05.01.2017 – bonawe to dail pier – 19,5 km

Gisteren zijn we met de kano op pad geweest. Het was schitterend weer met een blauwe lucht en weinig wind. Echt genieten dus! Maar ook vandaag is het een mooie dag en we hadden gepland om naar Bonawe te rijden om vanaf daar richting Dail Pier te lopen langs Loch Etive. Een paar dagen geleden liepen we aan de andere kant van het meer vanaf Inverawe naar het piertje aan die meer zijde. Dat was ook erg mooi!

We gingen eigenlijk iets te laat op pad want het is toch een uurtje rijden vanaf hier en daardoor waren we na het mooie licht pas aan het einde van de run. Maar de rit naar de start was ook al leuk omdat we langs ‘ons huis’ reden en even konden kijken hoe alles eruit zag. De eigenaar van de kavel waar we een paar jaar geleden over onderhandelden heeft inmiddels zijn huis gebouwd aan het meer. De kavel is verkocht maar nog onbebouwd. Misschien wachten de nieuwe kopers totdat de eigenaar zijn eigen huis ernaast verkoopt, zodat ze een veel grotere kavel kunnen bebouwen. Dat zou een logische maar dure stap zijn. We zijn benieuwd wat er gaat gebeuren daar. Verder nog twee nieuwe woningen vlak bij elkaar aan de meer zijde. Dhuarts house nog steeds gezien als gemiste kans voor ons en verder weinig te zien. Een huis in Bonawe te koop waar we ook al eens naar keken. Maar het is en blijft (te) ver weg allemaal en onhandig om op die plaats te verhuren.

Toen we eindelijk op de parkeerplaats bij de quarry waren, gingen we gauw op pad voor onze run. Droog, zonnig en weinig wind. Dat was dus een prima start! Fietsje doet het deze trip erg goed maar is inmiddels best vies geworden. Thuis maar eens even wat TLC op loslaten en dan is fietsje weer als nieuw denk ik.

klik voor groot

Het begin is vanaf de quarry eigenlijk weer erg mooi zo langs het meer. Mooie uitzichten en doorkijkjes en we genoten dus wel van de run. Geen enorme klimmetjes deze keer en dat zal de hele weg zo blijven ook. Beetje af en toe een steil klimmetje maar niks bijzonders en al helemaal niet zoals aan de andere kant. Opvallend dat het zo wisselt aan welke kant je loopt eigenlijk!

klik voor groot



Natuurlijk gaan we bij het meer waar we tot vlakbij het water kunnen komen weer even een foto maken. Niet alleen van de omgeving en het uitzicht maar ook van ons samen. Altijd weer leuk.

klik voor groot

Daarna lopen we weer verder maar bij de bocht maken we nog een paar kiekjes. Dat is en blijft zo’n mooi uitzicht daar! Jammer genoeg is de zon inmiddels een beetje weg maar het is wel prima weer!

klik voor groot

We lopen weer verder en lopen langs het eenzame huisje aan de linkerhand. Daarna gaan we door het eerste hek. Dat kan gewoon open maar waarom er nou een hek staat, is me eigenlijk niet helemaal duidelijk.

klik voor groot

Een stukje verder gaan we weer door en hek en lopen we een grote open vlakte op. Het zonnetje komt even tevoorschijn.

klik voor groot


We laten de drone even vliegen om de follow me functie te proberen. Jammer genoeg duurt het even voordat de drone het GPS signaal heeft gevonden maar we willen per se dit uitproberen omdat we hier alle ruimte hebben en ik een geel jasje aan heb waardoor de drone me gemakkelijk zou moeten kunnen zien. Uiteindelijk lukt het ook en kunnen we alles uitproberen. Het lijkt te lukken en waarschijnlijk ging het de vorige keer mis vanwege het ontbreken van een goed GPS signaal. Toch bedenk ik dat ik ook de andere app die ik inmiddels heb had moeten uitproberen want die kent ook een follow me functie!

Ondertussen maken we nog een kiekje van de fotogenieke koetjes die nog in het zonnetje staan te grazen. Jammer dat ze zo ver weg staan!

klik voor groot

Na de open vlaktes lopen we het bos weer in. Ik herinner me nog de eerste paar keer dat ik hier was. Aanvankelijk liep ik alleen tot het hek vlak voor de bosrand. Dat vond ik toen al best ver en bovendien vond ik het heel eenzaam. Nu vind ik het prachtig en ben ik ook minder onder de indruk van het massieve ‘weidse’ om me heen. Het is overigens nog wel steeds indrukwekkend maar ik herinner me vooral de eerste keer dat ik er liep en me heel nietig voelde. Ik heb er ook vaak genoeg met ontzettend slecht weer gelopen overigens! Woef is een keer heel stijf geworden van een run in de ijsregen hier. Daarna hebben we voor haar toch maar die equafleece gekocht en sindsdien heeft ze nooit meer problemen met stijfheid of pijn na een natte run.

Na het bos komen we al snel bij de splitsing naar ‘path to glen etive’ en ‘dail pier’. We kiezen voor dail pier want dat is ons doel voor vandaag. Het witte huisje aan het water en het piertje met het mooie uitzicht. Gelukkig is de brug prima begaanbaar en niet glad dus we kunnen gewoon oversteken.

klik voor groot


Na de brug even een stukje langs het stromende water en daarna verder richting het huisje. We zetten de fiets even bij het hek en lopen daarna verder door de modder en het natte gras. Overigens valt het dit jaar heel erg mee, want het is allemaal prima begaanbaar doordat de grond wat harder is door de koude nachten.

klik voor groot

We lopen naar het strandje met het piertje bij het water. Zo mooi daar! Ik schreef twee jaar geleden al dat ik daar graag eens een tentje zou willen opzetten en zou willen overnachten!

klik voor groot

Ook hier proberen we de follow me nog eens met de drone. Dat gaat niet feilloos maar we weten eigenlijk niet precies waarom. Misschien is het te donker, of zijn we te langzaam. Maar het blijft opletten wat de drone doet maar hij valt niet meer uit de lucht. Omdat de accu meteen naar 9% zakt, besluit ik de drone laag in de lucht te houden om te kijken hoeveel accuduur er daarna eigenlijk nog is. Ik ga er maar even bij zitten want de klok tikt rustig door en uiteindelijk laat ik de drone pas na 15 minunten dalen met 7% accuduur (gestart op 41%). We hebben wel bedacht dat we onderweg met koud weer de accu in onze zak moeten houden om de accuduur te verlengen.

Daarna wandelen we via het strandje weer terug naar de fiets en dat is prachtig. Het water staat laag dus we kunnen gewoon langs het strandje lopen en kunnen ook even kijken bij de rustige oversteek aan het einde. Twee jaar geleden stak ik nog met woefje over via het water. Dat was toen erg mooi overigens. We hadden toen een seizoen met sneeuw op de bergtoppen en prachtige mooi helder blauwe luchten.

klik voor groot



Als we alles hebben gezien, gaan we maar eens terug. We kunnen helaas vanwege het tijdstip niet meer verder richting het pad naar glen etive maar we moeten weer eens terug. De terugweg is altijd veel sneller maar de dagen zijn zo kort in deze tijd van het jaar dat we niet meer verder kunnen nu. Ook best en we keren dus terug. Eerst weer even via het bos, daarna over de open vlakten. Het uitzicht is zo vanaf de andere kant toch weer heel anders!

klik voor groot

Als we bij het einde van de open vlakte komen waar eerder de koetjes in het veld stonden, zien we dat de koetjes inmiddels op het pad staan. Leuk!

klik voor groot

We lopen gauw door. Even wat op en neertjes maar we gaan gewoon door nu. Ondertussen kijk ik natuurlijk naar alles om me heen en geniet ik volop van de schone lucht en de stilte. Heerlijk!

klik voor groot

Dan zijn we ineens alweer bij de laatste klimmetjes met de uitzichten over het meer. We maken nog een paar foto’s en dan zijn we er al. Jammer maar helaas. Na bijna 20 km staan we weer bij de auto. Nog een rondje te gaan hier en dan zit het er weer op helaas.

klik voor groot


gegevens:

* 19,5 km
* 10 graden

januari 60 km – 2017 totaal 60 km