Categorie archief: reizen

18.03.2016 – seahouses countryroads – 13 km

**18.03.2016 – seahouses countryroads – 13 km**

Gisteren en eergisteren hebben we ontdekkings tochtjes gemaakt. Genoeg even voor woef en aangezien het geen optimaal mooi licht weer is, besluit ik tot een wegrondje hier om het huisje. Morgen ga ik de 10K race lopen en wil ik daarna nog even met woefje op pad in dat gebied dus nu dan maar even rustig aan. Grappig dat de afstand dan totaal niet uitmaakt. Zo’n raar ontdekkingsrondje met hindernissen is veel zwaarder. Ik ga 1000-tjes op MAF lopen zoals ik van de week ook deed. Dat loopt heerlijk en geeft energie. Ik hou de HF strikt onder de 136 en tik dat alleen maar aan als ik heuveltje op moet lopen. Het gemiddelde tempo is wat lager dan de vorige keer eergisteren maar ik loop bewust ook echt rustig, let op mijn loophouding, cadans en ademhaling. Bovendien waait het nu een beetje en dat maakt ook uit qua hartslag. Ik loop op de Bondi omdat mijn wegschoenen morgen weer aan moeten en die Bondi is niet mijn favoriete schoentje.

Na het eerste rondje ben ik natuurlijk nog niet klaar en ik loop er nog eentje. Bij de cooldown loop ik langs het hek van de farm en zie niet alleen het zwarte kalfje vlakbij de rand van de weide maar ook het nieuwe net geboren zwarte kalfje. Het lijkt bijna nog nat! Ik blijf staan en buig me over het hek en babbel wat tegen de koeien. Het kalfje komt dichterbij en ik zie de lange wimpers. Wat ontzettend schattig. Mini blijft liggen bij moeder maar is ook vlakbij. Wat ontzettend leuk! Blij loop ik verder terug naar huis. Weer een leuke run gedaan. Het is nooit saai dit rondje!

Ik ben benieuwd hoe het morgen gaat. Ik doe natuurlijk nauwelijks tempotraining en het parcours is niet heel makkelijk met een 6% klim over 2 kilometer. Daar tegenover staat natuurlijk een heel stuk afdaling dus als je krachten kunt verdelen, kan je heel wat goedmaken op de dalingen! Ik zie het wel, niet echt belangrijk maar wel leuk om weer eens te doen.

Op naar de volgende run dus maar weer.

gegevens:

* 13 km
* 7 graden

maart 247 km – 2016 totaal 1.025 km

17.03.2016 – low chibburn circular – 7,5 km

**17.03.2016 – low chibburn circular – 7,5 km**

Eigenlijk wilde ik vandaag helemaal niet gaan lopen. Ik was van plan om vogels te gaan kijken in Newcastle, naar de Northumberlandia te gaan om te dronen en voer te halen in Cramlington. Maar toen ik op de kaart keek naar Cramlington, vroeg ik me af of daar misschien nog wat te zien zou zijn op een kort runnetje. En dat bleek zo te zijn! Ik veranderde dus mijn plan en zou een stukje gaan lopen, eventueel gaan dronen bij de Northumberlandia en daarna voer halen voor woef. Zo gezegd zo gedaan en al snel zat de route in de navigatie en konden we op pad. Voor de zekerheid nam ik de drone ook maar mee op de run want misschien was mijn doel ook wel aardig om te filmen.

Ik reed al snel Widdrington binnen en toen bleek dat ik niet verder kon rijden, besloot ik daar te parkeren en de route op te pakken. Ik had immers de route door dat plaatsje getekend dus dat was verder prima. Naast de auto lagen allemaal hele kleine lammetjes in het veld. Zo schattig! Ik zag ook het bordje met de route die ik wilde nemen dus dat leek allemaal heel makkelijk. Vol goede moed gingen we dus op weg naar ons loop doel ergens in het veld. We liepen eerst over een prima farm pad, maar ik had eigenlijk het idee dat dat niet de bedoeling was. Aan het begin stond namelijk op een hek dat je over het veld moest maar hoe en wat, dat liet zich raden. Vandaar dat we dus maar eerst over het farm pad liepen met enorme stro balen.

klik voor groot


Op een gegeven moment zag ik op de hekken inderdaad de route bordjes hangen dus ging ik ook maar het veld ergens in waar dat nog kon. Wat een modderige bende! Maar die modder was het probleem niet, maar ik stuitte direct op de eerste stile waar ik die arme woef overheen moest tillen (en aan de andere kant zo ongeveer er weer overheen wierp). En na die eerste kwamen er zeker nog tien….. Maar na korte tijd kwam het loopdoel in zicht!

klik voor groot

Dat loopdoel was de preceptory en het dower house van low chibburn. Een ruine uit twee verschillende periodes. He oudste uit 1313 en een in 1600 aangebouwd dower house. In 1540 werd het eerst verwoest en later werd het dower house er pas aangebouwd. Er is veel over te lezen en het was een belangrijk punt. Ooit werden in de chapel ook de zieken verzorgd die op weg waren naar Holy Island. In WOII werd een deel van de chapel een pillbox en daarvan is ook nog wat te zien (hersteld). Het Dower house is er later aangebouwd en was als het ware het hoofdverblijf van de Knights Hospitallers. Daar zie je nog een houtvuur en wat kamers die nog redelijk overeind staan. Als je bedenkt hoe oud dit allemaal is, en wat de functie was, is het echt bijzonder. En dat ligt daar dus totaal in het veld. Meer informatie is hier te vinden en op de site van keys to the past.

klik voor groot



Ik vond het wel leuk om er doorheen te lopen omdat ik deze keer al van te voren alles gelezen had. Maar grappig genoeg is dat dan weer anders als je daar gestaan hebt, en nog eens alles leest. Er was in ieder geval genoeg te zien.

klik voor groot



Naast wat foto’s, maakte ik ook een drone opname en tegelijkertijd oefende ik wat met vliegen tussen de opstaande restanten door. Jammer genoeg zonder controller en bovendien stonden de settings ook niet goed. Maar het is wel leuk om te zien als aanvulling. Ik zette wat informatie over de verschillende onderdelen in de video.

Toen ik uitgekeken was, zijn we maar weer verder gegaan met ons korte rondje. Vanaf nu zouden we wel gewoon kunnen doorlopen dacht ik en dat klopte aardig. Eerst nog even omkijken….

klik voor groot


Niet veel later liepen we al richting duridge bay. Grappig genoeg loop je dan ineens door het nature reserve. Geen idee of honden daar wel mogen komen maar er was een normaal pad. Jaren geleden hebben we hier tijd doorgebracht in de vogelhut op zoek naar leuke vogeltjes….

klik voor groot

Daarna besluit ik een stukje over het strand te lopen. Zo hebben we vandaag echt alle soorten ondergrond gezien. Weiland met modder, zandstrand, weg en gravelpaden. Best een afwisselend rondje waarbij veel te zien en te beleven viel. Ik maak nog een foto van woef op het strand en van een bunker waarvan er nog ontzettend veel zijn te vinden in het gebied. Daarna sla ik rechtsaf richting Druridge en zal vanaf daar over de wg teruglopen naar Widdrington waar we gestart zijn.

klik voor groot


De weg is heel rustig omdat het verderop natuurlijk is afgesloten. Alleen wat auto’s die naar Druridge bay willen rijden over de weg. Prima keuze dus om te starten in Widdrington omdat ik anders deze weg al gereden zou hebben. Nu is het nieuw en dat is leuk, want ik zie rechts ineens in het veld in de verte de chapel ruines liggen. Die had ik anders al vanuit de auto gezien! Links in het veld zie ik ineens drie whooper swans. Die heb ik nog nooit gezien en het is jammer dat ze net weg waggelen als ik een foto wil maken.

kik voor groot

Niet veel later lopen we al naar de kruising. Linksaf kan ik nar Trinity Church en rechtsaf kan ik naar de auto. Ik kijk naar woef. Ik vind het wel lang genoeg geweest voor haar en ik sla rechtsaf richting het dorpje en naar de auto. Genoeg is genoeg.

klik voor groot

Het was maar een klein rondje maar met alle stiles waar we overheen moesten, was het niet zo makkelijk voor haar. Ook was ik lekker aan het klooien daar in het veld met de opnames wat ook tijd kostte dus we zijn lang onderweg geweest aan het begin.

Ik ga nu eerst voer halen, want dat stond immers bovenaan het lijstje. Op naar de volgende run maar weer.

gegevens:

* 7,5 km
* 7 graden

klik voor groot

maart 234 km – 2016 totaal 1.012 km

16.03.2016 – old bewick/blawearie – 8,5 km

**16.03.2016 – old bewick/blawearie – 8,5 km**

Vanmorgen heb ik zelf al even een serieus rondje gedaan zonder woefje en vanmiddag gaan we op pad voor een kort ontdekkings rondje samen. Ik koos voor een gebied vlakbij de tower van eergisteren, een beetje verder zuidwaarts. Daar zijn nog dingen te bewonderen als het goed is, ook al heb ik mijn twijfels of ik de ring and cup marked stones wel kan vinden. Ik ben al eens eerder ergens anders gaan kijken, en toen stonden ze allemaal op een kaart aangegeven. Zo in het wild op een heuvel zou het wel eens lastig kunnen worden. Maar niet getreurd dan, het is vast mooi dus we gaan op pad. Ik neem voor de zekerheid mijn hoofdband, handschoenen en buff mee en voor woef haar cloudchaser. Het was vanmorgen heerlijk maar op een heuvel weet je maar nooit en het is een stuk verder landinwaarts.

Vol goede moed gaan we samen op weg. Ondertussen begint het nog te regenen ook dus dat is geen goed begin. Gelukkig heb ik voor woef alles bij de hand en het is maar een klein rondje dat we gaan doen.

Maar het klaart weer op (dat wil zeggen: het wordt droog) en uiteindelijk kom ik zonder problemen bij de bestemming waar ik een plekje zoek om te parkeren. Daarbij word ik geholpen door een oude man van een van de huisjes die me ergens heen wijst waar ik kan staan. De plek die ik zelf had uitgekozen, was geen goed idee volgens de man. Ik zet dus braaf mijn auto ergens anders, maak mijn spullen klaar en doe waf haar jack aan. Wat een prachtig uitzicht hier. Rechts van me ligt Bewick Hill die we dus straks gaan beklimmen, en links van me ligt een soort vallei achtig uitzicht. Heel weids. Wederom zo jammer dat het niet helder is, maar het is echt prachtig. Wat een verstilde plek hier en wat bijzonder weer.

klik voor groot

De man wijst me ook nog even in de goede richting maar zegt dat ik de stones waarschijnlijk niet kan vinden vanwege alle heide die eroverheen groeit. Geeft niet, we gaan gewoon op pad en dan zie ik het wel. Het begin is prima te vinden en het is een normaal (zij het heel modderig) pad. De gele bloemetjes beginnen al voorzichtig uit te lopen. Dit moet prachtig zijn wat later in het jaar, zeker als de heide ook nog eens gaat bloeien. Ik zie Bewick Hill al liggen en ik ben erg benieuwd. Ik vind het nu al leuk ook al heb ik nog niks gezien.

klik voor groot

Het pad klautert aardig omhoog maar het is allemaal makkelijk te vinden. Ik ben alleen wel erg benieuwd of ik nou ook echt die heuvel ga beklimmen omdat het pad een beetje zijwaarts loopt. Het uitzicht is overal echt prachtig en ik blijf vaak even staan kijken om te genieten. Heel onverwacht dit. Stom natuurlijk want ik wist dat het een heuvel zou zijn dus wat verwacht ik dan…. klimmen, open en uitzichten natuurlijk!

klik voor groot


Op een gegeven moment denk ik dat het pad ook wel omhoog loopt zodat ik bovenop de heuvel kan komen en daar ga ik even kijken. De heuvel ligt uitnodigend voor me. Let op het boompje dat een beetje aangeeft hoe hoog zoiets eigenlijk is. Op de foto altijd lastig in te schatten.

klik voor groot

Het pad houdt echter op, dus volg ik weer gewoon braaf de kaart. Ik zie wel waar ik uitkom, het kan me niet zoveel schelen met de kaart in mijn hand. Ik kom vast wel ergens uit en het is allemaal prachtig.

Ik loop op een gegeven moment door nat gras en ik voel mijn schoenen verder scheuren. Dat klopt dus ook gewoon.

klik voor groot

Ik loop verder en op hele stukken kan ik gewoon goed lopen. Dat is een meevaller want anders duurt het allemaal wel erg lang natuurlijk als het grootste deel hiken zou zijn. Af en toe kijk ik wel even op de kaart want ik wil niet verdwalen in dit nieuwe gebied. Hoger en hoger klimmen we en wat is het mooi! Dan zie ik ineens een optie voor een pad echt over de heuvel top. Dat staat niet op de kaart maar zal wel naar alle dingen toe moeten leiden die ik wil zien/zoeken. Er is hier eerder gelopen want er zijn echt gewoon paden kriskras over de top.

klik voor groot

Als ik wat verder loop, zie ik een pillbox uit WOII. Prachtige plek. Later zal ik lezen dat er aan de andere zijde nog eentje ligt maar die heb ik dus vreemd genoeg helemaal niet gezien. Dat vind ik nou zo ongelooflijk stom! Overigens zijn er in dit gebied een heel stel te bekijken die in een lijn staan richting Eglingham. Jammer genoeg staan ze niet aangegeven op de OS kaarten maar het is wel een aardig doel. Jammer genoeg trekt er nevel binnen maar dat is wel gaaf om te zien want omdat ik vrij hoog sta, zie ik echt flarden voorbij zweven. Voor de foto’s is het natuurlijk niks.

klik voor groot



Vanaf daar loop ik verder en zie de restanten van het 5000 jaar oude fort. Maar alles is redelijk overwoekerd door de heide. Als je het niet weet, zie je eigenlijk niks en dat is jammer. Ik loop nog een stukje verder naar een cairn maar dat is ook niet echt bijzonder om te zien als je het verhaal er niet bij kent. Archeologisch is dit een belangrijke plek waar veel over geschreven is.

klik voor groot

Ik kijk op de kaart en zie dat ik rechtdoor kan lopen en weer op het pad kom dat ik had uitgetekend. Maar dat is niet de bedoeling, want ik zou een rondje om de hill heenlopen en heb alleen nu het uitstapje gemaakt helemaal over de top heen om alles te bekijken. Ik loop dus weer terug naar het pad waar we zijn afgeslagen. Ook nu zie ik dus de tweede bunker niet, waarschijnlijk omdat ik teveel aan de rand van de heuvel blijf om van het uitzicht te genieten. Ik had dus nog meer tijd moeten nemen op de top blijkbaar.

klik voor groot


Als we weer op het pad zijn, volg ik op de kaart weer het groene lijntje. Even raak ik die kwijt omdat ik het poortje door een hek bijna mis. Maar al snel lopen we ineens op de immense heide. Ik weet eigenlijk niet wat ik zie mede doordat het zo onverwacht is. Ik weet eigenlijk niet wat ik verwachtte. Maar niet dit. Zo weids en zo stil. Her en der de eerste vogels. Verder niets en niemand. Gelukkig even verderop toch wat leven in de brouwerij in de vorm van wat schapen. Ik moet ergens wel even goed kijken waar het pad nou loopt, want op de kaart is het een mooie dikke groene lijn, maar in het echt ziet het er wat anders uit. Maar het is prima te doen en woef kan het pad ook goed vinden en loopt dapper voor me uit.

klik voor groot

Een beetje nattig is het soms wel…

klik voor groot

Ik heb reuze veel plezier eigenlijk. Ik ben volgens mij langer onderweg dan voor mijn serieuze run van vanmorgen maar wat geeft het? Ik ben sterk genoeg om over rare paden te lopen en ik ben gewoon veel tijd kwijt met rondkijken en foto’s maken. Maar tussendoor wordt er echt serieus gelopen en dat kan alleen maar door alle training. Ik weet alleen wel zeker dat het rondje geen kleine 5 km zal worden maar dat maakt niks uit natuurlijk. Dit is echt genieten pur sang en misschien juist wel prettig dat het zo kort is. Alle tijd dus om rond te kijken.

Dan zie ik ineens op de totaal lege vlakte een groepje bomen in de verte. Ik kijk op de kaart. Daar is Blawearie, een doel voor veel hikers. Geen idee wat het is want ik heb dat eerlijk gezegd niet opgezocht voordat ik vertrok aangezien mijn doel de ring & cup marked stones waren die ik dus ook nog helemaal niet gezien heb….. Wat bijzonder daar en ik zie dat ik mijn rondje ook tot daar getekend heb! Ben benieuwd waar de reis ons nu weer heen voert….

klik voor groot

Ik moet even door een modderbende vanwege wat schapen die alles hebben losgewoeld en dan zijn we er. Dit is zo merkwaardig. Er staan bomen en ik weet inmiddels dat het fruitbomen zijn. Helaas ook hier schade door de stormen. Maar een echte tuin, de ruine zelf en dan de stilte. Hoewel… ik hoor ineens allerlei vogels. Dat is vreemd, want op een kale heide komen maar enkele soorten. Ik zie een roodborstje. Ik blijf staan luisteren en adem de sfeer in. S. vroeg me wat die bouwval was toen ik een foto stuurde na de run. Die vraag begrijp ik goed als je alleen de bouwval ziet. Maar ik sta hier nu en ik ben er stil van. Hier hebben dus mensen een boerderij gerund in de middle of nowhere. Voor het laatst werd dit bewoond in WOII dus het staat er al even. Heel bijzonder en ik kijk nog even rond.

klik voor groot

Ik moet toch weer eens terug en ik kijk op de kaart. Ik ga nog steeds goed tot mijn verrassing en ik neem het pad dat me uiteindelijk weer bij de auto zal brengen. Op de kaart zie ik ergens nog ‘cairn’ staan dus wie weet is dat nog wat.

En omdat ik toevallig op de kaart kijk hoe de andere paden lopen, kijk ik op een bepaald moment naar rechts en zie ik de cairn. En wat voor een! De cairn van Blawearie die in 1980 door Stan Beckensall is opgegraven. Hij heeft er een heel stuk over geschreven en dat maakt dat ik toch wel anders naar al die stenen kijk tegenwoordig. Dat zijn toch belangrijke archeologische vondsten allemaal. In de verte zie ik Blawearie liggen. Je ziet dat het als een soort oase met bomen in de lege vlakte ligt. Zo jammer dat het zo nevelig is want het is echt fantastisch.

klik voor groot

Daarna maak ik tempo en loop ik verder terug naar de auto. Ik weet dat ik op de juiste route zit en alles loopt verder op rolletjes. Ik ben verrast dat de paden eigenlijk best aardig zijn en dat met een goede kaart je niet echt kunt verdwalen. Dat navigeren kost wel tijd dus het is zinvol om een niet al te lang route te maken. Hier is onderweg zijn echt belangrijker dan wat dan ook.

Woef sjouwt nog even blij met een stok, voor mij een teken dat ze helemaal OK is en niet moe is. Overigens zijn we wel langer onderweg geweest in tijd dan ik gepland had voor haar maar het lijkt vandaag allemaal OK. Ik heb het idee dat ze helemaal happy is in haar cloudchaser. Misschien ook doordat haar buik warm blijft ondanks het gespetter door de modder. Ik weet het niet maar ze vindt het duidelijk prettig.

klik voor groot

Voor het laatste stukje naar beneden naar de cottages pak ik even mijn poles van de rugzak. Dit wandel ik even naar beneden, dat is meteen een mooie cool down en ik heb geen zin om op mijn bek te gaan over die modder.

Het was een geweldige route en na 8.5 km staan we weer bij de auto. Niet helemaal de kleine 5 km die ik had uitgezet maar zeer de moeite waard.

Op naar het volgende avontuur dan maar weer. Ik zou dit plekje best met mooi weer nog eens willen zien overigens en inmiddels heb ik ook van alles zitten lezen. Vlakbij is een prachtig kerkje. Op de kaart alleen aangegeven met het kruisje….. Dat moet ik dus nog zien! Wie weet komt het er nog van.

klik voor groot

gegevens:

* 8,5 km
* 7 graden

maart 226 km – 2016 totaal 1.004 km

16.03.2016 – seahouses countryroads (1) – 13 km

**16.03.2016 – seahouses countryroads (1) – 13 km**

Vandaag ga ik eerst even alleen op pad voor een rondje. Waf kan lekker blijven slapen. Over de weg is toch niks aan voor haar en vanmiddag wil ik met haar naar Old Bewick (Bewick Hill) om het gebied te bekijken en te ontdekken. Dat is maar een kort rondje van 5 km en dat gaan we samen doen. Heb er nou al zin in hoewel het geen echt fraai weer is.

Als ik start, zie ik de zwarte moeder koe met haar piepkleine kalfje in de wei liggen. Ik heb nog steeds geen foto van het kleine ding!

Ik besluit rustig te lopen binnen MAF en 1000-tjes te lopen. Dat heb ik lang niet gedaan en lijkt me na de tempo training van gisteren een prima afwisseling. Ik ben benieuwd hoe dat voelt en welk tempo en hartslag daar dan uitrolt. Ik ga van start en het weer is heerlijk. Ik draag een shirt met mijn aeroloft en heb dus lekker vrije armen. Niks verder op mijn hoofd, de temperatuur is prima en wederom geen wind!

Het is bewolkt en een beetje nevelig maar als ik bij Elford loop, trekt het ineens open. Een mooie lucht, mooie kleuren en de zon die aarzelend op mijn lichaam straalt. Wat heerlijk. Yellowhammers overal op de heggen en omdat er geen wind is, hoor ik ook overal vogels. Op mijn wandelsegmenten kijk ik naar de opkomende bloemetjes overal. Het is grappig om te beseffen dat de zon schijnt ook al zijn er wolken. Dat wordt extra duidelijk als de lucht weer helemaal dicht trekt en er zelfs een licht miezertje start. Het doet me niets. Ik denk na over de zon die als een gek aan het schijnen is daar achter die wolken. Die schijnt dus altijd, alleen vergeten we dat wel eens.

Al mijmerend loop ik alweer bij de bocht waar Bamburgh Castle zo mooi te zien is en richting de Farne Islands. Daar komen langzamerhand de puffins alweer aan lees ik. Leuke vogels en ik hoop ze in mei te gaan zien.

Het eerste rondje zit erop en ik besluit er nog eentje achteraan te plakken want het loopt allemaal heerlijk. Ik geniet, het is lekker weer en ik heb de tijd. Ook nu loopt het allemaal weer heel makkelijk en ontspannen. De hartslag blijft mooi laag en ik heb volgens mij een hoge cadans want ik adem makkelijk op 2/4. Met de stinson lite schoenen loopt het allemaal net wat makkelijker dan op de bondi.

Ik wil eigenlijk een derde rondje doen maar als ik op de klok kijk, besef ik dat woef moet eten ondanks dat ze al wat kreeg voordat ik vertrok (in het kader van wat meer vlees op haar botten). Niks aan te doen. Stiekem vind ik het jammer want er staat nu 995 op de teller en die 1000 had ik dus makkelijk even kunnen volmaken. Maar dat komt vanmiddag wel want ik heb zin in ons ontdekkings tochtje en dat zal net de 1000 volmaken. Dit rondje liep in ieder geval op rolletjes. Gemiddelde HF van 126 met heel af en toe even 136 aangetikt bij een klimmetje. Niet slecht dus.

Als ik langs de farm loop, zie ik ineens de zwarte moeder koe ergens in het veld staan en zie ik een zwart hoopje ergens anders in de wei liggen. Het kalfje is toch niet dood zeker?

Gelukkig zal ik bij onze tweede ronde het kalfje zien lopen dus het leeft nog! (onderstaande foto is uit de verte genomen op 17.03)

gegevens:

* 13 km
* 9 graden

maart 218 km – 2016 totaal 995 km

15.03.2016 – seahouses countryroads – 13 km

**15.03.2016 – seahouses countryroads – 13 km**

Vandaag ga ik in de ochtend weer alleen op stap. Het miezert heel licht en het is nevelig. Jammer wat ik had hele andere plannen voor vandaag maar dat komt dan een andere keer. Woef zou toch een rustdag hebben dus dat komt goed uit.

Ik ga vandaag weliswaar op tempo lopen, maar dan met RWR zodat ik geen hele hoge hartslag zal krijgen. Ik ben benieuwd waar me dat zal brengen vandaag. Ik heb aanvankelijk nog het plan om maar 1 rondje te lopen. Zo gezegd zo gedaan en ik loop gewoon zoals het lekker voelt. Wel goed op tempo, niet racen maar buiten MAF. Ik klok de ronde af op keurig tempo en ben heel verrast. Das aardig rap voor RWR en met een niet gekke hartslag van 136 gemiddeld en een max van 149. Dat max is natuurlijk ver buiten MAF maar het is dan ook een tempo ronde. Normaal loop ik een rustige temporonde langzamer maar met hogere hartslag.

Ik besluit nog een rondje te doen na vrijwel volledig herstel door wandelpauze en kies nu voor een andere ratio. Dat is rekenkundig dezelfde ratio als ronde 1 maar voelt anders. Ik vermoed dat ik op de rensegmentjes harder zal kunnen lopen maar dat de hartslag gemiddeld hoger zal zijn. Ik probeer wederom niet te ‘racen’ maar wel echt door te trekken. Dit rondje klok ik 10 sec/km sneller af. Ik vind dat wel bijzonder en het blijft leuk om te experimenteren.

Helaas blijft het verder vandaag de hele dag miezerig en donker. Ik maak er dus een rustig dagje van in het huisje en ga mijn haar wassen, lekker dvd kijken en mijn verslagen bijwerken. Op naar de volgende run.

gegevens:

* 13 km
* 10 graden

maart 205 km – 2016 totaal 982 km

14.03.2016 – hurlestone circular (2) – 6 km

**14.03.2016 – hurlestone circular (2) – 6 km**

Vanmorgen ben ik alleen op pad geweest voor mijn ronde en vanmiddag ga ik met woefje op stap voor een kort rondje naar Hurlestone Tower. Dat ontdekten we gisteren tijdens de vreemde lange run en daar wil ik vandaag wel wat betere foto’s van maken en misschien ook een drone opname! Voor de grap kies ik het pad langs de rivier waar ik dus gisteren niet kon komen vanaf de boerderij kant. Maar het is toch te gek als er wel pijlen zouden staan en geen pad te vinden is? Het lijkt me nou juist een mooi kort rondje zo langs het riviertje en dan via de weg naar de tower en weer terug naar de auto. Kort en leuk voor woef, dat is waar ik wel zin in heb.

Ik maak alles klaar voor vertrek, doe mijn camera in de rugzak en neem de drone mee en de controller. Ik weet van gisteren al dat ik bij het stenen bruggetje wel kan parkeren dus dat komt goed uit. Zo gezegd zo gedaan en na korte tijd parkeer ik de auto inderdaad bij het bruggetje. Ik ben erg benieuwd of ik aan de andere kant van het pad nu uit kan vogelen hoe ik weer op de weg kan komen maar desnoods loop ik gewoon terug. Het is maar kort, het is mooi weer en de route is vast prachtig. En dat klopt ook. Ik loop in no time langs het water en in het weiland staan allemaal schapen met hun lammetjes. Wat een dag!

klik voor groot

Het is echt prachtig en zo in het zonnetje is het net lente. Lammetjes, stromend water en vogels. Volop genieten dus. Aan het einde van de route stuit ik inderdaad op het hekwerk waar ik gisteren ook stond aan de andere kant. Toen had ik geen idee natuurlijk waar het pad zou moeten zijn, maar nu zie ik dat ik ook gewoon aan de andere kant erlangs kan blijven lopen en door de grote gate van de andere farm op de weg kan komen. Daar heb je geen flauw idee van vanaf de andere kant en je staat daar ook niet, want je staat veel verder naar links voor het prikkeldraad te turen. Maar nu loop ik gewoon rechtdoor, ga door het hek en kijk nog eens om. Prachtig!

klik voor groot

Daarna lopen we weer op de weg richting de Tower zals we gisteren ook liepen. Dat is maar een klein stukje en ik zie vanuit de verte de tower al!

klik voor groot

Even later lopen we weer de akker op om alles nog eens met mooi weer te bekijken. Helaas staat de zon achter de tower en kan ik dus nog steeds niet de tower met de bergen op de achtergrond fotograferen. Beetje oenig: dat kan dus alleen in de ochtend.

We lopen eerst langs de standing stone en daarna naar de tower. Ik zie nu een groot hek dat open kan en dus kan ik woefje meenemen deze keer. Ik zie ook een watertje in de diepte liggen en verderop lopen schapen. Wat mooi allemaal. Grappig genoeg komen de schapen steeds dichterbij.

klik voor groot

<

Als ik wat foto’s sta te maken, staan de schapen ineens achter me. Woef kijkt ook verrast om. Die blik van woef…

klik voor groot


Ik maak vanaf de voorzijde nog een vertikaal panorama

klik voor groot

Meer informatie over de tower staat ook in dit artikel

klik voor groot

Op internet vond ik:

Several new folly towers were put up to commemorate the new Millennium in 2000. This tower, at Lilburn in Northumberland is again, not really a folly as it is designed as an observation point and a venue for conferences and meetings. (There are even, whisper it, kitchen units inside.)

Nevertheless it is very handsome and built in the style of a folly tower. It won a building industry Oscar from the Federation of Master builders when it was erected in 2000 for its owners Lilburn Estates (the owners) by builders David Appleby Builders from Rothbury in Northumberland .

Judges were impressed by the high quality of stonework around the arched windows and in the conference room.

Ik vind het maar een mooi ding zo helemaal vrij in het landschap. Iedereen rijdt er voorbij zonder het te zien als je op de weg bent. Dat is wel jammer. Je moet echt even door de akker ploeteren om er te komen maar het is zeer de moeite waard.

Daarna lopen we weer terug en lopen we langs de standing stone. Als ik omkijk, zie ik een mooi plaatje tegen de zon in van beide bouwsels in een lijn!

klik voor groot

Over de standing stone heb ik gevonden:

In 1870-72, John Marius Wilson’s Imperial Gazetteer of England and Wales described Hurlstone like this:

HURLSTONE, a curious old pillar between Lilburne and Chillingham, in Northumberland; in a high field, 4 miles SE of Wooler. Tradition says that a subterranean passage of great length goes under it; and superstition says that the fairies have been heard singing, “Wind about, and turn again, And thrice round the Hurl Stane”

Het blijft een mooi plekje. Na de foto’s hobbelen we weer terug naar de auto die dichtbij staat. Daarna gaan we weer terug voor een drone opname.

klik voor groot

Een dankbaar en erg fraai object om een video van te maken:

Na dit korte rondje rijden we weer naar huis. Een mooie dag met 19 km op de teller, mooie opnames en een leuke video. Op naar de volgende.

gegevens:

* 6 km
* 13 graden

maart 191 km – 2016 totaal 969 km

14.03.2016 – seahouses countryroads (1) – 13 km

**14.03.2016 – seahouses countryroads (1) – 13 km**

Gisteren hebben we fijn gelopen en nieuwe dingen ontdekt. Maar we waren wel lang onderweg door allerlei onverwachte dingen en dus besluit ik om woefje voor de ochtend run thuis te laten en zelf even snel op pad te gaan. Vanmiddag ga ik dan samen met haar terug naar de tower die we gisteren hebben gezien omdat het nu mooi helder weer is.

Ik ga dus in de ochtend meteen op pad en doe een MAF rondje. Nou zelfs onder MAF want ik wil de HF niet boven de 136 hebben en dat lukt prima. Ik loop dus echt heel rustig en probeer de twee rondjes ongeveer gelijk te lopen. Dat lukt nooit helemaal natuurlijk, alleen al vanwege het andere hoogteprofiel maar ik ben niet ontevreden. Het voelt allemaal heel gemakkelijk en op een mooie rustige hartslag. Op naar vanmiddag, ik heb er wel zin in en voor woef is een heel kort rondje helemaal prima na gisteren. Wordt vervolgd!

gegevens:

* 13 km
* 13 graden

maart 185 km – 2016 totaal 963 km

13.03.2016 – hepburn/lilburn – 22 km

**13.03.2016 – hepburn/lilburn – 22 km**

Het is me wel bevallen die nieuwe avonturen dus vandaag ga ik weer naar een onbekend stukje. Gisteren was ik bij verrast met het forest rond Chillingham en op de terugweg liep ik langs Hepburn waar je kon parkeren en waar je ook een stukje door een bos zou kunnen. Bovendien had ik gezien dat er in het bos een oud fort te zien zou zijn (nou ja, rotsblokken dan) en even verderop nabij Lilburn nog een standing stone met een folly tower. Genoeg te zien en te beleven dus en in de ochtend tuur ik op de kaart en maak ik samen met S via de telefoon een aardige route van 13 km Eerst via het bos, daarna onderlangs over een rustige weg richting Lilburn, langs de toren en de standing stone en dan weer terug naar de parkeerplaats bij het bos. Eitje toch? De route staat al snel in mijn navigatie en niet veel later gaan waf en ik op pad. Het is geen heel helder weer, maar ik ben blij met de temperatuur. Er staat geen wind, het is droog en niet te warm voor woefje. De parkeerplaats is natuurlijk snel gevonden aangezien ik daar gisteren in mijn uppie langs rende op de terugweg naar de auto. Ik tuur even op het bord en maak ook een foto van het Bastle House aan de overkant van de weg. Ik ga straks wel verder kijken want ik kom er straks weer langs op de terugweg.

klik voor groot

Daarna gaan we gauw op weg richting het bos. Het is een mooi pad maar ik twijfel even of ik wel goed zit eigenlijk. Hoezo een mooi pad? Ik dacht dat ik ergens gelezen had dat ik meteen zou gaan klimmen. Ik kijk dus op de kaart en zie dat ik verkeerd zit. Dat begint goed zo aan het begin maar het is maar een klein stukje terug. Als ik het pad naar boven zie slingeren, loop ik terug naar de auto om mijn poles te pakken. Beter mee dan om verlegen als ik dat pad zo eens bekijk!

klik voor groot

Ik klauter omhoog en woef doet ook haar best en loopt voor me uit. Al snel komen we bij een stile waar ik overheen kan en zij gelukkig makkelijk onderdoor kan kruipen.

klik voor groot

De weg loopt akelig steil naar boven maar er zijn genoeg planten en boompjes waar je je aan vast kunt houden. Van rennen is hier geen sprake, ik klauter echt naar boven. Gelukkig is het niet erg open dus niet eng maar ik baal er wel van dat woef haar harnas niet aan heeft. Wist ik veel…. Ik zie vanaf een afstandje al de enorme rotsblokken van het oude fort. Op de foto zie je rechts op een van de blokken een figuurtje staan. Dat geeft wel aan hoe groot die dingen zijn. Maar ik ben er nog niet en we klauteren rustig door. Het lijkt een beetje op Simonside maar het is een langere en steilere klim.

klik voor groot

Dan ben ik ineens uit het bos en is het open achter me terwijl we door moeten klauteren. Dat is best een beetje eng maar ik doe mijn best. Het is geen gevaarlijk pad, maar het voelt vreemd omdat het zo steil omhoog gaat. Maar het uitzicht is geweldig. Op sommige punten zie ik in de diepte het Bastle house waar ik aan het begin een foto van maakte. Dat geeft een beetje aan hoe hoog we al zijn.

klik voor groot



Ik maak natuurlijk veel te veel foto’s die voor iemand die er niet geweest is vast allemaal op elkaar lijken maar het is zo ontzettend mooi. Jammer dat het geen heldere dag is maar ik kan toch al vrij veel zien en een stuk beter dan de camera dat kan zien. Wat een verrassing weer op deze run!

klik voor groot


Uiteindelijk staan we dan op het hoogste punt en kijk ik nog eens om me heen. Wat bijzonder toch. Dit soort dingen vind ik nou leuk en hier krijg ik wel energie van. Totaal onbekend gebied en wat fijn dat ik het ontdekt heb. Ik tuur op de kaart. Ik zit nog op het groene stippellijntje van de kaart en ook op de route die ik heb uitgetekend. Ik kijk om me heen waar het pad nou eigenlijk verder loopt. Niet te zien maar met behulp van de kaart kom ik weer op het pad en ondanks dat het nattig is, komen we goed vooruit zij het langzamer dan gepland. Maar ik geniet ervan en omdat waf er ook bij is, hebben we alle tijd.

klik voor groot


Het uitzicht is echt prachtig rechts van me en voorlopig zit ik nog goed op de route.

klik voor groot

Toch is het pad niet overal even duidelijk maar als je goed kijkt, kom je wel goed uit. Het feit dat woef voor me uitloopt, helpt ook mee want vreemd genoeg kiest zij meestal wel voor een bestaand pad en gaat ze ook de ergste rommel vaak uit de weg. Het ‘pad’ loopt nu langs andere rotsen links van me. Ook nog ene restant van het fort waarvan ze denken dat het 4000 jaar oud is.

klik voor groot


Ineens stuiten we op een hek met een opening waar we normaal doorheen kunnen. We hobbelen door het heide pad maar ik twijfel en kijk op de kaart. Nope. Verkeerd. Ik ga weer terug naar het hekje en kijk nog eens goed. Zijn die zwarte lijnen op de kaart nou hekken dan? Dan zou ik dus aan de andere kant van het hek moeten blijven lopen om straks buiten het bos te lopen en aan de zuidkant weer op de weg uit te komen straks. Ik kijk en kijk nog eens. Ik dwaal een beetje rond maar ik zie met de beste wil van de wereld geen pad. OK. Mijn getekende route wordt het dus niet. Geeft niet, ware het niet dat op de kaart het pad dat ik wel kan volgen straks dood loopt. En dan? Vreemd maar ik besluit het pad toch te nemen. Ik vermoed dat ik met een beetje geluk straks gewoon op dat brede pad ga uitkomen dat me weer naar de auto zal leiden. Vanaf daar kan ik dan wel weer een route maken richting die tower en die standing stone die ik graag wil zien. Gewoon de ene voet voor de andere zetten en zien waar je uitkomt!

We lopen weer een stukje bos door en de bomen zijn enorm hoog. Mooi gezicht die smalle stammen die de diepte in gaan. Het enige probleem hier vormen de omgevallen bomen. Door de stormen van de afgelopen maand is er hier heel wat gesneuveld en ik moet mijn best doen om overal overheen te klimmen.

klik voor groot



Maar ik word al steeds beter in klauteren want ik heb al over heel wat stammen geklommen en over hekken. Dat deed ik vroeger nooit maar het lukt me aardig. Gelukkig kan woef overal onderdoor of overheen. Ik hoef haar nergens te helpen en ze wacht elke keer braaf totdat ik weer bij haar ben.

Uiteindelijk houdt het pad inderdaad op maar er loopt een ‘gemaakt’ (veel bewandeld stukje) pad richting het brede pad dat op de kaart wordt aangegeven met en dubbele stippellijn. Daar ga ik heen en al snel lopen we weer op dat brede pad waar we even vaart kunnen maken. Er is ook nog iets te zien onderweg en dat is leuk.

klik voor groot

Het pad is verder natuurlijk gemakkelijk te lopen ook al golft het vrolijk naar boven en naar beneden en na korte tijd staan we weer bij de auto. Dat was natuurlijk niet de bedoeling maar terwijl ik woef dan maar wat water geef, kijk ik op de kaart hoe ik zal lopen nu. Ik loop over de rustige weg via Hepburn farm terug richting Chillingham castle zoals ik gisteren ook gelopen ben. Vanaf de poort kan ik dan linksaf richting Lilburn en dan kom ik ook bij de Tower en de standing stone. Kind kan de was doen en we gaan op pad.

klik voor groot

Al snel zijn we inderdaad weer bij de statige oprijlaan van Chillingham castle, maar wij slaan linksaf. De weg is heel rustig en zit vol gaten dus een prima ren stukje omdat er eigenlijk geen verkeer is. Lekker breed stukje gras links en rechts dus prima voor woef. Even verderop komen we over een lief bruggetje met een mooi stromend water waar ook een pad langs zou moeten lopen.

klik voor groot

Vanaf daar is het maar een klein stukje naar de afslag waar ik ergens een akker in zou moeten kunnen om naar de standing stone en de tower te lopen. Waar zouden we zijn zonder google earth? Ik heb dit allemaal van te voren uitgezocht want die twee dingen liggen gewoon midden in een veld en vanaf de weg zie je er niets van. Het gaat om een standing stone en een folly tower die in elkaars verlengde staan. Ik ben vreselijk benieuwd maar ik denk al een glimp van de tower gezien te hebben voordat ik linksaf sloeg bij de kruising.

En al snel zie ik waar ik heen moet en kies ik een hek om de akker op te lopen naar de twee bezienswaardigheden. Wederom vreselijk jammer dat het geen helder weer is, want de met sneeuw bedekte cheviots op de achtergrond moeten fantastisch zijn als achtergrond met goed weer. Maar ik vind dit al erg leuk zo onderweg.

klik voor groot


De standing stone heeft helaas inmiddels een hekje ter bescherming om zich heen staan. Echt jammer maar ik begrijp het wel. De hoek is belangrijk en als een koe eens lekker zijn kont gaat staan schuren aan die stone dan klettert het ding misschien wel om. Dat is niet de bedoeling. Maar echt mooi is het niet zo! Ik loop gauw door naar de Tower. Dat ziet er fraai uit. Ik moet even over een hek klimmen en wafje wacht af totdat ik weer terug ben.

klik voor groot


Als ik even rond gekeken heb en wat foto’s gemaakt heb, ga ik weer terug over het hek en samen met woeffie lopen we weer naar de weg. Ik maak nog een foto van de standing stone en woef rust ondertussen even uit en heeft een takje gevonden om mee te spelen.

klik voor groot

Ik moet wel even op de kaart kijken hoe ik nu ga lopen, maar ik besluit rechtsaf te gaan, de weg te vervolgen en dan verder zuidwaarts een pad te nemen dat me over het riviertje zal leiden en zo weer terug richting de parkeerplaats. Onderweg staat nog een kleine standing stone, helaas ook weer met een hekje.

klik voor groot

Even verderop een ford over snel stromend water van het riviertje met een prima optie voor voetgangers. Ik zou daar toch niet graag doorheen rijden met de auto maar het waterpeil staat nu niet zo hoog.

klik voor groot

Ik snap nu wel waarom de weg zo lekker rustig is. Genieten dus want zo loopt het voor woef ook fijn. Verderop waar ik linksaf sla, is een farm met schapen die bovenop elkaar staan. Geen idee waarom maar het ziet er mooi uit. Inmiddels schijnt het zonnetje ook een beetje en wordt het wat helderder. S. grapt via de mail dat ik dan maar even terug moet voor de tower…..Dat ga ik dus niet doen, want we moeten nog wel een stukje!

klik voor groot

Daarna loop ik lekker over de weg maar na een poosje bedenk ik dat het nooit zo ver kan zijn tot de afslag naar het onverharde pad dat me over het riviertje zal brengen met de footbridge. Althans, FB betekent toch zeker footbridge op de kaart? Ik kijk nog eens goed. Fout inderdaad, ik moet een stukje terug. Dat pad is snel gevonden en daar gaan we dus heen richting het riviertje.

klik voor groot

Al snel stuit ik op het riviertje. Maar waar is die footbridge nu? Ik weet inmiddels dat FB inderdaad foot bridge betekent in de legenda van de kaart. En na veel zoeken en door bosjes struinen heb ik de brug ook gevonden. Dat wil zeggen… de restanten van de brug. Ik kan er helemaal niet komen en wat er over het water heen gaat is zo rot als wat.

klik voor groot

Ik kijk nog eens goed naar het water en zoek het pad aan de overzijde. Het heeft geen zin om moeilijke dingen te doen als ik het pad aan de andere kant niet kan vinden. Maar achter het voetgangersbruggetje zie ik de optie om naar het pad verderop te komen dat naar een boerderij loopt. Vreemd.

Het water ziet er rustig uit. Daar kunnen we toch wel doorheen zeker?

klik voor groot

Aan de oever is het al vrij diep maar dat is op zich niet erg. Waf kan zwemmen en ik heb eventueel poles aan de rugzak zitten. Ik kijk nog eens goed. Ook al is het niet te zien op de foto, het stroomt toch wel. Ik besluit dat ik de gok ga wagen want het ziet er goed uit. Waf gaat meteen met me mee (fout!) en zodra ze de grond voelt verdwijnen en moet zwemmen, wordt ze bijna meegetrokken met de stroming. Ik grijp haar vast. Dat werkt dus niet. Handig zo’n harnas in de auto. Met mijn gewicht zal het toch geen probleem zijn? Ik doe de riem om zodat ik haar vast heb (niet ideaal met een hunter lijntje) en ik stap ook verder het water in. Al snel komt het tot de knie. Geen probleem maar ik ben er nog niet en ik ben niet stabiel in het water. Dit ga ik niet doen en we klimmen weer op de kant. Waf schudt zich eens uit en ik ben benieuwd hoe mijn schoenen en sokken het verder houden nu alles doorweekt is.

Ik mail ondertussen met S. die meekijkt wat ik doe en waar ik ben. We komen met een alternatieve route die ook mooi zal zijn. Stukje terug over de weg en dan dat pad langs het riviertje dat ui zal komen bij die mooie stenen brug. Vanaf daar dan (helaas) dezelfde weg terug naar het castle en via Hepburn weer naar de auto. Zo gezegd zo gedaan en al snel sta ik bij de farm waar ik af moet slaan voor het pad langs het riviertje.

klik voor groot

Ik hobbel over een akker en zie dat ik een beetje meer naar rechts moet straks om weer op het pad te komen. Nou niet dus want ik stuit op nieuwe hekken die tot de water rand reiken. Waar is het pad dan? Ik loop heen en weer en doe verwoede pogingen om weer op het pad te komen.

Niks en dus geef ik het op. Het wordt later en later en ik ben er nog lang niet. De 13 km zijn we al kilometers geleden gepasseerd….. Ik ga terug en zie toch echt het bordje staan dat het pad aangeeft. Wel op een rare plek zo achter de muur. Maar waar het dan vervolgens heen loopt is mij niet duidelijk. We gaan dus terug over de weg, lopen weer langs de akker met de tower en de stone, slaan rechtsaf richting chillingham castle en de stenen brug. Daar staat toch echt ook het bordje met het pad waar we uit hadden moeten komen. Ergerlijk dit.

klik voor groot

Ik schrijf wel ‘ergerlijk’ maar ik erger me deze keer geen moment op de route. Ik vind het wel een grap zulke rare dingen als een niet bestaand pad en een vermolmd bruggetje. Maar het is wel lastig met die paden want deze keer kan ik makkelijk terug, maar ik heb wel eens eerder zoiets gehad en toen kon ik niet zo makkelijk een andere route kiezen. Dat zijn echt vervelende dingen en je kunt dat dus niet vermijden blijkbaar.

Ik loop nu gewoon door zonder verder na te denken. Ik zie al dat we ruim de 20 km gaan overschrijden. Geen enkel probleem qua afstand maar we zijn door alles onderweg wel lang weg geweest nu….

Uiteindelijk loop ik – sneller dan verwacht – alweer langs Hepburn farm en ben ik er bijna. Maar dan zegt woefje dat ze geen zin meer heeft. Ik kijk naast me en zie dat ze niet happy kijkt. Ze vertraagt en ik hoor gekke geluiden. Heeft ze dorst? Wil ze water? Ze klemt haar kaken stijf op elkaar. ‘Ik wil geen water ik wil kotsen’. En dan spuugt ze tweemaal alleen maar wat gal uit. Dat klote voer hier ook. Ze heeft dus een compleet lege maag en daar kan ze niet tegen. Gelukkig ben ik echt op een steenworp afstand van de auto. Daar krijgt ze meteen eten dat ze blij wegschrokt. Direct heeft ze een andere uitdrukking. ‘Ik ben weer OK hoor’! Ja dat zie ik ook maar ik zal voortaan zorgen dat ik een zakje voer bij me heb voor dit soort avonturen. Ik neem het mezelf kwalijk maar in Nederland heeft ze dit nooit want het voer is beter. Ik moet ook echt mijn best doen hier om voldoende vlees op haar botten te houden hier. In juni 2015 kreeg ze zelfs gewoon rundvlees uit de sale als bijvoeding…..

Ik wil eigenlijk nog even een foto maken van het bastle house. Maar woef heeft geen zin en blijft gewoon midden op de weg staan. Makkelijk te lezen en ik breng haar terug naar de auto. Genoeg is ook wel genoeg en ik loop zelf dus nog even terug.

klik voor groot

Als ik bij de auto terug kom is woef weer helemaal blij met haar volle buikie. Op naar het volgende avontuur dan maar weer.

klik voor groot

gegevens:

* 22 km
* 11 graden

maart 172 km – 2016 totaal 950 km

12.03.2016 – chillingham – 13 km

**12.03.2016 – chillingham – 13 km**

Vandaag zit ik een beetje te kijken op de kaart waar ik zal gaan lopen. Eigenlijk vond ik dat rondje bij Preston afgelopen week wel leuk en nieuwe dingen ontdekken is altijd leuk. Woef gaat vandaag even niet mee want het wordt mooi weer en dan kunnen we een wat langer stukje lopen. Rustdagje tussendoor is dus wel goed. Ik maak een route van Chillingham naar Chatton over de weg en deels onverhard. Ik ga eerst dronen bij Chillingham en daarna op weg. Althans dat is het plan! Ik laat woef nog een keer uit en ga op pad. Ze staat zo zielig voor het raam te turen dat ik er echt moeite mee heb. Maar ik ben flink en doe net alsof ik haar niet zie en rij weg.

Ik parkeer de auto bij het kerkje in Chillingham. Het kasteel zou nog gesloten zijn en vanaf het kerkje zou ik via grote hoogte ook een blikje kunnen werpen op het kasteel als ik de kaart goed begrijp tenminste. Ik loop naar de achterkant van het kerkje en en maak een plaatje van het kerkje. De drone gaat hoger en hoger vanwege alle bomen en verdomd: daar is ineens het kasteel met de tuinen in beeld.

klik voor groot

de video:

Ik laat de drone maar eenmaal vliegen en maak me daarna klaar voor de run. Ik wil starten met het stukje waar ik niet zeker van ben qua toegankelijkheid en ga gauw op weg. Het is warm maar geen blauwe lucht. Ik trek meteen mijn jasje uit want er staat ook geen wind dus mijn dikke shirt is eigenlijk al te warm.

Ik maak nog even een foto van St Peters church en van het mansion house aan de overkant en ga op pad richting het castle.

klik voor groot

Ik zie ineens dat ik wel degelijk richting het castle kan lopen, dus dat doe ik eerst, zoals ik aanvankelijk ook getekend had.

klik voor groot

Als ik even de voorkant van het kasteel bekeken heb ga ik gauw verder. Ik neem een lusje door een bos met enorm veel sneeuwklokjes en loop daarna de fraaie poort alweer uit, richting de weg.

klik voor groot

Niet veel later loop ik langs het beeld dat ik vanuit de verte zag toen ik voor het kasteel stond. Ik maak een kiekje ervan en je kunt nog net een stukje van het castle zien in de verte.

klik voor groot

Even verderop zie ik weer iets leuks

klik voor groot

Maar dan begint het serieuzere loopje en ik loop weer langs de kerk waar mijn auto staat en ga richting het pad dat ik heb uitgezocht. Maar helaas…. dat blijkt helemaal geen pad te zijn waar ik mag komen en nadat ik aanvankelijk toch doorloop, vraag ik uiteindelijk aan een dame in een soort buggy waar ik eigenlijk wel mag komen en heen moet. Ze wijst me terug naar het begin van de route en zegt me het bospad te nemen dat wordt aangeduid met forest walk. Daarna zal ik op de weg komen die ik bedoelde. Ik betwijfel het, maar ik ga gewoon op pad. Ik kom altijd ergens weer uit en dan zie ik het wel.

klik voor groot

Meteen begint de route eigenlijk daarna te klimmen om vervolgens niet meer op te houden totdat ik op 305 mtr ben. Dat is helemaal niet hoog, maar ik vind het een forse klim en als je eigenlijk op weg bent voor een wegrondje, dan is dit niet helemaal de planning. Ik ben blij dat ik mijn satelliet bij me heb (en aan heb staan) en dat ik gewoon water bij me heb. Dit zou wel eens wat langer kunnen duren dan gepland…

Hoewel het allemaal niet meevalt, is het uitzicht – ondanks het weer – wel erg mooi hoewel dat totaal niet overkomt op de foto’s. De heuvels rondom, de fraaie witte koeien (een bijzonder soort weet ik nu) en de met sneeuw bedekte toppen zijn allemaal prachtig. Het enige nadeel is eigenlijk dat de vergezichten steeds ‘achter’ me liggen. Ik moet dus stoppen en me omdraaien om even te genieten van het uitzicht.

klik voor groot

Maar ik doe mijn best en loop door hoewel ik bijna zeker weet, dat ik dus niet zal uitkomen op de weg richting Chatton. Dat maakt de route wel een beetje onzeker maar ik loop rustig door en zie wel waar ik ga uitkomen straks. Desnoods loop ik de hele route weer terug. Kan ik in ieder geval lekker afdalen!

klik voor groot

Maar dan ineens kom ik op een splitsing waar ik ook een routebord zie staan. Dat is boffen want samen met mijn eigen kaart, kan ik nu even een plan maken wat ik ga lopen. Ik kan inderdaad met een soort lusje teruglopen, maar ik kan ook rechtsaf en dan een lus zuidwaarts maken zodat ik een rondje loop. Ik tuur op mijn kaart en lees het hoogteprofiel. Ros castle settlement zal het hoogste punt zijn op ruim 300 mtr…. ik ben nu pas op 200 mtr dus dat betekent nog wel even een klimmetje. Ik besluit het toch te doen. Ik ga vast schelden maar achteraf is het altijd leuk. Geen idee hoe lang het allemaal is maar dat zie ik dan straks wel. Het lijkt allemaal niet echt ver.

klik voor groot

Het pad is redelijk goed begaanbaar op wat modder stukken na en het loopt allemaal wel aardig. Ik ben blij dat ik niet mijn wegschoenen heb aangedaan want dat was echt niet fijn geweest. Deze hybride schoentjes hebben tenminste een beetje grip op die rommel. Hoewel ik denk dat ik de goede richting op loop, ben ik erg blij dat ik uiteindelijk ineens een bordje zie staan met ‘forest walk’.

klik voor groot

Ik loop door en dan ineens wijst de pijl ergens naar rechts voor een muur. Is dat echt een pad? Rare jongens die engelsen. Ik kom zelfs een wandelaar tegen en ik vraag waar hij gestart is. Hij mompelt iets over een parkeerplaats en als ik vraag of er iets te zien is van Ros castle zegt hij dat er alleen een bord met informatie staat. Ik loop weer door en baal een beetje van het rare pad dat nu volgt.

klik voor groot

Maar dan ineens ben ik uit het bos en loop ik op een pad met prachtig uitzicht. Wat jammer dat het niet helderder is voor de fotos. Ik kan toch vrij ver kijken. Maar de weg loopt nog altijd naar boven en ik ben benieuwd naar Ros Castle settlement. Volgens mij is dat bovenop dat hompje dat ik voor me zie liggen als ik zo eens op de kaart tuur.

klik voor groot

Maar het pad gaat niet naar het topje maar slingert er rechts omheen. Het is wel erg mooi maar waar is dat Ros castle nou? Inmiddels weet ik dat je er alleen via de andere kant kunt komen en dat het een soort platform is waarvandaan je 6 kastelen kunt zien liggen in de wijde omtrek (Bamburgh, Dunstanburgh, Warkworth, Alnwick, Chillingham & Lindisfarne). Dat heb ik dus nu uiteindelijk niet gezien want ineens gaat de weg steil naar beneden. Jakkie wat een eng pad, ik ben toch geen geit….. Maar ook dat gaat natuurlijk allemaal goed maar ik ben niet echt een held als het zo raar steil loopt en hier wandel ik dus ook gewoon even. Modder, rollende stenen en steil naar beneden…. nope not for me. Maar mooi is het wel.

klik voor groot


Dan zie ik weer een routekaart langs het pad en ik kijk erop. Squirel dinges, plantation nog iets en nog een andere plantation en dan ben ik weer bij het castle. Maar ik lijk ineens richting een weg te lopen dus dat is fout. Ik kijk nog eens op mijn eigen kaart en ga een stukje terug. Verdomd zeg er zit ineens een pijltje op een boom in plaats van de grote pijlen in de grond….

klik voor groot

Aanvankelijk neem ik die route maar ik besluit toch richting de weg te lopen. Ik wil nu eigenlijk wel even een stukje opschieten en het laatste stukje is vast ook mooi over die rustige weg. Ik loop dus richting het hek en loop de weg op. Daarna ben ik ineens bij de parkeerplaats die de goede man noemde. Hepburn woods heet het dus en daar kan ik ook nog lopen. Volgende keer misschien met woefje want daar mag ze wel in. Dit hele stuk bos was verboden voor honden dus dat komt goed uit.

Ik heb best een goede keuze gemaakt, want er is nog wat te zien ook onderweg! Old bastle house.

klik voor groot

Daarna gaat het vlug. Ik loop via Hepburn weer naar Chillingham. Als ik bij de drukke weg uitkom, neem ik even nog een detour via een onverhard stuk zodat ik de drukke weg kan vermijden en zo loop ik weer richting de statige oprijlaan van het castle. Nog een laatste keer langs het castle en dan sta ik weer bij de auto. Geen 10 km wegrondje maar 13 km lastige route maar wel bijzonder. Chatton helemaal niet gezien omdat ik zuidwaarts liep en niet noordwaarts vanaf het castle. Ook goed. Zie je wel? Achteraf is het altijd leuk.

Omdat dit langer duurde dan gepland, ga ik gauw naar huis zonder de drone nog een keer te laten vliegen. Wafje zit maar alleen en wil ook naar buiten. Op naar de volgende run dan maar weer.

Overigens reed ik op de terugweg het stuk dat ik had willen lopen…. niks an en echt saai. Dit was veel leuker en echt bijzonder. Ik had het alleen niet gezien/gevonden op de kaart!

gegevens:

* 13 km
* 13 graden

maart 150 km – 2016 totaal 928 km

11.03.2016 – seahouses – 15 km

**11.03.2016 – seahouses – 15 km**

Vandaag is het redelijk goed weer. Ik kom een beetje traag op gang omdat ik met S. zit te skypen en we hebben het over de drone en andere plannen. Langzaam knapt het weer verder op en wordt het helderder. Ik besluit een rondje over straat te gaan doen in de ochtend en vanmiddag met de drone naar Alnwick te gaan om het castle te filmen en te lopen daar. Maar al pratend met S besluit ik tot een rondje alleen over de weg en een rondje met woefje. Tijdens het tweede rondje neem ik dan de drone mee om uit te proberen of ik ermee kan lopen in de OMM pouch voorop. Dat past net en is beter dan op mijn rug waarbij ik de rugzak ook nog eens af moet doen onderweg. Zo gezegd zo gedaan en ik ga op weg voor mijn eerste ronde. Ik maak er een tempo run van zo zonder woef maar vergeet mijn rugzak af te doen en heb eigenlijk ook de verkeerde schoenen aan. Het lukt wel maar het voelt allemaal zwaar en moeilijk. Dat moet dus beter. Ben ik nu zwaar of voelde ik me zwaar…. that’s the question. In ieder geval helpt de rugzak niet mee voor tempo en ik smelt ook van de warmte in mijn shirt en jackje.

Als ik thuis kom, kleed ik me gauw om in een ander shirt en kies meteen voor geel omdat dat wel op zal vallen met de drone. Daarna ben ik snel klaar voor vertrek.

Maar als ik op de weg ben, hobbelt de pouch met de drone alle kanten op en bovendien kruipt de rits steeds open omdat de drone naar voren valt. Dat moet dus anders. Ik maak meteen een eerste video op de weg naast de farm maar die mislukt via het vluchtplan omdat de farm er wel opstaat, maar ik niet. Al doende leert. Ik ben een kilometer bezig om de drone goed vast te krijgen maar uiteindelijk lukt het. Het grote elastiek van de rugzak klemt nu over de pouch en de onderste elastieken klemmen nog een keer alles vast. Ik voel er zo niets van en er hobbelt ook niks meer. Prima dus en even goed onthouden.

We lopen rustig door naar Elford en daar laat ik de drone weer op. Propellers erop, kalibreren, plan en gaan. Het kost wel tijd maar het gaat al sneller dan de vorige keer. En even later bij de skischans doe ik het nogmaals. Grappig genoeg lijken de foto’s dus op elkaar omdat je alleen de weg ziet met een geel poppetje. Op de eerste foto loop ik richting Bamburgh castle (het is de weg van foto 5), op de rechter foto loop ik richting de Farne Islands. Wij kunnen dat met onze ogen wel prima zien.

klik voor groot

Het weer is nog steeds prima en het is aangenaam qua temperatuur en zonder jackje een stuk beter!
Ik maak nog een foto van Bamburgh castle in de verte onderweg. Het blijft mooi.

klik voor groot

Dit tweede rondje heeft lang geduurd omdat ik aanvankelijk even moest bekijken hoe deze drone mee kan, maar daarna liep het allemaal prima. Ik kan dus de volgende ronde gewoon de drone meenemen als het mooi weer is.

Helaas trekt de nevel weer landinwaarts als we terug zijn. Ik zal mijn energie dus sparen tot helderder weer en vanmiddag niet nogmaals gaan lopen.

gegevens:

* 14,5 km
* 11 graden

maart 137 km – 2016 totaal 915 km