Auteursarchief: Max

05.07.2014 – week 3: rottemeren – 22 km

**05.07.2014 – week 3: rottemeren – 22 km**

Vandaag weer een langere ronde op een beetje tempo. Om 6 uur stond de wekker en we zaten redelijk op tijd in de auto. Fiets en waf achterin en op naar de start van de route. Toch gekozen voor de rottemeren en de roeibaan. Geen gedoe met pontjes, eventueel een toilet onderweg en een opt out mogelijkheid voor het geval dat.

Bij de start is het meteen verschrikkelijk qua weer. Heel klam en warm. Niks voor longgedoe en ik had spijt dat ik niet met de K5 had opgewarmd. Maar na de warming up dan maar gestart. Metronoom aan, horloge gezet en lopen maar. Woef vond het allemaal prachtig. Ik loop tegen de klok in, zodat we als eerste het rondje rond de plas hebben gedaan en straks geen/minder last zullen hebben van racefietsers. Het is nog erg rustig en we zien eigenlijk heel weinig racefietsers. Heerlijk!

klik voor groot

Al snel komen we langs de molens, lopen langs de snelweg en slaan weer linksaf de andere kant op. Daar hebben we de wind tegen en dat voelt meteen een stuk aangenamer. Niet meer zo idioot klam en warm, al is de wind stevig en vormt dus voor de pace een uitdaging (met een maximale hartslag ook nog daarbij). De eerste lap van 5 km gaat precies op tempo. Dat liep ik nog niet eerder op een 20 km ronde dus ik ben erg benieuwd of ik dit ga volhouden maar ik wil wel eens zien waar het schip strandt. Het is dus helemaal niet ‘snel’ of ‘zwaar’ maar gewoon anders dan normaal maar moet te doen zijn.

klik voor groot

We lopen rustig door, richting het bruggetje en weer de andere kant op. Zo lopen we steeds een stukje met een andere windrichting en dat is best plezierig eigenlijk. De ratio staat op 2/30 en daar hou ik me keurig aan. De metronoom tikt rustig door. In het begin heb ik even moeite met de hogere cadans dan normaal maar daar wen je dus heel snel aan blijkbaar. Het was echt te laag nu laatste tijd dus dan maar even met metronoom.

De tweede lap van 10 km gaat weer op precies hetzelfde tempo. Dat verrast me en het voelt goed. Op naar de volgende lap. We komen terug bij de start, en lopen de roeibaan alweer op. Dan even twee vrij zware kilometers met de wind pal tegen. Dat valt niet mee. Er zit nog een zielige gewonde meeuw op de weg maar gelukkig kijkt woef niet op of om omdat het diertje totaal stil blijft zitten.

Vanwege de wind dan maar weer tegen de klok in zodat we nu weer een stukje met de wind mee kunnen lopen boven langs de dijk. Dat loopt ook weer prima. Woef krijgt wat water van S. terwijl ik doorloop en na een poosje komen S en waf weer bij met fietsen. Woeffie rent het laatste stukje hard om weer naast me te komen. Het effect van het slokje is alweer teniet gedaan denk ik, maar toch even een slokje gehad en dat is wel goed. Rustig loop ik door en probeer het tempo gelijkmatig te houden. Dat gaat redelijk makkelijk doordat ik mijn ademhaling met de cadans probeer mee te laten lopen. Dat geeft meteen een soort natuurlijk tempo. De hartslag blijft keurig en er is weinig drift. So far so good en al snel tikken we de 15 kilometer aan. Ook die gaat weer precies gelijk aan de voorgaande laps. Nog het laatste blokje rond de roeibaan. Weer een heel stuk tegen de wind in en dat voelt weer even zwaar omdat je het tempo gelijk moet houden. Qua ademhaling breekt me dat een beetje op en ik puf wat harder uit. Grappig genoeg geeft dat letterlijk ‘meer lucht’ alleen klinkt het stom alsof ik buiten adem ben. Maar ik probeer 2/2 en 2/3 af te wisselen tegen de wind in en dat gaat goed.

Nog een stukje, even nog naar links draaien en de wind tegen neemt wat af. Dit voelt alweer beter en het allerlaatste stukje zal helemaal weer beter zijn. Ik loer op mijn klokje en zie dat we gewoon nog precies op schema liggen, bijna op de seconde nauwkeurig. De laatste 600 meter zet ik nog even aan. Al snel klokken we af. Een prima gemiddelde met een fraaie gemiddelde hartslag (ondanks de warmte en de wind) op een tempo dat ik nog niet eerder liep tijdens deze afstand. Dat heb ik nog niet eerder gelopen en ik ben best blij en tevreden. Ook een beetje verrast maar wel tevreden.

Ook na de run geen enkele overslag qua ritme of probleem, prima gedaan dus.

Als we bij de auto komen, gaat het heel licht miezeren. Gauw de fiets in de auto en de hond in de auto dan maar.
Zodra we wegrijden, gaat het vrij stevig regenen. Net op tijd dus! Het was gezellig met S. en woef. Gelukkig geen enkel probleem gehad met fietsers of andere honden en dat is erg prettig lopen zo, want het is toch wel anders als je zo met z’n drietjes onderweg bent. Maar een heerlijke rustige en vlakke ronde dus.

Woef heeft gelukkig op de terugweg door dat ze wel degelijk lekker kan liggen ondanks de fiets. Ook een tevreden woeffie dus.

klik voor groot

Op naar de volgende training dan maar weer.

Getalletjes:

* 22 km
* 20 graden, erg warm en klam

juli 49 km – 2014 totaal 1.512 km

03.07.2014 – roeibanen – 1M + 3M + 1M – totaal 10,5 km

**03.07.2014 – roeibanen – 1M + 3M + 1M – totaal 10,5 km**

Vandaag een brain training. Nou me dunkt dat was het ook. Op zich geslaagd maar ik weet het niet hoor…. Het was een warme namiddag en ik startte dus zo laat mogelijk. Het zonnetje scheen nog uitbundig. Eerst even warm lopen. Heerlijk ontspannen en ondertussen werd ik ingehaald door een grote groep lopers. Die liepen kennelijk blokken want ik hoorde na enige tijd een fluitje en toen stopte de hele groep weer. Ik ging toen net 1 versnelling hoger voor de eerste mile op basepace. Dat liep dus nog heerlijk rustig en alweer werd ik ingehaald door de groep. Ik liet me niet van de wijs brengen.

Na de mile op basepace startte ik met de 3 mile lap op 10K tempo en dat viel niet mee. Vanwege de warmte had ik het tempo iets terug gezet. Dat leek me voor deze eerste keer voldoende en zou me qua hartslag niet in de problemen moeten brengen. De eerste mile was nog best zwaar en ik dacht niet dat ik het zou halen. Natuurlijk lukte dat gewoon wel degelijk. Tijdens de tweede mile dacht ik eerst om op 700 mtr even 200 mtr te wandelen, omdat dat net op de helft van de 3 mile lap zou zijn…. Maar toen ik er was, liep ik natuurlijk door. Doorzetten nu! Nog eventjes naar de 800 mtr, dan zou ik al op de helft zijn van deze tweede lap en op de helft van de hele middenreeks…. Nog even 400 mtr en daarna nog zo’n stukje en dan ben ik er al…. Maar ook na de tweede mile stopte ik niet en liep weer door…. op naar de volgende 400 mtr en daarna nog een stukje…. en kijk eens…. nu ben ik er al bijna en…. gaat het gewoon lukken dus. Zo pratend tegen mezelf legde ik gewoon keurig de 3 miles af op prima tempo.

Grappig genoeg zijn de miles eigenlijk allemaal even snel, op precies dezelfde cadans (veel te laag, ging op ademhaling en daarom zo constant denk ik) en zo goed als gelijk qua pace. Ongelooflijk. Gewoon gehaald dus, maar het voelde inderdaad wel even als doorzetten. Ondanks de warmte dus gelukt en ook de mile op basepace erachteraan ging gewoon nog goed. Maar die cadans is vrij zorgelijk want daar krijg je dus echt last van. Volgende keer dus weer de metronoom mee. Tijdens de mile repeats van zondag ging het beter, dit is echt te laag. Weer genoeg werk aan de winkel dus.

Weer een aparte training achter de rug. Ik vond het tamelijk zwaar eigenlijk maar leuk dat het weer gelukt is. Waarom het nou zwaar voelt, weet ik eigenlijk niet eens. Zeker als je naar de getalletjes kijkt, lijkt het allemaal prima. Toch tussen de oren blijkbaar. Vandaar de brain training. Doel bereikt.

Gegevens:

* 10,5 km
* 25 graden

juli 26 km – 2014 totaal 1.491 km

01.07.2014 – 3 x 4000 mtr (5′) – rottemeren – totaal 16 km

**01.07.2014 – 3 x 4000 mtr (5′) – rottemeren – totaal 16 km**

Vandaag weer tijd voor een langer rondje op MAF. Het was niet super warm, maar er stond een aardig windje dus ik was erg benieuwd hoe het zou gaan eigenlijk. Waf had wel zin in een rondje volgens mij en aan het einde van de middag gingen we op pad. Deze keer maar weer eens een rondje rond de Rottemeren, want dat is toch altijd een mooi rondje waar je niet kunt terugkeren maar door moet blijven lopen. Bovendien is er met mooi weer ook van alles te zien, dus dat is ook mooi.

Eerst maar even warm lopen dan op de roeibaan….

klik voor groot

Daarna rechtsaf richting de Rottemeren en het bruggetje naar de andere kant. Ik ben al heerlijk aan het sukkelen en ik voel dat het allemaal redelijk soepel gaat en voelt. We hobbelen over het bruggetje, rechtsaf over het nieuwe stukje asfalt waar het nu niet meer zo idioot schuin afloopt. Heerlijk en een stuk beter voor de beentjes! Langs het eet tentje waar mensen heerlijk buiten zitten. Gelukkig niet al teveel racefietsers want die zijn hier niet al te vriendelijk helaas, maar alles gaat prima.

Als de eerste lap van 4.000 mtr er op zit, besluit ik even een rustpauze te nemen. De eerste ronde ging allemaal keurig op MAF. Ik maak meteen een mooie foto van de molen waar ik precies langs loop op dat moment. Altijd weer leuk. Een stukje verder maak ik een kiekje van waf bij de andere molen.

klik voor groot

Daarna hobbelen we rustig weer door en het gaat eigenlijk prima. Ik heb tegenwind op het lange stuk en dat merk ik direct qua hartslag, dus gaat het tempo iets omlaag. Maar het blijft allemaal aardig goed eigenlijk/ Het scheelt ongeveer 10 seconden op de kilometer tegen de wind in met gelijkblijvende hartslag. So be it. Totaal niet belangrijk. Deze ronde gaat eigenlijk nog netter dan de eerste ronde en met dezelfde pace ongeveer. Nog geen verval dus!

Ik neem weer even een rustpauze na de tweede lap van 4.000 mtr en daarna gaan we weer van start. We sukkelen heerlijk zo en het is echt prima weer. Gelukkig ook op dit stuk geen gedoe met fietsers dus dat is heerlijk. Al snel ben ik weer bij de parkeerplaats en steek ik het bruggetje over richting de roeibaan. Ik moet nog een paar kilometer en dan weer de cooldown. In de verte zie ik een wandelaar die zo te zien stevig doorwandelt. Ik schat dat hij 1.500 meter bij me vandaan is. Als ik langzaam bij hem voorbij sukkel, zeg ik dat we toch zo boffen met het weer. De man antwoordt dat het inderdaad heerlijk weer is, en het volgende moment hoor ik dat hij ineens ook gaat hardlopen (en behoorlijk hijgt daarbij). Ik schrik me rot, want hoezo gaat die man ineens lopen? Hij komt naast me lopen en vertelt dat hij altijd heeft hardgelopen maar nu een kunstknie heeft en het niet meer zo lang kan doen. Grappig genoeg merk ik nu pas hoe ontzettend makkelijk ik aan het joggen ben en hoe rustig mijn ademhaling daarbij eigenlijk is. Ik hoor de man hijgen en rommelen naast me. We babbelen wat maar uiteindelijk kiest hij toch eieren voor zijn geld en gaat maar weer wandelen. Ik sukkel rustig verder op weg naar de auto. Niks aan de hand dus maar het was zo vreemd dat hij ineens zo ging lopen! Mijn hartslag van dat rondje is ineens wat hoger haha. Omdat ik veel te ver van de auto ben uitgekomen, blijf ik doorlopen en ga ik over op RWR voor het laatste stuk en dat wordt een rustige 1.000 mtr. daarna cool down en lekker richting de auto weer.

Daar geef ik waf eten en drinken en blijf even in de achterbak zitten in het zonnetje uit de wind. Heerlijk! Een prachtige afsluiting van een mooie namiddag lopen met woeffie. Het ging prima en ik had nog wel uren door kunnen lopen. Maar dit is wat ik wilde doen, dus dat doen we dan maar. Overigens bijzonder dat ik vorige maand 282 km liep zonder evenement. Dus geen enkele ‘lange’ run, gewoon veel gelopen afgelopen maand. Alle runs met woef, dus ik begrijp wel dat ze bijna een kilo lichter is geworden. Nou ik nog. Op naar de volgende run.

Gegevens:

* 16 km
* 29 graden

juli 16 km

29.06.2014 – week 2: 4×1.600 (5′) – totaal 14 km

**29.06.2014 – week 2: 4×1.600 (5′) – totaal 14 km**

Vandaag weer wat tempo training op het programma. Dit is alweer week 2 voor het marathon schema van eind september. Gelukkig nog eventjes te gaan maar toch.Ik ben niet zo erg dol op die 1.600-tjes om een of andere reden.

Ik koos ervoor om tijdens de voetbalwedstrijd Nederland/Mexico te gaan lopen in de hoop dat ik niemand zou tegen komen met honden waar ik over zou struikelen en dat bleek te kloppen. De stand was makkelijk bij te houden aan het gejuich, alleen het eerste doelpunt tegen had ik even gemist. Maar het was wel duidelijk dat Nederland won toen het gejuich losbarstte en de knallen werden afgeschoten. Ook weer leuk. Nou voor mij was het ook een soort wedstrijd.

Ik startte een beetje te voortvarend. Hoewel, misschien niet want ik had bedacht wat ik per lapje van 400 mtr ongeveer zou moeten lopen. Welnu… de eerste 1.600 waren snel voorbij. Oepsie… dat was dus een beetje te snel want bij de vorige keer in januari liep ik toch echt hele andere getalletjes. Maar goed, de uitdaging is dan eigenlijk om alle laps verder ongeveer gelijk te houden. De tweede ging redelijk goed en in precies hetzelfde tempo. Na de tweede wilde ik bijna de handdoek in de ring gooien. Ik vond het zwaar en vooral ook niet leuk of comfortabel. Maar ja, een tempo training hoeft niet comfortabel te voelen natuurlijk…… Ik dacht na over aanpassing van de training. Misschien 800-tjes van maken? Of even wat stappen zetten na 600 mtr ofzo? Nou ja, voordat ik er erg in had was de rust voorbij en kon ik weer aan de derde beginnen. De eerste 400 mtr gingen goed en prima op schema…..kom op even doorgaan… 600 mtr en toen 800 mtr en verdomd, ik lag nog steeds op schema… nog even doorzetten…. 1.200 mtr en dan nog eventjes…. en ja! Weer een lap van 1.600 mtr en volgens mij weer precies gelijk aan de vorige twee. Dat vond ik wel apart en ik zag op mijn horloge dat uiteindelijk de HF ook over de 157 schoof. Maar toen het lastig voelde, was het deze keer helemaal niet de HF, want die bleef nog relatief laag, maar voelde het gewoon qua ademhaling niet fijn. Alsof dat net achter bleef lopen. Geen idee, maar het was niet comfortabel. Maar tijdens elke rustpauze was alles weer volstrekt normaal en begon ik weer alsof ik net begonnen was. Heel apart. Dus hoppekee, de trilling en het piepje van het horloge en rennen maar…. de eerste 400 mtr weer keurig op schema, en zo rommelde ik weer door naar het einde van de lap zonder verder te stoppen of te vertragen. Eigenlijk dus vier hele gelijkmatige laps van 1.600 mtr die ook nog eens allemaal precies hetzelfde uitgevoerd zijn. Pace gelijk, cadans gelijk, hartslag ongeveer gelijk. Merkwaardig. Achteraf natuurlijk wel heel leuk, maar ik vond er niks aan tijdens het lopen. Toen ik de laatste deed zei ik dus ook hardop ‘daar is dus niks aan’. Ha!

Anyway, deze training ook weer gedaan. Na de laps nog rustig dribbelen op RWR met maximale HF van 138 en dat kwam keurig uit met een average HF van 128 (max 138) en mooi herstel. Niks aan het handje dus.

Op naar de volgende training dan maar weer.

Gegevens:

* 14 km
* 20 graden

juni 282 km – 2014 totaal 1.463 km

27.06.3024 – hitland – 18 km

**27.06.3024 – hitland – 18 km**

Het is vandaag redelijk weer en tijd voor een loopje. Vanmorgen regende het flink waardoor het erg vochtig en klam werd maar door het zonnetje van vanmiddag was dat grotendeels weer wat beter geworden. Maar warm was het nog steeds natuurlijk, maar niet meer zo helder en zonnig als afgelopen dagen. Dat scheelt dus alweer iets. Ik liep vandaag mijn rondje vooral weer op hartslag en ademhaling. Altijd weer mooi om te zien dat je met een rustige buikademhaling vaak de hartslag ook weer wat omlaag krijgt en beter in het gareel kunt houden. Daarbij is pasfrequentie natuurlijk ook weer belangrijk, want als je de ademhaling met de cadans mee laat lopen, dan kom je vanzelf in een mooi ritme en kan je ook prima de snelheid inschatten. Ik wisselde de ademhaling een beetje af, de ene keer 2 stappen in en 4 stappen uit, dan weer eens 3 stappen in en 5 stappen uit. Dat is niet echt optimaal aangezien je dan steeds op hetzelfde been uitkomt, maar daar moet ik dus weer eens een keer aan werken met de metronoom. Dat is uberhaupt goed om te voorkomen dat je gaat sloffen als je op hartslag loopt. Maar zo samen met de ademhaling, hou je eigenlijk als vanzelf ook de cadans redelijk goed.

Ik deed vandaag 3 laps van 5.000 meter op RWR 2/30 met maximale HF van 138. De laatste lap lukte dat minder goed, want toen werd het door warmte en vermoeidheid toch lastiger om de HF mooi laag te houden, maar ik ben niet heel ontevreden eigenlijk. Vooral omdat ik na de run totaal geen onrustige hartslag had deze keer. Blijkbaar speelde de vermoeidheid aan het einde van mijn verblijf me toch parten! Voorlopig dus nog even rustig wat aerobe endurance opbouwen.

Genoeg werk aan de winkel nog!

Gegevens:

* 18 km
* 21 graden

juni 269 km – 2014 totaal 1.449 km

25.06.2014 – hitland – 12,5 km

**25.06.2014 – hitland – 12,5 km**

Vandaag weer een rondje ‘schakelen’ tussen MAF en iets meer tempo. In blokken van 3×1000 mtr steeds beginnen op MAF met max HF van 138 en de tussen lap max HF 148 en weer terugschakelen naar max HF 138. Die laatste lap valt dan meestal niet mee omdat het lastig is om ’terug’ te schakelen en de HF weer mooi onder de 138 te krijgen. Alleen bij de allerlaatste lap van de 3e reeks bleek dat lastig en bleef ik net hangen rond de 140 bpm maar al met al niet slecht. Tot slot een extra kilometer op RWR met maximale HF van 148 (overigens max 145 maar gelopen) en een ratio van 1/30. Hoewel ik snipverkouden ben (ik denk hooikoorts) ging het vrij aardig. Het lopen ging in ieder geval lekker en het bleek makkelijker weer om mijn hartslag laag te houden. Maar het moet nog veel lager dus genoeg werk aan de winkel.

Gegevens:

* 12,5 km
* 21 graden

map

juni 251 km

crosstraining: fietsen

crosstraining: fietsen

Altijd handig als geheugensteuntje om te kijken wanneer ik begon met een andere training. Vorig jaar kocht ik een geweldige fiets, maar waarschijnlijk leverde me dat een lies probleem op, waardoor ik niet eens eind mei destijds in Edinburgh kon starten. et hele jaar bleef de fiets dus verder ongebruikt staan, want elke keer was er een ander evenement dat ik niet wilde ‘boycotten’ door op die fiets te stappen. Maar dit was natuurlijk al te gek, want het is een hele fijne fiets en ik zal toch eens moeten ontdekken of het nu toeval was vorig jaar, of echt een probleem door de fiets. Nu ik thuis ben, ben ik dus direct weer op het fietsje gestapt. Niet meteen het zware programma door Toscane dat zo leuk is met het beeldscherm maar gewoon een ‘easy ride’ stap 1. Dat leek me wel een genoeg om te proberen en te kijken wat er gebeurt. Afwachten maar.

23.06.2014 – roeibanen – MAF test (failed)

**23.06.2014 – roeibanen – MAF test (failed)**

Niet zo slim misschien om de eerste dag dat ik thuis ben meteen een MAF test te doen. Had beter eerst even kunnen kijken hoe het gaat. De combinatie van dit absoluut smerige land waar ik altijd weer even aan moet wennen qua longen, de vermoeidheid en het zonnetje zonder wind maakte dat de test totaal mislukte. De eerste ronde ging nog prima maar al snel kon ik de HF niet meer rond de 138 houden en was de drift verder onvermijdelijk. Ik dacht eerst nog aan stoppen na de 3e mile maar ik heb uiteindelijk het rondje toch maar afgemaakt. Maar goed, dit is dus niets en ik ben benieuwd hoe lang het duurt voordat het weer ergens op lijkt. Grrrrr.

Gegevens:

* 10,5 km
* 21 graden

juni 237 km – 2014 totaal 1.419 km

21.06.2014 – spott – 11 km

**21.06.2014 – spott – 11 km**

Vanmiddag rij ik alweer richting Newcastle om vanavond weer met de boot over te varen naar huis. Wat ontzettend jammer! Ik heb nog zoveel te ontdekken en te doen. Maar niets aan te doen, aan alles moet weer eens een einde komen en zo blijft er altijd nog wat te wensen. Grappig dat dit het eerste jaar is dat ik zo ‘op pad’ ben geweest hier. Dat komt ook deels door de navigatie die ik nu bij me heb, want dat is onderweg toch wel erg prettig. Ook komt het denk ik doordat ik veel sterker ben geworden en dus wel wat ‘aankan’ qua parcours. Genoten heb ik in ieder geval volop.

Maar nu vanochtend dus het allerlaatste rondje hier, en vooral voor woef, zodat zij even lekker moe kan worden en even kan rennen en uitgebreid kan plassen en poepen. En dat lukte. Met het zonnetje erbij was het meteen al warm dus moe zou ze wel worden. Ik was dat eigenlijk al een beetje en ik sukkelde maar wat over de weg. Ik had geen puf meer om ergens over een bijzonder pad te gaan, dus deed ik gewon het rondje ‘buitenom’ en dat was prima. Eerst nog even een wens doen bij de witches stone…

klik voor groot

Daarna dan even het rondje buitenom. Ik wilde eigenlijk iets anders doen, maar het was warm en ik was moe van het inpakken en opruimen dus dit was wel even goed zo als afsluiter. Nog even snel een paar kiekjes.

klik voor groot

Even naar de Ford, rechtsaf even klimmen, doorlopen en naar beneden en genieten van uitzicht op Bass Rock. Wat is het hier toch mooi en vredig. Ik zal het echt gaan missen als ik straks weer rond de roeibaan loop maar die heuvels zijn voor nu wel even genoeg geweest eigenlijk.

klik voor groot

Ik heb het vreselijk warm en ben dus erg traag maar dat is niet zo erg. Deze run is vooral voor woef die straks lang als kistkalfje in de auto moet blijven op de ferry en onderweg. En zij geniet, dat is wel duidelijk.

Als ik bij de cottage kom die ik al netjes leeg heb opgeleverd, hoor ik zuigen en boenen. Dat zal niet meevallen na het verblijf van waf met al die haren hoewel ik mijn best gedaan heb om alles netjes te houden. Zelfs mijn auto is snel even gewassen en ontdaan van alle vogelpoep. Wat zijn het toch een schatten. Ze hebben de badkamer nog niet gedaan zodat ik nog even kan douchen als ik zou willen, maar ik gebruik de badkamer alleen even om me snel op te frissen en om te kleden, dus dat is erg fijn. Uitgebreid badderen en boenen komt morgen wel weer als ik thuis ben.

Ik ga nog even thee drinken bij D en C en daarna moet ik echt op pad richting de ferry. Ontzettend jammer maar het is vast ook weer fijn om thuis te zijn. Genoeg avonturen beleefd het was echt ongelooflijk gaaf. Totaal 317 km hier gelopen in die maand dus dat is best veel. Heerlijk was het!!!

Gegevens:

* 11 km
* 21 graden

juni 227 km – 2014 totaal 1.409 km

20.06.2014 – gullane – 17,5 km

**20.06.2014 – gullane – 17,5 km**

Omdat ik eergisteren en eerder van de week al zo lekker geklommen had, had ik nu gekeken naar een wat vlakkere route. Aanvankelijk wilde ik nog een segment van de John Muir route doen, vanaf North Berwick (waar ik de vorige keer gebleven was) naar Preston, maar die route trok me niet zo aan en bovendien zou het te ver zijn om helemaal te doen. Met de helft kwam ik niet tot Gullane en Aberlady waar ik nou juist zo graag even wilde lopen, dus keek ik naar een andere optie. En zo tekende ik een route vanaf Gullane car park, eerst door de duinen, dan over de golfbaan, terug naar de John Muir route en weer via de duinen terug naar de parkeerplaats. Zo gezegd zo gedaan en de routes zaten al snel in de navigatie. Ik zou ongeveer 15 km gaan lopen, en dat leek me nu ook wel weer even genoeg. Ik heb ruim 300 km hier straks gelopen!

Omdat het vandaag weer een warme en zonnige dag zou worden, waren we al vroeg op pad. Ik vond het niet fijn om weer in het zonnetje te moeten lopen en het heeft altijd even nodig om echt op te klaren dus ik had tijd genoeg om lekker even in de schaduw van de ochtend te lopen. Dan maar geen stralende foto’s.

In een klein half uurtje was ik in Gullane en de parking was snel gevonden. Nog geen mens te bekennen op wat werklieden na en de start van de route was ook snel gevonden. Wat een mooi uitzicht op de zee en het strand! Woef zag het water ook al snel en wilde wel even een duikje nemen. Zo gezegd zo gedaan natuurlijk.

klik voor groot


Daarna weer verder gelopen en even langs een of ander restant van een kerkje gelopen. Meer dan een rijtje stenen was het eigenlijk niet maar met wat fantasie kan ik hier nog wel iets in zien. Mooie plek zo bij de zee!

klik voor groot

En natuurlijk weer een lief baaitje waar woeffie toch echt even het water in wilde!

klik voor groot

Ik vond het allemaal best en genoot van de mooie omgeving. Heel rustig en vredig. Grappig om te zien want ik had dit helemaal niet verwacht eigenlijk. Echte duinen met veel groen en af en toe een baaitje.

klik voor groot

Uiteindelijk kwamen we vanuit de duinen echt op het strand. Dat liep redelijk goed. Er speelden twee kleine kinderen in een roze badpak in de zee. Woef vond het prachtig en de kinderen vonden haar gelukkig niet eng.

Maar ineens is het strand afgelopen en stuit ik op rotsen. Ik kijk op de kaart. Merkwaardig want ik ben gewoon op het pad van de navigatie. Zou het zulk hoog water zijn dat ik er niet langs kan?

klik voor groot

Maar we laten ons niet kisten en als ik een steile klim zie over het zand klauter ik op handen en voeten naar boven. Zelfs woeffie heeft er even moeite mee, maar dan zijn we ook boven.

klik voor groot

Ik moet lachen want ik ben nu weliswaar boven, maar tref een donker pad met heel laag overhangende takken. Toch merk ik aan woef die al wat verder is, dat er gewoon een pad is sraks. Ik kruip bijna vanwege mijn rugzak maar het is maar heel kort en na een meter of twintig loop ik alweer op een normaal pad. Het uitzicht is trouwens wel prachtig zo hoog.

klik voor groot

Maar verdomd als het niet waar is, het pad houdt weer op en ik tref hoge rotsen voor me, maar links van me zijn lage rotsen en daarboven zag ik toch echt net iemand wandelen, dus daar is een/het pad. Misschien heb ik ergens een afslagje de duinen in gemist waardoor ik te lang te laag bij het water ben blijven lopen. Zou best kunnen. Ik taxeer de rotsen. Ziet er niet slecht uit en hoog is het niet. Als ik woef hier nou op een of andere manier omhoog krijg, dan kan ik het zelf ook wel. Jammer genoeg is de wandelaar al weg.

Ik til woef op, zet haar met haar voorpootjes op een uitstekend rotsblok, moedig haar aan en duw een beetje. Ze snapt me prima tot mijn verrassing en terwijl ik haar steeds een kontje geef, komt ze zowaar omhoog en staat ze al snel op het pad even boven mij. Nu ik nog. Echt hoog is het niet, en nu zij daar is, zal ik dus ook moeten volgen. Tot mijn verrassing lukt het heel makkelijk en zo staan we samen ineens op een normaal pad boven de rotsen.

Op de foto is het niet te zien maar dit was het

klik voor groot

Omdat we nu op de golfbaan zijn gekomen, zal het nu niet meer moeilijk zijn om paden te vinden en we lopen lekker verder. We lopen richting Aberlady – een mooi natuur gebied – en ik ben benieuwd. Het loopt in ieder geval lekker.

klik voor groot

Ineens staat er een ree op het pad. Gaaf! Woef gaat zitten en ik maak een foto. Jammer dat ik nu geen camera bij me heb alleen mijn telefoon maar ik maak toch een kiekje en op de grote foto is in de cirkel het ree te zien dat op zijn gemakje naar ons kijkt.

klik voor groot

We lopen nog een stuk door en aan het einde van de golfbaan ga ik even naar een bankje om woef wat water te geven en zelf toch maar een gelletje te nemen dat ik altijd voor nood in mijn rugzak heb zitten.

Vanaf dat punt lopen we een klein stukje langs de weg en zullen daarna de John Muir way opslaan. Overigens blijkt dat stukje langs de weg prima te doen, want er loopt een pad naast de weg dus we lopen niet OP de drukke weg. Bovendien is het een klein stukje en al snel lopen we op de LAW die prima is aangelegd en lekker loopt.

klik voor groot

We komen langs een ruine van een kerkje waar we even een kijkje nemen en lopen vervolgens door een prachtig veldje met klaprozen. Woef kleurt er mooi bij.

Dan lopen we Gullane alweer in. We lopen een stukje langs de hoofdweg, passeren een restaurant waar we dit jaar voor het eerst niet hebben gegeten en ik sla linksaf naar Greywall Hotel met het befaamde Muirfield waar vorig jaar de Open golfkampioenschappen zijn gehouden.

klik voor groot

Je kunt gewoon door het hek en ik geniet even van het uitzicht daar. Er komen net twee keurig geklede heren aan en een ervan gaat naar het huisje om een caddy te vragen voor de middag (hoor ik). Ik zie naast het kantoortje een toilet ruimte en besluit woef nog wat water te geven. Als ze saat te drinken krijg ik een onaangename verrassing. Waarom ik dacht van de faciliteiten gebruik te mogen maken? En wat ik daar deed? Ik had daar niets te zoeken en het was prive terrein! Nou is er in Schotland overal right of access, een soort recht van overpad waar je ook maar bent en waardoor je eigenlijk overal mag komen, al loop je over een terrein van een boer of door een weiland van iemand. Dus ik sta paf. Watte? Ik leg de man uit dat ik hoopte de route over de weg te kunnen nemen, en wijs in de richting van het pad over de golfbaan. Nou nee, dat kon natuurlijk helemaal niet, dat was verboden. De man was zo onaangenaam, dat ik hem vraag of hij zich nou heel fijn voelt dat hij mij dat kan verbieden. Je moet je voorstellen dat hij net nog een caddy voor iemand aan het regelen was die hem behandelde als voetveeg. Hij kan dus nu eindelijk belangrijk en gewichtig doen! Ik lach en vraag of hij het aardig vindt om me weer de sraat op te sturen met een warme en vermoeide hond. ‘Don’t take it personally’ zegt hij nog. Ik antwoord dat het prima is voor het toerisme en dat ik er een mooi verhaal over zal schrijven en maak een foto van de verbouwereerde man (zie video). Dat vindt hij niet leuk en als hij iets wil gaan zeggen zijn woef en ik al weer op weg. Terug naar de straat.

Altijd wat bijzonders op onze routes zullen we maar zegen.

De eerste straat weer rechtsaf loopt dood, maar bij de tweede tref ik een aardige vrouw die bij haar auto bezig is, water gaat halen voor mijn flesje en uitlegt hoe ik een mooi einde aan de route kan maken. Gek genoeg staat dat niet op de kaart maar ik bedank de vrouw hartelijk en ga weer op pad. En inderdaad is het laatste stukje weer op bekend terrein door de duinen waar we zijn gestart. Prima dus en ik besluit nog even naar het strand te gaan omdat woef dat zo leuk vindt.

klik voor groot


Hier speelt woef heerlijk in het water en vindt een kapot balletje waar ze veel plezier mee heeft en steeds weer uit het water vist en komt brengen. Plezier voor tien dus! Zij is niet moe, dat is duidelijk.

Uiteindelijk moeten we toch maar weer eens verder. Het is prachtig weer geworden en het parkeer terrein staat vol. Gelukkig heb ik toch een reserve zakje voer bij me voor woef en kan ik haar wat te eten geven zodat ze niet met een lege maag met zeewater in de auto hoeft. We zitten even lekker in de zon te mijmeren en uit te rusten van deze run. Een heerlijke ochtend hadden we en we maakten dus weer wat mee. Never a dull moment.

klik voor groot

video:

Gegevens:

* 17,5 km
* 20 graden

juni 217 km