**19.02.2012 – glororum/bamburgh/shoreston/glororum**

In één woord WOW. Het was vandaag prachtig weer, wel een beetje wind maar verder heerlijk qua zon en temperatuur. Omdat ik een eerder al een rondje had uitgezet waar ik niet eerder was geweest, besloot ik dat vandaag te gaan lopen. De route was opgeslagen in mijn vertrouwde 405, de 610 zou meegaan voor de gegevens onderweg. Op een papiertje had ik gezet waar ik eventueel kon afsnijden, en de auto stond in het midden van het achtje, zodat ik eventueel halverwege zou kunnen ophouden. Je weet immers nooit hoe het gaat en of het weer ineens omslaat.

De auto heb ik in de berm geparkeerd en al snel wandelde ik naar het kruispunt waar ik zou gaan beginnen met deze 24 km lange run. Ztje was niet mee, want dat leek me veel te lang, maar ik zou haar ophalen voor de laatste 5 km, omdat de route bijna langs de cottage zou gaan. Uiteindelijk heb ik dat overigens niet gedaan.

klik voor groot

Het was een grappig kruispunt, want rechtsaf zou je naar het kasteel in Bamburgh lopen, en linksaf was voor mij totaal onbekend terrein.

klik voor groot

De route was prima te zien op de 405 en ik genoot met volle teugen. Wat was het mooi! Alleen was het grappig om te zien dat ik op het horloge links zag dat ik nog 23,5 km moest lopen ’to finish’ op een gegeven moment, en rechts dat ik 500 meter had gelopen. Hum… wat een afstand moest ik nog! Maar het was geweldig. Ik liep door stukken waar ik nog nooit geweest was en ik kwam zelfs bomen tegen. Er zijn hier niet veel bomen, je hebt hier vooral weilanden, heuvels, duinen en zee. En juist die bossen mis ik een beetje hier, dus ik was blij verrast door de afwisselende omgeving met bomen.

Het kadootje van de run kwam vandaag in de vorm van een rode eekhoorn die lekker zat te smikkelen op een voederaar. Toen ik dichterbij kwam, schoot hij toch weg met zijn pluimstaart parmantig in de lucht. Echt genieten dus.

Al snel zag ik al vanuit de verte een soort molen en natuurlijk moest ik even een kiekje maken toen ik dichterbij kwam:

klik voor groot

klik voor groot

Het was erg mooi zo met de zee op de achtergrond en de kleine witte schapenwolkjes in de lucht. Helaas hield de 405 er daarna mee op omdat de autopause dus echt kapot is. Maar na even nadenken, besloot ik de autopause gewoon helemaal uit te zetten en gelukkig ging alles daarna weer lopen, inclusief de route, want anders zou ik toch een probleempje gehad hebben zonder kompas! Dat is echt een feature waarvan ik hoop dat deze nog wordt toegevoegd aan de 610. Maar zo gaat het ook en ik vervolgde dus opgelucht mijn weg.

Qua tempo zat ik eigenlijk prima, had iets langzamer gemogen maar alles voelde prima en ook mijn ademhaling was lekker regelmatig met mijn cadans.

Op een gegeven moment kwam ik op de weg en zag ik in de verte Budle Bay liggen. Grappig, want ik kwam wel eens eerder met de auto van die kant af, maar dan zie je toch lang zo veel niet als met de benenwagen. Wat was het mooi en helder!

klik voor groot

klik voor groot

klik voor groot

Daarna door naar Waren Mill en ergens afgeslagen achter een hotel door. Daar week ik – bewust – af van de route, omdat die weg op google earth me achteraf mooier leek en ik vanzelf weer bijn km 8 op de route zou komen waar de garmin het weer op zou pakken (hetgeen hij keurig deed inderdaad). Ook dat was een mooi pad met bomen en totaal onverwacht. Ineens liep ik achter een hotel langs waarvan ik alleen het bestaan kende door een bord langs de weg.

Daarna weer een mooi stukje weg. Heel rustig en vredig allemaal en ik genoot werkelijk met volle teugen en vond het weer zo ontzettend bijzonder dat ik dit allemaal kan doen. Op dit tempo kan ik voor mijn gevoel wel uren doorlopen, want ik heb echt nergens last van en het voelt prima. Als je dan nog zo kunt genieten onderweg van alles wat je ziet, maakt dat me erg blij.

klik voor groot

Daarna kwam het kasteel van Bamburgh in zicht vanaf een kant die ik nog niet eerder had gezien. Erg fraai zo met het zonnetje op de stenen. Je blijft gewoon doorlopen, omdat je achter elke bocht wel weer iets anders fraais gaat tegenkomen.

klik voor groot

Helaas kwam ik na 15 km op bekend terrein, want toen liep ik Bamburgh alweer binnen en kende ik de rest van de weg. Eigenlijk had ik dat niet zo moeten doen, want het is ook een beetje een mentaal spelletje. Onbekend terrein doet nu eenmaal lopen! Bovendien wist ik ook zo precies wat me te wachten zou staan, dat ik niet eens heel blij werd. De laatste 7 km zou de weg eigenlijk alleen maar omhoog lopen en dat kon ik uiteindelijk ook wel merken.

Omdat ik het laatste stuk de wind pal tegen had, en de weg ook nog eens omhoog liep, werd ik toch wel een beetje vermoeid. Ik besloot bij het eerstvolgende piepje van de 610 inderdaad de 30 seconden te gaan wandelen. ik had namelijk voor de zekerheid het horloge op een alert gezet van iedere 7 minuten een signaal en na 30 seconden weer (run walk alert). Als ik dat tijdens deze lange route had willen doen, zouden mijn pauzes ergens op slaan en niet worden ingegeven door eventuele vermoeidheid. Maar behalve na de eerste 7 minuten, ben ik nergens meer gestopt om te wandelen omdat ik ook al her en der wat foto’s maakte. Dat is overigens vermoeiender dan doorlopen of 30 seconden wandelen, want iedere keer dat je echt stopt, moet je ook weer in beweging komen. Vandaar dat van het hele laatste stuk geen enkele foto meer is, omdat ik door wilde lopen en de route ook wel kende en geen nieuwe dingen meer zag. Voor de gemiddelde snelheid maakte die 30 seconden wandelen natuurlijk geen bal uit op die afstand en na de wandelpauze van 30 seconden kon ik gewoon weer verder als ware er een reset geweest en dat voelde een stuk prettiger.

Al snel kwam ik bij de auto en was mijn 24 km ronde ten einde. Het voelde goed en aangezien ik dit pas de dag na de run zit te tikken kan ik melden dat ik ook vandaag werkelijk nergens last van heb. Het is dat het natuurlijk beter is om een rustdag te nemen na deze afstand, anders zou ik weer lekker een rondje gaan lopen vandaag. Vanavond maar lekker zwemmen dan.

voor de liefhebber nog het hoogteprofiel:

Gegevens:

* totaal 24 km
* temp 10 graden

rondje in google earth openen

februari 127 km – 2012 totaal 327 km

17.02.2012 – seahouses countryroads

Het wordt misschien wat saai om steeds hetzelfde rondje te zien, maar vandaag koos ik toch weer voor het wegrondje rond de cottage met Ztje. Het blijft een lastig rondje met die kleine klimmetjes. Stelt op zich niet veel voor, maar op deze ronde wel iets dat je echt merkt.

Wij hebben dat nou eenmaal niet in ons vlakke landje en wij zouden dit al gauw een heuvelenroute noemen. Maar in vergelijking met Schotland stelt het natuurlijk al helemaal geen bal voor.

Vandaag ging het op zich wel aardig. Ik heb nog steeds het idee dat ik vooral niet met eten in mijn buik moet gaan lopen. Hoewel het 12.15 uur was dat ik gestoomde kip en aspergepuntjes at, had ik het idee dat ik toch wat merkte. Misschien nog van gisteren? Wie zal het zeggen. Misschien ben ik hier gewoon wel 5 kilo zwaarder geworden en begin ik dat te merken tijdens het lopen. Ik heb geen idee eigenlijk.

Ook deze keer weer na 2.6 km een hogere maximale hartslag bij het ‘afdalen’ dus eergisteren was dat piepje geen meetfout. Het is ook niet extreem, maar met het nieuwe horloge dat ik nu eenmaal heb ingesteld om een signaal bij een hartslag in mijn hoogste zone te geven, merk ik het nu tijdens het lopen. Gisteren gebeurde het niet op dat punt trouwens. Verder was mijn gemiddelde hartslag vandaag wel veel lager dan van gisteren toen ik met mijn bierkratje op mijn rug liep te zeulen dus dat is mooi.

Omdat het mooi weer was, liep ik voor het eerst weer eens met de 2XU tight. Lekker omdat de broek zo lang is, maar zoveel minder steun dan de CW-X! Maar het is ook wel weer eens lekker dat het kruis gewoon zit waar het hoort en niet afzakt en het was ook een stuk minder warm.

Gegevens:

* totaal 7 km
* temp 10 graden

februari 103 km – 2012 totaal 303 km

16.02.2012 – seahouses countryroads

Vandaag weer een ommetje met Ztje gemaakt. Het was lekker weer en omdat ze toch naar buiten moet, dan maar lekker lopen want dat kost mij veel minder energie. Het begin ging voor geen meter. Ik sleepte voor mijn gevoel alles wat ik de afgelopen dagen gegeten heb achter me aan, alsof ik met een kratje bier op sleeptouw aan het lopen was. Heel vervelend maar eigen schuld. Ik kreeg mijn ademhaling ook niet netjes mee en al helemaal niet toen een boer ergens dingen aan het verbranden was en ik ineens door de rook liep. Ik heb dus maar mijn jasje voor mijn mond gehouden want ik ga niet in een klap verpesten wat ik probeer op te bouwen hier met wat schone lucht natuurlijk.

Toen ik rechtsaf sloeg richting de zee, stond er ineens een schaap midden op de weg. Zijn weidegenootjes stonden braaf aan de goede kant van het hek te loeren en ik stond dus meteen stil. Zou ik doorrennen? Dan zou ik misschien het schaap de weg op jagen voor me uit. Terugkeren? Ik keek om me heen maar zag nergens een hek openstaan en aangezien schapen niet springen, snapte ik niet hoe dat beest ineens zo op de weg kon staan. Ztje is een slechte Border Collie maar zou het dier verder niets doen, maar dat zou het schaap niet weten. Ik besloot toch maar door te gaan in de hoop dat hij zou stoppen en in ieder geval op de weg zou blijven waar hij rondkuierde. Tot mijn stomme verbazing rende hij even voor me uit om vervolgens ergens dooor het hek te kruipen. Even was ik bang dat hij vast zou komen te zitten maar niets van dat alles, hij (nou ja ‘zij’ natuurlijk) liep gewoon door op het weiland. Ik snapte er niets van, want er zat geen gat in het hek maar toch kon het schaap erdoorheen. En nee: dat kratje bier dat ik meesleepte had ik niet opgedronken voor de loop, het was een echt schaap. Nou ja, eind goed al goed en Ztje en ik konden weer door dieselen.

Grappig genoeg was de ronde net was sneller dan gisteren maar zo voelde het niet. In ieder geval weer lekker gelopen. Deze korte afstand zou ik iedere dag wel kunnen lopen denk ik. Voelt lekker. Ztje slaapt inmiddels al weer. Op naar de volgende run. Ik wil hier nog een lange run doen (zonder Ztje of deels zonder Ztje vanwege haar pootjes) en ik wil nog naar Holy Island maar niet tijdens mid term (vakantie week hier). Dat wordt dus nog even plannen.

Toch ben ik niet tevreden over hoe alles gaat qua lijf en longen. Moet nog eens even dubben wat ik daar aan kan veranderen.

Gegevens:

* totaal 7 km
* temp 13 graden

februari 96 km – 2012 totaal 296 km

**15.02.2012 – seahouses countryroads**

Het was vandaag heerlijk weer, maar er stond wel een keiharde wind. Ik wilde aanvankelijk naar Holy Island maar vanwege de wind stelde ik dat toch maar even uit. Voor het eerst liep ik dus vandaag op mijn gemakje een rondje rond de cottage met Ztje. Gisteren wandelde ik al even met haar over de weg en vandaag besloot ik haar dus maar mee te nemen, want met haar naar het strand en zelf lopen wordt wel een beetje veel en ik wilde per se niet over het strand hardlopen vandaag. Dus maar een rustig rondje gehobbeld en dat ging wel aardig. Cadans lag op 83 gemiddeld. Vreemd genoeg kreeg ik een high rate alert van de hartslag toen ik een heuveltje afstuiterde maar volgens mij is dat een meetfout geweest. Overigens was het ten tijde van mijn runnetje geweldig weer zonder een zuchtje wind en met een zalig zonnetje.

Verder is de FR 610 een geweldig mooi ding. Makkelijk te bedienen en alles lijkt het goed te doen. Alleen die course functionaliteit. Waarom ze die er nou uit hebben gelaten… Back to start is verbeterd ten opzichte van de 405 CX want je krijgt zelfs een signaal dat er een bocht komt als je de route naloopt. Maar geen hond gaat natuurlijk dezelfde weg teruglopen naar de start (neem ik aan) tenzij je echt de weg helemaal kwijt bent. Naar een opgeslagen locatie lopen gaat ook goed, dus ik heb voor de route op Holy island gewoon de GPS coordinaten van drie locaties en route opgeslagen die ik kan volgen. Maar dat haalt het natuurlijk niet bij de breadcrumbs functie van de 405 en ik hoop echt dat dat nog met een firmware versie verbeterd wordt, want alles zit er blijkbaar al in dus het moet een koud kunstje zijn zou je zeggen.

Nu eerst dat opladen uitzoeken want anders is het ook gauw voorbij…

Gegevens:

* totaal 7 km
* temp 12 graden

februari 90 km – 2012 totaal 290 km

**13.02.2012 – seahouses countryroads**

Vandaag voor het eerst sinds lange tijd weer een rondje rond de cottage gedaan over de weg en zonder Ztje. Dat is een kort rondje (7 km) maar behoorlijk op en neer en met de wind van vandaag dus een goede training tussendoor voor een tempo rondje. Het was heerlijk weer, een schitterend zonnetje, een blauwe lucht alleen dus met behoorlijk wat wind.

De cadans lag de hele route gemiddeld op 168, de hartslag bleef mooi laag maar ik had wel wat moeite om mijn ademhaling zo mooi regelmatig en op de pas te krijgen als me normaal lukt. Het lag volgens mij niet aan de wind, maar meer aan mijn ‘zware gevoel’ simpelweg door het eten van gisteren (teveel) en de kaas van vanmorgen. Inmiddels weet ik heel goed wat wel en niet werkt qua voeding en welk gevoel het oproept tijdens het lopen. Best handig.

Omdat het een temporondje zou moeten zijn (na de lange duurloop van eergisteren en het andere gesukkel over het strand op wisselende snelheden naar gelang de ondergrond en de wind) heb ik wel een beetje geprobeerd om door te lopen zonder dat het niet fijn meer zou aanvoelen. En dat lukte ondanks de wind en de volle buik toch nog aardig want ik liep dit rondje in de snelste tijd tot nu toe. Niet echt belangrijk, maar op zich wel leuk om te zien dat er nog progressie in zit en ik dus niet trager word in ieder geval!

Voor het eerst liep ik ook met de nieuwe FR 610 en dat was gaaf. Mooi beeld, fijne gegevens in beeld en makkelijk te bedienen. Een redelijk snelle GPS fix en na de run makkelijk uit te lezen ook. Moet nog wel wat dingen uitproberen en wijzigen maar het ziet er prima uit. Mooi ding ook, minder dik dan de knollerige 405 en iets lichter.

Ben wel erg benieuwd of deze wel netjes weer aangaat na een stopje. Bij de test van vandaag gingen beide horloges natuurlijk keurig tegelijkertijd weer aan na de stop.

Gegevens:

* totaal 7 km
* temp 9 graden

rondje in google earth openen

februari 83 km – 2012 totaal 283 km

11.02.2012 – seahouses/beadnell/seahouses

Vandaag een wegrondje zonder de hond. That said, na 14 km heb ik haar toch even opgepikt en het laatste stukje deels over de weg deels over het strand/duinen gelopen. Ik ben benieuwd of haar pootjes dit ook wel aankonden maar zo hoefde ik tenminste niet na de run weer met haar apart uit. Ik wist eigenlijk niet goed hoe ik wilde lopen, en omdat ik een andere route nam dan de vorige keer omdat ik door Seahouses een andere kant opliep, ben ik niet doorgelopen naar Bamburgh. Dat zou anders nu 24 km zijn geweest. Ook best, maar daarvoor had ik net te weinig tijd op dit moment dus dan maar deze oplossing.

Het lopen ging verder prima. De eerste 12,5 km liep ik iets te snel dus daarna even een ‘mentale reset’ gedaan zodat ik de rest wat langzamer liep, want dat leek me beter. Er was geen wind, en de temperatuur was prima een paar graden boven nul.

Vanavond zwemmen en oefeningen doen en dan op naar de volgende run.

Gegevens:

* totaal 20,7 km
* temp 6 graden

rondje in google earth openen

februari 76 km – 2012 totaal 276 km

**09.02.2012 – beadnell**

Vorig jaar liep ik ook van Beadnell naar High Newton en weer terug, maar toen met prachtig mooi weer en een laag getijde. Een paar weken geleden kwam ik ook al bij Beadnell uit toen ik de langere ronde liep (ook met mooi weer). Opvallend was het lage water toen, want dit jaar was het zo hoog dat je niet eens vanaf de kant het trapje af kon lopen! Ik heb dat nog nooit zo gezien.

klik voor groot

Overigens zijn bovenstaande foto’s van het einde van de run toen het weer ook wer wat was opgeknapt. Dit jaar startte ik namelijk gewoon.. in de regen! Ik heb niet veel regen gehad hier en hoewel het gisteren stralend mooi weer was en ik eergisteren ook in geweldig weer liep, regende het helaas vandaag zachtjes maar gestaag. Het was dus ook somber en alles behalve helder.

klik voor groot

Helaas was ik een beetje oenerig en was ik vergeten dat je zeker op dit strand rekening moet houden met het getijde. Ik moest dus starten op het strand met het restje zacht strand dat me nog restte. Dat liep niet fijn, zeker niet omdat ze een rand hadden gemaakt met heel rul gebeuren en er paarden hadden gelopen net op het enige stukje stevig zand. Daar kan je gemakkelijk in zwikken dus het was niet echt een enorm feest, hoewel het lopen wel lekker ging.

klik voor groot

Al snel hobbelde ik samen met Ztje richting de plek waar in de zomer de Little Terns broeden en waar je niet meer kunt komen. De plas die ontstaat daar, is alleen met een brug over te steken.

klik voor groot

Op een gegeven moment had ik wel genoeg van het zachte strand en klom ik (al scheldend) omhoog een enorm hoge duin op, om vanaf daar door de duinen weer terug te keren. Toen ik boven kwam, zag ik tot mijn verrassing dat ik niet eens veel verder had kunnen lopen, want ik was al bijna bij de parkeerplaats van High Newton. Het enige dat ik vanaf daar wel had kunnen doen, was doorlopen naar Low Newton, maar dan over de weg en niet zoals vorig jaar door de blubber. Maar voor nu was ik blij dat ik weer een duinpad zag, ook al moest ik even dubben hoe ik daar moest komen.

klik voor groot

De duinen waren modderig en erg zacht. Ongelooflijk dat een dagje regen alles doet veranderen in een modderpoel. Jet verrast me in hoge mate eigenlijk. Wat heb ik een geluk gehad in Lincolnshire in september, waar ik gewoon heerlijk overal door de velden kon. Ik had gelukkig wel in verband met de regen e GT-X schoenen aan en dat loopt toch een stuk fijner als het zo modderig en nat overal is.

Al snel kwam ik weer terug bij de vogelplaats. Een raar duinpad met prikkeldraad vlak naast het pad.

klik voor groot

Daarna even snelheid gemaakt door het vreselijke caravanpark. Ik heb geen foto gemaakt want ik had al zeker de garmin een keer of 10 opnieuw gereset om hem weer aan te krijgen. Maar wat een afschuwelijk deprimerende bedoening daar. Dit jaar was het nog erger dan vorig jaar. Oude caravans die er niet uitzagen, sommige wel netjes en allemaal boven op elkaar. Van die akelige groene dingen. Vorig jaar maakte ik wel een foto (zie link boven). Het zou niks voor mij zijn. Ztje was moe en ik was kribbig. Door de route en doordat Ztje een paar keer keihard er vandoor ging en lekker ging jagen in de duinen en veel te ver weg was naar mijn zin. Dat doet ze eigenlijk nooit, maar vandaag was het wel erg. Terwijl ik dit tik, hoor ik dan ook een hard gesnurk uit de richting van haar bedje komen. Zij wel…..

Helemaal aan het einde nog even door Beadnell en terug naar het strand, om dus te ontdekken dat het water ontzettend hoog stond. De boten lagen nu gewoon in het water! Grappig want ik had het nooit eerder zo gezien. Even buikie van pootjes van Ztje schoonmaken en terug naar de auto. De route was veel te kort, maar ik wist simpelweg niet meer waar ik heen zou moeten lopen als ik niet al te lang over de weg zou kunnen. Morgen dan maar weer een rondje.

Gegevens:

* totaal 9 km
* temp 4 graden

rondje in google earth openen

februari 55 km – 2012 totaal 255 km

**Great North Run HM – 16.09.2012**

Voor het eerst deed ik mee met een ‘ballot’ om mee te mogen doen met een HM. Een van de grootste ter wereld heb ik me laten vertellen en hier iets dat erg leeft. Toen ik vorig jaar hier was, sprak iedereen erover en wist ik op een gegeven moment precies wie er wel en niet mee mocht doen. Bobby, iemand waar ik ook vaak mee zwem in de avonduren mocht meedoen, en deed ook mee en had dit jaar natuurlijk allerlei verhalen over de run. Daarom na ampel beraad me ingeschreven voor de loterij omdat het een van de halve marathons was die voor de september ronde in aanmerking zou komen (de andere opties waren Boedapest met als nadeel een sterk vervuilde stad en eventueel erg warm weer en een tweede keer Nottingham). De kans dat je ‘ingeloot’ wordt, is niet super groot omdat er erg veel plaatsen (van de 54.000) zijn bestemd voor goede doelen lopers. Maar ik zit erbij! Ik ben benieuwd of Bobby ook mee kan doen maar dat weet ik pas vrijdag avond als hij weer terug is van zijn vakantie. De GNR wordt dus voor dit jaar HM nummer 3, hopenlijk gevolgd door de Berenloop in november als laatste van dit jaar.

07.02.2012 – seahouses/bamburgh castle

Vandaag had ik eigenlijk een snel(ler) wegrondje in gedachten maar de weg was nog veel te glad ondanks het heerlijke zonnetje. Toen maar teruggekeerd en met de hond richting strand vertrokken voor het bekende rondje Seahouses/Bamburgh castle. Het was werkelijk geweldig weer, geen wind en een lekker zonnetje. Op de heenweg was het strand nog een beetje zacht en dan pas ik altijd op omdat je hele vreemde krachten op de knie en enkel kunt krijgen door het zachte strand of een aflopende kant. Toen ik dichter bij Bamburgh kwam, werd het strand vaster en liep het fijner en kon ik versnellen. Op de terugweg was het strand prima, en heb ik lekker gelopen op een prima snelheid en met een cadans van 170 bpm dus dat is helemaal niet slecht. Hartslag bleef ook mooi over de hele run gemiddeld dus ik ben tevreden. Ben blijkbaar niet trager geworden op dit moment, ondanks de langere duurlopen en de strandruns.

Gegevens:

* totaal 11 km
* temp 7 graden

februari 46 km – 2012 totaal 246 km

05.02.2012 – bamburgh/budle bay/seahouses

Vandaag zo’n rondje waar alles lekker loopt. Het weer deed mee, de wind, de omgeving en alles wat ik onderweg zag en meemaakte was leuk. Alleen….. geen fototoestel. En dat was erg jammer. Ik wilde eerst een korter heen en weertje Seahouses/Bamburgh doen. Omdat ik nog steeds een beetje gebonden ben aan zachte ondergrond, moet ik vaker op het strand lopen dan ik eigenlijk zou willen, maar zeker met weer zoals vandaag is dat geen straf. Maar terwijl ik de weg opdraaide, besloot ik te starten bij Bamburgh en eerst eens aan de andere kant te gaan lopen, richting Budle bay. Ik liep daar vorig jaar ook al, en liep toen over de weg weer terug naar Bamburgh. Dat zou vandaag zeker niet kunnen, maar een kort lusje daar om te kijken, dan richting seahouses terug leek me wel geschikt. Ik zou dan hetzij terug kunnen gaan over het strand met Ztje, hetzij haar terug kunnen brengen en zelf over de weg terug kunnen lopen.

Eerst geparkeerd, rondje door de duinen zodat Ztje kon plassen en richting de golfcourse gelopen. Daar naar beneden geglibberd over het pad en op het strand gekomen. Wat was het mooi! De zon scheen, er was niemand en het was super mooi laag water. Echt genieten en wat had ik graag een foto gemaakt ter herinnering!

Al gauw sukkelden we lekker over het strand dat wel goed aanvoelde. Overal konden we langs omdat het laag water was. Bij Budle Bay zakte ik alleen tot mijn enkels in het zachte zand en zijn we maar weer omgekeerd om richting Seahouses te lopen.

Bij de vuurtoren waren twee vogelaars aan het kijken in het veld en in het voorbijlopen riep ik of ze naar de hertjes keken (die ik even tevoren had zien staan in het veld). Nee, ze keken naar… een velduil! Dat was reden om te stoppen en terug te keren en al snel stond ik ook te turen door hun kijker en genoot van de velduil die niet al te ver van ons vandaag in het veld zat. Geweldig! Ik zag hier al een ransuil, velduil en een kerkuil. Verder een hermelijntje en een wezeltje. Dat soort dingen zijn echt de kadootjes van de dag!

Daarna richting kasteel en richting Seahouses. Er lag een dode zeehond op het strand, waarschijnlijk door het vreemde weer van gisteren. De eerste van dit seizoen. Vorig jaar lagen veel meer dode zeehonden op het strand. Onderweg kwam ik nog een kennis tegen op haar paard en toen ik bijna bij Seahouses was, kwam ze me alweer achterop gereden, keihard galopperend. Wel een fraai gezicht en ze was dus een stuk sneller op haar paard dan ik. Maar wel een grapppig idee dat we uiteindelijk hetzelfde stukje hadden afgelegd! Ik op mijn eigen twee benen, zij op haar paard.

Uiteindelijk in seahouses besloten toch over het strand terug te keren met Ztje. Dat zou ongeveer 15 km totaal dan worden en dat leek me prima voor vandaag. Had zonder enig probleem door kunnen lopen, maar dit was erg fijn zo. Op de terugweg goed gelet op cadans. Niet kijkend op mijn klokje maar gewoon lekker lopend en met een lekkere ademhaling, kleine stappen landend onder het lichaam en niet ervoor, rechtop etc. Nu zie ik dat ik op het strand met een cadans van 166 bpm heb gelopen dat is toch niet slecht voor een strandondergrond. Het liep ook prima, ben totaal niet moe en heb nergens last van.

Op naar de volgende run en toch maar altijd een camera meenemen, ook al loop ik op een vast en bekend stukje. Je weet maar nooit!

Gegevens:

* totaal 15 km
* temp 6 graden

rondje in google earth openen

februari 35 km – 2012 totaal 235 km