Gisteren heb ik rond de roeibanen gelopen voor een tempotraining en was wafje niet mee, maar vandaag kan ze weer lekker met me mee. Ik sjor dus mijn rugzak om voor haar water en ga op pad. Als ik uit de auto stap, bedenk ik dat ik geen camera heb meegenomen. Wat oenig, want met de rugzak neem ik die meestal gewoon mee! Je weet maar nooit wat je onderweg ziet. Ik heb vandaag toch weer mijn dunne tight aangetrokken. Hoeft mijn lijf even niet zo hard te werken om warm te worden en ik ga vandaag toch rustig aan doen. Ook heb ik mijn Nike vest weer aan en dat zit toch zo lekker. Ik ben wel blij met het koelere weer en wafje ook.

Eerst nu maar eens de warming up. Ik loop langs het houtsnipper pad en wafje is helemaal in haar element. Ik heb haar gisteren een beetje bijgeknipt aan haar kopje en ze ziet er keurig uit. Zonder de trimbeurt is ze anders wel erg wild ineens. Na de lange warming up ga ik van start met de run. Ik besluit om vandaag 1000-tjes te doen op lage hartslag. Dat vind ik prettig lopen en dat is ook weer een mooie afwisseling met de runs in Garderen afgelopen weekend en de tempo training van gisteren. Elke keer dus weer iets anders. Het repertoire is immers eindeloos.

Ik loop vanaf de dijk het natuurgebied weer in. Het is heerlijk rustig en ik vind het wel prettig lopen zo. Ik heb een beetje wind tegen maar dat zorgt er ook voor dat ik lekker loop om een of andere reden. Wind tegen loopt soms lekkerder dan wind mee als het niet te hard waait. Als ik weer rechtsaf sla richting de dijk, zie ik meteen waarom het jammer is dat ik geen camera bij me heb. Een prachtige grote zilverreiger op nog geen 10 meter afstand. De kanten van de sloten zijn schoongemaakt en dus is er volop lekkers te halen voor de vogels. De vogel vliegt even op om 5 meter verder weer te gaan zitten. Echt jammer maar ik kan ieder geval goed kijken hoe hij er precies uitziet en hoe hij eigenlijk vliegt. Ze zijn heel herkenbaar en ook gisteren zag ik ze rond de roeibanen maar dan heel ver weg.

Ik hobbel rustig door en de kilometers rollen rustig onder mijn voeten door. Woef vindt alles nog leuk en ik besluit dat gezien de temperatuur een waterstop niet nodig is na 5 km. Dat komt later wel of als ik zie dat ze iets nodig heeft. Langzamerhand zal die hele waterstop achterwege kunnen blijven denk ik nu het kouder wordt.

We lopen een stukje offroad richting de ooievaars. Vandaag staat er niets terwijl er vorige week nog 8 stuks in het veld stonden. Ik vroeg me toen af of het jongen waren die nog in de buurt waren. Ik reken een beetje uit wat ik eigenlijk ga lopen vandaag. Ik geloof dat ik wel de hele dag zo kan blijven lopen en woefje is ook nog blij en vrolijk. Na 9 km wil ze wel een slokje en dat krijgt ze natuurlijk ook. Daarna hobbelen we door. De kalfjes staan er alledrie nog steeds en ook de stier is nog in het veld. Ik ben benieuwd wat er nu gaat gebeuren met de dieren. Zouden de vrouwtjes gedekt zijn of worden? Misschien volgend jaar wel weer kleintjes, dat zou leuk zijn want ik heb elke keer hier echt een soort ‘loopdoel’ gehad deze kant op. Het zien opgroeien van de kalfjes was echt leuk onderweg.

Inmiddels is het wel genoeg denk ik. Ik ga maar eens terug richting de auto en na 18 km staan we weer bij de parkeerplaats. Wat een lekker rondje en wat ging het allemaal makkelijk. Mijn hartslag bleef mooi laag (maximaal 125) alleen bleek de Mio half leeg en kreeg ik ineens waarden van 170 te zien. Halverwege heb ik het geval dus maar uitgezet. Jammer maar helaas maar inmiddels ken ik mijn lichaam goed genoeg om te weten welke hartslag bij welke inspanning en ademhaling hoort.

Op naar de volgende run.

gegevens:

* 18 km
* 10 graden

oktober 126 km – 2016 totaal 3.230 km