Categorie archief: engeland

24.09.2015 – lincolnshire – 16,5 km

**24.09.2015 – lincolnshire – 16,5 km**

Vandaag gaan we een rondje doen dat start bij een punt dat we gisteren ontdekten tijdens onze run. De omgeving was daar prachtig en we hadden de noordzijde van de route nog nooit verkend dus dat gingen we doen. Weer met de fiets en de kar en voor het eerst zouden we ook de drone meenemen om wat beelden onderweg te schieten. Overigens ging dat alweer wat beter dan de vorige keer, want we hebben nu ook echt delen van de weg die we gelopen hebben en ook beelden van woef en S. op de fiets. Onder dit berichtje staat de video.

Toen we bij de start kwamen, heeft S. eerst de fiets klaar gemaakt en heb ik de eerste beelden gemaakt met de drone. Dus ook beelden van S. die de fiets klaarmaakt.

klik voor groot

Daarna zijn we op weg gegaan. Eerst richting Burwell over de weg met prachtig uitzicht. Daarna linksaf richting een stukje offroad.

klik voor groot

Ook hier heb ik drone opnames gemaakt en dat was leuk om te doen en later terug te zien. Het waaide behoorlijk maar de zon scheen ook. Lastig met kleding want zo met de wind koel je snel af als je even wat anders staat te doen. Maar mijn dunne windjackje is prima.

Woef is lekker uit de kar natuurlijk en rent als een idioot in het rond. Ze blijft ergens heel lang snuffelen en kijken en komt uiteindelijk keihard aanrennen. Ik kan nog net het laatste stukje op de video zetten. Helaas is haar schoentje uit als ze eenmaal bij ons is dus moet ik terug om de schoen te gaan zoeken. Raar beest.

klik voor groot

Als we eindelijk aan het einde van het 1.500 mtr offroad stukje zijn, blijkt dat we daar 45 minuten over gedaan hebben met de drone, het schoentje zoeken en foto’s maken. Dat schiet niet op en ik besluit opnieuw te starten met de warming up zodat ik straks normaal kan gaan lopen. Al snel zijn we weer echt lekker op weg.

klik voor groot


Woef loopt nog steeds lekker mee over de weg want het is heel rustig daar en er valt voor ons ook genoeg te genieten van het mooie uitzicht. We kijken even snel bij een kerkje maar de drone blijft op de kar want het waait veel te hard om risico’s te nemen.

klik voor groot


Dan komen we bij een drukke weg waar we woef in de kar doen. Ik ga even kijken en gelukkig blijkt er langs de akker een pad te lopen zodat we veilig door kunnen lopen. Daarna slaan we rechtsaf en lopen weer een heerlijk rustig en mooi stuk op.

kik voor groot


Als we aan het einde van de weg komen, proberen we aanvankelijk rechtsaf te slaan over een weiland om weer de drukke weg te ontwijken. Maar dat ziet er niet echt uit als een pad dus besluiten we maar door te lopen en te bekijken of we langs die enge drukke weg kunnen lopen. Ook dat gaat weer goed, want er blijkt een wandelpad langs de weg te lopen en dus komen we weer goed weg en kunnen gewoon de route vervolgen.

We zijn er al bijna en dat is maar goed ook want het loopt vandaag aardig op en neer. Ook het laatste stuk loopt weer omhoog maar het lukt me aardig om daar continu tegen op te hobbelen. Het uitzicht is weer geweldig en er lopen wat grouses op de weg. Altijd leuk om te bekijken. Woef heeft meer dan 10 km meegelopen en dat is met dat voetje dus prima.

klik voor groot

Als we bij de auto komen, krijgt woef lekker te eten en te drinken en gaat S weer de fiets op de auto zetten. Op naar de volgende ronde. We boffen nog steeds enorm met het fraaie weer!

klik voor groot

Korte video (link)

Onderstaand het hoogteprofiel van de run van vandaag.

gegevens:

* 17 km
* 17 graden – zonnig

september 222 km – 2015 totaal 2.955 km

23.09.2015 – lincolnshire – 13 km

23.09.2015 – lincolnshire – 13 km

Vandaag weer op pad voor een rondje. Het is prachtig weer en het gaat prima zo met woef en S op de fiets met de doggyride. We hebben inmiddels de kar vastgezet met een bout en hoewel dat niet handig is, kunnen we op deze manier gewoon de kar gebruiken. We kiezen voor vertrek vanaf het uitzichtspunt boven bij Belchford. Dat is prachtig en op deze manier ontlopen we 1 forse klim naar het uitzichtspunt. Vanaf het uitzichtspunt lopen we eerst westwaarts richting Oxcombe en iets verder en slaan dan rechtsaf richting het Noorden en maken een soort rondje zodat we weer bij de start uit zullen komen. Voor ons nieuw gebied dus we zijn erg benieuwd. Ik speel natuurlijk eerst even met de drone bij het vertrekpunt. Dat uitzicht is echt prachtig! Ondertussen maakt S. de fiets en de kar klaar en wacht woeffie braaf in de auto.

klik voor groot



Het vervelende met dit soort routes is dat op veel punten het uitzicht adembenemend is. Helaas legden we de drone weer in de auto en zullen we pas na afloop nog een tweede take off doen voor wat beeld vanuit de lucht, maar we maken wel volop foto’s gelukkig.

klik voor groot

De route is erg mooi en al snel kunnen we woef uit de kar halen omdat het heel rustig is op de weggetjes die we gekozen hebben. Dan kunnen we mooi eens kijken hoe ze loopt!

klik voor groot



Tot ons plezier loopt woef prima mee en wij genieten dus dubbel van het mooie uitzicht en de blije woef. Vandaag loop ik overigens gewoon even RWR en hou ik mijn hartslag in de gaten vanwege het hoesten. Overigens heb ik daar tijdens het lopen totaal geen last van en vandaag gaat het lopen ook heel makkelijk. Rustig aan maar gewoon steady en vlak zonder problemen. Wat boffen we met het weer!

klik voor groot

Bijna het hele stuk over de weg gaat woef lekker mee en alleen op een drukker stukje bij een kruising doen we haar even in de kar. Net op het moment dat we bij de kruising staan, komt er een hele colonne all terrain wagens de hoek om. We fantaseren dat ze allemaal bij elkaar horen en gaan jagen ergens. Zo ziet het eruit. Later zal aan de knallen te horen zijn dat we gelijk hadden. Rare jongens die Engelsen. Maar voorlopig zijn wij er nog niet en we hobbelen door. Kijkend op de kaart hebben we besloten dat we even rechtdoor zullen lopen en straks rechtsaf een stukje off road zullen nemen. Dat is fijn omdat woef er dan uit kan. Even afwachten of het te doen is met de kar achter de fiets maar dat gaan we vanzelf zien. Tot nu toe hebben we geluk met de routes die we hebben gemaakt voor de combi lopen en fiets/kar en woef. De omgeving is prachtig en we zien hele andere dingen dan vorig jaar toen we veel meer in de velden zijn gebleven dan nu.

klik voor groot

Aan het einde van het off road stukje lopen we even over het erf van een boerderij

klik voor groot

Als we weer linksaf slaan de weg op, lopen we eerst heel steil naar beneden. Maar daarna begint het klauteren….. voor ons uit wandelt een fietser met de fiets aan de hand. Dat is een mooie ‘haas’ voor S. en voor mij. Dat varkentje zullen we eens even wassen. Waf zit inmiddels weer in de kar dus S. moet hard werken om zowel de fiets als de kar plus woef de heuvel op te trekken. Ik loop ook door want RWR deze heuvels op is niet prettig. Ik hoor het horloge af en toe piepen dat ik weer zou mogen wandelen maar ik hobbel voort. Ik let op mijn ademhaling en het lukt zowaar om alles gewoon lopend omhoog te komen. Ook S komt fietsend boven en dat vind ik echt heel knap met die kar erachteraan!

Daarna lopen we al snel weer over de weg met het mooi uitzichtspunt waar de auto ook geparkeerd staat. We maken nog een extra lusje offroad voor de cool down en daarna gaat de fiets lweer het dak op en ruimen we de kar weer op in de auto. We besluiten nog even met de auto een stukje de route te rijden en de drone nog een keer op te laten voor wat video beelden zoals wij die onderweg gezien hebben. Maar morgen gaat de drone gewoon mee!

klik voor groot

Als we naar huis rijden, zien we een hermelijn over de weg rennen met een konijntje. Hij laat het konijntje vallen vanwege de auto’s die eraan komen. Eigenlijk wil ik wel met de camera wachten omdat het hermelijntje vast en zeker terug komt maar S. heeft geen zin meer. Hij is duidelijk ‘klaar’. Ik niet maar ik heb het beeld wel in mijn geheugen gegrift. Prachtig!

Korte video (link)

Onderstaand het hoogteprofiel van de run van vandaag. Heel mooi vlak alleen een klimmetje op het einde.

gegevens:

* 13 km
* 16 graden – zonnig

september 205 km – 2015 totaal 2.938 km

22.09.2015 – lincolnshire – 13 km

**22.09.2015 – lincolnshire – 13 km**

Gisteren regende het de hele dag maar dat was ook voorspeld. Ik ben lekker gaan slapen want ik heb keelpijn en wil niet echt ziek worden. Dus de dag hebben we verder goed en lui doorgebracht. Vandaag is het een stralende ochtend en we gaan gauw op pad. Deze keer gaat S. mee met de doggyride en we kiezen dus voor een rondje over de weg. Dat zou met de kar prima moeten lukken en is voor mij ook goed. Ik loop lekker op mijn nieuwe Stinson Lites en dat loopt prima. Ik ga alleen even terug naar het huisje voor mijn buff en doe voor de zekerheid de windjas ook in de kar voor het geval dat ik het alsnog nodig zou hebben. Hoewel het zonnetje flink schijnt, is het toch frisjes door de wind.

klik voor groot

Al gauw zijn we lekker op pad. We gaan even richting Belford en slaan rechtsaf naar beneden…. dat gaat natuurlijk heel makkelijk zo lekker heuvelafwaarts. Eergisteren liep ik dit nog omhoog!

klik voor groot

Daarna steken we door naar Tetford en lopen door het dorp en maken een grote ronde weer terug richting Fulletby. Het begin ging allemaal prima. Maar ergens moest ik S. even een stukje duwen met de kar en daarna was het eigenlijk over. Ik kreeg er hoofdpijn van en aangezien ik niet echt fit ben, bleef mijn HF skyhigh voor het trage tempo en zelfs met RWR werd het eigenlijk niks meer. We kozen dus niet meer voor een extra lusje maar zijn gewoon naar huis gegaan.

klik voor groot



Na 13 km waren we weer thuis. Daarna zijn we even terug gelopen naar een veldje waar we langs waren gelopen en hebben een video gemaakt met de drone en woeffie uitgelaten. Dat was een mooie afsluiter van de ochtend! Op naar de volgende ronde dan maar weer. Ik hoop dat dat beter gaat dan vandaag.

Korte video (link)

gegevens:

* 13 km
* 16 graden – zonnig

september 192 km – 2015 totaal 2.925 km

20.09.2015 – lincolnshire – 14 km

**20.09.2015 – lincolnshire – 14 km**

Vandaag dan het tweede rondje hier in de UK. Waf gaat nog steeds niet mee, maar ze lijkt al iets beter te lopen met dat pootje. Er zit echt een laagje op van die rommel. Als het nou onder dat laagje maar wel heelt! Afwachten dus even hoe zich dat ontwikkelt. Het is wel vreemd dat ik nu in mijn eentje hier aan het lopen ben. Dat is nog niet eerder gebeurd. Niet leuk maar ik ga wel van de omgeving genieten en loop dan ook maar een stukje over de weg wat ik anders niet zo snel zou doen met woeffie. Eerst neem ik weer het mooie pad vanaf het huisje richting Belchford. Tijdens de warming up maak ik even een soort selfie. Daarna sla ik rechtsaf richting het dorp. Het is een prachtige ochtend maar er hangt een beetje nevel die maar langzaam oplost ondanks de warme en heldere zon. Maar mooi blijft het.

klik voor groot

Als ik bij het dorp kom, loop ik rechtdoor deze keer. Even door het dorpje heen langs de Blue Bell Inn en de kerk. Daarna links aanhouden en even een weg omhoog vervolgen. Daarna Plats Lane op. Dat is een mooi stukje, parallel aan de weg langs het uitzichtspunt veel hoger. Ik loop dus nu op het lage deel waar je vanaf veel hoger op uit kunt kijken.

klik voor groot



Dat loopt allemaal prima maar ik zie al dat het geen weg is om met de doggyride te doen. We moeten echt op de weg blijven met dat ding. Na Plats Lane ga ik door Tetford rechtsaf en loop nog even onverhard om een stukje af te snijden richting de weg terug naar Fulletby. Daarna over de weg omhoog klauteren. Ruim een kilometer lang moet ik 110 mtr stijgen. Gewoon dus 10% omhoog en dat lukt me zonder te stoppen. Maar met de kar echt niet te doen denk ik want met de fiets word je gewoon weer naar beneden getrokken. Andere routes zijn er gelukkig ook.

Ik ben niet eens zo moe dat ik na de klim niet door kan lopen en hobbel rustig door totdat ik ik bijna weer bij de cottage ben. Na 14 km klok ik af. Wel even wennen om onverhard te lopen en al helemaal weer wennen aan het klimmen!

Onderstaand het hoogteprofiel. De klim aan het einde is toch best een kluif(je).

Na de run ga ik heerlijk in de tuin in het zonnetje luieren samen met woeffie. Zij droomt vast over onze avonturen en ik hoop echt dat ze snel mee kan.

klik voor groot

Korte video (link)

gegevens:

* 14 km
* 17 graden – zonnig

september 179 km – 2015 totaal 2.908 km

19.09.2015 – lincolnshire – 11 km

**19.09.2015 – lincolnshire – 11 km**

Vandaag mijn eerste rondje in de UK. Gisteren kwam het er niet meer van helaas om voor vertrek nog te gaan lopen. Ik had het in de ochtend willen doen maar wilde eerst alles inpakken voor de zekerheid. Woef moest ook uitgebreid uit omdat ze lang op de boot zou moeten zitten en aangezien ze met dat zooltje niet mee kan rennen, moest ik dus eerst met haar slenteren. En daar nam ze alle tijd voor. Toen was er dus helaas geen tijd mee voor een runnie. Maar vandaag zijn we al vroeg bij de cottage en alles is snel uitgepakt. Daarna ga ik even op pad. S. gaat mee met de fietskar en woef. Alsnog want de borgpen blijkt niet meegekomen te zijn maar met wat zoeken in de gereedschapskist hier, vindt S een bout die past. Niet ideaal maar we kunnen alsnog op weg.

klik voor groot


Even het dorpje uit, over de weg en rechtsaf richting een boerderij en een mooi wandelpad. Helaas zijn daar net nieuwe keitjes op gegooid dus fietst en loopt dat niet zo lekker. Maar we komen er wel en wafje mag ook even los om te plassen en te poepen. Schoentje aan dus vooruit maar. Daarna ga ik alleen verder en gaat S. weer terug met kar en woef. Woef vindt dat helemaal geen OK idee en gaat gewoon zitten en draait zich om om met mij mee te gaan…. Zielig wafje, zielige ik.

klik voor groot


Ik loop door over het pad en geniet van het weer en van de omgeving. Bij het einde van het pad sla ik rechtsaf richting Belchford. Even over de weg, stukje klimmen en weer verder.

klik voor groot

Daarna rechtsaf richting de Viking Way. Maar dat valt niet mee, niet alleen vanwege de heuvels maar vooral vanwege het hoge gras en de ondergrond. Maar leuk is het wel en aangezien het korter is dan ik dacht, maak ik nog een lusje om de boerderij. Ook daar helaas nieuwe losse steentjes op het pad en voor mijn gevoel doe ik 3 passen vooruit en 2 achteruit. Maar ik kom er natuurlijk wel en na 11 km sta ik weer bij de cottage.

klik voor groot



gegevens:

* 11 km
* 16 graden – zonnig

september 165 km – 2015 totaal 2.894 km

19.06.2015 – belford (st cuthberts cave) – 18 km

**19.06.2015 – belford (st cuthberts cave) – 18 km**

Huh? S Cuthberts Cave? Klopt, daar was ik precies een week geleden ook op de St Cuthberts Way van Wooler naar Holy Island! Toen was de dagroute 35 km en was het de laatste etappe van de 115 km tocht die startte in Melrose op woensdag. Geweldig en wat een weer!

Vandaag is het ander weer. Het is wat grijzig, maar er staat geen echte harde wind en de temperatuur is verder prima. Omdat ik voor een Bowen Treatment naar Seahouses ga, besluit ik mijn favoriete rondje uit de winter vandaag dan maar te lopen. Ik vind het een fijne afstand, net een lekker ommetje en er is van alles te zien en het is heel afwisselend. Het is wel 5 kwartier rijden vanaf hier maar vooruit maar.

Ik neem als experiment mijn poles mee op mijn rug op de Salomon. Ik kwam er gisteren eindelijk achter hoe je die moet bevestigen op die rugzak dus dat wil ik wel eens proberen. Ik zal ze niet gebruiken, maar ik wil het gewoon wel eens zien, want dat geeft dan misschien een mogelijkheid om zo’n soort bevestiging ook op de grote rugzakken te maken. Vorige week was het knap lastig dat ik ze niet zonder rugzak van mijn rug te halen kon wegbergen.

Na het parkeren dus eerst even pielen met die stokken. Ik deed dat nog niet thuis dus het is een risico dat ze toch niet goed zitten maar na even klungelen, lijken ze goed te zitten en kunnen we op pad. Eerst even de warming up en dat gaat over een stukje weg en daarna over een boerderij.

klik voor groot

Ik vind niet dat het landschap erg verschilt met de winter. Het is groener en er staan bloemen maar dat is het dan. Bij het bunkertje staan wel erg mooie paarse bloemen.

klik voor groot

Woef vindt het allemaal weer helemaal geweldig en voor mij is het weer de eerste langere route na de SCW. Nog nooit een week zo weinig gelopen volgens mij! Maar als ik na deze run nergens last van heb, dan kan ik weer verder denk ik.

Ik stop eigenlijk nergens, alleen even bovenaan om van het uitzicht naar Holy Island te kijken. Wat was dat prachtig vorige week met het mooie weer. Ik zie ook het watertje waar woef uitgebreid heeft gebadderd op die hete dag. Vandaag kijkt ze niet op of om en zal de hele weg niets nodig hebben qua water of verzorging. Vorige week kostte het uren om haar te koelen, en bij te laten drinken en ook ik had echt behoefte aan water. Wat een verschil!

klik voor groot

Daarna lopen we lekker door. Over het pad waar vorige week de fietsers reden. Er is nu helemaal niemand onderweg. Doodstil echt heerlijk. Ik zie waar ik vorige week vandaan kwam en ben verrast dat er dus vanaf deze kant inderdaad geen pijltje staat richting de Cave. Ik loop om zoals altijd, maar ik weet dus nu dat de SCW ergens naar links het veld in loopt. Zal eens een mailtje sturen aan de council dat er iets ontbreekt daar.

Ik loop het bos in. Heerlijk! Vorige week ging ik nog rechtsaf richting Holy Island. Nu loop ik lekker rechtdoor en zal ik via een lus naar de cave lopen en dan weer terug naar Belford. Dan zie ik ineens een jonge ree op het pad staan in de verte. Wat leuk!

klik voor groot

We lopen verder maar ik heb het idee dat het dier niet precies weet waar het heen moet want af en toe zie ik het voor me uit springen met die enorme hoge sprongen. Prachtig gezicht. Als we verder lopen, hoor ik een raar geluid alsof er iets tegen metaal aankomt en dat blijkt te kloppen. Het jonge dier heeft nog geen ervaring of kracht om over het hek heen te springen wat ik de volwassen dieren zo vaak zag doen en springt dus steeds tegen het gaas op.

klik voor groot

Wat zielig en we gaan gauw verder zodat het dier tot rust kan komen en de andere kant op kan lopen.

Daarna gaan we door een hek met prachtig uitzicht over de Cheviots. Jammer dat het zulk weer is, maar ik weet dat het mooi is en het blijft genieten. We lopen verder en gaan weer door een ander hek. De run gaat snel, we zullen met 10,5 km bij de cave zijn en vanaf daar is het nog maar ruim 7 km terug tot Belford. Wat een verschil toch met vorige week!

klik voor groot


Even wat omhoog en weer lekker naar beneden en genieten van het uitzicht. Daarna over een stuk met allerlei schapen die maar in de weg blijven lopen en dan lopen we het bos al in waar de cave is.

klik voor groot

Ik neem daar even wat te drinken en kijk nog even naar de stille cave. Niemand en dat is zo heerlijk….. Onderweg kwam ik alleen een jong stelletje tegen die geslapen hadden bij de andere rotsen. Die waren dus erg laat en hadden blijkbaar nog nooit van de regels gehoord van wild campen (wat hier overigens uberhaupt niet mag). Maar verder lekker stil en gauw zijn we weer op pad voor het laatste stukje.

Kiekje van het uitzicht maken want dat blijft mooi…

klik voor groot


De andere rotsen een klein stukje verderop..

klik voor groot

En verder gaat het weer. Het gaat super en het schiet lekker op. Straks weer bij Swinhoe waar een soort manege is, over het veld met de paardjes en dan het allerlaatste stukje alweer. Het is veel te snel voorbij maar ik durfde het nog niet aan om de grotere lus erbij te doen die het 26 km zou maken. Ik wilde eerst zeker weten dat alles OK was qua lijf want ik vroeg nogal wat de afgelopen 6 weken. Eerst de borders abbey way (120 km), daarna de HM in Edinburgh en nou de st cuthberts way weer (115 km) en alles wat ik daar tussendoor nog heb gelopen. Maar beter zo dan toch!

Als we de manege voorbij zijn, ontdek ik toch een verschil met de winter rondes… Het gras staat ontzettend hoog!

klik voor groot

Straks even goed op teken letten. Ik ving er al 4 af bij de cave!

Jammer genoeg zit het er bijna op. Nog even het rare klimmetje

klik voor groot

Ik ben ontzettend snel weer terug natuurlijk. 18 km is ook niks en het is echt een verschil met vorige week. Zo zie je maar hoe belangrijk het is om ook de uren te trainen en niet alleen de afstand. Want de ene keer loop je 18 km binnen 2 uur, de andere keer doe je er misschien 4 uur over door allerlei omstandigheden.

Leuk was het wel. Ik heb echt genoten alleen was het veel te kort en veel te snel voorbij. Ik heb dat altijd met dit rondje. De laatste keer dat ik het liep was op de laatste dag dat ik in Seahouses was eind maart!

Ik ga me omkleden bij de Farmshop en wil daar eigenlijk iets eten. Maar het is duur en de laatste keren heel slecht en als ik ook nog eens zie dat een ijsje 1.90 per bolletje kost, loop ik hard weer weg en besluit bij Castle Inn in Bamburgh te gaan eten. Dat was de laatste keer erg lekker en heel goedkoop en ik kan buiten zitten met de hond. Zo gezegd zo gedaan en we sluiten deze run af met een heerlijke lunch voordat ik naar L. ga voor de Bowen Treatment. Al met al een leuke en nuttige dag.

klik voor groot


gegevens:

* 18 km
* 13 graden

juni 231 km – 2015 totaal 1.955 km

25.03.2015 – belford (st cutberts cave) – 17 km

Vanmorgen trok ik meteen mijn hardloopkleding aan om direct na het poep en plasrondje met waf op stap te gaan voor de laatste run. Toen ik het weerbericht bekeek, leek het erop dat het rond 10 uur zou gaan regenen en daarna weer op zou knappen. Wachten dan maar? Het was stralend weer toen ik wakker werd. Het andere weerbericht was somberder en voorspelde bewolkt en regenachtig weer. Nou basta, nu was het prachtig dus binnen een minuut vertrokken waf en ik met de auto op weg naar mijn favoriete rondje naar St Cuthberts Cave. Ik zou dan in ieder geval eventjes mooi weer hebben en de rest zou ik dan wel zien.

Al snel kwamen we aan bij het dorpscentrum en gingen we op pad.

klik voor groot


Stralend weer en heerlijke temperatuur. Ik genoot direct al want dit weer is natuurlijk echt lente! Ook heerlijk trouwens om eens lekker met de lichte rugzak te lopen. Ik leek wel 5 kilo lichter.

klik voor groot

Het was echt geweldig mooi weer en al snel had ik mijn jackje uit. Veel te warm!

klik voor groot

Het lopen ging heel goed en het ging eigenlijk allemaal heel snel. Vanwege het onduidelijke weer, koos ik niet voor het extra lusje maar zou alleen het kleine rondje doen van het achtje op weg naar de cave. Het uitzicht naar Holy Island was redelijk voor het oog maar minder met de camera natuurlijk

klik voor groot

De gele struiken waren al aardig en bloei en dat maakte de run helemaal tot een lente feestje. Eigenlijk liep ik een beetje te snel maar het liep zo heerlijk en het weer was zo lekker, dat ik het allemaal wel prima vind zo!

Het laatste stukje richting de cave is zo geweldig mooi en met dit licht al helemaal. Er waren wel wolken, maar ik liep gewoon in de stralende zon en dat kan je op de foto’s ook wel zien aan de schaduw.

klik voor groot

Veel sneller dan gedacht – maar nog steeds met mooi weer – kwamen we bij de cave aan. Omdat ik er nu eenmaal al een paar keer was, maakte ik alleen een kiekje van een afstandje en bovendien stond de zon nu natuurlijk verkeerd voor een foto. Normaal ben ik hiet altijd veel later en schijnt de zon vanaf de andere kant op de cave en nu scheen de zon er nog achter! Gauw weer op weg daarna dus!

klik voor groot

Vanaf de cave heb je altijd het gevoel dat je er al bijna bent ook al moet je dan nog ruim 6 kilometer. Maar zo werkt het nu eenmaal. Vanaf daar even door het bos, over een veld even lekker naar beneden richting Swinhoe farm, over het weilnad met de paardjes en over de gekke stile waar woef even moet klimmen en dan loop je alweer zo Belford in.

klik voor groot

Nog steeds was het prachtig mooi weer en ik had echt het gevoel dat ik een geluksvogel was. Wat een stralende ochtend en wat een mooi afsluiter van een heerlijke, maar vermoeiende periode. Om het allemaal nog fijner te maken, besloot ik een ontbijt te gaan halen bij de farmshop. Heerlijk buiten in het zonnetje een omelet eten met warme chocolademelk. Beetje gekke combinatie maar daar had ik nou echt zin in. Woef lag lekker bij me en genoot ook van het zonnetje volgens mij.

Een geweldige ochtend en toch even ruim 17 km weggetrippeld. Vreemd toch dat dat echt als een ommetje voelt. En als je vroeg op pad gaat , heb je ook nog de hele dag voor de boeg. Heerlijk!

Na het ontbijt reden we weer naar de cottage. Nog steeds stralend weer dus ik had niet zo door hoeven lopen maar dit voelde allemaal heerlijk. Wat een ochtend!

gegevens:

* 17 km
* 14 graden – zonnig

mrt 302 km – 2015 totaal 1.026 km

23.03.2015 – low newton – 11 km

**23.03.2015 – low newton – 11 km**

Ik was echt van plan om met de tent nog een dag op stap te gaan, maar ik merk ook dat mijn hoofd vol zit met belevenissen en dat ik langzaam toch moe begin te worden. Het waren wel prima dagen ervoor geweest qua weer, maar zo is het ook goed. Vandaag dus eerst lekker lui in de zon gezeten en wat aan de verslagen gewerkt van Hadrian’s Wall en Cragside en aan het einde van de middag toen het echt lekker weer werd (liever gezegd: mooie luchten en licht) alsnog even op pad gegaan voor een rondje. Geen wegrondje maar naar Dunstanburgh voor de laatste keer. Dat leek me nou een mooi doel met een korte afstand. Zo gezegd zo gedaan en al snel ben ik op weg naar Low Newton waar ik wil starten. Ik heb geen zin in Beadnell vandaag ook al vindt waf de duinen daar het einde. Dat doe ik nog wel maar niet vandaag. Dan bemerk ik dat ik geen poepzakjes bij me heb en rij dus even door naar het dorp waar ik toch mijn Prolite Plus matrasje naar het postkantoor moet brengen. Eindelijk kunnen we op weg maar het is gelukkig nog steeds mooi licht.

Op de parking is het onwijs druk tot mijn verrassing maar we vinden een plekje en ik besluit niet meteen naar Low Newton te lopen maar eerst naar de zee langs de mast.

klik voor groot

Aan het einde van het veld zie ik heel in de verte Dunstanburgh Castle al liggen. Ik zie ook dat het hoog water is en dat is een beetje stom want ik heb niet gekeken, maar ik kan eventueel ook door de duinen.

klik voor groot

Ik loop langs de zee en geniet van het uitzicht. Daarna even naar beneden naar Low Newton zelf. Dat blijft een leuk plekje.

klik voor groot

Verder door achter de huisjes langs, langs de bootjes en weer naar de zee.

klik voor grot

Ik glip ergens toch de duinen in want het loopt zo ontzettend zwaar op het kleine strookje zacht zand. Daar heb ik even geen puf meer voor maar waf vindt het allemaal leuk gelukkig. Ik zie bij de waterarm dat het water uberhaupt heel hoog staat. Bijzonder gezicht eigenlijk en nog nooit zo gezien. Na de waterarm loop ik hoog door de duinen en zie dat er toch wel een stukje strand over is naar het kasteel. Ik besluit om dat strookje te nemen omdat het door de duinen ook geen feest is op het laatste stukje.

Dat gaat op zich goed als ik maar rustig blijf doorlopen. Ik probeerde ergens te wandelen maar dat was nog zwaarder dus even doorlopen tot het einde. En daar is het water al echt hoog! Het komt af en toe al tot de grote stenen en ik moet soms even wachten totdat ik door kan lopen maar we komen gewoon op tijd aan bij de opgang naar het castle.

klik voor groot

Ik klauter omhoog en kijk naar Dunstanburgh. Het licht verandert elke minuut. Dan weer sombertjes, dan open en mooi licht. Bijzonder en lastig te vangen op een foto. Ik maak maar wat foto’s terwijl ik dichterbij kom naar het castle.

klik voor groot


Ook de gekke brug in de zee is niet echt meer te zien en terwijl ik een foto maak, verandert het licht weer. Toch nog maar een foto van Dunstanburgh vanaf deze kant maar! Terwijl ik sta te fotograferen hoor ik ineens om de hoek bij de rots de kittiwakes!!! Lente is nu echt in aantocht want vorige keer was het nog doodstil en nu vliegen de vogels rond de rotsen op zoek naar een nestplaats. Heel bijzonder want ik liep hier nog niet eerder op dit moment. Geweldig!

klik voor groot

Ik hobbel over het keienpad langs het castle. Deze ker weer kurkdroog en ik kom er gewoon prima overheen. Dit jaar is echt uitzonderlijk droog geweest. Ik heb heel wat keren in het verleden hier staan glibberen en glijden om langs het castle te komen.

Al snel zijn we aan de andere kant waar het moois te bekijken is. Ik ben er ooit in geweest een paar jaar geleden tijdens een run. Dat was ook gaaf maar in de winter kan dat alleen in het weekend. Ik kan me ook nog herinneren dat ik niet ben doorgelopen de eerste keer. Wist ik veel dat het aan de andere kant waar ik dus nu ben zo mooi was. Ik dacht dat het echt alleen maar restanten waren. Nu weet ik beter en heb ik natuurlijk ook al gewoon de hele kustlijn afgelopen (onder andere tijdens de ultra die hier ook langsloopt).

klik voor groot


Ik loop nog even door richting Craster en maak een foto van woef met het kasteel op de achtergrond

klik voor groot

Maar ik merk dat ik eigenlijk moe ben en dat komt door het getrut met de foto’s ook denk ik. Ik ga niet verder naar Craster maar ik keer gewoon lekker om. Het licht is nu nog erg mooi dus daar wil ik van genieten. Ik loop terug via de golfbaan en kijk nog eens achterom. Mooi licht!

klik voor groot

Als ik weer bij de waterarm kom, is het water erg hoog maar het licht is adembenemend. Gele duinhalmen en het castle op de achtergrond met het vreemde blauwe water. Ik raak aan de praat met een echtpaar en we praten over de omgeving, over hiken, over honden en over nog veel meer. Ik sta zeker een half uur te kletsen dus dit wordt een beetje vreemd ‘ren rondje’. Geeft niet. Ik denk dat ik genoeg serieuze trainingen heb gedaan en bovendien….wat is eigenlijk ‘serieus’. Er is niks mis met zo’n rondje waarbij je allerlei snelheden afwisselt, over afwisselend terrein loopt en je benen laat wennen aan stilstaan en weer doorlopen. Ik vind het prima alleen hoop ik dat ik niet ijskoud word.

klik voor groot

Ik neem afscheid van het echtpaar en ga weer op pad. Helaas moet ik even een hele steile duinopgang omhoog maar zelfs dat lukt zonder stoppen. Wat nou geen serieuze training?

Moe maar voldaan komen we weer bij de auto. Dit was leuker dan een rondje rond de cottage maar het duurde wel ietsje langer. Maar ik wilde graag nog een laatste keer naar Dunstanburgh dus dat heb ik gedaan.

Overigens hobbelde ik vrolijk over de 1.000 km voor dit jaar alweer en staat de teller nu op 1.009 km. Dat vind ik toch een heel eind eigenlijk hoewel dat geen doel is natuurlijk. Maar grappig is het wel. Nog nooit zoveel kilometers afgelegd in de eerste 3 maanden. Op naar de rest van het jaar dan maar. Ik hoop nog veel te gaan ontdekken met de Borders Abbey Way in aantocht in mei!!

gegevens:

* 11 km
* 12 graden – zonnig

mrt 287 km – 2015 totaal 1.009 km

22.03.2015 – shoreston circular – 13 km

**22.03.2015 – shoreston circular – 13 km**

Ik loop hopeloos achter met de verslagen maar de lange route en race van gisteren op Cragside en mijn avontuur op Hadrian’s Wall kosten even tijd om te verwerken. Wel alvast even het verslagje van de route van vandaag. Ik wilde eigenlijk naar Belford vandaag en dan slapen in Belford en alles was al klaar voor vertrek. Toen betrok het ineens en besloot ik maar niet te gaan lopen en te gaan slapen en een rustdagje te houden en morgen op pad te gaan. Dat is ook nog steeds het plan. Omdat alles klaar lag, heb ik wel vandaag eens alles in de rugzak gepropt en gekeken of dat nou echt past. Tijdens mijn Hadrian’s Wall avontuur had ik immers de auto dichtbij en kon ik daar alles op mijn gemakje uithalen. Maar het lijkt allemaal aardig te passen hoewel een zomer avontuur makkelijker is omdat de slaapzak kleiner is en woef minder nodig heeft.

Verder dus rustig aan gedaan vandaag. Aan het einde van de middag lekker even een rustig rondje maar dat doet me dus niks. Gewoon over de weg en door het veld en na ruim 13 km waren we weer thuis. Als je dat vergelijkt met de 14 km op het Hadrian’s Wall avontuur dan is het echt geen vergelijk. Dat voelde als een ultra! Ook de 30 km van gisteren (met daarin een 10K race) waren een eitje. Zo zie je maar dat je afstanden en routes nooit met elkaar kunt vergelijken!

Toen waf en ik vandaag op pad gingen moesten we eerst twee dames ontzetten van hun balkon. Ze hadden zichzelf buitengesloten. Zo kon ik dus even kijken hoe het andere huis eruit zag en dat was interessant. Opgeruimder dan dat van mij, dat was wel duidelijk. Morgen komen ze hier van de toerism board voor inspectie dus ik heb vandaag ook maar vast wat opgeruimd en schoon gemaakt. Dat moet toch voor vertrek maar ik was er niet blij mee op deze zonovergoten dag (want de zon kwam natuurlijk gewoon terug toen ik besloten had om niet op pad te gaan).

Bij vertrek maakte ik een kiekje van de farm en onderweg naar Shoreston ook

klik voor groot

Daar ontdekte ik dat het huis waar we jaren geleden naar keken weer te koop staat. Helaas is het nu opgeknapt dus zal het wel duur zijn geworden. Ik kon nog geen prijs vinden op internet gek genoeg.

Ik heb rustig op MAF gelopen en alles voelde verder prima. Op naar ons volgende rondje. Dan ga ik de 1000 km over voor dit jaar! In 2014 gebeurde dat pas begin mei (!)

gegevens:

* 13 km
* 12 graden – zonnig

mrt 275 km – 2015 totaal 998 km

21.03.2015 – cragside – 30 km

**21.03.2015 – cragside – 30 km**

Vandaag loop ik eerst een 10K race. Toen mijn 5K race een paar weken geleden een succes was omdat je daar anders nooit zou zijn gaan lopen, besloot ik me in te schrijven voor die evenement omdat ik graag daar eens wilde lopen. Dit is dan een mooie stok achter de deur en het inschrijf geld was net zo veel als het toegangs geld. Overigens kan ik vast verklappen dat er helaas geen medaille bij deze race hoorde en dat is dan wel weer jammer natuurlijk. Vannacht waaide het weer hard maar ook dat kon de pret niet drukken en woef en ik gingen keurig op tijd op pad voor de registratie. Het is 45 minuten rijden en ik wist precies waar het was, aangezien ik er vaak langs ben gereden op weg naar Simonside. Even na 8 uur reden we het terrein al op en kon ik lekker dichtbij parkeren bij de registratie. Wel fijn want ik wilde eerst even waf uitlaten en na de run natuurlijk ook meteen weer naar haar toe. Het plan was om eerst de race te lopen en daarna lekker op pad te gaan om alles te gaan verkennen met woef. Ik had (gelukkig) een setje droge kleding bij me zodat ik me kon omkleden na de run in schone en droge renkleding. Ook had ik eten bij me voor woef en vor mezelf dus ik kon even vooruit.

Ik liep na aankomst naar de tent voor registratie en maakte een kiekje van het meertje. Jammer dat het zulk donker weer was maar het was wel erg mooi al. Ik was zo benieuwd!

klik voor groot

Daarna gauw terug naar de auto en even een stukje gewandeld met woef. Ze kon nog lekker los want er was geen hond natuurlijk. Overigens heeft ze de hele dag lopsgelopen daar omdat er niemand was. Ideaal en ze had het reuze naar haar zin, liep voor me uit en keek blij. Ik werd daar zelf ook vrolijk van.

Ik maakte een foto van het estate en de ijzeren brug (uit 1866). Wat was het ontzettend mooi! Ik was zo vreselijk benieuwd naar het gebied! De race zou over de estate drive gaan, dus helemaal verhard. Eerst een kilometer dalen, daarna een beetje golvend tot vlak, en tussen kilometer 5 en 7 sterk stijgend (120 meter omhoog), daarna vlak en daarna knallen naar de finish. Maar ik wilde niet echt racen of mezelf blesseren, ik wilde wel mijn best doen om op tempo te lopen maar wilde daarna ook nog lekker op pad kunnen.

klik voor groot

Zo gezegd zo gedaan. Ik deed woef in de auto, ging nog even in de rij voor de toiletten en daarna op weg naar de start, ruim en kilometer van de registratie vandaan. Ideaal want dat is een mooie opwarmer. Dat ging heuvel op dus dit mochten we straks als eerste weer naar beneden en zou ook de laatste kilometer vormen van de race. Leuk om dat zo alvast te zien!

Er stonden netjes vakken voor de startlijn. Ik was wel benieuwd naar mijn tijd op dit parcours, ongetraind en met vermoeide benen van het Hadrian’s Wall avontuur. Een beetje kletsen met mensen om me heen en daarna op weg. Niet te snel de eerste kilometer want ook naar beneden kan je jezelf al kapot rennen. Het ging eigenlijk heel goed en het was erg mooi onderweg. Van alles al te zien zoals een mooie waterval en een dam. Inderdaad de klim net voor de 5 kilometer. dat viel niet mee en niet tegen. Ik kon gewoon door blijven lopen. Ik hobbelde rustig door en haalde tot mijn verrassing ook nog mensen in (ik zou er meer dan 100 achter me laten in een veld van 300). Mijn kracht ligt nu denk ik in het snelle herstel. Klimmen gaat niet snel maar ik ben meteen hersteld en kan daarna gewoon door. Ik liep langs Nelly Moss lake en wist zeker dat ik daar straks weer heen zou gaan. Prachtig! Overal was het mooi en het was echt genieten ondanks dat ik best even door moest lopen.

Na 8 kilometer zette de daling in. Dat liep heerlijk maar ik kreeg het enorm warm. Ik had ook een hele rode kop toen ik over de finish kwam. Geen idee (nog) wat mijn netto tijd was, want ze gebruikten voor het eerst chip timing en alleen de bruto tijden zijn bekend nu. Maar dat geeft niet. Ik keek op mijn eigen klokje en ik was tevreden en blij verrast. Ik was vooral erg blij met mijn hartslag. Geen gekke dingen, niet blijven hangen, mooi reactief en gemiddeld 151 dus op dit terrein voor een 10K race niet verkeerd (MAF ligt op 138).

Ik haalde mijn schone kleding uit de auto en mijn camera en maakte wat foto’s bij de finish. Er kwamen nog steeds mensen binnen!

klik voor groot


Daarna woef uit de auto gehaald en samen op pad gegaan. Ik liep eerst zelf een stukje, richting het pump house en de Archimedes screws. Cragside was het eerste huis in de wereld dat werd verlicht door hydroelectriciteit in 1878. Lord Armstrong gebruikte het water uit de meren om electriciteit op te wekken door een turbine. Er is dus van alles te zien en het eerste waar ik naar ging kijken waren de Archimedes schroeven die nu gebruikt worden voor 10% van de benodigde electriciteit voor het estate. Daar viel ik bijna over wippene padden die al de lente in hun bol hadden.

klik voor groot



Daarna ben ik terug gegaan naar de informatiehut op het parkeerterrein voor een plattegrondje en daar kreeg ik (gelukkig) de map maar ook vier foldertjes met vier wandelroutes en informatie. Dat was leuk, want nu kon ik het hele gebied verkennen zonder weer on road te gaan over de estate drive. Ik koos eerst voor de zwarte route (views of cragside) met veel klimmetjes en uitzichten. Je ziet hier geweldige bomen, waarvan er eentje 40 mtr hoog is en geacht wordt de hoogste van de Uk te zijn. Het was erg mooi en ook het uitzicht naar Rothbury is prachtig.

klik voor groot


Toen ik de route bijna gedaan had, pakte ik de blauwe route op (Nelly’s Moss lakes walk). Daar was ik langs gelopen tijdens de run dus ik wilde daar graag nog even kijken. Hier zie je eerst een soort dubbele dam. Na het bruggetje zie je een soort torentje on het water staan. Daar zit de klep die oorspronkelijk het water moest doorvoeren naar de turbine in het Power House waar ik begonnen was met mijn speurtocht. Ergens op een foto onderaan zie je een afbeelding van het verloop van het water. Veel hoogteverschillen dus en wat een vondst om het zo te maken allemaal. Het meer was prachtig maar het was helaas wel bewolkt en donker dus het komt op de foto’s niet zo erg mooi over. Ik genoot echt van mijn run en het was ook erg leuk om dingen te bekijken zo onderweg.

klik voor groot



Na het rondje rond het meer pakten we de rode route op (gunwalk) die meer het oostelijke deel van Cragside zou beslaan. Daar waren ook nog wat dingen te bekijken. De route was al erg mooi!

klik voor groot

Even van de route af om het Tatched Boathouse te gaan bekijken. Vreem dgenoeg beslaat geen enkele route dit gebouw en ik was blij dat ik er even in ging om te kijken! Het meer staat nu droog dat is duidelijk.

klik voor groot

Vanaf daar een stukje over de estate drive en langs de dam (Blackburn Dam) met de waterval waar we ook tijdens de run langs gelopen waren.

klik voor groot

Terug naar de route en richting Cragend Quarry. Vreed genoeg heb ik daar geen foto van. Hier keek ik even op een informatie bord en zag dat ik nog naar de Shepherds hut kon gaan en naar een rock tunnel en andere bijzondere stenen.

klik voor groot

Ik vond de route op dat stuk wel uitdagend en vroeg me af of wandelaars hier nou geen moeite mee zouden hebben. Op dit stukje heb ik echt niet alles kunnen joggen.

klik voor groot




Uiteindelijk kwamen we weer bij het estate uit. Er kwam zelfs een zonnetje tevoorschijn en dat maakte het estate nog mooier.

klik voor groot

Vanaf het estate was ik nog steeds niet uitgekeken en via het pinetum ben ik nog even terug gegaan om naar het waterwheel en het powerhouse te gaan kijken.

klik voor groot

Hier zag ik het overzicht van de route die het water moest nemen via alle lakes en hoogteverschillen. Erg interessant. Jammer dat ik het huis niet on bezichtigen vandaag maar er is nog veel meer te zien en te beleven daar.

klik voor groot

Ik had 20 km extra erop zitten dus vandaag ruim 30 km op de teller. Een erg leuke en boeiende dag met een geweldige route.

Meer informatie over Cragside staat op de site. Daar staan ook onder het kopje ‘walks’ de vier wandelroutes die ik allemaal gedaan heb (en meer) en wat foto’s.

Zeer de moeite waard en eigenlijk moet je dus van te voren de hele site bestuderen, want ik heb blijkbaar de gegraveerde stenen rond Tumble lake gemist. Heel stom maar dat staat nou weer niet op de wandelroute kaarten.

gegevens:

* 30 km
* 10 graden – bewolkt

mrt 262 km – 2015 totaal 985 km