Categorie archief: east lothian 2014

03.06.2014 – spott – 10,5 km

**03.06.2014 – spott – 10,5 km**

Vandaag even een kort rondje zonder S. op de fiets. De fiets is bij de winkel voor een nieuwe band, die kunnen we morgen weer ophalen. Als het niet al te slecht weer is, gaan we morgen naar de Lammermuir Hills voor een stukje van de Southern Upland Way. Anders wordt het zaterdag want donderdag en vrijdag hebben we andere afspraken. Ik kon dus even aleen op pad. Het had flink geregend maar toen ik op pad ging was het zo goed als droog.

klik voor groot

Ik had wel mijn rugzak om, omdat ik de riem en mijn telefoon wilde meenemen. Dat bleek toch niet echt een goed idee, want een ege rugzak zwabbert een beetje en toen het zonnetje eenmaal ging schijnen was het natuurlijk veel te warm allemaal. Maar het begin ging wel lekker. Even stijgen, daarna weer lekker dalen naar de Ford.

klik voor groot

Het is en blijft mooi, wat voor weer het ook is. Ik vond het hele zachte miezertje van het begin geen enkel probleem eigenlijk en toen het opklaarde was het wat mij betreft ook goed (alleen warm). Alleen die enge enorme muggen met die lange poten zijn wat minder geslaagd met dit weer. Ik blijk altijd weer een lekker hapje, maar inmiddels weet ik dat als je harder loopt, dat ze je minder steken. Dus…. doorlopen maar!

klik voor groot

Ik liep heerlijk op mijn gemakje, deels op hartslag. Ik loop nu vrij vaak hier, dus wel even opletten wat ik allemaal uitspook. En aangezien we nog een lange willen lopen op die Southern Upland Way helemaal even opletten. Gemiddelde was vandaag 133 en dat is met dit hoogteprofiel dus helemaal niet verkeerd. Maximale hartslag daarbij was 145 (bij klimmen).

Woeffie vond het prachtig en helaas was het rondje na ruim 10 km alweer voorbij. Op naar de volgende runs.

klik voor groot

Gegevens:

* 11 km
* 13 graden
* HR average 133 max 145

juni 32 km – 2014 totaal 1.213 km

30.05.2014 – spott – 10 km

30.05.2014 – spott – 10 km

Vandaag weer een lekker rondje gelopen. Deze ronde liep ik al eens eerder en dat maakt het wel makkelijker omdat je niet hoeft te zoeken. Het leek me een leuke ronde voor S op de fiets omdat het naar Doon Hill monument gaat, waar je anders niet zo makkelijk komt. Het stelt geen bal voor maar wel leuk om eens te zien. Vorig jaar heb ik me rot gezocht om de weg terug te vinden, nu wist ik natuurlijk gewoon.

Het begin is een klim van ruim 80 meter over nog geen 600 meter lengte. Dat is best wel even klimmen en met de fiets vanuit nul is dat dus niet te doen.

klik voor groot


Maar al snel waren we dan toch op pad en konden we weer even normaal lopen (en fietsen). Het uitzicht was geweldig zo bovenop, maar ik mis echt de gele velden die vorig jaar voor spectaculaire beelden zorgden. Volgend jaar dan waarschijnlijk weer.

klik voor groot

Ik wist dat we de weg even moesten volgen en uiteindelijk links af zouden slaan en off road verder zouden moeten. Aan de foto’s van vorig jaar te zien, zou dat met de fiets ook goed te doen zijn en dat klopte gelukkig wel.

klik voor groot


Het pad liep heerlijk en met fladderende armpjes ploegde ik verder over het pad. Voor S was het gelukkig ook allemaal goed te doen over het off road pad. Hier kom je wandelend niet zo snel dus het was erg leuk om nou eens te kunnen laten zien waar ik allemaal kom met de benenwagen!

klik voor groot

Uiteindelijk konden we linksaf slaan richting Doon Hill. Dat is een beetje vervelend pad omhoog, dus wandelde ik met hem mee naar boven. Op de terugweg moeten we weer zo’n soort pad doen en dat is iets beter beloopbaar.

Eigenlijk stelt Doon Hill monument niets voor. Het zijn alleen de contouren van de gebouwen die er hebben gestaan. Verder is er niks te zien. Je moet op de foto wel erg goed kijken, wil je kunnen zien waar het eigenlijk om gaat. Ik herinner me nog dat ik hier vorig jaar beteuterd stond te kijken. Het was toen geen mooi weer, en ik wist daarna ook niet hoe ik weer terug op het pad moest komen en tilde woef overal overheen zonder resultaat. Vandaag wist ik gelukkig wel hoe we weer terug moesten dus dat was geen probleem en al snel rende ik weer naar beneden op weg naar het huisje.

klik voor groot



Ik vind dat lopen over paden erg leuk en veel leuker dan over de weg. Het gaat me ook redelijk goed af. Misschien slof je wel minder dan over de weg waardoor je een hele andere loophouding hebt, ik heb geen idee. Maar ik tufte lekker omhoog over het grassige stukje.

klik voor groot



Uiteindelijk kwamen we weer uit op de splitsing waar we gisteren ook waren en kozen we toch voor het graspad (zoals de route ook liep) waar S gisteren nog zo liep te schelden. Maar naar beneden zou wel lukken!

Ik vond het erg lastig lopen naar beneden omdat het gras heel hoog stond en je moet opletten dat je niet op stenen trapt. Als je de stenen gewoon ziet, dan is er niks aan de hand natuurlijk maar zo onzichtbaar is het best link. Maar wel leuk en al snel waren we weer beneden en begon ik aan de cool down. Woeffie vond het prachtig.

klik voor groot

Op naar de volgende run. Morgen waarschijnlijk niet, omdat we naar de farne islands gaan om vogels te fotograferen. Zondag dan maar weer en daarmee heb ik dit jaar nog niet zo weinig gelopen als deze maand!

Gegevens:

* 10 km
* 17 graden

mei 204 km – 2014 totaal 1.181 km

29.05.2014 – spott – 14 km

29.05.2014 – spott – 14 km

Vandaag bedacht ik ineens dat het misschien leuk zou zijn als S. mee zou fietsen hier. Ik stuurde dus een mailtje naar D. en meteen kwam er een antwoord dat er meerdere fietsen waren en dat hij wel even zijn vrouw en zoon zou SMSen. Het zijn werkelijk schatten, niks is teveel. Super gewoon. S. vond het overgens wat minder leuk dat ik om een fiets gevraagd had…….Maar terwijl we nog even aan tafel zitten, zie ik ineens een van de jongens voorbij lopen met een fiets. Ik roep dus blij dat er een fiets in aantocht is en jawel…. fiets! Dat is dus geregeld! De zoon van D. vraagt zich openlijk af of we gek geworden zijn met die fiets. Of we weten dat het een beetje hilly is en welke kant we eigenlijk opgaan. Ik wijs en zeg blij dat we eerst naar de Ford zullen lopen en dan rechts af zullen slaan. Hij kijkt wazig en dringt niet verder aan, maar wijst nog wel behulpzaam op de kaart naar andere leuke routes. Jajaja, die gaan we ook nog allemaal doen! Eerst deze even want daar ken ik de weg. Behalve het wegrondje, zullen we ook nog even een extra lusje doen, deels even over gras en daarna over een onverhard pad. Maar mijn geheugen blijkt toch een beetje anders dan de werkelijkheid maar daarover later meer.

Vol goede moed en zin gaan we dus op pad. Als we vertrekken, komen we de vrouw van D. ook nog even tegen. Ze kijkt wat verrast en vraagt of het leuk was, en of we niet nog een tweede fiets willen hebben. Nee nee, ik ga lopen, S. gaat op de fiets en de hond loopt gewoon mee. Als we op weg zijn, blijkt dat de banden een beetje zacht zijn, en S gaat even terug om ze op te pompen. Ik vertrek vast voor de warming up. Het is lekker weer, maar het is een beetje fris nog dus heb ik mijn arm sleeves nog aan die ik al snel af zou doen. Als ik warm ben, klauter ik de eerste heuvel op en dat gaat prima. S. zal hier straks tegenaan moeten fietsen maar gelukkig kan hij dat nu op zijn eigen tempo doen. Ik zie hem nog nergens, dus hij is nog met de fiets bezig denk ik. Ik hobbel verder. Wat is het ontzettend mooi. Gek genoeg geen gele koolzaad velden dit jaar en dat is erg jammer, want dat maakt het gebied zo fraai. Ik loop over de ford die helemaal droog is gelukkig en klim weer omhoog. Ik zie een prachtige ree staan en geniet. S is nog steeds nergens te vinden en als ik bij de afslag kom, besluit ik even te stoppen en te wachten maar dan zie ik S. ineens al verhit aan komen fietsen. Het gaat wel en dus hobbel ik verder. Volgende heuvel op!

klik voor groot



Verder lopen we. Woeffie geniet, ik geniet maar S heeft het wel een beetje moeilijk geloof ik. Hij wandelt ergens de heuvel op, ik hobbel door en als we naar beneden gaan, loopt het weer heerlijk en al gauw komt S. weer naast me fietsen. Het tempo ligt op 4.45 min/km en dat loopt lekker natuurlijk.

klik voor groot

Al snel zijn we weer bij de afslag van de farm en gaan we richting Little Spott. Ook daar een beetje op en neer maar niet zo heftig meer als op het eerste stuk. We lopen verder, slaan weer rechtsaf, komen weer op een rottig stukje en sluiten dat weer af met een mooi stukje dat naar beneden loopt.

klik voor groot



Daarna besluiten we even de exra lus te maken. Eerst even omhoog, daarna rechtsaf door een veld. En hier heeft mijn geheugen me blijkbaar in de steek gelaten want het pad is in werkelijkheid veel langer dan ik me herinner en loopt aardig omhoog. Bovendien staat het gras vrij hoog, wat met de fiets ook geen lolletje is. Ik hobbel naar boven maar als ik omkijk om van het uitzicht te genieten, zie ik een totaal vermoeide en chagrijnige S aankomen. Hij vindt het niet meer leuk, is op het pad aan het schelden en vindt mij volgens mij ook even helemaal niet leuk. Ahum.

klik voor groot

klik voor groot

Herkenbaar, want ik kan ook heel geirriteerd doen als het niet zo lekker loopt allemaal. Blijkbaar is dat wel een menselijk trekje. Ik probeer de zaak wat te sussen door te zeggen dat het maar een klein stukje is en dat het pad straks echt weer normaal wordt. Welnee, ook dat heb ik dus anders onthouden want er komt een kloterig pad met nare grote keien. Ook al niks voor de fiets en mijn Rapa Nui vragen zich ook af waar ze nu weer overeen gestuurd worden en roepen ‘wij zijn de tarmac variant en niet de trail variant’. Maar het gaat prima en al snel komen we weer bij de weg uit. Vanaf daar even golvend op en neer voordat we steil naar beneden zullen gaan. Het uitzicht is geweldig, maar wat mis ik de gele velden van vorig jaar!!

klik voor groot

klik voor groot

Als de weg heel steil wordt, klok ik af en gebruik ik de rest voor de cool down. Dit is zo steil, daar ga ik mijn knietjes niet op kapot maken met naar beneden rennen dus het is mooi geweest. Ik vond het weer onwijs leuk om dit eens zo samen te doen. S. is vooral heel blij dat hij er weer is en hij maakt me duidelijk dat hij eventueel wel met een wegrondje mee wil maar niet meer ‘over die stomme paden’. Ja baas……

klik voor groot

Na 14 km komt er dus weer een einde aan een leuk rondje hier. Op naar de volgende!!

Gegevens:

* 14 km
* 12 graden

mei 195 km – 2014 totaal 1.171 km

27.05.2014 – spott – 7,5 km

**27.05.2014 – spott – 7,5 km**

Vandaag het eerste rondje na de marathon van afgelopen zondag. We zijn bijna de hele middag op pad geweest om vogels te kijken en te fotograferen. Dat was leuk. Maar ik wil toch nog even lopen. Aanvankelijk dacht ik lang te lopen maar aangezien het al laat was en ik de Rapa Nui even wilde proberen, besloot ik tot het korte rondje dat ik al eerder liep hier. Ik wilde eerst even tempo lopen maar de klim de heuvel op was wel heftig en die haalde ik niet. Even omhoog wandelen dus maar. Hum… dat betekende dus dat ik niet meer mijn 4000 mtr lapje kon proberen te evenaren van vorig jaar. Toen ik boven gekomen was ben ik weer lekker gaan lopen. Maar wat ging ik nou doen… rustig of even kijken of ik het nog kon…. De gemiddelde pace was natuurlijk tot het nulpunt gezakt met dat klimmetje. Maar niet getreurd, ik slingerde de motor weer aan en zou wel zien waar ik uit zou komen. En al snel scheurden woef en ik over het stukje weg. Even lekker een stukje dalen dus lekker vaart maken. Door en door…. eens kijken wat ik nou nog op die 4000 mtr lap zou kunnen halen. Just for fun. Half oog op de HF om te kijken of dat na de marathon niet te gek werd. Lopen lopen en harder lopen even voor de gein. Stukje dalen en stukje stijgen. Beetje vaart maken. Het trage gemiddelde van het begin zakte steeds verder terug en uiteindelijk klokte ik dat 4000 mtr lapje bijna op dezelfde pace af als vorig jaar toen ik nog zo trots was op die tijd. Maar toen wandelde ik niets en sukkelde ik dus niet het eerste stuk doelloos zoals nu. Wow. Kennelijk liep ik dus nu veel sneller. Ik kan het dus blijkbaar nog wel. Leuk. Om mijn lichaam wat rust te geven, deed ik de rest van de route heel rustig op MAF tempo. Dat was lekker.

De schoenen zitten heel anders dan de Bondi. Minder zacht en wat stugger. Ik moet er even aan wennen maar ze zijn wel vrij licht Nog even bekijken dus hoe dat voelt.

Op naar de volgende ronde dan maar weer. Ik voel niets, geen spierpijn niks!

Gegevens:

* 7,5 km
* 10 graden

mei 182 km – 2014 totaal 1.157 km

25.05.2014 – assignment 24 – Edinburgh marathon – 42 km

Gisteren al de auto naar de finish area gebracht dus vanmorgen weinig stress bij vertrek. Ik was ruim op tijd wakker. Eerst het ritueel van aankleden. Voor een lange loop betekent dat dus anti chafe stick op de voeten en bij de armen enzo. Lekker wat warmte crème op de rug en alles netjes aantrekken. Ik had alles al klaar gelegd dus niet meer nadenken. Extra tassen mee met kleding voor na de run en alternatieve kleding. Het heeft de hele nacht gegoten en het is somber, grijs en vooral nat en heel mistig. Geen optimaal weer om te lopen met mijn longen dus. Zonnebrand is niet nodig. Maar wat kan een mens zich vergissen.

Om klokslag acht uur rijdt D voor met zijn taxi. We zijn enorme bofferds want hij brengt ons niet alleen naar de start maar zal S. de hele route rondrijden zodat hij me kan zien. Twee jaar geleden op de halve bracht hij ons eerst naar musselburgh en daarna naar de start en moest S. met de supporterbus terug naar musselburgh waar de finish zou zijn. Ik zag hem dus nergens toen! Vorig jaar startte ik uiteindelijk hier niet dus dit jaar moest het dan maar gebeuren. Edinburgh zou toen mijn eerste marathon worden.

Ruim op tijd kwamen we in Edinburgh. Parkeerplaats gevonden vlak bij de start en in de auto even gewacht. Ook warming up met de K5. Geen overbodige luxe met dit weer. Uiteindelijk dan maar op weg naar de start. Snel nog even naar het toilet in een hotel. Luxe! Maar daarna dan toch naar het startvak.

klik voor groot



Eigenlijk vind ik er niks aan moet ik bekennen. We hadden gisteren de route bekeken vanaf musselburgh en dat is simpelweg richting het oosten, keerpunt en terug. Musselburgh op 9 mile, keerpunt op 17 mile, mooi stukje op een estate en weer ruim 8 mile terug naar de finish. Al die tijd zie je dus een eindeloze stroom lopers aan de andere kant op de terugweg! Tel daarbij op dat de weg door sombere stadjes gaat en op en neer golft en de lol is compleet. Niet echt. Ik keek alleen uit naar het laatste stuk voor het keerpunt en op het estate. Het laatste stukje is prachtig langs de zee en het onverharde stuk bij het estate is ook mooi. Maar zover was het nog niet. Ik moest eerst nog vertrekken!

Om 10 uur zette de stoet zich in beweging. Rustig aan. Het begin van de route loopt namelijk echt omlaag en daar loop je dus al snel te hard! Voor een halve marathon heerlijk maar ik ben onervaren op de hele en moet dus echt oppassen bij dit energie vraagstuk.

Ik wilde rwr doen op 2/30 en dat was best lastig in het begin. Het is niet alleen druk, maar omdat het relatief makkelijk loopt, denk je dat het niet zo nodig is. Maar die fout wilde ik dus niet maken.

Rustig hobbelde ik voort. De eerste 5 km zaten er in no time op. Onderweg al de eerste keer S. en D. gezien. Dat was erg fijn want ik kon meteen mijn arm sleeves en buff weggeven. Die had ik al heel snel afgedaan. Ik was blij dat ik bij de start mijn pet al had weggedaan en dat ik niet last minute toch niet de korte broek voor een lange geruild had!

klik voor groot


Na een kilometer of 7 draai ik de weg langs de zee op. Wind! Dat wist ik al en ik wist ook dat dit tot 17 mile dus zo zou blijven. Maar vervelender: de zon kwam ineens tevoorschijn!! Ik ben niet zo’n warm weer loper en nu had ik dus de zon en de wind tegen. Grrrr.

Het tien kilometer punt komt in zicht op de weg langs het strand. Ik kijk op mijn klokje. Toch te snel qua streeftijd. Ik hoop dat deze 15 sec/km me niet gaan opbreken. Ik hobbel door. Nu nog 5 km naar musselburgh. Ik heb het warm. In musselburgh neem ik wat voeding rond de 15 km. Eigenlijk valt dat niet zo lekker en ik krijg reuze dorst. Ik drink wat. Ik heb S en D al een paar keer gezien en dat is leuk.

klik voor groot



Langs de racecourse en op weg naar het 10 mile punt bij de rotonde. Daarna start de ellendige weg naar het oosten. Grappig genoeg heb ik er nu geen moeite mee maar twee jaar geleden wel toen ik de halve liep. Al snel hobbel ik dus onder de oude kolenfabriek door. Verder en verder gaat het. Ik krijg maagpijn. Niet fijn. Ik drink nog wat. Op zich fijn dat ik mijn rugzak bij me heb maar het is wel erg warm en zwaar dat ding. De winnaar scheurt ineens langs met het lead vehicle. Mooi hoe die man rent!

klik voor groot


Ik loop niet meer erg lekker. Geen idee waarom. Buikie niet fijn, ik voel me sloom, heb het warm en baal van de tegenwind. Op 12 mile zie ik S en D weer. Ik stop er misschien wel mee lispel ik naar S. Welnee zegt hij. Ik rommel door. Huppekee tot het keerpunt dan maar eens kijken.

klik voor groot


Ik kijk op de klok. Hoe kan ik nou zoveel tijd zijn verloren? Ik kijk regelmatig op mijn horloge naar de hartslag en zie dan ook de pace natuurlijk. Snap er niks van. Dan doemt de HM afstand mat op. Ik kijk op mijn klokje en reken. Sufferd. Die tijd is niks mis mee, maar ik heb een average lap veld in beeld en geen average over het geheel. Slim. Niet heel slecht dus. Maar het is nog een heel eind naar de 17 mile. Ik zie veel mensen langs de weg met problemen. Kramp of anders. Ik heb het erg warm gek genoeg en die rugzak…. Ik tel de miles en loer op mijn horloge. Gelukkig heb ik door de maffetone trainingen wat ervaring met tijden per mile. Ik praat tegen mezelf op de cadans.. ‘ ik ben fit en ik ben sterk ‘… Ik zie S en D nog een keer. Ik sms van te voren ‘spons’ en gelukkig kan ik even met de spons wat afkoelen. Verder gaat het weer.

klik voor groot


Ik loop langs 15 mile en 16 mile. Ik zie vanwege de bocht de eindeloze stroom bont gekleurde lopers. Hiet zo langs de zee is het erg mooi. Helaas vergeet ik foto’s te maken. Ik weet al waar het keerpunt zal zijn dus dat scheelt. Dan loop ik eindelijk ook aan de andere kant! Veel wandelaars en mensen die er doorheen zitten.

klik voor groot


Het keerpunt nadert. Het stukje over het estate is leuk. Ik heb – in tegenstelling tot veel andere lopers – geen last van het grind. Ik vind het wel leuk. Gisteren reden we hier even rond om te kijken. Het 18 miles bord zal hier staan en dat beeld had ik ook steeds in gedachten. Onderstaande foto’s zijn van gisteren.

klik voor groot

Ik zie de hekken en we slaan linksaf. De terugweg. De wind nu niet meer tegen maar nu schijnt de zon in mijn gezicht. Ik baal dat ik me niet insmeerde. Maar met regen en mist… Grrr. Niet blij. Mijn buik voelt nog steeds niet lekker. Alles in mijn rugzak is op. Geen water meer, voeding ook op. Ik voel me leeg en besluit toch een nood gel te nemen ook al kan dat verkeerd uitpakken met die buik van mij. Ik sms coolcap en besluit de rugzak af te geven als ik straks S en D weer zal zien. Zij hebben staan wachten tot ik weer terug kwam van het laatste lusje over het estate. Als ik S zie maak ik de rugzak los. Ik krijg de coolcap en zet deze gauw op en hobbel verder. Ik vraag of S mijn ouders een sms stuurt omdat zij me live volgen en niet zullen begrijpen waarom de route stopt op dat punt. Maar zonder rugzak ben ik niet meer te volgen. Wow dat voelt wel beter zonder zak. Ik kijk eens op mijn horloge. Reken wat en denk dat het mogelijk moet zijn om nog redelijk te finishen. Mijn streeftijd haal ik niet, maar het scheelt niet veel. Ik zet de rwr ratio terug naar 1.20/20 en loop verder. Het is een slagveld met mensen die er totaal doorheen lijken te zitten.

Ik heb het warm en heb dorst. Ik snap dat niet want mijn rugzak was leeg, ik nam flesjes onderweg en ook nog van S. Zat ik zo slecht in mijn water? Volgens mij niet!

De miles tikken langzaam weg. Ik neem toch nog een gelletje aan van S onderweg en slok wat complan weg. Een risico weer met die buik maar ik voel me leeg.

Water op mijn coolcap en gezicht en verder gaat het. Ik ben niet echt moe, hartslag blijft mooi laag maar ik ben sloom.

klik voor groot

Ik blijf rekenen. Volgens mij hoeft het nog niet dramatisch slecht te worden voor deze RWR run. En mocht het toch niet zo zijn dan heb ik tot het laatst gedacht dat het wel zo was! Ik ga verder. Hou me redelijk strikt aan rwr en dat gaat goed. Ik zie zelfs het tempo mooi omhoog gaan. Komt dat door de rugzak die ik niet meer heb? De zon is ook wat weg, het wordt grijzer en ik hoor rommelen in de lucht.

Voor mijn gevoel blijft mijn horloge lang zeggen dat het nog 3 kilometer is. Komaan dat kan altijd. Reken reken. Moet lukken. Nog een stukje tot de rotonde bij musselburgh. Er staan best veel mensen en rwr geeft altijd reactie. Jaja ik weet dat ik er bijna ben. En? Langs de racecourse loopt S zielig te sjouwen met de tassen. Ik gil en roep maar hij hoort me heel laat. Hij gaat me dus niet zien bij de finish. Natuurlijk kon D de taxi nergens kwijt bij de finish area en dat hadden we al voorspeld. Vandaar dat we de auto al de avond tevoren hadden gebracht. D komt dus niet mee en heeft direct als S uitstapt een rit terug naar Edinburgh. Logisch! Ik heb daar allemaal geen weet van, want ik ben op weg naar de finish. Nog een klein stukje. Linksaf het terrein op en over rubber matten die modderig en glad zijn inmiddels. We worden tot voorzichtigheid gemaand. Hum lekker. Waar is die boog? Ik kijk op mijn horloge en ik moet nog wel redelijk kunnen finishen! Maar ik ben een schijterd over die rubberen matten en verlies nog wat seconden. Maar niet helemaal ontevreden. Gemiddelde hartslag 145. Keurig dus.

Ik ben nog nat van al het water dat ik over me heen goot en de wind is koud nu de zon weg is. Ik vraag me af of ik S kan terugvinden. Ik krijg een medaille en ga mijn t shirt halen. Ik laat nog een finish foto maken. Gek genoeg zijn er geen folie dekens ondanks de voorspellingen van slecht weer. Ik probeer met de telefoon van iemand S te bellen maar dat lukt niet. Uiteindelijk zie ik hem zwaaien met de paraplu. Gauw iets droogs aantrekken. Er zijn kleedkamers en dat is prettig. Niet handig om een droge onderbroek te vergeten en een handdoek is ook handig volgende keer. Maar al snel ben ik klaar en warm. Als we buiten komen regent het! Toch wel een gelukje vandaag zeker voor S en D!

We lopen naar de auto die gelukkig dichtbij stond en gaan terug naar huis. Ik mail gauw nog even en goede vriend over het stoppen van de route, want als hij keek, zou hij er ook niets van snappen dat de route ineens ophield onderweg! De rit naar huis duurt maar kort en we zijn snel musselburgh uit. Woef is blij ons te zien. Zij werd verzorgd door de vrouw van D. Top dus! S krijgt een medaille van chocolade met nummer 1 erop. Mijn nummer 1 supporter!!

We gaan lekker uit eten en zo komt er een einde aan een loopdagje.

klik voor groot

Is dit nou echt leuk? Ik weet het niet. Ik vond de training voor de 58 km ultra geweldig en de loop zelf ook. Geslaagd project. De training voor deze marathon liep niet goed aan het einde door het wegvallen van de 14×1600. De twee weken voor de run liepen ook niet zo lekker. Toch voelde ik me redelijk uitgerust en had ik donderdag en vrijdag lekker gelopen hier. Ik heb onderweg nog nooit zoveel tegen mezelf gepraat en al helemaal niet zo zitten rekenen. Maar het liep niet zoals ik wilde.

Ik ben in ieder geval niet moe dus ik kan lekker gaan lopen hier. Eind september de volgende marathon. Tussendoor staat met potlood nog een andere run in de agenda. Eens kijken hoe ik dat allemaal ga aanpakken. Ik heb gewoon wat tijd nodig. Op naar de volgende runs en avonturen dan maar weer!

update Ik zie dat ik de laatste 12,5 km het tempo weer goed heb opgepakt en de laatste 2,5 km goed door kon lopen. Voor mij was et keerpunt dus ook echt een prettig punt om aan te komen. Zeker toen ik de rugzak af heb gedaan, ging het een stuk beter. Leermoment: de marathon is geen ultra en daar heeft de rugzak dus echt geen plaats, zeker niet met warm weer. Hoewel het onderweg een beetje rommelig liep, ben ik niet ontevreden. Bovendien heb ik alweer gelopen en niet eens een griebeltje spierpijn gehad. Volgende keer kan het dus gewoon wat sneller. Leren gaat langzaam. Maar liever zo dan je stuk lopen!

Gegevens:

* 42,5 km
* 12 graden – zonnig en winderig na koude en mistige start
* cadans te laag
* rwr 2/30
* HF 145 average

mei 174 km – 2014 totaal 1.149 km

24.05.2014 – Edinburgh marathon vooruitblik

**24.05.2014 – edinburgh marathon vooruitblik**

Vandaag toch maar de auto vast naar de finish area in Musselburgh gebracht. D was zo aardig om ons te brengen op zondag, rond te rijden en weer naar huis te brengen na de run maar het leek toch handiger om de auto daar te hebben (was het eerste plan overigens ook) en zo hebben we het uiteindelijk gedaan. Om 16 uur vertrokken we dus hiervandaan om de auto weg te brengen en aansluitend even via Prestonpans, Gullane en Longniddry naar Gosford House te rijden. De marathon loopt vanaf 10 miles naar het estate, keert daar om en gaat weer terug naar Musselburgh waar de finish ook is. Het is een kale, sombere route door nare stadjes. Alleen het eind richting het keerpunt is wel mooi langs de zee en de loop over het estate is zeker leuk met het 18 mile punt daar. Onverhard, dus lekker grindjes happen. Er was iemand bezig om het allemaal een beetje aan te stampen met een roller maar helaas regent het nu dus dat zal wel een puinhoop zijn morgen.

Na het estate dus weer 8 mile terug naar de finish maar daar staat dan gelukkig de auto te wachten! Ik ben erg benieuwd hoe het zal gaan morgen. Ik heb wel een plan maar heb geen idee of dat haalbaar is. Ik ga in ieder geval RWR doen met een ratio van 2/30 aan het begin. Ik heb geen flauw idee of het iets gaat worden maar dat zie ik morgen dan wel en dan moet ik het aanpassen eventueel. Wat ze hier ‘vlak’ noemen is een op en neer golvende weg die weliswaar lager ligt bij de finish dan aan de start maar desondanks dus aardig op en neer golft. Twee jaar geleden was dat echt een probleempje op het korte stukje van de golfcourse naar het keerpunt voor de halve marathon. Nu dus 8 miles heen en 8 miles terug. Zoals het ernaar uitziet hebben we ook 18 miles wind tegen want er staat een NE wind.

Afwachten dus maar. Ik hoop dat mijn plannetje gaat lukken!

klik voor groot







23.05.2014 – spott – 7,5 km

**23.05.2014 – spott – 7,5 km**

Vandaag een kort rondje om nog even los te lopen. Het liep wel lekker eigenlijk en ik heb alleen bij het klimmen even RWR gedaan. Ongelooflijk dat je zo snel alles kwijt raakt met even tutten op een klimmetje. En dat loop je dan maar matig weer goed in de laatste kilometer. Ik was dan weliswaar 25 seconden per kilometer sneller dan gisteren, maar eerlijk gezegd kan me dat toch weinig boeien. Ben niet zo geschikt als ‘competitief beest’ vrees ik. Maar het rondje ging wel OK. Overigens schrok ik me rot toen ik zag dat ik hier vorig jaar 30 sec/km sneller over deed (op 4 km dus niet met de klim en de volle 6 km) maar goed, toen liep ik niet twee dagen voor de marathon dus maar eens kijken later in de weken dat ik hier nog ben of ik dat nog haal dit jaar! Eerst op naar de run zondag!

klik voor groot


Gegevens:

* 7,5 km
* 10 graden

mei 131 km – 2014 totaal 1.107 km

22.05.2014 – spott – 7,5 km

22.05.2014 – spott -7,5 km

Vanmorgen met de boot aangekomen in de UK. Redelijk geslapen dus dat was geen probleem. Woef deed het gelukkig ook prima Eerst even ontbijten, en daarna shoppen. Tesco, hondenspullen en tot slot even naar een renwinkel waar ik een waterbelt had laten klaar leggen. Nou dat was niks, maar verder kijkend vond ik leuke kleding. Ik koop eigenlijk niet veel kleding maar in de UK is het allemaal veel goedkoper dan in Nederland dus toch maar even wat gepast. Leuke dingen gevonden! Daarna hebben we wat gegeten en zijn we eindelijk richting de cottage gegaan. Om 21 uur kwamen we aan, en heb ik meteen de dakkoffer open gerukt om mijn renspullen en schoenen te pakken. Binnen 10 minuten was ik op weg voor een kort rondje met woef want dat had ze wel verdiend na 31 uur als kistkalfje in de auto! Net voor het donker waren we weer thuis. Moet wel weer even wennen aan de geur hier en ook aan de heuveltjes maar het was prima te doen eigenlijk. Op naar de volgende ronde!

klik voor groot

Gegevens:

* 7,5 km
* 10 graden

mei 124 km – 2014 totaal 1.100 km