**05.08.2014 – roeibanen – mixed interval – totaal 11 km**

Vandaag voor de eerste keer een mixed interval op het schema. Vorige week was het nog 3 x 1.000 mtr en daarvoor waren het vier 1000-tjes. Dat ging eigenlijk allemaal heel voorpoedig. Nu is het de bedoeling om steeds wat sneller te lopen naarmate de afstand korter wordt. Dat betekent dus eigenlijk versnellen tijdens vermoeidheid, omdat je er nu eenmaal al wat afstand op hebt zitten. De pauze is relatief kort met 2 minuten active recovery tussendoor.

Gisteren dus goed bestudeerd wat de bedoeling was en alles in de Garmin geprogrammeerd. Nog een keer goed gekeken en even uitgerekend wat de splits zouden moeten zijn bij bepaalde tempo’s. Dat valt nog niet eens mee, en dat is even oefenen zodat je later in een oogopslag ziet of je op schema ligt voor een bepaalde pace.

Omdat het ook vandaag weer warm wordt, ging om 5.05 de wekker. Woef had toen al lekker gegeten zodat zij straks ook gewoon op pad zou kunnen. Om 6.15 starten we bij de roeibaan. Van te voren trainde ik al met de K5 zoals ik elke morgen doe (in ieder geval als ik ga lopen). Momenteel zit ik nog even op 80 cmH20 en straks ga ik weer wat hoger naarmate de run dichterbij komt. Voor nu is onderhoud op 80 voldoende.

Eerst even inwandelen, daarna de warming up. Ineens vliegen 3 lepelaars vlak boven mijn hoofd. Geweldig! Ik had vanmorgen al twee klein zilverreigers gezien toen ik aan kwam rijden. Dat is toch echt wel bijzonder, want die zie je niet zo vaak. Wel de grote zilverreigers met de oranje poten, maar die kleintjes niet. Dat was dus al een goed begin van de ochtend. Ik leg de park hydro met verdund perensap bij het laatste meethuisje langs de baan en vervolg de warming up. Ik weet nog steeds niet goed wat ik va die warming up vind op deze manier. Langzaam en sloom vooral.

Maar dan klinkt daar toch het signaal al. Ik zet de metronoom aan en meteen kijkt woef naar me op. ‘Gaan we?’ Ja we gaan voor de eerste 2.000 meter. Die moet ik op HM doen maar wat is mijn HM tempo? Lastig, want het is lang geleden dat ik een HM liep en neem ik nu mijn PR tijd uit 2012 of een tijd van vorig jaar? Ik ben benieuwd. Ik kies een realistische tijd en ga van start. Het gaat eigenlijk vrij gemakkelijk. De metronoom tikt op 171 en dat voelt goed. Ik heb de Rapa Nui aan voor de verandering en dat voelt ook wel aardig. Dit is de eerste keer dat ik deze schoenen draag bij zo’n soort training. De eerste kilometer gaat prima en voordat ik het weet is de tweede kilometer ook voorbij. Ik hou zelfs nog even een beetje in aan het einde om vlak te lopen. Ik klok af op een keurige tijd die 10 seconden/km sneller is dan mijn geplande tijd.

Ik kom gelukkig precies weer uit bij het huisje zodat ik even snel een slokje kan nemen. De 2 minuten active recovery break is wel kort merk ik en al snel klinkt het signaal alweer voor de tweede lap van 1.600 meter. Die moet op 10K tempo. Jajaja, en wat is dat tempo dan? Mijn PR uit 2012 of die van 2014? Ik neem de tijd maar uit 2014 en ga van start. Het gaat allemaal aardig goed, alleen zijn de vliegjes onderweg irritant. Ik heb geen bril op en hoop maar dat ze niet in mijn ogen vliegen of dat ik er in stik tijdens het ademen. Maar voorlopig gaat alles goed…. het laatste stukje en ik klok af op 10 sec/kilometer sneller dan gepland. Mooi op koers dus in vergelijking met de eerste 2.000 mtr lap. Daar hoort een fraaie hartslag bij die niet oploopt in deze snellere mile.

Ook nu kom ik weer precies uit bij het meethuisje en ik kan dus even weer een slokje nemen. Puur psychologisch natuurlijk want dorst heb ik niet echt. Voordat ik pap gezegd heb, klinkt daar weer het piepje. Metronoom gaat weer aan en woefje versnelt ook weer braaf met me mee. Ik moet nu 1.000 meter lopen op 5K tempo. En weer dus de twijfel hoe snel dat dan zal moeten. Ook hier is het PR uit 2012 en ik liep al eeuwen geen 5K wedstrijd meer. Maar goed, ik koos een pace en ga van start. Een kilometer is makkelijk in te schatten en te bekijken onderweg omdat ik die tussentijden redelijk weet inmiddels. Ik merk wel dat het iets zwaarder wordt, maar het gaat nog steeds prima. Ik klok weer af op 10 sec/km sneller dan gepland. Ook nu dus weer keurig op schema.

Dan alweer de laatste lap. Eitje dit, terwijl het toch echt best een stukje is dat ik zo op tempo aan het lopen ben. De laatste lap is 800 meter op 3K tijd. Geen idee, ik keek in het boek wat dat zou moeten zijn bij mijn 10k en 5K tijden en gokte maar wat. Lopen… lopen… laatste rondje. Het is al aardig warm inmiddels maar 800 meter is maar een klein stukje in verhouding tot wat ik al gedaan heb. Nog even doorzetten.. en wederom een mooie tijd, ongeveer 10 sec/km sneller dan geplande pace.

Ik ben dik tevreden. op alle laps echt een mooie sprong qua pace (13 sec sneller per minuut per lap). Hartslag deed ook braaf mee. Toen ik bij de laatste lap 160 in beeld zag, wist ik dat het goed ging en dat de HF niet bleef hangen. Prima dus.

De training zit erop. Deze mixed interval staat nog een paar keer op het programma, dus ik ben erg benieuwd. Ik weet nu ongeveer de juiste streeftijden per lap. Natuurlijk was het vandaag geweldig mooi weer zonder wind, maar dit is wel bemoedigend.

Nog even de getalletjes:

schema: met 2 minuten active recovery break

2000 mtr op HM pace
1600 mtr op 10K pace
1000 mtr op 5K pace
800 mtr op 3K pace

Gegevens:

* 11 km
* temp 17

aug 41 km – 2014 totaal 1.787 km

**04.08.2014 – rottemeren – 8M – totaal 15,5 km**

Gisteren bleek dat ik vorige week echt niet goed gekeken had naar de maandag training. Ik deed toen 1M + 7M + 1M. Dat stond er helemaal niet, er stond gewoon 5M en dat was het. Helemaal geen mile recovery pace vooraf en achteraf, en ook geen 7 miles. Nou ja, was een prima training in de gietregen toen. Niet zo handig in de recovery week maar vooruit maar, ik kan het toch niet meer terugdraaien. Maar vandaag dus wel even goed gekeken en gewoon gedaan wat er stond: 8 miles met een normale warming up en cool down. Ik wilde deze ook – net zoals vorige week – netjes binnen MAF doen.

Omdat het weer een warme dag zou gaan worden, vertrok ik dus weer redelijk vroeg. Om 6.12 klik ik mijn horloge aan en zijn we op weg. Eerst even een warming up en ik geniet van de prachtige ochtend. Er hangt een lange mist over het water, het zonnetje komt langzaam op en overal hoor je vogels. Ganzen, lepelaars, een zilverreiger, ooievaars. Het is werkelijk alsof ik ergens anders ben en niet zo dichtbij huis. Mensen op de boten zijn nog in diepe rust, het water is spiegel glad.

klik voor groot

Omdat ik weer eens met de Nathan loop, maak ik tijdens de warming up nog wat kiekjes. Het is zo ontzettend mooi en ik ben blij dat ik mijn telefoon bij me heb zodat ik wat plaatjes kan schieten. Ik loop eerst richting de molen, en besluit dan eens het paadje te nemen dat langs de molen loopt, zodat ik tegen de klok in straks weer rond het water kan lopen (vanwege de zon). Ik loop daar dus nooit en het is echt prachtig. Ik loop over een soort sluisje en zo met het eerste licht en de mist is het echt mooi.

Ook maar even een kiekje van de molen dan!

klik voor groot

Daarna is het toch echt tijd voor de kern training en gaan we van start. Ik ben benieuwd hoe het vandaag gaat! Rustig aan beginnen, zodat ik mooi vlak kan lopen en helemaal binnen MAF kan blijven. Vorige week ging dat ook prima, en het is nu maar 2 kilometer meer. Ik sla linksaf richting de molen viergang. Wat een prachtig gezicht zo met die laaghangende mist en het ochtend licht. Er is nog helemaal niemand onderweg en het is goed te merken dat het vakantie tijd is, want ik word niet overhoop gereden door fietsers op weg naar hun werk. Er is gewoon helemaal niemand nog! Al snel passeer ik de molens. Wat ben ik een geluksvogel met deze mooie ochtend en wat ben ik blij dat ik weer zo lekker vroeg ben gestart. Het had eigenlijk nog wel ietsje eerder gekund! Iemand zei laatst dat het zo knap was dat ik steeds zo vroeg op pad ging, maar ik zou dit toch niet willen missen. Dit is toch geweldig? Lopen met de opkomende zon die straks langzaam de mist zal doen oplossen. Vogels die al in actie zijn en in afwachting zijn van de dag. Het mooie gladde water, de geluiden om me heen in de nog stille wereld. Zelfs de snelweg A12 is nog rustig zo in deze vakantietijd. Dat merk ik eigenlijk pas goed als ik linksaf sla en een heel klein stukje langs deze snelweg loop.

Ik kijk af en toe op mijn horloge. Ik hoef niet vaak te kijken, want de alert staat op een hartslag van 138 en daar wil ik nog ver van blijven! Dat lukt prima en ik hobbel vrolijk door. Woef vindt het ook allemaal best en is natuurlijk ook blij dat ik zo vroeg vertrokken ben.

Ik mijmer wat over lopen, en over de training van eergisteren. Die liep niet helemaal volgens plan, en iemand schreef me dat ik best even had kunnen doorlopen. Daar zou ik sterk en fit van worden. Nou, dat zal allemaal best maar ik probeer eigenlijk twee dingen te combineren in de trainingen. Misschien wel meer. Ik heb een mooie mix van tempowerk, duurloop en MAF training. Als iets niet ‘loopt’ kan ik wel gaan doordouwen, maar of je daar nou echt zoveel sterker mee wordt? Tuurlijk, in zekere zin wel, want de bedoeling van de zaterdag training was het leren omgaan met ‘vermoeidheid’. Maar dan moet die vermoeidheid wel ergens op slaan, en ook samenhangen met het lopen. Bovendien moet de inspanning ook niet onevenredig zwaar zijn in verhouding tot eerdere training(en). En dat laatste was dus zeker het geval. In de eerste plaats was ik gewoon heel erg vermoeid, ten tweede had ik door omstandigheden dit niet kunnen trainen. Ik vond het dus prima om af te breken op 8 kilometer en de rest van de 2 kilometer te laten voor wat het was. Soit. Mijn idee, mijn training, mijn lichaam. Ik ben er happy mee.

Zo mijmerend zitten de eerste 5 kilometer er al snel op. Het tempo is prima, mijn hartslag is fraai. Ademhaling gaat prima dus wat wil ik nog meer. De metronoom tikt deze keer zachtjes en dat loopt ook wel lekker. Grappig genoeg lijkt het aanvankelijk werkelijk veel te snel en struikel ik haast over mijn eigen voeten. Mijn ademhaling moet zich aanpassen maar als ik dan even verder ben, loopt het als vanzelf en voelt het ineens zelfs ‘langzaam’. Goed teken!

Langzaam komt de zon nu echt op en schijnt warm op mijn gezicht. Het voelt allemaal prima, en ik geniet van de natuur die nu echt wakker wordt. Inmiddels is er ook meer leven op de plas, want mensen worden nu duidelijk ook wakker.

Inmiddels ben ik al over het bruggetje en zitten de eerste 10 kilometers er al op. Grappig. Het gaat dus eigenlijk heel snel en heel voorspoedig. De tijd vliegt voorbij en de kilometers ook. Ik heb nog steeds een prachtige hartslag die duidelijk nog wel reactief is, want ik tikte eventjes 140 aan per ongeluk, toen ik het bruggetje op moest lopen. Dat waren ook echt maar twee stappen, maar toch jammer, ik had beter even terug kunnen schakelen om helemaal niet boven de 138 te komen. Maar al lopend zakt het weer keurig naar mijn normale waarde.

Ik mijmer nog even door over het lopen en hoe het nu allemaal eigenlijk werkt (of niet). Wat leer ik hier nu van? Toen ik begon met MAF was de 8 kilometer test al een uitdaging. Ik liep immers niet meer zoveel continu en al helemaal niet meer op hartslag. Dat was dus wel even wennen weer. Maar die MAF tests gingen al snel beter en ik kreeg steeds nettere tijden te zien op de 5 mile test. Ik was er nu al overheen, want de eerste 10 kilometer zaten er al op. En zowel mijn tempo als hartslag was een stuk beter. Nu zijn de omstandigheden vandaag bijna optimaal, want de temperatuur is prima, en er is geen wind. Maar dan nog….

Ik heb er inmiddels 11 kilometer op zitten en ga beginnen aan de laatste 2 kilometers. Ik sla rechtsaf richting de roeibaan en besluit een paar rondjes daar te lopen op het korte stukje, zodat ik straks dichtbij de auto ben en ergens anders de cooldown kan doen. Ik heb de roeibaan nu eigenlijk wel eventjes gezien! Dat laatste stukje gaat ook allemaal prima en na 13 kilometer klok ik af met een mooie tijd en een gemiddelde HF van 134 (twee stappen dus per ongeluk 140 aangetikt) !! Geen verval qua pace en geen cardiac drift. Happy.

Ik begin met de cooldown en kan nog even wat foto’s maken van deze prachtige ochtend.

klik voor groot

Ik loop voor de cool down even echt langs het water en dat is erg mooi. Ik kom helemaal tot rust. Inmiddels zijn de mensen op de bootjes echt wakker en kom ik de eerst wandelaars tegen. Tijd dus om naar huis te gaan. Het was een prima run, waarbij ik niet alleen genoten heb, maar ook alle trainingsdoelen bereikt heb. Ik ben tevreden.

Gegevens:

* 15,5 km
* temp 17

aug 30 km – 2014 totaal 1.776 km

**02.08.2014 – week 7: 1M + 10K + 1M – rottemeren – totaal 14 km**

Weer een lastige training. Eigenlijk een test run over 10K op het programma maar met 25 graden was er niet echt iets aantrekkelijks te vinden. Bovendien is helaas door omstandigheden de laatste 3 weken niets gekomen van de tempotraining die je zo nodig hebt voor een goede 10K dus zag ik er ook niks in. Eergisteren ging de 5K tempotraining op 10K tempo prima, maar dan nu ineens 10K? Ik had er een beetje hard hoofd in eerlijk gezegd. Maar niet getreurd, ik had bedacht dat als S zo lief zou willen zijn om te fietsen op schema, ik hem zou kunnen volgen alsof het een wedstrijd was. Nog nooit zoiets gedaan natuurlijk, maar het was het proberen waard tenslotte.

Zo vertrokken we dus klokslag 5 uur voor onze race van fietser tegen runner. Woef zou gedurende de 10K in de kar gaan zodat we niet op haar zouden hoeven letten. Kind kan de was doen. Rond 5.30 starten we voor de warming up. Daarna een rustige mile op easy pace. Dat gaat wel erg langzaam en het voelt niet eens zo langzaam. Hum.. dat gebeurde me eergisteren ook al, maar toen kwam het allemaal nog goed. Na deze rustige mile gaat woef de kar in en gaan we van start voor onze test run. Hop hop…. Even tempo zoeken, en vooruit maar. De eerste kilometer loopt goed, de tweede ook. Onze horloges blijken iets te verschillen maar het gaat allemaal prima. De derde lap gaat ook goed, ik zie achteraf dat S iets te snel fietste in die lap. Maar dan merk ik al dat ik hem toch een beetje kwijt raak. Met de derde kilometer zit ik nog op schema. In de vierde kilometer vind ik het al zwaar worden. Geen idee waarom, mijn hartslag is niet eens boven de 150 dus er is geen enkele reden waarom het niet sneller zou kunnen. Het is warm en vochtig. Ik hobbel door, kilometer 5 gaat voorbij maar het gaat gewoon bagger. Echt versnellen kan niet. Hoe zit dit nu? Donderdag liep ik sneller zonder morren, zonder hulp en gewoon met waf los bij me. Raar zeg. Is dit nou inderdaad een mentaal dingetje dan? ik heb al weken geen 10K op tempo gelopen. Ik vond de 5K helemaal prima eergisteren maar dat was maar 5K en geen 10K. Te voorzichtig gestart? Ik wil eigenlijk niet meer maar dat is natuurlijk echt onzin. Gewoon even doorlopen, er is werkelijk niets waarom ik niet door zou kunnen lopen. Hartslag is nog steeds niet hoog. Ik ben wel vermoeid. Gewoon ‘moe’. Korte nachten door de warmte zoals iedereen, weinig slaap en nog steeds niet echt bijgeslapen. Wat ga ik doen? Ga ik doorlopen? Zo rommelen we verder. S heeft uiteindelijk toch ingehouden en is niet doorgefietst op het tempo dat ‘moest’. Hij liep zo ver al op me uit, dat had geen zin. Hij pikte me dus weer op om verder te gaan. Uiteindelijk zeg ik op 7,5 km dat we nog 500 meter lopen. Ik kijk op de klok, en besluit wat te versnellen zodat ik in ieder geval nog op een beetje snelle tijd uit zal komen op de 8 km lap. Dat lukt ook maar het is wel erg matig allemaal. Gemiddelde HF van 148 met max van 158 aangetikt. Idioot gewoon.

Ik vind het op zich welletjes en vind het niet erg zo. Van 5K naar 8K is een grote stap. Er is nu eenmaal niets getraind op tempo continu dus wat wil ik nou eigenlijk. Maar toch.. het was me natuurlijk gewoon gelukt als ik was doorgelopen en dat zeurt nu een beetje door in mijn hoofd. De bedoeling van de training was immers ‘leren’ omgaan met vermoeidheid tijdens een training die buiten de comfortzone valt. Dit was dus een mooie oefening. Maar komende week staat eigenlijk nog zo’n soort training op het programma. Dus er zijn nog volop kansen. Bovendien is het schema nog 8 weken en zal ik vanaf nu gewoon het schema kunnen volgen zoals ik afgelopen week ook heb gedaan. Alles ging prima, alleen vandaag dus niet helemaal. Maar ik had natuurlijk eerst gisteren nog even het boek moeten lezen en dan had ik me gerealiseerd dat ik wel door had moeten trekken. Maar ik vond het donderdag al zwaar en afzien. Misschien heb ik daardoor gedacht dat de stap van 5K naar 10K te groot was voor vandaag.

Ik weet het niet. Raar spelletje dit…… Tijd voor revanche over 3 weken: dan doen we weer fietser tegen runner!!! Ik hoop dat het dan iets minder warm is en dat ik eindelijk ben bijgeslapen. Bovendien heb ik er dan 3 weken normale training op zitten. Wacht maar!

Na de 8K lopen we nog een easy mile en doen we de cool down. Woof is blij dat ze weer lekker mee mag rennen en zo komen we na 14 km weer bij de auto. Genoeg voor vandaag. Maandag weer verder, dinsdag een mixed interval.

Gegevens:

* 14 km
* temp 18 – warm en vochtig

aug 14 km – 2014 totaal 1.761 km

**31.07.2014 – rottemeren – 1M + 3M + 1M – totaal 11 km**

Vandaag weer een brain training net zoals op 3 juli. Helaas is deze training er dus inmiddels meer dan 3 keer uitgevallen. Dat is jammer, want voor mij is dit echt een uitdaging en heel belangrijk om progressie te boeken. Maar wat niet gaat, dat gaat niet, dus vandaag gelukkig wel weer mogelijk!

Ik startte weer redelijk vroeg, net voor 7 uur in de ochtend. Helaas scheen de zon toch al uitbundig en was het eigenlijk al heel erg warm. Ik kwam ontzettend moeilijk op gang op de roeibaan. Werkelijk sukkelend deed ik mijn eerste mile op RWR. Ik kroop bijna. Moet dit een tempo training worden? Ik was mijn metronoom ook nog vergeten, dus geen externe prikkel om mijn poten op te tillen dus! Na de mile dan maar beginnen met de temporun. Niet nadenken, gewoon mantra opzeggen en ‘gaan’. ‘Ik ben fit en ik ben sterk…. Nou hahahaha ja hoor. Wafje liep dapper voor me uit. Tongetje uit haar bekkie al. Gossie. Ook al warm.

Na de roeibaan linksaf richting het bruggetje… Zware poten en ik kwam nauwelijks tegen het bruggetje op. Daar was ook de eerste kilometer voorbij. Ik zie in de gauwigheid als ik op mijn horloge kijk al traag tempo in het schermpje. Oeps.. dat is toch geen tempo training??? Balen maar gewoon doorzetten dan maar. Letten op lichaamshouding… cadans een beetje omhoog, hellen vanuit de enkels, geen heupknik, niet vanuit de benen lopen maar vanuit de kern. Kracht is niet nodig, gewoon laten vallen en vooruit maar. Toch is de eerste mile redelijk snel voorbij. De tweede kilometer komt al snel in beeld en ik ben al een flink stuk sneller. Gelukkig. Nog even doorzetten….en ja, daar is de 2,5 km al in beeld. Ik weet niet meer wat daar stond als tijd want ik keek te laat. Bij de derde kilometer zie ik dat ik al bijna op mijn streeftempo ben uitgekomen. Nu dus vasthouden maar… De zon schijnt uitbundig. Pal op mijn gezicht. Ik heb het berewarm, het zweet druipt over mijn gezicht. Mijn lichaam is niet eens echt warm, maar ik zweet gewoon als een otter en ik heb een heel warm gezicht. Niet zeuren nu, gewoon even doorlopen, voordat ik bij de snelweg weer ben, is het rondje al klaar. De vierde kilometer komt in beeld…. Het gaat best aardig, af en toe tikt de hartslag de 157 aan en dat merk ik op zich wel. Maar het mag ook gewoon bij dit tempo. Niks aan de hand, eigenlijk gaat het makkelijker dan de vorige keer toen ik echt wilde stoppen om even te wandelen. Nog maar een kilometertje, er kan dus niets meer gebeuren….. En ja… ik klok af op een keurige pace, ruim 15 sec/km sneller dan op 3 juli en gewoon mijn 10K tempo van dit moment. Helemaal niet gek met dit weer. Niet slecht en het is blijkbaar wel trainbaar dus. Jammer dat er drie van deze trainingen zijn uitgevallen.

Ik sukkel nog een mile door en die is toch echt een stuk sneller dan de eerste opwarm mile. Ik heb op de grafiek ook aardig wat drift in deze 5K, maar de warming up was niet optimaal. Daarom valt het me eigenlijk nog mee dat ik toch nog redelijk op stoom gekomen ben.

Woeffie heeft het ook prima gedaan. Ze bleef gelukkig aardig bij me rond de plas. Voor zaterdag staat er nu eigenlijk een 10k race op het schema. Maar het wordt weer erg warm. Ik denk dat ik maar zelf een test run probeer te doen, met S. op de fiets gewapend met horloge en planning qua tijd. Ik zie mezelf niet met 26 graden ineens een goede race lopen, maar in de ochtend kan ik er misschien nog wel iets aardigs uitpersen.

Nu eerst lekker rustdagje.

Gegevens:

* 11 km
* temp 21 – onbewolkt, zonnig

juli 283 km – 2014 totaal 1.747 km

**review: met de hond op pad – hurtta rain coat**

Hoewel de mussen al enkele weken van het dak vallen, is inmiddels daadwerkelijk met het noodweer van enkele dagen geleden de Hurtta raincoat uitgeprobeerd. En met succes! Aanrader. Lees verder op de review pagina.

**29.07.2014 – roeibanen: 1.600 + 3x-1.000(3′) + 1.600 – totaal 9 km**

Vandaag weer interval training op het programma. Vorige week deed ik 4 maal een 1000-tje, vandaag hoefde ik er maar 3 dat was een fijn vooruitzicht. Overigens vergat ik gisteren de pagina van mijn schema om te slaan naar de nieuwe week en deed ik dus per ongeluk een te lange training. De kern had geen 7 miles moeten zijn maar 5 miles. Nou ja niks aan te doen, keurig binnen MAF gelopen zullen we maar zeggen, maar het is wel dom in een herstel week.

Ik was toch al vroeg op pad vandaag omdat ik niet zeker wist wat voor weer het zou worden. Met een zonnetje erbij is het allemaal extra zwaar en ook niet leuk voor woef. Om 5.50 ging dus de wekker en om 6.30 waren we op pad. Goede start van mijn verjaardag! Maar het was bewolkt en vochtig en vandaag was voor mij de toch vrij stevige wind de uitdaging.

Na de warming up een 1600-tje op recovery pace. Heerlijk rustig hobbelen en op weg naar het einde van de roeibaan waar ik mijn flesje water ook even neerzette. Daarna starten voor de eerste lap. Die ging een beetje te snel. Ik bedacht dat ik er nog maar twee hoefde en wat een kleine training het eigenlijk zou zijn….. De tweede lap ging prima maar ook weer net te snel. Niet echt slim, want ik had bedacht hoe snel ik wilde lopen en had dat ook teruggerekend naar ‘elke 200 meter’. Maar ja, als je lekker aan het lopen bent, ga je ook niet steeds op je horloge kijken. Nog maar 1 lapje te gaan maar ik merkte wel dat de accu een beetje leeg raakte. Toen ik dus de bocht weer omging voor het laatste stukje van de laatste lap kreeg ik het ineens zwaar door de volle tegenwind daar op de open roeibaan. Dat viel echt tegen en ik kon mezelf niet meer echt aanzwengelen helaas. Ik verloor 10 seconden op deze laatste lap en dat is heel erg zonde.

Op zich allemaal mooie getalletjes. Zelfs als ze alle drie zo ‘langzaam’ waren gegaan als de laatste lap, was het prachtig geweest aangezien dat momenteel sneller is dan mijn 5K tijd maar door deze opbouw is het toch niet zo netjes allemaal, ook al waren de eerste 2 behoorlijk snel. Verval van 10 seconden is gewoon teveel. Volgende keer dus ‘netter’.

Gegevens:

* 9 km
* temp 21 – winderig

juli 271 km – 2014 totaal 1.735 km

**28.07.2014 – roeibaan – 1M + 7M + 1M – totaal 16 km**

Vanmorgen regende het niet alleen keihard, maar onweerde het ook. Ook al zat ik dus al vroeg kant en klaar om te gaan lopen, dat stelde ik nog even uit vanwege het onweer. Maar uiteindelijk werd het stil en vertrokken we dan alsnog voor onze run. Het regende werkelijk pijpenstelen dus het was weer een mooie gelegenheid om de Montane jas te testen. Ik gebruikte deze jas al in Duitsland een paar weken geleden en dat beviel prima. Ik zal de review zo snel mogelijk opnemen op de review site.

Maar niet alleen ik droeg een peperdure jas tegen de elementen, ook woef kreeg haar vuurdoop met de Hurtta coat. Die is gekocht voor Schotland, maar dit weer was een prima kans om eens te kijken of het uberhaupt een beetje bevalt. inmiddels is de review klaar en hier te lezen.

klik voor groot

Toen ik bij de roeibaan kwam, was het werkelijk noodweer. Gelukkig was ik niet de enige gek, want er werd ook getraind op de roeibaan. Eerst maar eens de jas aantrekken bij woef en mezelf klaarmaken voor de training dan! Al snel waren we op weg. De regen tikte vrolijk tegen mijn jasje en ik moest aanvankelijk erg wennen, want het leek even erg warm aan te voelen. Woef keek niet op of om van haar jasje en rende vrolijk heen en weer. Kon ik mooi even kijken hoe het allemaal bleef zitten! Nou prima dus.

Na de warming up startte ik de training. Eerst een mile op recovery pace. Ik hobbelde maar even rustig RWR om even op gang te komen. Daarna de kern training van 7 miles op base pace en die wilde ik proberen binnen MAF te doen. Rustig hobbelden we voort. Het was echt vreselijk weer maar ik amuseerde me kostelijk eigenlijk. Al snel was ik na het eerste rondje weer terug bij de start en het clubhuis van de roeibaan. Helaas toen ineens onweer, maar zonder bliksem, dus hobbelde ik even een rondje over de onderste en bovenste baan dichtbij het clubhuis om af te wachten hoe het weer zich zou ontwikkelen. Regen is prima, maar onweer en zeker bliksem is geen goed idee en al helemaal niet met al dat water. Maar al snel werd het weer stil, dus liepen we weer rustig naar het einde van de roeibaan. De hartslag bleef werkelijk keurig binnen MAF en lag zo rond de 135 schatte ik. Tempo bleef ook mooi constant dus ik had geen klagen. Rustig liepen we verder en verder. Vanwege het gekke weer maakte ik een vreemd lusje zodat ik uiteindelijk weer de andere kant op zou lopen. Ik wilde namelijk niet over de buitenweg lopen omdat er weinig zicht was voor auto’s met dit weer. Daar dus maar even wegblijven. Al rekenend kwam ik precies uit qua route zag ik dus dat stemde me tevreden. Het is altijd vervelend als je dan ineens ’tekort’ komt aan het einde en sukkelig nog wat heen en weer moet lopen.

Ik was best tevreden eigenlijk hoe het allemaal liep. Het jasje zat uiteindelijk prima, niet te warm en toch lekker droog qua lijf. Natuurlijk plakte mijn short aan mijn benen, waren mijn voeten inmiddels verweekt en waren ook mijn kousen totaal doorweekt. Maar dat mag allemaal de pret niet drukken onderweg en het vooruitzicht van een lekker droge hond straks bij het einde van de run, is prettig. Prima dat het jasje zo goed zit.

Na de 7 miles (keurig vlak gelopen, HF gemiddeld 134 met continu loop en weinig drift) nog een mile recovery pace, daarna de cool down en daarna zit het er weer op. Na 16 fijne kilometers zijn we weer terug bij de auto. Helemaal mijn weer, echt zalig. Niemand te zien (de roeiers waren ook al snel verdwenen), lekker koel en prima te lopen.

Woef krijgt een hapje te eten, ik maak haar koppie droog en trek zelf mijn lekkere vest aan. Prima training, lekker gelopen. Op naar de volgende run. Dan zal ik me weer wat meer moeten uitsloven met de 1000-tjes. Dat gaat vast ook prima lukken op mijn birthday run 🙂

Gegevens:

* 16 km
* temp 18 – slagregen en wind
* HF average 134 continu ruim binnen MAF!

juli 263 km – 2014 totaal 1.726 km

**26.07.2014 – week 6: progressierun – rottemeren – totaal 28 km**

Vandaag was ik juist voor de wekker al wakker die me om 3.50 weer zou wekken voor de lange run. Het is nog steeds klote weer, warm en vochtig. Niks aan. Daarom toch maar vroeg op pad en met de hondenkar, want ik vond het eigenlijk toch te warm en te ver voor waf om alles mee te doen. Om 4.30 rijden we dus weg richting de start. Fietsje, hond en kar achterin de auto. Als we aankomen, hebben we bijna een kwartier nodig om alles klaar te krijgen voor vertrek maar om 5.12 vertrekken we dan toch voor ons rondje.

Waf heeft haar coolband om en is meteen vrij wild en druk. Het is nog donker en ik zig zag weer door de ganzenkak. Het is de bedoeling dat ik in ieder geval de kerntraining doe van 21 km progressierun. Eigenlijk wil ik wat verder lopen, omdat ik al een paar keer rond deze afstand gelopen heb en voor mezelf wat verder wil lopen. Maar ik wil me ook aan het schema houden, dus vooruit maar. Eens kijken waar het schip strandt. Maar na 400 meter voel ik al dat ik enorm nodig moet plassen. Huh? Toch braaf gedaan voor vertrek. Het voelt niet lekker. Wat nu? Het is hartstikke open daar qua landschap maar het is nog wel donker en erg vroeg. Zal ik toch maar….. Nog nooit gedaan maar ik moet wel nodig. Ik besluit terug te gaan naar het gebouw waar wat boten buiten staan en ik loop even heen en weer. Nergens camera’s te bekennen en ook al zal ik met mijn blote billen richting de weg zitten, het moet dan toch maar. Ik hurk en doe schichtig mijn short naar beneden. Gaat dat goed? Woef kijkt op een afstandje nieuwsgierig toe maar ik doe maar alsof ik haar niet zie. Als ik hard ga roepen dat ze weg moet gaan zal ze dat toch niet doen. Gek genoeg plas ik niet eens over mijn schoenen. Wat een opluchting. Ik vind het wel stom en genant maar goed. Zo een lange run starten is ook niks. Daarna dan toch eindelijk echt op weg.

De metronoom tikt sneller dan vorige week en dat valt niet eens mee. Qua ademhaling loopt het lekkerder dan op de veel te trage cadans van vorige week. Ik kan nu makkelijk 2/4 aanhouden en dat gaat goed. Maar wat is het tempo laag! Ik kan blijkbaar beter schakelen op een lagere cadans maar ik besluit toch door te lopen op deze cadans vanwege de ademhaling en omdat je nu eenmaal efficienter loopt op een hogere cadans. Dat het langzamer gaat aan het begin, is niet erg. De hartslag blijft ook mooi laag.

klik voor groot

We lopen langs de roeibanen tussen de ganzenkak en gaan daarna voor de verandering eens eerst naar rechts, weer terug naar de Rottemeren voor het rondje. Dat is wel prima zo, want de eerste 5 km zit er alweer bijna op als we gevoelsmatig dus ‘starten’ vanaf de parkeerplaats. Ik ben niet helemaal tevreden over de eerste 5 km lap, hoewel dat natuurlijk onzin is, omdat we iets anders lopen dan vorige week nu. Door naar de tweede ronde dan maar en die gaat ongeveer net zo snel als de eerste ronde. Als we 11 km erop hebben, gaat woef de kar in. Ik vind het welletjes voor haar nu. S. gaat dat doen en geeft haar ook water en ik hobbel door. Het duurt een hele tijd voordat ik geloei achter me hoor aankomen. Waf in de kar die als een idioot zit te jammeren. Aansteller. Kop uit de kar, tong op haar voetjes en huilen maar. Als ze weer bij me zijn aangesloten, is het blijkbaar weer OK en is ze stil. We gaan door en gaan over het bruggetje. Daarna moet S weer even stoppen om iets te doen aan de kar en als hij weer start gaat het mis. Ik hoor een enorm gevloek achter me en als ik omkijk, zie ik nog net woeffie over de weg rollen terwijl de kar over haar heen rolt. Gossie wat gebeurt daar nou?? Ik stop en keer om. Woef is eruit gesprongen en werd dus overreden door het karretje. Stakker 🙁 Ik prop haar weer in de kar en we doen maar het voorste luikje dicht zodat ze er niet meer uit kan. Nu wordt ze rustiger en gaat liggen. Ik ga achter de kar lopen zodat ze me kan zien en we gaan gauw verder met de run. Wat een gedoe, ik hoop maar dat ze niet geblesseerd raakt. Ondertussen heb ik ook het 15 km punt bereikt en ik wil gaan versnellen. Daarvoor is het best fijn als S voor me fietst en ik bovenop de kar kan lopen als een soort ’trekker’. Als we langs een groep mooie lepelaars komen, laat S ineens het tempo zakken. Als ik ‘he’ roep, knijpt hij als een gek in de remmen waardoor ik dus bijna over de kar heen klap omdat ik er vlak achterop loop. Ik boos, hij boos. De irritatie groeit….. We lopen door maar het wil niet zo lekker met de kar en mij. Woef is inmiddels rustig maar toch…. Ik mopper, S moppert.

klik voor groot

Ik doe mijn uiterste best om rond HM tempo uit te komen voor de laatste 7 kms. Dat gaat redelijk maar is na deze afstand nog beste even een uitdaging op deze warme dag. Ik probeer nogmaals aan te sluiten bij de fiets maar om een of andere reden lukt dat niet. Mopperdemopper. Als ik naast de fiets ga lopen, stoot ik me ineens weer aan de kar. Ik mopper weer en baal. S baalt ook. De volgende keer moet ik maar alleen roept hij…. Nou ja, dat soort dingen.

Uiteindelijk gaat het de laatste anderhalve kilometer toch goed. S. doet lief zijn best om net voor me te rijden, ik geef met ‘ho’ en ‘hup’ aan of het tempo een beetje goed is. Zo rommelen we door het laatste stukje maar de tijd is goed. Ik klok af en ben op zich tevreden.

S. gaat de kar vast weg zetten in de auto en komt me daarna weer achterop, want ik ga nog 4 rustigere kilometers lopen om de afstand iets te vergroten. Dat gaat ook nog prima en uiteindelijk klokken we af op 28 km.

Waf krijgt nog water bij de auto. Ik vergat haar bakje, dus ze drinkt uit de deksel van de schudbeker die ik voor mijn hersteldrankje had meegenomen. Dat dan maar niet, zij gaat voor en ze kan prima drinken uit het miniscule bakje.

Helaas zitten de banden van de kar en de fiets onder de ganzenshit en grijpt S daar dus lekker in. Die is weer niet blij en begint weer te roepen dat ik de volgende keer maar alleen moet gaan. Inmiddels schijnt het zonnetje al volop en zie ik zweetdruppeltjes op zijn hoofd parelen. Beetje warm denk ik (grapje).

We hebben het maar weer mooi gedaan zo als gek trio. Beetje jammer van de aanrijding met de kar. Ik hoop dat woeffie OK is, maar dat zullen we later wel ontdekken.
Moe maar toch wel een beetje tevreden gaan we naar huis. Gek idee dat we er toch alweer zo’n stuk op hebben zo aan het begin van deze ochtend.

Op naar de volgende run!

klik voor groot

Gegevens:

* 28 km
* temp 21
* HF average 138 bpm

juli 247 km – 2014 totaal 1.710 km