Categorie archief: reizen

21.04.2015 – garderen – camp run dag 1 – 26 km

21.04.2015 – garderen – camp run dag 1 – 26 km

Omdat de voorspelling voor deze week goed was, besloot ik vorige week dat ik nu weer twee dagen achter elkaar zou gaan lopen op onverhard terrein en met een beetje afstand. Omdat ik Garderen redelijk ken en daar fijn kan lopen, was de beslissing gauw gemaakt: ik zou naar garderen gaan. Het was even puzzelen om ergens een plekje te vinden waar ik me redelijk thuis zou kunnen voelen en ik koos uiteindelijk voor een camping die er op google earth wel goed uitzag, zeker omdat het aan dezelfde weg ligt als het Speulderbos van Bilderberg waar ik al enkele keren was. Voor de laatste keer alweer in juli 2014! Een gok dus die goed uitpakte gelukkig.

Mijn spullen waren snel gepakt. Makkelijk, want de tas met camp spullen staat gewoon klaar en de pouches met enerzijds verzorging anderzijds voeding voor mij en woef en het kookstelletje is ook al klaar. Ik maakte een stomme fout overigens daarmee maar daarover later meer. Ik hoefde dus alleen mijn renkleding mee te nemen en de slaapzak in te pakken die natuurlijk los ligt vanwege het dons. Deze keer nam ik een afsluitbare doos mee waar drinken en eten in zat, samen met een koelelementje. Als ik dan toch nog vals speel met de auto in de buurt, dan kan ik dat maar beter zo oplossen. Dat bleek overigens een succes dat ding en een stuk beter dan de koeltas die ik de vorige keer bij me had.

klik voor groot

Om 11.30 reed ik het parkeerterrein op waar ik hartelijk werd ontvangen, uitleg kreeg en betaalde. Voor 11 euro was ik deze keer klaar voor woef en mij. De eigenaresse zou me voorrijden op de fiets naar wat plekken waar ik de tent kon opzetten en ik kon volgen met de auto die later wel weer weg moest. Ik kon kiezen uit 2 mooie veldjes tussen de bomen. Heel groen en rustig en ik koos voor het veldje aan de rechterkant waar maar 1 caravan stond die ik niet zou zien vanaf de tent en waar verder niemand was. De rest was helemaal leeg en ik kon overal waar ik wilde de tent opzetten. De zon zou tot laat in de avond daar zijn (wat ook klopte), er was water en zelfs een overdekte wasbak met zeep etc voor de afwas en voor water. Ideaal. De review van de campsite volgt overigens nog.

klik voor groot


Ik zette snel de tent op en kleedde me om in mijn renbroek. Al snel waren we op weg voor onze run. Woef had er zin in ondanks het warme weer. De route die ik had uitgezet bleek niet helemaal te kloppen omdat ik per ongeluk een fietspad naast de autoweg had uitgekozen in plaats van het bos, maar met de kaart in de hand kwam ik er toch redelijk uit.

klik voor groot

Na 10 km besloot ik dat woef echt even wat moest drinken en toen ik een grote boomstronk zag, was dat mijn plekje voor de stop. Daar kon ik wel even zitten, en zelf ook wat drinken. Snel klokte woef de 200cc naar binnen. Op! Natuurlijk had ik een volle waterzak bij me, maar ik besloot toch voor de zekerheid even aan te bellen bij het laatste huis aan de bosrand waar ik voor zat op de boomstronk, omdat dat het laatste huis zou zijn en ik net iemand daar had zien zitten. Het water uit de zak kon ik dan bewaren voor later. De bewoonster kwam naar buiten en bood mij meteen koffie of thee aan. Gezellig in de zon hebben we een half uur gekletst over haar man, haar hond en het huis. Het was een beetje triest want het huis stond te koop, haar man was 7 jaar geleden overleden net toen de tekeningen van het huis klaar waren en de hond was vorig jaar overleden. Zo zie je maar. Ieder huisje heeft zijn kruisje. Volgens mij vond ze deze onverwachte ontmoeting wel leuk. Ik ook overigens.

klik voor groot

Na een poosje gingen we dus weer op pad voor de rest van de run. Ik besloot naar de Ermelose heide te lopen en vanaf daar even naar de schaapskooi te gaan om lammetjes te bekijken.

klik voor groot


Ik was daar al eens geweest en het was een mooie plek met een prima rechte weg terug naar Garderen die ik kende van de vorige keer. Op 16 km was ik bij de schaapskooi waar ik vanwege het warme weer weer water gaf aan waf en zelf dan maar een kopje thee nam. Merkwaardig eigenlijk dat je toch zo makkelijk wat kilometers wegloopt. Ik loop bijna nooit met dit soort pauzes maar moet het proberen omdat je op een 30 of 40 km route met bezienswaardigheden onderweg nu ook eenmaal pauzeert en lang onderweg bent. Deze run is ook niet te vergelijken met de runs van afgelopen weekend waar ik ‘serieuzer’ een 18 en 22 km ronde liep. Die gingen natuurlijk een stuk sneller. Maar vandaag is niet alleen afstand een issue maar ook ’time on foot’ en ’time on paw’!

klik voor groot



Overigens was de heide nog best vermoeiend lopen want het zand is daar heel mul omdat het ook een oefen terrein is voor de militairen. Wel een goede oefening maar mijn schoenen zagen er niet uit!

Na deze tweede stop gingen we op pad voor het laatste stukje terug naar Garderen met als doel de ijssalon voor een tosti en een ijsje. Op 23 km kwamen we daar aan en daar bestelde ik mijn ijsje en de tosti. Heerlijk maar het ijs was veel te koud voor mijn warme lichaam. Eerst dus de tosti en de thee en het ijs even laten smelten. Daarna lekker opgepeuzeld.

klik voor groot

Ik was benieuwd of ik weer op gang zou komen voor het korte stukje terug naar de tent. Dat lukte prima qua ‘benen’ maar mijn buik vond het niet leuk en ik was dus ook blij dat ik met 26 km weer terug was bij de tent. Garderen was trouwens al versierd voor Koningsdag!

klik voor groot

Het was nog steeds heerlijk weer en ik ging lekker in het zonnetje zitten met woef en even wat lezen (dacht ik).

klik voor groot


Om 18.40 bedenk ik ineens dat er iets ‘mist’ in mijn pouch. Vreemd dat je ineens zo’n gevoel kunt hebben en ik zoek naar mijn medicatie. Verdikke. Niets! Ik heb alles erin gedaan behalve het enige belangrijke dat ik echt niet kan overslaan. Ik zoek meteen op internet naar een apotheek en kom uit op een apotheek houdende huisarts die op dinsdag van 17 tot 19 uur spreekuur zou houden. Dat komt mooi uit dus ik pak alles snel in, ren naar de auto met de hond, prop de hond in de auto en ga razendsnel op weg naar de praktijk. Die was wel open maar er was niemand, alleen wat mensen die zaten te wachten op de fysio fitness. Ik sprak met de therapeute maar die kon het huisnummer van de huisarts niet vinden. Zucht… zou ik naar Harderwijk moeten? Ik kreeg uiteindelijk het nummer van ene Simon en tijdens het telefoontje met hem kreeg ik het mobiele nummer van de huisarts. Die was even aan het eten maar zou met 10 minuten bij de praktijk zijn. Dat was dus geweldig goed nieuws. Ik zat lekker in het zonnetje op hem te wachten maar al snel kwam de huisarts met zijn Audi aan scheuren. Hij bleek een korthaar Vizsla te hebben en na even over de hond gesproken te hebben, gingen we snel naar binnen richting apotheek voor mijn pillies. Dat was snel geregeld en nu heb ik een strip waarvan de helft in de auto blijft, en de andere helft in de pouch zit. Op deze manier kan ik nooit meer ergens zijn zonder die dingen. Het is me echt nog nooit overkomen en ik vind het ook zo achterlijk! Maar het is dus opgelost en dit gebeurt me niet meer.

klik voor groot

Na een intermezzo van een half uur was ik weer terug bij de tent. Het zonnetje was inmiddels weg, dus heb ik voor de tent nog wat gelezen en wat warme chocolademelk gemaakt met mijn kookstelletje. Toen woef zich ging oprollen, heb ik haar lekker toegedekt en dat vond ze wel lekker geloof ik.

klik voor groot

Rond 20.30 zijn we een stukje gaan wandelen en daarna ben ik gaan douchen en ben ik me gaan klaarmaken voor de nacht. Om 21.30 lag ik lekker in de tent en probeerde ik te slapen.

klik voor groot

Dat lukte aanvankelijk niet best maar uiteindelijk ben ik toch in slaap gevallen. Dromend over de afgelopen dag en de run. Het is lastig om in te schatten hoeveel kilometer ik nu makkelijk aankan en woef ook. We werken toe naar 4×30 km en deze 26 km was geen enkel probleem. Morgen maar weer een stukje lopen en zien hoe het allemaal voelt.

Op naar morgen!

gegevens:

* 26 km
* 18 graden – zonnig

april 210 km – 2015 totaal 1.266 km

16.04.2015 – preuswald – 23 km

Vandaag heb ik zin in een wat langere run. Ik ken de omgeving voor een deel en dat maakt het makkelijker om te lopen omdat je niet steeds op de kaart hoeft te kijken. Bovendien had ik gisteren een route gemaakt aan de hand van de knooppunten. Die stonden op een papiertje en zou me over een hele nieuwe route brengen richting de Wilhelminatoren vlak bij het drielanden punt. Vanaf daar wilde ik dan eerst even naar de Lourdesgrot en daarna terug naar het drielanden punt en via Belgie weer terug naar Aken. Zo gezegd zo gedaan en om 7.15 ging ik op pad. Ik wist namelijk niet zeker of het warm weer zou worden, dus koos ik maar voor een redelijk vroege run. Ik zou dan ook nog lekker de hele middag in Aken hebben. Overigens bleek dat niet zo te zijn maar dat voert een beetje te ver voor het verslag.

Waf had ook wel zin in haar run dus gauw op pad dan maar! Water mee, bakje voor haar en haar softflask.

Ik koos eerst weer voor de route die ik eergisteren ook had gelopen. Het bos in, even klimmen en dan rechtsaf het pad naar beneden en weer linksaf omhoog richting de spoorlijn en weer linksaf het bos weer in. Dat was bekend terrein, maar daarna zou ik rechtsaf slaan en dat had ik nog niet eerder gedaan. Ik was erg benieuwd en werd meteen al aangenaam verrast. Ook al was het nog erg vroeg en een beetje dampig, het was erg mooi en weids!

klik voor groot

Ik was heel erg verrast want ik had echt geen flauw idee dat het hier zo mooi was zo langs de rand van het bos.

klik voor groot

Op een gegeven moment liep ik langs een bord met een doorzichtige wand. Je kon daar Nederland en Duitsland zien en op de doorzichtige plaat stonden bepaalde gebouwen zoals een kerkje die je dan ‘op’ de echte kerk erachter in de verte kon leggen. Op die manier zou je de lijnen van de landen kunnen zien. Helaas klopt mijn foto niet helemaal omdat ik het door de zonnebril niet goed kon zien op het scherm.

klik voor groot

Ik liep door en het was zo makkelijk om de bordjes te volgen. Ik hoefde nergens te stoppen of op de kaart te kijken, hoefde alleen het nummer te onthouden van het volgende knooppunt. Net zoals wij dat hier hebben voor de fietspaden. Erg makkelijk en heel erg leuk.

Na 6 km kwam ik al bij de Wilhelminatoren waar je voor 3 euro naar boven kunt klimmen. Helaas hielden de bordjes toen op. Vreemd, ik heb het vast gemist maar duidelijk was het dus niet. Ik weet zeker dat Nederland voor een deel meedoet met deze routes en ik had de nummers opgeschreven.

klik voor groot

Het gaf niet, want ik wilde eerst even naar de Lourdes grot en had daarvoor wel mijn navigatie nodig maar met hulp daarvan liep ik er zo naartoe. Helaas was het beeld op de grond ingepakt dus was het een beetje kaal. Vorige keer was Maria weg, nou dit weer.

klik voor groot


Na de grot weer een stukje door Nederland en deze keer liep ik bijna tot het einde. daar was ik ook nog niet eerder geweest. Ik maakte nog een foto van woef met de mooie (zink?)viooltjes in het bos.

klik voor groot

De volgende halte was het drielanden punt en dat was ook makkelijk te vinden. Eigenlijk gewoon steeds rechtdoor het pad volgen. Dan kom je er vanzelf. Maar ik had wel keuze uit verschillende paden en ik koos iets onverhards dat er aardig uitzag en dat liep ook prima. Helaas waren de vlaggen bij het drielanden punt nog niet opgehangen dus was het een beetje kale boel. Ik maakte ook geen foto, alleen van de grenspaal samen met woef.

klik voor groot


Daarna nam ik het pad door Belgie. Dat loopt op en neer en is erg mooi. Nu helemaal want er is aardig gekapt waardoor je aan de rechterhand ineens uitzicht hebt over het dal. Het loopt niet heel gemakkelijk maar ik besloot alles toch hardlopend (nou ja joggend) te doen, ook de klimmetjes want dat is toch lichter dan wandelend merk ik en qua kuit en benen voelde ook alles goed. Echt warm was het gelukkig niet, het was een hele aangename temperatuur met een zonnetje.

Deze keer liep ik vrij ver naar het zuiden en bijna aan het einde voordat ik even uit het bos zou lopen, sloeg ik weer af richting Duitsland. Ik wist al ongeveer waar ik uit zou komen en dat klopte. De kilometers tikten rustig voort en ik was verrast hoe makkelijk het ging, zeker na eergisteren toen het zo moeizaam ging allemaal.

Na 17 km besloot ik dat woef echt even iets moest drinken. Dat bleek te kloppen en al snel was de 200 cc water opgelebberd. Meer hoefde ze niet en bij thuiskomst hoefde ze ook niks dus dit is blijkbaar met deze temperatuur voldoende. Ze deed het overigens prima en was fit en vrolijk onderweg.

klik voor groot

Ik ben inmiddels op bekend terrein en loop de rest van de route zonder problemen terug. Uiteindelijk klok ik af op 23 km. Ik had van te voren geen idee hoe lang de route zou zijn en dat loopt wel lekker. Volgende keer probeer ik weer een andere route!

gegevens:

* 23 km
* 15 graden – zonnig
* 650 HM

april 143 km – 2015 totaal 1.200 km

14.04.2015 – preuswald – 11 km

Over het rondje vandaag kan ik kort zijn. In een woord ‘ruk’. Het was hartstikke warm ineens en ik was ontzettend sloom van de lunch en van het zonnen. Ik startte in het bos, moest meteen heuvelop, daarna even lekker heuvelafwaarts om vervolgens in de volle zon weer te gaan klimmen. Nou nee dus.

klik voor groot

Ik kwam wandelend boven. Ik ben ook wel erg voorzichtig nog met de kuit, dat moet ik toegeven en inmiddels had ik ook best vermoeide benen. Dus die klim maar even niet. Maar in mijn warme (winter)broek kreeg ik het ook steeds warmer en warmer en ik besloot maar even te wandelen tot ik weer in het bos was en daar een paar rondjes rond de mast te lopen. Ik wilde namelijk eigenlijk gewoon even serieus lopen en dat kon ik hier echt even niet voor elkaar krijgen.

Toen ik bij de mast kwam, heb ik daar twee serieuze rondjes gelopen en dat was wel lekker. Maar het was veel te warm voor een echte lekkere run. Morgen of overmorgen wil ik weer naar het drielanden punt en de lourdes grot maar dan vertrek ik gewoon heel vroeg. Lekker zonder eten in mijn buik en lekker in de koelte van het bos.

Ik zag wel dat inmiddels de knooppunt routes klaar zijn en dat de bordjes er staan. Dat lijkt leuk voor de lange run die ik hier nog wil gaan doen. Misschien kan ik iets nieuws proberen!

klik voor groot

Op naar de volgende run dan maar!

gegevens:

* 11 km
* 21 graden – zonnig

april 120 km – 2015 totaal 1.177 km

01.04.2015 – rottemeren – 16 km

**01.04.2015 – rottemeren – 16 km**

Het is alweer even geleden dat ik voor het laatst hier liep, maar ik vind het op Hitland altijd een beetje lastig om zonder de dijk te gebruiken een afstand af te leggen. Dus dan maar vandaag samen met waf naar de Rottemeren en de roeibanen. Omdat het nog steeds erg hard waait, was het even een risico, want met forse wind waai je echt weg van de roeibaan. Maar met deze westenwind van vandaag had ik op de meeste stukken gewoon een zijwind dus dat was verder prima.

Ik vond het wel een lekker rondje (ondanks de wind) en naarmate de run vorderde kwam de zon er steeds meer bij en trok ik dus ook steeds meer uit want het was knap koud toen ik startte met de run maar zo lekker in het zonnetje liep het allemaal prima. Woef was ook blij en vrolijk dus op naar de volgende run dan maar weer!

klik voor groot


gegevens:

* 16 km
* 10 graden – winderig maar zonnig

april 16 km – 2015 totaal 1.072 km

30.03.2015 – ijsseldijk – 11,5 km

**30.03.2015 – ijsseldijk – 11,5 km**

Weer een rondje zonder woef vandaag. Ze is prima, maar een beetje rust kan geen kwaad. Hoewel het vandaag droog weer was, vertrok ik dus alleen voor mijn rondje. Omdat er een bloedvat gesprongen is onder mijn voet bij de teen moest ik eerst eens bekijken of het lopen uberhaupt wel ging en daarom koos ik vandaag voor de stuggere Rapa Nui. Dat ging op zich prima, ik had geen last van de plek maar wilde toch niet al te ver lopen vandaag. Gelukkig merkte ik direct dat het gebeurde eergisteren in de avond en kon dus meteen aan de gang met koelen en zorgen dat het allemaal niet uit de hand zou lopen. Dat lijkt dus gelukt.

Het was enorm winderig vandaag en als de wind een beetje draaide op de dijk werd ik soms bijna van de weg geblazen. Maar verder was het wel lekker met een flauw zonnetje en hoewel ik me te pletter verveelde langs de IJssel, was ik toch redelijk snel weer aan het einde van de run vandaag. Helaas sloeg de Mio totaal op tilt net als eergisteren en brak er een pinnetje van de band af toen ik probeer het horloge dan maar om te draaien om te kijken of dat wel werkte. Dat werkte dus niet alleen niet, maar dat zorgde er ook voor dat het ding nu niet meer om mijn pols blijft zitten. Ik had al twijfels over de nieuwe Mio, maar nu weet ik dus zeker dat deze niet goed werkt. Niet prettig als je op HF aan het trainen bent!

In ieder geval zit deze ronde er weer op. Eens beraden wat ik zal doen met de Mio. Vervelend is het wel. Op naar de volgende run dan maar weer. Waarschijnlijk met nog meer wind, want morgen wordt het helemaal stormachtig volgens de voorspellingen.

gegevens:

* 11,5 km
* 10 graden – winderig

mrt 333 km – 2015 totaal 1.056 km

28.03.2015 – hitland – 18 km

**28.03.2015 – hitland – 18 km**

Hitland? Staat dat er echt? Ja het staat er helaas echt. Ik ben weer in Nederland. Heel erg jammer natuurlijk maar ik heb een geweldige tijd gehad met heel veel prachtige kilometers en momenten, indrukken en beelden om nooit meer te vergeten. De terugblik volgt nog.

Met het reizen kwam het er gisteren niet meer van om te gaan lopen, dus werd het vandaag. Een grijze, grauwe dag met regen en wind. Niet iets waar ik meer aan gewend ben met het geweldige weer in de UK. Ik heb de afgelopen weken 1 dag een miezer regenbuitje gehad onderweg en verder eigenlijk heel mooi weer. Wel winderig, het was echt het jaar van de wind deze keer, maar dat mocht de pret niet drukken.

Vandaag een rondje zonder woef. Ze doet het prima, maar ik kwam er gisteren op de weegschaal achter dat ze toch inderdaad wel erg is afgevallen dus een beetje rust, lekker eten en even bijkomen leek me handig en bovendien met die regen lopen met ingepakte poot is ook niet echt fun dus dan maar niet. Ik heb dus in mijn uppie een rondje over de dijk gelopen. Continu op MAF met HF van maximaal 137 en een gemiddelde van 130. Ook tegen de wind in natuurlijk binnen MAF. Ik las eens ergens dat een trainer iemand het advies had gegeven op een rustige duurloop lekker te gaan beuken tegen de wind in. Prima, maar niet als je op HF loopt. Misschien moet die trainer toch nog even een fysiologieboekje bestuderen want je gaat iets heel anders trainen als je dat doet. Maar ik lees uberhaupt een heleboel onzin dingen jammer genoeg.

Ik was in ieder geval niet ontevreden over dit rondje. Op naar de volgende dan maar weer.

gegevens:

* 18 km
* 9 graden – regen en wind

mrt 322 km – 2015 totaal 1.044 km

25.03.2015 – belford (st cutberts cave) – 17 km

Vanmorgen trok ik meteen mijn hardloopkleding aan om direct na het poep en plasrondje met waf op stap te gaan voor de laatste run. Toen ik het weerbericht bekeek, leek het erop dat het rond 10 uur zou gaan regenen en daarna weer op zou knappen. Wachten dan maar? Het was stralend weer toen ik wakker werd. Het andere weerbericht was somberder en voorspelde bewolkt en regenachtig weer. Nou basta, nu was het prachtig dus binnen een minuut vertrokken waf en ik met de auto op weg naar mijn favoriete rondje naar St Cuthberts Cave. Ik zou dan in ieder geval eventjes mooi weer hebben en de rest zou ik dan wel zien.

Al snel kwamen we aan bij het dorpscentrum en gingen we op pad.

klik voor groot


Stralend weer en heerlijke temperatuur. Ik genoot direct al want dit weer is natuurlijk echt lente! Ook heerlijk trouwens om eens lekker met de lichte rugzak te lopen. Ik leek wel 5 kilo lichter.

klik voor groot

Het was echt geweldig mooi weer en al snel had ik mijn jackje uit. Veel te warm!

klik voor groot

Het lopen ging heel goed en het ging eigenlijk allemaal heel snel. Vanwege het onduidelijke weer, koos ik niet voor het extra lusje maar zou alleen het kleine rondje doen van het achtje op weg naar de cave. Het uitzicht naar Holy Island was redelijk voor het oog maar minder met de camera natuurlijk

klik voor groot

De gele struiken waren al aardig en bloei en dat maakte de run helemaal tot een lente feestje. Eigenlijk liep ik een beetje te snel maar het liep zo heerlijk en het weer was zo lekker, dat ik het allemaal wel prima vind zo!

Het laatste stukje richting de cave is zo geweldig mooi en met dit licht al helemaal. Er waren wel wolken, maar ik liep gewoon in de stralende zon en dat kan je op de foto’s ook wel zien aan de schaduw.

klik voor groot

Veel sneller dan gedacht – maar nog steeds met mooi weer – kwamen we bij de cave aan. Omdat ik er nu eenmaal al een paar keer was, maakte ik alleen een kiekje van een afstandje en bovendien stond de zon nu natuurlijk verkeerd voor een foto. Normaal ben ik hiet altijd veel later en schijnt de zon vanaf de andere kant op de cave en nu scheen de zon er nog achter! Gauw weer op weg daarna dus!

klik voor groot

Vanaf de cave heb je altijd het gevoel dat je er al bijna bent ook al moet je dan nog ruim 6 kilometer. Maar zo werkt het nu eenmaal. Vanaf daar even door het bos, over een veld even lekker naar beneden richting Swinhoe farm, over het weilnad met de paardjes en over de gekke stile waar woef even moet klimmen en dan loop je alweer zo Belford in.

klik voor groot

Nog steeds was het prachtig mooi weer en ik had echt het gevoel dat ik een geluksvogel was. Wat een stralende ochtend en wat een mooi afsluiter van een heerlijke, maar vermoeiende periode. Om het allemaal nog fijner te maken, besloot ik een ontbijt te gaan halen bij de farmshop. Heerlijk buiten in het zonnetje een omelet eten met warme chocolademelk. Beetje gekke combinatie maar daar had ik nou echt zin in. Woef lag lekker bij me en genoot ook van het zonnetje volgens mij.

Een geweldige ochtend en toch even ruim 17 km weggetrippeld. Vreemd toch dat dat echt als een ommetje voelt. En als je vroeg op pad gaat , heb je ook nog de hele dag voor de boeg. Heerlijk!

Na het ontbijt reden we weer naar de cottage. Nog steeds stralend weer dus ik had niet zo door hoeven lopen maar dit voelde allemaal heerlijk. Wat een ochtend!

gegevens:

* 17 km
* 14 graden – zonnig

mrt 302 km – 2015 totaal 1.026 km

23.03.2015 – low newton – 11 km

**23.03.2015 – low newton – 11 km**

Ik was echt van plan om met de tent nog een dag op stap te gaan, maar ik merk ook dat mijn hoofd vol zit met belevenissen en dat ik langzaam toch moe begin te worden. Het waren wel prima dagen ervoor geweest qua weer, maar zo is het ook goed. Vandaag dus eerst lekker lui in de zon gezeten en wat aan de verslagen gewerkt van Hadrian’s Wall en Cragside en aan het einde van de middag toen het echt lekker weer werd (liever gezegd: mooie luchten en licht) alsnog even op pad gegaan voor een rondje. Geen wegrondje maar naar Dunstanburgh voor de laatste keer. Dat leek me nou een mooi doel met een korte afstand. Zo gezegd zo gedaan en al snel ben ik op weg naar Low Newton waar ik wil starten. Ik heb geen zin in Beadnell vandaag ook al vindt waf de duinen daar het einde. Dat doe ik nog wel maar niet vandaag. Dan bemerk ik dat ik geen poepzakjes bij me heb en rij dus even door naar het dorp waar ik toch mijn Prolite Plus matrasje naar het postkantoor moet brengen. Eindelijk kunnen we op weg maar het is gelukkig nog steeds mooi licht.

Op de parking is het onwijs druk tot mijn verrassing maar we vinden een plekje en ik besluit niet meteen naar Low Newton te lopen maar eerst naar de zee langs de mast.

klik voor groot

Aan het einde van het veld zie ik heel in de verte Dunstanburgh Castle al liggen. Ik zie ook dat het hoog water is en dat is een beetje stom want ik heb niet gekeken, maar ik kan eventueel ook door de duinen.

klik voor groot

Ik loop langs de zee en geniet van het uitzicht. Daarna even naar beneden naar Low Newton zelf. Dat blijft een leuk plekje.

klik voor groot

Verder door achter de huisjes langs, langs de bootjes en weer naar de zee.

klik voor grot

Ik glip ergens toch de duinen in want het loopt zo ontzettend zwaar op het kleine strookje zacht zand. Daar heb ik even geen puf meer voor maar waf vindt het allemaal leuk gelukkig. Ik zie bij de waterarm dat het water uberhaupt heel hoog staat. Bijzonder gezicht eigenlijk en nog nooit zo gezien. Na de waterarm loop ik hoog door de duinen en zie dat er toch wel een stukje strand over is naar het kasteel. Ik besluit om dat strookje te nemen omdat het door de duinen ook geen feest is op het laatste stukje.

Dat gaat op zich goed als ik maar rustig blijf doorlopen. Ik probeerde ergens te wandelen maar dat was nog zwaarder dus even doorlopen tot het einde. En daar is het water al echt hoog! Het komt af en toe al tot de grote stenen en ik moet soms even wachten totdat ik door kan lopen maar we komen gewoon op tijd aan bij de opgang naar het castle.

klik voor groot

Ik klauter omhoog en kijk naar Dunstanburgh. Het licht verandert elke minuut. Dan weer sombertjes, dan open en mooi licht. Bijzonder en lastig te vangen op een foto. Ik maak maar wat foto’s terwijl ik dichterbij kom naar het castle.

klik voor groot


Ook de gekke brug in de zee is niet echt meer te zien en terwijl ik een foto maak, verandert het licht weer. Toch nog maar een foto van Dunstanburgh vanaf deze kant maar! Terwijl ik sta te fotograferen hoor ik ineens om de hoek bij de rots de kittiwakes!!! Lente is nu echt in aantocht want vorige keer was het nog doodstil en nu vliegen de vogels rond de rotsen op zoek naar een nestplaats. Heel bijzonder want ik liep hier nog niet eerder op dit moment. Geweldig!

klik voor groot

Ik hobbel over het keienpad langs het castle. Deze ker weer kurkdroog en ik kom er gewoon prima overheen. Dit jaar is echt uitzonderlijk droog geweest. Ik heb heel wat keren in het verleden hier staan glibberen en glijden om langs het castle te komen.

Al snel zijn we aan de andere kant waar het moois te bekijken is. Ik ben er ooit in geweest een paar jaar geleden tijdens een run. Dat was ook gaaf maar in de winter kan dat alleen in het weekend. Ik kan me ook nog herinneren dat ik niet ben doorgelopen de eerste keer. Wist ik veel dat het aan de andere kant waar ik dus nu ben zo mooi was. Ik dacht dat het echt alleen maar restanten waren. Nu weet ik beter en heb ik natuurlijk ook al gewoon de hele kustlijn afgelopen (onder andere tijdens de ultra die hier ook langsloopt).

klik voor groot


Ik loop nog even door richting Craster en maak een foto van woef met het kasteel op de achtergrond

klik voor groot

Maar ik merk dat ik eigenlijk moe ben en dat komt door het getrut met de foto’s ook denk ik. Ik ga niet verder naar Craster maar ik keer gewoon lekker om. Het licht is nu nog erg mooi dus daar wil ik van genieten. Ik loop terug via de golfbaan en kijk nog eens achterom. Mooi licht!

klik voor groot

Als ik weer bij de waterarm kom, is het water erg hoog maar het licht is adembenemend. Gele duinhalmen en het castle op de achtergrond met het vreemde blauwe water. Ik raak aan de praat met een echtpaar en we praten over de omgeving, over hiken, over honden en over nog veel meer. Ik sta zeker een half uur te kletsen dus dit wordt een beetje vreemd ‘ren rondje’. Geeft niet. Ik denk dat ik genoeg serieuze trainingen heb gedaan en bovendien….wat is eigenlijk ‘serieus’. Er is niks mis met zo’n rondje waarbij je allerlei snelheden afwisselt, over afwisselend terrein loopt en je benen laat wennen aan stilstaan en weer doorlopen. Ik vind het prima alleen hoop ik dat ik niet ijskoud word.

klik voor groot

Ik neem afscheid van het echtpaar en ga weer op pad. Helaas moet ik even een hele steile duinopgang omhoog maar zelfs dat lukt zonder stoppen. Wat nou geen serieuze training?

Moe maar voldaan komen we weer bij de auto. Dit was leuker dan een rondje rond de cottage maar het duurde wel ietsje langer. Maar ik wilde graag nog een laatste keer naar Dunstanburgh dus dat heb ik gedaan.

Overigens hobbelde ik vrolijk over de 1.000 km voor dit jaar alweer en staat de teller nu op 1.009 km. Dat vind ik toch een heel eind eigenlijk hoewel dat geen doel is natuurlijk. Maar grappig is het wel. Nog nooit zoveel kilometers afgelegd in de eerste 3 maanden. Op naar de rest van het jaar dan maar. Ik hoop nog veel te gaan ontdekken met de Borders Abbey Way in aantocht in mei!!

gegevens:

* 11 km
* 12 graden – zonnig

mrt 287 km – 2015 totaal 1.009 km

22.03.2015 – shoreston circular – 13 km

**22.03.2015 – shoreston circular – 13 km**

Ik loop hopeloos achter met de verslagen maar de lange route en race van gisteren op Cragside en mijn avontuur op Hadrian’s Wall kosten even tijd om te verwerken. Wel alvast even het verslagje van de route van vandaag. Ik wilde eigenlijk naar Belford vandaag en dan slapen in Belford en alles was al klaar voor vertrek. Toen betrok het ineens en besloot ik maar niet te gaan lopen en te gaan slapen en een rustdagje te houden en morgen op pad te gaan. Dat is ook nog steeds het plan. Omdat alles klaar lag, heb ik wel vandaag eens alles in de rugzak gepropt en gekeken of dat nou echt past. Tijdens mijn Hadrian’s Wall avontuur had ik immers de auto dichtbij en kon ik daar alles op mijn gemakje uithalen. Maar het lijkt allemaal aardig te passen hoewel een zomer avontuur makkelijker is omdat de slaapzak kleiner is en woef minder nodig heeft.

Verder dus rustig aan gedaan vandaag. Aan het einde van de middag lekker even een rustig rondje maar dat doet me dus niks. Gewoon over de weg en door het veld en na ruim 13 km waren we weer thuis. Als je dat vergelijkt met de 14 km op het Hadrian’s Wall avontuur dan is het echt geen vergelijk. Dat voelde als een ultra! Ook de 30 km van gisteren (met daarin een 10K race) waren een eitje. Zo zie je maar dat je afstanden en routes nooit met elkaar kunt vergelijken!

Toen waf en ik vandaag op pad gingen moesten we eerst twee dames ontzetten van hun balkon. Ze hadden zichzelf buitengesloten. Zo kon ik dus even kijken hoe het andere huis eruit zag en dat was interessant. Opgeruimder dan dat van mij, dat was wel duidelijk. Morgen komen ze hier van de toerism board voor inspectie dus ik heb vandaag ook maar vast wat opgeruimd en schoon gemaakt. Dat moet toch voor vertrek maar ik was er niet blij mee op deze zonovergoten dag (want de zon kwam natuurlijk gewoon terug toen ik besloten had om niet op pad te gaan).

Bij vertrek maakte ik een kiekje van de farm en onderweg naar Shoreston ook

klik voor groot

Daar ontdekte ik dat het huis waar we jaren geleden naar keken weer te koop staat. Helaas is het nu opgeknapt dus zal het wel duur zijn geworden. Ik kon nog geen prijs vinden op internet gek genoeg.

Ik heb rustig op MAF gelopen en alles voelde verder prima. Op naar ons volgende rondje. Dan ga ik de 1000 km over voor dit jaar! In 2014 gebeurde dat pas begin mei (!)

gegevens:

* 13 km
* 12 graden – zonnig

mrt 275 km – 2015 totaal 998 km

21.03.2015 – cragside – 30 km

**21.03.2015 – cragside – 30 km**

Vandaag loop ik eerst een 10K race. Toen mijn 5K race een paar weken geleden een succes was omdat je daar anders nooit zou zijn gaan lopen, besloot ik me in te schrijven voor die evenement omdat ik graag daar eens wilde lopen. Dit is dan een mooie stok achter de deur en het inschrijf geld was net zo veel als het toegangs geld. Overigens kan ik vast verklappen dat er helaas geen medaille bij deze race hoorde en dat is dan wel weer jammer natuurlijk. Vannacht waaide het weer hard maar ook dat kon de pret niet drukken en woef en ik gingen keurig op tijd op pad voor de registratie. Het is 45 minuten rijden en ik wist precies waar het was, aangezien ik er vaak langs ben gereden op weg naar Simonside. Even na 8 uur reden we het terrein al op en kon ik lekker dichtbij parkeren bij de registratie. Wel fijn want ik wilde eerst even waf uitlaten en na de run natuurlijk ook meteen weer naar haar toe. Het plan was om eerst de race te lopen en daarna lekker op pad te gaan om alles te gaan verkennen met woef. Ik had (gelukkig) een setje droge kleding bij me zodat ik me kon omkleden na de run in schone en droge renkleding. Ook had ik eten bij me voor woef en vor mezelf dus ik kon even vooruit.

Ik liep na aankomst naar de tent voor registratie en maakte een kiekje van het meertje. Jammer dat het zulk donker weer was maar het was wel erg mooi al. Ik was zo benieuwd!

klik voor groot

Daarna gauw terug naar de auto en even een stukje gewandeld met woef. Ze kon nog lekker los want er was geen hond natuurlijk. Overigens heeft ze de hele dag lopsgelopen daar omdat er niemand was. Ideaal en ze had het reuze naar haar zin, liep voor me uit en keek blij. Ik werd daar zelf ook vrolijk van.

Ik maakte een foto van het estate en de ijzeren brug (uit 1866). Wat was het ontzettend mooi! Ik was zo vreselijk benieuwd naar het gebied! De race zou over de estate drive gaan, dus helemaal verhard. Eerst een kilometer dalen, daarna een beetje golvend tot vlak, en tussen kilometer 5 en 7 sterk stijgend (120 meter omhoog), daarna vlak en daarna knallen naar de finish. Maar ik wilde niet echt racen of mezelf blesseren, ik wilde wel mijn best doen om op tempo te lopen maar wilde daarna ook nog lekker op pad kunnen.

klik voor groot

Zo gezegd zo gedaan. Ik deed woef in de auto, ging nog even in de rij voor de toiletten en daarna op weg naar de start, ruim en kilometer van de registratie vandaan. Ideaal want dat is een mooie opwarmer. Dat ging heuvel op dus dit mochten we straks als eerste weer naar beneden en zou ook de laatste kilometer vormen van de race. Leuk om dat zo alvast te zien!

Er stonden netjes vakken voor de startlijn. Ik was wel benieuwd naar mijn tijd op dit parcours, ongetraind en met vermoeide benen van het Hadrian’s Wall avontuur. Een beetje kletsen met mensen om me heen en daarna op weg. Niet te snel de eerste kilometer want ook naar beneden kan je jezelf al kapot rennen. Het ging eigenlijk heel goed en het was erg mooi onderweg. Van alles al te zien zoals een mooie waterval en een dam. Inderdaad de klim net voor de 5 kilometer. dat viel niet mee en niet tegen. Ik kon gewoon door blijven lopen. Ik hobbelde rustig door en haalde tot mijn verrassing ook nog mensen in (ik zou er meer dan 100 achter me laten in een veld van 300). Mijn kracht ligt nu denk ik in het snelle herstel. Klimmen gaat niet snel maar ik ben meteen hersteld en kan daarna gewoon door. Ik liep langs Nelly Moss lake en wist zeker dat ik daar straks weer heen zou gaan. Prachtig! Overal was het mooi en het was echt genieten ondanks dat ik best even door moest lopen.

Na 8 kilometer zette de daling in. Dat liep heerlijk maar ik kreeg het enorm warm. Ik had ook een hele rode kop toen ik over de finish kwam. Geen idee (nog) wat mijn netto tijd was, want ze gebruikten voor het eerst chip timing en alleen de bruto tijden zijn bekend nu. Maar dat geeft niet. Ik keek op mijn eigen klokje en ik was tevreden en blij verrast. Ik was vooral erg blij met mijn hartslag. Geen gekke dingen, niet blijven hangen, mooi reactief en gemiddeld 151 dus op dit terrein voor een 10K race niet verkeerd (MAF ligt op 138).

Ik haalde mijn schone kleding uit de auto en mijn camera en maakte wat foto’s bij de finish. Er kwamen nog steeds mensen binnen!

klik voor groot


Daarna woef uit de auto gehaald en samen op pad gegaan. Ik liep eerst zelf een stukje, richting het pump house en de Archimedes screws. Cragside was het eerste huis in de wereld dat werd verlicht door hydroelectriciteit in 1878. Lord Armstrong gebruikte het water uit de meren om electriciteit op te wekken door een turbine. Er is dus van alles te zien en het eerste waar ik naar ging kijken waren de Archimedes schroeven die nu gebruikt worden voor 10% van de benodigde electriciteit voor het estate. Daar viel ik bijna over wippene padden die al de lente in hun bol hadden.

klik voor groot



Daarna ben ik terug gegaan naar de informatiehut op het parkeerterrein voor een plattegrondje en daar kreeg ik (gelukkig) de map maar ook vier foldertjes met vier wandelroutes en informatie. Dat was leuk, want nu kon ik het hele gebied verkennen zonder weer on road te gaan over de estate drive. Ik koos eerst voor de zwarte route (views of cragside) met veel klimmetjes en uitzichten. Je ziet hier geweldige bomen, waarvan er eentje 40 mtr hoog is en geacht wordt de hoogste van de Uk te zijn. Het was erg mooi en ook het uitzicht naar Rothbury is prachtig.

klik voor groot


Toen ik de route bijna gedaan had, pakte ik de blauwe route op (Nelly’s Moss lakes walk). Daar was ik langs gelopen tijdens de run dus ik wilde daar graag nog even kijken. Hier zie je eerst een soort dubbele dam. Na het bruggetje zie je een soort torentje on het water staan. Daar zit de klep die oorspronkelijk het water moest doorvoeren naar de turbine in het Power House waar ik begonnen was met mijn speurtocht. Ergens op een foto onderaan zie je een afbeelding van het verloop van het water. Veel hoogteverschillen dus en wat een vondst om het zo te maken allemaal. Het meer was prachtig maar het was helaas wel bewolkt en donker dus het komt op de foto’s niet zo erg mooi over. Ik genoot echt van mijn run en het was ook erg leuk om dingen te bekijken zo onderweg.

klik voor groot



Na het rondje rond het meer pakten we de rode route op (gunwalk) die meer het oostelijke deel van Cragside zou beslaan. Daar waren ook nog wat dingen te bekijken. De route was al erg mooi!

klik voor groot

Even van de route af om het Tatched Boathouse te gaan bekijken. Vreem dgenoeg beslaat geen enkele route dit gebouw en ik was blij dat ik er even in ging om te kijken! Het meer staat nu droog dat is duidelijk.

klik voor groot

Vanaf daar een stukje over de estate drive en langs de dam (Blackburn Dam) met de waterval waar we ook tijdens de run langs gelopen waren.

klik voor groot

Terug naar de route en richting Cragend Quarry. Vreed genoeg heb ik daar geen foto van. Hier keek ik even op een informatie bord en zag dat ik nog naar de Shepherds hut kon gaan en naar een rock tunnel en andere bijzondere stenen.

klik voor groot

Ik vond de route op dat stuk wel uitdagend en vroeg me af of wandelaars hier nou geen moeite mee zouden hebben. Op dit stukje heb ik echt niet alles kunnen joggen.

klik voor groot




Uiteindelijk kwamen we weer bij het estate uit. Er kwam zelfs een zonnetje tevoorschijn en dat maakte het estate nog mooier.

klik voor groot

Vanaf het estate was ik nog steeds niet uitgekeken en via het pinetum ben ik nog even terug gegaan om naar het waterwheel en het powerhouse te gaan kijken.

klik voor groot

Hier zag ik het overzicht van de route die het water moest nemen via alle lakes en hoogteverschillen. Erg interessant. Jammer dat ik het huis niet on bezichtigen vandaag maar er is nog veel meer te zien en te beleven daar.

klik voor groot

Ik had 20 km extra erop zitten dus vandaag ruim 30 km op de teller. Een erg leuke en boeiende dag met een geweldige route.

Meer informatie over Cragside staat op de site. Daar staan ook onder het kopje ‘walks’ de vier wandelroutes die ik allemaal gedaan heb (en meer) en wat foto’s.

Zeer de moeite waard en eigenlijk moet je dus van te voren de hele site bestuderen, want ik heb blijkbaar de gegraveerde stenen rond Tumble lake gemist. Heel stom maar dat staat nou weer niet op de wandelroute kaarten.

gegevens:

* 30 km
* 10 graden – bewolkt

mrt 262 km – 2015 totaal 985 km