Categorie archief: schotland

28.12.2011 – barcaldine forest – 5 km

28.12.2011 – barcaldine forest 5 km

Het is vandaag werkelijk noodweer. Vanmorgen stormde het dak bijna van het huisje en kletterde de regen tegen de ramen. Golven met witte koppen stonden op het Loch, zoals we het nog niet eerder gezien hebben. Terwijl ik dit tik, is er weer stroom, maar net nadat ik thuisgekomen was van de run sloeg alles uit nadat de stroom eerst zielig wat geknipperd had. Daar zaten we dan met onze kaarsjes. Ik at uit voorzorg maar vast het ijs op uit de diepvries (grapje). Verder had ik al bedacht dat het redelijk snel koud zou worden in de slaapkamer maar dat het verder wel mee zou vallen allemaal. Maar het viel dus mee, na een klein uurtje ging de stroom weer aan en deed alles het weer.

Ondanks het weer ben ik een klein stukje gaan lopen toen het een beetje droog was/leek. Vanwege het weer toch maar weer een bosrondje gedaan. Barcaldine Forest ligt 1.5 mile ten zuiden van Barcaldine op de weg naar Bonawe waar ik eerder ook al liep. Toen ik parkeerde met de auto bleek het toch te regenen maar ik had toch mijn lekkere nieuwe trailschoenen aangetrokken. Ik was dus erg benieuwd hoe dat zou lopen. Omdat de paden heel breed zijn en de bomen vrij ver weg staan van het pad, leek het me niet gevaarlijk om daar te gaan lopen. Al snel was ik met mijn runningmate dus op pad. Garmin netjes ingepakt en verstopt onder mijn regenjackje. Capuchon op met petje eronder. Mij kon niets gebeuren.


foto gemaakt van de start van de route bij het wegrijden

Al snel zag Ztje een hertje rennen en zette de achtervolging in. Omdat ze nog steeds op de schoentjes meerent, mocht dat ook alweer niet. Stakker. Maar ze kwam braaf terug en sukkelde weer met mij mee. Ik zie nu in de beschrijving van de omgeving daar dat ik een kilometertje had kunnen lopen richting standing stones at Achacha (field of the steep path). Leuk voor een volgende keer misschien, maar zo in de regen ga ik natuurlijk nergens afslaan, maar blijf ik braaf de bordjes van de mountainbike route volgen. Het volgende deel van de route volgt het pad van de Coffin Route (vroeger gebruikt om lijkkisten over de heuvel naar de Achnaba – field of the cows – te dragen). Gezelllig. Ik lees verder dat het bekendste graf daar van James of the Glen is. Hij werd verhangen in 1753 na een of andere moordpartij in Appin, een dorpje hier vlakbij. Gezellig. Deze keer heb ik niet het extra lusje gedaan zoals ik een paar dagen geleden deed, maar ben ik teruggerend naar de parkeerplaats. Ik heb deze keer bewust een kort rondje gedaan vanwege het rare weer en geprobeerd wat sneller te lopen. Dat lukte prima, want de schoenen liepen zalig. Echt een heel verschil met de zware schoendozen die weliswaar waterdicht zijn maar een stuk minder lekker lopen. De nieuwe trailschoenen lijken dus een succes.

Op de terugweg bleek er ineens een boom over de weg te liggen aan mijn kant van de weg. Daar moest ik dus even omheen en ik was blij dat ik goed oplette. Het waaide nog harder dan toen ik vertrok en ik was verbaasd dat ik daar in het bos weinig van gemerkt had. Het waaide wel heel erg hard, maar niet echt bijzonder of verontrustend maar toen ik naar huis reed, was ik blij dat ik thuis was. Ik kijk dus erg uit naar iets beter weer.

Met dit korte rondje ben ik dit jaar (net) over de 2.000 km gegaan. Ik heb hier gelukkig nog wat meer dagen, want ik hoop nog steeds dat ik een lange run door de Glen kan gaan maken. Maar met dit weer heb je daar echt niets te zoeken. De bosrondjes zijn dan op zich prima, want door de ondergrond met de stenen is het ook niet erg nat en dus prima beloopbaar. Zal mij benieuwen wat moedertje natuur nog meer in petto heeft.

Gegevens:

* totaal 5,5 km
* temp 13 graden

rondje in google earth openen

december totaal 133 km – 2011 totaal 2.000 km

26.12.2011 – fearnoch route – 8 km

26.12.2011 – fearnoch route 8 km

Vandaag nog een ultrakort rondje gedaan. Deze route gaat in noord westelijke richting naar de Eas Nam Mearlach (robber’s waterfall) door native woodland en komt daarna uit in het dorpje Fearnoch. Dat dorpje bestaat uit twaalf huisjes midden in het bos. Een echte weg is er niet, maar het is erg leuk om te zien en doorheen te dieselen. Fearnoch Forest ligt tussen Taynuilt en Connel en is gemakkelijk te vinden. Ik wandelde er al eens met de hond maar liep er vorig jaar nog niet. Vandaar dat het leuk leek om hier een mountainbike route te lopen.

Na het parkeren eerst even gekeken op de borden en gekeken welke bordjes van de mountainbike route ik zou moeten volgen. Daarna liep ik over een smal bruggetje over de River Lauchragan. Het was allemaal redelijk te lopen qua ondergrond en het was droog. Ik vind de grote losse stenen nog steeds niet gemakkelijk beloopbaar, omdat ik gemakkelijk mijn enkel verzwik.

Klik voor groot en gallery

Helaas had ik weer niet gekozen voor mijn lekkere nieuwe schoenen maar voor mijn enorme schoendozen, omdat het leek te gaan regenen. Maar het bleef de hele weg droog, dus het was achteraf erg jammer dat ik weer niet met mijn nieuwe schoenen liep. Zeker omdat ik ook nog eens een blaar liep op die rottige ondergrond waar je zo lekker heen en weer schuift in de schoenen. Om nog even verder te zeuren was ik ook nog eens te warm gekleed, aangezien het maar liefst 13 graden was en liep ik deze route dus een beetje tegen mezelf, vooral ook omdat de route zo ontzettend op en neer ging en zelfs op de stukjes waar de weg dalend verliep nog kleine klimmetjes waren. Stom genoeg heb je dat op een gegeven moment wel gezien.

Klik voor groot en gallery

Beessie vond het allemaal prachtig. Op een gegeven moment rook ze iets. Ik zag aan haar lichaamshouding dat ze ergens op af wilde en voordat ik pap gezegd had vloog ze ervandoor. Haar rechterschoentje vloog met een grote boog door de lucht en het volgende moment was ze al meters verder. Omdat ze nu een schoentje kwijt was, en ik geen zin had om dingen te moeten gaan zoeken, zocht ik in allerijl naar mijn fluitje dat ergens onder mijn kleding verstopt zat. Gelukkig had S. bij vertrek nog gezegd dat ik dat misschien mee moest nemen. Op mijn noodfluit met het commando ‘hier’ kwam ze weer als een speer naar me toe gehold. Helemaal blij, tong uit haar bekkie. Gelukkig had ze de sokjes en het andere schoentje nog aan. Dat betekende dus weer even een stopje om alles aan te trekken en al gauw liepen we weer verder.

Op een gegeven moment kwam ik bij een punt waar je mooi uitzicht hebt over Ben Cruachan. Dat zal met mooi weer erg mooi zijn denk ik. Toch maar weer even een foto gemaakt en weer verder gesukkeld.

Klik voor groot en gallery

Op een gegeven moment lag er ook nog een boom over de weg waar ik omheen moest klauteren maar uiteindelijk kwam ik ongeschonden maar moe weer bij de auto uit. Het is en blijft erg mooi hier. Het is ontzettend jammer dat het geen helder weer is, want die mooie vergezichten mis ik nu een beetje. Maar het is niet anders. Vandaag toch weer in droog weer gelopen.

Klik voor groot en gallery

Omdat het tweede kerstdag is (Boxing Day heet dat hier), was het ineens erg druk geworden met wandelaars die kennelijk gisteren de deur niet uitgekomen zijn met het noodweer. Ik besloot dus maar niet meer de route te verlengen met een van de korte wandelroutes en terug te gaan naar de cottage. Voor vandaag was het wel even voldoende met die klimmetjes. Op naar de volgende run. Ik ga eens kijken naar een route die over wat vlakkere weg loopt. Voor de afwisseling is dat ook wel weer even leuk. Vorig jaar liep ik hier wel erg veel kilometertjes zag ik al (110 in de periode tot en met 2 januari maar met prachtig mooi helder en koud weer). Ik heb er nu pas 65 km opzitten, maar de lange route die ik nog wil gaan doen zit er nog niet tussen natuurlijk. Niet belangrijk maar het viel me ineens op toen ik de routes aan het vergelijken was. Eerst maar eens een route verzinnen voor de volgende keer. En dan probeer ik toch echt de nieuwe schoenen eens (hoop ik).

Gegevens:

* totaal 8,5 km
* temp 13 graden

rondje in google earth openen

december totaal 128 km – 2011 totaal 1.995 km

25.12.2011 – barcaldine forest – 9 km

25.12.2011 – barcaldine forest 9 km

Vandaag een hele sombere en erg natte kerstmis. Vorig jaar was het fantastisch weer hier. Sneeuw en een strakblauwe lucht na regen in de ochtend. Ik liep toen een rondje door de Glen op de Yaktrax. Dit jaar was dat niet nodig, want het regende werkelijk pijpenstelen en het stormde ook nog eens. Omdat mijn runningmate hoognodig toe was aan een rondje rennen na een week rust voor haar pootje, besloot ik dan toch maar mijn renkleding aan te trekken voor een rondje stormey weather. En dat was het! Ik koos voor Barcaldine Forrest, waar ik vorig jaar op 1 januari liep. Hier wandelde ik gisteren al een kort blokje en de paden waren daar redelijk begaanbaar ondanks de regen. Wel grote stenen die her en der glad zouden zijn, dus het blijft oppassen geblazen.

Het bos is mooi met een breed pad erdoorheen. De route is dus niet zozeer afzien vanwege de ondergrond maar wel vanwege de steile stukjes die er tussen zitten. Gelukkig wist ik nog dat het hele laatste stuk lekker naar beneden zou gaan dus met wat beleid zou ik daar lekker kunnen rennen.

Toen ik aankwam stortregende het werkelijk. Maar ik had mijn wintertight aan (review volgt later, het is de insulator pro van cw-x uit de USA die heerlijk zit en prima compressie en support geeft), en een jack met capuchon over mijn petje. Vreemd genoeg merk je dan niet eens echt dat het zo keihard regent als je eenmaal bezig bent. Aan het begin van de route snel even met mijn oude telefoontje een kiekje gemaakt. De twee zwarte schoentjes aan de achtervoetjes van mijn runningmate zijn nog net te zien. Niet te zien zijn de gigantische plassen waar ik soms doorheen moest. Ik was dus blij dat ik niet mijn nieuwe trailschoenen had aangetrokken maar mijn waterdichte 13s.

Ik zag weinig van de omgeving door de harde regen en doordat er een soort mist hing tussen de bergen. Geen uitzicht dus om van te genieten. Maar het blijft toch wel erg mooi en indrukwekkend die natuur. Gisteren zagen we nog een hertje wegspringen, nu zag ik alleen wat vogeltjes die het weer trotseerden.

Uiteindelijk liep ik niet eens zo slecht op dit (zware) stuk. Het was een stuk korter dan vorig jaar, want ik deed nu alleen de mountainbike route van 9 km, maar dat was lang genoeg voor mijn renmaatje met haar pootje zo voor de eerste keer. Gelukkig zag alles er prima uit toen ik thuis kwam, dus we kunnen morgen of overmorgen weer een langer stuk samen doen. Op naar de volgende run. Ik denk dat ik dan ook dit jaar meteen over de 2.000 km heen schiet. Toch weer een stuk meer dan vorig jaar toen ik 1.500 km liep. Geen doel op zich maar wel leuk om bij te houden.

Gegevens:

* totale afstand 9 km
* temp 11 graden

december totaal 119 km – 2011 totaal 1.987 km

23.12.2011 – north connel – 10 km

23.12.2011 – langs loch etive 10 km

Vandaag wilde ik bij Bonawe gaan lopen, en ging vol goede moed op pad. Eerst een stukje met de auto. Op en neer ging de wegen ik was blij dat ik niet over de weg zou gaan lopen. Ik moet voor Bonawe het hele stuk langs het meer rijden totdat je niet meer verder kunt. Daar is een afgraving waar je ook kunt lopen. Althans, dat dacht ik. Eerst even een foto maken.

Klik voor groot en gallery

Daarna richting de afgraving. Weer zonder runningmate. Het gaat beter met haar voetje, en vanmorgen kwamen de nieuwe schoentjes voor haar binnen. Terwijl ik aan het lopen was, wachtte S. in de cottage op mijn schoenen die ook vandaag binnen zouden moeten komen. Natuurlijk kwamen eerst de hondenschoentjes…. Het was fraai weer geworden na regen in de ochtend maar ik zag wel hele grijze wolken achter me. Ik startte met mijn loopje maar kwam er al snel achter dat ik daar dus niet kon lopen. De weg was veranderd in een glibberige enge massa en de weg bovenlangs zag er niet gezellig uit. Jammer maar helaas en omdat het ook keihard ging hagelen ineens, besloot ik om te keren. Omdat ik zeiknat was en ijskoud toen ik bij de auto terugkwam, besloot ik dan toch maar door te lopen over de weg langs het meer. Juist….. die op en neer gaande weg. Ik vind het onwijs zwaar maar het was toch erg mooi en nu heb ik met de drie runs langs het meer de hele route van de cottage tot het einde gelopen.

Morgen weer een rondje en dan lekker door het bos. Daar wandelden we al even kort met de hond om te kijken hoe het eruit zag en dat lijkt prima te doen.
Overigens kwamen de nieuwe schoenen toen ik thuis kwam, dus dat is lekker om te proberen morgen. Ze zitten heerlijk!

Klik voor groot en gallery

Gegevens:

* totale afstand 10,2 km
* temp 6 graden

rondje in google earth openen

december totaal 110 km – 2011 totaal 1.978 km

21.12.2011 – glen lonan – 15 km

21.12.2011 – glen lonan – 15,5 km

Vandaag een rondje zonder mijn running mate want ze heeft weer een kapot pootje. Geen idee of dat nu mijn schuld is, en dat het gekomen is door de eerste twee runs hier in schotland over de weg, of dat het pekel toch door de potenwax is gekomen en geirriteerd heeft. Maar vervelend is het. Erg ongezellig om zonder haar te lopen. Ik hoop dus van harte dat het beter gaat.

Ik koos voor de Glen deze keer, omdat het over die wildroosters niet echt lekker loopt met de hond, dus als ik dan toch zonder haar moet rennen, dan maar daar beginnen nu. Het was vandaag onwijs grijs en nat, maar tot mijn verrassing had ik geen spatje regen onderweg dus dat was heerlijk. Wat is het daar toch mooi en weids. Geen kip te zien, alleen wat koeien!

Klik voor groot en gallery

Dat zijn nou echt mijn lievelingskoeien, en ik was blij dat ze aan het einde van de run inderdaad te vinden waren. Het is zo’n mooie plek en dan met die beesten her en der in het landschap. Genieten!

Ik ben eerst met de auto een stukje de Glen ingereden zodat ik een ‘heen en weertje kon doen’ afhankelijk van het weer en de wind. Het kan namelijk zo ontzettend hard regenen dat je echt bijna van de weg af spoelt.

Na het parkeren eerst een stukje warm gelopen en alvast lekker om me heen gekeken naar de natuur en de vogels. Het was mistig maar droog en heerlijk stil. Ik kwam al snel op een kruising waar gewone koeien stonden te luieren. Daar linksaf geslagen. Ik wist al van vorig jaar dat de weg daar aardig zou gaan stijgen maar dat het uitzicht erg mooi zijn zijn. Met helder weer dan, want ik zag weinig op een glimp van het meer na. Daarna omgekeerd, terug naar de koeien die nu ineens verdwenen waren ergens de rimboe in en weer richting de auto. Bij de auto aangekomen een slokje gedronken en gezien dat ik pas 5 km erop had zitten. Dat zou dus verkeerd uitkomen, want ik wilde wel een lekker rondje maken en op deze manier zou ik weer ver van de auto moeten lopen. Dan maar weer verder dieselen, op weg richting de hooglanders, waarvan ik dus hoopte dat ze er zouden staan.

De trabucos voelden zwaar en lomp. Maar ik vertrok vanuit de cottage met regen en had gedacht dat ik in de gietregen zou lopen en dan zijn waterdichte schoenen lekkerder. Maar wat had ik een spijt. Ik dacht verlekkerd aan de trabuco 14 die ik zaterdag in newcastle had gepast. Die zaten als een soort sloffen, en waren veel lichter. Niet waterdicht maar wel fijnzittende schoenen.

De kilometers gleden langzaam onder mijn schoenen door. Ik liep langs snelstromende watertjes en probeerde te zien en te luisteren of ik een dipper zag of hoorde. Ik denk dat ik er eentje gehoord heb, maar ik zag niks jammer genoeg. Het water stroomde snel vanwege het ijs dat nu overal gesmolten is en de vele regen die gevallen is.

Net toen ik terug wilde gaan, stonden de koetjes in het landschap te lummelen tussen de schapen. Wat een prachtig gezicht, die enorme beesten met hun lange haar en grote ogen. Gevaarlijk zijn ze meestal niet hier. Omdat ik toch wilde omkeren, heb ik wat foto’s gemaakt en even genoten. Daarna weer terug richting de auto.

De Glen liep weer meer op en neer qua hoogte dan ik me herinner. De terugweg ging een stuk vlotter en nu snapte ik ook waarom de weg naar de koetjes zo moeizaam voelde. Die stijging van de heenweg had ik niet echt gemerkt, maar nu op de terugweg wel. Lekker hoor een beetje dalen op de terugweg. Ideaal einde. Zo kwam er weer een einde aan mijn derde rondje hier in Schotland

Klik voor groot en gallery

Gegevens:

* totale afstand 15,5 km
* temp 11 graden

rondje in google earth openen

december totaal 100 km – 2011 totaal 1.968 km

19.12.2011 – north connel – 11 km

19.12.2011 – north connel – 11 km

Vandaag liep ik exact hetzelfde rondje als vorig jaar. Geparkeerd bij het kerkje waar ik gisteren ook langs liep en vanaf daar verder. Deze keer moest ik dus weer de helling op. Daarna lekker naar beneden en weer een stukje omhoog. De terugweg zou niet makkelijker worden omdat alles wat ik nu lekker omlaag liep op de heenweg, straks weer omhoog zou lopen.

Rechts van me ligt Loch Etive. Op de heenweg zie ik de bergtoppen. Omdat het warmer is geworden en het flink geregend heeft, is de sneeuw bijna allemaal verdwenen. Her en der hangen mystieke mistflarden boven het water. Ineens gaat het regenen, maar daar ben ik op voorbereid en ik trek minn capuchon over mijn pet. Geen druppel deert me. Het ijs is ook van de weg, dus dat loopt een stuk fijner. Ik loop op goretex schoenen, dus alles blijft lekker droog.

Ik geniet van de omgeving en het buiten zijn. Het is prachtig ondanks dat het somber en grijs is. Wat een verschil met vorig jaar. Toen was het kraakhelder, en minus 2 graden. Maar zo is het ook fijn.

Ik kom aan het einde van het stukje dat ik wil doen en laat de hond even los zodat ze kan snuffelen en plassen. Ondertussen kijk ik verlangend naar de weg door de bergen waar ik vorig jaar ook liep. Een stijging van 150 meter in nog geen 2 km maar ik liep het! Dit jaart kies ik waarschijnlijk voor een route vanaf bonawe. Dat loopt ook geweldig mooi langs het water. Vorig jaar kon ik daar niet eens wandelen maar nu lijkt dat prima te gaan lukken.

Helaas van deze run geen foto vanwege de regen maar ik zal morgen nog even een kiekje maken en er bij plaatsen. Het zal morgen vast ook nog wel grijs zijn zoals vandaag…

Klik voor groot en gallery


Gegevens

* totaal 10,6 km
* temp 6 graden

rondje in google earth openen

December 85 km – 2011 totaal 1.953 km

18.12.2011 – north connel – 14 km

18.12.2011 – north connel – 14 km

Vandaag mijn eerste rondje hier in Schotland gelopen. Helaas werkt het internet voor geen meter. Ik krijg dus mijn loopje niet geladen naar de site maar daar vind ik vast nog wel wat op. Het was vandaag mooi weer. Het begon helder, zonnetje op de besneeuwde bergtoppen en geen wind. Er ligt wel ijs langs de weg en dat loopt wel wat eng. Goed oppassen dus. Ik heb liever sneeuw zoals vorig jaar. Voordat ik ging lopen heb ik eerst met de K5 geoefend. Dat ging al iets beter dan de eerste keer. Vanaf nu dus iedere dag eventjes proberen. Het is hier zo geweldig mooi en schoon, dat merk je meteen. Garmin vindt het hier niks want mijn loopje gaat door het water en start ergens anders. Ook was mijn maximum weer eens 34 km. Ik kan zo naar de Olympische spelen. Raar ding. Mijn cadans lag deze loop een stuk hoger dan vorig jaar toen ik bijna hetzelfde rondje liep. Mijn snelheid lijkt echter lager, voor zover ik dat kan zien tenminste.merkwaardig. Terugweg was wel sneller dan heenweg en dat is opvallend aangezien het dan omhoog loopt op sommige stukken. Aan het einde van de route begon het te sneeuwen maar dat is allemaal alweer weg.

Op naar de volgende run. Ik zal eens kijken of ik wel een fotootje kan plaatsen.

Klik voor groot en gallery



gegevens

* totaal 14 km
* temp 0 graden

rondje in google earth openen

december 75 km – 2011 totaal 1.942 km

Edinburgh – Half marathon – May 27, 2012

**Edinburgh – Half marathon – May 27, 2012**

Ik vind het altijd tricky om dit soort dingen zo ver van te voren al te plannen en te boeken maar vooruit maar, anders is het straks vol en er zal toch ook getraind moeten worden. Dus dan maar definitief knopen doorgehakt en het niet alleen maar bij een idee gelaten. Ik schreef me dus net in voor de halve marathon in Edinburgh in mei 2012. Ja, dat is maar liefst 8 maanden vanaf nu! De fee is betaald (schok!), de cottage is geboekt. Het enige nadeel is dat alle leuke dingen die we in die omgeving wilden doen nu voor het event moeten plaatsvinden, omdat de periode na 27 mei blijkbaar samenvalt met ‘half term’ vakanties, en alles dus niet alleen peperduur is, maar ook al vol is! We gaan dus uiteindelijk bijna meteen na de marathon weer naar huis. De Gannets en Puffins bekijken en fotograferen wat we zo graag nog eens wilden doen, moet dus maar ervoor. Ben benieuwd hoe het gaat worden allemaal. Een heel ander parcours dan de Robin Hood marathon, vlakker dus dat valt mee.

terugblik 2010

terugblik 2010

In september 2009 ben ik begonnen met Evy start2run. In december 2009 had ik dat afgerond en liep ik mijn eerste 30 minuten rondje. Nog lang geen 5 km, want 10 km per uur haalde ik echt niet in die tijd. Dat heb je als je als oudje begint met een sport die nou niet echt bij je past eigenlijk. Maar wat een plezier had ik, en wat was ik trots dat ik 30 minuten achter elkaar kon lopen, terwijl ik zovele moeite had met de eerste les van 3 minuten achter elkaar lopen aan het einde.

In oktober 2009 een sportkeuring in Zoetermeer. Ik was toen nog volop bezig met de opbouw naar de 30 minuten, maar mijn doel was toen langs het meer rennen in Schotland. Mijn conditie was matig en vanwege de EDS en andere problemen kreeg ik allerlei oefeningen op die ervoor moesten zorgen dat ik inderdaad kón blijven lopen en geen blessures aan heupen of knie zou krijgen.

In december en januari liep ik in Schotland. Mijn eerste rondjes langs het meer. Doel bereikt! Wat een geweldig gevoel. De tijd/snelheid leek nergens naar, maar what the heck. Ik liep! In januari was ik actief op fora en opperde ik een doel voor 2010 van 1.000 km lopen. Dat leek natuurlijk onbereikbaar, en zou ruim 80 km per maand betekenen. Wat veel!

In maart 2010 liep ik in de UK mijn eerste 10 km rondje. Dat was ook bijzonder, maar ik merkte toen al dat op vreemd terrein het heel wat makkelijker was om ‘door’ te lopen. Ik was en blijf nieuwsgierig wat er achter de volgende bocht allemaal te zien is!

Eind februari kocht ik nieuwe hardloopschoenen en of dat heeft bijgedragen aan het ontstaan van trombose of niet, dat weet ik niet maar in ieder geval kreeg ik weer trombose waar ik dus nog vrolijk mee doorgelopen heb ook. Dat is niet de bedoeling maar toen ik er na 10 dagen achter kwam dat ik inderdaad een trombose had, was het al niet meer zinvol om rustig aan te doen. De nieuwe schoenen werden daarna rap geruild voor een ander paar en die zaten verder prima. Ik heb toen direct een tweede nieuwe paar op de kop getikt op Ebay en die heb ik zelfs alweer in gebruik genomen omdat de schoenen van februari alweer versleten zijn (1.250 km).

Ook in Spanje in april 2010 heb ik gelopen. Dat ging aanvankelijk niet vanwege de pacemakerwissel die wat problematisch was, maar al rap ben ik toch een rondje gaan doen op lage snelheid om het bonken te beperken. Wat was het mooi! Heel bijzonder om in weer een ander land te lopen en dingen te ontdekken!

In de eerste maanden van 2010 merkte ik al dat de kilometer opbouw best snel ging. Al rekenend kwam ik erachter dat ik eind augustus al de 1.000 km bereikt zou moeten hebben. Dat was toch wel bijzonder, ook al vormde het geen echt doel op zich. In mei 2010 kwam mijn hondje, en had ik ineens een renmaatje die lekker met me mee kon rennen. Helaas had ze eerst een kapot zooltje, werd ze daarna loops en daarna schijnzwanger, maar inmiddels rent ze alweer heel wat maanden geduldig met me mee. Ik probeer zoveel mogelijk routes te maken waarbij ze los kan lopen, maar ook aan de riem hobbelt ze blij met me mee.

Later in 2010 ben ik enkele keren ‘elders’ gaan hardlopen zoals het Sauerland, Scheveningen en de Veluwe en ook daar maakte ik heel wat kilometers. De langste route was 19 km in het Sauerland. Geen makkelijke weg met heuvels maar wel erg mooi.

Nu in Schotland heb ik al ruim 76 km gelopen en liep ik mijn eerste 20 km rondje.

Totaal heb ik in 2010 1.574 km hardlopend afgelegd. Daarbij komen nog heel wat kilometers wandelend met de hond maar die tel ik natuurlijk niet mee. Dat is toch een enorme afstand en totaal onverwacht. Ik zou de 1.000 km al heel wat gevonden hebben en als ik nu door reken hoeveel ik moet lopen per maand voor die 1.500 km, dan blijft mijn doel voor 2011 toch echt 1.500 km! Geen idee wat verder mmijn echte doelen zullen worden. De 10 km is eigenlijk al een ‘makkelijk rondje’ en ik ga meer voor de afstand dan voor de snelheid, en een rondje van 5 km in 30 minuten lukt ook (al). Dus ik ga me voor 2011 gewoon richten op lekker hardlopen met mooie afstanden, maar vooral met verstand zodat ik niet door een blessure voortijdig moet stoppen en er helemaal geen kilometers meer gemaakt worden.

Dat betekent dus ook dat ik dit jaar (dan bedoel ik dus deze schotland trip) niet de route door Glen Lonan ga doen, ook al zou dat qua afstand best gaan. Dat lijkt me nou een prima uitdaging voor volgend jaar, waarbij ik net iets meer reserve hoop te hebben en die afstand (23,5 km) gewoon ‘fluitend’ doe. Morgen en eventueel overmorgen ga ik de laatste routes hier doen, en maak ik zo de eerste kilometers alweer voor 2011.