28.12.2011 – barcaldine forest – 5 km

28.12.2011 – barcaldine forest 5 km

Het is vandaag werkelijk noodweer. Vanmorgen stormde het dak bijna van het huisje en kletterde de regen tegen de ramen. Golven met witte koppen stonden op het Loch, zoals we het nog niet eerder gezien hebben. Terwijl ik dit tik, is er weer stroom, maar net nadat ik thuisgekomen was van de run sloeg alles uit nadat de stroom eerst zielig wat geknipperd had. Daar zaten we dan met onze kaarsjes. Ik at uit voorzorg maar vast het ijs op uit de diepvries (grapje). Verder had ik al bedacht dat het redelijk snel koud zou worden in de slaapkamer maar dat het verder wel mee zou vallen allemaal. Maar het viel dus mee, na een klein uurtje ging de stroom weer aan en deed alles het weer.

Ondanks het weer ben ik een klein stukje gaan lopen toen het een beetje droog was/leek. Vanwege het weer toch maar weer een bosrondje gedaan. Barcaldine Forest ligt 1.5 mile ten zuiden van Barcaldine op de weg naar Bonawe waar ik eerder ook al liep. Toen ik parkeerde met de auto bleek het toch te regenen maar ik had toch mijn lekkere nieuwe trailschoenen aangetrokken. Ik was dus erg benieuwd hoe dat zou lopen. Omdat de paden heel breed zijn en de bomen vrij ver weg staan van het pad, leek het me niet gevaarlijk om daar te gaan lopen. Al snel was ik met mijn runningmate dus op pad. Garmin netjes ingepakt en verstopt onder mijn regenjackje. Capuchon op met petje eronder. Mij kon niets gebeuren.


foto gemaakt van de start van de route bij het wegrijden

Al snel zag Ztje een hertje rennen en zette de achtervolging in. Omdat ze nog steeds op de schoentjes meerent, mocht dat ook alweer niet. Stakker. Maar ze kwam braaf terug en sukkelde weer met mij mee. Ik zie nu in de beschrijving van de omgeving daar dat ik een kilometertje had kunnen lopen richting standing stones at Achacha (field of the steep path). Leuk voor een volgende keer misschien, maar zo in de regen ga ik natuurlijk nergens afslaan, maar blijf ik braaf de bordjes van de mountainbike route volgen. Het volgende deel van de route volgt het pad van de Coffin Route (vroeger gebruikt om lijkkisten over de heuvel naar de Achnaba – field of the cows – te dragen). Gezelllig. Ik lees verder dat het bekendste graf daar van James of the Glen is. Hij werd verhangen in 1753 na een of andere moordpartij in Appin, een dorpje hier vlakbij. Gezellig. Deze keer heb ik niet het extra lusje gedaan zoals ik een paar dagen geleden deed, maar ben ik teruggerend naar de parkeerplaats. Ik heb deze keer bewust een kort rondje gedaan vanwege het rare weer en geprobeerd wat sneller te lopen. Dat lukte prima, want de schoenen liepen zalig. Echt een heel verschil met de zware schoendozen die weliswaar waterdicht zijn maar een stuk minder lekker lopen. De nieuwe trailschoenen lijken dus een succes.

Op de terugweg bleek er ineens een boom over de weg te liggen aan mijn kant van de weg. Daar moest ik dus even omheen en ik was blij dat ik goed oplette. Het waaide nog harder dan toen ik vertrok en ik was verbaasd dat ik daar in het bos weinig van gemerkt had. Het waaide wel heel erg hard, maar niet echt bijzonder of verontrustend maar toen ik naar huis reed, was ik blij dat ik thuis was. Ik kijk dus erg uit naar iets beter weer.

Met dit korte rondje ben ik dit jaar (net) over de 2.000 km gegaan. Ik heb hier gelukkig nog wat meer dagen, want ik hoop nog steeds dat ik een lange run door de Glen kan gaan maken. Maar met dit weer heb je daar echt niets te zoeken. De bosrondjes zijn dan op zich prima, want door de ondergrond met de stenen is het ook niet erg nat en dus prima beloopbaar. Zal mij benieuwen wat moedertje natuur nog meer in petto heeft.

Gegevens:

* totaal 5,5 km
* temp 13 graden

rondje in google earth openen

december totaal 133 km – 2011 totaal 2.000 km