19.01.2015 – parcoursverkenning: craster/boulmer – 13 km

**19.01.2015 – parcoursverkenning: craster/boulmer – 13 km**

Vandaag helaas geen mooi weer maar ik wil er toch even uit voor een run. Maar geen avontuur in de heuvels vandaag, want een beetje uitzicht is dan wel handig. Bovendien wordt er ook raar weer verwacht, met sneeuw, hagel en wind. Niks an om dan in de bergen te zijn. Ik kies dus voor een parcours verkenning en ga vol goede zin op pad. Het zal wel modderig zijn dus dit is een goede oefening in modder (be)lopen vorig jaar was deze route op de verkenning vreselijk en liep ik alleen maar te schelden. Nu heb ik andere schoenen aan waar ik weliswaar niet op kan lopen, maar die wel betere grip in de modder lijken te hebben. Uitproberen dan maar om te zien of het loont om te kijken naar andere schoenen.

Het is droog als we starten en het ziet er niet eens beroerd uit qua weer. Weet ik veel dat het dan nog gaat omslaan! Het eerste stuk valt me erg mee. Is het nu minder modderig, zijn deze schoenen beter of kan ik al beter in de modder lopen? Misschien een combi maar deze keer geen enge glij partijen zo op de klif langs de huizen.

klik voor groot


Ik ga maar langzaam vooruit merk ik. Ik heb een beetje keelpijn en ijn buik doet raar. Ik zal toch niet dat virusje oppikken dat iedereen hier lijkt te hebben zeker! Ik ga dus niet te ver vandaag, want het is nog bitterkoud ook vandaag met een ijskoude wind.
Eigenlijk moet ik ook naar het toilet. Leuk zo’n begin van een run!

Maar het is nog droog, en het blijft prachtig zo boven het water met die wilde zee. We lopen dus rustig door en wafje lijkt het ook alemaal wel leuk te vinden.

klik voor groot


We lopen al snel op het grasveld met Dunstanburgh castle achter ons in de verte. Misschien ga ik daar op de terugweg nog wel even heen, nu eerst een een stukje richting Boulmer. Alnmouth haal ik deze keer niet. In de eerste plaats heb ik geen zin in 20 km, en bovendien is het getijde verkeerd. Maar Boulmer zou mooi zijn.

Al snel zijn we bij het eerste strandje. Blijft leuk en ik zie ineens een mooi plekje waar ik even ehm… een stopje kan houden. Wafje moet een wachten elders want er ligt overal glas. Ze blijft keurig wachten en ik moet zo lachen om die kop als ik eindelijk weer tevoorschijn kom. Gelukkig geen mensen die haar (of erger nog mij) hebben zien zitten.

Verder hobbelen we door de modder en over het glibberige pad. Ik moet toch echt eraan denken haar harnasje om te doen of in ieder geval mee te nemen. Enge paden en al zeker met een wafje die ook nog wel eens ineens een vogeltje achterna wil springen. Die kunnen vliegen maar wafje niet!

klik voor groot


Verder hobbelen we en het pad waar ik vorig jaar totaal niet overheen kon, is nu een makkie. Ik kan overal wel overeen hobbelen en hoef niet meteen in de remmen. Dat is best prettig. Ik krijg wel onwijs vermoeide benen van die stomme schoenen en ze zijn vooral verkeerd bij die kluwen bloedvaten. Maar ze zitten heerlijk en die grip is ook fijn.

We komen bij het tweede strandje en ook daar maak ik even plaatjes natuurlijk. Het is nog droog maar wer een stuk kouder en ik zal de hele terugweg de wind vol tegen hebben. Hoop dat dat tijdens de ultra niet zo zal zijn want dat is wel erg zwaar dan.

klik voor groot


Na een bruggetje kom ik in een enorme modderboel waar vorig jaar niks aan de hand was. Ik zie grote afdrukken van een koe en vermoed dat de koeien hier gelopen hebben en alles hebben omgewoeld. Dat zijn die enge koeien die vorig jaar nog op ons af kwamen rennen. Ben benieuwd of ze er weer staan.

Als ik een stukje verder gelopen ben, zie ik de beesten al staan, maar gelukkig zijn ze druk aan het eten en zullen we weinig oog hebben voor mij of mijn kalfje denk ik. Ik kan er dus ook gewoon langs gelukkig en ik hoop dat het op de terugweg ook zo zal zijn. Nog een klein stukje en dan ben ik bij Boulmer. Daar loop ik dan nog maar even heen en ook dat stuk is modderig, deze keer vanwege alle schapen die er lopen. Nou best, goede oefening en als he echt niet meer gaat, pak ik mijn poles. Die heb ik overigens niet nodig gehad en konden dus lekker op de tas blijven.

In Boulmer keer ik weer om en ga terug. Ik zal op twee stukjes een alternatieve route nemen. Ik wil eigenlijk met die tegenwind niet het smalle gladde pad langs de rotsen nemen maar neem het open stuk via de boerderij en in Craster zal ik achterlangs lopen en niet over het smalle paadje gaan bij de huizen. Niet handig omdat de ultra van Boulmer richting Craster loopt en ik dus zo geen verkenning heb gedaan, maar ik weet het nu wel weer en wat vandaag meevalt, kan enorm tegenvallen op de dag zelf dus zegt het nog niets. Overigens was het vorig jaar omgekeerd: tijdens de verkenning vreselijk en prima op de dag zelf.

Inmiddels is het gaan hagelen. Van die keiharde kogeltjes die door de tegenwind in je gezicht slaan. Niks an en ik ben blij dat we op de terugweg zijn. Het zal iets meer dan 13 km worden dus dat is best voor vandaag. Valt me nog niet eens tegen.

Al mijmerend ben ik de enge koeien alweer voorbij en schiet de terugweg al aardig op. Ik kom een groepje hikers tegen die dik ingepakt en met gaiters aan onderweg zijn en me verwilderd aankijken als ik met wafje achterop kom lopen en ze inhaal. Ik ben gelukkig nog wel sneller dan hikers, maar vlug gaat het volgens mij niet. Verder en verder loop ik en we zijn alweer bijna bij de start. Wat gaat een terugweg dan toch snel, ondanks de tegenwind en de hagel. Vreemd is dat. Als ik omkijk, is het groepje hikers in geen velden of wegen te bekennen. Daarom vind ik joggen nou zo lekker, je bent toch een stuk sneller dan hikend en vermoeiend is het niet.

Ik loop met wafje achterlangs de huizen en loop Craster weer in. Even naar het water om pootjes schoon te maken. Inmiddels is het heel slecht weer en ik heb geen zin meer in een lusje naar Dunstanburgh Castle. Andere keer weer.

In het water denk ik ineens bloed te zien bij woef, maar het blijkt een heel dun rood zeewiertje te zijn dat om haar pootje zit. Ik schrok me rot. Gelukkig was het wondje op de bal ook weer dicht, anders had ik niet door de modder met haar durven gaan.

We zijn allebei koud en nat, dus ga ik gauw naar de auto. Lekker woeffie droog maken en jasje aandoen en daarna naar huis. Op naar de volgende run dan maar weer.

klik voor groot



gegevens:

* 13,5 km
* 2 graden

jan 225 km – 2015 totaal 225 km

Een gedachte over “19.01.2015 – parcoursverkenning: craster/boulmer – 13 km

  1. Margriet

    Best zware training met die hagel en kou. Hopelijk zet het virusje niet door. Je bent zo goed bezig nu, daar past geen virus bij. Steeds dichter bij je ultra.

Reacties plaatsen niet mogelijk.