Categorie archief: engeland

18.09.2012 – seahouses country roads – totaal 7 km

18.09.2012 – seahouses country roads – totaal 7 km

Meestal kies ik dit rondje als eerste rondje wanneer ik hier ben. Zo ook deze keer. Na de GNR van eergisteren, leek me dit wel even lekker als herstelrondje. Rustig aan gelopen, RWR op ratio van 3/30. Dat leverde me tot mijn verrassing nog een tempo op van 6.26 min/km waarbij dat vooral door het snellere eindstukje kwam, dat ook een beetje heuvelafwaarts loopt. Maar met een gemiddelde hartslag van 138 ben ik natuurlijk meer dan tevreden. De cadans was ook erg hoog tot mijn verrassing. Ik zag ineens dat ik op 178 liep, en dat is toch erg dichtbij de 180.

klik voor groot

Vanaf nu dus een heel ander soort training via het programma. Dat zal wel even een ommezwaai zijn. Rustige loopjes door de week zonder druk en pas in de winter weer wat snelheidswerk voor de halve marathon van Berlijn.

Het was prachtig mooi weer en ik was blij dat ik mijn camera bij me had.

klik voor groot

De training ging dus prima. Op naar de volgende. Ik hoop weer met mooi weer. Dan kies ik voor een strandrondje met mijn woeffie want die was deze keer niet mee omdat ze niet gegeten had in de vroege ochtend.

klik voor groot

Bamburgh castle:

klik voor groot

Gegevens:

* totaal 7 km
* temp 13
* cadans tot 180 tijdens R (gemiddeld 166 met RWR)
* tempo 6.26 min/km met RWR op 3’/30″ ratio
* HR 138 average

rondje in google earth openen

sep 115 km – 2012 totaal 1.612 km

16.09.2012 – week 6 dag 4 – Great North Run Half Marathon

**16.09.2012 – week 6 dag 4 – Great North Run Half Marathon**

Vandaag was de dag van de Great North Run. Ik had na de vakantie in Spanje maar een heel kort schema gevolgd om de run goed te kunnen lopen maar het voelde op zich allemaal prima. Natuurlijk moest ik wel rekening houden met die vervelende aritmie, maar dat zou ook wel loslopen met een mooi langzaam tempo dacht ik.

Vrijdag hadden we na aankomst al het einde van de route gereden en dat was best fijn, omdat je dan aan het einde van de route op bekend terrein komt. Gisteren hadden we afgesproken met iemand uit het dorp om samen te rijden en te parkeren op een schoolterrein vlak bij een metro station even buiten Newcastle. Dat betekende helaas wel dat we om 6.50 op het parkeerterrein in het dorp zouden moeten zijn. Zelf hadden we een heel ander metro station uitgekozen om te parkeren, maar je wilt ook weer niet te eigenwijs zijn, dus spraken we het maar zo af.

Gisterenavond lekker vroeg naar bed gegaan, nadat ik alles had klaar gelegd. Shirtje, nog een shirtje o ja en toch nog een shirtje. Want zou het nou regenen of warm worden? Korte mouwen of een topje? De broek en kousen was natuurlijk geen twijfel dus dat was makkelijk. Dan het dilemma van de schoenen. De Pure Flow of de Kinvara 3 schoentjes? Nou ja, de Pure Flow maar voor de zekerheid toch maar de Kinvara ook in een tasje gepropt. Wel of niet de spulletjes in de bagagebus meegeven? Etiketje dan maar schrijven voor het geval S. toch niet de extra tas mee zou nemen. Nathan racevest met water en gelletjes. Opgeladen telefoon, de oude vanwege de regen en een opgeladen fototoestelletje. Startnummer en chip en nog eens het boekwerk bekijken dat bij de papierhandel zat. Blarenstick klaargezet bij de kousen en daarna kon ik echt niets meer bedenken en ben ik lekker gaan slapen. Wat een gedoe maar ik had alles ten minste van te voren geregeld en ik viel al snel in slaap.

Vanmorgen was ik om 5 uur wakker en besloot maar op te staan, aangezien de hond nog moest eten en moest plassen, ik me rustig aan wilde kleden en ik nog wat wilde eten. En zo lekker rustig aan duurde het nog best lang voordat ik eindelijk echt klaar was , maar om 6.50 stonden we keurig op het parkeer terrein in het dorp te wachten. Eerst kwam B. Aanrijden die zelf niet mee kon lopen vanwege een blessure en baalde, maar alles geregeld had voor ons qua parkeren. D. Had bij hem geslapen maar bleek ineens niet achter hem te rijden. Uiteindelijk bleek hij terug naar huis te zijn gereden omdat hij iets vergeten was. Maar uiteindelijk was iedereen present en konden we vertrekken. Rustig tuffend reden we naar Newcastle en parkeerden de auto op een schoolterrein dat het hek had open gezet voor B. Zodat we daar gratis konden parkeren. Toen we naar de metro liepen, zag ik dat tot eind september het parkeren bij het metrostation gratis was. Ik vond het een enorme grap, want volgens mij hebben D en B nooit meer naar andere opties gekeken om te parkeren en te reizen in de 10 jaar dat ze dit all samen doen. Achteraf vonden we het allemaal erg onhandig en een mijl op zeven maar vooruit maar. Het was ontzettend aardig bedoeld allemaal.

Daarna een kaartje gekocht voor de dag en op de metro gestapt. Toen we aankwamen liepen we eerst over het terrein van de universiteit en dat was wel grappig om te zien. Heel anders dan in Nederland allemaal.

klik voor groot

Daarna natuurlijk de eerste stop bij de dixies met onze meegebrachte pleerol. Altijd handig, want die zou later op de ochtend ook nog van pas komen bij de tweede stop. Daarna afscheid genomen van D die zijn eigen weg zou gaan en voorin de vakken stond (en uiteindelijk een tijd zou lopen van 1.42 minuten). Even gekeken waar alles was en waar het startvak was. Het startvak was vooral heel erg lang en je vergeet dus meteen dat een startvak van een kilometer dus echt heel lang is en je tijd nodig hebt om ergens in te komen. Maar goed, zo ver was het nog niet en eerst moest we nog wachten en een beetje de sfeer proeven. Al snel kwamen we aan de praat met een ouder echtpaar en kwamen we te praten over Jeff Galloway en de run-walk-run methode. De man had er nog nooit van gehoord en was erg geinteresseerd. Ik ben benieuwd of hij er nog iets over gaat lezen later. Het gesprek kwam op deze loop- en trainingsmethode omdat hij vertelde dat vaak binnen een kilometer al mensen aan het wandelen waren. Ik reageerde daar dus op dat dat niet altijd hoeft te betekenen dat die mensen al vermoeid zijn en zo kwamen we dus aan de praat. Ook nog even warming up met de K5 gedaan, maar doordat ik een rare spierpijn had in mijn rug, merkte ik al snel dat het diepe inademen niet ging. Dat had ik gisteren al gemerkt, dus dan maar niet verder geoefend. Met het sukkelrondje van gisteren merkte ik dat het lopen prima zou gaan als ik gewoon zou ademen, maar niet te diep.

klik voor groot


Daarna merkte ik dus helaas dat ik wel een tweede sanitaire stop kon gebruiken en sloten we aan in de enorme rijen voor de dixies. Werkelijk ruim een half uur waardoor we uiteindelijk bijna te laat in het startvak waren. Niet handig dus maar zelfs toen het startschot al gegeven was, waren er nog mensen die nog de startvakken in moesten komen. Ik ben uiteindelijk ook maar ergens over een dranghek geklommen.

klik voor groot



klik voor groot

Toe ik eindelijk stond was het toch nog even wachten. Plotseling vielen de eerste druppeltjes en begon het te regenen. Ik had een poncho aan (ook netjes ingepakt dus), en vond het best omdat de start nu toch bijna zou zijn. Plotseling kwamen de Red Arrows overvliegen met gekleurde rook in rood/wit/blauw. Dat is toch wel heel bijzonder om mee te maken. Die enorme massa mensen met prima sfeer en dan die dingen over het startvak.

Daarna kwam de massa langzaam op gang en na 22 minuten kon ik eindelijk in een dribbel over de startstreep. Ik was erg benieuwd, drukte mijn Garmin aan en ging op pad.

Ik wist al dat de route niet vlak was, maar twee keer vals plat zou hebben. Niet echt een helling ofzo maar wel net zo dat je er erg moe van zou kunnen worden en aangezien ik mezelf al voorbij was gelopen in Edinburgh, wilde ik deze keer dus rustig van start en zo gelijkmatig mogelijk lopen. En dan ook nog eens met een lage hartslag om niet in de problemen te komen!

Tot mijn verrassing merkte ik direct dat op het vreemde asfalt met de steentjes erin mijn schoenen akelig glad waren. Iemand op twitter zei dat ik dat in Londen ook had gehad. Ik herinner het me niet meer, maar het zou best kunnen. Ik heb er niets over opgeschreven gek genoeg. Deze keer was het best gek, want het was echt glad. Maar dat was ook mijn redding, want ik ging meteen over op kleine snellere stapjes en dat liep een stuk beter, hoewel het tempo daardoor toch ietsje lager uitkwam.

klik voor groot

Ondertussen moest die arme S. als supporter de metro gaan nemen richting de finish. Niet handig want het bleek ontzettend druk te zijn en eigenlijk kwam hij net voor mij aan bij het finishveld. Maar hij heeft dus helemaal niets gezien van de route, of van mij onderweg!

klik voor groot

Het begin ging lekker. Ik sukkelde rustig maar met een goede cadans voort. Op een gegeven moment zag ik een van de twee pacers op de 2.15 en die ging ik voorbij. Ik wist dus al dat ik die twee voor moest blijven.

Overal liepen mensen, maar ook waren overal mensen langs de kant van de weg. Heel bijzonder om te zien dat er zoveel mensen onderweg staan te kijken, op plekken waar je normaal niet zo snel als voetganger komt. De route loopt namelijk over een tamelijk grote doorgaande autoweg. Het regende in het begin vrolijk door en ik was blij dat ik gekozen had voor mijn pet met lange klep want ik had weinig last van regen in mijn gezicht.

Helaas ging Garmina weer op tilt en zag ik al na 2 kilometer niet meer hoe snel ik liep. Ik zou het dus moeten doen op mijn eigen gevoel en de borden met 5 an 10 kilometer onderweg. Bijsturen is dan vaak al een beetje laat als het uberhaupt gaat.

Verder en verder tufte ik. Ik wist dat er hele stukken vals plat omhoog liepen maar eigenlijk had ik nergens last van. Ik rommelde rustig door. Onderweg waren veel drinkposten, maar ook douches waar je onderdoor kon lopen. Ergens werd zelfs vaseline aangeboden vanwege de regen en even later ook sinaasappel partjes. Overigens werd dat wel oppassen geblazen want overal lagen op een gegeven moment fruitschillen en dat was in de regen ook glad natuurlijk. Gummybeertjes en andere versnaperingen waren ook onderweg te krijgen. Op zich super, maar het betekent wel in een enorme massa dat mensen dan ineens door krijgen dat er aan de kant van de weg iets te krijgen is en ineens naar links of naar rechts zwenken. Omdat ik achteraan startte tussen de slakken, was dat nog best lastig, want je hebt nu eenmaal turboslakken en trageslakken. Het heen en weer zwenken langs mensen kostte mij bijna 400 meter en dat is natuurlijk ontzettend jammer op de eindtijd.

Maar goed, ik was nog helemaal niet bij de finish toen ik nog langs sinaasappels en gummybeertjes liep. Ik had redelijk snel voor mijn gevoel de eerste 5 kilometer erop zitten en ik was niet ontevreden over mijn tijd, die puur op gevoel ging en ook nog ‘rustig’. Daarna de 10 kilometer en ineens doemde daar al een bord ‘half way’ op naast de weg. Goh dat viel me allemaal weg mee eigenlijk hoewel ik wist dat ik er nog niet was.

Vrijdag hadden we vanaf het 8 mile punt naar de finish gereden, dus ik wist wat me ongeveer te wachten zou staan. Ik rommelde dus rustig door en was vastbesloten om deze keer gewoon de run lekker af te leggen zonder ergens in de problemen te komen zoals in Edinburgh. Leuk dat ik toen onder de 27 minuten doorkwam op de 5 km en op 56.56 op de 10 km doorkwam, op 1.27 op de 15 maar daarna was het dan ook ineens over en verpestte ik alles en kwam ik nauwelijks meer vooruit. Deze keer zou ik het dus anders doen, maar was het op zich wel jammer dat ik geen idee had van mijn snelheid onderweg door de garmin die het niet deed. Maar wie weet ontwikkel ik ooit tempogevoel en weet ik beter hoe snel ik loop onderweg. Al doende leert!

De regen was inmiddels opgehouden en ik sukkelde nog steeds vrolijk voort. Ondertussen had ik geen idee dat S. zoveel moeite zou hebben om bij de finish te komen. Dat is en blijft een nadeel van een route die geen ronde is maar een rechte weg. In Edinburgh was dat ook zo maar minder erg. Bovendien stonden we toen met de auto al bij de finish, en konden we rechtstreeks naar huis terug rijden. Dat was al met al een heerlijke dag. Maar al die dingen gingen natuurlijk niet door mijn hoofd tijdens het lopen. Ik was alleen maar aan het lopen eigenlijk en luisterde onderweg naar de muziek. Dat doe ik normaal nooit als ik met de hond loop, maar het was zo tijdens de run best lekker. Met mijn nieuwe oordopjes hoorde ik weinig anders dan de muziek. Ik hoorde dus mijn voetstappen niet en ook niet mijn ademhaling.

Verder ging het en plotseling lig ik bijna op mijn gezicht omdat iemand me keihard duwt achter me. Ik denk dat de goede man zelf bijna viel en dat ik zijn val brak, maar het was keihard en het voelt niet lekker. De eikel zegt ook niet eens wat. Maar ik heb er verder geen last van, ik schrok alleen natuurlijk.

Dan gaat de route ineens hard, want ik herken nu het laatste stukje richting de zee. Ik weet dus al dat we er nog niet zijn als we de zee naderen, maar dat de weg nog eerst naar links zal afslaan. Het stukje richting de rotonde loopt even steil naar beneden en vreemd genoeg had ik van verschillende mensen gehoord dat dat zo zwaar zou zijn voor de benen. Ik snapte dat niet en ook niet onderweg. Ik versnelde mijn pasjes, verlengde dus niet mijn pas zodat ik wel sneller maar niet harder neer zou komen. Ik was wel enorm schijterig want door de gladde weg durfde ik dus niet keihard naar beneden te rennen. Dat was wel jammer, maar ik kkon het dus wel en dat voelde heel erg goed eigenlijk.

Na de rotonde linksaf langs het water. Geen water te zien, want overal stonden mensen in rijen dik langs de kant. Ik keek op mijn klokje en was niet eens ontevreden over de tijd die ik daarop zag. Tot mijn stomme verbazing zag ik alleen ineens een 20 km bord en toen was ik eventjes uit het veld geslagen, omdat ik dus door de overschrijding van het zigzaggen dacht dat ik er bijna was. Maar wat s nou een kilometer? Hoewel ik dus nu zeker wist dat ik mijn Edinburgh tijd niet zou gaan halen, zette ik nog even aan. Ook het allerlaatste stukje over het gras versnelde ik nog even met als gevolg dat ik er dus niet uitzie op de finish foto’s. Jammer maar helaas. Ik was zonder enige moeite aan één stuk over de finish gekomen met een mooie lage hartslag, een goede cadans en een vlakke race.

Na de finish was het nog een kunst om S terug te vinden, want ondanks zijn eigen voorstel om bij een bepaalde letter te gaan staan bij de family reunion plaats, kreeg ik een smsje dat hij ergens anders zou staan. Een uitgang…. ergens op een vlak veld. Ik was dus een beetje pissig want het was best koud zonder jasje met natte kleren in de wind na de run. Maar uiteindelijk vonden we elkaar toch (bij de letters) en konden we nog net het laatste stukje zien van de lucht show die weer werd uitgevoerd boven het finish terrein.

klik voor groot

We zijn niet meer naar de expo geweest omdat we eerst nog met de metro terug moesten naar de auto en daarna nog een uur zouden moeten rijden. Thuis wachtte een hele zielige woef op ons en ze zou heel nodig moeten plassen natuurlijk. Geen tijd dus!

klik voor groot

Na ruim een kwartier lopen kwamen we bij de metro aan en konden we zowaar wel mee met de eerste metro die zou komen en hadden we nog een zitplaats ook. De rit zou ongeveer 40 minuten duren, echt een mijl op zeven dus. Maar goed, net voordat de regenbui weer losbarstte kwamen we bij de auto aan, aten we een lekkere pie die we hadden meegenomen van huis en gingen we op huis aan

Zo kwam er een einde aan een lange dag met een bijzondere run. Ik weet niet of ik zoiets nou echt leuk vind of niet. Het is wel heel apart. Zoveel mensen, zoveel toeschouwers en natuurlijk een loop over een parcours waar je normaal niet eens kunt lopen. Mooi was het niet onderweg, het was vooral ‘lopen’.

Ik ben op zich wel – ondanks de slome eindtijd mede vanwege de 400 meter overschrijding – tevreden met hoe ik gelopen heb. Vlak, zonder ergens in de problemen te komen, mooie lage hartslag en niet vermoeid. Dat is mentaal wel een opsteker eigenlijk. Op naar de volgende runs dan maar.

Helaas komen we thuis tot de ontdekking dat de gels die ik netjes in mijn zakje heb teruggestopt (en niet op straat heb gegooid zoals iedereen doet) krassen heeft gemaakt op mijn renbril. Die is dus onherstelbaar beschadigd helaas.

Gegevens:

* totaal 21,5 km
* temp 16 – nat
* cadans 168
* HR 154

rondje in google earth openen

sep 108 km – 2012 totaal 1.605 km

15.09.2012 – week 6 dag 3 – 30 min DL 70% max HR + V – totaal 5 km

**15.09.2012 – week 6 dag 3 – 30 min DL 70% max HR + V – totaal 5 km**

Het laatste rondje voor de HM van morgen tijdens de Great North Run. Ik dub een beetje als ik ga vertrekken want eigenlijk staat zo’n laatste rondje me een beetje tegen, en voorziet mijn schema voor de volgende runs dat vanaf morgen start helemaal niet in een runnetje vlak voor een race. Maar ik volg nu eenmaal het korte 6 weken schema dus zal ik het maar wel doen. Het vorige schema had ook een rondje vlak voor Edinburgh gepland en dat ging op zich ook prima de volgende dag. Wel besluiten we de rest van de dag niets te doen en dat komt goed uit want het is stralend weer, dus hangen we wat buiten in het zonnetje, doen wat boodschappen en spreken af voor morgen met iemand.

De training ging verder prima, aanvankelijk een beetje vermoeide benen, waarschijnlijk van het reizen van gisteren maar al snel liep het lekker, zelfs heuveltje op. De lucht is hier zoveel schoner, dat merk je echt.

Ik sukkelde eerst lekker, daarna wat versnellingen van 200 meter to net iets sneller dan M tempo. Zal mij benieuwen. Het enige vervelende is dat ik een spier in mijn rug/borstkas geforceerd heb, misschien tijdens het autorijden of op het lousy bed (op de boot?). geen idee, maar dat voel je erg tijdens het lopen. Hoop dat het morgen weg is. Verder geen echte bijzonderheden.

klik voor groot


Gegevens:

* totaal 5 km
* temp 16 – winderig maar zonnig
* cadans 168 tijdens laps.
* HR average laag op laps

sep 87 km – 2012 totaal 1.584 km

Great North Run – parcours verkenning

**Great North Run – parcours verkenning**

Gisteren aangekomen in de UK. Omdat we toch in de buurt waren van het parcours, besloten we een stukje daarvan te rijden. Niet gek om even het laatste stuk te zien, want als iets bekend is, lijkt het minder lang. Ik wist al dat je richting zee zou lopen, en dat je niet moet denken dat je er dan bent. Daarna bij de rotonde linksaf langs de kustlijn en nog een mijl voorwaarts richting de finish. De weg gaat slightly up and down en vooral de upjes zullen voor mij best lastig zijn vrees ik maar ik ga gewoon lopen en zien waar het schip strandt.

Ze waren al volop aan het opbouwen gisteren en het finish ‘dorp’ lijkt heel groot. Je kunt ergens een een finishers pack ophalen zag ik en dat is allemaal goed aangegeven.

Nu ga ik gauw alles lezen voor morgen, want er zit een heel boekwerk bij met dingen die je moet weten over de finish en de start. Ik ga maar eens aan de slag met de voorbereiding voor morgen. Alles klaarleggen en dan lekker slapen.

klik voor groot


13.09.2012 – week 6 dag 2 – 50 min DL 70% max HR + VS – totaal 11 km

**13.09.2012 – week 6 dag 2 – 50 min DL 70% max HR + VS – totaal 11 km**

Op de valreep nog de training gedaan en dat ging prima. Wel weer hetzelfde probleem met de HF maar dat gaat verdwijnen of blijft een probleem. Dat kan ik niet goed inschatten. Doortrainen en afwachten maar wat er gebeurt. Qua benen en ademhaling ging het in ieder geval goed. In de ochtendschemering nog veel roofvogels gezien die over mijn hoofd scheerden en dat blijft bijzonder.

Op naar de GNR hoewel er voor zaterdag nog een hobbelrondje gepland staat.

Gegevens:

* totaal 11 km
* temp 13

sep 82 km – 2012 totaal 1.579 km

08.07.2012 – british 10k londen

08.07.2012 – british 10k londen

7 juli de dag voor de run

Toen ik in een Runnersworld UK zat te bladeren in Edinburgh afgelopen mei, zag ik ineens een grote advertentie voor de British10K in Londen. Toen ik op de website keek, zag ik vooral een enorme mensenmassa en leek het me niet zo geschikt als run. Aan de andere kant zou het wel heel bijzonder zijn om een rondje te lopen op straten die normaal druk zijn met verkeer en dan ook nog eens langs allerlei bezienswaardigheden zoals de Big Ben, London Eye etc. Uiteindelijk zette ik het idee uit mijn hoofd. Tsja, totdat ik thuis was en het toch weer begon te kriebelen. Omdat ik te laat was met inschrijven, deed ik dat via een charity en liep ik uiteindelijk voor de Britse soldaten. Dat is weer eens iets anders dan voor de UK Guide Dogs. Het rare was dat het inschrijfgeld via deze charity nauwelijks hoger was dan voor de laatste plekken waarvoor geadverteerd was. Zo kwam deze run dus alsnog op de agenda te staan: de british10K op 8 juli.

Ons weekend begint op zaterdag 7 juli als we richting Londen vertrekken. Als prinses met het vliegtuig van Rotterdam naar London City. Makkelijker kan het haast niet.

klik voor groot

Als we aankomen is het grijs maar nog droog en vertrekken we richting hotel waar we de koffers willen achterlaten. Daarna gaan we lekker ontbijten in een tentje naast het hotel. Ik hou geen rekening met de run de volgende dag en neem een heerlijk traditional breakfast met warme dingen. Mjam! Als we zitten te eten scheurt de hemel open en regent het werkelijk keihard!

klik voor groot

Daarna besluiten we de start eens te gaan opzoeken om de volgende dag een beetje voorbereid te zijn qua reizen, want met al die mensen zal dat niet eens meevallen. We gaan gewoon een stukje van de route bekijken om een beetje een idee te krijgen.

klik voor groot

Ergens stappen we uit de metro en gaan bekijken wat het rondje op de plattegrond nou precies is. Kennelijk loopt de route een stukje door een tunnel. Daar zien we een steward van de run op de grond zitten wachten en we spreken hem aan om te vragen hoe de route loopt. Later ontdekken we dat hij al 5 uur op de ‘loos’ zit te wachten die we vervolgens om de hoek zien staan als we verder lopen om de route te bekijken. Hoe lang de vrachtwagenchauffeur nu op de steward heeft staan wachten terwijl hij op de grond zat voor de tunnel zal niet duidelijk worden maar ik moet er wel om lachen. Overigens staan de toiletten de volgende dag keurig bij het keerpunt rond de 4,5 km waar ze ook waren ingetekend op het kaartje!

klik voor groot

De route gaat daarna langs de Thames als je de tunnels uitkomt en aan het einde weer linksaf over de Westminster brug met de Big Ben en London Eye. Dat zal wel een mooi stukje zijn en ik ben erg benieuwd hoe het is om daar op de weg te lopen zonder verkeer!

klik voor groot

Langs de weg zie je nu wandelend dingen die je natuurlijk tijdens de run niet gaat zien!

klik voor groot

Als we richting de start gaan, komen we weer stewards tegen die uitleggen hoe het de volgende dag zal gaan met de start. Je moet helemaal oplopen vanaf Pal Mall en kunt dus niet bij de start direct komen. Vanaf daar word je dan in een langzame stoet richting de daadwerkelijke start geleid. Op mijn vraag of het erg druk is en of je uberhaupt een beetje kunt lopen, antwoorden de mannen dat als je vroeg bent, het misschien mee zal vallen. Overigens blijken de mannen normaal in de organisatie van de Great North Run te zitten. Die Halve Marathon ga ik in september doen. Ik krijg ook nu wat tips en een waarschuwing voor het vals plat dat in de route zit. Van anderen had ik al gehoord dat de brug aan het begin vrij smal is (zeker voor 54.000 mensen) en dat je vooral niet voor een PB moet gaan lopen. Ook best. Ik ga nu eerst eens kijken hoe deze run zal gaan. De verkenning zit er op en we gaan terug voor een lekker rondje zwemmen in het zwembad.

klik voor groot

Vandaag moet echter ook nog even het racepack gehaald worden waar het verplichte tshirt in zal zitten en de chip. Ik ben benieuwd of het shirtje past maar dat valt gelukkig alleszins mee. Ik kan er in. De chip vergeet ik aanvankelijk maar als ik in bed lig, schiet het ineens door mijn hoofd en ga ik alsnog de chip op de schoen bevestigen. De rest van de spullen ligt al klaar dus ik kan rustig gaan slapen.

klik voor groot

8 juli – de run

Ik heb heerlijk geslapen in het grote bed na het zwemmen en de lekkere pasta met kip van de avond ervoor. Dat eet ik normaal niet, maar het zag er lekker uit als diner en ik was benieuwd of ik er een beetje mee zou kunnen lopen vandaag. Ik kies twee toastjes met wat boter als ontbijt en neem enkele stukjes ananas. Omdat de run vroeg is, lijkt het me niet verstandig om te eten.

Al snel zitten we in de metro op weg naar Embankment waar we zullen uitstappen. Als we buiten komen, regent het al een beetje jammer genoeg. Dat is vooral vervelend voor de schoenen want soppende schoenen loopt niet zo erg lekker. Maar we kunnen het toch niet veranderen dus we stappen vrolijk door en kijken om ons heen hoeveel mensen het shirtje daadwerkelijk aan hebben en hoeveel mensen met een chip lopen. Veel charities hebben namelijk geen chip geleverd omdat ze daarvoor moesten betalen. Ik loop wel met een chip maar ik realiseer me dat een goede tijd op deze run er simpelweg niet in zal zitten.

Helaas lopen we verkeerd en al snel komen we weer uit bij Embankment waar we begonnen met de wandeling naar de ‘start’. Al snel zien we waar de bagagedepots zijn voor de charities en als we vragen aan een steward welke kant we op moeten, moet hij het antwoord schuldig blijven en verwijst ons naar de helpdesk. Daar staat ook iemand te schutteren en gaat het aan iemand vragen die doodleuk zegt ‘follow the others’. Dat gaan we dan maar doen en al snel zijn we alsnog op weg richting de start. Het regent inmiddels gestaag door.

klik voor groot

Al snel dikt de massa in en gaat het steeds langzamer. Na Pall Mall met alle mannenclubs en bijzondere zaakjes zoals de bolhoeden winkel, sigarenwinkel en een winkel die de schoenen voor Charles maakt, slaan we linksaf en wandelen langs de Ritz. Daar zal de meute tot stilstand gaan komen totdat er ergens in de verte gestart zal gaan worden.

klik voor groot


Ik sta niet eens gek, want de echte start is vlakbij, maar dan aan de andere kant van de weg. Eerst moet ik straks een stukje richtign de rotonde om weer om te keren richting de start. Maar het is wel leuk zo, want ik zie de muziek langskomen, en ook diegene die het startschot zal lossen zie ik aan komen rijden. Ik kan me voorstellen dat het niet leuk is als je verder naar achteren staat, want als er geen scherm in de buurt staat, dan gaat dit dus allemaal aan je voorbij. Tot mijn verrassing zijn er dit jaar geen paarden en is er maar een klein muziek gebeuren.

klik voor groot

Uiteindelijk klinkt het startschot (te laat). Het is eigenlijk wel bijzonder deze run. De sfeer, de mensen, het volkslied en straks de route. Ik besluit vooral te genieten en ben erg benieuwd wat er gaat komen. Langzaam schuift de massa op richting de rotonde. De eerste elite lopers zijn waarschijnlijk al op de helft!

klik voor groot

Het is grappig dat je op een gegeven moment dus al loopt, terwijl aan de andere kant van de weg iedereen nog rijen dik staat te wachten. Overigens val ik nog bijna op mijn plaat voor de start omdat ik nog even een foto wil maken met mijn telefoon. Voor het eerst heb ik de telefoon bij me in mijn SpiBelt omdat ik S. wel weer wil kunnen terugvinden na de run en met deze mensen massa zal dat niet makkelijk zijn. Maar het gaat gelukkig goed en uiteindelijk ga ik ook over de streep.

klik voor groot

Daar loop ik dan ineens in Londen. Toch een gek idee. Dat ik dit kan doen is en blijft bijzonder. De eerste kilometer valt niet eens tegen. De tijden op de site zijn een beetje vreemd, en ik las dat van meer mensen. Niet alleen was de route te lang, maar de doorkom tijden op de site zijn volgens mij ook niet juist. Niet dat het iets uitmaakt, maar voor de eerste kilometers hou ik dan maar mijn eigen horloge aan. De tweede kilometer gaat ook niet eens slecht, maar het is wel een inhalen en heen en weer lopen en oppassen dat je niet valt of wordt weggeduwd. Eigenlijk heb ik daar niet eens zin in maar ik loop door.

Naast me hoor ik iemand iets zeggen over een andere run tegen de man die op dat moment naast me loopt. En hoe zoiets nou precies loopt, dat weer ik niet, maar ik zeg iets tegen hem en we komen aan de praat. Hij liep enkele marathons, ook al eens een paar keer de Great North Run die ik in september gaat doen etc etc. Al kletsend lopen we verder en het tempo zakt daardoor wel bij mij omdat ik me bij hem aansluit. Hij stelt zich voor als Paul en we besluiten zo lekker samen verder te tuffen en al kletsend lopen we verder. Wat bijzonder! Het is heel gezellig zo en al snel komen lopen we ineens door de tunnels waar we gisteren al hadden gekeken hoe de weg loopt. Bij het keerpunt staan de toiletten en ik schiet bijna in de lach en leg uit wat er de dag daarvoor gebeurd was met die steward die op de plees stond te wachten al die uren. Nou ze staan er dus! In de tunnels is het erg benauwd en donker. Niet het leukste stukje maar al snel lopen we even omhoog en lopen ineens langs de Thames. Paul vertelt dat de marathon van londen daar ook overheen loopt en dat hij daar alijd erg moe is op dat stuk. Zo samen kletsend en om ons heen kijkend vliegt de route voorbij. Daar gaan we al linksaf de Westminster op en we zien een ambulance staan. De tweede al en als het gevaarte langs de massa moet, kost dat ook weer vrij veel tijd omdat iedereen voor elkaar gaat lopen.

klik voor groot

En daar is ineens de Big Ben rechts en lopen we al de brug op. Mijn Garmin is in de tunnels steeds het signaal kwijtgeraakt maar omdat er borden langs de weg staan met de kilometer aanduiding kunnen we wel zien hoe lang we er ongeveer over doen. Mijn gemiddelde is inmiddels teruggezakt maar binnen het uur moeten we wel kunnen halen zo hobbelend en kletsend en dat valt me nog alleszins mee voor deze run met al die mensen. Er zijn ontzettend veel mensen die wandelen of ineens voor je voeten gaan stilstaan, dus dat valt niet mee.

Als we op de brug lopen zie ik ineens S. staan en ik gil en wuif! Helaas regent het keihard en die stakker staat in de regen ons aan te moedigen. Helaas zie ik hem nergens meer als we voor de tweede keer over de brug lopen na het keerpunt.

klik voor groot

Daarna is het eigenlijk nog maar een klein stukje en door de enorme tempowisselingen is het nog best vermoeiend op deze manier. Ik voel me prima, ik geniet en vind het bijzonder om zo een route te lopen en dan ook nog eens gezellig met iemand samen.

Overigens gebruikte ik vandaag voor het eerst mijn quick shot flesje om de hand en dat beviel prima. Ik heb toch alles leeggedronken en heb totaal niet gemerkt dat ik iets om mijn hand had zitten. Op zo’n kleine afstand hoeft het eigenlijk niet maar het is best lekker om toch wat bij je te hebben en zo heel af en toe een slokje was lekker. De race cap laat toe dat je heel snel kunt drinken zonder dat je een tuitje moet openmaken of iets dergelijks. Echt ideaal. Ik zal binnenkort de handbottles en het race vest reviewen.

We hebben inmiddels geen idee meer hoe ver het precies is tot de finish en ik mis de fotograaf helaas hoewel ik er vlak langs loop. Jammer, want een leuke foto van deze run zou wel leuk zijn geweest. Uiteindelijk zien we de finish en zijn we natuurlijk veel te laat om dan alsnog een beetje aan te zetten maar we finishen inderdaad alsnog gewoon onder het uur. Dat is natuurlijk ontzettend langzaam maar ik beschouw deze run gewoon als een echte fun run en ik heb ervan genoten. Zeker zo met Paul was het ook nog eens heel gemakkelijk en ik zal niet gauw meer een run hebben waar je zo gezellig kunt kletsen onderweg. Ik vind het uberhaupt wel grappig, want vorig jaar in april liep ik mijn allereerste 10 km run in Rotterdam. Toen was ik al helemaal blij dat ik binnen het uur binnen was en nu loop ik al kletsend een langere route (het was maar 350 meter extra maar toch) op mijn slofjes binnen het uur.

Na de run krijg ik de medaille, waarvan er later te weinig zouden blijken te zijn door een fout in de organisatie en door mensen die meer medailles vragen (en krijgen). Heel merkwaardig en niet leuk. Daarna wisselen Paul en ik gegevens uit en ga ik bellen waar ik S. weer kan vinden. Het regent inmiddels nog steeds helaas dus dat is niet echt lekker maar nat ben ik toch al en S. natuurlijk ook.

Gelukkig hoef ik geen bagage op te halen bij het depot. Overigens bleek later dat de bagageopslag gewoon op de natte stoep was gedaan zonder enige overkapping dus iedereen had zeiknatte spullen na de run. Foutje denk ik.

klik voor groot

We lopen daarna terug naar Embankment en gaan weer naar het hotel. Lekker even zwemmen en dan sushi eten bij Yo Sushi. Daar hebben we echt zin in!

klik voor groot

Na het eten gaan we Londen verder bekijken en zo komt er een einde aan de run. Morgen nog een hele dag in Londen en dan op weg naar huis. Ik ben zo blij dat ik na de eerste kilometers besloot om lekker rustig met Paul mee te lopen, want op deze manier had ik gewoon een top run. Tsja geen top tijd maar dat zat er helemaal niet in met die massa. Bovendien zie je dan ook nog eens niks van de omgeving dus dit was helemaal goed zo. Echt een belevenis. Geen tweede keer voor mij, maar ik had het niet willen missen. Echt leuk!

Gegevens:

* totaal 10 km
* temp 16 – regen

rondje in google earth openen

juli 55 km – 2012 totaal 1.208 km

the british 10K london – 08.07.2012

**the british 10K london – 08.07.2012**

Net terug uit de UK voor de HM van Edinburgh en met het vooruitzicht van de Great North Run in september, staat er nog een run op het programma in de UK, namelijk de British 10K van Londen. Geen marathon? Dan maar een 10-tje door Londen langs bezienswaardigheden. Een erg drukke run met meer dan 25.000 starters op de 10 km maar ik ben benieuwd. Ook of je daar uberhaupt nog vooruit kunt komen trouwens, maar dat terzijde. Volgens mij zijn er niet eens startvakken op tijd maar dat weet ik niet zeker. Dit wordt dus alleen een ‘geniet en run’ ben ik bang. Ik was net een dag te laat en dus loop ik nu voor een charity. Ik hoop maar dat het allemaal goed gaat, want inmiddels is de reis en het hotel geboekt. Wordt dus vervolgd!

klik voor groot

seahouses overzicht

**seahouses overzicht**

Ik heb hier aan de oostkust ruim 325 km gelopen en dat was geweldig. Ik liep 5 keer een run langer dan 20 km (de langste 24 km) en verder wisselde ik van alles af. Kortere temporuns rond de cottage die verdomd zwaar waren door de heuveltjes, verschillende strand runs of runs over andere zachte ondergrond vanwege de pootjes van Ztje en een geweldige sight seeing run over holy island. Ik heb veel gezien, en ontzettend genoten. De lucht is schoner dan in Nederland en dat is vooral de reden dat het in de UK zoveel beter gaat dan in Nederland.

Ik ben vast weer wat krachtiger geworden dan vorig jaar en dat is mooi meegenomen. Wie weet wat er nog allemaal voor me in het verschiet ligt. Voorlopig kan ik nog volop genieten ook al gaat het toch een stuk minder qua ‘been’. Het lopen gaat goed, maar zodra ik sta, loopt alles vol en wordt het dik en pijnlijk. Het is duidelijk dat ik nooit zonder steunkousen zal kunnen lopen en dat is jammer. In de zomer zal ik dus moeten opletten qua warmte en daarvoor bestelde ik dan toch maar een ‘ventilator tight’ van cw-x. Ben benieuwd. Qua rug gaat het voorlopig ook nog redelijk en heb ik tijdens het lopen geen last. Mijn ademhaling lijkt ook wat te verbeteren door de training met de K5 en ook al heb ik dat de afgelopen drie weken een beetje laten versloffen, ik merk duidelijk verschil en ik zal de training dus weer braaf twee maal per dag voortzetten. Zo modderen we dus lekker door maar voorlopig kan ik het nog allemaal en dat is al heel bijzonder en voor mij de grote kick van het lopen.

Ik hoop ook van harte dat ik volgend jaar ook weer kan bijtanken en kan ‘aansterken’ in de UK.

Op onderstaande afbeelding is te zien welk stuk ik ‘belopen’ heb. Dit zijn niet alle runs, maar vooral de runs die op elkaar aansloten. Ook zijn deze op te roepen in google earth.

rondje in google earth openen

22.02.2012 – glororum circular

22.02.2012 – glororum circular

Toch nog een rondje zonder Ztje. Het waaide vandaag keihard maar er scheen wel een zonnetje. Als verrassing ging de zon tijdens de run zelfs zo schijnen dat ik het werkelijk veel te heet kreeg. Ik kwam uiteindelijk bij de auto met een enorme rode kop van de hitte en het voelde niet prettig.

De run was erg mooi. Ik deed de helft van de lange run van zondag waar ik zo van had genoten. Je ziet toch iedere keer weer wat nieuws, dus het blijft leuk. Deze keer kende ik de weg, dus de 405 was niet mee.

De enige opbrengst qua wildlife was deze keer een torenvalkje. Geen uiltjes en jammer genoeg geen eekhoorn op de plek waar ik hem de vorige keer lekker had zien smikkelen.

Qua lopen ging het matig. Ik had last van de harde wind en ik vond het parcours niet echt gemakkelijk deze keer, waarschijnlijk door de wind en de warmte. Het begin ging nog wel lekker, en al snel kwam ik weer bij dat gekke ding uit:

Dat blijft leuk om te zien zo in het landschap. Daarna weer het mooie uitzicht bij Budle Bay en achter het hotel langs door de bomen. Zelfs daar was wind! Langs een caravan park bij Waren en al snel liep ik een stukje naar beneden en lag Bamburgh Castle voor me in het zonlicht. Deze keer stopte ik niet meer voor een foto, maar het blijft mooi. Tot mijn verrassing ging mijn hartslag weer even in de hogere zone toen ik keihard de heuvel af stuiterde. Dat verbaasde me niks, want ik zat vast al hoog door de warmte. Uiteindelijk een klein stukje uitgewandeld om wat af te koelen en ik was blij dat ik weer bij de auto was.

Het was een fijn rondje, maar voor vandaag een beetje zwaar. Ik liep al een beetje met een knoop in mijn maag vanwege het naderende vertrek hier, en de warmte en de wind maakte dat allemaal niet lekkerder lopen.

Zucht… wat is het hier toch geweldig.

Gegevens:

* totaal 12 km
* temp 14 graden

rondje in google earth openen

februari 151 km – 2012 totaal 351 km

21.02.2012 – Holy Island

21.02.2012 – Holy Island

Vandaag op de valreep een rondje Holy Island gedaan. Vanmorgen dus meteen vanuit mijn bedje mijn renkleding aan, hond opgepakt en ingeladen en op weg gegaan naar het eiland. Ik was toch een beetje schijterig, want ik zou maar tot 12 uur hebben om weer van het eiland af te komen. Dat is natuurlijk ruim voldoende voor tientallen kilometers normaal, maar als je ook wat foto’s wilt maken en eigenlijk gewoon een rondje voor het ‘genieten’ wilt doen waarbij ik ook de weg nog eens niet precies weet, is het best even oppassen want de tijd vliegt (when you are having fun).

Mijn 610 gaf dus keurig in een van de venstertjes de ‘elapsed time’ aan, zodat ik in één oogopslag zou kunnen zien hoe laat het was. Verder had ik dus geen route gemaakt, maar had ik wel de startplaats opgeslagen bij vertrek zodat ik makkelijk weer terug zou kunnen keren, maar had ik bovendien al een paar dagen geleden twee belangrijke punten die ik zeker zou herkennen opgeslagen aan de hand van de coordinaten. Een punt vlak bij een pad dat rechtstreeks naar de parkeerplaats terug zou voeren vanuit de duinen (de vorige keer was ik immers de weg kwijt geraakt in de duinen omdat alles op elkaar lijkt daar) en een punt vanaf het strand de duinen in. Ik zou dus wel enig houvast hebben onderweg en zou ook kunnen kijken hoe ver ik ongeveer van die punten was.

Zo gezegd zo gedaan en al snel reed ik de causeway op richting Holy Island. Dat blijft toch wel heel apart zo met die weg die totaal onder water loopt.

klik voor groot

Daarna geparkeerd in het dorp en vanaf daar even warm gewandeld en wat foto’s gemaakt. Het stomme is dat ik nog nooit richting de priory ben gelopen (ook deze keer niet) maar het ziet er toch behoorlijk interessant uit. Het Lindisfarne Castle is al vanuit de verte te zien.

klik voor groot


Toen ik naar de priory stond te kijken, zag ik ineens een velduil op zijn gemakje rondvliegen over het veldje voor de ruines. Dat is toch wel ontzettend gaaf. Ik had bij een eerdere loop al eens een velduil door de scoop van vogelaars bekeken, eergisteren vloog er eentje achter de cottage en nu dus eentje op het eiland. Ik vind dat soort dingen altijd een kadootje rijdens een run.

Het was op zich mooi weer maar omdat het nog een beetje vroeg was, en de zon nog niet echt doorgekomen was, lijkt het een beetje somber op de foto’s. Als je goed kijkt, zie je op onderstaande foto links Bamburgh castle in de verte liggen! Dat is leuk, want vanaf Bamburgh kan je soms bij helder weer Lindisfarne Castle zien en nu dus omgekeerd.

klik voor groot

klik voor groot


Het blijft een bijzonder plekje zo bij dat kasteel. Er is eigenlijk verder niets. De zee ligt er naast en verder duinen en weilanden met schapen.

Nadat ik wat had rondgelummeld rond het kasteel en wat foto’s had gemaakt ben ik weer verder gedieseld. Ik zag al snel op mijn horloge dat het foto’s maken en genieten aardig wat tijd had gekost. Gelukkig was het weiland deze keer goed beloopbaar ook al moet je goed blijven opletten waar je loopt zodat je niet valt of je enkels verzwikt. Tevens moest ik opletten dat ik niet een pad koos met akelige stenen of steentjes voor de voetjes van Ztje. Maar so far so good en het kasteel kwam al steeds verder achter ons te liggen.

klik voor groot


Deze keer kon ik verder lopen dan de vorige keer en kwam ik ook tot dat rare witte ding waarvan ik nog moet opzoeken wat het is. Ik moest daarvoor wel over een hekje stappen, maar tot mijn verrassing kon ik Ztje eronderdoor laten kruipen en hoefde ik haar er niet overheen te tillen.

klik voor groot


Ik kwam daarna op een redelijk normaal pad met een plattegrond waar ik even op keek om te zien waar ik ongeveer was.

klik voor groot

Ik besloot eerst even naar dat witte geval te lopen en genoot van het uitzicht. Linksaf was de zee alweer met een stukje strand

klik voor groot

Ik heb daarna even lekker door de duinen gehobbeld waarbij het scherpe gras wel aardig door mijn dunne broek prikte maar ik liep stug door. Deze keer was zowel de ondergrond lekker droog als het gras, dus het was wat dat betreft echt genieten. Ik vond het heerlijk. Wat een verschil met vorig jaar toen de run een soort wereldreis leek en ik verdwaalde in de zeiknatte duinen zonder begaanpare paden. Overigens leek ook deze keer werkelijk alles op elkaar en was ik blij met mijn opgeslagen punten, want ik zou zonder de waypoints vast niet zo rustig gelopen hebben.

Op een gegeven moment zag ik het dorpje liggen aan het einde van de duinen en ook dook het kasteel weer op. Echt fraai zo als doorkijkje vanaf de duinen. Ook zag ik het strandje ineens van dichterbij toen ik een afslagje nam. Omdat het maar een heel klein stukje strand was, ben ik er verder niet opgegaan.

klik voor groot

Hele stukken waren lekker om te lopen, vlak en niet al te hobbelig.

klik voor groot

Uiteindelijk ben ik nog even richting het strand gelopen waar ik eerder had gewandeld en vorig jaar ook overheen was gelopen, maar ik wist al dat ik te weinig tijd had om dar een echte lus overheen te maken. Dat was wel jammer, maar de tijd liep nu eenmaal door. Wel nog gauw op een hoog punt een uitzichtspanorama gemaakt

klik voor groot

Daarna weer het punt ingegeven op het horloge waar ik vandaan terug zou kunnen lopen en weer door de duinen verder gedieseld.

klik voor groot

Uiteindelijk kwam ik weer op de straight lonnen uit waar ik rechtsdoor het dorp in zou lopen. Daar kon ik vorig jaar niet eens overheen en moest ik door de struiken vanwege de modder. Nu was het prima te doen allemaal

klik voor groot

Het kasteel blijft mooi, vanuit verschillende hoeken. Toen ik bijna bij het dorp kwam, zag ik op mijn klokje dat ik nog wel even af kon slaan, en dus sloeg ik nog even af richting het water en zag het kasteel dus weer vanuit een andere hoek.

klik voor groot

Omdat ik aan het einde door de weilanden kon lopen, sloeg ik af om daar lekker overheen terug te lopen en kwam ik ineens uit bij een tuintje dat ik nog nooit eerder gezien had. Er was iemand aan het werk en ze legde me uit dat het een ommuurde tuin was van een of andere bekende tuinierster. Zal het nog eens opzoeken maar ik denk dat het in de zomer ontzettend mooi zal zijn. Nu zag het er natuurlijk uit als een wintertuin. Ik was helemaal verrast want ik wist het niet. Zo kom je nog eens wat tegen!

klik voor groot

Na 11 km kwam er dus – veel te vroeg – een einde aan mijn rondje over het eiland. Natuurlijk is dit een soort sight-seeing rondje en gaat het totaal niet om de snelheid, maar daar heb ik de afgelopen rondjes al aan gewerkt en dat lijkt allemaal wel goed te gaan.

Ik heb genoten, het was lekker weer en het blijft een bijzonder plekje. Jammer dat ik deze keer niet de hele dag de tijd had om het eiland weer af te komen, want ik was graag nog even verder gelopen richting strand. Maar ja….. vanavond om 18 uur had ik er anders pas weer afgekund en dat was wel erg lang om te blijven. Volgend jaar dus op een andere dag weer gaan lopen hier. Zo blijft er altijd wel wat te wensen en dat is ook leuk.

Gegevens:

* totaal 11,5 km
* temp 12 graden

rondje in google earth openen

februari 139 km – 2012 totaal 339 km