22.10.2011 – aken

**22.10.2011 – aken**

Vandaag een heerlijk rondje gelopen in het Preuswald in Aken. Hoewel ‘heerlijk’…. Door een misverstand kon ik pas heel laat starten en was ik even vergeten dat je toch wel iets langer over een 11 km rondje doet in een heuvelachtig bos, dan op de vlakke weg. Tel daarbij op dat dit een nieuwe ronde was (in juni liep ik een andere route), en je begrijpt…. het werd een soort race tegen de klok uiteindelijk om voordat het aardedonker zou worden weer uit het bos te zijn.

In het begin van de run had ik nog niets in de gaten en maakte ik nog snel even twee kiekjes van Ztje met haar schoentje. Ze deed het prima op haar schoen overigens.

Daarna ben ik lekker gaan lopen en was ik alleen erg verrast over de ondergrond. Nare stenen, die ook niet echt lekker konden zijn voor het kapotte voetje van Z-tje. Op een gegeven moment liep ik zelfs op een stukje MTB route blijkbaar, met sprongetjes en stammetjes. Gelukkig weet Ztje dan altijd haarfijn de beste route te kiezen, dus dat maakt het makkelijk om haar te volgen.

De route was mooi en makkelijk te vinden. Op een gegeven moment dacht ik op mijn klokje te zien dat ik nog 3,33 km moest en was ik opgelucht dat ik voor het donker nog net eruit zou zijn. Maar toen zag ik ineens dat het eerste getal toch echt een 5 was en geen 3 en toen werd ik toch wel een beetje pissig. Gewoon door het misverstand waardoor ik pas zo laat (en met eten in mijn maag) kon gaan lopen. Want dit zou geen ontspannend rondje genieten zijn, maar een soort haastwerk zonder nog op of om te kunnen kijken.

Het ging in het begin even heuvelopwaarts, om weer te dalen en gelukkig was het hele laatste stuk flink dalend en kon ik eindelijk eens lekker doorrennen. En het voelde ook als rennen met de hete adem van spoken en bosgeesten in je nek die tevoorschijn zouden komen als het nog donkerder zou worden. Maar precies om 18.50 net voordat het donker zou worden, liep ik het bos weer uit. Beetje opgelucht, dat wel.

Het bos is prachtig mooi, en langzamerhand zal ik mijn weg er wel leren kennen. Nu ben ik nog afhankelijk van de garmin en kan ik niet ergens even afsnijden als het te laat wordt, of als ik moe word. Maar wie weet, over een tijdje hoe makkelijk ik er kan lopen. Op naar de volgende run.

Ik was overigens erg blij dat de schoen van Z-tje zo goed bleef zitten en dat ze aan het lopen was met die echte zool, want met deze ondergrond was het anders vast verkeerd gegaan met haar pootje. Dat belooft dus veel goed voor het Sauerland volgende week.

Gegevens:

* totale afstand 11,4 km
* HR max 158

rondje in google earth openen

oktober 104 km – 2011 totaal 1.622 km

20.10.2011 – loopband training 7 km

**20.10.2011 – loopband training 7 km**

Weer getraind op cadans, meestal nu rond de 85 of hoger. Daar zit dus wel vooruitgang in. HR ook keurig binnen de zones. Geen bijzonderheden, het gaat gewoon lekker. Ook hellingtraining tot 6% op 10 km/uur. Dat gaat erg makkelijk eigenlijk. Volgende week Sauerland met heuvels, dus dit is een prima training. Ik hoop zo dat het goed gaat met het pootje van Z-tje zodat we echt lekker kunnen lopen. Morgen rustdag.

Gegevens:

* totale afstand 7 km
* HR max 163
* cadans 85 en hoger
* veel hellingtraining

oktober 92 km – 2011 totaal 1.611 km

19.10.2011 – hitland 7 km

**19.10.2011 – hitland 7 km**

Vandaag weer een voorzichtig rondje buiten met mijn runningmate. Inmiddels is het voetje ‘dicht’ maar blijft het zooltje voorlopig natuurlijk een zwakke plek en is het ook in die zin nog niet genezen. De komende weken dus een goede schoen en sok. Voor het eerst heb ik dus nu een rondje gelopen met het nieuwe schoentje. Bij het wandelen leek het al een succes, hoewel het soms in de eerste meters even een kwestie is van opnieuw aansjorren en vastmaken. Zit het schoentje eenmaal goed, dan blijft het ook prima zitten, wat ze er ook mee doet. Maar ik ben erg rustig gestart en heb steeds – als ik het andere stapje niet kon horen omdat ze door het gras liep – even gekeken of alles nog goed zat en of ze goed liep.

Het was mooi onderweg met een felle regenboog toen het zachtjes regende en toch een zonnetje door kwam. Vanwege het weer was het ook erg rustig in het natuurgebied, dus had ik het zeer naar mijn zin en beessie ook.

Het lijkt erop dat we volgende week gewoon lekker samen in het Sauerland kunnen rennen!

Gegevens:

* totale afstand 7 km
* HR max 158
* cadans 80 (ging nog best lastig, misschien door de trailschoenen)

oktober 85 km – 2011 totaal 1.604 km

18.10.2011 – loopband training 5 km

**18.10.2011 – loopband training 5 km**

Omdat het al laat was even een kort maar pittig schema gevolgd met flink wat helling training. Erg fijn om te doen.

Gegevens:

* totale afstand 5 km
* HR max 160
* cadans > 84

oktober 78 km – 2011 totaal 1.596 km

featured: the anti bottle

featured: the anti bottle

Dit lijkt nou echt een goed idee en zeker bruikbaar voor hardlopers. Ik kreeg er eentje van een vriendin uit het buitenland, en helaas zijn ze – voor zover ik weet dus nog niet hier verkrijgbaar. Maar dat zal niet lang op zich laten wachten als ik alle artikelen in de diverse magazines lees.

De Vapur is een opvouwbare fles, die gewoon blijft staan wanneer er water in zit. Wasmachine bestendig, makkelijk schoon te maken en makkelijk mee te nemen.

Ik vergat de fles mee te nemen naar Amsterdam om te gebruiken, en de review volgt dus later. Maar het idee lijkt erg goed. Ik neem zelf altijd water mee in een bidon, en sleep dus weer een lege fles met me mee terug. Maar het grootste voordeel is natuurlijk de winst ten opzichte van een flesje dat weer wordt weggegooid! Met de Vapur wordt dat immers voorkomen. Op deze manier sla je twee vliegen in één klap. Milieuwinst maar dan wel met een handig en doordacht produkt.

Features:

* vouwbaar: staat rechtop wanneer de fles gevuld is. Oprolbaar, opvouwbaar wanneer de fles leeg is.
* opnieuw te gebruiken, BPA vrij
* wasbaar, ook in de vaatwasser
* kan in de vriezer: op die manier kan je onderweg ook van koude dranken genieten.
* bevestigbaar met haak aan bijvoorbeeld rugzak of riem.
* beschrijfbaar

16.10.2011 – Amsterdam marathon – 8 km

16.10.2011 – Amsterdam marathon – 8 km

Vandaag dan de dag voor de 8 km loop in Amsterdam. Een vreemde afstand, geen 5 en geen 10. Ik deed deze nog niet eerder, dus ik was wel benieuwd. Ik had van te voren een extra rustdag genomen na 4 dagen achter elkaar loopbandtraining gedaan te hebben. Ik was dus benieuwd of dat een beetje zou helpen om fit aan de start te verschijnen.

We zijn vanmorgen vroeg vertrokken met de trein richting het stadion. Het was best fris, een graad of 5, maar met een wolkenloze hemel en zonder wind. Dat beloofde dus een mooie dag te worden! Zelfs de luchtvochtigheid was prima, dus een excuus dat een slechte prestatie aan het weer zou liggen, zat er zeker niet in!

We waren ruim op tijd bij de sporthallen, en daar hebben we eerst het startnummer opgehaald. Dat ging nog best vlot als je nagaat hoeveel mensen er meedoen met het evenement. Ik vond het niet bijzonder druk eigenlijk.

Daarna even rondgekeken op de expo. Ik wilde we eens de nieuwe Herzog kousen bekijken, want ik had gehoord dat het voetje veranderd was en de stof ook. Ik heb de Herzog kousen nooit willen hebben, omdat ik ze voorheen te strak vond op de enkel. Inmiddels testte ik al 5 merken kousen en 3 merken compressiebroeken. Nadat ik even met de man van de stand sprak, besloot ik terug te komen na de loop om te kijken of het iets zou zijn om te proberen, aangezien mijn CEP kousen inmiddels wel weer aan vervanging toe zijn.

Na de expo zijn we op weg gegaan naar de start, die niet aangegeven stond buiten. Heel merkwaardig. Gelukkig wist S. waar we heen moesten en ging de grote massa ook die richting op natuurlijk. Ondertussen zagen we de stroom van de marathon al langs rennen. Een mooi gezicht dat enorme lint dat al uit het stadion kwam. Onderweg alvast mijn jas uitgedaan en later mijn joggingbroek om een beetje te wennen aan de temperatuur. Het startvak opgezocht en wat gaan inwandelen en dribbelen. Ik weet inmiddels dat het niet werkt voor mij om snel te gaan inlopen, dus stevig wandelen, wat oefeningen en wat dribbelen is voldoende.





In het startvak heb ik mezelf een beetje warm gewreven want het was best fris. De zon maakte veel goed, want het was vast erg koud geweest als het bewolkt en winderig was geweest. Nu leek het ideaal.

Na het startschot duurde het meer dan 2 minuten voordat ik eindelijk over de matten kwam. Opvallend toch – ik blijf het zeggen – dat mensen niet een beetje meer ruimte geven zodat iedereen vast kan dribbelen en dus al in beweging is als de matten bereikt worden! De sfeer was wel erg gemoedelijk, en er was weinig geduw en getrek. Dat was wel anders bij de Achmea loop bijvoorbeeld! Helaas ging er iemand meteen al onderuit op de tramrails. Ik heb dat zelf niet gezien, maar S zag het en het staat zelfs op de film. Ik was er wel op bedacht, want je blijft makkelijk haken in die rails, zeker als je er een beetje schuin overheen moet. Wel balen als dat gebeurt.

Ik vond het lekker lopen, ik had iets sneller weg kunnen zijn, maar dat is all in the game bij dit soort evenementen. Het was niet zo erg als de vorige keer waar ik echt tijd verloren heb omdat ik er niet langs kón. Nu wilde ik gewoon lekker doorlopen, goed op mijn ademhaling letten en een beetje op cadans lopen. Ik had nog nooit een 8 km gelopen, dus ik wilde ook niet keihard vertrkken (nou ja, voor zover er iets keihard is bij mij natuurlijk). Ik vond het wel prima gaan eigenlijk.

Op 1.3 km van de finish zag ik iemand wandelen en die moedigde ik aan om weer mee te lopen. En daar komt dus weer een mentaal iets om de hoek kijken. Die man ging dus inderdaad mee, en toen ik zei dat we er bijna waren en dat het hartstikke goed ging, liep hij weer! Dat soort dingen is ook goed voor mij, want het betekende meteen dat ik ook weer iets sneller ging lopen en niet ging inzakken, dus ik vond het prima. Bij de finish bedankte hij me en zei dat het z’n beste tijd was. Grappig, want kennelijk kon hij dus nog gewoon doorlopen, maar was er een soort knopje omgegaan waardoor hij is gaan wandelen. Ik weet ook zeker dat het bij mij ook zo werkt. Ik liep immers ook ineens wat harder toen ik hem meenam op sleeptouw. Dat kon ook makkelijk. Dus waarom dan niet wat vaker/eerder de ‘zweep’ erover? Niet dat ik mezelf kapot wil rennen, want dat is niet de bedoeling. Maar toch… het blijft interessant om te zien en te ontdekken hoeveel procent nu mentaal is, en hoeveel procent eigenlijk fysiek.

De finish in het stadion is toch wel leuk natuurlijk, hoewel het maar een piepklein stukje is dan tot de finish. Dat zou dan best een heel rondje kunnen zijn eigenlijk. De ondergrond loopt overigens wel heel lekker in zo’n stadion. Dat was me ook al opgevallen toen ik eens op de atletiekbaan liep. Heel anders dan asfalt!

Ik ben tevreden over mijn tijd. Ik kan nergens mee vergelijken omdat ik nog niet eerder deze afstand liep. Ik was iets langzamer dan op de 5 en sneller dan op de 10 dus ik neem aan dat het wel goed zit. Volgend jaar maar weer eens proberen!


Gegevens:

* afstand 8 km
* temperatuur 6
* cadans 83 gemiddeld
* HR max 160

rondje in google earth openen

oktober 73 km – 2011 totaal 1.591 km

van barefoot naar schoen

van barefoot naar schoen

In hardloop-land zijn al jaren discussies gaande of Barefoot running nu beter is dan lopen met een schoen. Lopen met schoenen zou juist blessures geven, we zouden ineens op onze hak landen in plaats van op de voorvoet met alle gevolgen van dien etc etc. Inmiddels is er ook een hele rage op gang van minimalistische schoenen. Bijna ieder merk heeft tegenwoordig wel van dit soort schoenen, met natuurlijk de Vibram Five Vingers als exotisch exemplaar. Die laatste lijkt op een soort handschoen voor de voet. Af en toe zie je op runs mensen ermee lopen. Op zich ben ik best benieuwd hoe het loopt, want ik weet door mijn schoenmodellen (6 in totaal) dat er wel degelijk verschil zit tussen modellen, merken en features. De ene schoen is veel zwaarder dan de andere schoen, de demping is anders etc etc. Maar de discussie erover is soms leerzaam tot lachwekkend. Hier staat een aardig artikel (5 in totaal, links in het menu kan je verder zoeken) over de zin en onzin van schoenen.

Mijn runningmate gaat in ieder geval tijdelijk juist de andere kant op: van barefoot naar schoen! En wel een prachtige schoen met Vibram zool. Ze krijgt dan weliswaar geen vingertjes, maar het ziet er toch wel hip uit. Ik hoop dat het helpt om verder te herstellen van haar totaal kapotte zooltje dat erg pijnlijk was. Inmiddels gaat dat alweer een stuk beter, maar het blijft de komende weken een zwakke plek en met al die kilometers die we samen afleggen, lijkt dit een goede oplossing. Ze is al gewend aan schoenen want in 2010 had ze al een snee in haar poot en moest ze ook een schoentje aan. Maar nu zal mijn portemonnee er toch aan moeten geloven en zal er een fatsoenlijke schoen voor haar moeten komen. En dus niet maar een enkele schoen maar in ieder geval 2 of zelfs 4 want wij lopen ook niet op 1 schoen. Op de onderste foto mijn runningmate met de oude (binnen)schoen. Over slijtage gesproken…. Niks 1500 km!


10.10.2011 – loopband training 6 km

**10.10.2011 – loopband training 6 km**

Omdat mijn runningmate nog steeds op 3 pootjes loopt, besloot ik vandaag maar weer op de loopband te gaan trainen. Het is vroeg donker en het waaide hard, dus kon ik me wel even uitleven op de band. Deze keer weer lekker gedraafd, maar wat is het ontzettend warm. Lekker dat je een beetje een DVD-tje kunt bekijken, want je verveelt je te pletter op de band. Nee, buiten lopen is nog steeds beter maar dit is wel aardige training. Ik heb trouwens het gevoel dat het voor mij qua opbouw sneller werkt dan buiten, omdat je op de band nét iets harder werkt/kan werken dan buiten. Een prima afwisseling dus.

Gegevens:

* totale afstand 6,2 km
* loopband
* gem max 163
* cadans > 81

oktober 49 km – 2011 totaal 1.568 km