**15.01.2016 – low newton/craster (coastal path) – 14 km**

Het is vandaag stralend weer met weinig wind. Althans van die wind merk ik bij de cottage niets. Ik ga op pad met de drone op mijn rug in de hoop dat ik wat beelden kan maken bij Dunstanburgh Castle. Ik parkeer bij Low Newton en ga op weg richting het strand. Eerst een fotootje van Low Newton dan maar. Daarna over het strand waar gigantische bergen zeewier liggen.

klik voor groot

Daarna lopen we een stukje door de duinen voor de warming up. Helaas zie ik een bordje dat het pad dat ik op de terugweg wilde nemen afgesloten is. Dat zal wel komen doordat het water vanaf de vogelhut over het pad is gestroomd na alle regen. Geeft niet, dan het laatste stukje terug ook maar over het strand.

Het strand is prima beloopbaar en lekker stevig. In de verte zie ik Dunstanburgh al liggen. Dat wordt mijn eerste doel.

klik voor groot

Het lopen gaat prima. Ik loop tot de inham, neem even het lusje door de duinen en ben weer op het strand. Als we dichterbij Dunstanburgh castle komen, maak ik nog een foto. Het is nog steeds prachtig weer en ik voel geen wind hier op het strand.

Al snel zijn we bij de rotsen die ik even op moet klauteren naar het pad langs de golfbaan. Woef kiest weer de beste weg en ik volg haar. Snel verder maar ik moet even alles bekijken met dit mooie heldere weer. Geweldig! Ineens zijn we een stuk hoger en zie ik het castle al vanaf de achterkant. Links van me bij de zee die rare stenen brug.

klik voor groot

Het pad is best goed te doen en als ik mensen tegenkom, vraag ik hoe het pad rond de Castle is qua modder. Dat zou wel goed te doen zijn dus vol goede moed gaan we weer verder. De drone zit nog op mijn rug.

We kunnen het paadje rond het castle vrij makkelijk lopen. Zonder gedoe komen we aan de andere kant maar wat een wind daar! Ik kies een mooi plekje voor de drone vlucht en zodra ik mijn rugzak afdoe, trek ik mijn patagonia jack aan. Warm blijven vooral! Wat een wind. Ik twijfel even of ik de drone wel wil oplaten maar met dit zonnetje ga ik het gewoon proberen. De drone stijgt op en heeft het duidelijk moeilijk. Hij blijft redelijk goed hangen maar ik durf alleen niet erg hoog. Het castle zelf is al erg hoog en ik moet dus nog veel hoger wil ik eroverheen kunnen kijken en dat durf ik niet. Ik kan ook niet vanaf zee aan komen vliegen dus ik moet echt een keer terug met de controller. Ik maak nog wat beelden van de zijkant. Het blijft toch wel leuk maar het wordt niet wat ik had gewild. Volgende keer dan maar weer, dan kom ik vanaf Craster, maak beelden en breng de controller weer terug naar Craster en ga verder met de run. Dat lijkt me een prima optie.

klik voor groot

De drone foto’s:

klik voor groot

En de video:

Na de drone vluchten pak ik alles weer in en ga verder met mijn run. Dit heeft precies 24 minuten allemaal geduurd. Best lang dus maar ik ben nog steeds lekker warm met mijn Patagonia. Die hou ik het eerste stukje van de run even aan, maar moet op tijd weer uit voordat ik te warm ben geworden.
Woef en ik hobbelen verder en ik kom weer een vrouw tegen die ik bij het castle ook zag en nu op weg is naar craster. Ze durfde het paadje rond het castle niet te nemen vanwege de modder. Ik ben verrast want het was echt geen probleem nu. Zo zie je maar. Ik vond het natte modderige veld richting craster veel vervelender dan het pad rond het castle.

Ik doe halverwege het veld snel mijn jack weer uit en in de rugzak en ga verder naar craster. Ik loop even naar het haventje, maak een foto en zie tot mijn verrassing dat het te water laten van een kano daar 5 pond moet kosten. Niet voor niks zeg!

klik voor groot

Tijd om om te keren en als ik dat doe, zie ik dat het enorm gaat betrekken ineens. Van blauwe lucht naar bewolking. Ik maak nog een paar foto’s bij het castle op de terugweg en besluit daarna even door te trekken naar de start. Ik heb immers de drone op de rugzak zitten zonder zakje eromheen dus regen kan ik niet gebruiken nu.

klik voor groot

Hoewel ik geen idee heb hoe het pad langs de golfbaan erbij zal liggen en dit normaal al modderig is, besluit ik toch het eerste stuk langs de golfbaan te lopen. Dat gaat eigenlijk behoorlijk goed. Misschien word ik ook wel steeds beter met deze ondergrond en ik vertrouw mijn schoenen inmiddels redelijk op dit terrein. Dat was een paar jaar geleden nog wel anders. Nu ren ik bijna overal door en overheen. Vrij snel zijn we weer bij het inhammetje en pak ik de route over het strand omdat de duinen afgesloten zijn. Woef vindt alles nog steeds leuk en hobbelt lekker met me mee.

Droog en blij komen we na 14 km weer bij de auto. Fijn rondje en even de drone uitgelaten ook nog!
Op naar de volgende run dan maar weer. Nu al zin in!

gegevens:

* 14 km
* 2 graden

januari 192 km – 2016 totaal 192 km

**14.01.2016 – beadnell – 12 km**

Vannacht waaide het heel hard en ook vanmorgen waaide het behoorlijk. Daarbij regende het ook nog hard en zag ik een verdwaalde sneeuwvlok voor het raam dwarrelen. Ik zag op twitter foto’s voorbij komen van Alnwick en Chatton waar het flink sneeuwde en op de A1 bij Gateshead was het ook hommeles. Geeft niet, want ik zat lekker binnen en hoopte dat het beter zou worden zoals de voorspellingen hadden aangegeven. En dat klopte. Om 12 uur werd het droog en wat later werd het ook zonnig. Aangezien ik tot 15.30 over het strand zou kunnen, had ik helemaal geen haast en ruim na het middag hapje van woef gingen we samen op pad voor een rondje. Ik was erg benieuwd of het zou lukken om door de duinen bij Beadnell naar High Newton te lopen. Dat is normaal al vrij modderig op bepaalde stukken maar met al die regen van de afgelopen tijd was ik dus erg benieuwd.

Als ik onderweg ben en zie hoe koud het eigenlijk is en hoe hard het waait, wil ik aanvankelijk terug voor een ander jack. Maar ik rij mezelf klem op een weg die naar mijn idee gewoon afgesloten had moeten worden vanwege de flood en ik rij dus achteruit weer terug. Als ik op de kruising kom heb ik er genoeg van en rij gewoon naar Beadnell. Natuurlijk zijn mijn kleren in orde voor vandaag (en dat klopte ook uiteindelijk).

Bij de start loop ik eerst even het strand op om naar het bouwsel daar te kijken en een foto te maken. Het water staat ontzettend laag, lager dan ik ooit gezien heb!

klik voor groot

Zoals je kunt zien, ligt het blauwe bootje helemaal op het zand. Als ik terug ben van de run, maak ik weer wat foto’s met de prachtig ondergaande zon en daarop zie je dat het water al een flink stukje hoger is gekomen inmiddels. Het gaat heel snel en het meeste strand verdwijnt ook gewoon met hoog water.
Woef heeft het overigens helemaal naar haar zin en rent heen en weer met zeewier en andere spullen van het strand. Daar is echt niks mee aan de hand met die fitte dame.

Als ik klaar ben met rondkijken keren we terug naar de parkeerplaats en gaan op pad voor de run. Eerst door het vreselijke caravanpark met die lelijke groene dingen. De meeste caravans staan goed en droog en ook de weg erdoorheen is goed. Maar aan het einde staan er toch echt een paar behoorlijk in het water.

klik voor groot

Na het park lopen we door de duinen. Tot mijn verrassing is het prima te doen. Ik hobbel rustig voort en ondertussen rent woef als een idioot heen en weer. Om een of andere reden vindt ze dit helemaal geweldig. Veel luchtjes denk ik. Al snel zijn we bij de lange brug waar de Little Terns broeden in het voorjaar. Altijd weer leuk.

klik voor groot

Daarna weer verder door de duinen en al snel ben ik bij het einde waar de farm is, vlakbij de parkeerplaats bij High Newton. Daar lopen normaal koeien en is het altijd drassig. Ik besluit dus dat stukje even te vermijden. Als het niet per se hoeft, ga ik er niet doorheen en loop ik wel een andere route. We slaan dus af richting de zee en ik weet dat daar een smal paadje dor de duinen loopt richting Low Newton. Precies waar ik heen wil. Het strand ligt er mooi bij en het is prachtig weer inmiddels.

klik voor groot

Het loopt nog steeds prima allemaal en ik ben blij verrast. Het is heerlijk rustig en ik hoor vooral het geluid van de golven en de wind. Mijn kleding keuze was ook prima, want ik loop comfortabel. Een stukje verder kan ik even niet het pad volgen want het stroompje dat daar normaal loopt, is nu heel wild en diep. Ik kan een stukje verder gewoon oversteken maar niet hier. Al snel zijn we weer op pad.

klik voor groot

Daarna is het ook allemaal goed te doen en al snel loop ik het veld op bij Low Newton. Grappig genoeg is juist het veld heel nat en drassig waardoor je alsnog natte voeten krijgt natuurlijk. Ik neem de verharde weg langs de zendmast en loop naar het dorpje. Ik had al besloten dat ik over de weg een stukje terug zou lopen richting de parkeerplaats bij High Newton en vanaf daar dan terug zou gaan via het strand naar Beadnell. En zo doen we het ook. We lopen door het dorpje en zijn al snel weer bij de strandopgang. Even een kiekje! Daarna lopen we dor over het strand, terug naar de broedplaats van de vogels en de brug.

klik voor groot

Inmiddels is er heel mooi licht. De zon schijnt maar de lucht is afwisselend blauw met witte wolkjes en staalgrijs. Dat geeft een heel mooi effect en ik hoop dat ik nog net op tijd ben om aan het einde van het strand wat foto’s te maken. Het waait nog steeds behoorlijk en ik heb die wind nu tegen maar met een gestage pas kom ik goed vooruit. En de wind is niks vergeleken met vorig jaar waar het zand in je ogen waaide en je meteen een scrub kreeg op de koop toe.

Van een afstandje maak ik vast een foto van woef met Beadnell op de achtergrond en het mooie licht.

klik voor groot

We komen natuurlijk weer steeds dichterbij het einde van het strand en het licht is er nog!

klik voor groot

Het water is al een stuk hoger dan aan het begin van de run. De bootjes die aanvankelijk gewoon op het zand lagen, liggen nu alweer in het water. Opvallend verschil!

klik voor groot

Het is zo helder dat Dunstanburgh castle nu goed te zien is!

klik voor groot

Door het foto’s maken aan het einde heb ik alsnog een hele koud hand gekregen met koude stijve vingers. Mijn eigen schuld. Tijdens het lopen let ik altijd op dat ik geen koude handen krijg en met de beweging gaat dat ook eigenlijk altijd goed. Maar ik had mijn handschoen uitgedaan aan de rechterhand en stond dus in de wind te fotograferen. Niet slim want als ik bij de auto ben, merk ik dat ik mijn rugzak niet meer kan afdoen want daar heb je kracht voor nodig in de vingers. Gelukkig staat er iemand met een hondje die me wel wil helpen. Woef is inmiddels ook al weer lekker warm met haar equafleece.

Op naar de volgende ronde dan maar weer.

gegevens:

* 12 km
* 2 graden

januari 178 km – 2016 totaal 178 km

**13.01.2016 – seahouses beach – 14 km**

Het is een prachtige ochtend als ik buiten wandel voor het eerste poep en plas rondje. Maar het was een koude nacht dus de straat zal wel glad zijn en bovendien is het nog steeds druk omdat de weg tussen Bamburgh en Seahouses is afgesloten en alle verkeer dus ineens hier langs moet rijden. En ook dat is geen feest want de weg is inmiddels kapot, overal ligt modder en rotzooi en natuurlijk liggen hier ook overal diepe en brede plassen van ondergelopen velden. Ik besluit dus al snel voor een strandrondje en dat kan ook qua getijde want na 8.30 kan ik er al overheen. Maar ik neem even de tijd zodat het strand groter is en de kans om langs de rotsen te komen ook stijgt en vertrek om 10 uur voor mijn rondje met woef.

Het zonnetje schijnt nog lekker als ik vertrek!

klik voor groot

Ik ga het korte stukje gewoon naar het strand wandelen. Dacht ik tenminste….. Niet dus want de weg is glad en ijzig en overal ligt zooi. Ook zijn de heggen net geknipt en dus heeft woef meteen een grote doorn in haar pootje. Ik heb er al snel genoeg van en keer om. Dan maar met de auto naar het strand! Eerst dus de ruiten ontdooien en dan kunnen we eindelijk op weg.

Ik rij bewust niet via Shoreston vanwege de grote doornen van de heg en rijd om via het dorp. Ik parkeer half in en over een enorme plas bij het strand maar als ik woef uit de auto haal, ziet de auto er vreemd uit. Is die band nou zacht of staat de auto zo raar schuin? Ik twijfel en fluit woef terug de auto in. Ik rij de auto weg van de grasstrook en rijd de weg op. Weer kijken…. nee die band lijkt toch echt zacht en ik besluit meteen naar de garage te gaan en niet af te wachten. Gelukkig is Brian er en kan me meteen helpen. Yep, a slow puncture…. Nou slow of niet, lek is en blijft lek dus in no time is de band er weer af.

klik voor groot

Uiteindelijk staan we een uur later alsnog op het strand voor ons rondje. Gelukkig had ik mijn donsjack meegenomen maar ik heb hele koude voeten gekregen omdat die al nat waren geworden in de modderpoelen op de weg….. Eerst even warm worden. Ik doe maar een korte warming up en begin langzaam met lopen. Ik ben benieuwd hoe het stroompje bij Monkshouse is, want de weg is daar afgesloten dus ik neem aan dat het een enorme brede en snelstromende stroom nu is die we moeten oversteken. Daarom trok ik mijn niemendalletjes aan (MT10) omdat die helemaal zo weer droog zijn..

klik voor groot

Al snel kom ik bij de oversteek. Omdat mijn voeten nog koud zijn, spring ik eerst wat op en neer op mijn tenen. Met koude voeten ga je dus niet door koud water lopen want dan heb je een probleem daarna om warm te worden. Met warme voeten is de oversteek totaal geen probleem. Ik hobbel wat heen en weer en zodra mijn voeten warm zijn, steek ik over. Woef kijkt niet op of om natuurlijk. Daarna hobbelen we weer rustig verder over het harde strand. Het is prachtig weer en er staat nauwelijks wind. Ik heb alleen mijn aeroloft vestje aan over mijn winter shirt en draag wel een hoofdband en handschoenen. Dat is ruim voldoende want ik ben verder al heerlijk warm en ook mijn voeten blijven verder warm ondanks dat we het water overgestoken zijn. Monkshouse was inderdaad vrij breed en snel stromend bij het begin maar verder richting de zee was het prima te doen.

Daarna komen we bij de rotsen. Die zijn prima begaanbaar en niet glad dus dat is ook fijn. Nu kunnen we Bamburgh castle ook gewoon bereiken!

klik voor groot

De zon staat niet helemaal goed voor mooie foto’s maar ik maak toch een kiekje van het castle met woef en loop verder richting Stag Rock. Ook daar moet ik weer een watertje oversteken maar dat doet me niks. Gek idee dat ik me een paar jaar geleden nog liet tegenhouden door dit soort dingen maar toen droeg ik ook andere schoenen. Misschien maakt dat ook uit. Ik loop tot het eind van het strand en maak een paar foto’s van het vuurtorentje maar krijg het hertje er niet goed op. Het strand ligt heel laag en ik kan de rotsen niet makkelijk opklauteren. Althans, dat kan wel maar ik heb er eigenlijk geen zin in. Ik vind het zo heen en weer genoeg voor vandaag omdat ik anders veel te laat terug ben voor het eten van woef door het gedoe met de auto. Ik had eigenlijk wel plannen om aan de andere kant nog even te kijken maar dat komt een andere keer dan wel. Het is wel prachtig want ik zie zelfs Holy Island liggen met het castle daar. Als e op de grote foto kijkt dan zie je het nog net rechts naast de rotsen.

klik voor groot

Hoewel ik de rotsen niet op wil klimmen, doet woef dat wel en poseert even voor me

klik voor groot

Als ik klaar ben met kijken en genieten, keren we weer om en lopen continu rustig terug naar Seahouses. Over de rotsen, en over de water oversteekjes. Onderstaand de twee crossings maar het is niet zo goed te zien waarschijnlijk.

klik voor groot

Het was uiteindelijk een lekker rondje zeker door de zon en het ontbreken van de wind. Normaal loop je hetzij heen hetzij terug met wind tegen en dat is vaak geen pretje. Nu was het net lente. Heerlijk dus! Jammer dat het zo kort was, maar er komt vast weer een andere dag met mooi weer.

gegevens:

* 14 km
* 2 graden

januari 166 km – 2016 totaal 166 km