08.05.2013 – rottemeren – 10 km

**08.05.2013 – rottemeren – 10 km**

Grappig, zaterdag liep ik dit traject maar liefst 4 keer plus nog een lusje om aan de 45 km ronde te komen. Vandaag zou ik maar 1 rondje doen dus dat was een peulenschilletje. Woef mocht deze keer natuurlijk lekker mee. Ik had een geweldig lekker topje van Sugoi binnen gekregen dus dat kon ik mooi uitproberen met dit lekkere warme weer. Het was vrij warm, maar gaandeweg betrok het steeds meer en helemaal aan het einde begon het licht te regenen. Dat was geen probleem, voor de hond was het ook wel lekker. Het lijkt wel alsof ik wat minder problemen heb met de warmte dit jaar, maar ik loop natuurlijk ook voor het eerst in al die jaren met een korte broek en niet meer met een warme lange tight hoe warm het ook is. Dat scheelt vast ook.

Eerst lekker even warm lopen en al snel hobbelden we weer langs de molens om daarna naar het zuiden te lopen met de wind op kop. Dat was een goede oefening voor de ademhaling. Deze keer ademde ik ‘op rechts’ (normaal altijd op links) en met een langzame cadans van rond de 168-170 ademde ik 3/5 of soms 2/6 en dat voelde prima. Deze keer tikte de metronoom ook vrolijk mee maar dus tamelijk rustig. De cadans training pak ik weer op tijdens de kortere stukken en misschien wel pas na de marathon.

Ik was helemaal lekker aan het lopen en genoot volop. Woef vond het leuk en liep braaf naast me. Voor me zag ik een mevrouw met 2 grote Berner Sennenhonden aan de linkerkant van de weg, dus ging ik maar naar de rechterkant van het fietspad (ik loop altijd links, woef in de berm). So far so good maar die honden vonden mijn fitte hond wel interessant en zo gebeurde het dat de honden naar mijn kant trokken, nog wat harder trokken en natuurlijk toen ineens voor mijn voeten liepen omdat de baas ze niet meer kon houden en prompt los liet. Ik was vrij pissig, want ik loop gewoon door, de hond loopt aan de knie alsof ze aan de riem zit en die honden rukken zich dus eigenlijk gewoon los! Opvoeding? Nou duidelijk niet. Natuurlijk komt dit alleen maar doordat ik met een hond loop, maar ik vind het toch tamelijk idioot dat een baas de honden niet kan houden. Dat werd dus een ordinaire scheldpartij (niet van mijn kant) omdat ik er iets van zei. Viswijf.

Maar goed. Gauw vergeten en weer verder hobbelen dan maar. Langs het restaurantje dat zaterdag nog fungeerde als 5 km punt en weer naar het bruggetje. Daarna een stukje wind in de rug en dat voelde ook wel lekker. Aan het einde nog wat strides als afsluiting en dat was het weer. Huh? Hahaha ruim 10 km stelt dus niks voor als je net 4 keer datzelfde rondje hebt gelopen!

Op naar de volgende training. So far so good en ik heb er nog lol in ook.

Gegevens:

* totaal 10,3 km
* temp 20 graden

mei 69 km – 2013 totaal 773 km

06.05.2013 – hitland – 6,5 km

**06.05.2013 – hitland – 6,5 km**

Vandaag een rustig rondje, niets bijzonders en met veel body sensing. Wel wat op cadans getraind en een klein tempo lapje gedaan. Alles voelde goed na de lange run van zaterdag dus dat is goed nieuws. Het was vrij warm en vooral Ztje had het enorm heet kennelijk. Haar tong hing op de grond en ze hijgde enorm. Aan het einde van de run stond het schuim op haar bekkie. Maar ze vond het volgens mij verder prima en nu is ze alweer helemaal in voor weer een rondje. Nou even niet, overmorgen weer lekker lopen dan maar. Volgende week lopen we als het goed is twee dagen in Garderen in het bos, dus dat wordt genieten voor haar (en voor mij).

Vandaag liep ik op de MR10 en dat voelde ook weer goed. Ik vind het knap lastig om te bepalen welke schoenen nu het geschiktst zijn. Als ze maar laag zijn bij de enkel aan de buitenkant in verband met die bloedvaten die daar niet goed lopen, maar het is en blijft een moeilijke keuze.

Overigens is het wel grappig om te merken dat de marathon iets van het ‘mystieke’ verloren heeft. De afstand lijkt zo immens als je het nog nooit eerder liep. Ik liep natuurlijk erg langzaam tijdens de training op de 45 km afgelopen zaterdag, maar ver is het niet. Zeker niet als je het goed doseert en indeelt blijkbaar en dat is een goede les geweest. Het wordt nog wel een puzzel om te bedenken hoe ik de eerste 5 km van de marathon straks zal aanpakken. De weg loopt daar iets omlaag en je zou dat om moeten kunnen zetten in winst zonder dat je zo snel gaat dat je niet meer verder kunt en alsnog de fout ingaat. Daar moet ik dus nog even over nadenken en over overleggen. Maar goed, de finish moet ik dus wel kunnen halen neem ik aan.

Op naar de volgende training dan maar.

Gegevens:

* totaal 6,5 km
* temp 20 graden

mei 58 km – 2013 totaal 763 km

04.05.2013 – assignment 33: totaal 45 km

**04.05.2013 – assignment 33: totaal 45 km**

Vandaag stond de laatste lange duurloop op het programma. Ik herinner me nog goed dat ik verrast keek op de lijst, alweer 33 weken geleden. Stonden daar aanvankelijk de 14×800-tjes in die me nogal zorgen baarden, ik zag ook een run van maar liefst 45 km. Watte? Ik? Maar al doende leert zullen we maar zeggen. De eerste lange run van 27 km was alweer in september en na een 29 km tussendoor, kwamen de dertigers in beeld. Ik heb toch een heel aantal rond de 25 km gelopen en dat voelde allemaal goed en gemakkelijk. Ik vond de stap naar 30 km nog best groot en ik was na de laatste run van bijna 40 km ook al beretrots en verrast dat het zo goed ging. Maar dan nu toch echt ruim over de 40 km, en zelfs langer dan een marathon. Die marathon is toch een soort ‘magische afstand’ en nu zou ik dus ‘even’ langer dan de marathon gaan lopen en ik zou niet eens een medaille krijgen aan het eind. ‘Volkomen getikt’ zouden mensen zeggen. Maar ik moet zeggen dat het niet super zwaar was, al speelde de wind me wel parten. Maar daarover later meer.

Laat ik bij het begin beginnen. Vorige week liep ik nog een prima MM training, door de week had ik een paar rustige trainingen gedaan met het oog op ‘dit weekend’. Ik keek er best ’tegenop’ want het is een rot eind om te lopen. Maar de weersvoorspelling voor de run was goed, hoewel er een strak windje zou staan en zonnig weer zou zijn. Een mooie mix dus voor de generale repetitie. Die wind zou me in Edinburgh ook wel eens parten kunnen spelen, want heb je pech, dan heb je bijna 25 km wind tegen! Maar dat is dus afwachten en ik heb deze keer leuk kunnen oefenen.

Ik wilde om 10 uur starten, omdat dit ook de start tijd is in Edinburgh. Een beetje laat, met mooi weer kan het dan ineens erg warm worden. Ik had voor het eerst een korte compressie tight aan met een extra tube boven op mijn kous aan de linkerkant. Ik had in Aken al drie keer gelopen met een korte broek en hoopte er het beste van. Voor de zekerheid had S. de lange tight ook mee als het toch niet zou gaan. Aan mijn voeten mijn nieuwe Brooks Cadence die ik van de week ophaalde ter vervanging van de andere met 237 km op de teller. Een afschuwelijke fel groen/gele kleur. Jammer maar helaas. Verder zonnebril en een coolband. Om mijn middel deze keer de Energybelt van Spibelt met daarin 5 gels in de lusjes. Dat was de eerste keer dat ik met de Energybelt zou lopen. Deze keer wilde ik geen Nathan vest met mijn eigen sportdrank of water meenemen, maar was S. zo lief om op ieder 5 km punt een flesje water aan te reiken zoals dat in Edinburgh ook zou kunnen. Ik wilde wel eens uitproberen hoe het zou lopen op water en zonder het racevest.

Omdat dit een soort generale zou moeten worden, koos ik voor mijn gehate rondje rond de Rottemeren en dat 4 keer plus een lusje. Ik heb een hekel aan het rondje, omdat de weg op een bepaald punt heel schuin loopt, er 3 vervelende bruggetjes inzitten, je over rare drempels moet struinen en je meestal volop in de wind loopt. Om een of andere reden loop ik nooit echt lekker op het rondje en dat was mede een reden om daarvoor te kiezen. Het is mentaal minder makkelijk om rondjes te lopen waar je heel makkelijk na een rondje er de brui aan kunt geven, en Edinburgh is ook niet echt een vrolijke route. Bovendien zou ik niet op de route hoeven letten en was het ook makkelijk voor S. qua heen en weer fietsen. Op deze manier kon hij ook nog lekker even op het terrasje zitten tussendoor en wat drinken en eten terwijl ik aan het ploeteren was.

Iets later dan gepland parkeerde ik de auto en ging ik op pad. Eerst even warm worden. Rustig starten rustig starten rustig starten. Ja, dat bleef ik letterlijk herhalen tegen mezelf. Ik had maar 1 scherm in beeld op mijn horloge en dat was de gemiddelde pace. Ik had de autolap op 5 km gezet maar mijn doel was vooral: rustig aan. Ik startte toch uiteindelijk een beetje te snel voor mijn plan. Ik hobbelde verder en probeerde zo rustig mogelijk te lopen. Lap 2 ging in hetzelfde tempo. Toen de eerste 10 kms gelopen waren, stond S. voor de eerste keer met een flesje klaar (hij had dus de eerste 10 km nog even vrij gehad en liet nog even de hond uit thuis). Ik had op 8 km mijn eerste gelletje genomen en had als plan dat iedere 8 km verder te doen. Ik was vertrokken met vrijwel lege maag omdat ik (helaas) nu eenmaal niet zo lekker loop met voeding in mijn lichaam.

Het flesje water was welkom en ik dronk het deels op, en gooide deels wat water over mijn hoofd. Ik vond het al best warm. Toen ik weer langs de molens liep, draaiden de wieken als een dolle en maakten een hoop herrie. Ik vond het maar ‘eng’ en ging – ook al weet ik best dat de wieken niet ineens over het fietspad kunnen komen – helemaal aan de linkerkant van het pad lopen om weg te blijven van die draaiende wieken. Maar oer hollands is het wel!

klik voor groot

Ik loop verder en ineens begint mijn luisterboek weer opnieuw. Slim zeg. Ik had natuurlijk de Ipod gebruikt om vogels te fotograferen met het geluid van hun eigen zang en dat liet ik keer op keer herhalen. Dus na track 1, kreeg ik nu weer track 1 te horen. Hum… Ik haalde de Ipod tevoorschijn en zag…. niets! Door het zonnetje was het scherm onleesbaar en na veel geklungel (waarbij mijn tempo lekker wegzakte natuurlijk) kreeg ik het geval weer aan de praat op track 2. Leerpuntje! Weer langs de molens, weer over de brug langs de snelweg en weer de andere kant op naar de andere brug. Vanaf daar de wind tegen en langs het 5 km punt waar S. lekekr in het zonnetje zat. Tijdens mijn derde lapje, zat hij daar lekker een broodje kroket en koffie te eten. Hum.. terwijl ik liep te zwoegen met een vies gelletje in mijn maag! Maar zodra hij mij zag aankomen, stond hij op om mij het flesje aan te reiken. Dat flesje kon ik daarna onderweg in een van de vuilnisbakken langs de weg gooien, dus dat was geen probleem.

Vlak voor het tweede bruggetje op de route zat een jonge man te vissen. Hij keek bij het tweede rondje verrast op dat ik alweer langs kwam lopen.

klik voor groot

Ik vond het erg druk onderweg, vooral met racefietsers die in grote groepen je bijna ondersteboven rijden. Best vervelend maar het is duidelijk dat ze aan lopers geen boodschap hebben.

Na 20 km twijfelde ik of ik wel goed bezig was. Het lopen ging prima, ik had bewust gekozen voor een lagere cadans om te proberen hoe dat nu liep op een trager tempo en had daarbij een ademhaling van 2/6 helemaal passend dus bij mijn ritme en hartslag. Alles voelde goed, maar de wind op het stuk met tegenwind vond ik wel sterk. Ik besloot het tempo terug te brengen omdat ik merkte dat ik ‘aan het vechten’ was tegen de wind in rondje 3 toen de wind nog wat was aangewakkerd. Ik zei op een gegeven moment ook keihard ‘klote wind’ net toen S. kwam langsfietsen op weg naar het 5 km punt. Lap 5 en lap 6 gingen allebei keurig in een tempo dat lager lag dan laps 1-4 en ik was op zich tevreden hoe het liep. Maar ik besloot toen al dat ik de laatste 2 laps de ratio zou terugschroeven zodat ik niet vermoeid zou raken door de wind. Tempo dus gelijk. De duurbelasting was immers het doel van de run, en het uitproberen van diverse dingen zoals eten en drinken onderweg, kleding keuze etc. Het was dus geen wedstrijd!

klik voor groot

Onderweg luisterde ik naar het luisterboek en keek ik naar de omgeving. Ik zag veel fietsers, wandelaar en vissers en ook waren er al flink wat bootjes die aan de kant lagen. Veel boten werden schoongemaakt. De roeibaan was vorige week net geopend door Willem Alexander, zijn laatste klus als prins. Het was er een drukte van belang en het is opvallend dat dit hele project in redelijk korte tijd uit de grond is gestampt. Nu is het allemaal open en liggen er mooie nieuwe fietspaden die ik nog moet ontdekken.

De tijd ging best snel voorbij. Ik vroeg me af wat nu eigenlijk de uitdaging was van dit lopen. Ik had het nadeel van de route, omdat ik gekozen had voor rondjes en niet voor een mooie ‘geniet route’ door de polder. Aan de andere kant wist ik zo wel precies wat me te wachten zou staan. Waar ik windje mee had, waar ik wind tegen had en hoe ver het was op bepaalde punten. Of dat nu een voordeel is of niet, daar kwam ik niet zo goed achter. Er was genoeg te zien, dus dat was het probleem niet. Mijn actieradius was alleen wat gering zo op deze grote afstand.

Bij mijn vierde rondje wist ik dus ook precies hoever ik nog moest. Vooral dat laatste lijkt wel een voordeel en leerde me dat ik echt goed naar de route zou gaan kijken voor de marathon. Vorig jaar tijdens de halve had ik in het begin een beetje te snel gelopen, en kreeg ik een deel de zon in mijn gezicht. Dat voelde dus erg warm. Nu weet ik dat me dat te wachten staat. Zodra ik oostwaarts afbuig, heb ik de zon in mijn gezicht. Wat de wind die dag doet, moet ik nog even afwachten. Ook wil ik nu goed in mijn hoofd hebben hoe ver ik ‘outbound’ moet lopen, voordat het keerpunt komt en we weer richting finish teruglopen. Zelfde weg, zonnetje in de rug, en weer de onbekende wind. Ik hoop dat ik het nu beter kan doseren en kan inschatten.

Het laatste rondje ging goed. Onderweg nog wel even snel extra ingesmeerd tegen het zonnetje en met factor 50 op mijn gezicht moest het goed komen. Ik dacht na over de run. Het is misschien vooral wel de ’tijd’ die op een gegeven moment een rol gaat spelen. Ik kreeg trek, maar een gelletje kreeg ik er echt niet meer in. Vlak voor het bruggetje kwam ik de visser weer tegen en vroeg hij hoe ver ik al was. Ik antwoordde toen dat ik er al bijna 40 km op had zitten en dat ik hem nu niet meer zou zien. Toch wel grappig zo onderweg. Ik sukkelde verder. Over het bruggetje, daarna linksaf en weer een stukje met de wind in de rug. Dat liep best aardig. S. stond weer lief klaar met een watertje maar eigenlijk wilde ik niet meer. Ik had best veel gedronken en ik had vooral trek. Ik had zelfs een soort misselijk gevoel, nou meer een onbestemd gevoel. S. bleek ook chocolademelk bij zich te hebben en dat dronk ik al sukkelend dan maar op. Dat voelde wel lekker, en zo begon ik aan het laatste stukje. Mijn horloge tingelde blij en ik wist dat er 40 km gelopen waren. Eigenlijk niet eens zo ver. Het zat er al bijna op.

Het laatste lusje was een beetje stom bedacht van me. Allereerst had ik beter eerst het lusje kunnen doen voordat ik de 4 rondjes startte. Nu moest ik ter plekke bedenken welke kant ik op zou gaan. De fietspaden rond de roeibaan kende ik niet, dus liep ik maar gewoon rechtdoor. Ik wist dus al dat de laatste 1500 meter echt met de wind pal tegen zouden gaan als ik weer om zou draaien. Bovendien bleek het ook nog eens een hobbelig voetpad met bochtjes en gaten te zijn. Nou ja, als dat geen mooie mentale uitdaging is zo aan het einde, dan weet ik het niet meer. S. vroeg of hij voorop moest fietsen bij het laatste stukje, maar dat wilde ik niet. In Edinburgh kan dat immers ook niet en dat windje zou mij toch echt niet meer van mijn doel af kunnen houden. Toen ik tegen S zei dat ik nog maar 500 meter hoefde te lopen, zei hij dat hij dacht dat we er al waren. Nee nee, nog een klein stukje. Inmiddels was mijn luisterboek afgelopen en deed ik de oordopjes vast uit. Nog een klein stukje. Ik klokte af en daarna heb ik nog een stukje gewandeld om alles weer even lekker tot rust te laten komen. Dat voelde goed.

Wat een gek idee. Was het nou ver of was het nou lang? Ik heb geen idee. Maar ik was eigenlijk verrast. Toen ik laatst de compilatie van de Rotterdam marathon bekeek, was ik verrast hoe sommige langzame lopers totaal kapot en strompelend over de finish kwamen na 5 uur. Trok ik nou net niet op de laatste 250 meter nog even een sprintje voor de grap? Hoe het ook zij, de training zit er op. het was een goede keuze om het op deze manier te doen. Geen gedoe met de weg kwijtraken, geen pontjes, volop wind, zon en een vervelende weg.

Eigenlijk vond ik het wel leuk, maar ik vond het nu ook welletjes, hoewel ik zeker nog door had kunnen sukkelen en dat is een goed teken. Ik was aan het einde van de vorige training toen ik 38 km liep ook op zich ‘blij’ dat ik er was dus dat blijft zo denk ik.

Op naar de volgende training!

klik voor groot

Gegevens:

* totaal 45 km
* temp 17 graden – zonnig en vrij veel wind
* HF gemiddeld 140

mei 51 km – 2013 totaal 756 km

02.05.2013 – hitland – 6 km

**02.05.2013 – hitland – 6 km**

Vandaag een babyrondje met het oog op de lange duurloop van komend weekend. Ik wisselde vooral de cadans af en lette daarbij weer op mijn ademhaling. Het blijft lastig om bij verschillende pace een prettig ademhaling te houden met een hogere cadans. Zodra je sneller loopt gaat het prima, maar als je bij gelijkblijvende cadans rustiger loopt, is de ademhaling al gauw te snel als het bij de cadans moet passen. Maar ook dat zal nog wel in elkaar schuiven de komende 3 weken. Het langzame lopen is en blijft lastig. Ik ga al snel sjokken en met een beetje hogere cadans is het lastig om niet te snel te gaan lopen. Het was dus een hele rommelige training die niet ‘fijn’ aanvoelde omdat ik van alles aan het proberen was. Ik had eigenlijk geen moment een ‘flow’ tijdens het lopen omdat niets bij elkaar leek te passen. Maar de tijd was snel om en het was op zich natuurlijk heerlijk om lekker buiten te lopen. Maar ik kwam niet terug met een idee hoe ik de lange duurloop nou ga aanpakken, en dat is jammer. De ratio die de coach aanreikte om te lopen is op zich wel OK maar het tempo niet. Ik heb geen idee hoe ik dat moet halen (zo langzaam). Ik weet in ieder geval wel zeker dat ik heel rustig ga starten. Al is het maar als leerproces om te zien of je inderdaad ‘overhoudt’ en dan nog kunt ‘versnellen’ (ook al is het op trainingstempo).

Op naar de lange weekend run dan maar.

Gegevens:

* totaal 6.3 km
* temp 10 graden
* afwisselende RWR en cadans training

mei 6 km – 2013 totaal 710 km

30.04.2013 – hitland – 8,5 km

**30.04.2013 – hitland – 8,5 km**

Vandaag een rustig rondje na de MM van afgelopen zondag. Het is nog niet erg warm, dus vandaag maar een extra vest aan om alvast een beetje op te warmen en te wennen. Op die manier zal mijn hartslag vanzelf alvast een beetje hoger worden. Goede training voor de marathon eind mei, wanneer het vast warm zal zijn.

Liep ik de MM op de Pure Flows, vandaag natuurlijk weer op de Pure Cadence omdat dat de schoen is die ik tijdens de marathon zal gaan dragen. De lange duurlopen deed ik immers ook vooral op deze schoen, zeker na de valpartij van enkele weken geleden toen ik pijn had nog. Iets meer ‘demping’ is dan wel handig (dacht ik toen).

De run ging prima, alleen had ik het vreselijk aan de stok met een hondeneigenaar die het ‘erbij vond horen’ dat ik bijna over zijn hond(en) struikelde. Nee dus, dat hoort er helemaal niet bij. Dat was nog niet het enige, want daarna kreeg ik een hijgende tientonner achter me aan die met geen stok was weg te slaan bij Ztje. De vorige keer dat het gebeurde kon ik het nog billijken, want toen was Ztje nog loops en rook ze lekker, nu niet meer. De eigenaar gaf geen kik en riep de hond ook niet. Bracht ik de vorige keer de hond terug (zonder dat ik een bedankje kreeg overigens), nu baalde ik zo van de opmerkingen van de man dat ik besloot door te lopen. De Labrador liep hijgend en puffend met me mee en ook al ging ik steeds harder lopen, de hond volgde braaf. Ik sloeg af naar links maar de dikkerd volgde nog steeds. Uiteindelijk kreeg ik zo de pest in dat ik alsnog ben teruggehobbeld naar de plaats waar de man rustig voortwandelde. Idioot toch?

Daarna de run afgemaakt en weer naar huis. Daar bleek een onaangename verrasssing. Bij inspectie van de schoenen bleek ineens een heel stuk van de zool weg te zijn. De zool ziet er verder qua slijtage nog prima uit, maar dit kan natuurlijk helemaal niet. Waar zwart hoort te zitten van de zool kijk ik nu op het zachte groene materiaal. Nou dat weer.

Ik was net mijn oude regeling nog aan het afronden met Brooks over de Pure Flow. Nu heb ik dus een Pure Cadence die na krap 237 km al niet draagbaar meer is. Ik geloof niet dat ik hier blij mee ben. Wat moet ik nu aan aanstaande zaterdag tijdens de lange run die als generale repetitie bedoeld was? Zucht.

Weer iets om op te lossen dus.

Gegevens:

* totaal 8,5 km
* temp 10 graden

april 164 km – 2013 totaal 704 km

28.04.2013 – assignment 32: – 10 km + MM – totaal 12 km

**28.04.2013 – assignment 32: – 10 km + MM – totaal 12 km**

De laatste MM van het marathon schema. Ik liep er totaal 5 binnen het schema en we zijn nu 32 weken verder. De vorige MM liep ik op 8 maart.

De laatste twee keer liep ik eerst rustig in met Ztje, die ik daarna even in de auto heb gedaan en liep ik daarna enkele versnellingen in autolaps van 2 minuten met 30 minuten pauze. Deze keer koos ik ervoor om de versnellingen iets rustiger te doen, maar het ging uberhaupt al niet zo snel, dus ik was benieuwd wat ik ervan terecht zou brengen tijdens de MM. Zodra ik omkeerde en terug liep richting Nieuwerkerk om de MM te gaan doen voelde ik al de wind. Het was weliswaar een heel zacht briesje, maar waarom had ik nou niet gemerkt dat er wind was? En dan dus tegenwind met de MM. Nou het zou me benieuwen. De metronoom had ik niet in mijn hand maar onder mijn kleding zodat ik mijn handen lekker vrij zou hebben. Ik ging van start en probeerde een beetje gelijkmatig te lopen. Ik ging er veel te snel vandoor maar ik had geen idee op wat ik de eerste 400mtr had afgetikt. De tweede zag ik wel ongeveer, omdat ik vlak voor het einde van de lap even op mijn horloge keek. Dat zag er niet gek uit. Tijdens de vierde lap vond ik het eigenlijk wel welletjes maar dat sloeg natuurlijk nergens op. Nog maar een klein stukje! Ineens dus even de zweep erover en dat had ik ietsje eerder moeten doen zag ik naderhand toen ik de tijden ging checken op de computer. Maar ik ben dik tevreden. Ik eindig deze reeks met de snelste MM van de 5 die ik gelopen heb tijdens de afgelopen 32 weken.

Ja, ik ben dus dik tevreden. Ook al betaalde het zich nog niet uit tijdens de HM van Berlijn, ik ben dus sneller en sterker geworden en dat blijkt wel. Komt wel weer. Berlin ging op meerdere fronten mis en helaas kan ik aan de factor HR weinig veranderen. Gelukkig staan er nog 2 HMs gepland, eind september in Nottingham en natuurlijk begin november weer de Berenloop op Terschelling (maar die is vooral leuk en niet zozeer bedoeld als leuke eindtijd).

Na de MM heb ik natuurlijk Ztje weer uit de auto gehaald en heb de training volgemaakt zoals moest volgens het schema en dat was lekker. Het was vreemd weer trouwens, want het was best fris bij de start. Ik had zelfs een dun jackje aan, maar deed dat uit tijdens de MM. De lente laat echt nog even op zich wachten helaas. Ik hoop dat het warm(er) weer is tijdens de laatste lange duurloop volgende week. We zullen zien. Ook dat hebben we niet in de hand!

Gegevens:

* totaal 12 km
* temp 10 graden – duikelend zonnetje

april 155 km – 2013 totaal 694 km

ultra droom

ultra droom

Omdat ik in de wintermaanden in de UK loop, zou ik heel graag eens een loop in dat gebied gaan doen. En laat er nou net inderdaad een ultra georganiseerd worden rond Bamburgh Castle vanaf Alnwick langs Dunstanburgh castle waar ik ook altijd loop! Een geweldig gebied en ik ken de route op mijn duimpje, alleen loop ik het natuurlijk in delen en niet achter elkaar. Maar het is daar prachtig.

dunstanburgh castle (feb 2013):

bamburgh castle (feb 2013):

Helaas zijn de data voor 2013/2014 nog niet bekend. Afgelopen maart was de run voor seizoen 2012/2013 dus het is nog even afwachten. Vol verwachting klopt mijn hart. Wordt het rond maart 2014 of toch pas in oktober. We zullen zien. De ultra is niet erg lang (51 km), dus dat moet geen probleem zijn. Volgende week loop ik mijn eerste run rond de 45 km, en dat is dus makkelijk op te bouwen. Rustig aan maar en kijken hoe mijn lichaam er op reageert. Na de marathon eind mei eerst wat korter werk en proberen weer wat extra aan snelheid te doen en dan weer verder kijken. Zo blijft het ook leuk!

26.04.2013 – hitland – 9,5 km

**26.04.2013 – hitland – 9,5 km**

Eigenlijk wilde ik gisteren lekker gaan lopen, maar weer een B2B leek me niet zo handig na vorige week met de heuveltraining in Aken, pal na de 39,5 km en de run op zondag. Even braaf geweest met als gevolg dat ik dus nu in de regen moest lopen en niet met het zonnetje van gisteren. De regen kan me niets schelen, maar ik wil wel nog graag wat trainingen in de zon lopen als voorbereiding op eind mei. Vast en zeker dat het dan ineens erg warm is. Daarom gisteren maar veel gewandeld, stevig doorgewandeld met een vest aan! Dat was ook lekker warm, zodat mijn lichaam een beetje kon wennen aan het zonnetje.

Vandaag een ‘van alles wat’ training varierend van het eerste deel op RWR met 6 min/km, daarna 5.25 min/km en uiteindelijk terug naar DL tempo. Wat voelde dat laatste shit en zwaar. Ik had vanwege de regen geen metronoom bij me, en ik had moeite om het tempo laag te houden zonder enorm te gaan sjokken. Vervelend. Ik zal daar dus even goed mee aan de slag moeten, want enig tempo werk is er natuurlijk niet bij op de M. Het grote geheim is daar simpelweg het goed verdelen van de energie en krachten.

Ik vind het nog steeds erg jammer dat Berlijn zo gelopen is. Afgelopen zondag geen enkel ritmeprobleem zodat ik lekker kon varieren en op de geplande 5.27 min/km kon blijven. Natuurlijk had ik niet zo snel moeten beginnen tijdens de HM als ik gedaan heb, maar dan nog. Grrrrr. Sukkeltje. Maar goed, er komen nog meer kansen.

Volgende week de laatste lange duurloop. Dan zal ik ook feedback hebben hoe ik die training moet gaan lopen en na die training is ook duidelijker hoe ik de M ga ‘aanvliegen’. Ik ben benieuwd. Hoewel ik ‘geen tijd’ doel heb, zal ik toch een beslissing moeten nemen op welk tempo ik vertrek etc. anders weet ik al wat er gaat gebeuren en vertrek ik in de massa alsof ik een HM ga lopen en ben ik kapot als ik bij de racecourse aankom met nog 25 km te gaan. Dat gaan we dus even niet doen!

Anyway. Ik ben niet ontevreden hoe het allemaal verloopt. Ik merk na al deze weken grote verschillen met hoe het was en hoe het gaat. Maar er is nog zoveel ruimte voor verbetering, dat is voelbaar, merkbaar maar bovendien leuk. Ik heb geen haast. Zeker niet. Op naar de volgende assignment van dit weekend.

Gegevens:

* totaal 9,5 km
* temp 8 graden – regen
* HR gem niet gemeten

april 143 km – 2013 totaal 682 km

review: ID tags voor onderweg

**review: ID tags voor onderweg**

Tijdens hardlopen heb ik nooit iets bij me waaruit blijkt wie ik ben. Enkele maanden geleden was er in Huizen weer eens een hardloper onwel geworden en wist niemand wie het eigenlijk was. Niet zo handig dus. De SOS coin die ik in 2011 kocht om aan mijn schoen te doen (zie onder) vind ik erg onhandig. Enerzijds omdat ik veel verschillende schoenen draag en anderzijds omdat het gewoon een irritant ding is op de schoen. Dus maar op zoek naar iets anders, waar ik niet aan zou hoeven denken om mee te nemen en wat ook geen hinder geeft. Iets aan mijn sleutels? De sleutel heb ik vaak wel bij me, dus dat is misschien een idee. Een kaartje? Al zoekende kwam ik enkele opties tegen die me wel wat leken, om vervolgens uit te monden in een eigen maaksel dat ik nu al enkele maanden bij me draag en wat totaal geen hinder geeft. Onderstaand mijn ervaringen en idee.

Safe ID

Note: ik heb voor review doeleinden een Safe ID card gekregen. Dit heeft echter geen invloed op mijn beoordeling van de kaart..

Al zoekend naar een kaartje dat je met je mee zou kunnen dragen, stuitte ik op de website van Safe ID. Zij bieden een pakket met een hanger voor de sleutelbos, stickers en een plastic kaartje. Hierop is alleen een QR code afgedrukt, waarmee een hulpverlener naar een website kan gaan waar allerlei gegevens op staan.

eerste indruk
Het pakket ziet er verzorgd uit bij ontvangst. De sleutelhanger is vrij groot, maar ziet er stevig uit. De stickers vallen erg tegen, want het zijn papieren stickers (die je zelf ook uit de printer kunt halen) en zijn niet geplasticifeerd. Het kaartje is erg onopvallend, aan de ene kant het logo en een afbeelding van een gedeelte van een loper. Aan de andere kant een grote QR code.

hoe werkt het
Na ontvangst van het pakket is het de bedoeling dat de kaart geactiveerd wordt. Daarna kan je de gegevens invullen die zichtbaar zullen worden wanener de QR code gescand wordt. Dat activeren en invullen gaat gemakkelijk. De gegevens blijven een jaar op de server staan, daarna moet je voor een jaarlijks bedrag de kaart verlengen.

wat valt me op?
Het eerste dat me opviel waren zoals gezegd de stickers die niet handig zijn. Als de stickers nat worden, zal de QR code al snel niet meer leesbaar zijn. Bovendien is het een kwaliteit die je niet meer makkelijk ergens af kunt halen. Ik zou de sticker dus nooit op mijn telefoon plakken of iets dergelijks. De sleutelhanger is in orde, alleen is het totaal niet opvallend en vraag ik me af of een hulpverlener een dergelijke hanger zou herkennen als een ID tag.

De ‘alarmkaart’ vind ik zelf ook minder. Het lijkt in de gauwigheid meer op een lidmaatschap pas van een atletiekvereniging dan op een alarm pas. Ik zou heldere kleuren, in rood en geel gebruikt hebben en niet dit tamme wit met een een kant alleen een QR code. Bovendien mist de kaart een heel belangrijk item bij hulpverlening: de naam van de loper. Als je iemand ergens aantreft, is het van groot belang om te weten hoe de persoon heet, al is het maar om de persoon in kwestie aan te kunnen roepen. Op deze kaart staat dus helemaal niets. Geen naam, geen telefoonnummer, helemaal niets. Is er iets aan de hand en de persoon die je vindt heeft geen mobiele telefoon met scanner en met internetverbinding, dan heb je dus niets aan de kaart. Daar zit voor mij het grootste nadeel aan deze kaart.

Daarbij heb ik ook mijn twijfels over de veiligheid van de gegevens op de server. Het valt me op dat na lezen van de code alles direct zichtbaar is, dus zonder invullen van password en username. Dat betekent dat een beetje hacker zo bij de gegevens op de site kan. Ik heb daarover contact opgenomen met Safe-ID en er werd me verteld dat de server veilig is, omdat er geen links naartoe lopen van andere pagina’s. Dat is absoluut onvoldoende. Ik zag zelfs dat er geen spider verbod op de pagina’s was opgenomen voor zoekmachines. Ik heb daarvoor de benodigde programmeer gegevens gestuurd en ik hoop dat dat inmiddels wel is toegevoegd aan de website. Het blijft een probleem met privacy. Kies je ervoor om gegevens na scannen meteen zichtbaar te maken of niet. Ik begrijp het op zich wel, maar ik vraag me in dit geval af of het een bewuste keuze is geweest van de ontwikkelaars of meer een onbekendheid. Ik zou het zelf erg onprettig vinden wanneer alles ineens zichtbaar en vindbaar zou zijn.

oordeel

Het idee is prima. De sleutelhanger is OK, de stickers moeten verbeterd worden maar de pas is onder de maat. Het is bij een noodsituatie echt van belang om in ieder geval een naam te hebben om iemand aan te kunnen roepen. Een telefoonnummer dat snel en zonder tussenkomst van internet beschikbaar is, is ook nodig. Het idee moet dus verder worden uitgewerkt wat mij betreft.

Alarmcard

Meer uitgewerkt maar ook nog niet ideaal is de kaart van ‘Alarm card’. Daar zit ook een telefoondienst achter die bereikt wordt met gegevens en ook hier wordt gewerkt met een QR code.
Ik heb deze kaart zelf niet aangevraagd, omdat ik uiteindelijk zelf iets anders bedacht heb (zie onder). Maar het is al meer uitgewerkt dan de Safe-ID kaart naar mijn mening.

In het pakket 3 x de SOS ALARMCARD hanger, 1x GRATIS alarmsticker voor onder uw kentekenplaat, 1x GRATIS alarmsticker voor bevestiging op bijvoorbeeld fiiets, (school-, golf- of werk)tas, rollator, scootmobiel etc.

Hier dus geen sleutelhanger en een medische pas moet extra worden aangevraagd. Uiteindelijk zal je dus wel een pakketje kunnen samenstellen, maar het is ook weer net niet helemaal de oplossing voor hardlopers.

Voor meer informatie verwijs ik naar de website van de Alarm-Card.

ID kaart – eigen maaksel

Uiteindelijk ben ik dus zelf maar aan de slag gegaan. Aangezien ik altijd mijn >spibelt bij me heb, past daar wel iets in. Bovendien past het kaartje ook in de meeste zakjes in een short of tight. Ik heb een credit card laten maken met mijn foto (zodat meteen zichtbaar is dat de kaart over mij gaat). Vrij opvallend met SOS en in rood en wit zodat meteen duidelijk is dat het geen lidmaatschapspasje is.

Op de kaart verder mijn naam, telefoonnummers in geval van nood, medicatie en wat belangrijke dingen over mij. De eerste versie had ook op de achterzijde een QR code die naar een webpagina ging die beveiligd was met een user en password en dus minder makkelijk te hacken zou zijn (die gegevens staan natuurlijk op de pas). Bij een verbeterde versie heb ik de QR code weggelaten (omdat ik ontdekte dat lang niet alle telefoons goed een QR code kunnen lezen nog) maar staan gewoon de gegevens op de pas zoals huisarts etc.

Ik heb er inmiddels eentje in mijn jas (want als ik met de hond wandel heb ik ook nooit iets bij me) en er sit er standaard eentje in de Spibelt en in mijn Nathan.

Ik hoop het nooit nodig te hebben, maar ik vind het op zich prima op deze manier. Het zou toch een beetje slordig zijn als er iets gebeurt onderweg en hulpverleners moeten eerst kostbare tijd verspillen met zoeken naar een identiteit.

Onderstaand een voorbeeld voor mijn runningmate. Inmiddels ziet mijn pas er dus iets anders uit en staan op de achterzijde medische gegevens, maar het gaat om het idee. Een geplastificeerde (credit)card om gewoon altijd bij je te hebben.

voorzijde: inmiddels met foto, naam en geboortedatum, telefoonnummers


de achterzijde nu met alle medische gegevens, huisarts en medicatie

Het kaartje ziet er super strak uit en is klein genoeg om overal in te passen en opvallend genoeg om gevonden te worden. Het kan nat worden en weegt niets. Ik ben er blij mee en misschien is het een idee voor andere lopers die ook niets bij zich dragen maar dat toch willen. Ik heb het pasje laten maken bij Pasdirect voor ongeveer 10 euro

  

Deze en andere artikelen staan ook op de review website

24.04.2013 – hitland – 7 km

**24.04.2013 – hitland – 7 km**

Vandaag was het al aardig warm in de ochtend, maar hoewel ik later op de dag wilde lopen (om te wennen aan warmer weer), ben ik toch vanmorgen vroeg gaan lopen. Het was lekker rustig. De eerste jonge eendjes zijn er al en er wordt volop gebroed door zwanen, fuutjes en meerkoetjes. Eendennesten zie ik niet en ook zie ik in het gebied nog geen gansjes, hoewel ik die elders wel al gezien heb. De rietgorsjes, blauwborstjes, rietzangers en tjiftjaf deden hun uiterste best vanmorgen om een vrouwtje aan te trekken. Nog leuker was de roep van de koekoek. Dat was de eerste keer dat ik die hoorde. Volop dingen te beluisteren en te bekijken dus terwijl ik liep te hobbelen in het zonnetje. Woef vond het allemaal best (foto weliswaar van de route maar later vandaag genomen)

Gegevens:

* totaal 7 km
* temp 12 graden – zonnig
* HR gem niet gemeten

april 134 km – 2013 totaal 673 km