**03.10.2014 – lincolnshire – 14 km**

Na ons korte rondje vandaag maar weer een langer rondje. Zowel woef als S. zijn OK en ook de fiets is in orde. Ik ben ook prima dus vooruit maar en al snel hebben we een rondje bedacht voor vandaag. Binnenkort gaan we met de auto op pad voor een rondje verder weg van huis maar aangezien we vanmorgen al naar Donna Nook zijn geweest, blijven we maar even dichter bij huis.

We kiezen voor een combi van de run van gisteren met de Roman Way en dan over de weg via Salmonby weer terug richting Fulletby. Ik had al gezien dat het einde een stijging zou zijn van 59 meter naar 140 meter dus dat is wel een klimmetje. Onderstaand het plaatje van het hoogteprofiel.

Eerst maar eens warmlopen. Het is weer een stralende dag gelukkig!

klik voor groot

Door het veld, even klimmen en rechtsaf weer richting Belchford. Vanmiddag hebben we gegeten in de Blue Bel Inn. Hoewel… S. heeft wat gegeten en ik niet want ik heb mijn bord weer terug gegeven. Dat doe ik dus echt nooit, maar zwartgeblakerde worstjes hoef ik echt niet en na een uur wachten op onze lunch had ik ook al niet meer zoveel zin dus ik vond het al lang best. Ik kon nu tenminste gewoon lekker lopen zonder volle buik!

klik voor groot

Ik probeerde gewoon lekker continu te draven en binnen MAF te blijven. Op dat heuveltje onverhard door het veld lukte dat natuurlijk niet maar het viel me alleszins mee. Door het dorp, en over de Roman Way ging het allemaal boven verwachting goed eigenlijk.

klik voor groot

Na de Roman Way sloegen we deze keer rechtsaf naar Tetford en daarna door naar Salmonby. Deels over de weg en een klein stukje nog over een pad richting een watertje. Best een aardige route en ik sukkelde lekker door.

klik voor groot

Na het pad sloegen we rechtsaf richting het huisje en vanaf daar zouden we gaan klimmen. Ik was erg benieuwd hoe dat zou gaan maar ik wist al dat ik boven MAF zou komen. De keuze was dus doorlopen en boven MAF uitkomen maar proberen de klim te halen of stoppen en omhoog wandelen wat ook niet zo makkelijk zou zijn. Ik koos ervoor om te proberen om de hele heuvel te beklimmen maar wel onder een bepaalde hartslag te blijven en dat lukte!

Ik liep rustig maar gestaag en het einde van de heuvel naderde. Dat ging eigenlijk wel goed! Daarna een klein stukje even vlak en daarna nog een stukje omhoog! Maar ook dat lukte en al snel liepen we weer naar links over de weg naar de cottage. Vanaf daar nog maar een klein stukje. Ik had dus een keurige ronde continu gedraafd op rustig tempo met mooie hartslag waarbij ik natuurlijk ruim boven MAF uit ben gekomen op de klim, maar heb ik die wel helemaal gedaan!

S. kwam me ook al snel weer achterop rijden. Hij had het laatste stukje van de heuvel niet gehaald op de fiets en had een stukje moeten wandelen. Volgende week nog eens proberen, ik weet zeker dat we het dan allebei weer net makkelijker doen!

Ik klokte af en begon aan de cool down. We hadden toch even op ons gemakje 14 km gelopen en het voelde heerlijk. Op naar de volgende run.

klik voor groot

Gegevens:

* 14 km
* temp 20

okt 34 km – 2014 totaal 2.366 km

**02.10.2014 – lincolnshire – 7 km**

Het is vandaag een schitterende dag met volop zon. Vanmorgen hebben we boodschappen gedaan en in Boston een nieuwe camera gekocht dus die kunnen we mooi onderweg uitproberen. Jammer genoeg ging de oude ineens kapot! Maar met dit mooie weer én een mooie route voor de boeg kunnen we ons eens even uitleven qua plaatjes schieten.

We gaan een bekende route lopen die ik vorig jaar ook deed. Maar nu gaat S mee op de fiets, zodat hij de route ook eens kan zien!

klik voor groot

Vol goede moed dus op pad. Ik had deze keer maar mijn uitgescheurde trail schoenen aan en hoopte er maar het beste van qua voetjes. Ik weet het zo langzamerhand ook niet meer. Eerst een stukje over de weg, daarna rechtsaf door het veld en vanaf daar alleen maar door het veld richting Belchford.

Het was prachtig vanwege het mooie licht en de zon. Ook al zijn de velden op dit moment leeg en al omgeploegd, het blijft mooi.

klik voor groot

Het was voor S op de fiets wel zwaar, maar hij sloeg zich er dapper doorheen. Ik liep lekker op MAF continu en ging daar alleen bij een helling even overheen. Ondertussen maakte ik met de telefoon ook wat plaatjes. Met het mooie weer zouden die ook zeker lukken.

klik voor groot

Na het veld sloegen we rechtsaf richting het dorpje. Even een stukje over de weg dus dat is ook wel lekker op de fiets. Woeffie had het best warm maar het was allemaal nog prima te doen.

klik voor groot

Langs de Blue Bel Inn waar we al wat gegeten hebben na een eerdere run en weer rechtsaf het veld op over de Viking Way. De Viking Way is een 147 mile lange route waar we nog maar een klein stukje van hebben gezien.

Dat is ook een erg mooi pad maar op de fiets ook niet echt super makkelijk!

We hobbelden/hijgden/ploeterden vrolijk verder en het schoot al aardig op. Het plan was om deze ronde te doen en dan een lusje rond de boerderij erachteraan te lopen omdat het anders erg kort zou zijn.

Ik hobbel door de gaten en bobbels en roep naar S. of hij nu begrijpt waarom ik niet een enorm hoge cadans heb op dit terrein. Ik hoor geen antwoord, kennelijk is hij nog ergens een foto aan het maken.

Op een gegeven moment ga ik vast door een hekje en loop verder. Loop nog wat verder en kijk eens om. Mmmm dat klopt niet, want inmiddels zou ik S wel moeten zien op zijn fietsje. Ik besluit om te keren en klauter weer omhoog. Daar komt S. uiteindelijk weliswaar aan maar hij ziet er wat verwilderd en vies uit.

Hij was over de kop geslagen en de ketting was er ook af. Vandaar zijn vieze zwarte handen. Hij heeft gelukkig niets maar is wel vies en bezweet. Arme stakker. We wandelen verder, want we zijn er inmiddels bijna en het laatste stukje gaat toch over een veld met schapen. Dat extra lusje komt er dus niet meer van en na 7 km zijn we alweer thuis.

klik voor groot

Als we van het weiland afkomen, hopst woeffie ineens vreemd met een pootje en als ik gauw kijk wat er aan de hand is, zit er een wesp! Waarschijnlijk is ze gestoken. Ik zie verder niets, maar dat wordt dus even alles goed in de gaten houden de komende uren.

Zo is elk rondje dus een beetje gek deze keer! Maar mooi was het en de camera doet het. Ook weer leuk.

Update zowel waf als S zijn OK. Woef kreeg geen dikke poot of iets dergelijks, S. heeft ook niets aan de tuimeling op het gras overgehouden en de fiets lijkt ook OK. Op naar de volgende run dan maar weer.

Gegevens:

* 7,3 km
* temp 18

okt 20 km – 2014 totaal 2.352 km

**01.10.2014 – lincolnshire – 13 km**

Vandaag weer op pad voor een lekker rondje. Het was in de ochtend stralend mooi weer geweest en we hadden lekker geluierd in de tuin. Maar zo tegen het einde van de middag leek het wel lekker om een rondje te lopen nog. Ik had een route uitgezet deels door het veld en deels over de weg, maar precies hoe lang het allemaal zou zijn, wist ik niet precies.

klik voor groot

We hadden aanvankelijk even moeite om de route te vinden op de Teasi maar eigenlijk doordat we eigenwijs de verkeerde kant opliepen en dachten dat de Teasi ons de verkeerde kant op wilde hebben. Nee dus en na een paar keer opnieuw de route ingeven, waren we dan toch op pad en kon de Teasi ons ook de weg wijzen. Beetje valse start dus eigenlijk.

klik voor groot

Maar al snel klopte alles en hobbelden we door het veld en S. op de fiets ploeterend. Het was redelijk te doen en ik sukkelde door. We konden ergens even niet thuisbrengen hoe de route nu liep maar ook al wees het plaatje rechtdoor en sloegen wij rechtsaf waar het pad liep, bleek het allemaal toch te kloppen.

Veel te snel kwamen we weer bij de weg uit en dat bleek best een drukke weg te zijn. Niet prettig en hoewel we natuurlijk deze keer de riem bij ons hadden, was het niet echt fijn lopen. Misschien kwam het door mijn schoenen of door de warmte maar ik werd er niet echt happy van. Ik voelde me opgejaagd en ik bleef maar doorsukkelen over die klote weg. Uiteindelijk sloegen we weer ergens rechtsaf een veld in en uiteindelijk kwamen we op de Viking Way waar woeffie ook weer lekker los mocht lopen. Maar S bleef maar doorfietsen en ik zwoegde me rot op dat stomme veld. Ik vond er geen ruk aan en baalde als een stekker.

klik voor groot

Achteraf blijkt dat de route enorm aan het stijgen was daar. Misschien liep het daarom ook zo verdomd zwaar, maar ik vond er niks aan. Scheldend en rommelend hobbelde ik verder.

Uiteindelijk krijg ik zelfs woorden met S en verwijt ik hem dat hij alleen maar doorfietst en niet op of om kijkt, of van de omgeving geniet etc etc. Allemaal onredelijk geklets natuurlijk. We zijn allebei moe en chagrijnig geloof ik.

Als S zegt dat we nog 4 km van huis zijn, snauw ik dat dat gelukkig niet zo is en mopper ik voort dat hardlopen een stomme bezigheid is etc etc. Hahahaha. Maar na 2,5 km zijn we weer thuis en zit ons 13 km rondje er op. Pfff ik heb het gevoel alsof ik een marathon heb gelopen. Niet leuk.

Mijn voeten liggen open en ik baal van die stomme schoenen. Er is dus niks goed, dat is duidelijk

Op naar de volgende run!

Gegevens:

* 13 km
* temp 18

okt 13 km – 2014 totaal 2.345 km

**30.09.2014 – lincolnshire – 10 km**

Vandaag voor het eerst een lekker rondje met S. op de fiets en woeffie erbij. Omdat we eerst even in Belchford iets moeten ophalen, gaan we met de auto naar dat dorpje en zullen daar starten. We maken het niet te gek zo met de fiets en als eerste run na de marathon en kiezen voor een rondje deels over de weg en deels over de Roman Way. Vorig jaarliep ik die route ook (en viel woeffie in een greppel). Ik dacht dus dat die route wel te doen zou zijn met de fiets (ook al reed ik zelf in 2011 lek op de fiets).

klik voor groot

Helaas ontdek ik pas in het dorpje dat we de verkeerde riem bij ons hebben voor woef. Dat is dus niet handig en ik knutsel een langere riem van het koordje aan de sleutel en dat werkt ook.

Het is lekker weer en vol goede zin en moed gaan we op pad. Even door het dorp. Ik heb eigenlijk geen spierpijn en alles voelt prima. Na een kilometer zijn we bij de afslag naar de Roman Way. Op het stuur zit de Teasi en ik heb ook de route bij me op de telefoon maar dit is zo makkelijk, hier kan echt niks misgaan. De weg ligt er redelijk goed bij en ook op de fiets gaat het goed. Ik loop binnen MAF en tot mijn verrassing gaat dat heel goed ondanks het zonnetje en het onverharde op en neer gaande pad. Na 2.000 mtr maken we even een foto en wandelen we een klein stukje.

klik voor groot

De Roman Way is heel erg kort want tot mijn verrassing zijn we na 3,5 km alweer aan het einde van het pad en slaan we linksaf en beginnen aan de klim naar de weg die parallel d andere kant weer terug zal lopen. Helaas heb ik woef niet aan de riem en blijft ze tussen mij en de fiets lopen. Hoewel ik een paar keer gil dat ze moet aansluiten gebeurt dat niet en moet ik toch net voor het einde van de heuvel haar even aanlijnen. Ik had zo graag even dat klimmetje gedaan! Maar het gaat prima en mijn HF blijft ook goed (hoewel natuurlijk buiten MAF net een klim van meer dan 100 mtr). Boven gekomen slaan we linksaf en lopen over de we richting het uitzichtspunt.

Daar maken we even wat foto’s en ik maak woef nat met het water uit de bidon. Het is tamelijk warm en zonnig en haar tongetje hangt op haar voetjes. Mijne niet, ik heb nergens last van. Ook S. doet het prima op ons fietsje.

klik voor groot

Na het uitzichtspunt lopen we weer een stukje en dalen weer af richting Belchford. Ik loop zo licht mogelijk en probeer niet op knie of rug te bonken. Het is tamelijk steil maar ik loop rustig. Ik hoop maar dat S. niet als kamikaze piloot naar beneden komt scheuren op die enge fiets want hij fietst zonder helm.

klik voor groot

Als ik bijna bij het dorp terug ben, sluit S. weer aan. Zo naar beneden was wel leuk volgens mij. We hebben er bijna 10 km opzitten. Ik twijfel wat we gaan doen: nog een lusje naar Fulletby en terug of gewoon maar stoppen? Grappig genoeg weet ik al dat als we stoppen, het maandtotaal weer onder de 300 km zal blijven steken. Dat is helemaal geen reden om door te lopen natuurlijk maar het is wel grappig.

We besluiten te stoppen en gaan wat eten bij de Blue Bell Inn in het dorpje en gaan daarna naar huis.

klik voor groot

Het maandtotaal voor september? 299,35 km! Nou ja, bijna 300 km toch?

Gegevens:

* 10 km
* temp 19

sep 299 km – 2014 totaal 2.332 km

28.09.2014 – week 15: marathon – totaal 42 km

Vandaag zou het dan moeten gaan gebeuren. De marathon waar ik 15 weken het schema voor heb gevolgd. Eigenlijk kon er niets misgaan. Ik was goed getraind, had er wel zin in en had er eigenlijk ook alle vertrouwen in. Ongeveer alles hebben we getraind. Streeftempo, sneller, continu, RWR je kon het zo gek niet bedenken. Dus tot 30 km zou alles moeten lukken volgens plan. Na een rustige nacht dus even alles inpakken wat ik al had klaargelegd. Ik zou niet erg veel meenemen. De Nathan voor onderweg met mijn saltsticks en gels in een softflask en water op mijn rug. Ook de telefoon mee voor foto’s onderweg en een live tracking route.

klik voor groot

Even na 6.15 rijden we weg van de cottage en hopen rond 08.00 op het parkeerterrein te zijn. Vol goede moed dus op pad. Waf achterin net zoals vorig jaar. Nog even tanken vlak voordat we Nottingham inrijden en even naar het toilet en daarna het allerlaatste stukje naar de parking. Om 08.00 zijn we op de plaats van bestemming en we kunnen weer lekker dichtbij op het (droge) veld parkeren. Zo! Wij staan maar alvast op de plek!

klik voor groot

We gaan het veld maar eens bekijken en de startvakken en nog even naar de dixies. Er staan er heel wat en het is nog rustig.

Daarna gaan we maar eens rustig op pad naar de startvakken. We nemen woef vast mee, want het is een redelijk rustige sfeer dus dat moet ze wel kunnen denk ik. Bovendien is het al vrij warm dus beter maar meteen uit de auto!
Uiteindelijk sta ik dan in mijn blauwe vak en begint het grote wachten. Ik sta precies voor het deel waar iemand praat en waar straks ook de warming up zal plaatsvinden.

klik voor groot

Ik doe dus niet mee met de warming up want koud gaan stretchen doe ik nooit en nu dus ook niet. Ik babbel wat met mensen om me heen en van mij mag het wel beginnen eigenlijk. En dan schuiven we eindelijk naar de start en maak ik een foto van de startboog…..

Ik ga van start en let goed op mijn horloge. Ook al hebben we RWR getraind, ik weet al dat door de drukte dit op de eerste km niet zal lukken dus rustig aan dan maar. Dat gaat redelijk goed maar na 1500 meter klapt er ineens iemand met een enorme dreun op de grond naast me. Werkelijk ongelooflijk dat een mannenlichaam dit geluid maakt als het tegen asfalt smakt. Iedereen kijkt om maar aangezien de goede man naast me op de grond slaat, kan ik moeilijk gewoon doorlopen alsof ik niets gezien heb. Gelukkig is de man zo onder invloed van de adrenaline dat hij eigenlijk niks merkt van alle verwondingen en weer doorloopt. Mmmmm. De rest van mijn eerste lap gaat verder prima. Het is vrij warm, maar ik vind het nog niet enorm heftig qua weer. Ik zie dat ik op zich op streeftempo loop, maar wel aan de snelle kant dus ik besluit ietsje gas terug te nemen omdat ik er nog lang niet ben! Als ik in de getalletjes loer achteraf, vraag ik me af of ik dit niet beter niet had kunnen doen. Tijdens de trainingen liep ik ook dit tempo en liep dat bijna ‘automatisch’ met een prima eigen cadans op ademhaling. Nu ben ik netjes gaan vertragen maar vooral qua cadans en niet zozeer qua paslengte. Gevolg: weliswaar langzamer maar zwaarder en vermoeiender. Ik weet het niet, maar het is wel opvallend.

Ondertussen gieren de ambulances langs en door het parcours. Heel vervelend, want ik kan er nooit zo goed tegen, al die gillende ambulances. Zeker niet in combinatie met sport, of een evenement dat in principe gewoon leuk moet zijn en niet een dodelijk of gevaarlijk iets.

klik voor groot

Ondertussen is de route weer over een een of andere parkeerplaats gegaan van een industrie terrein. Hoe verzinnen ze het! Vreselijke route echt niet mooi. Ik ben geloof ik ook al over de campus gelopen en dat was wel groen maar toen lette ik even niet op. Ik weet uberhaupt niet meer precies op welk punt ik nou waar op de route liep eigenlijk.

Op 12 mile splitst de marathon zich van de halve marathon en voert weer langs een woonwijk.

klik voor groot

Daarna over een drukke saaie weg waar over 1 rijbaan een stroom lopers heen en een stroom lopers terug loopt. Daar tussenin zit een stukje groen en een plas en dat is wel aardig. Ik maak er wat foto’s van.

klik voor groot

Na dat stukje groen dus weer over die weg en tot mijn verrassing lopen er nog steeds mensen dus de andere kant op, in de richting van het water! Pfff die moeten nog een heel stuk. Inmiddels is het toch wel warm en ik zou pas later zien dat het ruim 25 graden was.

Ik zie S en waf staan en stop even om wat te drinken. Daarna slaan we linksaf en moeten we een bruggetje over. Dat gaat grappig genoeg nog best en ik herken het stuk ineens van vorige keer toen ik het zooltje uit mijn schoenen wilde halen en mijn veters niet meer los kreeg. Deze keer gelukkig geen geklooi met schoenen of iets dergelijks. Alles zit en voelt goed dus dat is weer een opsteker. Zou ook niet weten waarom niet eerlijk gezegd, maar het altijd weer leuk als het ook daadwerkelijk zo is.

Hoewel de zon er echt op los schijnt, ben ik niet oververhit. Ik heb inmiddels alweer even een spons bij me en die maak ik voortdurend nat. Bij elke waterpost neem ik twee waterzakjes aan en probeer ik een deel over mijn hoofd te gieten en de spons nat te maken. Ik ben er niet erg handig mee en ik verlies er ook wat tijd mee merk ik. Hannes!

Ondertussen loop ik richting de roeibaan en S gaat alvast naar de laatste post voor de finish.

Ondertussen maak ik wat foto’s bij die roeibaan en het water daar. Het is snoeiwarm zo in de volle zon en ineens weer iemand die onwel wordt. Bij de andere lopers die iets hadden onderweg was altijd al iemand aanwezig en kon je alleen maar verheugd denken ‘dat gebeurt mij niet’ maar nu was er niemand. Sjips ik zal dus moeten stoppen om te zien of de goede man hup nodig heeft. Gelukkig is het niks ernstigs maar ik verlies wel erg veel tijd. Dag gemiddelde. Een andere loper loopt door om de medische hulpdienst te waarschuwen en die zijn er heel erg snel. Daarna kan ik ook weer vertrekken. Schiet lekker op allemaal op deze manier. Het kost allemaal niet gek veel tijd maar ik word er wel een beetje sikkeneurig van. Het voelt toch allemaal niet echt lekker al die mensen die ‘fall like flies’ zoals ze dat zo mooi zeggen hier. Vorige week stierf er nog een 24 jarige loper op de DtD loop aan een heat stroke. Vermijdbaar dus. Nou ja, we hobbelen maar weer lekker verder.

Na de roeibaan weer een stukje onder een brug door. Mijn schoenen zien er werkelijk niet uit want het hele laatste stuk was onverhard en stoffig. Je loopt daar langs het water over een of ander paadje. Ik vind dat prima maar ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die deze route dus niet leuk vinden en liever over de weg lopen. Maar de eerste helft vond ik nou net weer niks qua omgeving dus zo vindt iedereen wel weer wat. Toeschouwers zijn er ook niet trouwens en met een 1400 man op de marathon lopen er ook niet echt veel mensen op dat laatste stuk. Als je dus anderen nodig hebt om je aan op te trekken, dan moet je hier vooral niet gaan starten want dan heb je een probleem.

Na de brug nog een stukje langs de rivier. Het is inmiddels echt wel warm geworden. Maar met mijn spons gaat het nog prima eigenlijk. Ik maak alleen wel de vergissing om niet eens op mijn horloge te kijken hoe lang ik al onderweg ben eigenlijk. Ik vermoedde namelijk dat het echt wel heel erg slecht zou worden qua eindtijd, en was bang dat het demotiverend zou werken.

Had ik het nou maar wel gedaan, dan had ik gezien dat het allemaal niet zó erg slecht was en had ik misschien nog wel wat aan kunnen zetten zo aan het einde. Ik had me na alle vertraging onderweg vooral voorgenomen om veilig en niet warm over de finish te komen.

Bij de laatste stop bij S voor wat water loop ik een nieuw stukje. Ik kan nog niet zien waar we het water oversteken. Hoe ver is het nou nog? Uiteindelijk loop ik weer door een afschuwelijk stukje route met allemaal hekken vanwege wegwerkzaamheden. Gezellig!

klik voor groot

Daarna weer rechtsaf en dan weet ik dat ik er bijna ben. Dan kijk ik eindelijk eens op mijn klokje. Oen!

Ik had nog makkelijk plan B kunnen halen als ik iets eerder gekeken had. Metde vertraging door de mensen die ik onderweg geholpen heb, is er wel tijd verloren maar valt het allemaal nog best wel mee. Ik ben er wel door uit mijn ritme gehaald merk ik. Waarom ik nou niet meer in mijn eigen tempo ben gekomen, snap ik toch niet zo goed.

Al mijmerend kom ik bij de afslag naar de finish. Ineens in de volle zon. Wat is het warm! Ik sukkel over het gras en zie niet eens wat mijn tijd nou gaat worden en om eerlijk te zijn had ik dus al besloten dat ik me niet even uit de naad zou gaan rennen op weg naar de finish. Zwak misschien maar soit. Zeker niet in de volle zon. Jammer maar helaas. Even eerder op het horloge kijken en even berekenen wat mogelijk is en wat niet, had ik wel moeten/kunnen doen. Ook onderweg een beetje experimenteren om weer in een ritme te komen zoals de metronoom aanzetten en niet in de zak laten zitten. Ik leer elke keer weer bij. Ik loop gezond en wel over de finish. Finishtijd niet zoals gehoopt of voor getraind maar ik kon ook niet helemaal voorspellen dat het ineens 25 graden zou zijn en al helemaal niet dat ik twee mensen onderweg zou moeten helpen. Ik heb niets verkeerd gedaan tijdens deze run. Gelopen zoals het ging, maar misschien net teveel ingehouden juist omdat het warm was. Ik denk dat het niet nodig was geweest, maar dat zal ik nu niet meer weten natuurlijk. Ik krijg de medaille en een folietje. Ik sla mijn folie om me heen maar dat is veel te heet.

Gelukkig zie ik woef en S. al heel snel. Waf is blij, ik ben blij en S is verrast natuurlijk dat het zo lang duurde allemaal. We gaan haar nog even uitlaten en dan lekker weer naar huis.

Als we in de auto stappen en wegrijden is het inmiddels al heel wat tijd later dan de finish en zakt de temperatuur langzaam van 28 naar 27 en 25. Ongelooflijk wat een warme en zonnige dag. Leuk voor de supporters maar toch een beetje onverwacht en ongewenst

klik voor groot

Op naar de volgende run. Ik overleg nog even of we zondag nu Chester dan maar gaan lopen. Daar gaan we even over nadenken dan maar. ik ben zo fit als wat en prima getraind. Maar dit liep een beetje anders dan gepland zonder dat ik er zelf echt iets aan kon doen. Ik kan toch moeilijk doorlopen met al die vallende lopers 🙂

Mijn tijd komt dus nog wel. Nu eerst lekker lopen komende weken.

Gegevens:

* 42,48 km
* temp 25 (!)

sep 288 km – 2014 totaal 2.320 km

**27.09.2014 – lincolnshire – premarathon run – totaal 5 km**

Vandaag zijn we aangekomen in de UK. Prima reis, en we waren heel vroeg al bij het huisje. Niets bijzonders gedaan eigenlijk na aankomst, wat gegeten en wat boodschappen. Daarna rustig naar het huisje gereden en daar waren we al om 13 uur. Dat was dus wel lekker zonder haasten!

Na de boodschappen aan het einde van de middag nog even loslopen met woeffie. Het is lekker weer vandaag een beetje te warm misschien voor de marathon maar ik heb goede hoop dat het bewolkt blijft en dan is het wel te doen denk ik.

Ik heb alleen een kern rondje van 3 km gelopen op streeftijd. Ook even horloge checken op instellingen.

Het ging prima ondanks de heuveltjes, de hartslag bleef mooi reactief en laag. Kom maar op met die run! Ik ben ontzettend benieuwd of ons plan gaat lukken.

klik voor groot

Gegevens:

* 5 km
* temp 18

sep 246 km – 2014 totaal 2.277 km