Dagelijks archief: september 7, 2013

07.09.2013 – assignment 12: rottemeren – 42 km – totaal 39 km

07.09.2013 – assignment 12: rottemeren – 42 km – totaal 39 km

Van te voren wist ik al dat ik vandaag geen 42 zou gaan lopen. Ik vind het namelijk op dit moment veel te veel, want het zou dan de zoveelste 40-er worden. Dat leek me niet nodig, en bovendien niet verstandig. Mijn rug is en blijft op dit moment een vervelend punt en ik heb gewoon geen zin om op dit moment in de training toch teveel te doen. Helaas kon ik van te voren dit niet overleggen met de trainer, dus besloot ik te gaan voor een afstand rond de 35, en als het goed zou gaan weer wat langer, zoals de vorige keer, 3 weken geleden.

Vol goede moed gingen we dus rond 5.45 uur op pad richting de Rottemeren. Aanzienlijk later dan de vorige keer, toen we rond 5.15 al startten, maar het nog aardedonker was. Vandaag was het ook nog donker bij de start, maar door de verlichte hemel vanwege de kassen die inmiddels ook alweer verlicht zijn, was het prima te doen. Al snel kwam een andere loper ons tegemoet. Ook vroeg begonnen blijkbaar!

Het begin liep lekker. Woef was erg aan het rommelen met alle konijnen die lekker in het donker aan het hopsen waren en ik moest haar een aantal keren tot de orde roepen. Het is immers niet handig als ze keihard gaat rennen aan het begin van een run! Vandaag zou ze ook weer rond de 17 km lekker meehobbelen.

We liepen langs de molens en langzaam kwam de zon en beetje op. Gelukkig een bewolkte dag, dus erg warm zou het niet worden. Daar had ik tenminste op gegokt en ik hoopte maar dat het droog zou blijven.
Al snel hobbelden we het bruggetje alweer op richting de startplaats bij het sportcentrum. Inmiddels moest ik onzettend nodig naar het toilet. Al vanaf het eerste moment, maar de situatie werd toch wel wat nijpender. Grrrrr. Er was nog niets open natuurlijk, maar ineens bedacht ik dat het sportcentrum/caravanpark misschien wel al bemand zou zijn. Dat gaf me wat moed en snel hobbelden we richting het sportpark. Een gelletje of water hoefde ik al lang niet meer, en zo rommelde ik de eerste 10,5 km door. Toen ik bij het sportcentrum kwam, brandde er al licht. De deuren waren echter gesloten! Gelukkig was het meisje van de balie aardig genoeg om me toch binnen te laten. Wat een opluchting. Toen ik weer naar buiten stapte, stonden er al allemaal mensen te wachten totdat de boel open ging. Maar dit moet ik dus zien te voorkomen. Ik heb hier eigenlijk nooit last van normaal.

klik voor groot

Enfin, dit soort oponthoud is niks voor mij, ik ben het ook niet zo gewend om echt van de route af te gaan tijdens een lange loop. Het kostte me dus ook weer even moeite om in een lekker ritme te komen, maar gaandeweg werd dat wel wat beter. Hoewel…. woef bleef een beetje rommelen en trutten. Beetje achter me lopen, hard hijgen, kijken, nog harder hijgen, etc. Heel onplezierig eigenlijk. Raar beest. Moe was ze niet, want ineens zag ze iets (ik niet) en ging haar koppie omhoog, oortjes scherp en danste ze voor me uit. Grrrr daar trap ik dus voortaan niet meer in!

klik voor groot

Maar na 17 km vond ik het welletjes voor haar, en heeft S. haar weer naar huis gebracht. Ik zou eerst nog een langere ronde bij de roeibanen doen, zodat ik niet al te vaak om het meer heen zou hoeven met die schuin aflopende paden. Toen ik net weer bij het begin kwam, was S. ook weer terug en fietste hij de brug over, op weg naar mij. Ik vertelde dat ik wel even schoenen wilde wisselen, omdat ik last had van die blauwe nagels die ik had opgelopen tijdens de vorige lange ronde.

En dat was bijna het begin van het einde.

Zodra ik wegliep op de andere schoenen, leek het alsof mijn voeten verkeerd stonden. Alsof ik op ijzers liep. Wat gek! Blijkbaar merk je direct dat je voeten anders in een bepaalde schoen ‘staan’ als je een tijd hebt gelopen. Ik ging ervan uit dat het wel bij zou trekken, maar daar vergiste ik me in. Ik heb al last van mijn rug, maar met lopen gaat dat eigenlijk heel goed. Nu dus niet na de wissel, want ineens stortte de hele blokkentoren in elkaar. S. bood aan om de andere schoenen maar weer uit de auto te halen terwijl ik probeerde voort te strompelen. Nou graag dan toch maar die andere weer proberen. Maar toen ik dacht verder te kunnen lopen, kwam ik bedrogen uit. Niks daarvan. Ik stopte en vroeg me af wat ik zou doen. Even zwaaien met mijn benen dan maar en dat hielp wel wat. Ik besloot terug te keren, zodat ik in ieder geval weer bij de auto uit zou komen en zou kunnen besluiten wat ik nu moest doen. De metronoom ging aan op hoge cadans en ik maakte gewoon kleine dribbelpasjes om toch een beetje vooruit te komen. Au! Al snel kwam S. weer aanfietsen met de andere schoenen. Gauw weer omruilen dan maar. Voorzichtig proberen en ja! Dat voelde alweer beter, hoewel het duidelijk was dat de blokkentoren (enkel, knie, heup, schouder) totaal uit balans stond.

Maar langzamerhand voelde alles weer beter, en dus besloten we tot een tweede lange ronde langs de roeibanen. Dat zou de teller in ieder geval rond de 31 brengen. Zo gezegd zo gedaan. Na dit rondje even snel gerekend met welk extra rondje we een beetje zouden uitkomen qua afstand en uiteindelijk besloten tot een laatste korte ronde rond de roeibaan. Heerlijke rechte weg zonder aflopende paden. Beetje saai, rechte weg, ene kant op windje mee, andere kant op weer windje tegen. Maar het liep allemaal prima.

Grappig genoeg kwamen we tot drie keer toe de man tegen die we in het donker ook hadden gezien. Toen ik van een afstandje riep wat hij aan het lopen was, zei hij… ‘euh ongeveer 160 km’. Watte? S. had het ook echt zo verstaan, maar begrijpen doe ik het niet. Was die man in zijn uppie zoiets aan het lopen? Ben dan benieuwd waar zijn verzorgingspunten waren, en waarom hij geen aardige ronde had gekozen dan. Kortom, ik snapte het niet.

In ieder geval zat de ronde er weer op voor vandaag. Niet verkeerd op zich maar toch was dit een rare ronde. Ik ben verrast door het gedoe met de schoenen. Daar moet ik dus even goed naar kijken. Het was natuurlijk anders gelopen als ik meteen gestart was op de andere schoenen, want dit was niet verstandig. Al doende leert. Verder heb ik op verschillende plekken een open, rauwe huid opgelopen van schuurplekken. Nooit eerder gehad natuurlijk, ook zoiets idioots. Wat dat betreft dus niet ongeschonden uit de strijd gekomen.

klik voor groot

Gegevens:

* totaal 39 km
* temp 18
* HF niet gemeten
* cadans 170

september 66 km – 2013 totaal 1.362 km