21.04.2015 – garderen – camp run dag 1 – 26 km

Omdat de voorspelling voor deze week goed was, besloot ik vorige week dat ik nu weer twee dagen achter elkaar zou gaan lopen op onverhard terrein en met een beetje afstand. Omdat ik Garderen redelijk ken en daar fijn kan lopen, was de beslissing gauw gemaakt: ik zou naar garderen gaan. Het was even puzzelen om ergens een plekje te vinden waar ik me redelijk thuis zou kunnen voelen en ik koos uiteindelijk voor een camping die er op google earth wel goed uitzag, zeker omdat het aan dezelfde weg ligt als het Speulderbos van Bilderberg waar ik al enkele keren was. Voor de laatste keer alweer in juli 2014! Een gok dus die goed uitpakte gelukkig.

Mijn spullen waren snel gepakt. Makkelijk, want de tas met camp spullen staat gewoon klaar en de pouches met enerzijds verzorging anderzijds voeding voor mij en woef en het kookstelletje is ook al klaar. Ik maakte een stomme fout overigens daarmee maar daarover later meer. Ik hoefde dus alleen mijn renkleding mee te nemen en de slaapzak in te pakken die natuurlijk los ligt vanwege het dons. Deze keer nam ik een afsluitbare doos mee waar drinken en eten in zat, samen met een koelelementje. Als ik dan toch nog vals speel met de auto in de buurt, dan kan ik dat maar beter zo oplossen. Dat bleek overigens een succes dat ding en een stuk beter dan de koeltas die ik de vorige keer bij me had.

klik voor groot

Om 11.30 reed ik het parkeerterrein op waar ik hartelijk werd ontvangen, uitleg kreeg en betaalde. Voor 11 euro was ik deze keer klaar voor woef en mij. De eigenaresse zou me voorrijden op de fiets naar wat plekken waar ik de tent kon opzetten en ik kon volgen met de auto die later wel weer weg moest. Ik kon kiezen uit 2 mooie veldjes tussen de bomen. Heel groen en rustig en ik koos voor het veldje aan de rechterkant waar maar 1 caravan stond die ik niet zou zien vanaf de tent en waar verder niemand was. De rest was helemaal leeg en ik kon overal waar ik wilde de tent opzetten. De zon zou tot laat in de avond daar zijn (wat ook klopte), er was water en zelfs een overdekte wasbak met zeep etc voor de afwas en voor water. Ideaal. De review van de campsite volgt overigens nog.

klik voor groot

Ik zette snel de tent op en kleedde me om in mijn renbroek. Al snel waren we op weg voor onze run. Woef had er zin in ondanks het warme weer. De route die ik had uitgezet bleek niet helemaal te kloppen omdat ik per ongeluk een fietspad naast de autoweg had uitgekozen in plaats van het bos, maar met de kaart in de hand kwam ik er toch redelijk uit.

klik voor groot

Na 10 km besloot ik dat woef echt even wat moest drinken en toen ik een grote boomstronk zag, was dat mijn plekje voor de stop. Daar kon ik wel even zitten, en zelf ook wat drinken. Snel klokte woef de 200cc naar binnen. Op! Natuurlijk had ik een volle waterzak bij me, maar ik besloot toch voor de zekerheid even aan te bellen bij het laatste huis aan de bosrand waar ik voor zat op de boomstronk, omdat dat het laatste huis zou zijn en ik net iemand daar had zien zitten. Het water uit de zak kon ik dan bewaren voor later. De bewoonster kwam naar buiten en bood mij meteen koffie of thee aan. Gezellig in de zon hebben we een half uur gekletst over haar man, haar hond en het huis. Het was een beetje triest want het huis stond te koop, haar man was 7 jaar geleden overleden net toen de tekeningen van het huis klaar waren en de hond was vorig jaar overleden. Zo zie je maar. Ieder huisje heeft zijn kruisje. Volgens mij vond ze deze onverwachte ontmoeting wel leuk. Ik ook overigens.

klik voor groot

Na een poosje gingen we dus weer op pad voor de rest van de run. Ik besloot naar de Ermelose heide te lopen en vanaf daar even naar de schaapskooi te gaan om lammetjes te bekijken.

klik voor groot

Ik was daar al eens geweest en het was een mooie plek met een prima rechte weg terug naar Garderen die ik kende van de vorige keer. Op 16 km was ik bij de schaapskooi waar ik vanwege het warme weer weer water gaf aan waf en zelf dan maar een kopje thee nam. Merkwaardig eigenlijk dat je toch zo makkelijk wat kilometers wegloopt. Ik loop bijna nooit met dit soort pauzes maar moet het proberen omdat je op een 30 of 40 km route met bezienswaardigheden onderweg nu ook eenmaal pauzeert en lang onderweg bent. Deze run is ook niet te vergelijken met de runs van afgelopen weekend waar ik ‘serieuzer’ een 18 en 22 km ronde liep. Die gingen natuurlijk een stuk sneller. Maar vandaag is niet alleen afstand een issue maar ook ’time on foot’ en ’time on paw’!

klik voor groot

Overigens was de heide nog best vermoeiend lopen want het zand is daar heel mul omdat het ook een oefen terrein is voor de militairen. Wel een goede oefening maar mijn schoenen zagen er niet uit!

Na deze tweede stop gingen we op pad voor het laatste stukje terug naar Garderen met als doel de ijssalon voor een tosti en een ijsje. Op 23 km kwamen we daar aan en daar bestelde ik mijn ijsje en de tosti. Heerlijk maar het ijs was veel te koud voor mijn warme lichaam. Eerst dus de tosti en de thee en het ijs even laten smelten. Daarna lekker opgepeuzeld.

klik voor groot

Ik was benieuwd of ik weer op gang zou komen voor het korte stukje terug naar de tent. Dat lukte prima qua ‘benen’ maar mijn buik vond het niet leuk en ik was dus ook blij dat ik met 26 km weer terug was bij de tent. Garderen was trouwens al versierd voor Koningsdag!

klik voor groot

Het was nog steeds heerlijk weer en ik ging lekker in het zonnetje zitten met woef en even wat lezen (dacht ik).

klik voor groot

Om 18.40 bedenk ik ineens dat er iets ‘mist’ in mijn pouch. Vreemd dat je ineens zo’n gevoel kunt hebben en ik zoek naar mijn medicatie. Verdikke. Niets! Ik heb alles erin gedaan behalve het enige belangrijke dat ik echt niet kan overslaan. Ik zoek meteen op internet naar een apotheek en kom uit op een apotheek houdende huisarts die op dinsdag van 17 tot 19 uur spreekuur zou houden. Dat komt mooi uit dus ik pak alles snel in, ren naar de auto met de hond, prop de hond in de auto en ga razendsnel op weg naar de praktijk. Die was wel open maar er was niemand, alleen wat mensen die zaten te wachten op de fysio fitness. Ik sprak met de therapeute maar die kon het huisnummer van de huisarts niet vinden. Zucht… zou ik naar Harderwijk moeten? Ik kreeg uiteindelijk het nummer van ene Simon en tijdens het telefoontje met hem kreeg ik het mobiele nummer van de huisarts. Die was even aan het eten maar zou met 10 minuten bij de praktijk zijn. Dat was dus geweldig goed nieuws. Ik zat lekker in het zonnetje op hem te wachten maar al snel kwam de huisarts met zijn Audi aan scheuren. Hij bleek een korthaar Vizsla te hebben en na even over de hond gesproken te hebben, gingen we snel naar binnen richting apotheek voor mijn pillies. Dat was snel geregeld en nu heb ik een strip waarvan de helft in de auto blijft, en de andere helft in de pouch zit. Op deze manier kan ik nooit meer ergens zijn zonder die dingen. Het is me echt nog nooit overkomen en ik vind het ook zo achterlijk! Maar het is dus opgelost en dit gebeurt me niet meer.

klik voor groot

Na een intermezzo van een half uur was ik weer terug bij de tent. Het zonnetje was inmiddels weg, dus heb ik voor de tent nog wat gelezen en wat warme chocolademelk gemaakt met mijn kookstelletje. Toen woef zich ging oprollen, heb ik haar lekker toegedekt en dat vond ze wel lekker geloof ik.

klik voor groot

Rond 20.30 zijn we een stukje gaan wandelen en daarna ben ik gaan douchen en ben ik me gaan klaarmaken voor de nacht. Om 21.30 lag ik lekker in de tent en probeerde ik te slapen.

klik voor groot

Dat lukte aanvankelijk niet best maar uiteindelijk ben ik toch in slaap gevallen. Dromend over de afgelopen dag en de run. Het is lastig om in te schatten hoeveel kilometer ik nu makkelijk aankan en woef ook. We werken toe naar 4×30 km en deze 26 km was geen enkel probleem. Morgen maar weer een stukje lopen en zien hoe het allemaal voelt.

Op naar morgen!

gegevens:

* 26 km
* 18 graden – zonnig

april 210 km – 2015 totaal 1.266 km

**02.11.2014 – berenloop halve marathon – totaal 21 km**

Vandaag is het weer zo ver! De jaarlijkse Berenloop op Terschelling. In 2011 liep ik hier voor het eerst, toen samen met iemand van een forum. In 2012 liep ik alleen en was ik aardig getraind voor deze afstand. Ik liep toen een mooie tijd. In 2013 ging de run niet door vanwege het weer. Dit zal (pas) mijn 10e HM worden overigens!

Nu zou het gewoon lekker lopen worden en kijken waar het schip zou stranden. Amsterdam was natuurlijk een beetje een afknapper geweest door het gedoe met het hart maar inmiddels had ik weer een mooi regelmatig hartritme en de afgelopen week ging het lopen ook prima. Ik had me dus voorgenomen om zonder ‘plan’ te gaan lopen, niet op mijn horloge te kijken en simpelweg te gaan lopen. Geen RWR maar gewoon lekker achter elkaar lopen als testje. Bovendien zou ik niets meenemen onderweg dus geen water of gelletjes of andere onzin. Ik loop immers thuis ook trainingen op die afstand zonder allerlei hulpmiddelen, dus dat zou ik deze keer ook gewoon gaan doen. Dit zou wel de eerste HM sinds tijden worden en ik was er in principe natuurlijk ook helemaal niet voor getraind. De langere afstanden gaan allemaal langzaam, en een HM zou nu eenmaal wat sneller moeten. Ik had me voorgenomen dus om wel door te lopen en echt te gaan kijken of ik de HM goed zou kunnen lopen.

Wel had ik als experiment vooraf ribose genomen. Ik schreef daar vorig jaar al eens een artikel over. Voor wie het leuk vindt, wel een aanrader om eens door te lezen. Doe er je voordeel mee zou ik zeggen. Al met al best wat nieuwe dingen zo om te proberen en te testen eigenlijk maar ik had wel zin in een loopje. Terschelling is prachtig, alleen jammer dat er zoveel mensen liepen (grapje).

Vannacht hadden we geslapen in Franeker, dus waren we keurig op tijd en niet vermoeid bij de boot vanmorgen. Mijn verkoudheid die gisteren in alle hevigheid toesloeg, lijkt een stukje minder gelukkig. Het zou prachtig weer worden. Natuurlijk! De warmste dag ooit op 2 november en ik heb weer een loopje. Ik had het echt niet vervelend gevonden als ik nou eens een loopje met een graad of 10 had gehad ofzo. Maar dit is ook natuurlijk leuk dus vooruit maar.

klik voor groot

De tocht naar de overkant duurt twee uur en is saai en langdradig. Ik dommel wat en hoop dat we er snel zijn. In 2011 was het nog een feestje met de band die op de boot muziek maakte. Dat was echt super toen. Ook in 2012 was dat al niet meer zo jammer genoeg. Maar uiteindelijk komen we op Terschelling aan. Als we uitstappen merken we al dat het aardig waait.

klik voor groot

We gaan op pad naar het cafe aan de haven om wat te drinken. De start is pas om 12.05 dus we hebben nog even tijd. A. zal met de volgende boot aankomen en dan misschien ook naar dat cafe komen. Zij zal de hele marathon lopen vandaag. We bestellen lekkere warme chocolademelk met slagroom. Dat smaakt prima en net als het gebracht is, komt A. ook binnenlopen. Na een half uurtje gaan we dan maar richting startvak. S. heeft de fiets al opgehaald bij de winkel en bij de haven ergens gestald. Hij zal de route meefietsen waar dat mogelijk is.

Het is een drukte van belang bij de Brandaris. Ik zie ergens een hek los staan en ga daar het startvak in. Het blijkt wel erg vooraan te zijn maar ik heb geen zin meer om in het gedrang verder naar achteren te gaan. Later horen we dat het startvak achteraan tot aan de haven loopt! Idioot veel mensen dus op de HM. A. zegt dat ze blij is dat ze op de hele start straks. Uiteindelijk is het hek ineens dicht en steeds willen er mensen overheen klauteren. Eentje springt keihard bovenop mijn tenen, de andere vindt het nodig om me hard ineens bij de schouder te grijpen om evenwicht te bewaren als hij eraf springt. Beetje merkwaardig en S. raakt ineens geirriteerd door dat gedoe. Het wordt ook wel steeds voller!

Uiteindelijk vertrekken om 12 uur de wedstrijdlopers en 5 minuten later mag de rest ook van start. Het is wel erg druk, veel drukker dan ik me van eerdere edities kan herinneren. Eigenlijk kan je helemaal niet doorlopen tenzij je gaat duwen en gaat slingeren. De eerste kilometer gaat dus niet zo snel als in 2012 maar misschien is dat maar best zo.

klik voor groot

We lopen eerst door het dorp een stukje en gaan daarna over de weg. Rechts staan wat paarden in de wei, aan weerskanten van de weg staan boerderijen. Misschien ligt het aan mij, maar er lijken aanmerkelijk minder beren langs de weg te hangen. De vorige keer zag je echt overal beren en knuffels in de struiken en langs de weg. Deze keer dus niet. Het is prachtig weer en al best warm. Ik heb alleen een shirt aan met korte mouwen en dat is prima. Ik heb wel een hele droge bek, waarschijnlijk ook nog door de verkoudheid. Water heb ik verder niet bij me, dus ik zal gewoon even moeten afwachten op een post. Ik loop vrij aardig en het ritme lijkt keurig. Dat is ook wel weer eens leuk. Nu niet overdrijven, gewoon lekker lopen.

Inmiddels fietst S. ook op het fietspad. Ik ben inmiddels aangehaakt bij een lange loopster die ongeveer het tempo loopt wat lekker is voor mij. Dat doe ik eigenlijk nooit, ik maak er altijd een 1 mans run van, maar zo voor de verandering best leuk. Ik merk dat ze eigenlijk net iets te snel loopt voor ‘lekker’ maar ik besluit gewoon mee te blijven lopen en dan maar eens te zien wat er gebeurt. Zo hobbelen we de eerste 10 kilometer voort. Dat gaat niet slecht en ik ben op zich wel tevreden hoe het loopt. Geen RWR en toch lekker op tempo is lang geleden.

klik voor groot

Op enkele punten moet S het parcours verlaten en ben ik hem kwijt. Ik heb nog niets aangepakt van hem, alleen bij een waterpost een spons waar ik heel blij mee was met dit weer. Want het is best warm en een echte warm weer loper ben ik nou ook weer niet.

Uiteindelijk slaan we linksaf richting de duinen. Ik hoop stiekem wel dat ik S daar nog ergens zie staan, want ik heb inmiddels wel een leren lapje in mijn mond hangen en zou best een slokje water lusten. Normaal heb ik natuurlijk zelf water bij me, en ik moet dus even wennen aan waterposten etc. Maar helaas staat hij er niet, en zal ik dus gewoon door moeten hobbelen. Jammer genoeg ben ik het meisje voor me kwijt geraakt omdat ik blijkbaar toch vertraagde om te kijken of ik S. ergens zag. Jammer maar niets aan te doen. Vreemd genoeg (analyseer ik later) probeer ik niet bij iemand anders aan te haken. Ik moet dus echt nog veel leren, dat blijkt maar weer. Ik loop dus door en net voor de strandopgang zie ik S. staan. Inmiddels hebben we dan ongeveer 13 km opzitten. Tijd voor een slokje water dus en uit gewoonte neem ik toch drie slokjes van de complan die hij voor me houdt. Op dit punt heb ik dus inderdaad even een paar stappen gewandeld maar ik ga gauw weer door richting strand. De duinopgang stelt werkelijk niets voor maar om niet alsnog in de problemen te komen qua ritme neem ik hier maar het zekere voor het onzekere en wandel naar boven. Ik verlies onnodige tijd, maar dat is dan jammer. Zodra het kan, ren ik naar beneden en ga het strand op. Het begin is even heel rul, maar ik vind het strand er tamelijk goed bijliggen. Het ruikt lekker naar zout en zee. Een lange stroom bont gekleurde lopers vormt een mooi lint voor me uit. De wind waait inmiddels wel en staat schuin tegen maar het deert me eigenlijk niet. Ik loop door en het is maar een klein stukje. In 2012 verloor ik heel veel tijd op het strand en had ik het gevoel dat ik een pas naar voren deed en twee passen terug schoof. Nu gaat dat alweer een stuk beter. Na het strandstukje weer de duinen in, langs paal 8. Door de wind heb ik weer een gigantisch droge bek gekregen en als ik S zie staan aan het einde van het pad, hoop ik dat hij toch wat water heeft maar dat is niet zo dus loop ik gauw door omdat ik weet dat er een post zal staan voor hotel Paal 8. Ik neem een nieuwe spons aan en een bekertje water en ga weer verder.

klik voor groot

Rechtsaf richting de longway. Geen band zoals in 2011, helemaal niets. Beetje saai is het eigenlijk wel op deze manier moet ik bekennen maar de natuur is prachtig en daar kom ik voor. Ik merk dat ik toch best vermoeid ben geraakt door de eerste 10 km die natuurlijk wat te snel zijn gegaan, maar ik beschouw het als een mooie oefening. Ik probeer op mijn houding te letten en herhaal een paar keer mijn mantra ‘ik ben fit en ik ben sterk’. Dat werkt wel gelukkig en rustig hobbel ik voort. De zon is inmiddels weg en daar ben ik eigenlijk wel blij mee. Niet meer zo warm!

Ik zal S. verder niet meer zien en later blijkt ook dat hij een lekke band kreeg in het bos. Eerst liep de ketting er al af, en nu dus een lekke band. Dat schiet ook lekker op.

Als ik op de Longway loop, hoor ik een man tegen een andere loper zeggen die hem inhaalt, dat hij er helemaal doorheen zit. Ik zeg iets over mantra’s tegen hem en hij antwoordt dat ‘hij niet mag liegen van zijn moeder’. Hij doelt op het dit en sterk zijn. Nou dan toch lekker niet? Ik bied aan dat hij kan aanhaken maar hij is al snel achter me verdwenen. Uiteindelijk zal hij me later toch inhalen en zegt dan heel kinderachtig ‘blijf je mantra herhalen he?’ waarop ik antwoord dat het hem blijkbaar geholpen heeft (omdat hij weer snelheid heeft kunnen maken). Ik probeer uit flauwigheid nog even bij hem aan te haken wat een tijdje lukt maar dat geeft hem blijkbaar vleugels. Gek, dat soort dingen werkt dus niet echt bij mij moet ik bekennen.

Inmiddels schiet de route al lekker op. Ik ben alweer bijna het bos uit. Ineens zie ik iemand een spons en bekertje weggooien. In het bos!!!! Ik snap dat dus echt niet. Ik schrijf later een mail naar de organisatie met wat suggesties voor dit probleem, maar hoor daar niets op jammer genoeg. Na het bos nog een stukje door het dorp en dan is daar de finish alweer. Grappig zo door de dorpsstraat met de rode loper.

klik voor groot

Ik klok af en ben op zich zeker tevreden. Gewoon doorgelopen en weer veilig gefinished. Ik merk wel dat ik echt even in beweging moet blijven en ik loop door de straatjes naar de tent om mijn spullen te halen. Ik heb geen idee waar S. is, maar die vind ik straks wel terug. Dat blijkt ook te kloppen, want als ik terugloop naar de T shirt tent, kom ik hem alweer tegen! Ik haal mijn shirtje op en daarna lopen we richting cafe om lekker wat te drinken.

Om 16.15 pakken we de sneldienst naar de wal en vanaf daar rijden we naar mijn zus om de hond op te halen en gezellig sushi te eten. Ik heb ineens keelpijn in de auto en zeg dus even geen woord terwijl ik op een keelpastille sabbel die ik had meegenomen. Nu even niet ziek worden na deze loop!

klik voor groot

Jammer dat het er alweer op zit. Ik miste wafje erg toen ik op het strand liep en had misschien toch wel spijt dat ik haar niet had meegenomen. Ik hoop van harte dat ik in 2015 wel met haar daar kan lopen. Als het goed is, hebben we dan al heel wat avonturen samen beleefd. Waarschijnlijk ben ik dan weer niet getraind voor een HM, maar dat zien we dan wel weer. Ik ben niet ontevreden en het was weer een leuk weekend.

Gegevens:

* 21 km
* temp 17

nov 21 km – 2014 totaal 2.591 km

24.07.2014 – garderen – ronde 2 – 13 km

Na mijn dutje van vanmorgen na de ochtendrun dus aan het begin van de avond op stap voor de tweede run. Een rustige ronde met als eindpunt de ijssalon in het dorp. Ik besloot de blauwe route te doen, maar zag tot mijn verrassing dat die maar 6 km was. Ik herinnerde me 10, maar dat was dus niet zo. Na dat rondje moest ik dus gewoon even doorlopen en er kilometers aan vast knopen. Ik wilde ongeveer 12 km lopen maar dat werd ietsje langer. Deze keer deed woef het iets beter qua warmte. Ik niet. Ik zweette als een otter en had het enorm warm. Het water droop van mijn hoofd en toen ik halverwege weer stopte om woef water te geven uit het bakje in mijn rugzak, droop alles werkelijk van me af. Jakkes. Maar wafje dronk wat en keek me weer aan om verder te gaan. Zij had er dus minder last van deze keer (gelukkig).

klik voor groot

Ik had het op een gegeven moment wel gezien eigenlijk. Maar toen was ik er nog niet… even doorzetten dus maar. Het was alleen maar warm, mijn hartslag bleef eigenlijk prima laag dus niet zeuren. Gelukkig ging het laatste stuk over het fietspad. Eindelijk geen zandpaden en ruiterpaden meer. Ik had het ook wel even gehad met al dat zand en die zachte rommel om eerlijk te zijn. Over het fietspad bereikten we het dorp weer en vanaf daar was het maar een klein stukje nog naar de ijssalon. Heerlijk ijsje en een thee, dat had ik wel verdiend. Woef dronk water en ging er heerlijk bij liggen en was braaf.

klik voor groot

Vandaag al met al toch best weer een stukje gehobbeld zo samen (21 km) dus niet ontevreden. Helaas weer geen zwempartij, dus geen oefeningen. Laatste nachtje, morgen weer naar huis en dan weer verder met het schema. Dat betekent dus weer een lange run aanstaande zaterdag. Ben benieuwd hoe warm het dan weer is en hoe ik het ga doen met waf. Ik vind eigenlijk dat ze even een stapje terug mag/moet doen, zeker met dit warme weer. Afwachten dus maar wat het gaat worden.

Gegevens:

* 13,5 km
* temp 23

juli 219 km – 2014 totaal 1.683 km

24.07.2014 – garderen – ronde 1 – 7,5 km

Om 5 uur gaf ik woef eten, en om 6.15 waren we al op pad voor ons rondje. Ik was toch wakker, dus dan maar lekker vroeg even op pad voor een eerste rondje. Ik had al besloten dat ik vandaag twee rondes zou doen, eentje nu en eentje vanavond.

De ochtend voelde heerlijk nog en ik was van plan om een soort temporondje te doen, zo ver dat zou gaan met deze ondergrond en parcours. Toen ik langs de camping liep, was alles nog in diepe rust. Wat een verschil met gisteravond toen iedereen aan het bbq-en was en het overal naar eten rook. Zo is het wel vredig op een camping, maar het lijkt me dus niets. Het hotel is overigens ook niks met dit warm weer natuurlijk. Veel te warme kamers. Maar gelukkig niet teveel herrie, dus dat scheelde weer wat.

Ik besloot de rode route maar gewoon te volgen, ik wist al dat het een 5 km rondje zou zijn, plus warming up en cool down naar hotel. Leek me prima. Ik liep weer op de Pure Grit. Gisteren beviel me dat eigenlijk wel dus die korte ronde van vandaag kon ik er dan ook wel mee doen.

klik voor groot

Het bos ligt er erg onverzorgd bij. Overal takken en rommel, ook op de uitgezette routes. Heel merkwaardig, kan me niet herinneren of dat de vorige keer ook zo was. Maar goed, het is een goede training om bij de les te blijven en nergens over te struikelen!

Het rondje ging wel aardig maar toen ik terugliep, begon ik te twijfelen of ik niet door zou lopen. Het was zo heerlijk qua temperatuur nu! Maar goed, ik had nu eenmaal de temporun gedaan en daar wilde ik het voor nu even bij houden. Om 7.30 zat ik dus al aan het ontbijt. Heerlijk vers brood van Vlaams Broodhuys, echt genieten zeker als je normaal geen brood eet.

Daarna weer geen zwembad, dus heb ik maar lekker geslapen tot 12 uur. Blijkbaar nog wat in te halen van de vorige week toen ik in Aken was!

Gegevens:

* 7,5 km
* temp 20

juli 205 km – 2014 totaal 1.668 km

23.07.2014 – garderen – 12 km

Vandaag het eerste rondje in Garderen. Ik was hier in maart voor het laatst. Gek idee dat ik sinds die datum alweer meer dan 1.100 km heb hardgelopen. Best veel. Toen was het lekker voorjaar en geen vakantieperiode zoals nu. Even niet aan gedacht en dat is wel dom. Veel kinderen dus en van zwemmen komt op deze manier niets helaas. Ook is het nog steeds erg warm en daar zal ik dus rekening mee moeten houden, want zowel ik als waf worden al snel een hotdoggy. Maar goed, tegen het begin van de avond dan toch maar op pad voor ons eerste rondje.

Voor het eerst op de Pure grit die ik in een aanbieding had aangeschaft als alternatief voor de Hoka Stinson. Ik had geen route uitgezet, heb maar een beetje gelopen. Tijdens de warming up eerst maar even wat oefenen in vertrouwen kweken. Het was een enorme hoge stapel balken en waf zat daar hoog boven me. Maar uiteindelijk was het OK maar ik kreeg haar niet de hele stapel over om aan de andere kant er weer af te lopen. Maar zo is het ook een goede oefening. Al snel hijgde ze als een postpaard en bij een plas die me wel redelijk ‘schoon’ leek, dacht ik dat ze haar pootjes wel even kon koelen. Maar daar dacht ze zelf anders over en meteen lag ze met haar buik in de plas. Even afkoelen!

klik voor groot

Na het bad weer verder op weg gegaan. Ik deed steeds lapjes van 3 kilometer met even pauze tussendoor vanwege de hitte. Dat kwam woef wel goed uit en mij ook wel. Niet te harden dit weer, zelfs niet in de bossen.

Halverwege even snel wat laten drinken natuurlijk en dat ging er in als koek. Restje over haar koppie en weer op pad. Aan het einde heerlijk door gelopen naar het dorp voor een kopje thee en een lekker ijsje. Daarna terug naar het hotel dan maar weer. Op naar de volgende run. Helaas niet gezwommen omdat om 22.15 nog steeds gillende kinderen in het zwembad lagen te poedelen. Volgende keer beter dan maar. Overigens liepen de schoenen wel OK. Grip op zand is goed, en ze zijn lekker licht en minder ‘schoen’ dan de Hoka.

klik voor groot

Gegevens:

* 12 km
* temp 25

juli 198 km – 2014 totaal 1.661 km

13.03.2014 – garderen – 23 km

Het tweede rondje kon wel weer wat langer en ik had een 17 km rondje uitgezet van te voren. Best weer een stukje na de ultra maar inmiddels leek me dat geen probleem. Zeker omdat het geen wegrondje was, maar een lekker rustig bosrondje. Vol goede zin gingen waf en ik dus op pad. Het was nog steeds stralend weer, echt genieten. De paden die ik had uitgezet waren prima, deze keer geen ruiterpaden zoals op de Lage Vuursche maar van alles wat, van bospad, tot fietspad. Woef mocht niet overal los maar vooral bij de schaapskooi heb ik haar natuurlijk aangelijnd. Ik was helemaal verrast dat ik daar uit kwam en heb natuurlijk even naar de lammetjes gekeken. Grappig dat je eigenlijk geen idee hebt waar je precies uit gaat komen! Maar de route werd prima weergegeven op de Garmin en voor de zekerheid had ik ook de Teasi aan die bij afslagen piepjes gaf zodat ik wist dat ik even moest opletten. Nergens verkeerd gelopen dus dat was prettig.

Tot mijn verrassing zag ik mooie houtsnijwerkjes op 2 bomen. Een kever en een ander insect. Grappig! Ook nog steeds veel oude paddenstoelen op de bomen.

klik voor groot

Het was echt zo heerlijk om door de bossen te hobbelen en woef had het ook helemaal naar haar zin en liep niet als een idioot te hijgen. Prima dus!

klik voor groot

Toen ik bijna bij de start was, besloot ik lekker door te lopen naar het dorp voor een ijsje. De ijssalon was gisteren weer open gegaan, dus dat kwam mooi uit. Woef kon lekker wat drinken toen we in het dorp kwamen en ik nam een ijsje met 3 bolletjes. Maar eigenlijk was het niet echt lekker. Ik was warm, en ineens gaan zitten, beviel me helemaal niet zo. Het ijs was natuurlijk ook veel te koud dus ik was al heel snel weer aan het lopen. Buiten het bos was het helemaal warm zo in de open zon, dus doken we snel weer het bos in voor een laatste lus. Ik had nog wel 10 kilometer door willen lopen, maar het leek me beter om er maar eens een einde aan te breien. Gek is dat, dat de klok best aan afstand aangeeft, maar dat totaal niet zo voelt. Des te beter, maar ik dacht echt dat het beter zou zijn om terug te gaan. Volgende keer dan wel weer langer als ik zo’n dagje heb. Zaterdag moet ik immers weer aan de bak met de training, gisteren ook al gelopen en straks nog even zwemmen. Lijkt me wel genoeg.

klik voor groot

Op naar de volgende ronde dan maar weer.

klik voor groot

Gegevens:

* afstand: 23 km
* temp 17 graden – zonnig

maart 124 km – 2014 totaal 568 km

12.03.2014 – garderen – 10 km

Vandaag mijn eerste rondje in Garderen. Heerlijk, genieten van het bos en genieten van het zonnetje. Het is werkelijk uniek dat het zulk heerlijk weer is. Mijn korte mouwen shirtje is zelfs nog warm vandaag! Ik was van plan om een kilometer of 7 te gaan lopen, maar als het zulk lekker weer is, dan loop je maar wat verder maar na 10 km vond ik het toch welletjes, want ik wilde morgen ook nog lekker lopen natuurlijk. Ik nam dus vandaag uiteindelijk de blauwe route toen ik al even op weg was. Lekker niet opletten op de weg en weer netjes uitkomen waar ik wilde uitkomen.

Heerlijk! Op naar de volgende ronde.
Na de run heerlijk gezwommen dus de eerste sportieve dag zit er weer op.

klik voor groot

Gegevens:

* afstand: 10 km
* temp 18 graden – zonnig

maart 101 km – 2014 totaal 545 km

13.11.2013 – garderen – 24 km

Een lekkere lange run op het programma. Op zich is dit dus weer een schemadag met een lange duurloop, maar ik heb de loop uiteindelijk iets verlengd, omdat het een prima mogelijkheid was om duur te oefenen, zeker op lastig terrein. Goede oefening voor de 33 miler van maart! Ik had van te voren een mooie ronde van 19 km uitgestippeld en dat ook in de navigatie gezet. Ik zou aan het einde altijd wel een extra ronde kunnen doen om de route te verlengen.

klik voor groot

Ik bofte enorm want het was prachtig weer. Droog en zonnig. Ik startte dus lekker met korte mouwen en Sugoi sleeves die ik later in de rugzak zou stoppen. Inmiddels had ik de Spot op mijn rugzak vastgemaakt, zodat er betere ontvangst zou zijn in het bos. Ik had gisteren tijdens het wandelen met de hond in de avond al gezien dat het signaal prima is buiten het bos. Misschien stoort er iets, want de TomTom had ook weinig signaal en ik zag aan de snelheidsweergave op de Teasi ook rare getallen. In de glens en de bergen in de UK zal de ontvangst ongestoord zijn neem ik aan.

klik voor groot

Voor vertrek had ik de poten van woef goed behandeld met de hertentalg en vol goede zin gingen we op pad. Even de route zoeken in de Teasi en voorwaarts. Eerst een gemakkelijk stuk over een soort fietspad en daarna linksaf het bos in. Ik genoot eigenlijk direct al van het zonlicht dat zo mooi door de gekleurde blaadjes scheen. Overal waren ook bijzondere paddestoelen te zien. Op bomen, op de grond en tussen het mos. Dit is en blijft een prachtig seizoen met alle kleuren varierend van geel tot bruin en alles ertussen in.

klik voor groot

Woef huppelde vrolijk voor me uit en had natuurlijk geen flauw idee dat we zo ver zouden gaan. Ik ook niet overigens, ik zou het allemaal wel zien onderweg. Ik kon de Spot zien op de rugzak en begreep ook inmiddels beter welke lichtjes bij welke acties hoorde. Ik heb 2 berichten uitgezonden en die zijn beide keurig verzonden. Dit soort dingen kostte onderweg dus wel een heleboel tijd, omdat ik ook soms even wilde controleren via internet of er beacons uitgezonden waren.

De Teasi had ik weer in de hand en ik kon heel gemakkelijk de route volgen. Echt een super ding voor mij, ook al ontdekte ik deze run iets merkwaardigs aan het einde. Een review van deze outdoor navigatie staat overigens hier.

Al na enkele kilometers kwamen we bij een weg die ik blijkbaar over moest steken. Hoewel ik de route toch echt zelf gemaakt had, was ik me niet bewust van deze weg. Maar het bleek wel een goed idee, want al snel kwam ik op een open heide met een mul zandpad. Dat was erg mooi en prima om op te lopen als oefening voor het strand. Ik genoot van de open vlakte en de kleuren. Weer iets heel anders dan het bos! Ik merkte ook direct dat er een nieuw beacon uitgezonden werd, dus open ruimte maakt echt uit voor de ontvangst. Raar eigenlijk maar goed.

klik voor groot

Na de heide weer terug het bos in, een stukje langs de weg over een fietspad en weer terug het bos in. De kilometers schoten al aardig op en het lopen ging nog steeds goed. Trek had ik niet. In de ochtend had ik brood gegeten (wat ik normaal nooit doe) en voor onderweg had ik 200 ml chocomel bij me in een soft flask en water in de rugzak. En dat was prima.

Ik probeerde wel op 2/3 te lopen qua ademhaling mee met de cadans en dat lukt wonderbaarlijk goed, ondanks het tempo en de oneffen ondergrond. Tempo is niet echt belangrijk, ik heb overigens ook geen idee want de 910 is qua actual pace niet echt betrouwbaar en zeker niet in het bos. Ik zag de Teasi ook heen en weer springen van 5 km/u naar 12 km/u binnen 100 meter dus uiteindelijk heb ik dat veld maar veranderd voor ’tijd tot bestemming’. Ook opwekkend. Ha!

Overigens zag ik in het nieuwe deel waar ik liep vaak een bordje dat de hond aan de riem moest. Helaas had ik en verkeerd riempje bij me, alleen de Ruffwear en niet de langere riem. Ik besloot de gok dus maar te nemen en een eventuele bekeuring met een glimlach aan te nemen.

Grappig genoeg kwam ik op een gegeven moment een auto tegen van de boswachter. Ik zag hem aan komen rijden en dacht dus dat nu mijn tijd gekomen was voor de bekeuring. Ik besloot niet hypocriet ineens het riempje in mijn hand te pakken maar gewoon door te lopen. De man zwaaide vriendelijk naar me. Blijkbaar was woef naast me aan de knie ook OK. Ik kwam hem later nogmaals tegen en ook nu was er niets aan de hand. Woef liep overigens nog steeds keurig met me mee, dus met of zonder riem, ze loopt bijna altijd op dezelfde plek.

klik voor groot

Uiteindelijk waren we weer terug bij het eindpunt van de uitgezette route en stond er 19 km op de teller. Ik besloot een rondje eraan vast te knopen en liep aanvankelijk een sullig kort rondje, maar koos uiteindelijk toch voor de rode route van 4 km om eraan vast te knopen. Op dat moment heb ik ineens een zwart scherm in mijn hand van de navigatie. Ik had wel gezien dat de batterij erg laag stond, maar zonder enige waarschuwing vooraf gaat het geval dus uit! Dat was een onaangename verrassing, want je zou verwachten dat je wel een soort melding van ‘battery low’ ofzo krijgt. Niet dus. Ik kan even niet bedenken hoeveel uur het geval nu gewerkt heeft totaal. Maar de rode 4 km route had gelukkig paaltjes, dus dat zou makkelijk zijn. Ik was even vergeten dat het eigenlijk een MTB pad is met allerlei klimmetjes en rare paden maar het was een goede oefening met vermoeide benen. Voeten netjes optillen en goed vooruit kijken waar je loopt!

Na precies 24 km staan we weer bij het hotel. Ik had nog wel een uur door kunnen lopen maar zo is het ook genoeg.

klik voor groot

Woef had de laatste paar kilometer nog even een stok gevonden en die enthousiast meegesjouwd. Hoewel ze totaal niet vermoeid leek, viel ze na het eten direct als een blok in slaap om alleen nog voor een kort avondrondje wel even mee te komen. Verstandig, lekker slapen na wat activiteit! Helaas was dat voor mij niet weggelegd door een bed met een enorme kuil
waardoor deze prinses op de erwt geen oog heeft dicht gedaan. Beetje jammer na de lange run.

klik voor groot

Op naar de volgende training dan maar. Morgen eerst een rustdagje!

Gegevens:

* afstand: 24 km
* temp 9

november 98 km – 2013 totaal 1.740 km

12.11.2013 – garderen – 9,5 km

Vandaag het eerste rondje in Garderen. Ik had niets uitgezet omdat ik morgen pas de langere duurloop ga doen. Die zette ik wel braaf in mijn Garmin en ook in de navigatie. Ik besloot om vandaag maar de blauwe route te doen die 8 km is, plus wat extra, zodat ik lekker makkelijk de paaltjes kon volgen en nergens op hoefde te letten verder. Zo gezegd zo gedaan. Al snel waren woef en ik op weg. Vol bepakt om te wennen aan de rugzak. De komende maanden zal ik waarschijnlijk op alle runs (behalve de temporuns) de rugzak met bepakking meesjouwen. Nieuw was deze keer ook de Spot locator. Die is bedoeld voor de UK wanneer ik in gebieden loop zonder mobiele telefoon dekking. Omdat het in mijn geval toch niet meer allemaal zo vanzelfsprekend is dat het allemaal goed gaat, wordt dat onderdeel van de vaste uitrusting als ik de bergen of de glens in ga. Niemand onderweg, geen dekking, dan maar een satelliet communicator. Ik gooide dus nietsvermoedend het geval in de rugzak en ging op pad.

Ik vond het rot lopen eerlijk gezegd. Overal kilo’s blad en een pad was vaak niet meer te zien. Ik stond ergens verwilderd te kijken welke kant ik nu op moest omdat er overal takken en takjes lagen en overal alles bedekt was met een enorme berg blaadjes na de storm van twee weken geleden. Maar uiteindelijk kwamen we natuurlijk overal goed uit en weer op een pad.

Toen het begon te schemeren, zette ik de Garmin aan met een backlight. Nee dus. Na krap 13 maanden geeft de Garmin FR910 geen licht meer. Hoera. Weer een stuk techniek dat niet meer werkt. Toen ik stond te pielen met het horloge, keek ik ook eens op de Spot en wilde een boodschap uitsturen. Ik haalde ook de telefoon tevoorschijn om te kijken hoeveel beacons er waren uitgezonden en of de berichten binnen zouden komen. Nee dus. Een handjevol beacons en geen bericht. Hoera 2. Misschien heb ik een slechte invloed op de techniek!

Ik besloot het maar te laten voor wat het was en voordat het helemaal donker zou zijn weer het bos uit te zijn. Zo hobbelden waf en ik ons eerste rondje in het Speulderbos van 9,5 km met haperende techniek en ergernis. Vooral dat licht van de Garmin irriteerde me mateloos. Waarom gaan die dingen zo snel kapot? Ik wissel af met de FR610 en merkte het dus niet eerder, maar echt betrouwbaar zijn die krengen dus niet. Dat wordt dus weer een proces van opsturen, 3 weken wachten en dan weer terug krijgen. Zzzzzzz.

Morgen gelukkig volop licht tijdens de run en ook aparte navigatie dus dat zal geen probleem zijn. Op naar de volgende run dan maar.

Gegevens:

* afstand: 9,5 km
* temp 10

november 74 km – 2013 totaal 1.717 km