review: Vapur Eclipse

**review: Vapur Eclipse**

In 2011 gebruikte ik al eens de ‘anti bottle’ zoals de fles genoemd werd destijds. Inmiddels zijn deze handige flessen ook in Nederland te krijgen en is er zelfs een ruime keuze uit verschillende kleuren en modellen. Ik testte de Eclipse en was aangenaam verrast.

uitvoeringen

De Eclipse is in 0.7L en 1.0 L te krijgen, ik gebruikte de 1.0 L fles. Qua kleuren keuze uit groen en blauw.

De Eclipse is een strak vormgegeven fles met een handige dop. Losdraaien om te vullen, een klik systeem om uit te drinken of om uit te schenken.

Ook een ijsblokje (niet te groot) past erin. Als de Eclipse gevuld is, blijft de fles redelijk soepel. Ik haalde zoveel mogelijk lucht uit de Eclipse door het geheel net boven de waterrand even te vouwen, leeg te strijken en dan de dop erop te draaien. Op die manier heb je niet veel last van klotsen aan het begin.

gebruik

Het grote voordeel van de Eclipse is het feit dat je een klein opvouwbaar flesje overhoudt aan het einde van een run of wandeling. Die is dus makkelijk weg te bergen. Je hoeft niets weg te gooien, dus het is prima voor het milieu en daar is het in eerste instantie ook allemaal om te doen! De Eclipse is gemakkelijk schoon te maken.

De Eclipse past gemakkelijk in mijn Nathan racevest samen met de waterzak. Het is voor mij een handige ‘back up’, want ik heb immers maar een kleine liter in mijn Hydrapak en dat is op een langere run ook zo op. De Eclipse past er nog prima bij.

Wat ik ook erg prettig vind aan de Eclipse is het feit dat de fles niet rolt! Toen ik dat ontdekte werd de Eclipse mijn trouwe metgezel in de auto. Geen rollende flessen meer en altijd water bij de hand.

De Eclipse kan in de vriezer, dus koude dranken zijn mogelijk en de Vapur is dus ook te gebruiken als een soort koelelement in een rugzak bij erg warm weer en langere duurlopen. Vul de Eclipse daarvoor voor de helft, leg in de vriezer en je hebt een prima koelelement. Voordeel: aan het einde van de run is het water gesmolten en gewoon drinkbaar voor de broodnodige hydratie na de run.

Ik heb nog niet getest of de Eclipse ook in de rugzak van de hond kan, ik neem aan van wel, maar deze review wordt dus nog vervolgd.

conclusie

In de eerste plaats natuurlijk een geweldig product als je het milieu wilt sparen en niet steeds een weg gooi flesje wilt gebruiken. Ideaal voor in de auto onderweg. Het is niet het allerhandigste flesje om als bidon in de hand te houden tijdens het hardlopen, maar het gaat verrassend goed en zoals gezegd, het voordeel boven een bidon is het feit dat je iets kleins overhoudt aan het einde. Draag je tijdens een langere loop een rugzak zoals ik, dan is het ideaal en veel handiger dan een bidon. Aanrader.

Meer informatie over deze flesjes is te vinden op de site van Vapur Benelux

11.08.2013 – assignment 8: 12 km + MM – totaal 13 km

**11.08.2013 – assignment 8: 12 km + MM – totaal 13 km**

Vandaag de eerste MM van deze trainings ronde. De vorige keer was op 28 april, dat was toen de laatste van de trainingsreeks voor de marathon van Edinburgh (week 33).
Eerst met woef een kleine 2 kilometer gehobbeld. Daarna haar even in de auto gedaan zodat ik rustig de MM en de versnellingen van te voren kon doen. Dat kon makkelijk vandaag want de regen kwam met bakken uit de hemel toen we begonnen ook toen ik haar in de auto terug deed. Ik liep erbij alsof ik meedeed met een wet t-shirt contest.

Gauw gestart met de 4 reeksen van 2 minuten versnellen om vast wat op te warmen voor de MM en daarna gestart met de MM. De eindtijd van de MM was vandaag niet echt goed, maar ook niet heel slecht, want aangezien ik tegen mijn HF aanliep, heb ik enkele passen gestapt na 400 meter en aangezien het bij deze MM om seconden gaat, ben ik daar dus zeker iets verloren. Maar ik pakte het daarna redelijk weer op en gaf het niet op ondanks dat het niet lekker voelde. Maar de MM was niet slecht, zeker niet voor de eerste weer sinds maanden en weinig tempotrainingen tot nu toe. Na de MM de woef weer uit de auto gehaald en de training volgemaakt tot 13 km.

Gegevens:

* totaal 13,25 km
* temp 22 – met regen

augustus 57 km – 2013 totaal 1.238 km

09.08.2013 – hitland – 6 km

**09.08.2013 – hitland – 6 km**

Vandaag even een rondje tussendoor om te kijken hoe het lopen nu ging na de schoenen ellende van afgelopen dinsdag. Maar vandaag ging het lopen gewoon prima, cadans makkelijk haalbaar, tempo maken ook dus niets aan de hand. Heb vandaag niets ‘getraind’, alleen even een lekker rondje gelopen en even bekeken hoe rug en lijf voelde. Maar alles voelde eigenlijk wel redelijk OK tijdens het lopen.
Komend weekend weer eens een MM met tempoblokken dus dat is weer een uitdaging, volgende week dan de langere duurloop en dan ga ik eens de balans opmaken en kijken naar de plannen voor de komende maanden. Zo doorgaan of niet, wel of niet de marathon, wel of niet de ultra in maart 2014. De komende lange en de periode daarna zou voldoende informatie moeten opleveren. Ik denk wel dat ik het schema naar de marathon weer ga afmaken, of ik dan eind september wel of niet loop, is eigenlijk minder belangrijk. Dan heb ik in ieder geval dit jaar vrij veel 30-ers en 40-ers gelopen, en dat is een mooie aanloop naar de ultra in maart 2014. Rustig aan verder kijken. Dit baby rondje ging in ieder geval vast lekker.

Gegevens:

* totaal 6 km
* temp 22

augustus 43 km – 2013 totaal 1.225 km

review: nieuwe schoenen: Adistar Boost

**review: nieuwe schoenen: Adistar Boost**

Vanzelfsprekend is deze review samen met reviews van andere merken en modellen terug te vinden op de review site

Aangeschaft in augustus 2013 als schoen die geschikt is voor de langere duurlopen. Naast de Pure Flow serie van Brooks, de Kinvara 3, de New Balance MR10 en de Asics Gel lyte 33-2 wilde ik toch een schoen die echt ‘anders’ was dan deze 4 mm schoenen die erg weinig comfort en demping bieden. Ik loop prima op de andere schoenen, deed op de Pure Cadence mijn langere duurlopen rond de 30 km en zelfs de 45 km, maar ik wilde toch een schoen met meer ‘comfort’ aan de renstal toevoegen. Dat moest een schoen zijn die in de eerste plaats ‘laag’ was aan de laterale malleolus en dat bleek geen gemakkelijke opgave. Ik heb van alles gepast, in diverse winkels. Goed geluisterd naar de adviezen en opmerkingen van de verkopers en me verbaasd over de tegenstrijdige dingen die ik hoorde. Maar met het enorme assortiment schoenen dat tegenwoordig voorhanden is, is het ook niet eenvoudig op de hoogte te blijven van alle modellen. Onderstaand mijn eerste review en indruk.

**Heel to toe drop**

De schoen heeft een offset van 10 mm

Hoe zit de schoen?

Uiteindelijk paste ik de Adistar Boost eens. Ik had in Berlijn al een keer snel de schoen gepast en meteen weer uitgetrokken omdat de schoen te hoog aanvoelde. Maar toen ik deze schoen aantrok, voelde het direct als een soort slof. Is dat een schoen? Wel heel anders dan de andere schoenen die ik heb, want de voorvoet leek heel smal. Daarmee bedoel ik dat de schoen ‘aan de voet’ zit en niet veel ruimte heeft om de voet. Toen ik nog eens goed keek, leek het materiaal van de upper op een soort compressie T-shirt. Nergens zitten vervelende plastic lijntjes en dingetjes die kunnen irriteren. Alles voelt heel zacht, maar inderdaad aansluitend rond de voet. Toch koos ik een half maatje groter dan ik normaal draag en dat zat beter bij de tenen, maar sluit nog steeds mooi aan. Een halve maat groter betekent dus grootte in de lengte (bij de tenen) maar niet een ‘bredere’ schoen. Dat is prettig. Kortom: de schoen voelt als een slof.

**Hoe loopt de schoen?**

Tijdens de pas sessie even naar buiten geweest om een paar rondjes te lopen. Dat loopt heel gek en anders dan de andere schoenen. Maar niet extreem springerig. Natuurlijk heb je wat minder contact met de ondergrond, wat je wel hebt met de MT10 of MR10 maar de schoen zit wel lekkerder rond mijn voet en loopt wel aardig.

Ik was dus vol goede moed toen ik mijn eerste rondje op de schoen ging lopen. Wandelen ging heerlijk, het voelde allemaal erg licht en comfortabel. Toen ik ging inlopen, voelde het al wat minder. Ik ben enkele malen gestopt om de rechterschoen opnieuw te veteren. Er drukte ergens iets bovenop de wreef, maar ik kon er niet echt achter komen wat er nu precies drukte. Het lopen ging moeizaam, het leek alsof ik elke stap de grond in trapte. Mijn kracht kwam helemaal niet terug, maar verdween volgens mij rechtstreeks de grond in. Merkwaardig. Na het warming up rondje zette ik de metronoom aan. De cadans kon ik onmogelijk halen op deze schoenen. Had ik nou een slechte dag? Ik zette de metronoom uit en liep op mijn eigen cadans. Ik probeerde snelheid te maken, probeerde mijn voeten goed op te tillen maar niks lukte. De tijden per lap waren niet eens zo slecht, maar ik moest voor elke meter vechten en ik werd moe. Of toch niet? Heel langzaam proberen te lopen dan? Uiteindelijk kwam ik bij een stukje onverhard en ging daar een rondje lopen. Dat liep eigenlijk wel lekker zo. Maar zodra ik weer op de hardere ondergrond kwam, was het over en uit. Hoewel ik 10 km ermee liep, voelde iedere stap als een gevecht met en tegen de schoen. Ik kan er blijkbaar niet op lopen.

De volgende dag had ik een harde, pijnlijke plek boven op de wreef van mijn rechtervoet. Heel merkwaardig voor een schoen die zo heerlijk comfortabel aanvoelt en eigenlijk geen naden of hardere dingen in het upper heeft verwerkt. Maar ondanks driemaal opnieuw veteren lukte het me niet om de schoen goed te krijgen aan de rechtervoet.

**Technisch:**
O Energy Capsule Boost Heel Unit – Every step becomes charged as the Boost midsole absorbs some of the energy from your footstrike and charges it into forward momentum.
O TechFit Upper Support – The seamless upper is supported by TechFit material, which offers you a flexible yet secure feel around your entire foot.
O Flexible Textile Upper – The textile upper is lightweight and is able to adjust to the shape of your own foot ensuring a comfortable fit.
O Welded Synthetic Overlays – Enhances the fit and strength of the upper and helps decrease upper weight further.
O External Heel Counter – For a snug heel fit and comfort in motion with enhanced support and stability.
O FORMOTION – Adapts to the ground to ensure the smoothest, most comfortable run possible.
O Midsole Temperature Resistance – The Boost midsole is 30% more temperature resistant than traditional EVA compound, keeping the feel of the trainers the same and allowing it to last longer with changing conditions.
O TORSION System – Midfoot shank which adds strength and integrity to the trainers.
O MiCoach Compatible – This shoe is compatible with the Adidas MiCoach sensor, helping you keep track of your statistics such as distance, speed and calories and much more.
O adiPRENE – For superior cushioning at impact.
O Continental Rubber Outsole – For superb grip, more durable and longer lasting mileage.
O Weight: 312 g (size UK 8.5) niet gewicht dat ik heb afgelezen bij een USA 11)

**Conclusie:**

Een comfortabele schoen om mee te wandelen. Maar ik kan er blijkbaar niet op lopen. De sprong van 4mm terug naar 10 mm als afwisseling is ook geen goed idee wellicht. Maar of het nu aan de schoen zelf ligt, of aan de 10 mm, dat weet ik dus niet want de schoen is alweer retour. Ik durfde het niet aan om er meer kilometers op te maken. Misschien een gemiste kans, dat weet ik niet. In ieder geval zeker een schoen om eens uit te proberen als je op zoek bent naar een lichte, fijn zittende schoen. Als de schoen wel bij je past en bij jouw loopstijl, is het waarschijnlijk zeker een kandidaat.

Pluim voor Run2Day Rotterdam voor de uitstekende service

06.08.2013 – hitland – 10 km

**06.08.2013 – hitland – 10 km**

Vandaag het eerste rondje op de Adistar Boost. In het tweede postje van vandaag de review die overigens ook op de review site te vinden is.
Het was vrij aardig weer, maar het rondje liep niet. Iedere stap was een gevecht tegen de schoen en de ondergrond. Geen succes. De zoektocht is blijkbaar nog niet over.

Terugkijkend naar de laps lijkt het nog niet eens zo erg allemaal, maar zo voelde het niet. Niet alleen qua energie, maar ook niet qua lichaam. Jammer maar helaas, de Adistar Boost is dus niet mijn schoen.

Gegevens:

* totaal 10 km
* temp 22

augustus 37 km – 2013 totaal 1.218 km

04.08.2013 – assignment 7: 8×800 – totaal 12 km

**04.08.2013 – assignment 7: 8×800 – totaal 12 km **

Vandaag dan de herkansing van de 800-tjes die ik gisteren afgebroken heb vanwege de warmte. Althans, ik heb eigenlijk geen idee waarom ik nou echt gestopt ben. Maar het liep niet, het voelde niet goed dus dan maar stoppen ook al was ik al op de helft en liep alles eigenlijk goed qua pace etc. Vanavond dan weer op pad. Na 20 uur, dus het zonnetje was al flink aan kracht verloren en het voelde eigenlijk best aardig. Eerst maar even warm lopen en een paar kilometer rustig inhobbelen. S. reed mee op de fiets en was zo lief om een watertje mee te zeulen. Geen klotsend flesje dus en ook lekker geen rugzakje. Ik had zelf een spons in mijn hand en dat was erg fijn want het is lekker om even alles af te vegen met dit gekke weer. Zo startten we samen de eerste 800 meter. S. droeg de garmin 910 en kon dus ook precies zien was ik uitspookte. Af en toe riep hij een tijd en dat was fijn. Helaas gingen de eerste twee rondes weer te snel. Rekenend had ik dan bedacht dat ik bijna alle rondjes maar op dit tempo zou moeten doen behalve de laatste twee. En zo gebeurde ook. Helaas betekende dat toch wel dat ik bijna iedere keer de laatste 40 a 50 meter iets in de remmen ging, omdat ik toch niet echt goed tempogevoel had. Maar op die manier kon ik redelijk goed op hetzelfde tempo blijven zitten. Al snel liep ik mijn een na laatste rondje. Zonder metronoom en dat liep een stuk lekkerder. Ik zie nu achteraf dat mijn cadans dan erg omlaag gaat, van 172 met de metronoom terug naar 164 (dat is dus eigenlijk maar van 86 naar 82 stappen per been) maar bij die laatste laps was eigenlijk mijn HF een stuk beter en mijn ademhaling prima. Ik had bij de andere laps steeds het gevoel dat ik ‘achter adem’ liep terwijl het helemaal niet zo snel ging of iets dergelijks. Heel vreemd. Bij de trainingen door de week loop ik natuurlijk langzamer en heb ik de metronoom op 177 en dat loopt prima. Maar nog geen tempo werk op dat ritme blijkbaar. Ook best. Komt ook nog wel.

In ieder geval zat de 8e lap er eigenlijk op voor ik er erg in had. Toen S. riep ‘nog 120 meter’ zette ik er nog even een vaartje achter en dat zat er blijkbaar nog allemaal ‘in’. Niet verkeerd dus. Na de training nog even met de hond gewandeld en zo komt er weer een einde aan lekkere loopjes in het weekend. Onbedoeld dus toch 8 km gisteren en 12 km vandaag maar dat is ook best voor een keer nu.

Grappig genoeg had ik de vorige keer in januari dat ik deze 800 reeks liep ook al een valse start in de ochtend vanwege de storm. Ik liep toen ik de sneeuw en de hagel gevaarlijk op de weg. Grappig om terug te zien. We zijn inmiddels ook alweer 7 maanden verder. Grappig om te zien dat alle 800-tjes nu een stuk rapper gaan dan toen!

Gegevens:

* totaal 12 km
* temp 22

augustus 27 km – 2013 totaal 1.208 km

03.08.2013 – assignment 7: 8×800 – totaal 8 km (afgebroken)

**03.08.2013 – assignment 7: 8×800 – totaal 8 km (afgebroken)**

Vanmorgen twijfelde ik al. Zou ik de training in de ochtend doen, of in de avond of misschien zelfs wel morgen? Toen ik naar buiten keek, was het zwaar bewolkt en dus besloot ik de training toch in de ochtend te gaan doen. Het voelde wel redelijk aangenaam toen ik startte. Zonder woef, want dan hoefde ik niet op haar te letten en als het warm zou zijn, dan zou ze niet de volle 12 km mee hoeven lopen. Voor het eerst had ik een bidon in mijn hand en terwijl ik warm liep, vroeg ik me af waarom ik in hemelsnaam interval training met een bidon in mijn hand ging doen. Ik twijfelde of ik terug zou gaan om mijn rugzak even op te halen. Normaal loop ik helemaal niet met water op zo’n klein stukje, maar vanwege de warmte, leek het wel verstandiger. Maar een bidon??? Ik zei tegen mezelf dat ik me niet zo aan moest stellen en vervolgde mijn weg. De warming up ging al niet echt soepel. Het voelde allemaal prima, maar op een of andere manier…. Ik weet het niet. Na ruim 2 kilometer startte ik de workout en begon vol goede moed aan mijn eerste 800-tje. De zon was ineens fel gaan schijnen en tussen de weilanden heb je totaal geen schaduw.. Toch voelde het best goed maar ik zag rond 700 meter dat ik veel te snel uit zou komen. Tempo beetje omlaag dan maar en ik sloot de eerste 800 meter prima af maar wel iets te snel. Op de terugweg wind tegen en lekker uit de zon. Dat voelde al een stuk lekkerder. Maar na het tweede rondje had ik het ineens vreselijk warm. Het flesje klotste in mijn hand en ik kon geen echte lekkere loophouding vinden met dat stomme flesje in mijn linkerhand. Langzaam voelde ik een soort weerstand komen maar ik begon aan ronde 3. Dat ging qua tempo ook prima maar inmiddels voelde het niet meer echt lekker. Ik liep qua hartslag ook al constant in het rood, vanaf ronde 1. Dat geeft niet op een interval maar vanaf ronde 1 is dat een beetje jammer. Tijdens de derde lap vroeg ik me af of ik toch ergens in de schaduw zou kunnen lopen. In het oude deel dan? De Garmin pakt daar echter geen goed signaal waardoor je hele rare snelheden krijgt. Vanaf ronde 1 geen probleem maar nu… Ik wist het niet. Bij de golfbaan dan maar? Ik besloot na ronde 4 dan bij de golfbaan verder te gaan, daar zou ik immers bijna uitkomen als ik ronde 4 had gedaan. Zo gezegd zo gedaan. Ronde 4 ging ook wel aardig nog steeds hoewel ik het erg warm had. Toen ik de hoek omsloeg om daar verder te gaan zag ik weliswaar schaduw maar ook een vervelende weg. Om een of andere reden was ik toen helemaal klaar en drukte ik op de mentale ‘stop knop’. Game over. Ik wandelde een paar honderd meter terug naar de auto en daarmee kwam na 8 km een einde aan deze training. Als je naar de tijden kijkt, vraag je je af waarom ik nou gestopt ben, want het was prima. Maar blijkbaar niet. Guess what… ik ga het morgen gewoon weer proberen! Deze training gaf mooi aan hoe een verkeerde ‘mind set’ alles kan verpesten. Een goede les!

Gegevens:

* totaal 8 km
* temp 22

augustus 15 km – 2013 totaal 1.196 km

01.08.2013 – hitland – 7 km

**01.08.2013 – hitland – 7 km**

Vandaag een kort maar intensief rondje getraind. Helaas was het erg warm omdat ik te laat was vertrokken en toen woef het moeilijk kreeg onderweg, ben ik dus teruggekeerd. Dan maar wat korter vandaag. Door een discussie op Twitter over de Asics Gel-lyte 33-2 besloot ik vandaag weer eens dat model aan te trekken. Ik kocht die schoenen in mei als mogelijke vervanger voor de Pure Flow die wel erg kort meegaan. Door omstandigheden heb ik toen maar 19 km op de schoen gelopen en had ik ze daarna niet meer aangetrokken. Op de review pagina staat de eerste review die later aangevuld zal worden wanneer ik meer kilometers heb gemaakt op de schoen.

Verder ging de ronde vandaag prima. Ik gebruikte de metronoom op 177, lette op mijn houding en ademhaling en eigenlijk ging het vrij gemakkelijk allemaal ondanks het warme weer. Ik heb geen idee of de schoenen daar iets aan bijdroegen, maar aangezien ik de laatste trainingen erg op mijn voeten en op de afwikkeling let, merkte ik dat het nu allemaal vrij gemakkelijk ging. In theorie zouden de schoenen met ‘fluid axis technology’ daar inderdaad een positieve bijdrage aan moeten leveren maar eerlijk gezegd vind ik vooral dat je geen ‘last’ van een schoen moet hebben, zodat je gewoon lekker kunt lopen. Of die schoen nu 0 of 6 mm heel to toe drop heeft. Maar lees mijn eerste indrukken op de site en probeer ze zelf.

Ik was tevreden over het rondje van vandaag hoewel het veel te kort was. Maar als je met een hond loopt, heb je ook de verantwoordelijkheid dat zij zich goed voelt en ze had het duidelijk ineens erg warm. Op naar de volgende ronde (en dan dus weer iets eerder op pad)

Gegevens:

* totaal 6,8 km
* temp 22
* HF gem niet gemeten
* cadans: met metronoom op 177
* ademhaling: 2/4

augustus 7 km – 2013 totaal 1.188 km

30.07.2013 – hitland – 8,5 km

**30.07.2013 – hitland – 8,5 km**

Na de 35 km loop van zaterdag vandaag weer een lekker tussendoor rondje. Ik heb deze keer getraind met de metronoom op 180 en lette daarbij de ene keer extra op de armzwaai, de andere keer op mijn voeten. Grappig genoeg waren er laps bij waarbij het heel lekker liep allemaal en ook heel makkelijk aanvoelde. Sterker nog: het voelde aan alsof ik heel erg aan het dribbelen was met een snelheid van niks, terwijl het toch heel redelijk was qua pace. Maar daar draaide het niet om tijdens het trainen vandaag. Het draaide alleen maar om houding, en ‘goed aanvoelen’. Ik ga vandaag eens op mijn gemak de video’s bekijken die gemaakt zijn afgelopen zaterdag. In ieder geval heb ik nergens last van na de lange training van zaterdag en ook nu voel ik niets. Dat voelt dus prima. Op naar de volgende run.

Gegevens:

* totaal 8,6 km
* temp 19
* HF gem niet gemeten
* cadans: met metronoom op 180 en 177
* ademhaling: 2/4

juli 149 km – 2013 totaal 1.181 km

27.07.2013 – assignment 6: 33 km – totaal 35 km

**27.07.2013 – assignment 6: 33 km – totaal 35 km**

Vandaag schrok ik me kapot van de telefoon die om 4.15 in de ochtend rinkelde. O ja! Ik had de telefoon als wekker gezet. Nou dat werkt, want ik was meteen wakker. Het was de bedoeling om rond 5 uur te lopen, dat werd uiteindelijk 5.17 dus helemaal niet gek. Ik zou drie rondjes om de Rottemeren lopen, met 2x een klein extra lusje. Ik was namelijk niet zeker of ik wel de hele training wilde doen, en had op deze manier de kans om tussentijds te stoppen. Ook was het de bedoeling om dichtbij de auto te blijven, zodat ik kon bijtanken qua water. Uiteindelijk liep waf het eerste rondje plus lusje met me mee, samen met S. op de fiets. Na dit eerste rondje heeft S. waf weer naar huis gebracht en wachtte hij me weer op bij het bruggetje na ronde 2. Dat was dus geweldig. Het was gezellig en ik kon op deze manier lekker zonder rugzak lopen en werd vreselijk in de watten gelegd met een watertje, een sponsje en een gelletje. Wat wil een mens nog meer? Nou… om eerlijk te zijn had ik wel iets ander weer gewild. Ik bofte enorm dat de zon niet uitbundig ging schijnen, hoewel het er aanvankelijk in ronde 2 even op leek. Maar het was gewoon mistig, klam en enorm vochtig. Niet echt weer voor mensen met een longprobleempje.

Maar goed… vol goede moed gingen we op pad en ik zette in het donker mijn horloge zoals ik wilde. Althans, dat dacht ik toen en het zou ruim 20 km duren voordat ik er eindelijk achter kwam dat het helemaal niet goed was ingesteld! Niet dat het iets uitmaakte, maar ik vond het wel dom.

Woef was helemaal blij met alle konijntjes die vrolijk op en neer hobbelden en al snel hing haar tong tot op de grond. Ik maande haar om rustiger te doen en bedacht dat het maar goed was dat ze ruim 1 rondje mee zou lopen en niet meer. Maf beest. Ik startte juist erg langzaam merkte ik. Het voelde prima, en aangezien ik in de ochtend nou niet helemaal fruitig en lenig ben, vond ik het wel best. Dit zou een beetje een testrun worden dus ik vond het allemaal prima.

klik voor groot


Het eerste rondje was eigenlijk vrij snel voorbij. Onderweg veel vogels dobberend op het water van de Rottemeren, een aantal boten waar iedereen nog lekker lag te slapen en veel vissers die al in hun tentjes zaten. Verder niets bijzonders onderweg. We deden het lusje, ik nam de Spibelt van S. aan met een gelletje voor ronde 2 en nam een klein flesje water mee in mijn hand. Dat klotste aardig maar het was prima te doen zo. Na 5 km zou er nog een flesje in het gras verstopt liggen dus dat was ook prima. Ik vervolgde mijn weg en S. ging woef weer naar huis brengen. Best ongezellig maar ook wel goed zo even tussendoor. Ik lette op mijn ademhaling en genoot van het lopen, ondanks het nare weer.

Na 20 km stond S. net na het bruggetje te wachten. Heerlijk! Lekker fris water en een spons. Dat laatste was erg lekker hoewel het lastig is, want als je er eenmaal mee begint, dan ga je ermee door en met dit gekke weer voelt het uiteindelijk allemaal nat en klam omdat je nauwelijks echt kunt transpireren met die enorme hoge luchtvochtigheid. Samen liepen we verder op weg naar het derde rondje. Even het lusje, langs de auto’s en weer verder.

Op een gegeven moment stond er 27 km op de teller en toen had ik dus net zoveel gelopen als bij assignment 4 van 2 weken geleden. Dit voelde beter, want ik was nog niet moe. Maar dat zou gauw veranderen want ik kreeg een dipje, er kwam een wesp op me zitten en ik kreeg een soort ‘hongergevoel’. Na wat gerommel kwam ik weer goed op gang gelukkig. Maar het was wel een eind en zeker met dit weer. Toen ik weer bijna bij het bruggetje was, stond er een groepje (oudere) wielrenners. ‘Heuj til je voeten op’ schreeuwde er eentje. Tsja en als je dan een beetje moe bent, dan ben je ineens niet meer ladylike. Ik schreeuwde dus terug ‘na 33 km? Doe het zelf man’. Maakte een gebaar (ahum) en voegde er nog ‘eikel’ aan toe. Aaaaargh niet op reageren sukkeltje. Nou ja, dat was ik maar kwijt zullen we maar zeggen. Verder ging mijn route, over het bruggetje voor het allerlaatste stukje. Hoewel mijn tempo niet inzakte (nee, stommeling, ik zie dus nu bij het terugkijken dat ik een stukje te hard heb gelopen net voor dit punt) werd het wel zwaar. Ik sprak mezelf streng toe, gebruikte de ‘hop’ ‘hop’ truc waarmee ik ook mijn ademhaling (op cadans op 2/6) goed onder controle kan houden en zo rommelde ik verder tot het einde. Ik voelde eigenlijk niets. Ik was niet echt ‘moe’, maar wel warm en klam. Ik snap wel dat die wesp me een lekker hapje vond. Lekker kleverig en een beetje gel aan mijn handen waarschijnlijk (ondanks de spons). Nog even een cooldown tot de auto en toen zat het er weer op voor vandaag.

Conclusie? Ik heb nergens last van gehad. Het ging niet super moeilijk, tot 27 km eigenlijk vrij gemakkelijk, daarna even met een dippie om toch gewoon het weer op te pakken waarbij de allerlaatste 1500 mtr een beetje krabbelend gingen. Maar dat is ook een stukje mentaal iets. Je bent er immers bijna. Geeft niet. Eind goed al goed. Op naar de volgende ronde. Ik denk dat ik voorlopig dus even doorga met dit schema tot eind september. Ik weet niet hoeveel tijd ik nog heb voor de ultra 1 maart qua inschrijving, maar dat laat ik het liefst even afhangen van de komende maanden. Voor mij is die belangrijker dan de marathon eind september en met al een 45 km in de pocket en bekendheid en ervaring op het terrein daar in de UK lijkt het me super gaaf.

Gegevens:

* totaal 34,85 km
* temp 24 – vochtigheidsgraad 95%, erg klam, geen wind
* cadans: met metronoom op 170
* ademhaling: 2/6

juli 140 km – 2013 totaal 1.172 km