Categorie archief: engeland

14.01.2016 – beadnell – 12 km

**14.01.2016 – beadnell – 12 km**

Vannacht waaide het heel hard en ook vanmorgen waaide het behoorlijk. Daarbij regende het ook nog hard en zag ik een verdwaalde sneeuwvlok voor het raam dwarrelen. Ik zag op twitter foto’s voorbij komen van Alnwick en Chatton waar het flink sneeuwde en op de A1 bij Gateshead was het ook hommeles. Geeft niet, want ik zat lekker binnen en hoopte dat het beter zou worden zoals de voorspellingen hadden aangegeven. En dat klopte. Om 12 uur werd het droog en wat later werd het ook zonnig. Aangezien ik tot 15.30 over het strand zou kunnen, had ik helemaal geen haast en ruim na het middag hapje van woef gingen we samen op pad voor een rondje. Ik was erg benieuwd of het zou lukken om door de duinen bij Beadnell naar High Newton te lopen. Dat is normaal al vrij modderig op bepaalde stukken maar met al die regen van de afgelopen tijd was ik dus erg benieuwd.

Als ik onderweg ben en zie hoe koud het eigenlijk is en hoe hard het waait, wil ik aanvankelijk terug voor een ander jack. Maar ik rij mezelf klem op een weg die naar mijn idee gewoon afgesloten had moeten worden vanwege de flood en ik rij dus achteruit weer terug. Als ik op de kruising kom heb ik er genoeg van en rij gewoon naar Beadnell. Natuurlijk zijn mijn kleren in orde voor vandaag (en dat klopte ook uiteindelijk).

Bij de start loop ik eerst even het strand op om naar het bouwsel daar te kijken en een foto te maken. Het water staat ontzettend laag, lager dan ik ooit gezien heb!

klik voor groot



Zoals je kunt zien, ligt het blauwe bootje helemaal op het zand. Als ik terug ben van de run, maak ik weer wat foto’s met de prachtig ondergaande zon en daarop zie je dat het water al een flink stukje hoger is gekomen inmiddels. Het gaat heel snel en het meeste strand verdwijnt ook gewoon met hoog water.
Woef heeft het overigens helemaal naar haar zin en rent heen en weer met zeewier en andere spullen van het strand. Daar is echt niks mee aan de hand met die fitte dame.

Als ik klaar ben met rondkijken keren we terug naar de parkeerplaats en gaan op pad voor de run. Eerst door het vreselijke caravanpark met die lelijke groene dingen. De meeste caravans staan goed en droog en ook de weg erdoorheen is goed. Maar aan het einde staan er toch echt een paar behoorlijk in het water.

klik voor groot

Na het park lopen we door de duinen. Tot mijn verrassing is het prima te doen. Ik hobbel rustig voort en ondertussen rent woef als een idioot heen en weer. Om een of andere reden vindt ze dit helemaal geweldig. Veel luchtjes denk ik. Al snel zijn we bij de lange brug waar de Little Terns broeden in het voorjaar. Altijd weer leuk.

klik voor groot

Daarna weer verder door de duinen en al snel ben ik bij het einde waar de farm is, vlakbij de parkeerplaats bij High Newton. Daar lopen normaal koeien en is het altijd drassig. Ik besluit dus dat stukje even te vermijden. Als het niet per se hoeft, ga ik er niet doorheen en loop ik wel een andere route. We slaan dus af richting de zee en ik weet dat daar een smal paadje dor de duinen loopt richting Low Newton. Precies waar ik heen wil. Het strand ligt er mooi bij en het is prachtig weer inmiddels.

klik voor groot

Het loopt nog steeds prima allemaal en ik ben blij verrast. Het is heerlijk rustig en ik hoor vooral het geluid van de golven en de wind. Mijn kleding keuze was ook prima, want ik loop comfortabel. Een stukje verder kan ik even niet het pad volgen want het stroompje dat daar normaal loopt, is nu heel wild en diep. Ik kan een stukje verder gewoon oversteken maar niet hier. Al snel zijn we weer op pad.

klik voor groot

Daarna is het ook allemaal goed te doen en al snel loop ik het veld op bij Low Newton. Grappig genoeg is juist het veld heel nat en drassig waardoor je alsnog natte voeten krijgt natuurlijk. Ik neem de verharde weg langs de zendmast en loop naar het dorpje. Ik had al besloten dat ik over de weg een stukje terug zou lopen richting de parkeerplaats bij High Newton en vanaf daar dan terug zou gaan via het strand naar Beadnell. En zo doen we het ook. We lopen door het dorpje en zijn al snel weer bij de strandopgang. Even een kiekje! Daarna lopen we dor over het strand, terug naar de broedplaats van de vogels en de brug.

klik voor groot

Inmiddels is er heel mooi licht. De zon schijnt maar de lucht is afwisselend blauw met witte wolkjes en staalgrijs. Dat geeft een heel mooi effect en ik hoop dat ik nog net op tijd ben om aan het einde van het strand wat foto’s te maken. Het waait nog steeds behoorlijk en ik heb die wind nu tegen maar met een gestage pas kom ik goed vooruit. En de wind is niks vergeleken met vorig jaar waar het zand in je ogen waaide en je meteen een scrub kreeg op de koop toe.

Van een afstandje maak ik vast een foto van woef met Beadnell op de achtergrond en het mooie licht.

klik voor groot

We komen natuurlijk weer steeds dichterbij het einde van het strand en het licht is er nog!

klik voor groot

Het water is al een stuk hoger dan aan het begin van de run. De bootjes die aanvankelijk gewoon op het zand lagen, liggen nu alweer in het water. Opvallend verschil!

klik voor groot

Het is zo helder dat Dunstanburgh castle nu goed te zien is!

klik voor groot

Door het foto’s maken aan het einde heb ik alsnog een hele koud hand gekregen met koude stijve vingers. Mijn eigen schuld. Tijdens het lopen let ik altijd op dat ik geen koude handen krijg en met de beweging gaat dat ook eigenlijk altijd goed. Maar ik had mijn handschoen uitgedaan aan de rechterhand en stond dus in de wind te fotograferen. Niet slim want als ik bij de auto ben, merk ik dat ik mijn rugzak niet meer kan afdoen want daar heb je kracht voor nodig in de vingers. Gelukkig staat er iemand met een hondje die me wel wil helpen. Woef is inmiddels ook al weer lekker warm met haar equafleece.

Op naar de volgende ronde dan maar weer.

gegevens:

* 12 km
* 2 graden

januari 178 km – 2016 totaal 178 km

13.01.2016 – seahouses beach – 14 km

**13.01.2016 – seahouses beach – 14 km**

Het is een prachtige ochtend als ik buiten wandel voor het eerste poep en plas rondje. Maar het was een koude nacht dus de straat zal wel glad zijn en bovendien is het nog steeds druk omdat de weg tussen Bamburgh en Seahouses is afgesloten en alle verkeer dus ineens hier langs moet rijden. En ook dat is geen feest want de weg is inmiddels kapot, overal ligt modder en rotzooi en natuurlijk liggen hier ook overal diepe en brede plassen van ondergelopen velden. Ik besluit dus al snel voor een strandrondje en dat kan ook qua getijde want na 8.30 kan ik er al overheen. Maar ik neem even de tijd zodat het strand groter is en de kans om langs de rotsen te komen ook stijgt en vertrek om 10 uur voor mijn rondje met woef.

Het zonnetje schijnt nog lekker als ik vertrek!

klik voor groot

Ik ga het korte stukje gewoon naar het strand wandelen. Dacht ik tenminste….. Niet dus want de weg is glad en ijzig en overal ligt zooi. Ook zijn de heggen net geknipt en dus heeft woef meteen een grote doorn in haar pootje. Ik heb er al snel genoeg van en keer om. Dan maar met de auto naar het strand! Eerst dus de ruiten ontdooien en dan kunnen we eindelijk op weg.

Ik rij bewust niet via Shoreston vanwege de grote doornen van de heg en rijd om via het dorp. Ik parkeer half in en over een enorme plas bij het strand maar als ik woef uit de auto haal, ziet de auto er vreemd uit. Is die band nou zacht of staat de auto zo raar schuin? Ik twijfel en fluit woef terug de auto in. Ik rij de auto weg van de grasstrook en rijd de weg op. Weer kijken…. nee die band lijkt toch echt zacht en ik besluit meteen naar de garage te gaan en niet af te wachten. Gelukkig is Brian er en kan me meteen helpen. Yep, a slow puncture…. Nou slow of niet, lek is en blijft lek dus in no time is de band er weer af.

klik voor groot

Uiteindelijk staan we een uur later alsnog op het strand voor ons rondje. Gelukkig had ik mijn donsjack meegenomen maar ik heb hele koude voeten gekregen omdat die al nat waren geworden in de modderpoelen op de weg….. Eerst even warm worden. Ik doe maar een korte warming up en begin langzaam met lopen. Ik ben benieuwd hoe het stroompje bij Monkshouse is, want de weg is daar afgesloten dus ik neem aan dat het een enorme brede en snelstromende stroom nu is die we moeten oversteken. Daarom trok ik mijn niemendalletjes aan (MT10) omdat die helemaal zo weer droog zijn..

klik voor groot

Al snel kom ik bij de oversteek. Omdat mijn voeten nog koud zijn, spring ik eerst wat op en neer op mijn tenen. Met koude voeten ga je dus niet door koud water lopen want dan heb je een probleem daarna om warm te worden. Met warme voeten is de oversteek totaal geen probleem. Ik hobbel wat heen en weer en zodra mijn voeten warm zijn, steek ik over. Woef kijkt niet op of om natuurlijk. Daarna hobbelen we weer rustig verder over het harde strand. Het is prachtig weer en er staat nauwelijks wind. Ik heb alleen mijn aeroloft vestje aan over mijn winter shirt en draag wel een hoofdband en handschoenen. Dat is ruim voldoende want ik ben verder al heerlijk warm en ook mijn voeten blijven verder warm ondanks dat we het water overgestoken zijn. Monkshouse was inderdaad vrij breed en snel stromend bij het begin maar verder richting de zee was het prima te doen.

Daarna komen we bij de rotsen. Die zijn prima begaanbaar en niet glad dus dat is ook fijn. Nu kunnen we Bamburgh castle ook gewoon bereiken!

klik voor groot

De zon staat niet helemaal goed voor mooie foto’s maar ik maak toch een kiekje van het castle met woef en loop verder richting Stag Rock. Ook daar moet ik weer een watertje oversteken maar dat doet me niks. Gek idee dat ik me een paar jaar geleden nog liet tegenhouden door dit soort dingen maar toen droeg ik ook andere schoenen. Misschien maakt dat ook uit. Ik loop tot het eind van het strand en maak een paar foto’s van het vuurtorentje maar krijg het hertje er niet goed op. Het strand ligt heel laag en ik kan de rotsen niet makkelijk opklauteren. Althans, dat kan wel maar ik heb er eigenlijk geen zin in. Ik vind het zo heen en weer genoeg voor vandaag omdat ik anders veel te laat terug ben voor het eten van woef door het gedoe met de auto. Ik had eigenlijk wel plannen om aan de andere kant nog even te kijken maar dat komt een andere keer dan wel. Het is wel prachtig want ik zie zelfs Holy Island liggen met het castle daar. Als e op de grote foto kijkt dan zie je het nog net rechts naast de rotsen.

klik voor groot


Hoewel ik de rotsen niet op wil klimmen, doet woef dat wel en poseert even voor me

klik voor groot

Als ik klaar ben met kijken en genieten, keren we weer om en lopen continu rustig terug naar Seahouses. Over de rotsen, en over de water oversteekjes. Onderstaand de twee crossings maar het is niet zo goed te zien waarschijnlijk.

klik voor groot

Het was uiteindelijk een lekker rondje zeker door de zon en het ontbreken van de wind. Normaal loop je hetzij heen hetzij terug met wind tegen en dat is vaak geen pretje. Nu was het net lente. Heerlijk dus! Jammer dat het zo kort was, maar er komt vast weer een andere dag met mooi weer.

gegevens:

* 14 km
* 2 graden

januari 166 km – 2016 totaal 166 km

11.01.2016 – belford – 23 km

11.01.2016 – belford – 23 km

Eergisteren zijn we weer aan de oostkust aangekomen en vanaf vandaag ben ik weer alleen hier. Het is stralend weer zonder wind, dus ik besluit meteen maar een eerste rondje te gaan maken samen met woeffie. De wegen staan behoorlijk onder water en de velden ook, dus ik heb geen idee wat me te wachten staat eigenlijk. Ik kies dus maar voor Belford omdat dat de meeste afwisseling heeft qua ondergrond. Er is vast wel een stukje waar normaal te lopen valt. Ik trek mijn Mafate schoenen aan en bind de poles op mijn rugzak voor de zekerheid. Overigens zal ik daar later heel blij mee zijn…..

Met een omweg vanwege een ondergelopen weg rijd ik naar Belford en daar parkeer ik de auto. Al snel zijn we op pad voor het rondje dat ik al veel vaker liep. De vorige keer was mijn laatste rondje in juni!

klik voor groot

Even een stukje door het dorpje en rechtsaf richting de paden. Ik vrees dat het begin niet begaanbaar zal zijn want dat is altijd al een beetje zompige bedoening eigenlijk. Maar goed ik ga het allemaal zien. Ik loop langs het rare bouwseltje en langs de boerderij.

klik voor groot


Na de boerderij kom ik terecht op een veld met modder en water. Dat is normaal al een beetje nat veld richting het bos maar vandaag is het wel bar en boos. Ik laat de poles voorlopig maar even op mijn rugzak zitten en hoop dat het bos straks beter zal zijn. Dat blijkt helaas niet zo te zijn en het eerste stukje bos is echt even ploeteren. Ik pak mijn poles dus maar van de rugzak want ik heb geen zin om onderuit te gaan. Eens kijken of het ergens verderop wel te doen zal zijn…. Ik krijg nog een andere ondergrond en ik ga ook hoger dus wie weet wordt het nog wat. Na het bos is een stukje weg, dus dat moet zeker goed te doen zijn.

Dat laatste blijkt te kloppen want zodra ik uit het bos ben kan ik weer een heel stuk goed lopen. Nog even een stukje waar wat water ligt maar dat is niet echt een probleem natuurlijk.

klik voor groot

Ik kom uiteindelijk zonder kleerscheuren (alleen een beetje traag) bij het punt waar Holy Island vanuit de verte te zien is. Het is vandaag echt heerlijk weer met een zonnetje en geen wind. Ik sta even op het punt te kijken en maak een kiekje van woef en mij. Ik twijfel wat ik zal doen. Dit prachtige weer moet ik natuurlijk met beide handen aangrijpen om langer buiten te zijn. Woef lijkt ook OK en het naar haar zin te hebben en de weg die ik in gedachten heb, zou wel eens prima begaanbaar kunnen zijn want het is deels verharde weg en deels oud bos met een breed pad. Ik besluit het erop te wagen en sla rechtsaf en hobbel lekker naar beneden richting de houtfabriek. De poles zitten weer netjes op de rugzak en blijk ik de volgende 10 km ook niet meer nodig te hebben gelukkig.

klik voor groot

De weg is echt prima begaanbaar en er liggen hier nergens plassen. Misschien doordat er zoveel hoogteverschillen zijn. Geen idee maar ik ben er blij mee!

klik voor groot

Na een paar kilometer sla ik linksaf richting Detchant Woods. Hier moet woef even aan de riem maar dat is geen probleem met mijn lange dunne riempje. Die prop ik tussen mijn broekband en zo heb ik gewoon beide handen vrij.

Het bos is ook prima begaanbaar. Eigenlijk geen problemen hier dus als het weer zo blijft, dan kan ik eventueel wel een rondje hier in de buurt verzinnen ook al moet ik dan een van beide kanten op alleen maar heuvelopwaarts. Uiteindelijk kom ik weer in het bos waar ik ben afgeslagen en ga het stukje richting St Cuthberts Cave lopen. Gek idee dat ik in juni de hele St Cuthberts route liep (100 km). Dat was toch echt wel een belevenis die ik niet meer zal vergeten. Samen met woef op avontuur….

Ik ga door het hek en geniet van het uitzicht hier richting de Cheviots. Het zonnetje schijnt fijn en zo zonder wind is het echt heerlijk ook al is het maar 0 graden.

klik voor groot

Als ik over het veld met de schaapjes hobbel is het wel weer nat en drassig maar niet glad dus ik kom redelijk vooruit. Maar het is wel wonderlijk dat het nou zoveel heeft geregend en dat alles zo nat is geworden.

klik voor groot


Ik zie het somber in voor de ultra want die gaat over stukken met echt enge modder waarbij je ook nog eens zo de zee in kunt kukelen. Nou nee dus. Twee jaar geleden had ik al mijn twijfels over de route maar toen was het niets vergeleken met nu. Vorig jaar was het al droog toen ik arriveerde en de route ging verkennen. Als dit nu het uitgangspunt is, ben ik al blij dat ik gewoon kan blijven lopen, want de meeste wegen zijn ook onbegaanbaar…

Na ruim 16 km ben ik bij de cave. Dat blijft leuk en zeker met een zonnetje erbij.

klik voor groot

Na de foto’s ga ik gauw weer op weg. Ik heb niet eens mijn extra jasje nodig gehad dat ik had meegenomen voor het stilstaan hier voor de foto’s. Het is zo lekker buiten met die zon! Ik ben totaal niet afgekoeld dus dat is prettig. We hobbelen weer rustig verder en het stukje grasland is ook wel te doen waarschijnlijk omdat het zoveel hoger ligt.

klik voor groot

Op het pad naar de andere rotsen ligt een enorme diepe plas en woef neemt even een bad en een slokje.

klik voor groot

Ik weet dat er nu een stukje komt dat normaal zal zijn maar dat de laatste twee kilometers waarschijnlijk bagger zullen zijn. Dat is normaal al zacht en modderig dus ik ben benieuwd. Nou die modder was er! Van die dikke glij modder die ook zo heerlijk aan de schoenen blijft plakken…

klik voor groot

Maar aan alles komt een einde en al scheldend kom ik bij het muurtje waar woef weer als hinde overheen gaat. Vorig jaar had ze nog een ingepakt beentje vanwege die zwelling! Ik snap overigens niet dat die boeren een officieel pad zo verwaarlozen en zo kapot maken met zware machines. Niemand kan hier normaal overheen!

klik voor groot


Natuurlijk klim ik ook over het hekje heen en ik moet dan altijd zo lachen om die kop aan de andere kant van het muurtje…. waar blijf je nou….

klik voor groot

Het stuk achter het muurtje is iets minder kapot gereden en iets minder drassig maar we zijn er nu ook bijna. Als we van het veld afkomen, was ik woef even af bij het stomende beekje. Dat is geloof ik wel koud aan haar buikje en benen maar ze is wel lekker schoon nu. Nu mijn schoenen nog!

Na ruim 23 km staan we weer bij de auto. Niet helemaal een recht toe recht aan rondje door de modder en de zooi maar wel weer erg mooi. Op naar de volgende, wie weet wordt het nog wat met het weer. Vandaag heeft alles een beetje kunnen drogen in ieder geval.

gegevens:

* 23,5 km
* 0 graden

januari 152 km – 2016 totaal 152 km

03.10.2015 – tetford – 9 km

**03.10.2015 – tetford – 9 km**

Vandaag alweer de laatste dag hier in Lincolnshire. Vanavond stappen we op de boot en dan zit het er weer op. Ik heb 12 dagen achtereen gelopen, 1 rustdag gehad vanwege regen en het eerste weekend ook gelopen. Totaal ben ik dus 14 keer op pad geweest, waarvan 12 keer met S. en woef (deels in de kar). Het is uiteindelijk wel goed gegaan met het pootje, ook al heeft ze de hele vakantie een schoentje gedragen. Maar dat mocht de pret niet drukken. Vandaag is het rondje echt voor woef, zodat ze lekker moe en goed uitgelaten de boot op kan vanavond. We kijken dus even serieus op de kaart welke route voor haar te doen is zonder dat de kar mee hoeft en wat ook nog een beetje leuk voor ons is. We kiezen uiteindelijk voor de start bij Platts Lane waar ik in het eerste weekend ook gelopen heb, gevolgd door een rondje Tetford en dan weer terug over Platts Lane. Dat is wel voldoende en daarna kunnen we dan een hapje eten in Belchford. Zo gezegd zo gedaan en als de auto is ingepakt (terwijl woef er vast in is gaan liggen zodat we haar niet zullen vergeten), gaan we op pad. Het is niet meer zo zonnig als alle afgelopen dagen. Bewolkt en een beetje somber. Wat hebben we enorm geboft met het weer! Twee weken (minus 1 dag) prachtig zonnig weer, zelfs zo lekker dat we de meeste dagen buiten in de tuin gegeten hebben en lekker daarna hebben kunnen luieren in het zonnetje. Heerlijk!

klik voor groot

Het is vreemd om weg te rijden bij het huisje maar het is niet anders. We rijden naar Belchford, even een stukje door en we parkeren bij de ingang van Platts Lane bij de grote farm daar. We maken even een drone video van ons samen vanuit lucht en lopen daarna over het erf richting het pad. Wat een gigantische wagens staan daar toch voor op het land!

Als we op Platts Lane zijn, brengen we de farm nog even in beeld met de drone, en proberen daarna opnames te maken van een soort ruine verder weg in het veld. Maar door de afstand en het licht wil dat niet zo lukken. Woef rent keihard heen en weer en heeft het reuze naar haar zin. We missen de kar dus totaal niet. De drone zat aanvankelijk nu achterop mijn rugzak, wat prima gaat overigens maar na de eerste opname bevestigen we de drone achterop de rugzak die S. bij zich heeft. Dat gaat ook prima.

klik voor groot


Het loopt prima over het of road stukje en het blijft leuk ondanks dat het geen zonnige dag is. Vorige week liepen we nog bovenlangs en genoten we van het uitzicht naar beneden! Veel te snel zijn we alweer aan het einde van het pad en slaan we rechtsaf naar Tetford.

klik voor groot



We maken een lusje om Tetford heen en lopen dan langs het kerkje. Een heuse kerk compleet met haantje bovenop. Leuk om even een drone opname te maken natuurlijk!

klik voor groot


We zien ook een aardige coffeeshop waar we nog nooit zijn geweest.

klik voor groot

Na het slingertje over de rustige weg lopen we weer via Platts Lane terug naar de auto. Een kort rondje maar woef heeft zeker de dubbele afstand gelopen en is helemaal blij en vrolijk. Dat was ook de bedoeling dus genoeg zo.

We maken nog even een opname van een van de landbouwmachines op het veld. Als ik weer over het erf loop, maakt S. een foto als ik langs een van de machines loop. De wielen zijn net zo groot als ik!

klik voor groot

Als we de fiets weer op het dak hebben, rijden we naar de Bluebell Inn in Belchford voor een hapje. Ik kleed me daar ook snel om zodat ik niet afkoel na de run. Lekker even zitten en uitrusten en daarna richting Hull rijden om op de ferry te stappen. Het zit er nu dan toch echt bijna op.

Op naar de volgende ronde dan maar weer in Nederland.

gegevens:

* 9 km
* 17 graden wisselend bewolkt

oktober 37 km – 2015 totaal 3.070 km

30.09.2015 – lincolnshire – 15,5 km

**30.09.2015 – lincolnshire – 15,5 km**

Vandaag is het weer een mooie dag. We kiezen een hele nieuwe ronde bij Horncastle. Ik heb een rondje uitgezet langs het kanaal en via een fietsroute. We hebben geen idee maar we gaan vol goede moed op pad. We parkeren in een doodlopend straatje bij nieuwe huizen en als de kar klaar is, gaan we op pad. Stukje terugwandelen en tussen de huizen door het public footpath op. We lopen meteen langs het water en we zijn verrast dat het zo fraai is daar. Over het bruggetje loopt de viking way naar rechts aan de andere kant van het water, maar wij kiezen voor het fietspad dat er ook goed uitziet. Er lopen een aantal mensen te wandelen.

klik voor groot

We laten de drone even op maar er staat toch best wat wind. Na dit intermezzo gaan we op pad. De route is mooi en prima begaanbaar met de fiets en de kar. Waf loopt lekker los.

klik voor groot


Onderweg komen we kunstwerken tegen die we even fotograferen. We komen ook door een stukje bos en dat ziet er aantrekkelijk uit. Ik hobbel vrolijk door terwijl S. foto’s maakt van de kunstwerken. Waf rent dus vrolijk heen en weer tussen S. en mij. Als ze me inhaalt, zie ik dat het schoentje uit is. Terug dan maar en al snel ziet S. het schoentje. Aantrekken en weer verder.

klik voor groot




Dan slaan we rechtsaf weer bos in. Het pad is redelijk begaanbaar zowel voor mij als voor de fiets en de kar. Maar als we de route linksaf willen vervolgen, blijkt dat niet te doen. Na tien meter besluiten we al dat we een andere route moeten nemen en we rijden de kar achteruit de modder weer uit.

De route laat zich makkelijk aanpassen en we gaan weer verder. Eerst nog door een modderige grasroute maar uiteindelijk komen we bij een open stuk met mooi uitzicht. Het is warm geworden. We besluiten de drone nog eens op te laten.

klik voor groot

Even een stukje S. volgen op de fiets. Maar de batterij is leeg en de drone landt een beetje in het hoge gras naast het pad. S. is zo lief om hem te gaan pakken maar stapt zo in een gat en ligt op zijn reet in het gras. Ik ben echt slecht en lig in een deuk van een afstand. Gelukkig heeft hij zich geen pijn gedaan. Raar is het wel want het pad houdt gewoon op en je valt dus als het ware in een greppel daar! We doen een nieuwe accu in de drone en proberen het opnieuw. Ik wacht niet op het gps signaal en als de drone omhoog gaat, pakt een windvlaag ineens onze bebop. Hoppekee weg istie. Ik zie hem keihard naar achteren vliegen bijna uit zicht in de richting van hoge bomen. Als ik van de schrik bekomen ben, bedenk ik dat ik op mijn scherm kan kijken of hij nog vliegt of in de boom hangt. Gelukkig. Hij vliegt nog en reageert op mijn besturing. Uiteindelijk lukt het om de bebop weer terug te halen. Ik maak nog wat beelden maar de schrik zit er wel in.

klik voor groot

We lopen verder, komen bij een farm en een kerkje maar ik heb geen zin meer in een nieuw drone avontuur dus we lopen door.

klik voor groot

We hobbelen rustig door en lopen langs een oude mill. Ook weer geen drone opnames alleen een foto.

klik voor groot

Verder gaat het en we moeten even over de weg. Ik haast me want het is er druk qua verkeer. Geen tijd voor gedoe en waf zit in de kar.
Aan het einde gaan we snel van de weg af en volgen een pad. Als we moeten kiezen uit de akker en een pad, kiezen we voor het pad. Dat loopt prima maar als we aan het einde weer op het public footpath komen, worden we aangesproken door een boer en zijn vrouw in de auto die hun land aan het inspecteren zijn. Of we wel weten dat het ‘not allowed’ is om daar te lopen en dat het public footpath toch echt ergens anders loopt. De boer komt zelfs de auto uit maar als hij me wil laten zien waar het dan staat op het bordje kan hij het zelf ook niet vinden. Hij bedoelt het niet rot, want we komen uiteindelijk gewoon aan de praat over van alles en nog wat, maar we snappen niet waarom hij nou moest melden dat we niet over dat pad hadden gemogen. Veel breder dan de akker notabene! Ook geeft hij ons toestemming om aan het einde over de farm te lopen omdat er twee hekjes zouden staan op het footpath. Onze verbazing is groot als we aan het einde ontdekken dat het echte pad inderdaad ergens naast de farm loopt. Geen hond die dat ziet en wij lopen dus – weliswaar met toestemming – over het erf naar de weg.

Vanaf daar nog maar een klein stukje en niet lang daarna zijn we weer bij de auto. Op naar de volgende route!

gegevens:

* 15 km
* 17 graden bewolkt en winderig

september 303 km – 2015 totaal 3.031 km

29.09.2015 – lincolnshire – 7 km

**29.09.2015 – lincolnshire – 7 km**

Vandaag is het bewolkt en een beetje somber en fris weer, maar het lijkt op te knappen, dus gaan we op weg voor een 14 km rondje. Het is een rondje vlakbij de route rond Sotby dat erg mooi was. Aanvankelijk rijden we naar Donnington omdat we denken dat daar de start is, maar als we op de kaart kijken, zien we dat de start heel ergens anders is. Jammer, want de omgeving lijkt mooi en er is een kerkje te zien. We rijden dus verder en parkeren ergens op een kruising. Het ziet er niet veel belovend uit maar we gaan toch maar van start. S. gaat de fiets en de kar klaarmaken.

klik voor groot

Terwijl S de fiets klaarmaakt, maak ik vast een video met de drone. Stukje weg waar we straks vandaan komen en een klein stukje dat S bezig is met de kar. Daarna gaan we van start en slaan rechtsaf de weg op. Best druk en door de lange rechte wegen rijden mensen nog hard ook. Woef zit dus zielig in de kar want dit is niks. Overigens is het uitzicht rechts van ons wel fraai en we maken een foto.

klik voor groot

Als we verder lopen, zien we ineens schotels in het veld staan. We turen op de kaart en zien ‘cumulus’. Iets met een weerstation misschien? We lopen verder en we durven vanwege de wind (en misschien de signalen) de bebop niet het veld over te sturen voor een video. Dat doen we later dan wel.

klik voor groot

De weg is afschuwelijk en het is ook niet echt lekker weer. Bij de kruising dubben we even wat we moeten doen. Hele andere route? Ik heb eigenlijk helemaal geen zin om deze weg door te gaan lopen want linksaf – zoals de route is – ziet er ook al niet gezellig uit. Maar we besluiten toch maar de route te volgen en straks te kijken of het groene lijntje linksaf (om af te snijden) misschien een begaanbaar pad is. Op die manier kunnen we tenminste wel de route afsnijden want ik heb helemaal geen zin meer in 14 km over deze route.

klik voor groot

Als we bij het bewuste pad komen, blijkt dat het een heel goed pad is en we besluiten dus de route in te korten en over het pad weer richting de auto te lopen. En dat blijkt een goede keuze want het is prachtig. We genieten volop, maken foto’s en een stukje film. Helaas komen daar de eerste vlekken op de lens die ik niet opmerk en pas later zal zien (waardoor het laatste gedoe bij de schotels dus totaal mislukt).

klik voor groot



We rommelen ook nog even met de drone maar door de vieze lens en het witte pad met het schelle licht, wordt het geen optimale opname helaas. Maar het blijft een leuke oefening. De video onder is maar kort maar geeft wel een aardige impressie. Ik glijd nog bijna uit als ik over zachte glibberige klei modder loop. Woef is ook heel vies en haar schoentje is ook grijs.

klik voor groot

Aan het einde van het pad lopen we even over een erf en dan komen we weer op de weg en zijn alweer bijna bij de auto. Door dit mooie op en neer gaande pad hebben we toch nog een aardige route gelopen en we hebben er ook nog eens eeuwen over gedaan. Raar rondje.

klik voor groot

Als we alles opgeruimd hebben, rijden we even wat dichter naar de schotels in het weiland. Dan komen we tot de ontdekking dat we een paar dagen geleden echt vlakbij gelopen hebben, want we herkennen het mooie koolzaadveld. Idioot gewoon dat we de hoge mast niet herkend hebben. Ook de schotels waren niet te zien vanaf die route. Maar nu kunnen we er redelijk dicht naartoe lopen maar we maken (wederom) de fout om niet zo dicht mogelijk naar ons doelobject toe te lopen en de drone van te veraf op te laten. Nou zien we uiteindelijk toch niks en mislukt alles omdat er volop vlekken op de lens zitten, maar dom is het wel. Want de schotels zijn wel apart.

klik voor groot

Veel te veel foto’s dus van een mini rondje. Maar je moet zelf op een bepaald pad gestaan hebben om te ervaren hoe mooi het was. Helaas nooit echt in een foto te vangen.

Op naar de volgende ronde dan maar weer. Overigens werd het in de middag stralend weer, dus we hadden gewoon even moeten wachten (of thuis moeten blijven voor een rustdagje).

gegevens:

* 7 km
* 13 graden bewolkt en winderig

september 287 km – 2015 totaal 3.017 km

28.09.2015 – lincolnshire – 11 km

**28.09.2015 – lincolnshire – 11 km**

Gisteren de HM gelopen en vandaag weer lekker op pad. Het weer is prima, dus we gaan een kort rondje lopen. Het rondje was snel gemaakt en we rijden richting Sotby en parkeren bij Corners Farm. Als we aankomen op de startplek voor onze run, blijkt dat S. de sleutel vergeten is om de bouten vast te draaien aan de kar. Normaal gaat dat met een klem, maar die is al in Nederland achtergebleven en dus is dit al een noodoplossing. Maar gelukkig betekent het niet dat we niet op pad kunnen, en draait S gewoon alles maar met de hand vast. Woef zal wel niet meteen van de fiets af stuiteren denken we. Terwijl S. alles klaar maakt, laat ik de drone een rondje vliegen. Altijd weer leuk om er even mee te oefenen.

klik voor groot

Daarna gaan we maar eens op pad voor ons rondje. We hobbelen over de weg en het gaat eigenlijk best aardig. De weg is rustig dus spelen we ook nog een keer met de drone en laten woef lekker los lopen.

Op een gegeven moment slaan we rechtsaf en achter ons toetert een auto. Irritant zeg…. maar dan blijkt de man de hondenriem van de weg te hebben geraapt en ons achterna gereden te zijn om de riem te brengen. Wat onzettend aardig! De riem is van de fiets gevallen toen S. nog even de bouten en moeren vaster draaide…. Grrrrrrr hoe kan je nou die riem missen die op het stuur ligt…. Maar goed, saved by the bell zullen we maar zeggen. Ik zou die riem niet graag kwijt raken moet ik bekennen en ik prop driftig de riem weer in mijn eigen rugzak.

S. zit ondertussen te schelden op de camera die niet meer in wil schuiven. Batterij eruit helpt ook niet. Zou de camera stuk zijn? Ook deze is immers een jaar en een week, net zoals de andere camera die inmiddels weer gerepareerd is. Geen foto’s dus meer en route, hoewel ik er nog een paar maak met mijn camera.

Wat een rare run zo met al die dingen die mis of bijna mis gaan….

Als we bij een kerkje komen, besluiten we de drone nog maar eens op te laten voor wat beelden. Zal de laatste keer wel zijn, want we zijn alweer bijna terug bij de auto op dit korte rondje.

De kerk in beeld brengen is nog niet eens makkelijk maar het is weer een mooie oefening voor het ‘echte’ werk straks in de winter in de UK waar erg veel en route altijd te zien is.

klik voor groot

Ik neem eerst de voorkant op, en heb last van het licht. Daarna proberen we de achterkant. Ik durf zowaar de drone over de kerk heen te sturen naar de andere kant maar dan ineens zie ik helemaal niet meer wat ik eigenlijk aan het opnemen ben. Als de drone uiteindelijk weer aan mijn kant vliegt, zie ik ineens propellers in beeld. Hoe kan dat nou in hemelsnaam? Als de drone geland is, kijken we wat er aan de hand is. Het blijkt al snel dat het niet alleen mogelijk is om de lens te tilten van boven naar beneden, maar ook van links naar rechts. Laat dat nou in geen enkele manual staan? Weer wat geleerd dus. Wel handig want voorheen draaide ik de hele drone als ik iets een beetje meer naar links wilde zien maar zo kan het dus ook. Niet te ver, want dan krijg je dus ineens de propellers in beeld maar het kan een heel stuk.

Na deze lange drone pauze gaan we weer op weg. De route is niet echt aantrekkelijk vandaag, maar het laatste stukje off road is wel weer erg mooi. Veel te snel zijn we weer bij de auto.

klik voor groot

Op naar de volgende route dan maar weer!

Overigens ontdekten we thuis dat de camera van S. helemaal niet kapot was. De accu was simpelweg totaal leeg en daardoor ging de lens niet meer terug in de behuizing. Mmmmm even het icoontje van de batterij status gemist blijkbaar…… Eind goed al goed.

gegevens:

* 11 km
* 15 graden zonnig

september 280 km – 2015 totaal 3.010 km

27.09.2015 – lincolnshire – Half Marathon – 21 km

**27.09.2015 – lincolnshire – Half Marathon – 21 km**

Vandaag dan de dag van de HM in Nottingham. Hoewel ik er goed voor getraind heb/had, is de afgelopen week natuurlijk geen beste voorbereiding meer geweest. Dit is de zesde achtereenvolgende dag dat ik aan het lopen ben en ik ben al meer dan een week aan het hoesten. Mijn plannen zijn dus simpelweg bijgesteld. Maar ik ben hier nu en ik heb dus de afgelopen dagen zoveel mogelijk genoten van het buiten zijn en het lopen. Dan maar ‘vermoeid’ aan de HM beginnen. Zal ook nog wel lukken neem ik aan. Zou het me lukken om ‘niet fit’ 21 km achter elkaar (continu) te lopen na de afgelopen week van rare rondjes meestal met RWR, veel stoppen en stilstaan en al aardig wat hoogtemeters in de benen? Geen idee, ik wist alleen dat het parcours van de HM veranderd was en dat er trots geroepen was door de organisatie dat het zo’n leuke uitdaging dit jaar zou worden met de heuveltjes. Dat leek me allemaal wel mee te vallen maar waarom het nou allemaal weer veranderd moest worden, is mij niet duidelijk.

Om 6.15 rijden we weg van het huisje. Het is hartstikke mistig. Ook al geen longen weer en totaal anders dan de voorspelde zonnige en warme dag. Misschien knapt het straks nog op maar de 8 graden is toch wel erg frisjes. We tanken weer even gas bij de Shell om 18 km voor de parkeerplaats en ik ga maar meteen even naar het toilet. Daarna zijn we al snel op de vertrouwde parkeerplaats en we rijden lekker door naar voren zodat we dicht bij de start staan. S. moet straks immers weer naar de auto voor woef en voor de fiets die nu ook mee is. S. zal straks met fiets, hond en kar een stukje van het parcours gaan fietsen. Het is nog steeds enorm mistig en ijskoud. Ik dring voor bij de drukke dixies en we hangen nog wat rond bij de auto voordat we naar de startvakken gaan. We hebben al even gekeken hoe het er allemaal uitziet.

klik voor groot


Daarna gaan we naar de startvakken en langzaam trek ik wat laagjes uit om niet meteen af te koelen. We lopen naar het startvak en dat is weer dezelfde plek als vorig jaar, waar ook de warming up gegeven zal worden door het beest en een fitte man.

klik voor groot

Het is toch nog even wachten op het startschot. Ik ben er inmiddels wel klaar voor dus kom maar op dan…..
Gelukkig was het bij de start zo koud dat we woef rustig even in de auto konden laten. Vorig jaar was er nog een hond achtergelaten in de snikhete auto die bijna bezweek. Achterlijke mensen blijf je houden. S. gaat haar zo ophalen als ik weg ben!

Dan gaat eindelijk het startschot en kunnen we gaan lopen. Ik wil gewoon lekker lopen en als het gaat, ook gewoon alles achter elkaar. De eerste mile is zeker te langzaam. Daarna doemt de eerste heuvel al op. Het stelt weinig voor en het loopt allemaal prima. Maar ik krijg tintelende handen. Geen idee waarom. Adem ik verkeerd? Tintelende handen hoort namelijk bij verkeerd ademen. IDit voelt niet goed. Ga ik nou flauwvallen? Heuveltje op gaat dus helemaal niet zoals ik wil, want ik ben bijna van plan om dan maar te stoppen als het ineens weer gaat. Ik ben een enorme bangerik. Als ik iets voel dat ik niet kan thuisbrengen of niet snap, dan gaat de rem erop. Lopen moet vooral leuk en gezond zijn in mijn wereldje. Maar het gaat weer prima en ik loop redelijk vlot de heuvel weer af en maak wat tijd goed die ik verloren heb.

klik voor groot

Ik loop aardig wat tijd weer goed op de heuvel afwaarts en de eerste 5 km zijn redelijk OK qua tempo. Maar ik weet dat dit geen redelijk getal is, want ik loop langzaam en heb alleen wat tijd goed gemaakt met de afdaling. De tweede lap van 5K mis ik op mijn horloge, dus ik weet niet echt wat ik aan het lopen ben en kijk ook niet echt moet ik bekennen. Ik wil graag gewoon doorlopen, niet stoppen en de finish halen. Ik weet dat ik op 7 mile S. alweer zal zien. Op 3 mile zag ik hem ook staan, maar toen hobbelde ik vrolijk voorbij.

Inmiddels schijnt de zon er al vrolijk op los. Het wordt warm. Ook dat nog. Van ijskoude start met mist naar warm weer. Ik ben blij dat ik op zich wel gestart ben met weinig kleding. Alleen heb ik een buff om mijn hals vanwege het hoesten en die gaat ook niet meer af. Maar warm wordt het! Misschien had ik daarom wel last in het begin. Vanwege het koude mistige week. Niet echt opgewarmd begonnen etc. Geen idee. In ieder geval loopt het nu allemaal weer goed.

klik voor groot

Op het 7 mile punt zie ik inderdaad S. weer en hij heeft lief een natte spons klaar. Die wil ik wel! Ik heb inmiddels ook al een waterzakje aangepakt bij de controle post en dat heb ik ook in mijn hand!

klik voor groot

Ik ben happy met mijn sponsje. Nu kom ik er wel neem ik aan.

klik voor groot

Ik doe lang met mijn waterzakje en neem vrij aan het einde nog een watertje aan. Helaas zit die nog dicht en heb ik veel agressie nodig om het geval open te scheuren met mijn tanden. Die blijven gelukkig nog in mijn bek. Stom systeem.

Ik ga toch maar eens op mijn klokje kijken wat ik aan het lopen ben. Hoe ver is het eigenlijk nog? Ik gok een beetje qua afstand. Ik zie het 1 mile bord opdoemen en ga versnellen. Dat gaat allemaal nog goed. Ik loop al langs het water en zal straks rechtsaf slaan. De route is wel beter dan vorig jaar moet ik bekennen. Nu is het einde tenminste normaal. Daar lopen we het gras al op. Ik ga toch nog even aanzetten en ren ineens iedereen voorbij. Hahaha, ik snap wel dat als je echt kunt hardlopen, dat het dan leuk is om mensen in te halen. Ik vind het allemaal prima zo. Hartslag gemiddeld 146 dus wat wil je nog meer. Eigenlijk hoor je helemaal niet te starten als je zo rochelt maar dit moet kunnen.

Ik loop bijna langs de medailles maar ik krijg er gelukkig toch eentje en ga op zoek naar S die er ook al is.

klik voor groot

Woeffie is ook weer blij dat het roedeltje compleet is. Nog even uitlaten en lekker even niksen bij de auto in de stralende zon. Droge broek aan en lekker winddicht jasje aan.

Terwijl ik rommel met woef (pootje, eten etc) gaat S. nog even een foto maken van het terrein dat nu wel in het zonnetje ligt.

klik voor groot

Daarna gaan we de fiets achter op de auto zetten in plaats van op het dak. We gaan even sushi eten in de stad en we weten al dat we anders qua hoogte er niet in kunnen rijden. We lossen dat dus even op met de haak achter op de trekhaak.
Daarna rijden we naar het centrum dat eeuwen duurt vanwege de rij auto’s en de afgesloten wegen vanwege de marathon. Maar uiteindelijk vinden we onze bestemming toch. De sushi boer en de PC world om naar een laptop te kijken voor S. De sushi vinden we eigenlijk niet echt lekker dus we zijn na niet al te lange tijd alweer weg. De laptop bevalt wel en die gaat dus mee naar huis.

klik voor groot

Zo komt er dus weer een einde aan een dagje Nottingham. Ik heb eigenlijk niet echt een gevoel bij deze loop. Ik ben verrast dat ik na al deze dagen lopen gewoon 21 km achter elkaar kon lopen op mooie lage hartslag. Dat ik aan het einde toch nog zo kon versnellen. Ik wilde dat gewoon nu niet omdat ik niet top fit was. Ik ga dan geen risico nemen om later problemen te krijgen door een loop die net teveel was. Bovendien wil ik morgen ook weer gewoon lopen en de rest van de week ook. Dus wat dat betreft ben ik dik tevreden. Qua eindtijd is het natuurlijk verschrikkelijk. Het is niet de langzaamste tijd maar het komt er wel dichtbij. Hoewel je dat ook weer in ander perspectief kunt plaatsen als je bedenkt dat ik nu met mooi lage hartslag liep (en dus gewoon veel harder kon), terwijl ik bijvoorbeeld in 2012 in Weesp toen nog met ritmeproblemen een langzamere HM liep. Ik weet het niet, het blijft een raar spelletje dat hardlopen.

Op naar de volgende run dan maar weer. Komende week nog lekker veel avonturen beleven en dan maar weer eens kijken. Ook eerst goed beter worden. Een betere HM komt er wel weer. In mei liep ik nog mijn PR tijd uit 2012.

gegevens:

* 21 km
* van 8 stijgend naar 17 graden, van mistig naar zonnig

september 269 km – 2015 totaal 2.999 km

26.09.2015 – lincolnshire – 10 km

**26.09.2015 – lincolnshire – 10 km**

Vandaag toch een rondje ook al is de HM morgen al. Dat betekent wel dat de HM gelopen wordt op de zesde achtereenvolgende dag, maar dat zal wel lukken neem ik aan. Ik ben hier nu, en met dit geweldige weer moet je maar alles nemen zoals het komt. Overigens hoest ik nog steeds, maar ik voel me prima en mijn HF blijft ook prima. We hebben dus snel besloten om weer lekker op pad te gaan maar ik doe een concessie: we lopen maar 10 km nu. We starten net achter het dorpje Aby (met 1 B inderdaad). We parkeren ergens langs de weg en terwijl S. de fiets en de kar klaarmaakt, maak ik weer een korte video van de omgeving van de start (zie de video onder).

Helaas komen er een paar auto’s aan en moet ik dus de drone weer omhoog sturen en kan ik niet laag over de weg richting de auto sturen. Maar even later lukt dat alsnog en kan ik ook dat even snel opnemen. Als de kar en de fiets klaar is, kunnen we op weg voor ons rondje! We komen al snel weer op een mooi stuk met prachtige vergezichten.

klik voor groot

Het is vandaag maar een klein stukje maar we genieten volop. De route is mooi, woef heeft het prima en het weer is ook goed. Ik loop op mijn gemakje en het blijft toch een prima training zo.

Op een gegeven moment gaan we een stukje offroad. Dat zou net moeten gaan met de kar maar uiteindelijk valt het toch een beetje tegen. Ik vind het natuurlijk prima zo even van de we af, want normaal loop ik eigenlijk alleen maar over de velden als ik hier ben, maar nu met de fiets en de kar lopen we meer over de weg. Maar ik zie het er nog wel van komen dat ik met woef op pad kan door de velden want ze kan eigenlijk prima uit de voeten (pootjes) met haar schoentje.

klik voor groot

Na het offroad stukje weer verder over de weg en daar komen we langs een watermolen met allerlei vogels die je zou kunnen gaan bezichtigen. Dat doen we niet, maar het is wel een mooie plek.

klik voor groot

Dan lopen we Aby alweer bijna in. We hebben geen gekke dingen gezien of gedaan onderweg dus het is een beetje saai wat dat betreft. We doen nog even een stukje cool down om een visvijver heen en maken een foto van het fraaie uitgesneden plaatsbordje van Aby.

klik voor groot

Daarna natuurlijk weer het ritueel van de fiets en de kar opruimen en de route zit er weer op!

klik voor groot

Aan het einde van de route bekijken we nog even de ruine waar we langs kwamen en maken ook daar nog wat beelden. Altijd leuk! Het zijn de overbijfselen van een kerk. Helaas vergeten we een foto te maken maar het is prima te zien op de drone beelden.

Korte video (link)

gegevens:

* 10 km
* 15 graden – zonnig

september 248 km – 2015 totaal 2.981 km

25.09.2015 – lincolnshire – 16 km

**25.09.2015 – lincolnshire – 16 km**

Vandaag is het weer een mooie dag, dus gaan we wederom op pad voor een rondje. Niet de beste voorbereiding voor de HM van zondag aanstaande en ik ben ook nog steeds aan het hoesten. Dat duurt dus al langer dan een week. Maar ik heb geen koorts, voel me niet ziek of benauwd dus met lage hartslag moet dat allemaal wel kunnen op mijn gemakje. Het is hier zo mooi!

Deze keer kiezen we voor een rondje rond Goulceby. De route was snel uitgezet en vol goede zin gaan we op pad. We vinden een parkeerplekje in het dorp in de berm en S. zet weer de fiets in elkaar en de kar. De kar gaat nog steeds mee voor de poot van woef maar ze loopt al lekker hele stukken mee, zeker als het rustige weggetjes zijn. Als alles klaar is, gaan we op pad voor onze ronde. We lopen al snel langs de afslag richting de Viking Way en lopen langs een kerkje tussen de bomen.

klik voor groot

Het is weer erg fraai onderweg. Mooie vergezichten en dat is ook wel te zien op de drone beelden. Het lopen gaat goed, het weer is ook fijn. Weinig wind en prima temperatuur.

klik voor groot

Na een poosje komen we op een aardig pleintje waar ook een kerkje te zien is en daar proberen we wat beelden van te maken. Het kerkje ligt in Market Stainton.

klik voor groot



Na verloop van tijd komen we op een splitsing waar we rechtsaf slaan over een fietsroute. Het is altijd maar weer afwachten wat voor soort paden we kiezen want op de OS kaarten is en blijft het lastig om te beoordelen wat voor soort pad het is. Soms kom je alsnog op een karrenpad uit terwijl het op de kaart eruit ziet als een vrij aardig te belopen of te befietsen route. Maar nu was het aangegeven als fietspad en dat blijkt ook wel te kloppen. Het is mooi met rechts nog gele koolzaadvelden dus dat ziet er met het mooie weer heel zonnig uit.

klik voor groot

We rommelen hier even wat met de drone omdat het zo mooi is daar en dat lukt deze keer aardig goed (zie video). Elke keer leren we weer wat meer qua beelden maken (en bewerking).

Na dit intermezzo wat veel tijd kostte, gaan we weer verder. We slaan rechtsaf en lopen weer een stukje over de weg. Daarna rechtsaf richting een nature reserve waar we aanvankelijk hadden willen starten. Het uitzicht daar is adembenemend. Wat jammer dat de drone al een lege batterij heeft, want dit was geweldig geweest. Ik maak maar even een korte video met de camera en maak ook wat foto’s.

klik voor groot


Vanaf dat punt bekijken we de route nog eens en besluiten een stukje off road te gaan. Helaas kan dat niet, want er staat een bord dat honden niet toegestaan zijn. Maar omdat het gewone pad over de weg parallel aan het offroad stukje loopt, besluiten we dat ik offroad zal gaan en dat S met woef en de kar over de weg zal gaan. Zo gezegd zo gedaan.

Ik loop heerlijk maar ineens kom ik uit bij een boerderij met een blaffende hond die op me af komt rennen. Ik snap er niets van en kijk nog eens op de kaart.

klik voor groot

Er komt een man op me af en ik maak mijn excuses dat ik op zijn terrein loop. De man vindt het niet erg en vertelt dat het vaak gebeurt. We raken aan de praat en ik vertel hem dat ik hem benijd om de prachtige plek waar hij woont (zeg maar gewoon green eyed monster trouwens). Ik ga weer verder want ik mag gewoon verder lopen en kom uit bij een hek waar ik even overheen moet klimmen. Het is maar goed dat S. niet mee gegaan is met de kar.

klik voor groot

Ondertussen is S. natuurlijk al lang aangekomen op de plek waar we hadden afgesproken. Hij staat op het punt waar ik uit had moeten komen en dat is een soort karrenpad zien we later.

klik voor groot

Uiteindelijk ontmoeten we elkaar weer op de weg want hij zag me al aankomen door het veld. We lopen weer samen verder voor het laatste stukje. Onderweg nog herfststijloos gezien.

klik voor groot

Niet veel later komen we weer bij de auto terug. S. gaat de fiets opruimen en ik doe nog even de cool down. Ik loop naar de Viking Way om even te kijken en ga daarna weer terug naar de auto.

klik voor groot

De ronde zit er weer op. Woef gaat weer in de auto en we gaan lekker naar huis om wat te eten en lekker in de tuin te luieren. Op naar de volgende route.

Korte video (link

gegevens:

* 16 km
* 17 graden – zonnig

september 238 km – 2015 totaal 2.971 km