**19.10.2012 – hitland mislukte loop en Garmin 310XT**

Vandaag was het prachtig weer en ik had wel zin in een rondje. Gisteren bij de Nike outlet een zwart topje gekocht en hele dunne handschoentjes. Voor de handschoentjes was het geen weer, voor het topje wel, maar ik koos toch voor een ander shirt. Ook dacht ik slim te zijn en een tight aan te doen die geschikter zou zijn voor warm weer. Nieuwe coolcap uit de verpakking, nieuwe schoenen en op weg! Ztje had er ook wel zin in.

Als ik uit de auto stap, zie ik al dat de Garmin 405 nog geen satelliet heeft gevonden. Merkwaardig. Jammer ook wel dat ik na ruim 2 weken taal noch teken over de garmin 610 heb. Heel vreemd en ook echt slecht. Ik besluit alvast warm te gaan lopen en ga ervan uit dat de 405 wel zal starten. Uiteindelijk lijkt er signaal te zijn maar blijft het veld van de pace leeg. Ik zie niks, alleen de tijd loopt. Gatsie.

Ondertussen begint de broek te schuren in mijn kruis, kriebelt de cool cap op mijn hoofd, beslaat mijn bril al en draait de Spibelt wat anders dus echt nooit gebeurt. Shirt erover heen, shirtje eronder, het zit gewoon allemaal voor geen meter.

Ztje hobbelt intussen vrolijk voor me uit e probeert een fazantje te vangen. Gelukkig heeft ze geen erg in mijn gemopper.

Als ik ga lopen, doet de garmin nog steeds niets. Kloteding. Ik stop, probeer het nog een keer, reset nog eens en er gebeurt niks. Ik roep allerlei lelijke dingen en hoopt dat niemand me hoort. Ik zal er wel belachelijk uitzien. Ik besluit gewoon te gaan lopen. Dan maar een kort stukje en alleen lekker genieten. Dat is immers niet afhankelijk van een klokje.

Maar mijn broek gaat meer en meer schuren. Het kruis zakt verder naar beneden en ik kan het niet opsjorren. Mijn BH lijkt wel 10 maten te klein, ik heb het gevoel dat alles hobbelt als een gek. Ik voel me steeds groter worden als een soort ballon. Vreemd genoeg gaat het lopen op zich prima. Het is dus niet zo dat mijn benen niet willen. Die zijn wel in de loop modus.

Ik besluit toch na 2500 meter maar om te keren want dit wordt niks en besluit later op de dag nog een rondje te gaan doen. Ondertussen krijg ik een plannetje en zodra ik thuis ben, loop ik naar de computer.
Ik klik een site open en probeer te achterhalen of het item dat ik wil hebben op voorraad is. Na een telefoontje blijkt dat niet het geval, maar ze kunnen het wel morgen hebben. Ik kan echter ook met bijbetaling het ding in de avond laten bezorgen en ik zeg meteen ‘doe dat maar’. Dit soort dingen doe ik dus echt nooit (die pecunia he).

Vanavond werd mijn impulsaankoop dus bezorgd.

Nou is het niet helemaal een impulsaankoop, want ik had er al eens naar gekeken, en vond (en vind) het een vreselijk lelijk en lomp ding. Vandaar dat begin dit jaar gekozen is voor de 610 die een touch screen bediening heeft en ook erg mooi is. Achteraf was de 610 toch misschien geen optimale keuze, vanwege de onbetrouwbaarheid (tot nu toe) en het gemis van de course functionaliteit. Dat deed ik heel vaak, en dat mis ik echt op de 610. De bediening van de 610 is super, en zoveel beter dan van de 405. Bovendien doet de 610 verder alles wat ik wil. Maar ja, een apparaat dat zowel waterdicht is, duidelijke letters heeft, veel schermen heeft en een prima course functionaliteit heeft, is dan wel erg aanlokkelijk, zeker als je al enkele maanden met een 610 loopt die niet betrouwbaar is. Ik heb nog geen enkele loop normale waarden kunnen uitlezen. De 405 is dus bij deze met pensioen en vervangen door de 310XT. Inmiddels ligt het geval aan de lader. Inmiddels heb ik wel al ontdekt dat ondanks alle opties van de 310XT de 610 als enige een run/walk alert heeft. En laat dát voor mij nou het allerbelangrijkste zijn aan een horloge. Jammer, want ik dacht dat de 310XT dat ook had.

Helaas denk ik nu te weten waarom ik vanmiddag zo super geirriteerd was en niks lekker liep (behalve mijn benen), want ik heb kennelijk iets verkeerds gegeten. Ik loop aan alle kanten leeg, ben zo slap als een vaatdoek en erg witjes.

Het spelen met de 310XT moet ik dus even uitstellen tot morgen! Ik hoop dat het dan allemaal weer OK is.

Gegevens:

* totaal 5 km
* temp 21 – klam
* HR niet gemeten
* cadence niet gemeten
* pace geen gegevens

okt 88 km – 2012 totaal 1.759 km

16.10.2012 – hitland 8,5 km

Vandaag een rustig rondje na de ruim 30 km van afgelopen weekend. Alles voelde prima en ik besloot mijn voeten maar te verwennen met de Merrells die lekker licht zijn en ruim rond de tenen. Mijn arme teentjes hadden natuurlijk aan het einde van de run van zondag nogal wat te verduren gehad in de te kleine Brooks. Beetje jammer wel. Ongelukkig genoeg had ik toevallig links geen toe protector gebruikt. Rechts gelukkig wel.

Hoewel het vanmorgen somber, donker en vooral erg nat was, klaarde het ineens op en scheen het zonnetje. Ik was dus ook veel te warm gekleed met mijn lange mouwen shirt en onderhemd. Ik moet toch eens beter de kledingtabel in mijn hoofd stampen waar precies aangegeven wordt wat je aan moet trekken bij welke temperatuur. Maar vanmorgen was het ook zo koud en somber, dat ik het echt niet goed kon inschatten.

Maar het was weer geweldig onderweg. Eerst een grote buizerd die vlak langs me heen vloog en dichtbij bleef. Waarschijnlijk stoorde ik hem net bij het zoeken naar een prooi. Verder veel ganzen en winterkoninkjes. Dat geluid is zo herkenbaar! Een enkele grote zilver reiger en natuurlijk veel gewone reigers. Maar in deze periode is het natuurlijk super genieten van alle paddenstoelen!

Dat is nou het voordeel als je niet alleen maar op een klokje aan het loeren bent, maar gewoon lekker aan het lopen bent. Het enige dat deze keer een beetje storend was, was het getik van mijn metronoom af en toe. Ik wilde namelijk wel op een zo hoog mogelijke cadans lopen, juist vanwege het herstel moment na zondag. En daar helpt de metronoom goed bij. Op de terugweg lekker keihard tegenwind zodat je lekker kunt ‘hellen’. Het ging nog sneller dan de heenweg ook. Misschien omdat ik lekker was ingelopen.

Maar verder was het weer een zalig ommetje.

Gegevens:

* totaal 8,6 km
* temp 13
* HR niet gemeten
* cadence 172 met metronoom

okt 83km – 2012 totaal 1.754 km

**09.10.2012 – hitland 11 km**

Vandaag een zalig rondje gelopen. Eerst vanmorgen een ziekenhuis ochtendje gehad met een vervelende test. Terug naar het rondje van vandaag. Binnen het schema heb ik veel vrijheid en dat is heerlijk. Het was vanmiddag weer top weer en het is zo fijn dat ik naar gelang het weer en hoe ik me voel een beetje kan rommelen binnen het framework van het schema. Het weekend ligt natuurlijk helemaal vast. Vandaag wilde ik de Merrell schoenen weer even proberen, dus was het plan om 2×15 minuten te lopen, eenmaal een lap op de Merrells, eenmaal een lap op de Kinvara. Het eerste rondje ging lekker en voordat ik het wist was het eerste rondje al gedaan. Dan toch maar een rondje erachteraan, en dan niet meer RWR (op ratio van 2/30) maar gewoon rustig achter elkaar door hobbelen. Daarna toch mezelf richting de auto gedwongen om schoenen te ruilen, want het is onverstandig om te lang op de Merrell door te lopen (soort blotevoeten schoentje). Daarna dus snel de Kinvara aangetrokken voor nog een rondje, want anders was het een beetje kort. Voordat ik pap gezegd had was het derde lapje ook al voorbij en rommelde ik tot slot nog even lekker met een stukje rustig dobberen, even kort sprintje, rustig dobberen en een sprintje als slot. WOW. Heerlijk.

Voor de grap de tijden van de laps ook al liep ik dus totaal niet op tijd en kon ik alleen af en toe zien wat ik op dat moment liep, maar dit lees ik dus nu achteraf uit:

lap 1 (15 minuten RWR op ratio van 2/30): 6.12 min/km – Merrell
lap 2 (15 minuten doorhobbelen): 6.10 min/km – Merrell
lap 3 (15 minuten RWR op ratio van 2/30): 6.07 min/km – Kinvara
lap 4: RWR met sprintjes ertussendoor maximale snelheid 4.30 min/km

Wie het begrijpt mag het zeggen. Alle rondjes waren dus ongeveer even snel (of langzaam hoe je het wilt zien), maar het is vooral lap 1 en 2 die ik opzienbarend vind. Want lap 2 duurde eeuwen voor mijn gevoel zo achter elkaar (ook al loop ik rustig 2 uur achter elkaar te hobbelen maar vandaag voelde het zo), en voelde vermoeiender dan lap 1. Grappig.

Helaas geen HF want ik droeg geen hartslag meter. Volgende keer weer. Op naar de volgende training van donderdag en dan zondag de lange duurloop.

Gegevens:

* totaal 11,5 km
* temp 11

okt 37 km – 2012 totaal 1.708 km

**04.10.2012 – hitland 7,5 km – totaal 8,5 km**

Vandaag een rondje in de regen. Maakt me eigenlijk niets uit, want ik moet toch naar buiten. Bovendien is het altijd wel bijzonder als het regent. Net alsof alles ‘stiller’ is buiten en een beetje de adem inhoudt. Nou ja, zo ervaar ik het in ieder geval. Weinig wandelaars en maar een enkele loper. Wel veel vogels vandaag!

Eerst een torenvalkje dat geirriteerd wegvloog toen ik langs kwam sukkelen. Daarna een geweldige grote zilverreiger in het veld. Blijft bijzonder om zo’n witte vogel te zien staan en ik ben blij dat ze er weer zijn. Ik hoop binnenkort een keer de roerdomp te spotten die ik meende te zien ergens tijdens een wandeling. Dat zou echt een kadootje zijn van de run want die zijn erg bijzonder. Enkele jaren geleden – toen ik in het gebied met een oud studiegenoot aan het fietsen was – stond er in oktober ineens een zwarte ooievaar in het weiland. Beetje verdwaald op zijn migratie. Dat zou natuurlijk helemaal fantastisch zijn om die weer een keer te zien. Als je maar goed om je heen kijkt tijdens het lopen, zie en hoor je van alles. Onderstaande foto’s maakte ik op 1 oktober 2007 toen ik de zwarte ooievaar spotte. De grote zilverreiger zat er dus vandaag ook weer en de ooievaars zijn hier ook een bekende verschijning. Die dag in 2007 zaten ze er dus ineens alle drie!

Vanmiddag mijn Garmin 610 wegsturen naar Garmin. Iedere loop springt de pace ineens naar 1.51 min/km en blijft daar dan hangen. Tijdens de GNR zie ik alleen een rechte lijn qua pace op 1.51 min/km dus dat is niet zo nuttig. Ik zal de garmin wel missen de komende dagen want ik maak natuurlijk volop gebruik van de RWR alert die erop zit zodat ik nooit op het horloge hoef te kijken (en dus lekker van de vogels kan genieten).

Overigens had ik vandaag ook weer een aanvaring met een hond. Ik liep netjes langs iemand die de hond (notabene) aan de riem had. Mijn woef naast me, niks aan de hand. Ineens neemt de Malamute een schuiver naar rechts om even mijn hond te bekijken en bonkt zo tegen mijn knie aan. Ik val gelukkig niet, want ik was al op mijn hoede en omdat ik sukkel ben ik goed in balans. Maar ik vond het heel vreemd. Wederom geen ‘sorry’ ofzo, helemaal niets. En dat snap ik dus werkelijk niet. Het kan gebeuren (idioot natuurlijk zeker als je de hond al aan de riem hebt) maar zeg dan tenminste iets. Er gebeurde gelukkig niks, maar begrijpen doe ik het nog steeds niet. Jammer dat die ene wandelaar met hond in de regen nou net deze was……

Op naar de volgende run.

Gegevens:

* totaal 8,5 km
* temp 11 – regen

okt 17 km – 2012 totaal 1.688 km

**29.09.2012 – hitland 5 km – totaal 6,5 km**

Lekker loopje na thuiskomst alleen die luchtkwaliteit hier is natuurlijk bagger. Ik merkte het direct ook al was ik het eigenlijk vergeten. Het was immers mooi weer vanaf thuiskomst en met mooi weer ziet het er zo vriendelijk uit (zelfs hier in Nederland). Maar tijdens het lopen kon ik goed merken dat ik niet meer aan zee aan het lopen was in schonere lucht. Wat een verschil! In de UK kan ik gewoon uren blijven lopen!

Cadans lag op 170 zonder metronoom. Ik voelde ook geen enkel pijntje van de lange run van eergisteren dus ik ben dik tevreden.

Gegevens:

* totaal 6,5 km
* temp 13

sep 183 km – 2012 totaal 1.671 km

**24.06.2012 – testrun – loopband, hitland en weesp 5 km wedstrijd**

Nog steeds met de holter in de hoop iets te ‘vangen’ dat een gek gevoel zou kunnen verklaren. Maar daarvoor moest ik dus altijd nog in het rood lopen, wat me vrijdag rond het ziekenhuis niet lukte. Omdat het slecht weer zou worden op zondag, dan maar zaterdag avond eerst op de loopband gelopen. dat was op zich wel weer leuk om te doen, maar had niet het gewenste resultaat. Ik kreeg het alleen maar ontzettend warm, maar mijn hartslag kwam niet in de buurt. Toen besloten om samen met S. naar Hitland te gaan om tegen de dijk op en af te lopen. Daar viel ik meteen in de eerste ronde omdat ik struikelde over een opstaand stukje asfalt toen ik weer om wilde keren over de weg. Niet slim. Broek niet kapot, wel een geschaafde arm en knie en bovendien viel ik ook nog op mijn schouder die aanvankelijk pijn deed, maar inmiddels niet meer gelukkig. Het toeval wilde dat ik weer met een flesje liep, net zoals vorig jaar toen ik zo hard tijdens een langzame duurloop viel. Goede valbrekers die dingen! Direct na de valpartij stapte ik woest in de auto maar ik bedacht al snel dat dat ook niet zo zinvol was en besloot dus maar de training alsnog te starten. S. moedigde me aan zodat ik even ‘door’ zou lopen, maar hoewel het niet slecht ging, kwam ook nu mijn hartslag niet in de buurt van het ‘rood’. Pas toen we een stukje verder reden en het wederom probeerden op een langer oplopend stukje ging het goed en kwam mijn hartslag zelfs tot 177 tot mijn verrassing. Ik heb ook keihard gerend, en haalde tot vier keer toe de 17,2 km/uur tijdens het stukje dat een beetje naar beneden liep. Dat was dus blijkbaar genoeg om de HF even omhoog te jagen, iets dat ik normaal natuurlijk nooit doe en al helemaal niet op deze manier. Maar doel bereikt.

Toch besloten we dat die run in Weesp dan ook maar door moest gaan ondanks de weersvoorspelling, omdat ik niet het gevoel heb gehad en volgens mij alles dus prima ging tijdens de training. En dat hebben we geweten!

Zondagochtend goot het al en waaide het ook nog eens hard. Maar goed, aangekleed en dan maar op weg gegaan richting Weesp voor de 5 km run. Meer zou ik echt niet gekund hebben, want ik was inmiddels best al vermoeid door twee dagen achter elkaar voluit hardlopen. Parkeren moest op een weiland en we waren benieuwd of we ooit nog van het weiland af zouden kunnen komen door de modder. Maar goed, het parkeren lukte en daarna liepen we door de regen naar de inschrijfbalie in een tentje.

Daarna was het wachten geblazen. Van inlopen was geen sprake met dit pestweer. Ik had me omgekleed en gelukkig had ik nog een weggooi poncho meegenomen, want dat is wel lekker tijdens het wachten in het startvak. Eerst gingen de kinderen op pad voor de 2,5 km run. Er werd al gewaarschuwd dat het eerste stukje glibberig zou zijn en dat je vooral over de matten moest lopen. Ik baalde er een beetje van, wat juist het einde zou belangrijk zijn voor mij, als ik vaart zou maken voor de finish. Dat kon dus nu helemaal niet met de modder voor de eindstreep en de rare bocht.

klik voor groot

Maar goed, al snel stond iedereen in het startvak en ging de 5km op weg. Over het gras, even naar boven en de weg op. Het waaide behoorlijk en het voelde al zwaar bij de start. Hf was al hoog maar ik moest doorzetten voor de meting. Zo sukkelde ik door op weg naar het keerpunt. Daar zag ik dat er maar drie dames voor me liepen. En zo probeerde ik dus dame drie in te halen. Allemaal voor een goed doel. Echt snel ging het niet, maar er stond aardig wat wind en ik was best moe. Grappig genoeg ging mijn HF niet echt omhoog. Geen geslaagde meting dus maar ik heb mijn best gedaan. Eindtijd was met 27.04 niet om over naar huis te schrijven maar met de wind nog niet gek. Was wel derde dame maar deze keer geen prijs 🙂

Gelukkig konden we ook vertrekken van het weiland. De deelnemers aan de halve die later weg wilden, moesten met trekker weg worden gesleept.

Na deze run de holter teruggebracht in hoofddorp en zo kwam er een einde aan 48 uur met holter en heel wat zware kilometertjes.

Gegevens:

* totaal 7 km op 23.06 en 5 km tijdens weesp run
* temp 14 – harde regen en veel wind

rondje in google earth openen

juni 121 km – 2012 totaal 1.135 km

04.03.2012 – hitland 11 km

Vandaag het eerste rondje na de kaakchirurg afgelopen vrijdag. Toch opvallend dat ik binnen 48 uur alweer aan het lopen ben. Ik heb eigenlijk nergens last van. Geen dikke of blauwe wang en geen pijn. Ook tijdens het lopen voelde ik niks en ik durfde dat ook wel aan omdat ik geen bloeding heb gehad (ondanks de bloedverdunning). Nou had (en heb) ik wel verblijfsnaaldjes in mijn oor en wang, dus misschien helpt dat ook mee, maar voorlopig ben ik dus een gelukkig mens.

Ik moest wel even nadenken wat ik wilde lopen dan vandaag. Ik koos dan maar voor een mengsel van een duurloopje en een tempoloopje en knipte mijn route van vandaag in twee stukken. Op die manier zou ik niet vermoeid raken maar, een beetje doorlopen en toch lekker kunnen genieten. En dat laatste deed ik: ik zag de eerste grutto’s in het weiland en een grote zilverreiger. Ondanks de mist en de nevel die het ook al niet makkelijker maakte om te lopen, kon ik nog net de zilverreiger onderscheiden en dat is altijd erg mooi. Ik bedenk nu dat ik even had moeten gaan kijken of de ooievaars al op het nest zitten. Volgende keer dus een ommetje over de dijk om te kijken!

Hoewel ik aanvankelijk een beetje strammig en langzaam was, liep ik al snel lekker te dieselen en was mijn cadans en ademhaling mooi in evenwicht. En zo sukkelde ik lekker op mijn gemakje door het natuurgebied.

Overigens kreeg ik gisteren een heel aardig HM schema van 9 weken. Net een aardige lengte (iets langer dan 6 weken, korter dan 12) en bedoeld om het tempo wat omhoog te brengen en dus niet zozeer om de afstand te kunnen afleggen (wat natuurlijk geen probleem meer is). Het is (natuurlijk) een mix van duurloopjes, met intervallen en tempolopen, maar net weer wat anders dan het schema van Steffny (dat is een stuk saaier en doet bijna iedere week eenzelfde soort programma). Misschien switch ik dus toch wel naar een HM schema voor Edinburgh (eind mei) in plaats van eerst het schema voor een snellere 10 km (15 april) gevolgd door een HM schema.

Vandaag merkte ik weer dat mijn motivatie om te lopen dus echt niet voortkomt uit geneuzel over secondes en minuten, maar puur uit het lopen zelf en het genieten van alles om me heen. Dat het met wat training gewoon ‘makkelijker’ gaat en ik dus verder kom, dat is eigenlijk het doel van een schema. Als ik dat tenminste kan volhouden en niet verval in junk miles….

Op naar de volgende run.

Gegevens:

* totaal 11 km
* temp 6 graden

maart 23 km – 2012 totaal 394 km

**28.02.2012 – week 2 schemadag 3 – rustige duurloop 60 minuten op 75% HR max (totaal 10,5 km)**

Vandaag dan na de tempoloop een rustige ronde. Ik koos de Rottemeren omdat dat qua afstand wel goed uit zou komen. Maar ik heb een hekel aan dat rondje, hoewel het voor de hond prima is, omdat er geen verkeer is en ze lekker los kan lopen op gras of over de weg. Maar misschien was het ook het weer met de hoge luchtvochtigheid en de nevel die me parten speelde. Ik vond het in ieder geval zeer matig en verlangde weer hevig naar de schone, drogere lucht van de UK. Wat een klote land is het toch.

Anyway het rondje ging verder wel OK alleen stopte ik stom genoeg te vroeg omdat ik dacht dat ik er al was. Dat bleek niet zo te zijn, maar inmiddels is (eindelijk) de weg verlegd langs het water en herkende ik het dus niet. Cadans lag op goed ritme voor mijn doen en hartslag was ook goed. Ik liep uiteindelijk toch net iets te snel (of liever; HR was wat te hoog voor deze run). Aan de andere kant, in mei 2011 deed ik precies ditzelfde rondje volgens dit schema. HR gelijk maar ik liep nu 24 sec/km sneller. Dat maakt dus nogal wat uit.Volgende rondje is 120 minuten, dus dan wordt het echt opletten op de hartslag omdat dit schema nu eenmaal een mix is van lopen op hartslag afgewisseld met een tempoloop en een intervaltraining.

Gegevens:

* totaal 10,5 km
* temp 11 graden

rondje in google earth openen

februari 171 km – 2012 totaal 371 km