan terecht breng.

Na de MM(s) heb ik Ztje weer uit de auto gehaald en heb ik nog een paar kilometer lekker door gerommeld. Komende dinsdag en donderdag lekker rustig aan op lage hartslag met wat cadans training en dan op weg naar zondag!

Gegevens:

* totaal 10 km
* temp 4

dec 10 km – 2012 totaal 1.983 km

24.11.2012 – assignment 10: 8 km – totaal 10,5 km

Vandaag moet ik een vroeg rondje doen, maar als ik wakker ben en klaar om te vertrekken blijkt het niet alleen aardedonker te zijn maar ook ontzettend mistig. Ik ga dus maar even mijn spulletjes klaarmaken voor de rest van de dag en vertrek uiteindelijk even voor 8 uur. Als ik naar buiten stap, is het ijskoud en moet ik zelfs de ruiten krabben. Daar had ik niet op gerekend. Als ik bijna bij de start van het natuurgebied ben, besluit ik naar huis terug te keren voor Ventolin en voor mijn thermotight. Veel te koud en met die bloedvaten is kou toch niet zo handig. Weer uitstel van de start dus, maar al snel zit op weg met ventolin aan boord en een lekkere warme tight. Ik koos voor de CW-X thermo die ik vorig jaar kocht. Die bleek eigenlijk prima te zitten en heeft blijkbaar als enige van de modellen niet zo’n laaghangend kruipend kruis. Vanwege mijn lange stelten zijn de andere modellen een beetje kort en dat zit niet optimaal. Maar ik was aangenaam verrast en nu maakt het niet meer uit dat ik geen 2XU thermo tight in een lange maat kan krijgen. Het was dus om twee redenen goed dat ik ben terug gegaan.

Voor vandaag stond een 8 km rondje op het programma en als ik mijn warming up programma heb gedaan, ga ik van start. De broek zit verbazingwekkend lekker en ik verbaas me er weer over dat een broek daadwerkelijk ‘steun’ kan geven. Deze broek is veel beter dan de 2XU of Sugoi qua compressie en zeker qua steun. Maar in de zomer zijn alle modellen aan de warme kant en bovendien dus een beetje te kort. Jammer maar helaas. Als schoentje koos ik vandaag voor de Brooks Pure Flow en natuurlijk had ik ook weer de extra druk rond de bloedvaten aan het linkerbeen. Helaas valt dat met deze kortere broek wel erg op, omdat dit vleeskleurig is. Jammer maar helaas.

Al snel had woef weer helemaal in de gaten wat ook alweer de bedoeling was en ging braaf voorop. Samen liepen we lekker in de mist en kwamen niemand tegen. Helaas veranderde dit na enkele kilometers en ook deze keer had ik het weer een aantal keer aan de stok met eigenaren en hun hond. Eenmaal viel ik bijna languit over een Border Collie die ineens voor me schoot. Kennelijk ben ik van binnen eigenlijk braaf, want ik riep ‘och meisje toch’ omdat ik de hond bijna schopte, terwijl ik natuurlijk eigenlijk gewoon ‘klote beest’ had moeten roepen aangezien IK bijna op mijn bek kletterde door dat beest.

Toen ik in het oude deel van het natuurgebied kwam, besloot ik maar niet dezelfde weg terug te nemen om problemen te voorkomen en liep ik over de weg terug. Woef liep daar netjes naast me, dus kon niet meer voor haasje spelen en daar moest ik het allemaal zelf doen.

Maar we eindigden met een prima tempo. Het ging allemaal prima, cadans was goed, ademhaling was redelijk tot goed (gezien de mist) dus ik ben tevreden.

Gegevens:

* totaal 10,5 km
* temp 0 – mistig

nov 141 km – 2012 totaal 1.950 km

22.11.2012 – lage vuursche – 11 km

Het past natuurlijk niet in het kader van ‘zuinig aan’ om voor een run helemaal naar de Lage Vuursche te rijden. Maar het zou vandaag prachtig weer worden en ik wilde zo graag nog de herfstkleuren zien in een bos dat ik toch besloot om het gewoon te doen! Toen ik vanmorgen opstond was het inderdaad ook geweldig weer met een strak blauwe lucht. Wie had dat gedacht rond deze tijd van het jaar!

Nadat ik wat klusjes gedaan had en ook wat gegeten had, gingen woef en ik op pad richting de Lage Vuursche. Ik vind het altijd best weer een stukje rijden, maar ik had reuze zin in de run. Toen ik door de Lage Vuursche reed, viel het me op hoe druk het overal al was. Ik moest onwijs nodig piesen, maar omdat ik pas helemaal buiten het dorp normaal kon parkeren, besloot ik er geen aandacht aan te besteden. Ik parkeerde de auto, stapte uit en….. zakte in de modder bijna weg tot mijn enkels. Slim geparkeerd! Ik vond het natuurlijk oerdom, maar goed, rondspringend kreeg ik toch mijn jas uit, jackje aan, hondje eruit, en na een heleboel heen en weer lopen (op zoek naar de hondenriem) was ik dan eindelijk klaar om te vertrekken. De Garmin gaf inmiddels keurig aan welke kant ik op moest. Dit zou de eerste keer worden dat ik de route van de 910 zou volgen. Net voordat ik wilde beginnen word ik tegengehouden door iemand die snel naar me toe komt. ‘Is dat een Hongaarse draadhaar?’ Mijn Hongaarse draadhaar laat zich wel aaien, maar wil eigenlijk liever lekker doorlopen en ik ook. Nadat ik even heb gesproken over de jacht en haar jachtpapieren, kan ik mijn weg vervolgen met mijn Hongaartje.

klik voor groot

De juiste afslag naar rechts vinden, was nog even lastig maar uiteindelijk dacht ik de goede weg genomen te hebben. Dat was een modderig bospad en ik was niet heel erg blij met mijn keuze. Zou ik weer verkeerd gekozen hebben bij het maken van de route voor vandaag? Ik hoefde niet snel te lopen, maar wilde wel gewoon lekker lopen en genieten, zonder teveel gedoe met modder enzo. Maar al snel was ik dan toch op een iets betere weg met veel blad.

klik voor groot

Woef had het reuze naar haar zin, snuffelde overal en deed overal een plasje. Zij wel, ik niet en inmiddels moest ik wel erg nodig. Zou ik dan toch maar in het bos gaan zitten? Niet echt iets voor mij dus ik besloot toch maar door te lopen.

Heel wat keren was ik de weg kwijt, en ik snapte totaal niet waarom het beeld elke keer even weg was als ik van de route af was (volgens de garmin dan). Uiteindelijk zou ik er vandaag nog wel achter komen, maar het begin was wel sukkelen en zoeken! Toen ik op een fietspad liep en net lekker op gang kwam, werd ik weer staande gehouden door iemand op de fiets die verrukt naar de hond keek en vroeg of ze een koekje mocht. Dat mocht ze helaas niet, maar een aaitje wilde ze dan wel hebben. Hondje blij, mevrouw blij, ik niet blij en samen liepen we weer verder. Volgende keer ga ik haar vermommen denk ik. Of ik doe haar hoorntjes op!

klik voor groot

De meeste paden waren wel goed te doen en het grappige is dat je hier in Nederland dus gewoon over de bladeren kunt lopen zonder angst. Natuurlijk kan er een dikke tak onder liggen waar je je enkel op zou kunnen verzwikken, maar die rare stenen en keien zoals in aken onder het blader dek liggen, zijn hier simpelweg niet. Alles is zacht en prima beloopbaar. Vandaag liep ik op de brooks cadence schoenen en had een extra drukkous op de vaten rond de malleolus. Dat gaat de laatste tijd niet zo goed, en om extra problemen te voorkomen, probeer ik dan maar met een dubbel geval op die plek te lopen. Deze schoenen geven in ieder geval weinig last daar op die plek.

klik voor groot

Maar het lopen was mooi. De omgeving is prachtig, maar het was iets fijner geweest als ik een lekker makkelijk pad zou kunnen volgen. Ik weet daar totaal de weg niet, dus ben wel een beetje aangewezen op de route op mijn garmin. Een spoorzoeker ben ik ook al iet echt, dus dat loopt toch iets onrustiger dan dat je de weg goed kent. maar ik was blij dat ik gegaan was. Het was het genieten. Maar toen ik bij de auto kwam, had ik het gevoel dat ik nog moest beginnen. Merkwaardig. Ik was graag veel langer gegaan, maar zo was het voor vandaag in het schema ook wel genoeg.

Na de run natuurlijk woef te eten en te drinken gegeven en daarna kon ik eindelijk op zoek naar een WC want ik plofte zowat uit elkaar. Bij de Vuursche Boer dan maar naar binnen samen met waf, en wat te drinken besteld en een pannenkoek. Past ook al niet in een budget beperkte dag maar het was wel lekker. De tent zat stampvol. Bijzonder op een doordeweekse dag. Van crisis ook hier niets te merken.

Toen ik alles op had, ben ik naar huis gereden en kwam er weer een einde aan een gezellige en mooie run. Terwijl ik dit tik, ligt waf heerlijk te maffen en droomt waarschijnlijk al van ons volgende avontuur samen.

Gegevens:

* totaal 11 km
* temp 10 – zonnig
* gem HF 130 max 146

rondje in google earth openen

nov 130 km – 2012 totaal 1.939 km

20.11.2012 – scheveningen – 10 km

Vanmorgen moest ik in Den Haag zijn en daarna in Wassenaar, dus besloot ik een rondje tussendoor te lopen op Scheveningen. Ik was van plan om het kleine rondje te lopen dat ik daar al eerder deed, door de duinen en terug. Dat zou ongeveer 7 km zijn vanaf de parkeerplaats. Maar omdat ik dichterbij de duinen parkeerde, liep ik een afslagje verder, waardoor ik ineens toch op het strand uit kwam zoals in maart 2011. Het gaf niet, want het was prachtig weer, droog en zonnig en de duinen zijn altijd fraai.

klik voor groot

Het strand is volgens mij net opgespoten want het was heel dik en heel zacht. Beetje nep strand. Het zand is zo anders dan het strand van Bamburgh! Daar ligt voor mijn gevoel ‘echt’ zand. Maar het is altijd weer mooi de zee en het strand en bovendien een goede oefening.

klik voor groot

Ik ben alleen wel een sukkel. Ik had niet gekeken wat de windrichting was, zodat ik de wind lekker ’tegen’ had op het strand. Dat maakte het dus nog extra zwaar ook. Bovendien lette ik niet op, en dacht ik lekker dicht bij de waterlijn te kunnen lopen, zonder dat ik in de gaten had dat ik mezelf ‘vast’ liep in een zee arm. Daardoor moest ik dus weer een stukje terug en toen merkte ik dat het met windje mee een stuk lekkerder liep!

Nou ja, al doende leert zullen we maar zeggen. Verder genoot ik met volle teugen van het heerlijke weer en het mooie strand. Vlak voor de pier bij het Zwarte Pad weer naar boven geklauterd om een klein stukje nog door de duinen terug naar de auto te lopen.

klik voor groot

Het rondje was dus wel wat langer geworden door de andere afslag, maar dat was niet zo erg, want het tempo lag (bewust) laag. Jammer dat woef er niet bij was, maar ik had een leen auto omdat mijn auto naar de garage was. Helaas kreeg ik op de terugweg na de run een belletje van de garage dat er nieuwe stabilisatorstangen, lagers en weet ik veel niet wat nog meer vervangen moet worden. Hum dat komt nou eigenlijk even niet zo goed uit allemaal. Maar ik begrijp nu wel dat ik het idee had dat ik met een los wiel rond reed. ‘Ik dacht eerst dat de wielbouten los zaten’ vertelde de garageman. Daar rij je nou een betrouwbare Volvo voor. Nou ja, tijdens de run was ik nog niet op de hoogte van deze ellende zullen we maar denken. Kassa!

Gegevens:

* totaal 10,3 km
* temp 10 – zonnig en winderig op het strand
* gem HF 135

rondje in google earth openen

nov 119 km – 2012 totaal 1.928 km

17.11.2012 – assignment 9: oostvoorne 27 km – totaal 29,3 km

Vandaag stond weer een lange duurloop op het programma, en dus besloten we een rondje uit te zetten nabij Oostvoorne. Ik liep daar al eens met Ztje en toen was het erg mooi, maar regende het erg hard. Ik wilde er dus wel eens lopen tijdens de lange duurloop.

Les 1 voor vandaag: iets meer tijd uittrekken voor het maken van een mooie route en meer gebruik maken van Streetview. Ik had nu – gemakzuchtig – gebruik gemaakt van knooppunten en fietspaden, in de veronderstelling dat het er overal wel mooi zou zijn. Les 2 voor vandaag: nee dus.

Toen we richting Oostvoorne reden, bleek het enorm dicht te trekken en tegen de tijd dat we in Oostvoorne aankwamen, was het mistig en miezerde het zelfs. Daarnaast was het ook vrij koud, zodat het voor mij qua longen verre van ideaal was om te lopen. Ik had het niet verwacht, want het was eigenlijk vrij aardig weer toen we vertrokken. jammer maar helaas. We waren er nu, dus vooruit maar. De Buff op, handschoenen aan, fiets uit de auto en al snel was ik op pad. De route stond in de 910 die S. om zijn pols had, samen met de kaart en ik liep met de 610. Het begin bij het Wapen van Marion was wel mooi natuurlijk. Rechts over het water ligt de Maasvlakte en dat is haast surrealistisch zo met de strook natuur ertussen. Daar was nu totaal niets van te zien want je zag het water niet eens door de mist. Dat was wel erg jammer. Maar de duinen zijn mooi en er loopt een goed glad fietspad doorheen. Een ideale start en vol goede moed begon ik met warm lopen. Al snel bedacht ik dat ik mijn bril niet had gepakt uit de auto en scheurde die arme S. op zijn fiets terug naar de auto. Toen bedacht ik dat we de camera hadden vergeten, maar hoopte ik dat S. deze zou zien in de tas als hij de bril pakte. Helaas niet en rustig hobbelde ik verder, terwijl hij voor de tweede keer terug fietste naar de auto. Ik kreeg het wel aardig koud van het langzame warmlopen en van ‘warm’ lopen was dus eigenlijk geen sprake. Na een kilometer besloot ik dan toch maar te starten met de kern van 27 km en begon ik met een wat snellere pas en al snel sloot S. weer bij me aan.

klik voor groot

De eerste kilometers waren mooi en herkende ik nog van het rondje met Ztje. Langs water, door de duinen maar wel over het fietspad.

klik voor groot

Al snel liepen we de duinen uit en kwamen we in de bewoonde wereld. Ineens gewone paden met niets moois om ons heen. We hadden net zo goed in de polder kunnen lopen!

klik voor groot

Maar ja, je denkt nog dat het wel goed zal komen en vol goede moed liep ik door. Maar het werd van kwaad tot erger en ik liep op een gegeven moment dus gewoon over de autoweg en daarna over een fietspad langs de autoweg. Ik liep op een gegeven moment gewoon hardop te schelden. Niks was er meer goed. De vochtigheid (maar die was ook echt vervelend voor mijn longen), het jackje dat te warm was, de buff die te warm was maar ik niet meer af kon doen vanwege mijn verhitte warme kop, alles irriteerde. Ik was aan het schelden op de weg, aan het schelden op de afstand. Arme S.

klik voor groot

Soms was er ineens een aardig stukje maar zulk polderlandschap hebben we hier natuurlijk ook.

klik voor groot

De kilometers tikten maar langzaam weg, en ook al bleef mijn hartslag keurig (ondanks mijn scheldpartijen), mijn cadans vrij aardig en de snelheid gewoon ‘normaal’ (traag zoals ik doe op deze lange rondjes), het liep gewoon voor geen meter.

Ik zette op een gegeven moment de metronoom maar weer even aan om te voorkomen dat ik ging sloffen (dat deed ik helemaal niet zag ik later qua cadans) en probeerde mezelf tot de orde te roepen. Niks rechterhersenhelft. Links had duidelijk de overhand en riep steeds ‘wat doe je?’…. ‘Ga toch lekker naar huis’….. Zo loop ik eigenlijk nooit, ik loop altijd voor mijn plezier en met plezier maar vandaag was het gewoon kilometers draaien. Niet fijn.

Tot overmaat van ramp komen we ook nog op een lange rechte weg vol met shit en modder. Spekglad op die rare Brooks die al glad zijn op veel stukken grof asfalt als dat nat is. Vandaag merkte ik dat ook weer. Je verliest ‘grip’ en als ik dan op de weg kijk, zie ik weer dat asfalt met van die stukken erin. Daar ga je dus ook verkrampt van lopen. Maar die modder was helemaal niks. Weer iets om op te schelden!

klik voor groot

UiIteindelijk vragen we ons af of we sneller terug kunnen naar Oostvoorne om alsnog door de duinen te lopen. Maar helaas staat op het anwb bordje dat Oostvoorne nog 7 km weg zou zijn dus dat schoot ook al niet op. Wel kiezen we uiteindelijk voor die route, want als we weer afslaan richting een modderige weg, hou ik het voor gezien en blijf op het gewone fietspad verder lopen. Gezellig langs de weg, terug naar Oostvoorne waar ik er ongeveer 25 op zal hebben. Dat blijkt niet zo te zijn, want met 29,3 km zijn we terug bij de auto en dat hadden we ongeveer gepland. Een lusje door de duinen zit er dus helemaal niet meer in. Als we door het dorp lopen. ga ik weer bijna op mijn bek op de gladde klinkers. Ik besluit over de stoep te gaan en daar kan ik eindelijk weer normaal wat vaart maken en vrijer lopen. Merkwaardig hoor die zolen ik snap er niets van. Ik ben blij dat ik de auto zie staan. Braaf wandel ik nog even uit en dat is het dan. Wat een afschuwelijk rondje. Op papier zie ik niks bijzonders, prima cadans, prima HF en prima pace. Maar wat een klote rondje. Brrrrr gauw vergeten dit.

Op naar de volgende ronde.

Gegevens:

* totaal 29,3 km
* temp 8 – vochtig en miezerregen
* gem HF 140
* cadans 84 zonder, 86 met metronoom

rondje in google earth openen

nov 108 km – 2012 totaal 1.918 km