**22.02.2016 – seahouses countryroads – 14,5 km**

ronde 1

Tsja, morgen wil ik voor een lange op pad dus vandaag even rustig aan. Ik wilde eerst bij Foxton gaan lopen maar dat lijkt me toch niet zo handig. Maar het is zulk heerlijk weer dat ik maar vast op pad ga voor een eerste rondje zo met woefje. Op MAF en met dit weer, zou dat helemaal geen energie moeten kosten. Gauw omkleden dan maar. Het waait wel een beetje en dat is altijd lastig inschatten hier zo op het erf want je vangt hier enorm veel wind. Maar ik ga ervan uit dat het echt lekker is en dat blijkt te kloppen. Ik ben veel te warm gekleed met mijn hoofdband (vanwege de wind) want tussen de heggen is het gewoon echt warm. Woef hijgt er helemaal van en heeft het ook warm. Maar als je eenmaal een bezweet hoofd hebt, kan je de hoofdband beter omlaten op dit korte stukje. Morgen rekening mee houden dus want dan zou het minder winderig zijn!

klik voor groot

Het lopen gaat heerlijk. Als het morgen ook zo gaat… dan kan ik de hele dag wel door blijven lopen denk ik. Ik stop de timer twee maal om een foto te maken. Misschien verklaart dat ook de lage hartslag maar het tempo ligt mooi. Wat loopt het dan toch lekker. Hier krijg je energie van en kost het niks.

klik voor groot

Veel te snel ben ik weer bij de farm. Dit is echt te kort maar ik moet verstandig zijn in verband met morgen. Als het zulk lekker weer blijft, ga ik straks nog een keer op pad voor dit baby rondje. Heerlijk was het.

Na de run ga ik buiten in de zon lunchen en even zonnen. Er komen dan wel wat witte wolkjes binnen dus ik ben benieuwd wat het weer nou gaat doen.

gegevens:

* 7 km
* 11 graden

februari 284 km – 2016 totaal 660 km

ronde 2

Vanmiddag op pad voor het tweede baby rondje. Totaal hebben we dan 14,5 km gelopen vandaag. Het was een heerlijke dag en ik hoop echt dat het morgen ook zo geweldig zal zijn als vandaag. Afwachten maar. Grappig genoeg was de wind gaan liggen en scheen de zon nog volop dus het was echt fijn om nog even buiten te zijn. Als ik wat verder loop, hoor ik boven me een enorm kabaal van overvliegende ganzen. Ook al was ik al met mijn rondje begonnen, ik maak er toch een foto van want het is een prachtig gezicht in het echt (en het geluid is natuurlijk ook gaaf). Daarna gauw verder.

Het lopen gaat heerlijk. Alsof ik heel licht ben, zo voelt het allemaal. Wafje heeft het iets minder warm want ik heb dan op dit rondje het gele dekje maar weggelaten. Ik moet toch op haar passen qua auto’s dus vooruit maar. Lekker bloot!

Het castle ligt er prachtig bij in het namiddag licht. Toch gauw even een foto maken dan maar. Even verderop zit een geweldige yellowhammer in het zonnetje op de heg. Europese kanarie is dat geloof ik vertaald in het Nederlands.

Als ik de ‘skibaan’ weer oploop aan het einde, vraagt iemand in de auto me de weg. Jammer, want ik loop op hartslag en nu zakt mijn hartslag natuurlijk al terug van het stilstaan om de weg uit te leggen. Niks aan te doen en even later lopen we weer verder. Dan zit het er alweer op. Heerlijk gelopen, hier krijg je nou echt energie van.

klik voor groot

gegevens:

* 7 km
* 11 graden

februari 291 km – 2016 totaal 668 km

**21.02.2016 – seahouses countryroads – 7 km**

Vandaag ga ik alleen even op pad voor een kort rondje rond het huisje. Het is droog en het lijkt eigenlijk wel redelijk weer. Vanmorgen ben ik nog met de drone op pad geweest bij Bamburgh. Niet gecombineerd met lopen, alleen even iets proberen. Het is wel bewolkt maar droog. Waf is er al helemaal klaar voor.

klik voor groot

Ik ga dit rondje op MAF doen en dat gaat eigenlijk heel erg goed. Een heel verschil met de vorige keer toen ik eerst een tempo lap liep en daarna op MAF wilde blijven lopen. Dat scheelt dus aanzienlijk in tempo. Toch interessant want dat kwam eigenlijk dus overeen met een ’te snelle start’ die je zo vaak in een race ziet of doet. Ik zal voor de grap het eens omdraaien: eerst een MAF lap en daarna de snelle lap.

In ieder geval was dit een fijn baby rondje. Even uit geweest met waf in het mooie avondlicht.

gegevens:

* 7 km
* 5 graden

februari 277 km – 2016 totaal 653 km

**20.02.2016 – beadnell – 24 km**

ronde 1

Vandaag meteen op pad voor mijn eerste rondje. Ik wil twee keer wat minder lang lopen, eenmaal over de weg en eenmaal over beadnell. Het is de bedoeling dat ik wafje maar eenmaal mee zou nemen. Ik dacht namelijk dat het zou gaan regenen. Toen het een droge ochtend bleek te zijn, ben ik maar snel op pad gegaan voor rondje 1 samen met wafje via Beadnell. Zo gezegd zo gedaan en als eerste rondje liepen we daar. Eerst even een foto maken op het strand bij de lime kilns. Het water staat nog laag.

klik voor groot

Daarna speelde woef even met twee kleine hondjes met een dekje. Twee dames horen bij de hondjes die gewapend met rugzakken gaan wandelen. Ik vermoed eigenlijk dat de naar Dunstanburgh gaan lopen maar ik weet niet waarom ik dat denk.

Na het spelen gaan we op pad voor ons rondje. Eerst even via het caravanpark en daarna door de duinen. Het loopt allemaal heerlijk en ik besluit weer dat extra lusje te maken bij Low Newton. Het is nog steeds droog dus we boffen enorm vandaag. Als ik op de terugweg ben van het lusje, zie ik de dames met de twee kleine hondjes weer. Ze zijn dus al tot Low Newton gekomen. Het rondje door de duinen is ook erg leuk en lekker rustig, zelfs in deze vakantieperiode.
klik voor groot

Daarna zijn we alweer bijna bij Long Nanny en de lange brug. Blijft een leuk plaatje zo met woef.

klik voor groot

Na 13 km staan we weer bij de auto. Ik deed deze keer een soort run dribbel run rondje, dus wel continu maar met tempoverschillen. Op die manier is het geheel wat sneller en zijn de rensegmentjes ook wat vlotter terwijl je over hele run gewoon heerlijk aan het lopen bent met een soort rustmomentjes.

Op naar ronde 2 dan maar! Ik hoop vanmiddag dus nog even op pad te kunnen.

gegevens:

* 13 km
* 6 graden

februari 259 km – 2016 totaal 635 km

ronde 2

Vanmorgen waren waf en ik op Beadnell en aangezien het nog droog is, gaan we in de middag wederom naar Beadnell voor een rondje samen. Niks wegrondje zonder waf, gewoon samen door de duinen. Voor de zekerheid trek ik haar wel de cloudchaser aan want ik verwacht nog steeds een bui eigenlijk.

Eerst even op het strand kijken en het water is nu een stuk hoger dan vanmorgen. Toen konden we nog bij het bootje komen voor een foto, nu is dat onmogelijk.

klik voor groot

Daarna gauw naar het park en richting de duinen. Daar kom ik tot mijn verrassing ineens beide dames met de hondjes weer tegen. Deze keer raken we natuurlijk aan de praat over het gebied en over lopen. Zij lopen ook wel eens samen hard en deden enkele halve marathons samen. Ze vragen of ik zaterdag ook ga lopen. Ze vertellen overigens ook dat het pad rond het castle nog steeds niet te doen is. Dat is verrassend want het is al even droog en meestal knapt het dan snel op daar. Ik had er vorige week ook erg last van.

We staan bijna 8 minuten te praten zie ik op mijn grafiekje. Dat is best lang maar daarna zit ik ook weer snel in mijn ritme. Het is eigenlijk heel lekker weer met een middag zonnetje hoewel het ook bewolkt is natuurlijk.

klik voor groot

Het lopen gaat prima, ook al blijken de andere sokken bij die combi sleeves nog steeds problemen te geven. Die gaan dus terug voor de korte sleeves wat ik wel jammer vind eigenlijk.

Ik moet mezelf echt dwingen terug te gaan en niet weer een lusje te maken maar dat is ook wel prima zo. Totaal hebben we 24 km gelopen vandaag dus dat is een mooi stukje.

klik voor groot

Na 11 km staan we weer bij de auto en op dat moment begint het te druppelen. Goede timing! Vandaag toch 24 km gelopen en zo geknipt stelt dat echt helemaal niets voor.

gegevens:

* 11 km
* 5 graden

februari 270 km – 2016 totaal 646 km

18.02.2016 – craster/castle/boulmer – 22 km

Het is vandaag stralend weer als ik met woefje buiten wandel. Dat ziet er goed uit voor een run. Maar er staat ook geen wind, dus zou ik iets met de drone kunnen doen. Holy Island gaat helaas niet want ik kan het eiland niet bereiken vanwege het getijde vandaag. Simonside zou gaaf zijn maar lijkt me veel te glad want het heeft wel gevroren vannacht. In Alnwick heb ik vandaag geen zin. Ik besluit dus met de drone en de controller naar Dunstanburgh castle te gaan en vanaf daar dan weer richting Craster en Boulmer te lopen. Ik wilde immers nog een keer met de controller terug om vanaf de zee wat te filmen en ook over het castle heen te vliegen. Zo gezegd zo gedaan en al snel zijn we op pad voor ons rondje. Ik moet even bedenken hoe ik dat ga doen want ik ga eerst naar het castle met de rugzak vol drone spullen en breng dat daarna terug naar de auto om lekker verder te lopen met de gewone rugzak.

klik voor groot

Maar het gaat goed. Mijn Nanopuff past in het zijvakje van de dronetas, de hondenriem knoop ik om mijn middel en voorlopig hou ik mijn handschoentjes even aan en verder heb ik niks nodig. De camera zit ook in de drone tas en ik heb twee telefoons bij me (eentje voor de drone). Ik ga dus op pad met mijn spulletjes. Het is heerlijk weer. Vanaf een afstandje maak ik de eerste opname al en daarna loop ik verder. Bij het kasteel maak ik nog drie opnames. Onderstaand twee foto’s vanaf de drone.

klik voor groot

Daarna hobbelen we weer terug naar Craster. Het is inmiddels aardig druk en ik ben blij dat we vroeg op pad waren.

klik voor groot

Twee uur later (!) ben ik weer terug bij de auto. De parkeerplaats staat dan inmiddels werkelijk helemaal vol met auto’s. Ik zie zelfs dat ik een tweede plek in beslag neem omdat ik niet recht sta en verander dat meteen. De plek wordt ogenblikkelijk ingenomen en daarmee is het parkeerterrein vol. Ongelooflijk. Ik wissel rugzakken en daarna gaan we op pad voor ons echt rondje.

Ik neem het pad achter de huizen langs want ik vrees dat het pad tussen de zeen en de huizen voorlangs niet te doen is. Ik hoor later dat dat inderdaad zo was, want ik kom een stukje verder een echtpaar tegen waar ik even mee aan de praat raak. Het is namelijk een gigantische moddertroep. Eigenlijk zoals het was in 2014 toen ik voor het eerst het parcours van de ultra verkende. Glij modder. Ik weet dus nu weer dat het echt verschilt want de vorige keren was het we modderig maar eigenlijk goed te doen.

Ik hobbel verder maar met de zon in mijn gezicht is het ook allemaal niet makkelijk te zien. Alles glimt. Op de terugweg zal ik merken dat het echt uitmaakt of je de zon voor of achter hebt. Gek maar waar.

Ht is prachtig zo langs het water en ik geniet er wel van. Maar ik merk ook dat het geklooi met de drone en het lopen met de spullen me vermoeider heeft gemaakt dan gepland.

klik voor groot

Ik weet niet zeker of ik wel tot Foxton door ga lopen. Het probleem is een beetje dat ik straks dezelfde weg weer terug moet. Dus weer door die shitzooi overal. Ik denk dat het veld naar Boulmer wel goed te doen zal zijn en verderop ook omdat dat oude duinen zijn. Maar dan nog…. Ik loop ook tot Boulmer en heb er dan wel genoeg van. Het laatste stuk was inderdaad prima te doen en daar kon ik lekker opschieten. Maar ik heb geen zin meer in de duinen en dan weer terug. Het is wel genoeg geweest, ook voor waf.

klik voor groot

Ik keer dus om en loop zonder problemen verder terug naar de auto. Met de zon in de rug glinstert de modder een stuk minder en kan je beter zien waar je wel goed kunt lopen. Merkwaardig dat het zoveel uitmaakt maar de terugweg gaat een stuk sneller.

klik voor groot

In Craster loop ik nog even naar het water om de pootjes van woef schoon te maken. Dat vindt ze wel leuk en ik rommel nog wat met mijn schoenen en geniet van het zonnetje. Het was een heerlijke dag. Lekker buiten, lekker even spelen en video’s maken en een stukje lopen.

klik voor groot

Na een kleine 22 km staan we weer bij de auto. Op naar de volgende run dan maar.

gegevens:

* 22 km
* 6 graden – zonnig weinig wind

februari 246 km – 2016 totaal 622 km

**17.02.2016 – seahouses countryroads – 13 km**

Vandaag regent het als ik wakker word, maar ik heb zin in een wegrondje en kleed me dus snel aan. Wafje heeft haar cloudchaser aan en ik heb mijn dunne groene windjackje aan. Koud is het namelijk niet want er staat weinig wind. Dit is volgens mij het eerste rondje echt in de regen.

Het eerste rondje loop ik een beetje op tempo. Dat gaat niet verkeerd en alles voelt wel goed. Het blijft een lastig rondje met die op en neer golvende weg maar het gaat prima.

Het tweede rondje wil ik weer op max MAF doen maar dat is natuurlijk lastig na het temporondje. Het lukt me wel maar ik had het beter andersom kunnen doen. Eerst MAF en pas dan het tempo rondje.

Woef vindt er weinig aan geloof ik maar loopt braaf mee. Ze is gelukkig lekker droog gebleven op haar rug dus dat is mooi. Ik maak op het erf haar voetjes schoon met de slang. Binnen droog maken.

Op naar de volgende run dan maar weer.

gegevens:

* 13 km
* 5 graden – regen

februari 224 km – 2016 totaal 600 km

Vandaag op pad voor een kort rondje. Gisteren heb ik niet gelopen omdat ik vogels aan het kijken was en voer voor woef heb gehaald. Dat was een hele volle en lange dag.

Ik kies weer voor Beadnell gezien het weer en de weg. Bovendien vindt woef het door de duinen ook helemaal leuk dus dat komt wel goed. Ik kies weer voor die nieuwe kousen en weer gebeurt hetzelfde. De eerste 4 kilometer voel ik mijn voeten. Volgende keer trek ik andere sokken aan, want misschien is mijn schoen een beetje ’te vol’ met de sealskinz die ik ook nog aan heb vanwege de modder. Overigens hebben die gekke kousen al heel wat kilometers gezien ook al zijn ze niet waterdicht en laat de boord los aan de bovenkant.

Ik loop even naar de Lime Kilns aan het begin. Mooie warming up en daarna gaan we weer door de duinen naar High Newton. Het is drukker dan normaal want het is vakantie hier. Niet prettig en ik ben erg blij dat woefje niet meer hitsig is en lekker mee kan lopen zonder dat ik op hoef te letten.

klik voor groot

Als ik bij de zendmast loop, besluit ik een extra lus te maken richting de pub van Low Newton. Ik loop nu dichter langs de klif en ik ben verrast dat ik dit niet eerder deed, want eigenlijk liep ik voorheen altijd over dit pad.

Na het lusje neem ik weer gewoon de weg terug naar High Newton en terug naar Beadnell. Lekker door de duinen draven en dat voelt allemaal prima.

Na 13 km staan we weer bij de auto.

klik voor groot

gegevens:

* 13 km
* 5 graden

februari 211 km – 2016 totaal 587 km

**14.02.2016 – beadnell/dunstanburgh castle – 20 km**

Vanmorgen was het wit toen ik de gordijnen opentrok. Interesting want dat gebeurt hier niet vaak aan de kust. Het was niet veel maar nadat ik de hond had uitgelaten, trok het helemaal dicht en uit zo’n mooie sneeuwlucht viel weer sneeuw en hagel. Dat was dus een kleine tegenvaller eigenlijk. Maar na een poosje trok de hemel open en scheen het zonnetje vriendelijk. Wat een zalig weer! Het dunne laagje sneeuw was natuurlijk ook meteen gesmolten dus dat kwam goed uit. Ik had wel zin in een rondje en ik kleedde me om voor een ommetje. Niet te ver, maar woef moest toch ook weer uit dus dat zou goed uitkomen. Toen ik omgekleed en wel voor de deur stond, was het weer dicht getrokken en hagelde het keihard. Ik keek naar buiten en ik keek naar woef. Tsja ik zou toch naar buiten moeten dus what the heck. Ik trok een ander jackje aan en nam mijn dunne windbroek mee voor de zekerheid. Nu kon me niets gebeuren. Wafje had haar cloudchaser aan dus die was ook goed verzorgd en ik nam de equafleece mee voor na de run.

Zo gingen we met de auto op pad naar Beadnell. Dat leek me de beste optie voor nu. Toen ik de auto parkeerde, scheen het zonnetje weer volop. Ik trok dus mijn windbroek maar weer uit en het jack hield ik aan. Ik zag ook nog hele donkere wolken dus ik zou vast onderweg nog wel wat krijgen. Maar bij de start was het prachtig. Van de winter, waren we dus nu weer in de lente aangekomen en in de lente vertrokken we dus voor de run. Even op het strand kijken naar het getijde en kijken hoe wafje op andere honden reageert inmiddels.

Het water was nu zo laag dat ik helemaal aan de andere kant naar de lime kilns kon kijken vanaf de ‘zee’. Dat is bijzonder, zo laag zag ik het nog niet eerder. De zon scheen en het was druk op het strand. Maar aan de westkant zag ik hele donker grijze wolken dus het zou mij benieuwen. Kwam daar de winter alweer aan misschien? Eerst maar eens op weg door de duinen dan!

klik voor groot

Het lopen ging lekker maar ik had deze keer nieuwe combi kousen aan. De eerste 4 kilometer had ik gewoon kramp in mijn voeten van die dingen maar uiteindelijk ging dat weg. Raar is dat. Ben benieuwd of dat de volgende keer weer zo is.

Het is nog steeds lente met een mooie kleur lucht en mooie witte wolkjes. Onderstaande foto’s vormen samen net een hart zo met de linker- en de rechterkant van het strand!

klik voor groot

Al snel lopen we over het veld bij Low Newton. Het loopt allemaal heerlijk, ik voel me goed en woef heeft geen interesse meer in reutjes dus dat loopt ook fijn. Ik kijk eens naar links en zie Dunstanburgh castle liggen. Zullen we daar maar eens heenlopen?

klik voor groot

Ik loop net even heuveltje op als ik dat met mezelf aan het overleggen ben. Geen geschikt moment maar ik weet al lang dat ik daarheen ga lopen en zo gebeurt het ook. We hobbelen over het veld verder naar Low Newton en lopen door de duinen richting het strand. Het is nog steeds lente, of eigenlijk zomer.

klik voor groot

Als ik op het strand ben, is het richting het castle nog steeds prachtig maar achter me is de lucht loodgrijs. Daar komt wat! Vreemd genoeg is het ook ineens keihard gaan waaien. Ik heb wind mee richting het castle maar ik zie niet uit naar de terugweg met deze harde wind.

klik voor groot

Al snel ben ik bij de opgang naar het castle. Ik klauter omhoog over de stenen en hobbel over het pad naar het castle. Eerst even langs die gekke ‘brug’ vormige rotsen. Blijft mooi. Verderop zie ik het castle al liggen. Intussen is het licht gaan sneeuwen maar niet echt bijzonder. Maar het is wel koud geworden ineens, ook door de harde wind.

klik voor groot

Ik ga door het hekje richting het keienpad dat om het castle loopt. Ik herinner me een keer dat ik er een half uur over gedaan heb. Dat was jaren geleden. Ik wist toen net dat de andere kant zo mooi was en wilde dat per se zien. Nu was de andere kant ook mijn einddoel. Dat leek me ver genoeg want dat zou de teller al op 20 brengen als ik terug was en ik was alleen een kort rondje van plan.

Maar het is zo ontzettend glad door de modder dat ik er halverwege de brui aan geef. Ik vind het niet erg, ik constateer het alleen en ga terug. Dit kost enorm veel tijd alleen voor een foto en ik zou het pad ook weer terug moeten. Met de harde tegenwind, de kou en het weer dat is omgeslagen is het wel goed zo en ik ga dus terug.

klik voor groot

Ik ga terug over de golfbaan in plaats van over het strand. Eigenlijk loop ik altijd zo terug en ik ben benieuwd hoe het pad er nu bij ligt. De vorige keer was er een wagen overheen gereden met diepe geulen en sporen. Onderstaande foto is van het pad richting de baan waar ik stond te pielen om de telefoon weer aan de praat te krijgen zodat ik een foto kon maken. Ik had vanwege het weer geen camera bij me, alleen de telefoon maar die deed het weer eens niet.

klik voor groot

Het pad was beter te doen dan de vorige keer en al heel snel waren we alweer bij de inham waar je weer het castle in de verte kunt zien liggen. Van herfst was het alweer lente geworden met een mooi en warm zonnetje. Wat een raar weer!

klik voor groot

Even naar boven klauteren door de duinen en dan via het stukje met de strandhuisjes.

klik voor groot

Daarna weer van Low Newton terug door de duinen naar High Newton. Daar neem ik ineens een hondje mee op sleeptouw. Ik stop netjes om de baas de kans te geven het hondje aan te lijnen maar het hondje luistert niet. Als ik vraag of ik door kon lopen, krijg ik geen antwoord. Jammer dan, dan ga ik dus ook door. En het hondje volgt me dus ook tot de parkeerplaats bij High Newton. Ik vind het vervelend maar ik kan er weinig aan doen. Gelukkig was het dier daarna verdwenen.

klik voor groot

Het lopen gaat super fijn en we schieten lekker op. Dor de duinen richting Long nanny met de vogelhut bij de lange brug. En dan wordt het weer winter. Prachtige donkere luchten ineens met regenbogen. Maar achter me ook de zon (schaduwen!)

klik voor groot

Het laatste stukje lopen we dus ineens echt in de harde sneeuw en hagel. De wind waait onze kant op dus het is nog even bikkelen de laatste kilometer. Maar het was een mooie run. Mooi licht, lekker zonnetje en hele mooie kleuren in de natuur. Van alles wat eigenlijk.

Na ruim 20 km staan we weer bij de auto. Ik trek mijn lekkere warme jas aan en maak woef droog en warm. Zij is helemaal droog onder haar cloudchaser dus dat is prima. Nu op naar huis voor een warme maaltijd!

gegevens:

* 20,5 km
* 3 graden – alle seizoenen

februari 198 km – 2016 totaal 574 km

Omdat ik nog een beetje met woefje zit, ga ik maar voor een kort rondje naar Beadnell. Het is dichtbij en het loopt vrij aardig zo als offroad stukje en meestal zijn er weinig honden. Voor nu dus even ideaal eigenlijk. Het is vreemd weer, het is koud en ik weet niet zeker of het droog blijft want vanmorgen regende het hard Ik vertrek deze keer dus maar met mijn Nike jackje en woef heeft haar cloudchasertje aan. Maar als we op het strand een kijkje nemen, is het winderig maar eigenlijk wel mooi.

klik voor groot

Ik mijd het strand (ook op de terugweg) omdat er teveel honden lopen. Ik ga door de duinen en ook zo weer terug. Zo gezegd zo gedaan en al snel zijn we op pad. Ik kom weinig honden tegen op de heenweg gelukkig.

klik voor groot

Op de terugweg kom ik bij High Newton wel een hond tegen die erg lastig doet. Wafje is in verwarring of ze het nou wel of niet leuk vindt nog maar die hond is compleet getikt. Die was er nog opgeklommen als ze niet loops was geweest denk ik. Er gebeurt verder niks maar ik duw die stomme hond wel wel. Verderop in de duinen zie ik nog twee honden keihard in hun eentje rond rennen. Die zien en ruiken mijn woef niet maar veel later zie ik pas de eigenaar heel ergens anders lopen. Hoezo close control? Die mensen verpesten het dus voor anderen met dit soort gedoe want deze honden waren gewoon aan het jagen in hun eentje. Idioterie.

Ik kom zonder verder gedoe weer bij de auto aan na 11 km. Een ultra kort rondje maar best lekker zo even buiten.

Op de terugweg rijd ik langs het zwembad. Er is een offer voor zwemlessen en ik bedenk ineens dat het wel weinig momenten zijn die beschikbaar zijn. Het is inderdaad al bomvol en ik heb bijna de laatste opties. Woensdag twee lessen en daarna nog 2 met tussenpozen zodat ik kan oefenen. Leuk! Ben erg benieuwd.

gegevens:

* 11 km
* 5 graden

februari 177 km – 2016 totaal 553 km

**12.02.2016 – glororum – 8 km**

Vandaag is het de hele dag stralend weer. Zonnetje, geen wind en fijne temperatuur. Vannacht heeft het wat gevroren dus alles was wit van de rijp vanmorgen. Na de middag besluit ik voor een easy en kort wegrondje op pad te gaan met woef. Geen gedoe gewoon even lekker een kort ommetje. Niet te dicht bij huis want ik zag vanmorgen tot mijn verrassing dat woef zich nog steeds aanbood aan de farm reu die weer voor het raam stond. Dan maar naar Glororum. Dat is leuk en kort. Zo gezegd zo gedaan en al snel waren we we op pad voor het rondje dat we vorige week ook deden als tweede rondje op de dag. Eigenlijk had ik dat vanmorgen ook wel kunnen doen maar ik wil nog niet rond de farm lopen met mijn sletje.

Bamburgh castle lag er prima bij in het zonnetje. Ik vergat een foto te maken en deed dat pas toen ik terug kwam. Spindlestone lag helaas net in de schaduw dus geen leuke foto van woef bij dat gekke hoge ding. Budle bay lag in de verte in het zonnetje en de lammetjes sprongen deze keer vrolijk rond in het veld waar ik langsliep maar te ver weg voor een foto helaas.

Toen ik bij Brada quarry kwam, besloot ik maar eens een foto te maken van de holiday homes in aanbouw waar ik de vorige keer over schreef. Ik zier er geen 12 eigenlijk maar wie weet komt dat nog. Het eco huis op de tweede foto lijkt wel aardig en heeft uitzicht op Bamburgh castle. Voor de huizen liggen velden dus op zich is het niet eens zo gek. Maar ik twijfel over die quarry met die enge rotswand aan de achterkant. Zou het de wind misschien tegenhouden? Ben benieuwd hoe dat er over een tijdje uitziet want het zal wel snel gaan.

klik voor groot

Mijmerend over de huizen loop ik verder Ik ben er al bijna en voordat ik er erg in heb, ben ik alweer bijna bij de auto. Daar kom ik nog een reutje aan de riem tegen en ik zie aan woef dat ze echt nog wel wat wil. Nog even oppassen dus ik vermoed dat het zondag allemaal over is. Gelukkig maar, dan kunnen we weer overal heen waar we willen!

Ik maak nog even een foto van woef in het zonnetje in de auto en van Bamburgh castle. Het is nog steeds stralend weer. Net lente!

klik voor groot

gegevens:

* 8 km
* 8 graden

februari 166 km – 2016 totaal 542 km

**11.02.2016 – belford – 17 km**

Het is vandaag stralend weer als ik naar buiten kijk in de ochtend. Wat een bofkont ben ik! Niet al teveel wind en de temperatuur is ook goed. Ik ga dus zeker op pad maar wat ga ik doen? Na gisteren heb ik weinig zin in een enorm avontuur. Zal ik met de drone op pad gaan? Craster daarna pakken voor een runnetje? Naarmate de ochtend vordert, trekt het wel een beetje dicht maar het is nog steeds prima weer en de voorspelling is ook goed.

Ik besluit uiteindelijk voor een makkelijk en fijn rondje bij Belford. Geen poespas, niet nadenken. Mooie route, fijne afstand. Omdat het zulk lekker weer is en ik eigenlijk helemaal geen rugzak mee wil maar wel moet vanwege de riemen voor woefje, haal ik wat dingen eruit. Petje weg want het blijft toch droog etc.

Na de middag zijn we op pad voor ons rondje. Ik heb mijn aeroloftje aan met de sleeves. Wel handschoenen en hoofdband mee voor de zekerheid en die trek ik ook aan bij de warming up. Het is wel lekker buiten dus dat komt allemaal goed.

Het pad na de farm is erger dan ooit. Niet normaal maar ik weet dat na het weiland een stukje bos komt dus dat komt goed. Niet dus want door het bos hadden kennelijk paarden gedraafd voor een jachtpartij en daar was ook alles omgeploegd en modderig. Niet erg, straks kom ik op de weg bij de farm en kan ik lekkerder lopen. Dat klopt ook alleen stuit ik voor het eerst op een hek dat ik nauwelijks open krijg. Ik zie al dat ik straks ook een hek zal hebben dat dicht is (ik loop immers een achtje en kom straks bij het andere hek weer naar beneden). Wat een geklooi al. Het volgende stuk gaat prima en ik geniet van wafje en van het weer. Wordt het nou ineens kouder? Ik twijfel een beetje. Mijn handschoenen zijn al lang uit en ik wil eigenlijk mijn sleeves wel uitdoen. Maar toch aarzel ik. open gaat verder prima op wat rare stukken na die kapot gereden zijn door machines die bomen komen kappen en weghalen.

klik voor groot

Ik loop het laatste stukje door het bos en maak weer een hek open. Van dit hek weet ik al dat ik soms moet duwen en soms omhoog moet trekken maar uiteindelijk krijg ik deze ook open. Ik loop nu even vol op in de wind en voel een druppeltje. Kleintje. Zou dit een spotty shower zijn zoals het wel eens te lezen valt in de voorspellingen? Ik zie het wel. Kan er toch niets aan veranderen maar het zou wel vervelend zijn zo met dit dons giletje aan. Voor waf heb ik ook niks bij me, niet eens haar equafleece voor na de run. Was niet nodig met dit weer toch?

klik voor groot

En dan gebeurt het. Ineens is alles potdicht en grijs en vallen de eerste sneeuwspetters naar beneden. Van die enorme vlokken, half nat en half droog. Allemachtig wat is dit nou? De wind trekt aan en de temperatuur plettert naar beneden. Ik ben wel wat geklommen maar dit is wel erg onverwacht zo. Het houdt niet op, in tegendeel het wordt steeds erger. Mijn petje ligt op de bank thuis en ondertussen slaan de sneeuw en hagel vlokken in mijn gezicht. Arme woef. Ik baal dat ze nou zo nat en koud wordt. Ik loop nog even door maar besef al snel dat ik ijskoud ga worden als ik mijn dons dingetje aan ga houden. Vlug ruk ik mijn rugzak van mijn rug en grabbel naar mijn windjack dat er toevallig nog inzit van gisteren. Ik probeer het aan te trekken in de wind maar kennelijk heb ik het opgeruimd met de mouwen binnenstebuiten. Ooit in de wind een flinterdun jackje geprobeerd aan te trekken met de mouwen wel goed? Dan weet je dus hoe het is als je dat probeert met de mouwen binnenstebuiten. Dat gaat dus niet. Woef en ik worden steeds natter en ik scheld hardop. Hoe kan ik nou zo slecht gekleed hier in terecht komen? Dat gebeurt me nooit.

Uiteindelijk heb ik mijn jackje aan en zit de rugzak weer op mijn rug. Gauw verder en vanaf nu doorlopen dan maar zodat waf niet koud wordt (en ik ook niet). Dit stuk is even prima begaanbaar dus opschieten maar.

klik voor groot

Het stukje bos dat dan komt, is ook aardig begaanbaar. Ik probeer half half te genieten van de witte vlokken maar ik ben koud geworden van het omkleden en wil nu eerst warm worden. Mijn handschoenen zijn doornat maar ik hou ze aan omdat het wel helpt tegen de wind. Was dit nou het rondje zonder verrassingen dat ik voor ogen had?

Ik kom weer op een stuk dat niet goed beloopbaar is maar woef en ik slaan ons er dapper doorheen. Ik stuit weer op zo’n klote hek en even later weer eentje. Je begrijpt… er is eventjes niks goed vandaag. Die hekken zijn nat en koud en mijn handschoenen worden alsmaar natter van het geklooi met die stomme hekken. Ik scheld op de schapen en ik scheld op de hekken. Niet dat het helpt maar het is wel lekker.

De schapen kijken me zielig aan en ik roep alleen maar dat ze op moeten rotten. Stomme schapen. Dat is natuurlijk helemaal niet zo want normaal geniet ik enorm van die schaapjes daar. Vandaag even niet.

We hobbelen door en langzaam stopt het met sneeuwen/regen. Dat valt alweer mee. We zijn bijna bij de cave. Ik maak bliksemsnel een kiekje van een natte zielige woef en loop weer hard verder.

klik voor groot

Ook hier is het pad omgeploegd. Ik snap er niks van. Normaal is dit allemaal prima en het is toch echt droog weer geweest. Wat is dit nou allemaal….

We gaan door en door. Mijn handen zijn niet koud alleen maar nat met zware natte handschoenen. Mijn kleren zien er niet uit inmiddels. Maakt me niet uit de wasmachine is geduldig. Op het volgende stuk ren ik door natte stukken die spetters tot op mijn jackje geven. Waf ziet er ook niet uit. Als ze maar niet te koud wordt. Ik wil dat echt niet op haar leeftijd en ik zorg er altijd voor dat ze lekker warm is en wordt.

Ik kom weer bij de farm aan waar het hek dus dicht zit. Ik krijg het verdomde hek echt totaal niet open. Uiteindelijk lukt het maar omdat het zo’n enorm hek is, glipt de stang uit mijn handen en valt totaal open naar de andere kant. Ik moet om dat hek weer dicht te krijgen door koeienstront heen die over mijn enkels stroomt Zachte bruine derrie die over mijn schoenen stroomt en erin. Vervelender vind ik nog dat woef dat ook op haar lijfje krijgt. Poep en modder zit vol met bacterien en daar heb ik nou helemaal geen zin in. Klote boeren met hun klote koeien en die stront die maar overal ligt. Scheldend ren ik langs de koeien hoofden die door de tralies steken om te kunnen eten. Ze snappen me niet helemaal geloof ik maar ik snap mezelf ook niet. Ik lijk wel een psychiatrisch patient met dat gevloek zeg.

Na de farm moet ik het weiland over met de paardjes. Geen paardjes maar wel hele zachte grond. Normaal niet erg maar vandaag wel. Ik greep al eens in het schrikdraad en wil dat niet nog een keer. Ik scheld dus op het schrikdraad en op die stomme paarden die het weiland zo hadden omgeploegd. Echt zo nuttig allemaal.

Mijn andere hersenhelft probeert mijn gemopper te overstemmen en vraagt beleefd waarom ik zo aan het schelden ben. Het is toch weer droog? Woef doet het toch goed en je bent er toch bijna? Het was toch eigenlijk wel een grap en ook nog eens best mooi? Het is toch leuk?

klik voor groot

‘Nee’ muit mijn andere hersenhelft. Klote paden, klote boeren die alle paden kapot maken met die stomme machines. Nou dat laatste klopt wel want het volgende stuk is ook allemaal kapot gereden. Inmiddels ben ik best een aardige modderloper maar op sommige korte steile stukjes naar beneden ben ik echt een schijterd als er van die enge glij troep ligt. Waf niet, die dendert gewoon naar beneden op haar sublieme spikes. En wacht dan af of ik ook nog eens kom.

Gelukkig komt nu het muurtje al in zicht waar woef zelf overheen kan klimmen. Ik klim er ook overheen. Het laatste stukje en dat is normaal wel te doen. Maar wel verdomme. Weer zo’n klote machine overheen geweest en tot mijn verrassing is de boer op dat moment net bezig en komt aanrijden met z’n trekker. “Ja ja maak maar lekker kapot allemaal’ gil ik hem toe. Hij hoort toch niks (hoop ik). Hij blijft even achter me rijden maar uiteindelijk laat ik hem toch voorgaan. ‘Goed gedaan hoor met die klote trekker van je’!

Maar een stukje verder staan we toch gewoon bij het watertje waar ik wafje maar even schoon maak zover dat kan en zover het niet al te koud voor haar is. Dat water stroomt daar en is werkelijk ijskoud. Maar de meeste rommel is er weer af tenminste. In de auto trek ik gauw mijn jas aan en maak woef zo goed mogelijk schoon en droog. Ik heb maar 1 doekje bij me, want dit had ik niet verwacht natuurlijk.

Gauw naar huis en daar stop ik alles in de was. Als ik mijn schoenen ook schoon gemaakt heb, ben ik ook weer heerlijk warm. Woef ligt dan al met een vol buikje lekker in haar equafleece te slapen op haar bedje.

Wat een raar rondje. Ik heb er maar 2 minuten langer over gedaan dan mijn vorige snelle ronde ondanks mijn geklooi met mijn jasje en de paar foto’s die ik maakte. Kan je nagaan hoe ik mijn best heb gedaan op de stukken waar ik door kon lopen. Nou koud had ik het ook zeker niet (meer)…..

Ik denk dat ik me vooral ergerde aan mezelf, dat ik niet goed voorbereid op pad was gegaan en ook niet de juiste spullen had voor woefje.

Achteraf wel een grap. Vooral omdat ik eigenlijk niet snap waarom ik me nou werkelijk aan alles ergerde onderweg Van hekken tot schapen en boeren aan toe.

Never mind. Ronde gedaan en ervaring rijker.

Op naar de volgende.

gegevens:

* 17 km
* 2 graden

februari 158 km – 2016 totaal 534 km