09.10.2012 – hitland 11 km

**09.10.2012 – hitland 11 km**

Vandaag een zalig rondje gelopen. Eerst vanmorgen een ziekenhuis ochtendje gehad met een vervelende test. Terug naar het rondje van vandaag. Binnen het schema heb ik veel vrijheid en dat is heerlijk. Het was vanmiddag weer top weer en het is zo fijn dat ik naar gelang het weer en hoe ik me voel een beetje kan rommelen binnen het framework van het schema. Het weekend ligt natuurlijk helemaal vast. Vandaag wilde ik de Merrell schoenen weer even proberen, dus was het plan om 2×15 minuten te lopen, eenmaal een lap op de Merrells, eenmaal een lap op de Kinvara. Het eerste rondje ging lekker en voordat ik het wist was het eerste rondje al gedaan. Dan toch maar een rondje erachteraan, en dan niet meer RWR (op ratio van 2/30) maar gewoon rustig achter elkaar door hobbelen. Daarna toch mezelf richting de auto gedwongen om schoenen te ruilen, want het is onverstandig om te lang op de Merrell door te lopen (soort blotevoeten schoentje). Daarna dus snel de Kinvara aangetrokken voor nog een rondje, want anders was het een beetje kort. Voordat ik pap gezegd had was het derde lapje ook al voorbij en rommelde ik tot slot nog even lekker met een stukje rustig dobberen, even kort sprintje, rustig dobberen en een sprintje als slot. WOW. Heerlijk.

Voor de grap de tijden van de laps ook al liep ik dus totaal niet op tijd en kon ik alleen af en toe zien wat ik op dat moment liep, maar dit lees ik dus nu achteraf uit:

lap 1 (15 minuten RWR op ratio van 2/30): 6.12 min/km – Merrell
lap 2 (15 minuten doorhobbelen): 6.10 min/km – Merrell
lap 3 (15 minuten RWR op ratio van 2/30): 6.07 min/km – Kinvara
lap 4: RWR met sprintjes ertussendoor maximale snelheid 4.30 min/km

Wie het begrijpt mag het zeggen. Alle rondjes waren dus ongeveer even snel (of langzaam hoe je het wilt zien), maar het is vooral lap 1 en 2 die ik opzienbarend vind. Want lap 2 duurde eeuwen voor mijn gevoel zo achter elkaar (ook al loop ik rustig 2 uur achter elkaar te hobbelen maar vandaag voelde het zo), en voelde vermoeiender dan lap 1. Grappig.

Helaas geen HF want ik droeg geen hartslag meter. Volgende keer weer. Op naar de volgende training van donderdag en dan zondag de lange duurloop.

Gegevens:

* totaal 11,5 km
* temp 11

okt 37 km – 2012 totaal 1.708 km

06.10.2012 – assignment 3: 6 km + MM – totaal 8,5 km

**06.10.2012 – assignment 3: 6 km + MM – totaal 8,5 km**

Vandaag dan alweer de derde week van het schema. Ik kan eigenlijk nauwelijks geloven dat de tijd zo snel gaat, maar ik zie het simpelweg aan de week opdrachten. Drie weken geleden was blijkbaar de GNR al. Ik zie aan mijn week totaal dat het lang geleden is dat ik zo weinig kilometers maakte in een week als nu. Maar ik hou me netjes aan het schema en dat zal wel kloppen dan. Volgende week natuurlijk wel een langere duurloop, dus dan schiet het alweer wat op met het totaal. Maar aantal kilometers zijn natuurlijk nooit een doel op zich dus ik vind het prima zo.

Het was vrij aardig weer eigenlijk, droog, zonnetje en niet veel wind. Veel warmer natuurlijk dan ik dacht, want vanmorgen liep ik nog ingepakt met laarzen en een jack in de gietregen. Mijn kledingkeuze was dus niet zo geslaagd voor deze training.

Eerst even warmlopen, daarna een stukje rustig hobbelen met af en toe een tempowisseling of cadanswisseling. Ik liep met de garmin 405 dus geen handige alerts voor afstand of tijd helaas en blijkbaar is de band erg uitgerekt of is mijn pols smaller geworden want het horloge zat vaker verkeerd om dan normaal. Maar in ieder geval normale waarden te zien op de momenten dat ik even loerde dus dat is al niet slecht! Na het hobbelen dan de MM gedaan. De eerste in dit schema. Ik liep al vaker een 1.600-tje natuurlijk (MM staat voor ‘magic mile’) maar dat was dan in het kader van het Edinburgh schema. Die 1.600-tjes liep ik toen op een bepaalde snelheid en nu moest ik ‘gewoon’ de MM even lopen zoals het net onaangenaam voelde als het ware.

Ik vloog er vandoor, en dat voelde heerlijk. Had nergens last van, benen en ademhaling voelden prima. Maar ergens halverwege kwam het oude probleem weer op. Hartslag liep tegen een grens aan en wilde er niet meer overheen en ik kwam dus nergens en voelde alles vertragen. Dat is jammer, maar toch denk ik wel dat dit eruit te trainen is, juist door de training die ik nu doe waar eigenlijk geen nadruk meer ligt op snelheid. Erg jammer, want het is best leuk om even te doen alsof je een hert bent en echt kunt lopen.

Bovendien waren de twee stukken lekkere chocolade taart ook niet echt geschikt loopvoer denk ik.

Op naar de volgende run.

Gegevens:

* totaal 8,5 km
* temp 15
* MM in 8.29

okt 26 km – 2012 totaal 1.697 km

04.10.2012 – hitland 7,5 km – totaal 8,5 km

**04.10.2012 – hitland 7,5 km – totaal 8,5 km**

Vandaag een rondje in de regen. Maakt me eigenlijk niets uit, want ik moet toch naar buiten. Bovendien is het altijd wel bijzonder als het regent. Net alsof alles ‘stiller’ is buiten en een beetje de adem inhoudt. Nou ja, zo ervaar ik het in ieder geval. Weinig wandelaars en maar een enkele loper. Wel veel vogels vandaag!

Eerst een torenvalkje dat geirriteerd wegvloog toen ik langs kwam sukkelen. Daarna een geweldige grote zilverreiger in het veld. Blijft bijzonder om zo’n witte vogel te zien staan en ik ben blij dat ze er weer zijn. Ik hoop binnenkort een keer de roerdomp te spotten die ik meende te zien ergens tijdens een wandeling. Dat zou echt een kadootje zijn van de run want die zijn erg bijzonder. Enkele jaren geleden – toen ik in het gebied met een oud studiegenoot aan het fietsen was – stond er in oktober ineens een zwarte ooievaar in het weiland. Beetje verdwaald op zijn migratie. Dat zou natuurlijk helemaal fantastisch zijn om die weer een keer te zien. Als je maar goed om je heen kijkt tijdens het lopen, zie en hoor je van alles. Onderstaande foto’s maakte ik op 1 oktober 2007 toen ik de zwarte ooievaar spotte. De grote zilverreiger zat er dus vandaag ook weer en de ooievaars zijn hier ook een bekende verschijning. Die dag in 2007 zaten ze er dus ineens alle drie!

Vanmiddag mijn Garmin 610 wegsturen naar Garmin. Iedere loop springt de pace ineens naar 1.51 min/km en blijft daar dan hangen. Tijdens de GNR zie ik alleen een rechte lijn qua pace op 1.51 min/km dus dat is niet zo nuttig. Ik zal de garmin wel missen de komende dagen want ik maak natuurlijk volop gebruik van de RWR alert die erop zit zodat ik nooit op het horloge hoef te kijken (en dus lekker van de vogels kan genieten).

Overigens had ik vandaag ook weer een aanvaring met een hond. Ik liep netjes langs iemand die de hond (notabene) aan de riem had. Mijn woef naast me, niks aan de hand. Ineens neemt de Malamute een schuiver naar rechts om even mijn hond te bekijken en bonkt zo tegen mijn knie aan. Ik val gelukkig niet, want ik was al op mijn hoede en omdat ik sukkel ben ik goed in balans. Maar ik vond het heel vreemd. Wederom geen ‘sorry’ ofzo, helemaal niets. En dat snap ik dus werkelijk niet. Het kan gebeuren (idioot natuurlijk zeker als je de hond al aan de riem hebt) maar zeg dan tenminste iets. Er gebeurde gelukkig niks, maar begrijpen doe ik het nog steeds niet. Jammer dat die ene wandelaar met hond in de regen nou net deze was……

Op naar de volgende run.

Gegevens:

* totaal 8,5 km
* temp 11 – regen

okt 17 km – 2012 totaal 1.688 km

02.10.2012 – 3×200 (100) + 400 (200) + 5 km – totaal 8,5 km

**02.10.2012 – 3×200 (100) + 400 (200) + 5 km – totaal 8,5 km**

Vandaag was het weer stralend weer en lekker loop weer. Het bevalt me wel dat ik binnen het stramien voor de marathon wat vrijheid heb door de week. Vandaag stond er weer een rustig stukje op het programma, vooraf gegaan door enkele snellere laps. Dat is vooral bedoeld om wat tempo gevoel te krijgen en dat lukt aardig. In ieder geval weet ik bijna precies welke cadans ik loop en dat is prettig. Met die cadans kan ik dan weer wat spelen qua tempo en dat lijkt ook wel beter te lukken nu. Het voelde allemaal prima in ieder geval en de snellere lapjes gingen goed. Rustiger begonnen, steeds ietsje sneller en dan de 400 weer rustiger en dat voelt dan meteen echt rustiger terwijl het gelijk is aan het begin maar dan nu op de 400 meter (200-tjes op 4.58 min/km – 4.45 min/km – 4.42 min/km gevolgd door het 400-tje op 4.58 min/km). Ik heb onderweg niet gekeken, alleen geprobeerd het op tempo gevoel te doen en daar zit dus wel wat vooruitgang in.

Woeffie vond het allemaal weer erg leuk natuurlijk, sleepte alleen wel erg veel rommel mee onderweg. Zij ligt nu natuurlijk weer heerlijk te maffen. Verstandig beestje.

Gegevens:

* totaal 8,5 km
* temp 13
* cadans >170 op alle stukken

okt 8 km – 2012 totaal 1.680 km

29.09.2012 – hitland 5 km – totaal 6,5 km

**29.09.2012 – hitland 5 km – totaal 6,5 km**

Lekker loopje na thuiskomst alleen die luchtkwaliteit hier is natuurlijk bagger. Ik merkte het direct ook al was ik het eigenlijk vergeten. Het was immers mooi weer vanaf thuiskomst en met mooi weer ziet het er zo vriendelijk uit (zelfs hier in Nederland). Maar tijdens het lopen kon ik goed merken dat ik niet meer aan zee aan het lopen was in schonere lucht. Wat een verschil! In de UK kan ik gewoon uren blijven lopen!

Cadans lag op 170 zonder metronoom. Ik voelde ook geen enkel pijntje van de lange run van eergisteren dus ik ben dik tevreden.

Gegevens:

* totaal 6,5 km
* temp 13

sep 183 km – 2012 totaal 1.671 km

27.09.2012 – assignment 2: 25 km – seahouses/glororum/bamburgh/seahouses – totaal 28 km

**27.09.2012 – assignment 2: 25 km – seahouses/glororum/bamburgh/seahouses – totaal 28 km**

Vandaag mijn tweede week van het marathon schema voor eind mei 2013. Een lange run van 25 km als kern stond op het programma. Ik zou eerst een rondje met woeffie lopen, daarna terug naar de cottage, gauw haar binnen laten en dan door lopen met S. op de fiets. Op die manier zou hij ook wat meer van de omgeving te zien krijgen en het was stralend weer, dus reden genoeg om er eens op uit te trekken. Ik vond het best een rot eind zo op papier eigenlijk, want hoewel ik eerder al een keer ruim 25 km liep op Terschelling, was dat anders omdat ik toen met de hond liep, foto’s maakte en meer een fun run ervan maakte met lange wandelpauzes. Deze keer zou ik dus echt een heel stuk moeten hobbelen en dan nog eens op een parcours dat we in Nederland helemaal niet zo kennen.

Op bovenstaand plaatje is te zien dat het rondje nou niet echt vlak te noemen is. Maar uiteindelijk bleek ik het hele stuk totaal gelijkmatig gelopen te hebben, met eigenlijk geen seconde verval. Heel opvallend en daar ben ik best trots op. Rustig aan, goed ademen en genieten. Dan is er dus geen vuiltje aan de lucht blijkbaar! Ik vond het nogal opvallend en aangezien ik deze tekst een aantal dagen later tik, kan ik ook melden dat ik nergens last van heb gehad, geen spierpijn, geen pijntjes niks. Het lijkt er wel op dat de Pure Flows toch wat lager rond die rare vaatkluwen zitten dan de Kinvara (die zo heerlijk zitten) en minder problemen daar geven. Jammer dat die krengen maar zo weinig kilometers mee lijken te gaan!

Terug naar het rondje van vandaag dan. Eerst dus met woeffie op stap, zodat zij lekker gelopen zou hebben. Ik koos onderweg naar het strand toch niet voor een stukje strand maar voor het korte rondje dat ik ook de dag voor de GNR gelopen had (maar dan omgekeerd). Op die manier zou ik lekker op de weg kunnen blijven lopen.

klik voor groot

Na de eerste 5 km (met inwandelen) dus snel woef naar binnen gelaten en doorgelopen. Al snel fietste S. achter me aan op de geleende fiets met veel versnellingen. Die had hij dus wel nodig ook! Hij heeft heerlijk genoten onderweg van de omgeving, het mooie weer en het fietsen en maakte onderweg leuke foto’s die ik dus hier bij de run kan plaatsen. Gek genoeg betrok het eventjes na vertrek van de cottage en op de weg lagen nog grote plassen van gisteren, maar op twee plekken na heb ik daar nergens last van gehad eigenlijk.

Dat was natuurlijk helemaal gaaf achteraf, dat ik ook nog foto’s had, en zelf lekker kon doordieselen. Het was immers niet alleen maar genieten voor mij, ik moest deze keer toch wel even aan de bak voor het nieuwe schema. Ongelooflijk dat de afstanden vanaf nu dus langzaam worden opgebouwd. Ik vond het nu uiteindelijk na ruim 28 km al een roteind. Maar zoals gezegd was ik dus totaal niet vermoeid en had nergens last van.

Na de start dieselden we vrolijk verder, eerst over een stuk waar ik natuurlijk al vaker liep op mijn kortere rondjes. Richting Elford, rechtsaf slaan even omhoog om daarna te kunnen genieten van Bamburgh castle in de verte.

klik voor groot

Daarna niet rechtsaf slaan naar de Farne Islands, maar door lopen en weer wat stijgen.

klik voor groot

Op de kruising dan rechts weer zicht op Bamburgh Castle en linksaf.

klik voor groot

Vanaf daar was het voor S onbekend terrein. Ik zag hem dan ook nergens, want steeds bleef hij achter om foto’s te maken. Als ik omkeek, zag ik achter me in de verte een eenzame fietser die soms nog moeite moest doen om me weer in te halen met al die hellinkjes. Ook op de fiets is dat nog best lastig.

klik voor groot

Na een tijdje kwamen we in een groener stukje, en dat ziet er weer totaal anders uit dan de weg met de vergezichten en heuvels in de verte. Zo is er steeds wel wat te kijken onderweg! Maar de weg blijft daar maar op en neer gaan. Steeds als je denkt dat je het heuveltje nu wel gehad hebt, dan klopt dat ook, om vervolgens de weg weer leuk omhoog te zien lopen!

klik voor groot

Deze keer overigens helaas geen eekhoorntje bij de voederaar zoals in de winter 2012.

Daarna doorlopen en langs de ‘molen’ lopen met de zee op de achtergrond. Het is toch zo geweldig om hier zo te kunnen lopen. Overigens stond er op dit moment ongeveer 14 km op de teller als ik me niet vergis en liep alles nog op rolletjes. Het weer werd steeds beter, het zonnetje scheen en het was werkelijk volop genieten. Waanzinnig toch om dit te doen!

klik voor groot

Het landschap blijft overal op en neer lopen maar dat levert natuurlijk geweldige vergezichten op en je blijft benieuwd wat er achter de volgende bocht te zien is! Ook al deed ik deze route al eenmaal eerder, het blijft prachtig. Gelukkig was ik wel een beetje vergeten hoeveel het heen en weer liep, want dat is toch best zwaar voor ons laaglanders. Op een gegeven moment zie je Holy Island liggen achter Budle Bay in de verte (zie onder).

klik voor groot



Het is inmiddels wel al een heel eind maar gek genoeg heb ik nergens last van. Ik kijk soms wel even op mijn garmin om te kijken wat ik uitspook en zie dat ik heel gelijkmatig loop. Ik twijfel alleen even aan de afstand want aangezien ik de vorige keer korter liep en ergens anders startte, heb ik even moeite met het bepalen of het wel klopt wat ik bedacht had. De vorige keer dat ik hier liep moest ik immers nog een heel stuk, terwijl ik nu al aardig richting de 20 km aan het lopen ben. Maar uiteindelijk bedenk ik dat het allemaal klopt en dat ik rond de 28 km uit zal komen.

klik voor groot

En dan ineens draait de weg weer en is Bamburgh Castle volop in beeld. Ongelooflijk dat je op deze route dat gebouw op verschillende plekken zo prominent in beeld hebt. Ik wist al dat dit punt zou komen, want het loopt daar allemaal heel erg op en neer, en uiteindelijk is er een heerlijk stuk waar je sneller naar beneden kunt lopen.

klik voor groot

Eerst moet je dan nog even een beetje klimmen. Op dit stukje lag de tweede grote plas en helaas reed daar keihard een asociale automobilist doorheen toen ik door het gras strompelde om erlangs te kunnen. Maar achteraf viel het nog mee allemaal en ik had even lekker kunnen schelden onderweg. Na dit stukje kwam ik alweer op de kruising die het midden van het achtje vormde, en sloegen we linksaf weer richting Bamburgh voor het laatste stuk. Vanaf dat moment weer allemaal bekend terrein en ik wist dus dat ik eerst naar beneden zou mogen hobbelen richting Bamburgh, maar daarna alsnog de allerlaatste kilometers omhoog zou moeten. Ik was benieuwd. Tot dat moment nog geen enkele vertraging of vermoeidheid al kreeg ik wel een beetje genoeg van dat klimmen en voelden mijn schoenen ook een beetje (te) klein.

klik voor groot


Door Bamburgh is maar een klein stukje, en vlak voor het hotel waar we wel eens wat eten bij de bar sloegen we alweer rechtsaf voor het allerlaatste stukje richting Seahouses. Wat een roteind heb ik er al op zitten en ik ben er nog niet! Vanaf nu is het alleen maar stijgen en een beetje dalen en ik ben benieuwd hoe ik het eraf ga brengen voor de laatste paar kilometer.

klik voor groot

Maar hoewel ik aardig chagrijnig ben voor een minuutje op het laatste stukje met alleen maar ‘klimmen’ zit het er bijna op. S. fietst ineens naast me en klaagt over de heuvels. Ja ja dat weet ik nou ook wel en ik bits dat hij de volgende keer maar alleen gaat fietsen, want dat ik wel het vlakke stuk naar Beadnell ga doen. Als ik op de garmin kijk, zie ik dat het tijd is om af te klikken voor de kern en lekker een stukje uit te lopen nog. Uiteindelijk klokken we op 28,35 km af. Zo ver liep ik nog niet eerder en ik liep nog niet eerder 25,7 km achter elkaar zoals bij deze training (25 km was de opdracht). Gek genoeg ben ik totaal verfrist na het uitlopen en merk niks. Geen stijfheid, geen vermoeidheid en zo blijft het ook na de run.

Op naar de volgende lange training dan maar, die staat voor over 2 weken op het programma. Dan maar liefst… 29 km (dus voor het eerst over de 30 km totaal)!!

Gegevens:

* totaal 28,35 km
* temp 11 – geen wind

sep 177 km – 2012 totaal 1.665 km

26.09.2012 – seahouses beach – totaal 5 km

26.09.2012 – seahouses beach – totaal 5 km

Vandaag wilde ik eigenlijk assignment 2 doen (de weekend opdracht die ik naar voren haal omdat ik nog hier ben), maar die doe ik nu morgen. Omdat ik al omgekleed was en ik toch even met de hond op pad moest, besloot ik de wandeling om te zetten naar een RWR rondje om even de Merrell schoenen uit te proberen. Die heb ik al heel veel aangehad tijdens het wandelen, en ook loop ik al kilometers lang op andere Merrell barefoot wandel schoenen. Barefoot style hardlopen met 0 mm heel-to-toe drop is dus geen enkel probleem meer, maar een eerste keer ‘echt’ hardlopen zou wel kort moeten zijn dacht ik. Dus dan maar even zo oplossen met een testrondje tussendoor op de nieuwe schoenen. Die schoenen wegen dus niets en zitten heerlijk, dat had ik al met wandelen gemerkt. Later volgt een uitgebreidere review als ik er meer kilometers op heb hardgelopen. Inmiddels heb ik ook de Trail Glove geprobeerd, en er zitten aanzienlijke verschillen tussen beide modellen, qua pasvorm en draagcomfort. Maar daarover dus later meer!

Voor de tweede keer stonden de paardjes vandaag in de duinen. Die zijn zo leuk om te zien en laten zich ook gemakkelijk even aaien.

klik voor groot

Daarna lekker op het strand gaan hobbelen. Even warmlopen en daarna gestart. Helaas kon ik het niet zo goed uitproberen allemaal want ik was net goed op gang toen ik bij Monks House aankwam waar ik op deze schoenen met geen mogelijkheid kon oversteken. De grap was wel dat ik tegelijk startte met een meisje en haar ver vooruit bleef ondanks mijn RWR maar zij op haar schoenen wel door het water kon en ik niet. De duinopgang was inmiddels helaas aan de andere kant van de stroom gekomen zodat ik ook niet door de duinen kon en over de weg kon lopen. Dus ben ik maar teruggekeerd, wat ook wel goed was, omdat ik maar een heel klein stukje wilde doen.

klik voor groot


Daarna doorgelopen tot Seahouses en nog even een stukje over de weg geprobeerd richting Shoreston om te kijken hoe de schoenen zich op de weg gedragen en hoe dat voelt aan voet en been. Best goed, lekker licht en natuurlijk wel anders dan met de andere schoenen. Omdat blaffie zo vies was geworden van de weg terug naar het strand en daar heb ik de foto’s gemaakt. Ze vindt het geweldig zo. Lekker rommelen, wandelen, rennen en spelen. Toen ik terug liep naar de auto merkte ik hoe ik genoot van het lopen. Ook door het rulle zand dat normaal tijdens het wandelen zo zwaar is. Als dat linkerbeen zich nou een beetje koest zou houden, dat zou heerlijk zijn. Momenteel is het een beetje op het randje want de kluwen vaten geeft erg veel problemen op dit moment. Ondanks steunkousen, smeersels en andere acties. Erg vervelend allemaal want het doet nog pijn ook en maakt me onzeker over de komende periode. Maar komt tijd komt raad.

Morgen ga ik op de Pure Flows op pad en ik ben erg benieuwd hoe dat zal gaan op die afstand. Wordt dus vervolgd.

Gegevens:

* totaal 5 km
* temp 11
* HR gedurende RWR segments 125

sep 148 km – 2012 totaal 1.645 km

24.09.2012 – seahouses/bamburgh beach – totaal 9,5 km

**24.09.2012 – seahouses/bamburgh beach – totaal 9,5 km**

Echt even wennen dit nieuwe schema waarbij de door de weekse dagen een beetje meer ‘open’ zijn dan in welk andere schema ook. Vanmorgen vroeg eerst om 6.30 de hond eten gegeven en nog een half uurtje naar de storm geluisterd die aan het huisje rukte. Het was wel droog tot mijn verrassing en het zou dus mooi zijn als ik de training lekker droog zou kunnen volbrengen. Maar woef is toch de stok achter de deur om naar buiten te gaan in de regen, dus wat dat betreft geeft het niet zo.

Al snel liepen woef en ik dus met wapperende haren in de storm op weg naar het strand. Eerst een stukje over de weg zodat ze lekker even zou kunnen plassen en poepen en daarna door de duinen naar de zee. De wind was fors maar stond een beetje vanaf de zee dus ik kon wel zonder bril op pad. Na 5 minuten warm lopen dan maar gaan sukkelen. Woeffie vond het prachtig en toen we door de duinen waren was ze helemaal happy. Met flapperende oortjes hobbelde ze met me mee. De heenweg had ik nog een soort ‘wind in de rug’ en dat liep wel lekker. Er was verder niemand te zien op het strand natuurlijk met deze storm. Toen het kasteel in zicht kwam, keek ik nog eens goed op mijn klokje en zag ik dat ik om moest keren. Ik had wel langer door willen lopen, maar ik moet natuurlijk wel in het raamwerk van het schema blijven en dus niet op de door de weekse dagen ineens veel meer gaan doen. We keerden dus maar weer om en toen begon het gevecht tegen de elementen pas echt. Wat een wind!

Ik probeerde mijn stapjes zo klein mogelijk te maken en wel rechtop te blijven ondanks de wind waarbij je al snel voorover gaat buigen. Mijn ademhaling werd zodat afgesneden dus daar besteedde ik vooral aandacht aan. Het snot liep uit mijn neus door de wind maar ach… Samen zwoegden we door de wind en al snel kwamen de duinen toch weer in zicht en wist ik dat het laatste stukje wel lekker zou zijn over de wind en met een andere windrichting. De laatste 300 meter nog even uitgewandeld voor cool down, maar relatief kort vanwege de harde wind om niet verder af te koelen.

Thuisgekomen opgewarmd met een lekker engels ontbijt met worstjes!

Gegevens:

* totaal 9,5 km
* temp 13 – storm
* HR 132/136 average

sep 143 km – 2012 totaal 1.640 km

22.09.2012 – assignment 1: 5 km – totaal 8 km

22.09.2012 – assignment 1: 5 km – totaal 8 km

Vandaag het eerste weekend van mijn marathon schema dat voor mij gemaakt is. Deze week nog lekker weinig, volgende week staat weer een langere run op het programma dat ik wel ga verschuiven naar de donderdag omdat ik dan nog hier ben. Deze twee weken smokkel ik dus een beetje nog. Zo liep ik vandaag 6 km zag ik en geen 5 (foutje) en heb eerst een warming up gedaan met woef door de duinen in mijn regenbroek vanwege het natte hoge gras dat alles anders nat maakt.

Het was een stralende dag, maar soms wel wolken voor de zon. Temperatuur was al best fris en ik was blij dat ik met de buff liep, want dat is op het strand toch wel erg lekker over de oren.

Lekker loopje, veel vogels en leuke dingen gezien onderweg. De Jan van Genten boven zee die op haringen aan het vissen zijn, scholeksters, steenlopertjes die helaas net wegvlogen toen ik langs kwam en tureluurs. Helaas ook enkele jonge duikers op het strand die kennelijk nog niet sterk genoeg waren en het loodje gelegd hadden. Daar deden andere vogels zich dan weer te goed aan.

klik voor groot


klik voor groot

Soms scheen het zonnetje zo prachtig op het zand, het is werkelijk nooit hetzelfde hier. Bovendien was ik nu vrij vroeg, en was het water veel hoger dan eergisteren en dat maakt het ook al anders. Ook om te lopen trouwens, want ik kon het water toch niet over bij Monkshouse en moest dus een beetje door het water waden. Ook moest ik over de rotsen (die gewoon plat zijn en vandaag absoluut niet glad) omdat ik er nog niet langs kon vanwege het hoge water.

Maar dat maakt het lopen juist zo leuk hier.

Verder geen gekke dingen qua lopen. Hartslag mooi laag, cadans rond de 172 en dat is op het zachtere zand al best lastig. Ik vond de RWR ratio heel vreemd voor deze korte run maar daar ga nog even achteraan of dat wel klopt zo.

Tijdens het lopen had ik de camera gewon in mijn hand en maakte ik onderstaande foto tijdens het lopen toen woeffie als haasje voor me uit huppelde. Zij vond alles weer prachtig natuurlijk!

klik voor groot

Op naar de volgende run.

Gegevens:

* totaal 8 km
* temp 6

sep 133 km – 2012 totaal 1.630 km

20.09.2012 – seahouses/bamburgh beach run – totaal 10 km

**20.09.2012 – seahouses/bamburgh beach run – totaal 10 km**

Dit rondje heb ik in januari en februari van dit jaar heel vaak gelopen met Ztje. Zij had toen pootjes die niet zo tegen de weg bestand waren en dus namen we onze toevlucht tot het strand. Dat is hier prima beloopbaar en geweldig mooi. Iedere keer is anders. Het licht is anders, de kleuren en de wolken zijn anders en ook het strand is anders. En waar kan je nou lopen op een strand met rechts de Farne eilanden met een vuurtoren en links van je aan het einde van de run een geweldig kasteel? Even verderop dan Stag Rock met het vuurtorentje. Ik word er altijd weer blij van.

Vandaag was ik in no time aan de andere kant van het strand, maar had dus totaal niet in de gaten dat het aardig waaide en ik windje tegen zou hebben op de terugweg. Het was jammer genoeg voor het eerst erg grijs weer maar wel droog. De wind was niet erg, maar ik vond het wel stom van mezelf. Grappig genoeg liep Ztje ineens voor me uit te dansen op de terugweg en heb ik haar maar als een soort haas gebruikt. Dat liep wel makkelijk eigenlijk.

klik voor groot


klik voor groot

Bij Monks House waar water vanuit het land de zee instroomt, is het een en ander veranderd dit jaar, want er is maar een arm waar je overheen moet en daar kan je gewoon overheen springen. Ik ben benieuwd of dat nu natuurlijk zo veranderd is of dat mensenhanden hier iets aan gedaan hebben. Verder is het strand ook anders want de rotsen lijken een minder groot obstakel bij hoog water. Maar vandaag was het tijdens de run heel laag water en was het strand dus ontzettend breed en kon ik overal makkelijk langs en overheen.

klik voor groot


Hartslag was mooi laag tijdens de run (heen 134 en terug 138) en de cadans lag zelfs (of juist) op het strand rond de 178 dus dat is ook bijzonder want vorig jaar liep ik 162 las ik in januari.

Op naar de volgende run.

Gegevens:

* totaal 10 km
* temp 10
* cadans tot 180 tijdens R (gemiddeld 166 met RWR)
* HR 134 average terugweg 138 average

rondje in google earth openen

sep 125 km – 2012 totaal 1.622 km