**21.08.2014 – rottemeren – 1M + 7M + 1M – totaal 16,5 km**

Braintraining vandaag! Vorige week was het nog 6 miles, deze week zou ik er 7 moeten lopen op tempo. Zal mij benieuwen want dit is echt het lastigste deel van mijn schema. Maar iedere keer gaat het achteraf toch wel weer redelijk goed dus vooruit maar.

Omdat het in de nacht flink afkoelt, is er geen reden meer voor een hele vroege start. Ik begon dus vandaag ook pas om 8.30 met de training. Het was vanmorgen ijskoud toen ik opstond (nou ja, in vergelijking tot de voorgaande weken, het was 8 graden) en uiteindelijk trok ik toch weer mijn lange tight aan in plaats van het short dat ik al aangetrokken had. Achteraf misschien niet slim, omdat het zonnetje heerlijk ging schijnen en de temperatuur rap richting de 16 graden klom tijdens de training. Maar ja, dat is all in the game.

Tijdens de warming up met de easy mile trok ik dan ook mijn sleeves al gauw uit. Die passen prima achterin de kleine rugzak bovenop de water bladder. Weg ermee. Na de easy mile van start met de 7 mile run. Ik weet van de vorige keer dat ik niet te snel moet starten omdat ik mezelf toen bijna stuk liep na de eerste 5 km. Rustig aan, de eerste km gaat keurig, de tweede en derde ook. Ik ben alweer bij het begin van de route rond de plas en weet dus al dat ik niet eens het hele rondje rond de plas zal hoeven te lopen omdat dat hele rondje 10,5 km is. Dat maakt samen 13,5 en dat hoeft gelukkig deze keer nog niet. Dat is een opsteker. Vorige week liep ik de route met de klok mee, deze keer tegen de klok in. Later zal blijken dat aan beide opties een nadeel kleeft.

Ik loop richting de molens en het gaat tamelijk goed eigenlijk. De eerste 4 kilometer vliegen voorbij, kilometer 5 komt in beeld en alles gaat prima. Ik rommel wel weer wat met metronoom en cadans en ik heb geen idee waarom dat nou niet lekker loopt. Ik sla linksaf bij de snelweg en loop weer de andere kant op. Het waait maar heel licht en ik heb hier wel de wind op kop. Ik zet de metronoom uit want het irriteert me en het loopt niet goed. Kilometer 7 en ik zie ineens dat ik toch 7 seconden kwijt ben. Wasda nou? Vervelend maar ik doe maar net alsof ik het niet zie. Doorlopen. Eerst richting de 8 kilometer en daarna nog maar 2 kilometer tot het 10 kilometer punt. Toch struggle ik een beetje. Achteraf denk ik dat het op zich makkelijker ging al dan vorige week op de 10 km, maar het is echt nog steeds geen easy ride op deze manier. Ik verlies weer seconden op het ophaalbruggetje dat steil is. Daarna even naar beneden en vanaf daar is het nog maar een klein stukje. Maar dan gebeurt het. De weg loopt daar eventjes omhoog. En ik kom er eigenlijk niet normaal tegenop. Ik zet drie wandelpassen maar ik ben natuurlijk totaal uit mijn ritme. Komaan, nog een piepklein stukje, eigenlijk nog maar 500 meter en ik ga versnellen. Dat gaat prima, ik loop ineens een stuk sneller maar zo kan ik even tijd ‘goedmaken’. Ik klok toch af op 7 mile precies in plaats van even door te trekken naar de 12 km rond. Stom, want na het oplopende stukje weg is het weer helemaal vlak en had ik gewoon wat tijd weer weg kunnen draven. In ieder geval heb ik doorgezet, en heb ik niet gemakzuchtig opgegeven omdat het wat zwaarder liep dan gedacht. Dit is nu eenmaal mijn zwakke punt en daar zal ik wat harder aan moeten trekken. Over 2 weken weer een langere temporun, volgende week even een stapje terug qua afstand en dat zou dan veel makkelijker moeten gaan. Ben benieuwd!

Nu eerst zaterdag weer een lange training.

Gegevens:

* 16 km
* temp 13

aug 193 km – 2014 totaal 1.940 km

**19.08.2014 – roeibanen – mixed interval – totaal 12 km**

Vandaag weer een mixed interval op het programma net zoals vorige week. Het verschil zat in de tweede lap, die was deze keer geen 1.600 meter maar 2.000 meter. De rest was gelijk, dus 3.000 – 2.000 – 1.000 – 800 met een active recovery van 2 minuten. Schema was daarbij HM tempo – 10 km tempo – 5 km tempo – 3 km tempo. Ook vandaag weer een fors windje zoals vorige week maar deze keer met een W tot ZW wind, dus soms zijwind en soms wind tegen of in de rug. He was dus minder heftig dan vorige week waar ik echt steeds tegen de wind in moest boksen en daarna een rondje met de wind mee kon lopen.

Omdat de temperatuur flink gezakt is, hoefde ik eindelijk niet vroeg op om te gaan lopen. Dat was maar goed ook want om 5 uur kletterde de regen nog tegen het raam en onweerde het ook nog eens. Ik draaide me nog eens lekker om en pas tegen 7 uur ging ik me klaar maken voor de run. Omdat ik daarna nog allerlei mailtjes zat te beantwoorden over een plannetje voor volgend jaar, startte ik uiteindelijk pas om 8.30. Het was zo fris bij de start (12 graden) dat ik als koukleum mijn korte short omruilde voor een zomer tight! Dat voelde heerlijk want op de open roeibaan is het echt koud met de wind erbij. Goede keuze!

Helaas bleken er allerlei vrachtwagens af en aan te rijden toen ik op de roeibaan aankwam. Ze waren iets bij het water aan het doen en daardoor kon ik niet starten bij het laatste meethuisje aan het einde van de baan. Ook best, ik koos dan maar voor het huisje op het 1.000 meter punt, en zou dus rondjes van 500 meter maken in plaats van 400 meter. Ook wel weer eens een goede oefening!

Woef had er wel zin in en pakte constant mijn hand vast bij het opwarmen.Ik vind dat zo schattig. Het hoort bij het ras, maar pas sinds kort doet ze dat. Waarschijnlijk mocht ze het vroeger niet bij de vorige baas.

Maar na de warming up was het voorbij met het gezellige gedoe tussen waf en mij en moest er echt even gewerkt worden. Ik was erg benieuwd hoe het zou gaan. Gisteren ging de training al erg goed, maar het leuke van het schema is eigenlijk steeds het onbekende. Vorige week was het schema immers net iets anders dan vandaag en dat is dus wel een uitdaging.

Als het piepje van mijn horloge klinkt, gaan we dus op pad voor de eerste lap van 3.000 meter. Tempo moet lukken ondanks de wind. Maar mijn uitdaging is niet zozeer snelheid als wel ‘volhouden’ en de hartslag. Dus vooruit maar. Lopen! Het is erg lastig om op de eerste km in te schatten hoe snel ik moet lopen, want in dit eerste rondje begin ik met wind mee, en zal dus straks wind tegen hebben. Hoe moet ik dat nu verdelen? De eerste 1.000 mtr gaat goed maar eigenlijk registreer ik niet bewust wat het tempo was. Ook raar. Ik loop verder en kijk op de helft. Het ziet er wel goed uit volgens mij maar pas in de derde kilometer zie ik dat ik veel te hard ga. Zelfs als ik een beetje ga inhouden, zal ik nog veel te snel uitkomen. Op zich leuk dat het kan en lukt, maar ik heb nog 3 andere laps te doen en die moeten ook goed en sneller dan deze….. Ik besluit dus op het laatste lapje van 500 meter maar ietsje in te houden en mooi op de metronoom te lopen. Ik klok af op een fraaie tijd die wel te snel is. Nou ja, eens kijken wat ik er nog meer uit kan persen allemaal.

Ik ben natuurlijk bij het huisje uitgekomen (laps zijn immers 500 mtr) dus ik neem wat perensap en ga snel weer verder voordat het piepje klinkt. Op naar de 2.000 mtr lap. Dat zal nieuw zijn want vorige week was het nog 1.600 mtr. Als ik met de zijwind loop, vliegen er twee lepelaars vlak boven me. Wat is dat toch gaaf. Ik weet dat ik erover blijf zeuren maar ik blijf het bijzonder vinden. Altijd weer een kadootje. Het is nog steeds droog en het is een prima temperatuur op zich. Jammer van die wind maar goed. dat hoort er allemaal bij. Ik hoef maar vier rondjes bij het huisje te lopen en ik probeer weer zo goed mogelijk te doseren. Dat valt nog niet eens mee merk ik. Maar ik klok af op een tempo ongeveer gelijk aan de eerste keer dus ik kan tevreden zijn denk ik. Het is op zich niet zo te vergelijken want in de eerste week startte ik met een lap van 2.000 mtr en moest ik daarna 1.600 meter lopen op dit tempo, nu startte ik met 3.000 mtr en moet ik 2.000 meter lopen op dit tempo. Zo zie je maar hoe je het lichaam voor de gek kunt houden, want ik liep nu sneller en verder!

Weer even een slokje perensap en ik ben alweer bijna klaar voor de derde ronde. Dat is nu een eitje want het zal maar 1.000 meter zijn. Zo verleg je dus steeds een grens! Ik doe weer mijn uiterste best om te doseren. Misschien gaat het tegen de wind in nog wel lekkerder dan met de wind mee, maar de wind lijkt steeds te draaien tussen zijwind en wind mee of tegen. Kom… het zijn maar twee lapjes. Gelukkig heb ik geen enkele keer last gehad van de rijdende wagens, en dat is wel fijn met een loslopende waf bij me in de buurt. Ik bof echt enorm hiermee! Ik klok de lap af een fraaie tijd, 18 sec sneller dan vorige week. Bijzonder dit en ik kan dus tevreden zijn.

Dan het laatste lapje. Vorige week smokkelde ik nog door alleen maar met de wind mee te lopen, deze keer loop ik gewoon mijn rondje zoals het uitkomt en zal ik ongeveer half/half lopen. Maar eens even zien wat me dat gaat brengen. Nu mag ik dus even sneller lopen. Voluit maar niet racen en niet op de top. Gewoon ‘normaal snel’. Ik zet de metronoom uit want ik weet dat ik op de 800 mtr beter loop zonder. Hoe gek dat ook klinkt en ik zal dat eens moeten uitzoeken waarom dat is. Zodra ik mijn hartslag boven de 160 uit zie komen weet ik dat het goed zal gaan en dat ik verder kan doortrekken. Dat voelt ook prima en ik ‘glij’ als het ware naar het einde toe van de lap. Als de hartslag blijft hangen op 158 kan ik niet meer verder versnellen. Ik ben dik tevreden.

Na de intervallen een lekkere easy mile en daar experimenteer ik wat met de cadans en het tempo. Na de mile de cool down en die is een beetje kort omdat ik nu eenmaal niet van het einde van de baan kom. Ik vind het prima zo, mijn hartslag is al helemaal hersteld en ik voel me prima.

Woef blij, ik blij. Op naar de volgende uitdaging, aanstaande donderdag weer een tempo ronde maar 2.000 meter langer dan vorige week. Elke keer wat anders en steeds blijkt het toch prima te lukken allemaal!

Gegevens:

* 12 km
* temp 13 – winderig W/ZW wind kracht 5

aug 177 km – 2014 totaal 1.923 km

**18.08.2014 – rottemeren – 8M – totaal 16 km**

Vandaag weer een MAF rondje op het programma net zoals vorige week. Toen vergiste ik me nog in de afstand, het had 8 mile moeten zijn en ik liep er 9. Vandaag wist ik zeker dat het 8 miles moesten zijn.

Gek genoeg werd ik zelf wakker rond 5 uur en was ik dus net voor de wekker wakker. Het was nog donker buiten, ik hoorde de wind en het leek ook wel te regenen. Ik griste mijn kleding van de stoel die ik had klaargelegd en ontdekte dat er eigenlijk niet echt was droog geworden na de wasbeurt van gisteren. Lekker dan. Gauw dus even zoeken naar mijn andere sport BH en mijn andere shortje. Dat was snel gevonden en ik was dus ook gauw omgekleed. Naar beneden, wat warm water en even trainen met de K5. Ook dat ging aardig goed dus dat was weer een opsteker. Vanaf deze week ga ik de laatste 6 weken weer elke dag trainen en de weerstand opvoeren tot aan de loopdag. Ik heb nu de laatste weken alleen onderhouden op 80 cmH2O en dat was prima. Maar nu dus weer even verder.

Woeffie had al vroeg gegeten en rond 6 uur gaan we op pad richting de start. Het weer ziet er niet erg hoopvol uit. Het lijkt me ook behoorlijk fris want de thermometer in de auto wijst maar 13 graden aan. Had ik nou maar lekker mijn lange zomer tight aangetrokken. Brrrrrr. Als ik bij de start kom, is het droog. Ik zag vanaf de weg een grote groep lepelaars vrij dichtbij. Wat jammer dat ik geen camera bij me heb maar voor de zekerheid probeer ik het toch maar met de camera van de telefoon. Het lijkt nergens op maar op onderstaande foto is met wat fantasie het groepje lepelaars te ontdekken.

klik voor groot

Daarna gauw door naar het startpunt. Voor de zekerheid trek ik mijn no rain sleeves aan en daar ben ik weer erg blij mee als ik uit de auto stap. Wat is het koud! Ik krijg bijna de neiging om weer lekker de auto in te stappen en naar huis te rijden. Hoe moet ik ooit warm worden in dit weer? Maar goed, woeffie wil ook uit dus al snel lopen we toch maar onze warming up te doen. Ik doe niet mijn regenjack aan, want het lijkt droog en zo met de sleeves gaat het net. Mijn benen voelen wel erg koud en ik zie aan mijn hartslag dat ik het koud heb. Na een korte warming up van 800 meter ga ik van start voor de MAF training. Die zal toch niet snel gaan en met deze kou warm ik toch niet echt op dus van start maar dan!

De eerste twee kilometers vliegen voorbij. Ik probeer ook nog een beetje naar alle vogels te kijken en ondertussen hou ik mijn tempo en hartslag in de gaten. Hoe lager hoe beter. Rustig hobbel ik voort. Na ruim 4 kilometer ben ik weer bij de start van het rondje om de grote plas en ik reken snel uit dat ik dus niet uit zal komen voor een 13 km kern rondje. Dat wordt eerder 14,5 maar vooruit maar. Ik heb ook geen zin om drie keer een rondje om de roeibaan te lopen dus ik loop maar door. Eerst naar de molens, langs de snelweg en weer de andere kant op voor het langste stuk.

Vorige week waaide het heel erg hard en had ik vooral tegenwind. Toch kan dat helemaal niet, want als ik op een stuk tegenwind zou hebben gehad, dan moet ik ook echt een stuk wind mee hebben gehad. Dus ik snap niet waarom ik vorige week zoveel last van de wind had en deze keer niet. Ik heb nu een zijwind, en dat maakt het lopen een stuk makkelijker maar het verschil met vorige week is groot. Ik heb nu geen enkele moeite om mijn hartslag laag te houden en mijn tempo ligt ruim 20 sec/km sneller nu. Wie het begrijpt mag het zeggen.

In ieder geval ben ik alweer bijna bij het restaurantje en is de route alweer bijna op de helft. Het loopt makkelijk, de metronoom tikt en mijn ademhaling blijft ook netjes. Ik mijmer wat over cadans, ademhaling en paslengte. Waarom voelt het ene nou zo makkelijk en het andere niet. Eergisteren had ik ook een cadans van 170 met een stride length van 0.92 mtr, nu liep ik een stuk langzamer op 0.85 mtr. Maar wat voelt dat dan makkelijk! Is nu het geheim voor mij om de cadans simpelweg verder omhoog te brengen met gelijkblijvende paslengte? Dat werkt wiskundig prima maar in de praktijk valt dat soms niet mee. Ik wee het niet. Het blijft een raar spelletje.

Omdat ik zo lekker aan het denken ben, schiet het aardig op met de afstand en voordat ik er erg in heb loop ik alweer over de ophaalbrug. Straks lekker met een soort windje mee het laatste stukje. Mijn tempo is totaal vlak, alles gaat prima. Het laatste stukje vliegt ook zo om. Ik weet al dat ik de doel afstand ga overschrijden. Dat was niet de bedoeling, maar ik kwam te ver van de start weer uit qua rondje en dus moest ik nog even doorlopen. Maakte niet uit, want het ging prima.

Na de kern van 14,5 klok ik af. Ik maak nog een kiekje van de route. Ik ben enkele keren natgeregend en was dus heel blij met mijn sleeves. Als ik bijna bij de auto ben, breekt de hemel open. Wat een bui! We waren net weer droog en zijn nu inmiddels weer helemaal doorweekt. Arme woef. Ik hobbel snel terug naar de auto, trek mijn hoodie aan en ga woef afdrogen. Zij is al snel weer lekker warm met haar equafleece jasje!

De training ging prima. Dit is mijn beste MAF rondje tot nu toe. Zeker op een afstand van 14,5 km. Ik ben dik tevreden. Op naar morgen, dan staat er weer een mixed interval op het programma.

klik voor groot

Gegevens:

* 16 km
* temp 13 – winderig en regenbuien

aug 165 km – 2014 totaal 1.911 km

**16.08.2014 – week 9: rottemeren – 1M + 8M + 1M – totaal 19 km**

Vandaag weer een nieuwe uitdaging. Grappig genoeg zie ik in de historie dat ik in november 2013 een kort schema heb gevolgd voor de Bruggenloop dat qua trainingsonderdelen wel hier iets op lijkt. Een tempo rondje, een ‘draafrondje’ en een duurloop. Ook toen waren de tempo rondjes en de draafrondjes een uitdaging voor me. Jammer genoeg was toen de langste tempo ronde maar 8 km en dat merkte ik dus goed bij de Bruggenloop in december (15k).

Voor vandaag stond als kern 13,5 km op het programma op M tempo. Nou loop ik een beetje te klungelen met mijn tijden, want mijn HM en M tempo ligt totaal niet in lijn met mijn 5K en 10K tijden. Dat maakt het dus erg lastig om de juiste trainings pace te bepalen. Enerzijds moet de training voldoende prikkel vormen voor progressie, anderzijds mag het tempo zeker niet te hoog zijn, aangezien je daar alleen maar mee afbreekt en niet opbouwt. Lastig! In ieder geval zou deze training dus sneller moeten zijn dan de lange duurlopen die ik ook al gedaan heb (en waarvan er nog twee op het schema staan) en minder snel dan de tempo rondjes (zoals van afgelopen donderdag). Vooraf dus een realistische pace vastgesteld en dat zou het moeten gaan worden.

klik voor groot

De wekker ging weer vrij vroeg en rond 5.45 gingen we op pad naar de startlocatie. Fiets en woef weer achterin. Het had rond 4 uur keihard geregend, maar het was gelukkig droog toen we bij de baan aankwamen. Snel de fiets eruit en op pad. Nog even met sleeves aan vanwege de frisse ochtend, maar die zou ik al snel weer uitdoen. Ideale dingen! Voor de zekerheid een regenjack en de jas voor woef in de fiets tas.

Omdat ik koos voor de start ‘buitenom’ had ik bij het bruggetje al de eerste 800 meter warming up te pakken. De hele baan van 2 kilometer lag op deze manier dus nog voor me om te gebruiken voor de warming up en ik startte mijn lap voor de easy mile warming up. Rustig langs het water hobbelen. Sleeves uit en kijken naar de vogels in de ochtendschemering. Het was helemaal geen gek weer, gelukkig geen wind deze keer! Zo kon ik mooi de eerste training kijken hoe het zou gaan zonder dat ik gehinderd zou worden door harde wind.

Na de easy mile moet ik er dan toch echt aan geloven en maak ik tempo. Minder snel dan donderdag, sneller dan vorig weekend en zeker sneller dan de MAF ronde van maandag! Metronoom gaat ook aan en ik loop….. De eerste kilometer vliegt voorbij en ik zeg tegen S dat we op schema liggen. Een keurig tempo voor de eerste kilometer. Dat is netjes, dit nu even volhouden. Ik zal in ieder geval de hele plas om moeten lopen en dan nog een stukje om de kern van 13,5 vol te maken. In de tweede kilometer vliegt er ineens een vliegje in mijn oog en noodgedwongen kom ik tot stilstand maar gelukkig is het beestje snel weg. Met lenzen is dat geen feest! Gauw door en de tweede kilometer wordt ook nog keurig op schema afgelegd. Zo hobbelen we door en ik kijk wel geregeld op mijn horloge naar de pace en de hartslag. Die hartslag ziet er nog prima uit. Kilometer drie en vier gaan ook prima, ook al heb ik de pest aan de weg richting de molens met het schuin aflopende wegdek! We slaan linksaf om weer aan de andere kant van het water uit te komen en ik zie al dat ik wat te snel ga omdat ik al aardig wat ‘seconden’ winst heb op de doorkom tijden. Niet te gek maken en kijken waar het schip strandt dan maar. Het is niet enorm ver!

klik voor groot

We praten niet veel, ik let op mijn ademhaling en de cadans en probeer zo ontspannen mogelijk te lopen. Af en toe klinkt mijn ‘op schema’ en dat is het een beetje. Het is nog rustig onderweg, ondanks het mooie weer. Geen wandelaars en weinig tot geen fietsers.

klik voor groot

We lopen richting de ophaalbrug en daar gaat ineens het accu lampje flikkeren. Ik ben uit mijn ritme, en uit de cadans en het loopt niet meer zo lekker. Ik hou het tempo wel netjes vast maar ik hijg een beetje en het loopt gewoon niet zo lekker. Ook al hoef je helemaal geen voeding tot je te nemen tijdens zo’n korte training, ik merk echt dat ik op een lege tank lijk te lopen. Maar dat is dan jammer, ik zal toch nog even een stukje verder moeten. Het gaat alleen niet meer zo soepel en makkelijk. Op zich ook niet eens zo vreemd, want dit is de eerste training op deze manier en op deze afstand. In november vorig jaar was 9,5 km de langste afstand voor een draafrondje. Ik ga er maar van uit dat bij de volgende training ook alleen de laatste paar kilometer pas weer lastig worden en dat dan de eerste 13,5 km heel makkelijk gaan, net zoals nu tot het 10 km punt. Mentaal dingetje denk ik, ik weet het niet. Nadeel van een bekende route misschien ook wel. Je kunt nu immers precies inschatten tot hoever je moet lopen en waar je dan eindelijk kunt stoppen. Weet je dat niet precies, dan blijf je toch makkelijker doorlopen op een of andere manier.

klik voor groot

Hoe het ook zij, de laatste twee kilometer is een beetje een lopen tegen de klok. Ik zie hier inmiddels wat drift komen qua hartslag maar nothing major eigenlijk. Ik denk in vier maal 500 meter om mezelf moed in te praten. S. oppert dat ik misschien wil inkorten? Daar denk ik natuurlijk niet aan. Die 13,5 km ga ik gewoon lopen en nog op tempo ook. Sterker nog, de laatste paar honderd meter ga ik ook nog versnellen en dat lukt prima. Maar ik vind het helemaal lekker als we er zijn en kunnen afklokken. Het zonnetje schijnt inmiddels vrolijk en het ziet er vredig uit op het moerasje zo zonder de wind. Ik heb uiteindelijk niet precies gezien wat de eindtijd nou was, maar dat zie ik zo wel als we thuis zijn. Dat ik ook niet kan rekenen en te ver gelopen heb (8 mile is immers geen 13,5 km) boeit me ook niet. Van te voren had ik 13,5 km op een bepaald tempo vastgelegd in mijn hoofd en dat zou ik dus gaan lopen. Gelukt!

We genieten van de vogels en mijmeren over het gebied. Wat we nog meer kunnen verwachten de komende periode. Het groeit allemaal prachtig en het is echt bijzonder hoe het gebied zich ontwikkelt. Waar kan je nou zo lopen en kijken? Naar lepelaars, kleine zilverreigers, grote zilverreigers, tureluurs, zwanen, diverse soorten ganzen, kluten en meer moois? Omdat het zo stil is, hoor je ook veel geluiden en dat doet me dan denken aan de keren dat ik in de vogelhut in spanje ook bij een soort moerasje zat te wachten. Op de vogel waar ik toen op wachtte (de purperkoet) kan ik hier lang wachten, want dat beestje heeft ook nog een zonnetje nodig. Maar er komt vast van alles nog, als je er maar oog voor hebt. Zo na de inspannende run is het wel lekker om even rustig te kijken en een stukje te hobbelen nog.

klik voor groot

Helaas blijkt er een wielertocht ook over dit stuk baan te lopen, dus we zijn erg blij dat de training erop zit en gaan terug naar de auto. Training gelukt, weer veel geleerd maar ook een opsteker dat het zo goed ging. Op naar de volgende run dan maar weer.

Gegevens:

* 19 km
* temp 16 – zonnig, weinig wind

aug 148 km – 2014 totaal 1.895 km

**14.08.2014 – rottemeren – 1M + 6M + 1M – totaal 15,5 km**

Vandaag weer een tempo rondje op het programma net zoals vorige week. Toen was het rondje een beetje een uitdaging om de zaterdag training ‘goed te maken’ die eigenlijk heel slecht ging.

Ik was eigenlijk wel benieuwd hoe dit zou gaan, want niet alleen is het continu lopen weer een uitdaging voor me, zeker op tempo lopen is weer helemaal wennen en ‘afzien’. Maar het was maar een klein stukje langer dan vorige week, dus de sprong van 8 naar 10 kilometer moet goed te doen zijn. Bovendien is de 10K een mooie mentale mijlpaal als dat goed gaat. Ik heb vorig jaar wel enkele keren een tempo ronde gedaan maar dat bleef meestal rond de 7 kilometer (volgens schema) en 7 kilometer is nu eenmaal geen 10 kilometer. En nee, dat is geen open deur, maar vreemd genoeg merk je het echt tijdens het lopen!

klik voor groot

Maar goed, eerst maar eens de warming up voor vandaag. Ik genoot volop want toen ik langs de baan sukkelde, stond er een grote groep kleine zilverreigers in het ochtend licht. Geweldige vogels en super dat zowel de kleine als de grote variant nu in dit gebied te vinden zijn. Zo’n jong gebied en dan zoveel vogels. Genieten dus! Het zonnetje was er al vroeg bij en al snel werd het tamelijk warm al. Was ik daarom nou zo vroeg vertrokken? Maar goed, niet zeuren, ik ben er nu toch en dat varkentje zullen we wel eens even wassen. Na de inloop fase start ik dus de kern training van 10K op tempo. Metronoom gaat aan en ik ga vol goede moed op pad. Het loopt vrij aardig, het tempo is mooi en al snel zit de eerste 1000 meter erop. Ik loop verder… Over het bruggetje en weer rechtsaf. De zon schijnt inmiddels uitbundig. Ik ben verrast want er was heel ander weer voorspeld! Het is natuurlijk prachtig zo met het zonnetje dat over het water schijnt, maar voor een tempo training zou ik wat minder zon helemaal niet erg vinden.

Ik loop door en kijk toch wel vrij vaak op mijn klokje. Ik denk dat ik de volgende keer maar een alert erop zet voor de pace, zodat ik een beetje weet hoe de vlag erbij hangt zonder te kijken. That said… de actual pace is toch wel heel erg slecht op de garmin 910. De pace kan met ruim 40 sec/km wisselen en dat maakt het lastig om precies maat te houden. Een beetje dikke bomenrij en hoppekee de pace zakt zogenaamd naar ongekende waarde om na de bomen ineens weer naar een snellere pace te schieten. Afstand en tijd zijn dus belangrijk en ik reken voortdurende uit of ik nog een beetje op schema loop. Dat blijkt zo te zijn en ineens zijn de eerste 5 kilometer voorbij.

Maar het wordt toch ook wel erg zwaar merk ik. Vreemd, misschien toch te snel gelopen? Hartslag blijft netjes, ik loop niet echt heel hard maar toch voelt het vermoeid. Niet zeuren nu. Eerst maar eens tot de 8 kilometer zoals vorige week. Daarna nog maar een klein stukje. Zo praat ik mezelf weer moed in onderweg. Het loopt moeizaam. De metronoom gaat uit en weer aan. Welke cadans moet ik nu houden? Een stukje heb ik weer lekker het ritme te pakken. Tempo blijft goed. ik loop richting de snelweg en sla rechtsaf. Oei… die brug daar merk ik ook goed en bovendien is het wegdek spekglad. maar daarna mag ik vanaf de brug naar beneden en daarna ook een klein stukje nog. De wind heb ik inmiddels tegen maar dat is niet erg want het is iets minder warm zo met die zon. Ik loop door. Dit is een vervelend stuk weg dat erg schuin loopt in het horizontale vlak en bovendien ook nog eens vals plat is. Maar niet zeuren nu. Ik weet dat wanneer ik voorbij de laatste molen ben, het niet ver meer zal zijn. Nog een stukje…. daar bij het bord zal ik de 8 kilometer al aantikken. Het is iets minder snel dan vorige week zie ik, maar dat komt vooral door deze laatste helft volgens mij. Ik loop door en weet al dat wanneer ik langs de bomen loop, de garmin weer een rare trage pace aan zal geven. Geeft niet, stug doorlopen, straks komt de correctie wel weer als ik er voorbij ben. Dat gebeurt ook, maar het gaat echt moeizaam. Ik tel de meters en deel alles op in blokjes van 800 meter. Nog een stukje!

Dan kom ik bij de parkeerplaats en maak de fout om linksaf te slaan. Ik reken verkeerd, want ik kom helemaal niet uit qua afstand. Toch maar terug dan en over het bruggetje weer richting de roeibaan. Maar dan gebeurt het…. ik kom werkelijk met de beste wil van de wereld niet op tempo die brug over. Nou is dat weliswaar een heel steil bruggetje maar toch. Ik voel de seconden weg glippen. Ik ren weer naar beneden aan de andere kant en maak me op voor het laatste stukje dan langs de baan. Er staat een dikke labrador langs de baan en ik hoop maar dat hij niet naar mijn helft rent zodat ik over hem zal vallen. De laatste 300 meter…. en ik kan afklokken. Ik ben redelijk tevreden. Dit had ik even nodig als een soort mentaal mijlpaaltje. Slaat nergens op maar toch is het zo.

Woef hijgt er inmiddels ook van, net als ik want het is echt warm geworden. Even een kiekje tijdens de cool down dan maar.

klik voor groot

Ik geniet nu van het zonnetje en de omgeving met alle mooie vogels. Ik anker het moment. Een redelijk goede training die ik heb doorgezet ondanks dat het moeizaam ging en zwaar aanvoelde. Als we verder lopen, komen er grote wolken voor de zon. Ineens is het fris. Ik moet lachen want ik was juist vroeg vertrokken om de warmte voor te zijn en nu betrekt het ineens rap en is het een stuk frisser. Ik denk zelfs dat het gaat regenen straks. Gauw een kiekje van woef.

klik voor groot

De cooldown gaat wel erg rustig maar het kan me niet zoveel schelen. De kerntraining zit er op en ik dribbel braaf de mile uit voor het gevoel. De hartslag blijft alsnog binnen MAF daarbij dus dat valt mee.

Na de easy mile de rest van de cooldown en we gaan weer richting de auto. De training zit er op. Zaterdag een bloktraining op marathon tempo dus dat zou nu eigenlijk een eitje moeten zijn. Zal mij benieuwen. Op naar de volgende run dan maar weer.

Gegevens:

* 15,5 km
* temp 17 – zonnig

aug 129 km – 2014 totaal 1.876 km

**12.08.2014 – roeibanen – mixed interval – totaal 12 km**

Vorige week heb ik ook deze interval training gedaan. Dat ging toen erg goed, maar het was ook super weer zonder een zuchtje wind en met prima temperatuur. Vandaag was dat even anders. De temperatuur was weliswaar goed maar er stond een harde koude wind uit het ZW dus precies tegen op de baan! Niet echt handig voor interval training, want tegen de wind in zou ik veel tijd verliezen en zou ik de kans lopen om mezelf kapot te lopen zodat je met wind mee er bijna niets meer aan hebt en de verloren tijd niet meer goed kunt maken. Maar ik kan het weer niet veranderen, dus ik zal het moeten doen!

Vandaag ook weer vroeg vertrokken en om 6.30 kom ik aanrijden bij de baan. Ik zie tot mijn plezier een grote groep van 10 lepelaars staan. Dat zou toch te gek zijn als die vogels in het gebied zouden blijven komen. Het ziet er goed uit want een groep van 10, dan is meer dan een verdwaalde lepelaar! Maar vandaag ben ik hier niet voor de vogels dus we gaan gauw op pad.

Het is werkelijk ijskoud zo tegen de wind in en ik ben blij dat ik mijn sleeves aan heb getrokken voor het begin. Brrrrrr. Even opwarmen maar ik merk al snel dat de warming up niet lekker loopt zo tegen de wind in. De eerste easy mile op recovery pace gaat ook moeizaam. Alles blijft koud en ademen gaat ook niet al te makkelijk zo tegen de wind in. Ik hobbel naar het einde van de baan en leg mijn Park Hydro weer bij het meethuisje. Nog een paar honderd meter warming up en dan klinkt het piepje al voor de eerste lap. De training lijkt op die van vorige week, alleen is de eerste ronde nu geen 2000 mtr maar 3000 meter. Toch best een verschil maar dat gaat me vast ook gewoon lukken. Op het laatste piepje ga ik van start. Die wind valt niet mee en ik merk al snel dat ik de cadans van de metronoom totaal niet vol kan houden zo tegen de wind in en ook niet qua ademhaling. Het voelt ‘all over the place’ zoals het zo mooi heet. Maar uiteindelijk kom ik bij het einde van de baan en kan ik omkeren voor een rondje met de wind mee. Dat valt nog niet eens mee, want omdat je zo vermoeid raakt tegen de wind in, is het nu toch geen kwestie van keihard rennen met de wind in de rug. Ik draai weer en heb weer de wind vol tegen. Zo gaat het enkele rondjes en dan is de eerste lap van 3000 mtr voorbij. Tot mijn verrassing klok ik af op een prima tijd. Ik had onderweg wel gezien dat het nog niet eens zo slecht was maar ik ben tevreden. Het enige nadeel is alleen dat het eigenlijk te snel was en dat ik me afvraag hoe ver ik kan komen met deze harde tegenwind. De volgende laps moeten immers allemaal wat sneller! Vorige keer ging elke lap 13 sec/km sneller maar ik betwijfel of dat nu gaat lukken aangezien ik maar net boven de pace van vorige week zit op de 2000 mtr.

Ik drink een paar slokjes van mijn perensap omdat ik gelukkig net bij het huisje uitkom in de 2 minuten active recovery lap. Maar al snel ben ik weer op we voor de 1600 meter lap. Da’s maar de helft van de eerste lap dus kom aan! Helaas start ik vol tegen de wind in en dat is echt lastig. Ik moet dus op gang komen tegen de wind in en dat kost extra energie merk ik. Ik loop en loop, duw en duw verder en gelukkig kan ik weer omdraaien voor een klein stukje met de wind mee. Maar omdat je dan bijna gaat ‘uitrusten’ is het lastig om het tempo op te voeren en al snel lop ik weer tegen de wind in te beulen. Het valt me niet mee maar ik klok gelukkig wel sneller af dan de eerste kortere lap. Op zich helemaal niet zo gek en natuurlijk helemaal niet met deze harde wind maar een stuk langzamer dan vorige week natuurlijk.

Even een slokje en dan weer op weg voor de 1000 mtr. Da’s natuurlijk maar een mini stukje maar wel een lapje met alleen een stuk wind tegen en een stuk wind mee. Ik mag dus niet teveel verliezen op het stuk met de tegenwind. Ik ga van start en het is verdomd zwaar. Boven me vliegt een groep lepelaars. Weer begin ik met tegenwind en dat valt op deze een na laatste lap echt niet mee. Ik doe ontzettend mijn best, probeer de metronoom, zonder metronoom, probeer van alles maar het gaat niet echt mooi soepel allemaal. Mmm niet helemaal tevreden. OK het is gelukkig sneller dan de vorige laps maar de rek is er echt nu wel uit merk ik.

Kom op, het laatste lapje. Ik ga het gewoon halen en niet eens heel slecht. Even proberen nog. Ik smokkel want ik loop de laatste lap met de wind mee. Ik voel me ‘vermoeid’ en ik wil even een lapje lopen. Maar zelfs met de wind mee gaat het niet meer hard. Ik krijg mijn benen gewoon niet mee met de metronoom. Niks aan te doen, ik moet toch wel tevreden zijn met deze harde wind. De laps zijn wel elke keer keurig wat sneller dus dat was de bedoeling. Alleen dus minder snel dan vorige week maar dat kan ook bijna niet anders met deze wind.

Ook de voorbereiding qua voeding gisteren was niet optimaal, want ik at teveel en ook nog eens rood vlees! Allemaal dingen die niet echt meehelpen om een lekkere training neer te zetten. Ik moet het er dus mee doen en ik ben niet ontevreden.

Als we terug lopen naar de auto, loopt er ineens een haas recht op ons af. Niet een stukje, nee over de hele baan. Gewoon rechtdoor. Misschien door de wind, maar het was vreemd. Woef had dat beestje natuurlijk meteen in de gaten maar door mijn commando bleef ze braaf bij me. Ze kon al bijna haar bek opensperren om de haas erin te laten hopsen bij wijze van spreken maar toen bedacht het dier zich en rende de andere kant op. Ik hobbelde door. Maar een stukje verder was de spanning kennelijk even teveel en ineens rende woef keihard weg, achter de rennende haas aan die inmiddels natuurlijk weer een stuk verder aan het hollen was. Wat kan ze dan ineens hard rennen! Ik schreeuwde keihard en gelukkig hoorde ze me (vanwege de wind waarschijnlijk die haar kant op stond) en kwam ze uiteindelijk terug. Ik zag haar in gedachten al overal en nergens heen rennen achter dat malle beest aan. Met haar tong op haar schoenen kwam ze weer terug.

Donderdag weer een andere uitdaging: een stuk continu op HM tempo. Zal mij benieuwen. Vorige week ging dat ook prima, nu alleen een stukje verder.

Gegevens:

* 12 km
* temp 15 – harde wind

aug 114 km – 2014 totaal 1.860 km

**11.08.2014 – rottemeren – 9M – totaal 17 km**

Vandaag weer net zoals vorige week een MAF rondje. Dat zal niet meevallen door de harde wind maar ik ga het gewoon proberen. Hartslag gaat voor tempo dus het tempo zal wel erg laag worden door deze wind. Als ik aan kom rijden is het kwart over 6. De standaard tijd ongeveer voor mijn zomer rondjes. Dat betekende dus weer vroeg opstaan. Gisteren was het niet al te vroeg, want ik heb tafel gedekt, kruidkoek gebakken en pakjes ingepakt voor S. die vandaag jarig is. Nog een reden om vroeg te vertrekken, want we willen straks lekker samen ontbijten. Vooruit dus maar!

Als ik langs de roeibaan rijd, valt meteen de enorme maan op. Hij is niet alleen heel groot maar lijkt ook nog eens ‘laag’ te hangen. Erg fraai en pas later lees ik in de krant dat vannacht de ‘supermaan’ goed te zien was. Helderder en groter dan normaal. Nou inderdaad, dat valt dus meteen op ook al weet je het niet! Natuurlijk kan je dat niet vastleggen met een telefoon maar ik klik toch snel even met het maantje erop (dat nu heel klein lijkt). Het is een prachtig gezicht in het echt!

klik voor groot

De wind valt niet mee en ik merk meteen dat ik een tandje terug moet om de hartslag mooi in het gareel te houden. Liever iets te ‘langzaam’ met een mooie hartslag dan meteen eroverheen en niet meer ’terug’ kunnen. Rustig hobbelen waf en ik langs de baan. Het is werkelijk niet te geloven maar uiteindelijk zal blijken dat ik me weer vergist heb met het schema en dat voor vandaag ook weer 8 mile stond opgegeven net zoals vorige week. Maar goed, op dit trage tempo maakt het gelukkig niet zoveel uit.

We hobbelen voort tegen de wind in. Linksaf naar het ophaal bruggetje en dan weer rechtsaf langs de plas. daar zal ik een heel stuk zijwind hebben dus dat valt dan wel weer mee. Het gaat wel erg rustig allemaal en het is een beetje saai vandaag. Geen idee waarom. Alles loopt verder prima. Bij het bruggetje heb ik express even ingehouden om niet te hoog uit te komen. Het is een soort sport om te leren schakelen met de hartslag en dat maakt de training wel aardig eigenlijk. grappig genoeg denken mensen wel eens dat het niet ‘langzaam’ kan, als trainen op hartslag ter sprake komt. Dat heb ik ook wel eens gedacht. We zijn allemaal nogal op tempo gericht en als je dan ineens werkelijk een stap terug moet om de hartslag laag te houden, dan lijkt het aanvankelijk werkelijk niet (meer) op hardlopen. Maar dat trekt heel snel bij, en dan merk je dat je sneller kan lopen met een lage hartslag. Maar het is even een investering. Dat klopt. Maar een goede aerobe endurance levert alleen maar winst op. Ik hoop dat het me gegeven is om nog een tijdje door te trainen en ik wil na eind september een periode alleen maar op hartslag trainen. En ja: ook op hartslag kan je dus ‘intervallen’ alleen op een andere manier. Daarover later meer.

Inmiddels was ik al bijna bij de snelweg uitgekomen en zou ik weer tegen de wind in terug gaan lopen langs de molens. Gelukkig was het nog heel rustig onderweg en woef hobbelde lekker met me mee. Die vond het allemaal weer prachtig onderweg. Gelukkig is het niet meer zo warm, dus binnenkort kunnen we wel weer wat later starten denk ik. Zou niet gek zijn.

Tegen de wind in was het weer een stuk zwaarder, maar mijn hartslag bleef keurig in het gareel bij bijna gelijkblijvende pace. Ik was niet ontevreden ook al zag ik al dat ik ver weg zou blijven van de prachtige eind tijd van vorige week. Als ik bij het einde van de plas kom, moet ik nog een klein stukje en ik zal dus nog even langs de roeibaan moeten. Dat is wel erg open en daar zal ik de wind vol tegen hebben. Zal mij benieuwen.

Maar ook het laatste stukje gaat verder goed. Weinig verval, mooie gelijkmatige hartslag zonder drift. Ik ben wel tevreden. Met deze wind kan ik niet meer verwachten en ik ben blij verrast met mijn hartslag.

Inmiddels is het best aardig weer geworden alleen is de wind nog steeds vrij fors. Ik probeer een foto te maken van woef in de wind maar die lukt niet zo goed. Haar oortjes wapperden wel tijdens het lopen maar blijkbaar zit ze hier net wat meer in de wind. Op naar de volgende training. Dat is weer een mixed interval en ik ben benieuwd hoe dat zal gaan met deze harde wind. Uitdaging!

Nu eerst naar huis voor een lekker ontbijtje met de jarige job.

klik voor groot

Gegevens:

* 17 km
* temp 17 – harde wind

aug 102 km – 2014 totaal 1.848 km

**09.08.2014 – week 8: rottemeren – 30 km**

Vandaag na de tempo training van donderdag weer een lange op het programma. We starten weer vroeg vanwege de temperatuur die rap zal oplopen vandaag. Om 4 uur gaat dus de wekker en om 5 uur zitten we in de auto met de fiets, de kar en woef achterin. Woef zal niet het hele rondje meelopen, want omdat mijn kilometrage aardig omhoog gaat, mag zij ook wel even een stapje terug.

Als we aankomen is het nog donker maar nog wel droog. Er staat een harde wind die we op een heel stuk tegen zullen hebben. Soit, daar doe ik dus niks aan en nadat de kar achter de fiets zit, gaan we op pad. Ook deze keer ga ik toch nog even achter de bootjes piesen voor vertrek. Ik krijg er al aardigheid in maar zo in het donker durf ik het wel aan. Vraag me af hoe andere dames dat onderweg doen!

Eerst even de warming up maar omdat de run niet te snel zal gaan, hoeft die niet enorm lang te zijn. Ik ben wel benieuwd hoe het gaat, want ook vannacht maar een paar uurtjes geslapen met steeds onderbrekingen tussendoor. Inmiddels regent het keihard en heb ik mijn capuchon ook maar opgezet. Ik zal dus starten met mijn Montane aan en ik ben benieuwd hoe dat straks zal gaan, want het is inmiddels al gewoon 19 graden dus koud is het niet!

Het eerste stuk gaat tegen de wind in, maar het lukt me vrij aardig om een beetje op gang te komen en te ademen op de cadans van de metronoom. Ik hou 2/3 aan zodat ik weer elke keer op het andere been inadem en mooi in balans blijf. Ik ben blij als we weer de andere kant op lopen zodat ik even adempauze krijg qua wind. Voordat ik het weet, zit de eerste 5 km er al op op een keurig gemiddelde. Niet ontevreden maar het is nog een heel stuk!

klik voor groot

Al snel lopen we in de richting van de molenviergang. Een vervelend stuk weg dat schuin loopt dus even opletten qua benen en voeten en goed ademen op 2/3. Ik verbaas me er weer over hoe snel het allemaal voorbij gaat eigenlijk. Ik denk dat het toch wel uitmaakt dat mijn schema door de week fors is aangepast ten opzichte van vorig jaar. Toen liep ik eigenlijk vrij weinig door de week en dan zijn de langere afstanden ook een veel grotere ‘aanslag’ op het lichaam. Ik vind alleen de timing van de temporun zo vlak voor de lange run niet ideaal maar dat komt vooral doordat de temporun mijn zwakke punt is. Woef heeft het reuze naar haar zin. Ze rent op en neer en jaagt achter haasjes aan die zielig in de regen zitten te dommelen totdat zij aan komt stuiven. Kennelijk is madam totaal nog niet moe, dus we nemen haar in ieder geval de hele ronde rond het water nog mee. Het regent nog steeds en S is werkelijk zeiknat al. Later zal hij me opbiechten dat hij zich even afvroeg waarom hij eigenlijk mee moest. Nou ik ben er heel blij mee, en vind het ook super lief. Ik word verwend onderweg met een watertje, wat te eten, een sponsje en andere onzindingen die ik denk nodig te hebben. Overigens liep ik eergisteren op de temporun gewoon met mijn rugzak en dat gaat natuurlijk ook prima. Maar zo op de langere runs is het zo fijn en het is ook nog gezellig zo samen (enne… het is ook wel goed voor S. om lekker even te fietsen maar dat vertellen we er niet bij natuurlijk).

We slaan linksaf en zullen straks tegen de wind in een heel aantal kilometers lopen richting de ophaal brug aan de andere kant. Even doorbuffelen dus. Maar eigenlijk valt het best mee en grappig genoeg kan ik tegen de wind in makkelijker de ademhaling op 2/3 houden dan met de wind ‘mee’. Overigens is het zijwind maar niet echt prettig. Ik heb nog steeds mijn Montane jasje aan en als het even zo doorgaat kan ik het straks niet meer uittrekken omdat ik dan veel te warm en te vochtig ben zo in deze wind. Maar goed, voorlopig is het ook een prima test om te kijken hoe het jasje draagt in deze omstandigheden. Het is vrij warm, maar ik ben zeker niet aan het stomen!

Rustig hobbelen we voort en ook op de 10 kilometer zie ik een keurige tijd die helemaal vlak is met een redelijk lage hartslag. Ik ben dus helemaal niet ontevreden maar ik ben er ook nog lang niet. Ik neem mijn eerste complan op 10 kilometer en sukkel weer verder. Richting de ophaal brug en dan zijn we weer een beetje uit de wind. Best jammer, want het liep helemaal niet verkeerd zo met die wind eigenlijk en qua tempo maakte het niet zoveel uit blijkbaar.

Ik reken uit dat we straks bij de auto al een heel stuk erop hebben zitten. Ik gok op een kilometer of 15 en dat blijkt te kloppen. Ook de volgende 5 kilometer gaat weer strak. Als we bij de auto zijn, gaat S. woeffie in de kar doen en ik loop door. Ik heb de wind ineens vol op kop zo op de roeibaan en ik loop door…. en door…. Uiteindelijk komt S. weer aanfietsen met een loeiende woef in de kar. Het is inmiddels droog. Ik heb een soort dipje en krijg mijn cadans niet meer mooi mee op de metronoom en mijn ademhaling ook niet. Dat merk je meteen en ineens voelt het allemaal even niet zo lekker. Wasda nou? Ik praat tegen mezelf en haal mijn zweepje tevoorschijn. Hup hup even weer (letterlijk) in het gareel. En uiteindelijk lukt het ook weer en is de volgende 5 kilometer tot het 20 km punt ook weer gewoon keurig vlak uitgelopen. Dat voelt eigenlijk wel goed en ik ben tevreden. We lopen weer een stukje met de wind mee en voor mijn gevoel ben ik er nu bijna. Grappig dat je onderweg zo toch een beetje rekent en bekijkt waar je uitkomt en tot hoe ver je nog moet en hoe het voelt. Het brein doet een heleboel natuurlijk onbewust. Het brein rekent voortdurend uit hoe het ervoor staat van binnen en remt eventueel af. Dit soort trainingen zijn prima om eventueel wat te overrulen en door te gaan. Maar alles loopt prima. Ik ben niet moe, alleen die stomme wind speelt me parten qua ademhaling blijkbaar.

Maar de kilometers schuiven gewoon lekker voorbij… 21, 22 en zo verder. Dan is het ineens nog maar een heel klein stukje en gaat er een signaaltje ‘ik ben er bijna’ naar mijn brein. En dat geeft weer een goed gevoel. Raar spelletje toch eigenlijk.

Maar tijdens het lopen twijfel ik wel. Ik mijmer wat over de trainingen weer. Hartslag, tempo, continu versus RWR etc. Ik vind het uitermate boeiend om te bekijken wat werkt en welk effect een bepaalde training heeft. Als het me gegeven is om volgend jaar ook nog te lopen, dan zet ik de hartslag training in ieder geval nog een heel aantal maanden door. Alles heeft immers tijd nodig, niets gaat vanzelf en een totaal andere prikkel is weer goed voor het lichaam.

Zo mijmerend loop ik verder en schiet het al aardig op. Inmiddels heb ik ook snel mijn jasje uit gedaan omdat het zonnetje inmiddels ook al flink schijnt. Gelukkig zijn we allemaal weer lekker droog straks en niet afgekoeld.

Op de roeibaan klok ik af. Best netjes. Vlak gelopen en een redelijk tempo. Kan nog wel wat langzamer eigenlijk maar het ging verder prima zo.

Ik start met de cool down en S. gaat vast de fiets en de kar opruimen. Waf is de laatste paar kilometer ook weer lekker meegelopen dus zij heeft er ook wel een lekker rondje opzitten.

Op naar de volgende run!

Gegevens:

* 30 km
* temp 19
* vocht onderweg: 1,5 L, 1,5 complan

klik voor groot

aug 85 km – 2014 totaal 1.831 km

**07.08.2014 – rottemeren – 1M + 5M + 1 M – totaal 13,5 km**

Vandaag weer een temporonde op het programma net zoals vorige week. Toen 3M, deze keer 5M dus weer een stukje verder. Alleen was het vorige week nog op 10K tempo, en moest het deze week op HM tempo. Afgelopen zaterdag was de afsluiting van een fase in het schema met een testrun (of wedstrijd) over 10K op 10K tempo. Die mislukte om een of andere reden. Ik kwam niet verder dan een 8K rondje op veel trager tempo helaas.

Zulke dingen, maakt toch dat je een beetje onrustig aan dezelfde afstand begint. Ik zou vandaag ongeveer op HM tempo moeten lopen en had dat dus in mijn hoofd, maar stiekem vraag je je toch af of dat nou niet wat sneller zou kunnen, misschien ook als een soort revanche voor zaterdag.

Eerst maar eens warmlopen en daarna een easy mile lopen. Ik start tussen de vliegjes bij de roeibaan, zodat ik goed uit zal komen qua afstand als ik straks mijn kerntraining rond het meer doe. Ik heb op de heenweg al drie lepelaars gezien en wat brandganzen. Die brandganzen zijn nieuw, normaal zitten er grote groepen Canadese ganzen. Het blijft leuk en er is volop te zien. Maar daar zal ik straks even weinig oog voor hebben tijdens mijn tempo training. Ik maak nog gauw een kiekje van de molen. Het is nog een beetje schemerig als we vertrekken rond 6.15!

klik voor groot

Na de easy mile gaat de metronoom aan. Aanvankelijk even te hoog (bewust) en als ik het langzaam terugtik, kom ik uit op 172 per minuut (blijkbaar). Daar kan ik mooi op 2/3 me blijven ademen (hoop ik). Woef versnelt netjes mee en daar gaan we. Ik ben echt benieuwd, zeker na zaterdag. De eerste kilometer is al sneller dan streeftempo. Dat is op zich leuk, maar niet helemaal de bedoeling. Maar proberen vast te houden dan voor deze relatief korte training. Ik sla linksaf richting het bruggetje. Ik loop door en probeer niet al teveel op mijn horloge te kijken, want de actual pace klopt niet echt en het zorgt ervoor dat je soms sneller gaat lopen als het niet hoeft. Rustig aan doorlopen dus, letten op houding en ademhaling. Ik probeer 2/3 te lopen maar merk dat ik al snel in 2/2 zit. Dat is eigenlijk niet de bedoeling. Het tempo blijft prima, en voordat ik het weet, zitten de eerste 4 kilometer er alweer op. Hmmm nog maar 1 kilometer en ik heb de 5 kilometer van vorige week er al op zitten. Ik loop natuurlijk iets langzamer dan vorige week en dat moet ook, want toen moest het nog op 10K tijd.

Maar dan krijg ik ineens een raar soort pijn in mijn linkerheup. Ik neem aan dat het komt door het schuinlopende wegdek in combinatie met mijn 2/2 ademhaling, waarbij je iedere keer op hetzelfde been landt. Dat geeft een rare disbalans in het lichaam en ik schakel direct over op 2/3. Ik zet zelfs de metronoom iets hoger, zodat ik uit zal kunnen komen met de 2/3. Aanvankelijk merk ik niet dat ik nu land en afzet op het been dat grondcontact maakt, in plaats van in de zweeffase maar al snel zit ik helemaal weer in het ritme. Ademhaling op 2/3 en niet tijdens de landing. Op deze manier adem je dus steeds op een ander been in en focus je niet op de landing maar op het ‘in de lucht’ zijn. Dat geeft een veel lichter gevoel en automatisch ga je dan beter en lichter lopen. Na een kilometer ben ik weer helemaal op dreef en is de pijn ook weg. Merkwaardig, nooit eerder gevoeld. Maar het is weg en het zal verder ook weg blijven gelukkig. De eerste 5 kilometer zijn inmiddels dus voorbij en ik zag in de gauwigheid dat ik nog steeds op een mooi tempo loop. Dat geeft de burger weer moed.

Ik gok een beetje tot hoever ik moet lopen. Deze keer wel voorbij het parallel stukje met de snelweg, langs de molenviergang en dan iets verder dan de enkele molen gok ik. OK, dat is een makkie. Ik verdeel in gedachten de resterende 3 kilometer in tweemaal 1500 meter. Slaat nergens op maar zo lijkt het heel kort. Even tot de snelweg, parallel lopen over de brug rechtsaf naar de molens. Leuk even wat te kijken onderweg, en naar de volgende molen. De kilometers tikken weg en ineens zie ik alweer de 7 kilometer in beeld komen. Nog maar 1000 meter, of nee, nog maar 900 meter! Dat gaat dus gewoon lukken. Ik merk natuurlijk wel dat ik iets vermoeid ben, en ik zal straks ook blij zijn als ik kan afklokken. Maar voorlopig gaat alles nog prima. Een heel verschil met zaterdag!

Ik klok de 8000 mtr (zo klinkt het wel erg weinig) af en zie een fraaie eindtijd in beeld staan. Dat is toch een verschil met zaterdag. Geen idee wat daar nou mis is gegaan. De volgende keer ga ik wel bewuster starten op HM tempo (iets trager dan nu dus) met eventueel wat versnellen naar het einde toe. Ik liep nu immer iets te snel maar heb meteen revanche genomen voor zaterdag en dat is ook leuk. Qua HF kon het ook allemaal prima.

Ik loop nog even een lekkere easy mile langs het water op zoek naar een roerdomp of kwak. Beide vogels zijn gesignaleerd in dit gebied waar ik nu langs hobbel tijdens mijn rustige uitloop rondje. Ik hoor helaas niets (de roerdomp heeft een heel eigenaardig geluid als van een stoomboot) en ik zie ook niets. Maar leuk is het wel weer. Ik loop hier nooit op de terugweg!

klik voor groot

Na de easy mile ben ik alweer klaar en kan ik beginnen aan de cool down. Ik ben tevreden over de training. Hoewel iets te hard is dit voor nu even een opsteker. Volgende keer zal ik iets gas terugnemen en in ieder geval rustiger beginnen. Dat is beter en ook nuttiger. Komende zaterdag weer een lange run op het programma. Waf zal dan weer lekker even een stuk in de kar kunnen. Ook haar kilometrage gaat steeds verder omhoog, en ze hoeft dus niet zaterdag weer zo’n enorm stuk mee. Ze moet nog veel langer mee lopen!!

Op naar de volgende training

klik voor groot

Gegevens:

* 13,5 km
* temp 17

aug 55 km – 2014 totaal 1.801 km