**21.08.2012 – week 3 dag 1 – 3×2000 (6 min R) – totaal 13 km**

Weer een nieuwe week van het korte schema voor de HM van half september. Niet eerder deed ik 2.000-tjes in een schema dus ik ben benieuwd. Ik had van te voren uitgerekend wat ik ongeveer als tempo zou moeten aanhouden. Het is lastig, want het schema voor de langzamere tijd is totaal anders dan dit schema dat weliswaar voor een snellere eindtijd ‘gaat’ maar voor mij te snel is. Het andere tempo is echte weer te langzaam. Maar goed, inmiddels weet ik uit alle boeken en al afgeronde schema’s wel waar ik op moet trainen en waar ik op moet letten.

Vorige week deed ik de training nog verkeerd, want toen liep ik weliswaar de voorgeschreven 1000-tjes maar met de pauze van vandaag, namelijk 6 minuten na de 2000-tjes. Vandaag dus helemaal goed, misschien leer ik het nog wel eens!

Het was ontzettend mistig vanmorgen toen ik aankwam in het natuurgebied. De temperatuur was prima, maar ik zag weinig en hoopte maar dat ik niet al teveel honden zou tegen komen op mijn laps. Als je een beetje op snelheid wilt lopen, is het niet prettig om ineens over een hond te struikelen die wel even aan mijn runningmate wil ruiken (die daar overigens niks van moet hebben en gewoon met mij aan het lopen is). Maar dat viel allemaal reuze mee. Toen ik klaar was met de training kwam een licht zonnetje door die waarschijnlijk later op de dag de mist wel zal verdrijven.

Tijdens het warmlopen gaat het langzaam. Erg langzaam en ik besluit terug te hobbelen naar de auto in deze lap om de metronoom te pakken voor de kern training straks waar ik de 2000-tjes moet gaan lopen. Beetje stok achter de deur kan geen kwaad. Ik moet dan weliswaar straks op een vervelend stuk al beginnen met het eerste 2000-tje maar dat is dan jammer. Ik besluit de metronoom op 174 te zetten, en dat is een stuk hoger natuurlijk dan de 166 waar ik de laatste tijd op sjok.

Al snel klinken de piepjes van het horloge om te waarschuwen dat de laps gaan beginnen. Meteen versnelt Ztje haar pas, want ook zij is al helemaal geconditioneerd en weet precies wat bepaalde piepjes betekenen. Als ik de metronoom dan ook nog aanzet, weet ze helemaal al hoe laat het is. Meestal kijkt ze dan even om ‘gaan we?’.

De eerste lap gaat te snel. Ik probeer echt rustig te starten en als ik nu terugkijk, zie ik dat ik wel een mooie lap heb gelopen. Te snel maar wel helemaal gelijkmatig. Ademhaling komt met 3.3 ook mooi mee met de cadans van 174. De rustpauze deel ik op in rustig joggen, een minuutje wandelen en weer rustig joggen. Klaas Lok deelt de rustpauzes tussen de laps ook zo op, dus vooruit maar. De tweede lap begin en ik probeer iets langzamer te lopen maar wel weer gelijkmatig. Het valt nog niet eens mee en ik bedenk dat het ook wel iets moeilijker dan ‘makkelijk’ mag gaan, want het is immers in dit schema de ‘snelste’ training op de hoogste hartslagzone. Huppekee gaan dus, niet zeuren en al snel is de tweede lap ook ten einde. Ik ben eigenlijk best tevreden hoe het gaat. Die laatste zal me dan toch zeker ook nog wel lukken. Overigens is het heel lastig om na het rustige joggen in de rust weer te starten op de hogere cadans en snelheid te maken. Zeker als je niet de hartslag omhoog wilt laten schieten, valt dat niet eens mee. De laatste lap begint, en helaas laat Garmina ineens weer de beroemde 1.51 min/km zien. De afstand en tijd klopt wel dus ik reken dan maar uit hoe snel het ongeveer gaat. Vervelend is het wel. Tegen het einde van de lap gaat het ineens heel moeizaam en weet ik al hoe laat het is. Volgens mij loop ik weer met een motor die het half doet. Ik neem iets gas terug en probeer daarna weer te versnellen. Dat lukt op zich aardig en de laatste lap komt (daardoor) ook dichter in de buurt van het tempo dat ik had willen lopen. Volgende week zal ik daar dus echt op moeten letten, dat ik langzamer loop dan nu.

De tijden van de laps waren deze week 5.32 min/km – 5.37 min/km – 5.42 min/km – cadans 174

Na de laps jog ik rustig nog een paar kilometer uit en doe een goede cool down. Hondje heeft het ook prima gedaan en ik heb nergens last gehad van andere honden of fietsers en dat is prettig.

Als ik thuis kom neem ik een lekkere bananensmoothie en daarmee zit de eerste training van week 3 er alweer op. Op naar de volgende dan maar.

Gegevens:

* totaal 13 km
* temp 19

aug 125 km – 2012 totaal 1.425 km

**19.08.2012 – week 2 dag 4 – 115 min 70% max HR – totaal 17,5 km**

Het is even voor 5.30 uur als ik de auto parkeer bij het natuurgebied. Het is niet alleen doodstil, maar ook ontzettend donker. Ik doe mijn Nathan vest om voor water en een gelletje onderweg en zet vervolgens toch maar mijn Petzl op voor wat licht in de duisternis. Ik heb geen zin om op mijn gezicht te vallen met al die boomwortels. Gelukkig heb ik een goede waakhond bij me, maar ik neem niet aan dat er ineens enge mannen in alle vroegte op een eventuele hardloper gaan staan wachten.

Vol verwachting ga ik op pad. Het is ontzettend vochtig maar nog niet erg warm, hoewel het een hele warme dag zal worden. Gelukkig is Ztje een zogenaamde ‘staande hond’ want al snel wijst ze me de eerste enorme egel aan waar ik dus gelukkig net niet over struikel. Als ik haar niet bij me had gehad, had ik het niet gezien vrees ik. Al snel gebeurt dat nog een keer. Wat zijn ze groot! ik moet er stiekum wel om lachen, want wanneer maak je dat nou zo mee? Als ik warm ben ga ik rustig van start met mijn 115 minuten training. Dat gaat langzaam, erg langzaam en dat komt niet zozeer door mij, maar omdat het toch wel erg donker is. Op een gegeven moment zijn mijn ogen toch gewend aan de heldere ochtendschemering en berg ik de lamp op. Dat moet allemaal al hobbelend maar daarvoor zijn de opbergvakjes aan de voorkant van het vest toch wel erg handig. Al snel doe ik ook de muziek van mijn hoofd, want ik wil toch goed kunnen horen wat er om me heen gebeurt, en ik moet ook de pootjes en ademhaling van de hond in de gaten houden.

Langzaam wordt het licht. De eendjes mopperen wat als we langslopen en wakker gemaakt worden en her en der vliegen de reigers ook geirriteerd op. Een vroege rover vliegt vlak voor me uit. Ik kan niet zien of hij iets gevangen heeft.

Als ik richting het oude gedeelte ga lopen is het al aardig licht geworden. Over de velden hangt een mistlaagje. Dat verklaar dat het ook zo vochtig aanvoelt! Ik zie ineens een wolk met de opkomende zon. De wolk heeft daardoor een soort gouden randje en het licht van de zon schijnt er in stralen aan de buitenkant tussenuit waardoor een soort stralenkrans ontstaat. Prachtig!

Er is werkelijk niemand in het gebied en ik geniet volop. Doordat ik de buitenste paden heb genomen, schiet het qua tijd ook best aardig op. Ik reken snel uit welke route ik moet nemen ongeveer om 115 minuten onderweg te zijn en dat blijkt aan het einde van de training ook precies zo uit te komen.

Ik loop heel erg rustig en volg precies het schema blijkbaar, ook al heb ik alleen mijn cadans en hartslag in beeld. De hartslag blijft keurig laag en ik kom uiteindelijk op 135 gemiddeld uit voor deze run. Niet slecht, want echt koel is het niet. De cadans ligt rond de 166 en dat is nog steeds een beetje laag, maar deze lange run is voor mij vandaag niet geschikt om daar eens lekker mee te oefenen. Ik probeer wel zo licht mogelijk te landen, en het zwaartepunt onder mijn lichaam te houden. De ademhaling is rustig, ik adem door mijn neus en dat gaat prima.

Ik pak een stukje dijk mee en langzaam wordt het natuurgebied wakker. Ik hoef nog maar een half uurtje en ik ben verrast dat het zo snel gaat vandaag. Vorige week liep ik een andere route zonder Ztje en ging het helemaal niet zo snel qua tijd. Gek is dat toch. De opkomende zon heeft de mist al volledig verdreven en het voelt ook minder vochtig.

En dan zit ineens de tijd er alweer op. Ik ben totaal niet moe, en vraag me af wat ik eigenlijk gedaan heb, terwijl er toch weer wat kilometertjes op de teller staan. Ik laad de hond in de auto, ga naar huis en maak meteen een heerlijke bananen smoothie voor herstel. Het eerste kwartier na de training is immers belangrijk om voorraden weer aan te vullen.

Op naar de volgende training. Ik kan me nog steeds niet voorstellen dat de training op dit langzame tempo iets toevoegt aan mijn ‘prestatie’ straks op de halve marathon maar vooruit maar.

Gegevens:

* totaal 17,5 km
* temp 19
* HR gem 134
* cadans 166

aug 112 km – 2012 totaal 1.412 km

**18.08.2012 – week 2 dag 3 – 55 min DL 75% HR max – totaal 10,5 km**

Vandaag maar extra vroeg vertrokken dus om 6.20 liepen Ztje en ik al door het natuurgebied. De weg langs het gebied is dit weekend afgesloten, maar de golfbaan is wel te bereiken en tot mijn verrassing stonden daar al verkeersregelaars. ‘Controleren of u wel naar de golfbaan gaat’. Ik vond dat wat vreemd, maar toen ik terug kwam na de loop, bleken veel mensen toch echt om te moeten keren. Niks golfbaan dus blijkbaar. Waarom rijden mensen dan slingerend door de paaltjes en zien ze de borden niet? Er stonden overal paaltjes met een klein bordje ‘golfbaan bereikbaar’ maar toch duidelijk dat de weg verder was afgesloten…..

Nou ja hoe het ook zij, ik kon starten en het was nog heerlijk stil en rustig in het natuurgebied. Geen hondjes en geen fietsers op een enkele vogelaar na. Helaas werd er wel gejaagd en op een gegeven moment sprong ik bijna letterlijk een meter de lucht in toen er vlak naast me in het riet kennelijk een eikel aan het schieten was. Arme eenden.

De loop ging verder wel goed. Eerst lekker warm hobbelen. De zon was er nog niet. Ik luisterde naar de geluiden van het natuurgebied dat langzaam wakker werd. Eendjes die geluiden maakten en nog steeds flink wat jonkies her en der van de tweede nestjes. De ijsvogeltjes zijn weg maar hebben twee nestjes gehad dus dat was goed nieuws. Een dode mol ligt op de weg. Dat blijven toch grappige diertjes met die kolenschopjes. Ik heb ze helaas in de tuin maar zo ver weg van mijn eigen tuin zijn ze wel leuk (levend dan). Verder geen bijzondere vogels deze keer. De ooievaars laten zich niet zien en ik word niet verrast met een purperreiger. Jammer. Wel wat weidevogels en dat is leuk. Als ik over het parkeerterrein loop, roepen de werkmensen die aan de weg aan het werk zijn dat de hond me maar nauwelijks kan bijhouden. Ha! Ze moeten eens weten. Ztje vindt dit maar sukkelen (is het ook) en loopt inderdaad vlak achter me op een sukkeldrafje. Als ze even versnelt is ze me zo voorbij en bovendien heeft ze nog een galop ook! Na de eerste slinger loop ik nog richting het ouder deel en weer terug. Ik weet inmiddels precies hoe ver de stukken zijn en kan dus uitrekenen hoe ik moet lopen om weer binnen de tijd terug te zijn. Makkelijk! Ik zie een eenzame loper in de verte met een wit shirt. Tot mijn verrassing komt de gode man steeds dichterbij en haal ik hem uiteindelijk in. Hij is duidelijk ook bezig met een rustige duurloop als ik naar het tempo kijk, maar hij hijgt verschrikkelijk en ziet er niet uit. Tandje terug zou ik zeggen maar dat moet hij zelf maar weten. Al snel ben ik alweer op de terugweg en is de training weer gedaan. Het voelt goed. Wat bijzonder toch dat ik zo kan hobbelen en kan genieten van de opkomende zon en de natuur. Heerlijk!

De temperatuur was prima te doen, beetje vochtig en klam en geen wind dus echt lekker was het niet. De Kinvara schoentjes liepen weer prima maar ik had natuurlijk eigenlijk vandaag op de Brooks moeten lopen om de zaterdag trainingen te kunnen vergelijken (voor zover dat uberhaupt kan). Vorige week liep ik dit rondje ietsje sneller op gelijke HR.

Ik liep weer op het RWR 6’/15″ maar sloeg tweemaal de W over. Had daar eigenlijk geen behoefte aan maar wilde het vandaag toch zo doen. Ztje vond het allemaal prima en sukkelde ook lekker met me mee.

Ik liep het rondje op 6.20 min/km met een gem HR van 147 (ietsje hoger heb ik aangehouden vanwege de temperatuur) en een cadans van 168 met een ademhaling weer van 3/3 en dat is prima. Het tempo zakte even terug bij het keerpunt op de parkeerplaats maar toen kon ik goed merken dat de cadans eruit ging en de ademhaling niet meer klopte, dus had ik het al snel weer allemaal in het gareel daarna. De erste kilometer was te langzaam, daar moet ik nog aan werken. Rustig beginnen is belangrijk maar te langzaam is ook niet goed.

Op naar de ronde van morgen, dan ga ik een uurtje eerder weg want dan staat er een 2 uur loopje op het schema. Even kijken wat Garmina nu weer uitspookte want ik liep weer 1.41 min/km op een gegeven moment en aan het einde was de cadans ook niet meer te zien. Batterijtje op van de footpod ofzo? Soms word ik echt niet goed van de techniek 🙁

Gegevens:

* totaal 10,5 km
* temp 19
* HR gem 147
* cadans 168

aug 94 km – 2012 totaal 1.395 km

16.08.2012 – week 2 dag 2 – 6 km TL 85% max HR – totaal 10,5 km

Vandaag startte ik al voor 7 uur met mijn rondje rond de Rottemeren. Daarvoor moet ik eerst een klein stukje rijden, maar aangezien ik ongeveer 10 a 11 km wilde lopen volgens het schema, leek me het wel een goed idee om daar lekker te gaan lopen omdat die afstand precies klopt. Ik heb een ontzettende hekel aan het rondje, en ik heb geen idee waarom. In 2011 maakte ik daar leuke foto’s op een mooie dag in februari en onderstaande foto is ook van 2011.

Ik vind het wel wonderlijk dat ik in februari 2012 ook een rondje rond de plassen liep en toen een langere tempoloop deed op mijn gemakje. Ik heb geen idee of ik nu ook gewoon nog lekker door had kunnen lopen op dit tempo. Ik was op zich wel blij dat ik lekker kon stoppen na de 6 km TL want toen had ik de eerste 9 kilometertjes er alweer op. Ik vind het nog steeds lastig om eerst een paar kilometer rustig warm te joggen en daarna dan te starten met de tempoloop. Mijn begin kilometer was dus ook veel te traag en hoewel ik uiteindelijk dus op 5.58 min/km uitkwam, moest ik mijn slakwerk van het eerste stukje dus goedmaken met een hoger tempo. Niet handig want een beetje gelijkmatig lopen kan ook geen kwaad. Tempogevoel is er gewoon totaal uit, daar zal ik echt aan moeten werken.

Cadans lag bijna op 170 en dat is niet zo slecht, de ademhaling die ik daarbij had vandaag was 3/3 en daar loop ik bijna nooit mee. Meestal is het 2/4 of iets dergelijks maar dit was ook wel weer aardig om te proberen en het houdt wel het ritme er een beetje in.

Zaterdag weer een training en zondag bijna 2 uur dus dan zal ik echt vroeg moeten vertrekken gezien de weersvoorspellingen. Ztje gaat dan niet mee (om de dag lijkt me prima en 2 uur sukkelen is natuurlijk ook niks aan). En dan zit week 2 er alweer op en komt de run op 16 september nog dichterbij. Over 4 weken al! Ben benieuwd of ik nog ergens een ‘vorm’ kan vinden voor die tijd maar voorlopig ga ik rustig door met mijn schema en bouw weer rustig op.

Gegevens:

* totaal 10,5 km
* temp 19

rondje in google earth openen

aug 84 km – 2012 totaal 1.385 km

**14.08.2012 – week 2 dag 1 – 3×1000 (IT1) – totaal 11 km**

Vandaag weer een nieuwe week. Vroeg vertrokken vanwege het warme weer dus Ztje moest al om 6 uur eten maar gelukkig kon dat vandaag gewoon uit de automaat. Handig! Even voor 7.30 startten we dus al in een lekker stil natuurgebied maar was het al flink vochtig en warm. Dat viel me dus best tegen en ik was erg blij dat ik vroeg was vertrokken. Eerst even warmlopen en daarna 2,5 km gedribbeld op heel rustig tempo. Dat voelt nog steeds raar aan. Daarna begonnen met de kern van de training, de 1000-tjes met 6 minuten dribbelpauze. Het lijkt dus allemaal niks, maar na de eerste kilometers moet je dan dus alsnog aan de bak met een sneller tempo. Vandaag de metronoom meegenomen en op 170 vastgezet, en dat betekende dus even wat sneller dan normaal maar nog steeds veel langzamer qua cadans dan enkele weken geleden. Vond het nog lastig om de ademhaling daarbij in het gareel te krijgen eigenlijk maar het lukte aardig. HR was een beetje aan de hoge kant tijdens het intervallen (rond de 158 gemiddeld) maar ik vond het ook onwijs warm en dan viel het wel weer mee eigenlijk. Ik merkte alleen aan het einde van de training tijdens het dribbelen – toen de hartslag wat hoog bleef – dat het toch vermoeiend was geweest. Recovery was snel en normaal dus verder prima.

Op naar de volgende training dat wordt een tempo loopje. Terwijl ik dit tik, kijk ik weer in het schema. Zou ik gek zijn? Of wijzigt de tekst gedurende de nacht ofzo? Ik heb namelijk gisteren de workouts in Garmin zitten programmeren en heb toch echt 6 minuten rust zitten programmeren, terwijl ik nu 400 meter jogging pauze zie staan. Nu heb ik gewoon ook gejogd tussendoor maar dus veel langer dan 400 meter. Ik kijk nog eens en zie dat dit de training voor volgende week was, waar in 3×2000 moet doen met 6 minuten pauze. Aha. Lezen is dus echt een vak. Dit is de tweede training die ik niet goed lees van de 4 die ik n u gedaan heb uit het schema. Goeie score zeg! Overmorgen (nu vast kijken) TL 6 km op 85% max HR. Dat heb ik goed geprogrammeerd volgens mij. Zucht.

Gegevens:

* totaal 11 km
* temp 21

aug 73 km – 2012 totaal 1.373 km

**12.08.2012 – week 1 dag 4 -100 min DL 70% max HR – totaal 16 km**

Vandaag een rondje zonder de hond. Ik wilde vroeg vertrekken en zij eet rond 7 uur en kan natuurlijk niet meteen gaan meehobbelen daarna. Bovendien is het soms best even lekker om zonder de hond te lopen, omdat je toch op moet letten of alles goed gaat en je ook soms honden aantrekt die dan ineens voor je voeten gaan lopen. Bovendien kon ik vandaag dan eens een ander rondje proberen. Niet verkeerd als je ineens weer eens 100 minuten achter elkaar moet hobbelen op laag tempo.

Deze keer echt heel goed gekeken wat de bedoeling was van het schema voor vandaag zodat ik niet weer iets verkeerd zou doen. Gisteren maakte ik er een RWR loopje van zodat ik veel sneller liep dan het schema maar wel mooi in de HR zone bleef. Vandaag heb ik keurig 100 minuten gelopen op 70% van de max HR. Onderweg lette ik heel erg op mijn houding, ademhaling en cadans. De Kinvara 3 slofjes liepen best lekker, en lekkerder al dan afgelopen donderdag toen ik ze voor de eerste keer aan had. Toen liep ik zo vreselijk te sukkelen dat ik me afvroeg of het aan de schoenen lag (natuurlijk niet). Overigens denk ik wel dat ik de Brooks Pure Flow lekkerder vindt lopen. Dat zijn toch zulke heerlijke schoenen. Licht, prima pasvorm en snel. Maar een beetje afwisseling kan in ieder geval geen kwaad. De Kinvara 3 zijn wel erg opvallend met hun neon geel groene kleur.

Qua ademhaling heb ik weer enorm zitten experimenteren. 3 Stappen in en 3 uit, of 2 in en 6 uit, en allerlei andere ritmes. Ook meezingen met de muziek zodat ik helemaal niet meer op het ademhalings ritme lette probeerde ik en ondertussen loerde ik op mij horloge wat het effect was op de hartslag. Ben er nog steeds niet helemaal uit, want het ritme hangt natuurlijk ook direct samen met de cadans. Die hield ik rond de 166, een beetje laag natuurlijk maar op dit vreselijk trage tempo vind ik het erg moeilijk om ook nog eens een hoge cadans te houden. Ik had misschien toch – zoals ik wilde – de metronoom mee moeten nemen om te proberen hoe het voelde op 174 zoals ik eerder deed. Volgende keer dan maar.

Helemaal niet ontevreden dus over deze training. Het voelt nog steeds heel gek om op dit trage tempo te sukkelen. Klaas Lok zou zeggen dat je alleen maar traag wordt van ‘duurlopen’. Tsja, ook Klaas Lok probeerde ik vorig jaar al eens, en ik wil nu gewoon weer een andere trainingsprikkel dus doe nu weer dit schema even. Elke keer wat anders proberen en kijken hoe dat loopt en wat het effect is. Afwachten maar. Ik heb ook nog maar 5 weken tot de Great North Run en dit schema is precies 6 weken. Op naar week 2 dus.

Gegevens:

* totaal 16 km
* temp 16
* gem HR 138

rondje in google earth openen

aug 63 km – 2012 totaal 1.363 km

**11.08.2012 – week 1 dag 3 – 50 min DL 75% HR max – totaal 9,5 km**

Van het ene schema moest ik 50 minuten (7 km) lopen, volgens het andere schema (met snellere eindtijd) 55 minuten (8 km). Natuurlijk had ik weer niet goed gelezen wat ik eigenlijk afgelopen donderdag moest doen, want ondanks dat ik twee keer keek, dacht ik echt dat daar 10 km in 70 minuten stond, maar dat had natuurlijk in 65 minuten moeten zijn (6.30 min/km en dus helemaal geen 7 min/km want dat was blijkbaar voor vandaag). Uiteindelijk deed ik iets heel anders, want ik heb weliswaar 50 minuten gelopen, maar niet op 7 min/km maar op 6.16 min/km met run/walk/run op een schema van 6minR/15secW. Dat beviel me prima en ondanks dat de cadans wat aan de lage kant was met 166 ppm voelde het verder wel goed. Volgende keer de metronoom maar weer eens meenemen. HR gemiddeld 145 dus dat lag aardig in de buurt van de 75% die ik moest lopen en maar iets hoger dan tijdens de loop van donderdag.

Niet ontevreden over dit loopje. Op naar de volgende run dan maar.

Gegevens:

* totaal 9,5 km
* temp 16
* gem HR 145

aug 47 km – 2012 totaal 1.347 km

**09.08.2012 – week 1 dag 2 – 70 min DL 75% max HR – totaal 13 km**

Hoewel ik maar enkele uren geslapen had, ben ik vanmiddag toch maar op pad gegaan voor de training aangezien de Great North Run wel erg snel dichterbij komt. Ik was van plan om het 6 weken schema te doen dat ik in gedachten had, gebaseerd op Steffny en Jack Daniels. De tijden liggen vrij dicht bij elkaar, en ik wilde deze keer iets heel anders proberen dan voor Edinburgh met het zware schema van 5 keer per week en 220 km per maand. Dat lijkt me nu ook helemaal niet nodig en handig en bovendien heb ik niet eens zoveel tijd deze keer. Dus over een andere boeg gegooid om weer eens te kijken wat mijn lichaam doet met deze prikkel. Veel op lagere hartslag trainen, wel een mix van duurlopen op lage HR en tempolopen en interval training met een bij mij passend tempo. Grappig genoeg komen in beide boeken de tijden redelijk overeen. Proberen dus maar. Ik hou ergens Maffetone ook nog in mijn achterhoofd, die ook op lage HR training adviseert. Met mijn ritme gebeuren van de laatste maanden uberhaupt al een goed idee.

Aangezien ik later terug kwam dan gepland, heb ik dinsdag niet de training gedaan die ik eigenlijk had moeten doen, namelijk een TL. Maar omdat ik in Spanje aardig wat heuveltraining heb gedaan, koos ik er toch voor om die ene dinsdag training dan maar even zo te laten en gewoon door te gaan met ‘dag 2’ van week 1. Anders moet ik zo nadenken 🙂

Dat betekende dus 70 minuten hobbelen op 75% van de max HR. In het schema staat dan ook een tijd (zelf natuurlijk eerst controleren of dat ook bij de HR klopt) en dat zou dan neerkomen op het slakkentempo van…… *tromgeroffel* 7 min/km. Huh? Lees ik dat nou goed? 10 km in 70 minuten? Ik reken het nog eens na, kijk vertwijfeld in Daniels en lees nog eens. Ja, het staat er echt. 7 – zeven – min/km. Nou goed dan. Ik vind het allemaal best. Ik deed zo’n soort schema al eens voor een ‘snellere 10 km’ en dat werkte ook prima ook al kwamen die langzame loopjes me mijn neus uit.

Ik kies vandaag voor de nieuwe Kinvara 3 schoentjes. Lekker licht. Ben benieuwd of ze ook van een slakkentempo houden, want het valt me met de Brooks pure flow altijd op dat die eigenlijk helemaal niet zo lekker lopen op langzaam tempo, en dat daarvoor de Kayano 18 nou weer lekkerder lopen. De Brooks houden toch meer van wat sneller gangewerk 🙂 Voor de zekerheid neem ik ook de Brooks mee in de auto, mochten de slofjes totaal niet lekker lopen.

Als ik vertrek is het bewolkt, maar al gauw loop ik in een stralend zonnetje. In het begin met windje tegen voelt dat allemaal nog wel lekker en ik bedenk dat ik na Spanje met die hoge temperaturen toch wel wat gewend zou moeten zijn. Na 45 minuten over de dijk sjokken begint Ztje toch wel enorm te hijgen en krijg ik het ook aardig warm. Ik probeer onderweg een beetje uit te rekenen hoe ik de 70 minuten vol kan maken zodat ik weer goed uitkom.
Ik geniet van alles om me heen en het gaat allemaal super makkelijk. De hartslag blijft mooi laag en komt eigenlijk niet boven de 140 bpm uit. De cadans blijft veel te laag en ik probeer een beetje te letten op ademhaling en houding zonder te versnellen en dat valt nog niet eens mee. Ik voel me wel een beetje gek zo met dit langzame tempo. Zo langzaam liep ik niet eens tegen die heuvels op in Spanje.

Maar goed, ik krabbel rustig voort en slinger wat door het gebied. Op een gegeven moment hobbel ik met Ztje aan de riem langs een groepje honden waarvan er ineens eentje uithaalt naar Ztje die zich natuurlijk kapot schrikt, opzij springt waardoor de riem ineens om haar oor zit wat haar pijn doet zodat ze gilt van pijn en schrik. We staan wel daardoor ineens midden op de rijweg op de dijk. Dat gaat goed omdat er geen verkeer is, maar tot mijn stomme verbazing zegt de vrouw niets. Geen ‘sorry’ of ‘vervelend’. Helemaal niks, alsof ik er niet ben. Heel merkwaardig. Ik zie dat mijn hartslag ineens 150 bpm is en ik ga van ergernis en schrik ook ineens harder lopen natuurlijk.

Omdat het steeds warmer wordt op de dijk en Ztje steeds harder gaat hijgen na dit gebeuren, wil ik wel van de dijk af met haar en besluit ik even te trap te nemen om langs de ooievaarsnesten door het gras terug te hobbelen. Helaas hebben ze daar recent een enorme dikke laag vers schelpengrit neergegooid wat natuurlijk heel scherp is aan hondenzooltjes, zodat ik met mijn nieuwe schoentjes dan maar door de modder afbuig op weg naa het gras. Daardoor kom ik ook totaal niet meer uit en eindig ik dus veel te ver van de auto met de 70 minuten loop.

Aanvankelijk wandel ik even door, totdat ik besef dat ik met dit wandelen alleen maar langer in het zonnetje blijf, en dus hobbelen we weer verder richting het eindpunt en bereiken na 13 km weer de auto. Verder dan gepland maar best een lekkere run. Overigens valt op het laatste stukje wederom een hond uit naar mij/Ztje en heb ik dus geen geluk. Heel vervelend dat mensen dit schijnbaar normaal vinden. Ik niet. Niemand hoeft last te hebben van mij of van mijn dier. Ik let daar altijd strikt op en bovendien is ze goed getraind en zal ze dit simpelweg nooit doen. Zucht.

Op naar de volgende run. Ben benieuwd wat ik over 6 weken van dit schema vind en wat ik daarna weer bedenk. Iedere keer een ander soort prikkel en lekker blijven experimenteren maar!

Gegevens:

* totaal 13 km
* temp 22
* gem HR 139

aug 37 km – 2012 totaal 1.338 km