Gisteren hebben we een rondje met woefje gelopen en vandaag ben ik weer aartslui. Maar tegen het begin van de avond besluit ik ineens alsnog even voor een kort rondje op pad te gaan. Anders baal ik toch weer van mezelf dus huppekee gaan met die banaan. Geen idee wat voor weer het onderweg zal zijn. Het is droog maar winderig dus ik kies voor een lange mouwen shirtje maar wel met mijn rokje. Hoewel ik er niet uitzie met het rokje en de flipbelt doe ik toch de belt om met mijn telefoon. Ik zwaai S. uit en ga van start.

klik voor groot

Ik begin vrijwel meteen al met mijn rondje. Ik loop tenslotte maar een kort rondje. Ik verlies tijd op het Ford en moet daarna naar boven klimmen. Dat gaat niet snel maar ik kom er wel hardlopend. Nou ja, joggend dan.

Daarna probeer ik langzamerhand een beetje snelheid te maken. Dat valt nog niet mee. Ik voel me loom en zwaar. Maar gaandeweg gaat het toch steeds iets beter. Ik besluit dan maar zo’n 4.000 mtr rondje te doen zoals ik eerder hier wel eens doe op dit traject en te kijken welke snelheid ik er nog uit kan persen. Dat valt me niet eens tegen zo op de heuvels eigenlijk.

Het volgende deel van de run doe ik heerlijk rustig run walk run. Helaas wordt ik (letterlijk) besprongen door twee honden op het pad terug naar het huisje. Mijn bovenbeen is aan de achterkant geschaafd en blauw en ik heb meteen jeuk aan mijn pols waar de hond me ook aanraakte. Eentje waar ik dus echt niet tegen kan dat is duidelijk. Ik baal als een gek en hoewel de man netjes vraagt of ik ‘OK ben’ vind ik het niet leuk.

Ik besluit aan het einde van het pad nog een extra lusje linksom te maken om een beetje meer afstand te maken. Het gaat eigenlijk wel fijn nu en het is heerlijk om buiten te zijn. Na ruim 9 km sta ik weer bij het huisje maar ik ben maar kort weg geweest. Als je nagaat hoe lang we gisteren over die 12 km gedaan hebben met wafje!

Op naar de volgende run maar weer.

gegevens:

* 9 km
* 12 graden

juni 32 km – 2017 totaal 1.440 km