07.11.2012 – aken dag 1 – preuswald 8 km

Vandaag mijn eerste rondje weer in Aken. Ik ben benieuwd hoe het zal zijn, want het bos leek erg nat en modderig maar omdat het mooi weer is nu, ga ik natuurlijk een rondje lopen. Ztje gaat voor de eerste keer weer mee, op 2 schoentjes dus op hoop van zegen dan maar. Het sneetje in haar voetje is dicht, dus het zou op zich prima moeten gaan eigenlijk.

klik voor groot

Ik heb van te voren een rondje uitgezet op de 910XT en ben benieuwd hoe dat nu precies werkt op deze Garmin. Voor de zekerheid sla ik de startpositie ook op, zodat ik altijd weer de start terug kan vinden. Dat is echt fijn weer van dit apparaat (de 610 kan dat niet).

Al snel hobbelen we samen over de paden die bedekt zijn met een enorm dik pak bladeren. Ik heb al gauw in de gaten dat het echt oppassen geblazen is met deze paden, want je ziet totaal niet wat er onder de blaadjes verstopt zit, en de ondergrond in het bos varieert van zachte modder tot ellendige paden met harde keien waar je flink op kunt zwikken.

Op een gegeven moment zie ik op de Garmin dat de pijl naar links gaat wijzen. Ik snap het niet, want ik dacht dat ik het rondje uit had gezet richting de spoorlijn, dus naar rechts. Dat ken ik ook en uiteindelijk besloot ik dus van de route af te wijken en naar rechts te gaan. Ik zou de weg zeker kunnen terugvinden. Na een tijdje zet ik de navigatie dus ook maar uit, omdat ik toch de andere kant op loop.

Prima pad, niets mis mee normaal, maar door de regen van de afgelopen periode is het pad veranderd in een modderige massa waar je – letterlijk – tot je enkels in weg zakt. Ook stroomt het water vrolijk als een beekje naar beneden langs de modder. Het is dus echt trail runnen hier en goed oppassen. Van enige snelheid is eigenlijk geen sprake en ik twijfel of ik terug zal keren, maar voordat je het weet zit je al op de helft van een pad en is terugkeren ook niet meer zinvol.

Ondertussen hoor ik niet alleen mijn eigen schoenen ver weg zakken in de modder, maar ook de schoentjes van woef. Als dat maar goed gaat! In ieder geval zullen haar voeten nat zijn en ik hoop maar dat het allemaal blijft zitten. Ze loopt in ieder geval prima, dus ze heeft er geen last van. Jammer genoeg zegt ze niks terug als ik bemoedigdend ‘gaat het’ tegen haar mompel. Ze kijkt lief op en dat is het dan.

klik voor groot

Het is wel erg mooi en ik geniet wel van mijn rondje. Ik besluit maar eens te kijken hoe de Kinvara schoentjes zich in en door modder gedragen en let al snel niet meer op de plassen en stroompjes. Vies en nat word ik dus blijkbaar toch wel, dus dan maar eens kijken hoe die schoenen zijn. Ik had al eens gelezen dat ze het niet gek deden op modder en rotsen dus dit zou een mooie test zijn. Ik was niet ontevreden, prima grip eigenlijk zowel op droge als natte ondergrond.

Uiteindelijk konden we afslaan en liep ik weer op een gewone asfaltweg met wat modder stukken die van het land kwamen. Maar dat stukje was – hoewel het heuveltje op ging – prima beloopbaar.

klik voor groot

Richting spoorlijn en weer terug het bos in. Weer een klimmetje en weer paden bezaaid met een dikke laag bladeren. Ik vond het weliswaar erg leuk maar toch wel vrij zwaar. Op een gegeven moment zie ik woef even raar hinken en vervolgens ligt een van haar schoentjes op de grond. Dat kon ook niet anders met die zuigende modder natuurlijk en het valt me nog mee eigenlijk. Ze wacht even en ik beoordeel haar voetjes. Aangezien alles erg nat is geworden, lijkt het me niet lekker zitten en ik besluit het laatste stukje haar zonder schoentjes te laten lopen. Ik heb dus vanaf dat moment twee modderige vieze schoentjes en sokjes in mijn linkerhand tijdens het lopen. Nou ja, voor goed doel zullen we maar zeggen. Ztje hobbelt vrolijk weer met me mee zonder schoentjes. Ze vindt het allemaal best geloof ik.

Als ik weer op de kruising midden in het bos kom, besluit ik recht door te gaan. Ik was even vergeten dat je dan een vrij heftige klim krijgt, maar dat was eigenlijk wel leuk om weer eens te proberen. Dat hebben we in Nederland helemaal niet dus het is vast ergens goed voor.

Blij dat ik weer boven was, besluit ik dan maar weer richting de start te gaan en met behulp van mijn kompasje kom ik prima uit en kan ik de laatste kilometers weer heerlijk naar beneden hobbelen. Dat is altijd zo fijn in dat bos, dat het laatste stuk altijd heuvelafwaarts is!

klik voor groot

Zo kwam er een eind aan het eerste rondje hier. Echt een geweldig mooi gebied, alleen een beetje zwaar om te lopen met de hoogteverschillen.

Gegevens:

* totaal 8 km
* temp 10

rondje in google earth openen

nov 40 km – 2012 totaal 1.850 km

01.04.2012 – Halbmarathon Berlin – totaal 21,44 km

Vandaag was het dan de dag van de halve marathon in Berlijn. De route was al (deels) verkend en ik had al best veel van de stad gezien en gekiekt. Helaas had ik vrijdag en gisteren onwijs maagpijn en dat was niet leuk. Vannacht ging het goed en heb ik ook wel wat geslapen. Gelukkig was ik vroeg wakker, en zo kon ik om 5.30 alvast wat vloeibaars eten om te kijken of dat een beetje zou gaan. Echt iets substantieels eten, leek me geen goed plan en ik hoopte er maar het beste van.

Omdat de start pas om 10.45 zou zijn, hadden we ruim de tijd om aan te kleden en alles in een tasje te proppen. Natuurlijk had ik braaf alles klaar gelegd qua kleding, schoenen en spulletjes en zo liepen we op tijd richting de U-Bahn. Zodra we buiten stapten zag ik de strakblauwe lucht en de matig wapperende vlaggen en voelde ik – ondanks de ochtend koude – het zonnetje al schijnen. Mmmm altijd een dilemma. Ik had gerekend op een heel dun jackje met zakjes maar dat zou wel eens kunnen gaan veranderen nu.

Gauw terug naar het hotel om alsnog een ander shirtje aan te trekken. Op de kamer weer twijfel… Wel of niet? Brrr wel koud misschien met korte mouwtjes. Ik had weliswaar een nieuwe shirtje gekocht op de expo met een ritsje maar dat was nog niet gewassen en wie weet zou het niet lekker zitten. Toch maar het andere shirtje dan? Twijfel twijfel. Klinkt het bekend? Uiteindelijk dan toch maar het korte mouwen shirtje snel aangetrokken en als een speer ook de SpiBelt in de tas gegooid voor wat kleine dingetjes die ik mee had willen nemen.

Daarna richting U-Bahn en overal zag je mensen op sportschoenen lopen. Wel leuk om te zien dat iedereen naar eenzelfde plek gaat! De U-Bahn was weliswaar vol maar toch beter te doen dan de trein naar de Zevenheuvelenloop in November. Blijkbaar kan de Berlijnse U-Bahn dat toch allemaal beter aan.

Na uitstappen op de Schillingstrasse stonden we al bij de start. Dat was dus allemaal prima geregeld en makkelijk te vinden.

Klik voor groot

Omdat we niet heel erg vroeg waren, moest ik al vrij snel richting startvak en daar stond ik dan in mijn koude shirtje met een plastic cape om tegen de wind. Het zonnetje scheen wel lekker op mijn rug dus dat was fijn. Een mooi moment om eens lekker om me heen te kijken naar alle lopers. Dik, dun, dik gekleed en dun gekleed, eigenlijk zag je van alles.

Ik bedacht nog eens hoe de route ook alweer zou lopen en waar de waterposten zich zouden bevinden. Ik had deze keer goed gekeken van te voren en wist dus ongeveer hoeveel kilometer het was naar een volgende bocht. De Brandenburger Tor op 3 km, het slot op 9 km, checkpoint charlie op bijna 18 km en vanaf daar maar eens kijken hoe het zou gaan allemaal. Ik was vastbesloten om me aan mijn plannetje te houden van run/walk waarbij je je niet teveel moet voorstellen van het ‘walk’ gedeelte, want dat is ongeveer 15 a 30 seconden lang na een run stuk van 7 minuten. Dat is volgens het boek van Jeff Galloway in het tempo dat ik voor ogen had de beste ratio tussen ‘run’ en ‘walk’. Ik heb daar al een paar keer een langere afstand mee gelopen (o.a. de 24 km in de UK) en dat beviel me uitstekend eigenlijk. Op deze manier zou ik de loop als een trainingsloop in mijn schema kunnen passen, zou ik nog wat zien op mijn gemakje en zou ik kunnen letten op mijn houding, ademhaling, cadans etc.

Al die tijd dat ik stond te mijmeren in het startvak had ik dus mogelijkheden genoeg om nog even te visualiseren hoe makkelijk ik zou gaan lopen en hoe fris ik over de finish zou komen. Dat leek me nou een mooi tijdverdrijf en wie weet zou het me nog helpen ook. Maar wat duurde het allemaal lang!

Om 10.45 ging inderdaad ergens in de verte een startschot. Maar beweging? Nee, helemaal niets. Ik kwebbelde wat met mijn buurman die voor de tiende keer al meeliep en geen bijzondere tijd in zijn hoofd had. De tijd van minder dan 2 uur was wel voorbij volgens hem.

Mijn buurman zei al dat het wel een kwartier kon gaan duren en daar had ik ook ongeveer mee gerekend. Maar helaas duurde het ruim 23 minuten voordat we eindelijk over de streep konden en dat viel dus niet mee. Maar daar ging de stoet dan eindelijk.

Het begin ging onwijs traag door deze grote groep die werkelijk bestond uit van alles qua tempo. Eigenlijk wel vervelend moet ik bekennen want de eerste kilometer bleef ik rond de 6.38 min/km hangen simpelweg omdat ik niet sneller kon vanwege alle mensen. Maar ik vond het niet zo erg, want ik was best koud geworden en dan kom ik toch maar moeizaam op gang. Uiteindelijk heb ik dat toch weer ‘goedgelopen’. Ik lette dus op mijn ademhaling en cadans en liep als een zonnetje. Neusademhaling en een ademritme van 2/6 dus werkelijk op mijn gemakje. Alleen daaraan merkte ik dus al dat ik langzaam liep!

De eerste piep heb ik dus ook maar voorbij laten gaan qua ‘walk’ ronde want ik liep al langzaam genoeg en ik zou niet weten hoe ik mezelf naar rechts had moeten werken om af te remmen in de stroom (tragerds). Gaf ook niet.

Na drie kilometer kwam dan al de Brandenburger Tor in zicht en dat is toch wel erg gaaf!

Daarna wist natuurlijk al hoe de weg verder zou verlopen en dat ik na 9 km bij het slot uit zou komen. Ik genoot ondertussen van de route, richting de Siegessaule en daarna richting het slot over de brede weg. Alles liep soepeltjes. Ik zou sneller kunnen, maar het liep gewoon zo lekker op deze manier, ik had er eigenlijk wel lol in. Helaas stoorde de garmin ineens en zag ik geen pace meer en moest het verder op gevoel. Ik had wel al gezien dat ik onwijs veel overschrijding had door de ruime bochten en het slingerwerk. Dat was uiteindelijk bij de eindtijd dus wel jammer, want ruim 300 meter overschrijding is toch wel een beetje ’too much’. Maar ik lag keurig op schema, liep vlak en alles voelde goed.

Over de Potsdamer Platz, langs het monument voor de vereniging van oost en west richting checkpoint charlie op 18 km

En ineens komt daar dan het eind voor je gevoel in zicht. Overal hoor ik gepuf en gehijg en ik rommel lekker verder. De laatste kilometertjes al! Wat een verschil met Nottingham waar ik werkelijk dacht ‘eens en nooit weer’. Zo zie je maar. Maak een plannetje (wat voor plannetje dan ook), iets realistisch en hou je daar ook aan.

Uiteindelijk ben ik nog gaan versnellen maar trapte ik wel in een valkuil die velen verraste. Er stond een grote witte boog op de allee en iedereen dacht dus dat daar de finish was. Nee dus, die lag pas om de bocht en dat merk je dan toch. Stom van me, want ik kende het parcours goed maar dat bochtje was me ook even ontgaan. Tot mijn verrassing haalde ik aan het einde mijn buurman van de start nog in ook!

Maar eind goed al goed. Wel ontzettend stom was de finish waar iedereen kennelijk direct op de rem trapt na de streep zodat je er nauwelijks door komt! Daarna voetje voor voetje naar de medaille uitgifte plaats en naar de watertjes. Daarna weer verder strompelen tot het hek waar je er eindelijk uit kon.

Toen bleek dat de chip ergens in een tent ingeleverd moest worden (ver weg) en hebben we nog in de rij gestaan voor het graveren van de medaille (leuk toch). Ik geloof dat het 25 minuten heeft gekost voordat ik van de finish door het hek was en de chip kon gaan inleveren.

Zo kwam er een einde aan de halve van Berlijn. Ik vond het ontzettend leuk om het eens op deze manier te doen. Natuurlijk was dit misschien wel het moment geweest voor een snellere loop, maar ik ben nu eenmaal bezig met het schema voor eind mei en daar wil ik me nou eens aan houden. Ik voel dat het steeds beter gaat, ademhaling gaat beter, cadans gaat beter en het voelt allemaal goed. Mijn tijd komt nog wel. Ik doe het langzaam aan en dat lijkt me voor nu ook prima.

Op naar de volgende run.

Gegevens:

* totaal 21,4 km
* temp 9 graden
* cadans 162 gemiddeld
* HR gem 147 bpm
* tempo 6.18 min/km (R/W/W methode)
* 0-5: 6.22 min/km, 5-10: 6.22 min/km, 10-15: 6.09 min/km, 15-20: 6.17 min/km, 20-21,4: 5,56 min/km

rondje in google earth openen

april 21 km – 2012 totaal 589 km

onderweg naar berlijn en de expo

13.00 uur

Goed aangekomen in Berlijn en vast de spullen naar het hotel gebracht. We hebben een mooie ruime kamer met king size bedden dus dat zit wel goed. Vanmiddag nog lekker even zwemmen om alles los te maken! Maar de eerste stap is nu het ophalen van het startnummer op de expo in de voormalige luchthaven Tempelhof. Daar kunnen we met de metro heen

Klik voor groot

Even gaat het nog mis als we denken bij halte Tempelhof eruit te moeten maar ik bedenk op tijd dat het een eerdere halte is dus we stappen uit en nemen nog een halte de andere kant op. Als we uit de U Bahn naar buiten stappen miezert het weer en staat er een koude wind. Helaas nergens een bordje te bekennen, maar je ziet al vrij veel mensen met witte Vattenfall Halbmarathon tasjes lopen, dus de weg naar de expo is al snel gevonden. Daarna lopen we eerst door naar de andere kant om het startnummer vast af te halen want met 31.000 lopers zal het wel snel druk worden. Het is nog rustig omdat de expo nog niet zo lang open is, en ik ben heel snel aan de beurt. Ik krijg een startnummer en een chip. Helaas vergeet ik mijn lopers shirt af te halen. Heel dom.

Klik voor groot

Het is een vrij grote expo en er is ontzettend veel te zien. Helaas krijg ik net voordat we naar binnen stappen onwijs pijn in mijn maag, echt niet te harden. Onderweg zijn we bij een Starbucks gestopt voor een kop warme chocolademelk en een stuk taart. Geen idee of het daarvan komt, maar fijn is het niet. Maar goed, ik ben nu toch op de expo dus ik wil wel even rondijken. Ik zoek eigenlijk nog een shirtje met korte mouwen en een niet al te laag halsje, dus dat is altijd leuk om even naar te zoeken. Ook wil ik wel een nieuw paar CEP kousen die inmiddels weer aan vervanging toe zijn. Zie voor reviews deze link. Verder kijk ik met verbazing naar alle gelletjes en poeders die te krijgen zijn. Maar het is leuk om te zien.

Uiteindelijk vind ik voor 25 euro een heel aardig Odlo shirtje in een leuke kleur met mouwtjes en een ritsje bij de hals. Daar ben ik blij mee, want het is altijd fijn als je met tegenwind iets rond de hals kan dichttrekken. CEP staat er ook met een stand en ik koop een nieuw paar ook al zijn ze veel te duur op de expo. Ook vind ik nog een neon windjackje waar ik al een tijdje naar op zoek ben. Geen idee of dat wat is, maar dat zal de tijd leren. Normaal koop ik mijn renkleding in de UK (veel goedkoper).

Omdat de pijn in mijn maag niet te harden is, gaan we maar even naar de apotheek voor wat maag gel. Dat lijkt wel iets te doen en uiteindelijk trekt de pijn wat weg zodat we in de avond nog sushi kunnen gaan eten. Geen ongevaarlijke keuze voor een run, maar aangezien ik toch al maagpijn heb, durf ik het toch wel aan.

Zo komt er na een lekker maaltje een einde aan de eerste dag in Berlijn.

9.30 uur

Nou dat was de eerste hobbel. De koffer was te zwaar (je mag ook met twee personen geen zware koffer mee) en dus haalden we wat dingen eruit voor in de handbagage en toen ging het wel qua gewicht. Helaas bedacht ik te laat dat vloeistoffen niet mee mogen in de cabine en die konden dus linea recta de vuilnisbak in. Jammer genoeg was dat onder meer de joghurt die ik had meegenomen. Gelukkig had ik de pannenkoekjes nog wel. Nu maar hopen dat mijn koffer met de renspullen aankomt. Zal mij benieuwen. Schiphol is geen aanrader meer wat mij betreft. Enorme stukken wandelen en lange rijen bij het afgeven van de bagage en de douane. Maar goed, we zijn door de douane. Berlin here we come… Straks startnummer halen op Flughafen Tempelhof. Wordt vervolgd.

Klik voor groot

**Berlin Halbmarathon – 01.04.2012**

Het gaat nu toch allemaal wel snel ineens. Morgen vroeg vliegen we al, zondag is de run. En ondertussen moet ik dan mijn energie verdelen zodat ik ook nog iets van Berlijn kan gaan zien! De route ziet er in ieder geval goed uit:

Morgen gaan we het startnummer al ophalen op de expo en even rondkijken. Dan gaan we ook alvast iets van Berlijn bekijken en een lekkere lange nacht slapen. Misschien ga ik nog wel even lekker zwemmen in het zwembad van het hotel!

Zaterdag lijkt regenachtig te worden en dat is natuurlijk erg jammer. Maar goed, er zijn vast ook genoeg dingen ‘binnen’ te bekijken dus dat zal wel loslopen. Zaterdag wel even opletten met voeding, want dat blijft toch een aandachtspuntje. Zondag kunnen we dan wel weer lekker ergens uit eten!

Terwijl ik dit tik, lijkt zondag droog te worden dus dat zou natuurlijk erg gaaf zijn:

Afwachten maar wat het weer gaat doen. Nu spullen bij elkaar zoeken en zorgen dat ik alles meeneem voor de run en de andere dagen!

Mijn planning heb ik al gemaakt voor de run. Ik schreef het al eerder, maar ik ga de run als LSD doen in verband met het schema voor Edinburgh eind mei. Ik vertrek op (schrik niet) 6.30 min/km en daarmee ben ik dus ontzettend traag. Dit tempo ga ik lopen in een R/W schema (ook nog eens). Mocht dat net zo goed werken als tijdens de gewone trainingen, dan zou ik theoretisch nog puf over moeten hebben aan het einde, en als dat inderdaad zo is, dan zal ik de laatste W’s laten schieten als ik daarmee op de 2.15 kan komen. Ik wil per se niet mijn schema in de soep laten lopen door deze run en bovendien vind ik het eigenlijk wel onwijs spannend om eens te kijken hoe dat nou loopt op deze manier. Stel je voor dat ik werkelijk gewoon ‘over’ heb aan het einde. Ik moet het eerst maar even doen, want deze afstand komt natuurlijk wel ineens zo uit de lucht vallen, maar ik neem aan dat de 5 runs >20 km in de UK gedurende januari en februari toch voldoende basis moeten geven om dit dan ook te doen zo.

We zullen zien, wordt vervolgd misschien werkt mijn R/W schema helemaal niet en kom ik nog net voor sluitingstijd over de finish…..

**HM Berlijn – 01.04.2012**

Over 8 weken is de eerste HM van dit jaar alweer: de Berlijn halve marathon op 1 april. Ik ben erg benieuwd naar het parcours, want dat gaat ook – net zoals de hele marathon – langs veel bezienswaardigheden.

Als ik thuis ben, heb ik nog wel tijd om iets met een schema te gaan doen voor deze run. Ik kijk daar op zich niet echt naar uit, maar als ik nou ga meelopen, kan ik dat maar het beste zo goed mogelijk voorbereid doen. De afstand is geen probleem, ik liep vorige week 21,5 en twee weken geleden 20,5 km en dat liep heerlijk. Maar het is gewoon een rustig gevoel als ik kan genieten tijdens de loop en me niet druk hoef te maken of ik het misschien niet haal.

Ik verheug me wel op het weekend. We hebben al eeuwen geleden geboekt en konden daardoor een goedkope vlucht en een fijn hotel boeken met een zwembad. Zondag is de run, en maandag hebben we nog tijd om Berlijn wat beter te bekijken. Op deze manier is het wel extra leuk om dingen te combineren! Ik vind het altijd erg lastig en vervelend om dit soort dingen zo ver van te voren te organiseren en te boeken, want je weet nooit wat er in de tussentijd allemaal gebeurt, maar voorlopig lijkt het allemaal nog goed te gaan en mogelijk te zijn. Afwachten maar. Het zou leuk zijn als ik volgend jaar rond deze tijd kan terugkijken op 4 mooie HMs in 2012!

23.11.2011 – aken preuswald – 10 km

Vandaag een kort rondje in het bos hier in Aken gedaan. Ik liep hier al eerder in juni en in oktober. Het is een geweldig bos, waarbij je ook naar Belgie en Nederland kunt lopen. Helaas heeft ieder land zijn eigen regels met betrekking tot het aanlijnen van de hond, dus dat is nog best even opletten. Helaas was ik vergeten om een route op de Garmin te zetten, en zonder ANT stick kan ik ook geen route overzetten merkte ik. Maar door het wandelen dat ik inmiddels ook deed in het bos, begin ik toch wel een beetje de weg te kennen. Bovendien zijn er ineens routes uitgezet en kon ik in ieder geval starten met de oranje route, die ik in de ochtend al voor een deel had gewandeld met de hond.

Het was mistig maar wel lekker om te lopen, geen wind en een prima temperatuur. Warm voor de tijd van het jaar! Al snel hobbelden ik samen met Ztje over een vervelend pad vol met bladeren die enge losse stenen bedekten waar je aardig over kon zwikken merkte ik. Tempo dus maar fors omlaag, want mijn voet is al een beetje raar dus geen risico. Ik kwam ineens langs een weiland met koeien, dus moest Ztje maar even poseren voor een kiekje.

Daarna ging het al rap heuvelopwaarts over een normaal weggetje dat eigenlijk meer door weilanden loopt dan door het bos. Maar ik vond het wel een leuke afwisseling zo en ik kon eens oefenen in het bergje op lopen, want dat is nog steeds best zwaar. Maar ik haalde het tot het einde dus ik was best tevreden. Daarna weer terug het bos in zuidwaarts. Dat wist ik inmiddels, want daar had ik al een stukje gewandeld. Omdat ik een bepaalde tijd moest volmaken, besloot ik rechtsaf te slaan en daarna goed op te letten welke afslagen ik zou nemen. Ik wist namelijk van de ochtendwandeling dat ik vooral niet rechtdoor het bos in moest lopen, omdat ik dan een heuveltje op zou krijgen waar ik al wandelend nauwelijks naar boven kwam. Op zich een leuk idee, ware het niet dat je natuurlijk toch uiteindelijk heuveltje op moet…. Maar goed, leuke oefening zullen we maar zeggen. Mooi was het wel en omdat ik nu beter de weg leer kennen, loopt het ook een stuk rustiger omdat ik niet zo snel zal verdwalen (hoop ik). Uiteindelijk kwam ik in Belgie en vanaf daar ben ik weer teruggehobbeld. Ik weet dat als ik op een bepaalde manier aankom, de terugweg een prachtig mooi breed pad is dat helemaal heuvelafwaarts loopt. Prima dus om een run mee te eindigen. Daarna nog een rondje door het naastgelegen park om te tijd vol te maken en daarna weer terug.

Je merkt goed dat de lucht daar wat schoner is dan hier. Het loopt ook fijn in een geweldig bos waar je zowel over asfalt als over zachte ondergrond kunt lopen. Klimmen moet je wel, want er is geen enkele route te bedenken die vlak is. Maar dat is een goede oefening. Wie weet wordt dat ook ooit nog wel eens wat.

Gegevens

* totaal 10 km
* cadans
* HR max 154

rondje in google earth openen

november 141 km – 2011 totaal 1.827 km

Berlijn halve marathon – 01.04.2012

In het kader van ‘hollend de wereld zien’, schreef ik me nu ook in voor de halve marathon van Berlijn. Ook deze route gaat – net als de hele marathon – langs de bezienswaardigheden van Berlijn, dus het leek een mooie mogelijkheid om eens wat van de stad te zien.

Eerder ging ik al naar Nottingham voor de eerste halve marathon en schreef ik me al in voor Edinburgh die eind mei 2012 zal plaatsvinden. Of ik Nottingham volgend jaar nog een keer doe (en combineer met een fijne vakantie zoals dit jaar) weet ik nog niet zeker, maar dat er nog een halve gelopen wordt in september weet ik zeker. Welke dat zal zijn, is nog niet duidelijk op dit moment. En natuurlijk hoop ik dan weer de Berenloop weer te doen op 4 november als ik tenminste tijdig achter de computer ga zitten om dat te regelen. Dat zal dan HM 6 alweer worden als alles gaat zoals gepland. Maar dat weet je nooit, en al helemaal niet in mijn geval. Maar zonder geluk vaart niemand wel, en ik hoop gewoon dat het allemaal zo lekker door blijft rommelen zoals het nu gaat.

28.10.2011 – sauerland dag 4 – 10,5 km

Vandaag de eerste dag in Werl. Ik schrok me gisteren kapot toen ik bij het hotel aankwam, want dat bleek bij een soort industrieterreintje te liggen, heel ongezellig allemaal. Het was een duur sporthotel en van binnen was het erg mooi met een fijne grote kamer. Alleen lag de kamer helaas aan de straatkant vlak bij het stoplicht met optrekkende auto’s en vrachtwagens. Dat zou dus een nachtje niet slapen betekenen waarschijnlijk. Het liefst was ik meteen door gereden naar huis, maar ik was moe en ik wilde heel erg graag bij de Mohnesee lopen, waar het erg mooi zou moeten zijn. Aangezien ik alles had voorbereid qua lopen, besloot ik maar te blijven en vroeg mijn bedje op te zoeken.

Vandaag was het schitterend weer. Toen ik naar de auto liep om te vertrekken, voelde ik al dat mijn kleding veel te warm zou zijn. Ik ben me dus maar snel gaan omkleden in lekker dunne renkleding en dat bleek een prima keuze te zijn want het werd al snel onbewolkt met 20 graden! En dat voor eind oktober!

De start van de run was snel gevonden, en ook de pijltjes kon ik snel vinden. Er was een soort lieveheersbeestjes plaag, en al snel zat ik onder de rode beestjes die mijn gele jasje kennelijk wel leuk vonden. Ztje werd helemaal wild van die beestjes dus we zijn maar snel op pad gegaan. Na een stukje bos kwamen we al snel bij het water met de sperrmauer. Dat was werkelijk adembenemend.

Klik voor groot (navigeren kan gewoon via de pijltjes toetsen)

Het eerste deel van de route liep langs het water en steeds ving ik een beeld op van het water en de blauwe lucht. Echt geweldig.
Jammer genoeg boog daarna de route ineens af het bos in. Even twijfelde ik of het allemaal wel klopte, want dat het heuveltje op ging, was niet erg maar het was nogal een vreemd pad met wortels en overhangende takken. Best spannend en Z-tje vond het allemaal prachtig natuurlijk.

Klik voor groot

Daarna liep ik weer lekker op de weg en moest ik een stukje klimmen maar dat ging wel goed. Vandaag had ik voor de kayano gekozen en die liepen een stuk beter dan de trailschoenen, ook op de stenen en wortels. Toen ik de klim had volbracht, zag ik dat Z-tje het een beetje moeilijk had, dus ben ik even gestopt om haar wat water te geven voordat ik naar beneden zou rollen.

Klik voor groot

Tot mijn verrassing was de route veel te kort, en kwamen we al snel weer bij de Sperr mauer uit. Daar heb ik dan eerst maar wat foto’s gemaakt en genoten van het geweldige uitzicht.

Onderstaande panorama’s zijn echt de moeite waard om even open te klikken voor een grotere afbeelding.

Klik voor groot

Daarna even over de Sperr Mauer gelopen en gekeken naar alle slotjes die in de hekken hingen, Bijzonder gezicht.

Klik voor groot

Daarna even bedacht wat ik wilde doen, omdat de route een beetje te kort was, en besloten om rondom het kleine bekken te lopen, zodat ik de mauer ook van de andere kant zou kunnen zien. Het hele meer omlopen zou 17 km zijn, en dat vond ik voor dit moment met al 7 km op de teller teveel voor Z-tje. Jammer maar helaas. Met de boot halverwege overvaren was nog een idee geweest, maar dan zou ik een uur moeten wachten op de volgende overtocht. Dus dan maar het rondje gedaan en nog wat plaatjes geschoten onderweg en genoten.

Klik voor groot

Veel te vlug kwamen we weer bij de andere kant aan. Echt reuze jammer. Misschien had ik beter gisteren een kortere route kunnen doen en vandaag dan weer een echte lange. Maar goed, ik kende het gebied nog niet, en het was nu ook wel genoeg voor Ztje. Ik ben blij dat haar pootje het zo goed gehouden heeft, maar ik vond haar tijdens de laatste run een beetje moe met een rode tong. Misschien omdat het ineens zo warm was. Maar aangezien ik nou eenmaal met haar samen loop, kan ik haar niet zomaar teveel laten doen.
En zo besloot ik dat het welletjes was voor deze trip en dat ik ook niet meer zou overnachten in het hotel maar nog diezelfde avond naar huis zou rijden.
Na 58 km in 4 dagen kwam er dus een einde aan mijn Sauerland trip.

Gegevens:

* totale afstand 10,5 km
* temp 19

rondje in google earth openen

oktober 162 km – 2011 totaal 1.681 km

27.10.2011 – sauerland dag 3 – 13 km

Vandaag de derde dag. Ik ga vandaag richting een andere plaats, dichter naar de grens en nadat ik genaaid was met de rekening ben ik vertrokken voor de laatste run hier in Hoch Sauerland. Het is gelukkig droog met een waterig zonnetje, dus dat is al niet slecht. Ik heb als plan een korte route te doen, en dan herten te gaan kijken in het natuurgebied hier in de buurt om vervolgens naar het andere hotel te gaan.

Toen ik even op weg was en de splitsing tussen de blauwe en rode route zag, besloot ik alsnog voor de rode (langere) route te gaan. Ztje deed het prima en we konden rustig aan doen.
Vorig jaar liep ik ook deze route, toen op de eerste dag net na aankomst. Ik herinner me nog dat het lekker liep, en dat er in het hoogste gedeelte natte sneeuw lag ergens. Dat was toen wel apart. Ik liep toen aardig door met de naderende schemering en was vrij snel weer terug. Ik zou hier ook zeker niet mis kunnen lopen, omdat alles mooi uitgezet is met grote gekleurde pijlen en dat is ook wel erg prettig voor de verandering.

De route was bekend en wel weer mooi. Maar toch… er knaagde iets en ik weet nog steeds niet waarom. Achteraf denk ik echt dat het door de schoenen kwam. Die mogen na deze runs met pensioen. Veel te vroeg maar er is echt iets niet goed, net alsof er totaal geen demping meer inzit.

Verder was het wel mooi en verliep de run zonder problemen eigenlijk. Weinig foto’s deze keer, want een bos is een beetje bos en er waren geen spectaculaire uitzichtspunten.
Na de run omgekleed in het hotel en op weg naar de herten. Dat viel ook een beetje tegen ten opzichte van vorig jaar toen ik geweldige hertenmannen kon fotograferen!
Op naar het volgende hotel in een nieuwe omgeving. Ik wist al dat ik daarvoor een stukje met de auto zou moeten rijden, en was zeer benieuwd.

Klik voor groot (navigeren kan gewoon via de pijltjes toetsen)

Gegevens:

* totale afstand 13 km
* HR max 156
* temp 10

rondje in google earth openen

oktober 154 km – 2011 totaal 1.670 km

26.10.2011 – sauerland dag 2 – 20 km

Vandaag de tweede dag hier in het Sauerland. Het is redelijk weer en ik heb niet eens gek geslapen. Het ontbijt was hier matig, maar ik kon wel voldoende eten en ik wilde toch niet met een volle maag op pad gaan. Vanmorgen zag ik drie hertjes tijdens het wandelen met Z-tje dus wie weet wat ik vandaag nog meer tegen zou komen! Vorige keer zag ik immers een hert op deze route op aaiafstand van me weg springen.
Vol goede moed zijn we op pad gegaan voor een 20 km ronde. Het zonnetje scheen prachtig op de gekleurde bladeren. Dat was echt een lust voor het oog.

Klik voor groot (navigeren kan gewoon via de pijltjes toetsen)

Als eerste weer de stijgende route richting de parkeerplaats Hohe Schladern. Langs de kinderski sleeplift die er dit jaar niet hing. Vorig jaar liep ik hier ook langs en nu wist ik al dat ik op de terugweg aan de bovenzijde langs zou lopen. Ik zou eventueel dus over de weide terug kunnen lopen en af kunnen snijden! Ztje hoorde, rook en zag overal muisjes en beesjes in het gras ritselen en had het reuze naar haar zin.

Klik voor groot

Daar aangekomen wilde ik een foto maken en helaas klonk toen ineens het ‘route volbracht’ signaal van de garmin. Weg was dus de totale route, want ik zou nu opnieuw de course in moeten stellen om na te kunnen lopen. Jammer maar helaas, ik zou dus niet de volledige route achter elkaar hebben op de kaart.
Na de foto’s van het uitzicht op pad gegaan en ik twijfelde even bij een afslag. Moest ik niet naar boven, waar ik de vorige keer hijgend en puffend liep toen ik een echtpaar tegenkwam? Ik besloot toch door te lopen en op een gegeven moment klonk daar het ‘off course’ signaal. Toch verkeerd en wat een oen was ik, om verkeerd te lopen op een route die ik al eens eerder liep. Terug dus, en deze keer heuvelopwaarts. Ik voelde al meteen mijn benen na dit starten en stoppen. Ik ben daar niet goed in zo aan het begin van een ronde, zeker niet als het mijn tweede opeenvolgende loopdagje is.
Al snel herkende ik alles weer en merkte ik dat het inderdaad heuvelop ging. Dat viel me niet mee. Liep ik dit vorig jaar nou zo makkelijk of ook niet? Ik ging helemaal aan mezelf twijfelen. Ik struikelde over stenen, verzwikte mijn enkels en glibberde over stukken modder. Ik kreeg aardig de pest in. Geen idee waarom, maar dat gebeurde gewoon.

Klik voor groot

Mooi was het wel overigens en dat maakte veel goed. Het weer wa s ook prima alleen was ik veel te warm aangekleed. Maar dat blijft lastig, want hoger in de bossen zonder de zon was het nog best fris.
Ergens halverwege liep ik weer verkeerd. Ik dacht me te herinneren dat ik rechtdoor moest en over een bladerweg zou gaan, maar al snel klonk weer het ‘off course’ signaal. Toen ik terugkrabbelde en over de weg verder liep, klonk het echter weer en wist ik dat ik toch goed zat op de eerste weg met al die bladeren. Ik baalde flink. Daarna herkende ik alles weer en wist ik verder wel hoe de route zou lopen. Het was op sommige punten echt weer erg mooi.

Klik voor groot

Terug naar het dorp, daar een stukje over de weg en dan oversteken, omhoog en terug door de velden richting een bedrijf en weer terug heuvelopwaarts naar de parkeerplaats en weer naar beneden richting hotel. Zo gedacht niet zo gedaan. Op kilometerpunt 14 kreeg ik er ontzettend genoeg van. Ik had last van die stomme stenen en het liep gewoon niet lekker. Ztje deed het prima maar had duidelijk behoefte aan water en bij gebrek aan een kabbelend beekje waar ik bij kon, heb ik mijn laatste water met haar gedeeld. Eindelijk zag ik weer de toren in beeld komen en kon ik inschatten hoe ver ik nog moest. Maar het liep niet lekker. Kwam dat nou doordat ik de route al eens gedaan had? Door de afwisseling van modder, bladeren, stenen en weg die de vorige keer spannend was maar nu alleen maar zwaar en vervelend was? Ik heb geen idee. Maar het was niet echt prettig.

Klik voor groot

Ik was blij dat ik weer in het hotel was. Ik heb me snel omgekleed en ben nog even Frankenberg ingegaan om winkeltjes te kijken.
Dag twee was weer ten einde.

Gegevens:

* totale afstand 20 km
* temp 10

rondje in google earth openen

de eerste 1,7 km staan er niet op, dat was de stijgende weg naar de parkeerplaats

oktober 139 km – 2011 totaal 1.657 km