Gisteren hebben we een serieus rondje gelopen en vandaag gaan we op pad voor een verkenningsrondje. Omdat het toch nog fris is, wil ik eigenlijk niet ergens met de auto heen rijden om elders te starten. De terugweg is dan na de run heel erg koud. Maar S. biedt ineens lief aan om ons weg te brengen naar een plekje verderop zodat ik gewoon wat verder weg kan verkennen en daarna naar huis terug kan lopen. Zo gezegd zo gedaan en al snel zitten we in de auto. Ik word afgezet bij een camping en daarna gaan we op pad.

klik voor groot

We lopen eerst naar de vennetjes van het Ronde Huis waar we vorige week ook voor het eerst zijn gaan kijken. Dat blijft mooi en ik ben heel erg benieuwd hoe dat er straks uitziet als de rododendrons bloeien. Ik maak mijn rondje om beide vennetjes en ga daarna verder zuidwaarts richting een ander vennetje dat ik op de kaart gezien heb.

klik voor groot

Vreemd genoeg stuit ik op een hek dat me belet om rechtdoor te lopen zoals ik had ingetekend als route. Ik kan kiezen uit links en rechts en kies linksaf en daarna weer rechtsaf. Ik zal dan wel ongeveer uitkomen in de richting die ik wilde lopen neem ik aan. Tot mijn verrassing loopt het hek om de hoek ook door. Sterker nog: links komen ook ineens hekken. Ik zie op de poorten Roostee staan en verderop lees ik op een bord dat het prive terrein is maar dat het wel is ingericht om het Mosterdveen te helpen met het waterpeil. Mosterdveen! Daar wilde ik graag heen nadat ik het op Twitter gezien had dus dat komt mooi uit. Ik had net al aan een wandelaar gevraagd of hij wist waar het lag en samen keken we op de kaart waar ik heen zou moeten. Totaal uit de richting maar ik ga erheen.

klik voor groot

Ik hobbel voort en kijk om me heen. Ergens voor me zou Samoza moeten zijn. Een andere grote camping maar daar wil ik dus niet heen. Ergens moet ik linksaf en als ik denk dat ik ver genoeg heb gelopen, sla ik dus inderdaad linksaf. En inderdaad! Voor me zie ik een open vlakte met water. Ik kies eerst de route er rechts omheen maar dat brengt me dichter bij de camping dus loop ik weer terug. Dan maar linksom en meteen zie ik al een klein paadje waar ik dichter bij het water kan komen. Alles is natuurlijk nog stijf bevroren. Wafje loopt over het ijs en wil drinken. Meteen geef ik haar water want ik heb speciaal voor haar mijn rugzak meegenomen met water en een bakje.

klik voor groot

Als ze gedronken heeft en ik even rondgekeken heb, nemen we het pad door het gebied heen. Er loopt echt een pad met een route paaltje, dus we mogen er blijkbaar gewoon overheen lopen. Het is bijzonder en ik ben erg benieuwd hoe dit er in het voorjaar uitziet. Zouden er ook watervogels komen? Na enkele minuten bedenk ik ineens dat ik niet zeker weet waar het bakje van woef is. Ik voel namelijk niks in mijn rugzak. Terug dus. Nergens zie ik het waterbakje en dan voel ik nog eens goed. Het zit tussen rugzak en jasje. Volgens mij is dit dus ook gebeurd met mijn geliefde riem in Schotland maar toen hadden we de riem dus gewoon terug moeten vinden op het pad. Ik denk echt dat het weliswaar zo gegaan is bij die enge koeien toen, maar dat iemand de riem toen heeft opgepakt. Nu heb ik dus het bakje gewoon en kunnen we weer verder.

We lopen door het gebied heen en bekijken de omgeving en lopen ook naar het informatie bord. Daar staat te lezen dat het eerst een camping was (een hele oude zelfs) en dat het natuurgebied daarna in delen is opgekocht en is terug gegeven aan de natuur. Ik ben benieuwd of dit in stand gehouden kan worden want het waterpeil is natuurlijk belangrijk hier.

klik voor groot

Woef speelt even met een jonge hond en daarna gaan we weer verder. Ik heb nog niet alles gezien maar ik wil ook nog even naar de Waskolk. Dat is een ander vennetje meer noordelijk van dit gebied. Ik kijk op de kaart en weet ongeveer welke richting ik op moet. Het is nu een mooi bos dus er is van alles wat te zien.

klik voor groot

Ik zie alleen wel dat de afstand wel wat langer gaat worden dan gepland. Ik ben nu veel verder zuidwaarts gelopen natuurlijk en moet ook nog terug vanaf de Waskolk. We hobbelen rustig door. Eventueel kan ik S. misschien bellen om ons weer op te halen als het echt te ver zou worden voor waf of voor mij. Het lopen gaat op zich natuurlijk goed maar ik doe er eeuwen over omdat ik steeds op de kaart kijk, foto’s maak en met mensen sta te praten. Heel anders dan gisteren waar ik gewoon continu lekker gelopen heb en eigenlijk vrij snel weer thuis was na de 12 km ronde. Nu dus niet maar dat is ook best.

Na een fraaie route kom ik uiteindelijk rechts bij een bankje en een heel klein vennetje. Dit is toch niet de Waskolk? Het is inmiddels stralend weer geworden tot mijn verrassing en in de zon ga ik even op het bankje zitten en geef woefje weer wat water. Na een poosje gaan we weer op pad. Verderop ligt dan de echte Waskolk. Prachtig en zeker met dit fraaie heldere weer. Genieten!

klik voor groot

Ik sta even te kijken en te luisteren en ondertussen komt een mevrouw aanlopen met een klein hondje. Beide honden gaan lekker spelen en ik raak aan de praat met de vrouw. Ze vertelt over het gebied en over een boswachter van Staatsbosbeheer die haar had uitgescholden dat de hond los liep. Dat is vreemd want we lopen hier in het Zandenbos en juist daar mogen honden los lopen. Dat was ook de reden dat ik graag hier wilde lopen omdat woef dan langer los kan lopen. Gisteren moest ze zoet meelopen aan de riem en dat is ook best maar even lekker los lopen en rennen is ook fijn natuurlijk. Woef raakt helemaal door het dolle heen en gaat als een idioot staan blaffen en springen. Pup! We lopen dus maar weer gauw door en met behulp van de kaart kies ik een weg die offroad gaat en niet over de verharde weg. Hoewel ze daar los mag lopen, doe ik dat niet meer omdat ze me niet hoort en ik haar dus niet bij me kan roepen als er een auto aan komt. Ze is tegenwoordig zo fit en vrolijk dat ze toch een stukje voor me uit loopt en dat vind ik eng. Offroad dus en dat valt waarempel niet mee op de paden die nu voor me liggen. Het zijn ofwel smalle paden die op en neer lopen, of brede paden met eng ijs erop.

klik voor groot

Maar we gaan rustig voort en uiteindelijk komen we weer bij het startpunt. Vanaf daar is het nog ongeveer 3 kilometer dus dat valt reuze mee. Natuurlijk lopen we naar huis! Ik steek de weg over en loop de heide op. Het is prachtig weer en het voelt gewoon warm nu. De wind is gedraaid van een koude oostenwind naar een zuidoosten wind en dat voelt prima en met de zon erbij is het echt gewoon warm.

Ik geef woefje weer wat water en daarna ploeteren we door over het zachte zand.

klik voor groot

Na het zachte zand lopen we door het Willemsbos. Dat is altijd mooi. Hoewel woefje het laatste stuk braaf aan de riem mee heeft gelopen, laat ik haar op een klein stukje even loslopen zodat ze kan plassen. Dat mag vast wel even…. Het is een prachtig stukje met donkere dichte bomen. Inmiddels zijn we vlakbij de zandverstuiving alweer. Dat hebben we toch maar mooi gedaan weer vandaag! Na 16 km staan we weer voor de deur. Inmiddels is het fraai lente achtig weer geworden. We gaan heerlijk even in de zon uitrusten!

klik voor groot

gegevens:

* 16 km
* 5 graden

maart 43 km – 2018 totaal 407 km

Gisteren hebben we een rustdagje gehad na de 16 km van eergisteren. We zijn gordijnen gaan bestellen en hebben andere boodschappen gedaan. Ook nuttig en leuk! Vandaag ga ik weer op pad voor een rondje maar ik ben traag en ga pas laat weg. Daardoor kom ik eigenlijk in de knoei met de maaltijd van woef en daarom besluit ik een beetje door te lopen. Ik kies voor het fietspad van de Brandsweg door het bos en blijf doorlopen. Zonder te stoppen loop ik de hele route door het bos, sla rechtsaf en loop verder over het fietspad dat nu evenwijdig aan de heide loopt. Het fietspad kronkelt een beetje naar links en loopt daarna langs de Stekenbergweg. Ook daar hobbel ik nog rustig voort met woefje aan de riem. Bij het offroad pad sla ik weer rechtsaf, terug richting de Klarenweg. Het pad is redelijk goed beloopbaar en ik blijf doorhobbelen. Pas op het stukje waar het rul is met her en der nog ijsplekken waar je op onderuit kunt gaan, laat ik woef even plassen en maak een foto.

klik voor groot

Daarna hobbelen we weer door. Het tempo is redelijk goed en de hartslag blijft ook mooi laag, zeker voor dit offroad stukje en de afstand non stop. Ik loop door en geniet van de omgeving. Verderop moet ik even iemand helpen met de route op de kaart en daarna loop ik weer verder. Het is toch best fris door de koude oostenwind en het vriest nog steeds. Ik ben goed gekleed maar niet te warm en daardoor ben ik van het korte stopje ook niet echt afgekoeld.

klik voor groot

Bij de Klarenweg ga ik langs het hek weer terug naar huis. Bij de zandverstuiving ga ik nog even kijken hoe het erbij ligt. Ik maak een leuke foto van woef maar ik vergeet de lens af te vegen dus zie ik later niets op de foto door de condens. Beetje sukkelig.

Na bijna 12 km staan we weer voor de deur. Prima doorgelopen en vrij snel weer thuis. Gauw woefje eten geven.

gegevens:

* 11,5 km
* -2 graden

maart 27 km – 2018 totaal 392 km

Gisteren heb ik een kort rondje gelopen en vandaag ben ik hartstikke laat. Het is koud en het waait. Toch moet wafje uit en zit ik al klaar in mijn renpakkie dus gaan we maar op stap. Hoe ver ga ik? Neem ik de rugzak mee voor een slokje voor woef? Gisteren ben ik vanwege de sneeuw gevallen en ik ben een beetje beurs. Ik heb er geen last van maar ik heb geen idee of ik goed kan lopen natuurlijk. Laat ik maar gewoon een normaal rondje doen en niet zo ver dan. Geen water mee en gewoon lekker op pad. Ik start in het bos aan de overkant en laat woefje even lekker rennen en plassen. Daarna ga ik direct het natuurgebied in en loop verder over het fietspad. Daar is het prima te lopen en loop ik ook aardig uit de wind. De zon schijnt overigens ook en het is nu totaal niet koud. Wel toen ik vertrok, toen was het bitterkoud en vond ik er niks aan. Maar nu loop ik genietend met wafje over het pad. Er is niemand te zien dus dat is ook heerlijk. Ik schiet trouwens lekker op want als ik op mijn horloge kijk zitten er alweer wat kilometertjes op.

klik voor groot

Aan het einde van de Brandsweg sla ik rechtsaf. Rechts van me is de open heide en links van me is het bos. Tussendoor loopt een onverhard pad en een fietspad. Ik besluit wafje even te laten plassen en doe haar riempje af. Ik blijf bij haar staan en wandel een klein stukje. Op dat moment komt de boswachter voorbij rijden. Opvallend want de vorige keer stond ik net woefje water te geven en lag haar riem op de grond en nu is ze net even aan het plassen. So be it. Ik weet niet eens of hij me ziet.

Woef en ik gaan weer verder over het pad. Het is nog steeds prima te doen en nu heb ik de oostenwind in de rug. Maar niet koud want de bomen houden bijna alles tegen. Ik twijfel zelfs of ik nog wel mijn handschoenen aan wil houden. Mijn mouwen stroopte ik al een beetje op. Ik volg het fietspad even naar links en kom aan het einde weer bij een afslag. Vorige week liep ik hier ook en ging ik na ongeveer een kilometer weer rechtsaf en terug naar de start. Maar nu ga ik even op de kaart kijken hoe ver de volgende afslag nou eigenlijk is. Dat wilde ik al eerder lopen maar deed het nog niet. Wel fietsen we hier vorige week toen we richting Leuvenum fietsten. De afslag die ik nu wil nemen, namen we op ons eerste fietsrondje en zal aan het einde bij de beek uitkomen waar woef misschien wat kan drinken. Zal ik het doen? Woef ziet er blij uit en het weer is prima. Ik ben totaal niet koud en het lopen gaat ook prima. We schieten lekker op dus alles staat op groen. Ik ga het doen en dus lopen we door bij de afslag. Ik ben benieuwd. Rechts van me ligt de heide. Dat ziet er prima uit en ik ben benieuwd hoe dat eruit ziet in het najaar. Het fietspad slingert langs de weg en het is vandaag lekker rustig. Ik zie en hoor weinig vogels hier maar misschien komt dat vandaag door de harde wind. Bij de afslag ga ik naar rechts. Ik herken dit inderdaad van een eerder fietsrondje met S. Hij was toen heel moe herinner ik me. Van het pad weet ik eigenlijk niet zoveel dus ik ben benieuwd.

Het is meteen wel afwisselend met bos en open stukken.

klik voor groot

Verderop het pad staat een bord over de Bronsttijd. Het bos is dan afgesloten maar achter het kijkscherm, zou je alles ook kunnen zien. Kijkscherm? Waar dan? Ik ga even kijken bij het open gebied maar ik zie niks. Dan loop ik maar door. Volgens mij is dit de Schapendrift en dit kan ik wel nazoeken op internet denk ik. Verderop zie ik links houten balken voor fietsen staan en als ik eens goed kijk, zie ik rechts inderdaad een wildscherm. Wat leuk, ik ga natuurlijk even kijken en neem het smalle paadje. Natuurlijk is er nu niets te zien maar ik weet nu waar het is. Verderop het pad is een monumentje voor gevallen soldaten die hier zijn neergestort. Weer wat geleerd.

klik voor groot

Ik loop rustig verder over het pad en kijk om me heen. Er fietst hier helemaal niemand. Vreemd toch? Het is weliswaar koud maar de zon schijnt en in het bos heb je weinig last van de harde wind. Ik heb zelfs mijn handschoenen zelfs uit. Het laatste stuk terug zal ik wind tegen hebben maar ik hoop dat de bomen dan ook wel wat tegen houden eigenlijk. We lopen verder en wafje wil volgens mij wel een slokje. Bij een rustplaats voor paarden (zo lees ik op het bord) is weliswaar een pomp maar die doet het natuurlijk niet. Wachten op de beek dan maar.

Als ik uiteindelijk langs de beek loop, ziet het water er niet optimaal uit omdat het minder stroomt vanwege het ijs. Ze mag ergens uiteindelijk wel 1 slokje nemen maar eigenlijk hoeft ze het niet. Niet lekker denk ik. Verstandig woefje.

klik voor groot

Het beekje blijft een mooie plek. Ik kan nu niet meer een lusje maken om langs de beek te blijven lopen want als ik zo eens naar mijn horloge kijk, wordt het een best stukje vandaag en ik weet niet precies hoe ver het nog is.

Ik sla rechtsaf om weer terug te gaan naar huis. Dat laatste stuk is dus offroad en ook nog eens tegen de wind in. Het begin loopt prima omdat het heerlijk door het bos gaat. Maar dan ineens zijn we uit het bos en staan we pal in de open heide. De wind blaast ons bijna omver en het is ijskoud. Ik doe snel mijn handschoenen aan en trek mijn buff en kraag voor mijn gezicht en zet mijn bril op. Het zand waait om onze oren. Arme woef. Als ik een foto sta te maken van het zand, komt ineens een helicopter heel laag over. Woef staat stomverbaasd te kijken naar dat ding dat daar zo laag vliegt. Hoezo Natura 2000?

klik voor groot

Woefje zit zielig in de wind en we gaan gauw verder met onze route. Ik weet dat we straks weer beschut lopen dus dan is het weer wat beter qua wind en koude denk ik. We hobbelen verder en ik let goed op de wortels. Het tempo is er nu een beetje uit maar we hobbelen rustig door.

Ik loop nu richting de Klarenweg en ga natuurlijk verder langs het hek en niet via de weg. Langs het hek is veel korter en dit is wel genoeg zo. Ik ga nog even bij de zandverstuiving kijken en daarna lopen we gauw verder naar huis. Na 16 km staan we weer voor de deur. Veel langer dus dab gepland en dacht maar het ging heel makkelijk en het was een mooie route.

gegevens:

* 16 km
* -4 graden

maart 16 km – 2018 totaal 380 km

Gisteren heb ik een prachtig rondje met woef gelopen en weer een heel nieuw gebied ontdekt. Vandaag komt een electricien en heb ik dus maar weinig tijd voor een rondje en dat is ook best na de langere ronde van gisteren. Ik besluit gewoon aan de overkant in het bos te blijven. Het heeft gesneeuwd gisteren en er ligt een heel dun laagje en ik moet dus goed opletten waar ik op stap. Ik hobbel rustig door het bos en wafje vindt het allemaal heerlijk geloof ik. Vandaag heeft ze haar jasje aan omdat er geen zon schijnt en het toch ruim -3 is.

klik voor groot

Ik slinger wat door het bos en bij het kleine vennetje gaat het mis. Ik blijf hangen achter een verborgen wortel en ga keihard op mijn bek. Languit op de linkerkant maar omdat het zo koud is, wordt alles meteen ge-iced zullen we maar denken. Ik klop alle rommel van mijn kleding die gelukkig nog helemaal heel blijkt te zijn. Woef vindt het helemaal leuk en komt hard aanrennen om te spelen. Volgens mij ben ik ook nog heel en daarom hobbelen we maar snel weer verder.

klik voor groot

De terugweg gaat via het pad naast het fietspad en dat loopt verder prima. Na 7 km staan we weer voor de deur. Voor vandaag prima. Morgen weer een run. Als we bij het hek komen, schijnt de zon inmiddels volop. Heerlijk!

klik voor groot

gegevens:

* 7 km
* -3 graden

februari 240 km – 2018 totaal 364 km

Gisteren heb ik maar een kort rondje gelopen en vandaag gaan woefje en ik weer op pad. Omdat ik niet wil dat ze gaat drinken en badderen in de Zandenplas waar ik heen wil lopen, neem ik voor het eerst in eeuwen weer mijn rugzak mee om woefje water te kunnen geven. Helaas ontdek ik dat een van de klemmetjes kapot is en moet ik iets anders bedenken om toch de oude rugzak mee te kunnen nemen. Ik ben dus extreem traag op gang maar uiteindelijk vertrekken we dan toch eindelijk voor ons rondje. Ik wil naar de Zandenplas lopen en daarna weer terug via het Zandenbos. Zo gezegd zo gedaan en al snel zijn we op pad.

klik voor groot

Het is prachtig zonnig weer ook al is de temperatuur vrij laag en onder nul. We hobbelen rustig door het bos aan de overkant en lopen verder richting de rotonde bij Nunspeet. Daarna gaan we over het fietspad richting de Zandenplas. Ik had ook aan de overkant verder kunnen lopen en daar al door het Zandenbos kunnen lopen. Misschien doe ik dat de volgende keer. Nu lopen we rustig verder. Vlakbij de Zandenplas geef ik woefje wat water omdat ze niet naar de plas mag rennen voor een slokje terwijl ze het hier wel kent. Ze kijkt me aanvankelijk zielig aan. Ik mag toch straks naar de plas voor een slokje?? Uiteindelijk neemt ze dan toch maar een slokje uit het bakje en gaat geduldig weer verder met me mee.

klik voor groot

Ik loop niet om de plas heen maar loop over het fietspad verder. Rechts van me zijn aardig wat bomen gekapt. Het ziet er een beetje zielig uit. Wat zou daar nou de bedoeling van zijn? Ik begrijp het dus echt niet eerlijk gezegd.

We lopen onder het tunneltje van door onder de A28 en lopen naar het bos verder. Ik wil aanvankelijk gewoon lekker over de weg hobbelen maar de zon schijnt en ik kies voor een onbekend pad naar links. Ik kijk even op de kaart waar het ongeveer heen loopt en daarna ga ik verder. Het is al snel erg mooi en afwisselend. Ik hobbel gewoon over het pad en zie wel waar ik uit ga komen. Helaas heb ik het richting gevoel van een garnaal dus ik moet wel af en toe even op de kaart kijken om niet helemaal verkeerd uit te komen.

klik voor groot

Ik geniet met volle teugen en het is hier echt mooi. Woefje mag hier loslopen en dat is natuurlijk helemaal prettig. Ze geniet met volle teugen en loopt ver voor me uit. Ze is zo fit als een hoentje gelukkig. Ik ben ook blij dat ze inmiddels een slokje heeft gedronken.

Als ik nog eens op de kaart kijk, zie ik twee blauwe plekjes waar blijkbaar water is. Zou dat het Mosterdveen zijn waar ik nog een keer heen wil? Ik sta net op de kaart te kijken als er een mevrouw met hond aankomt. Ik vraag of zij weet waar het Mosterdveen is maar ze weet het niet ook al loopt ze hier al 30 jaar. We turen samen op de kaart. Of ik misschien het rondehuisvijvertje bedoel? Ik denk het niet maar ik besluit gewoon eerst eens bij die twee watertjes te gaan kijken. Ik hobbel er heen en kom er uiteindelijk inderdaad netjes uit.

klik voor groot

Het is heel stil rond de grote vijver. Er ligt nu ijs op het water maar het moet hier prachtig zijn in de zomer. Overal staan Rhodondendrons en dat zal straks prachtig zijn als ze in bloei staan. Hier moet ik dus eens terug komen. Woef gaat er eens rustig bij zitten en snuift wat in de lucht.

Ik ga weer verder en loop nu naar het andere plasje dat een beetje ten zuiden ligt. Het pad ernaartoe is al mooi en het weer is nog steeds prachtig met volop zon. Koud is het ook niet tijdens het lopen! Bij het tweede plasje staan ook overal rhodondendrons en er staan bankjes. Er is verder helemaal niemand. Doodstil en vredig. Ik sta gewoon even te kijken en wandel er een stukje omheen. Wat mooi en onverwacht hier.

klik voor groot

Inmiddels ben ik de vrouw weer tegengekomen die haar hond uitliet en we kijken samen nog eens op de kaart. Ik pak de tweet erbij waar de locatie bij staat en dan weet ze ineens wat ik bedoel. Dat is verder weg, bij Vierhouten! Ze legt uit waar ik heen zou moeten en ik besluit dat de volgende run daar maar geen zal moeten gaan dan. Ik ben benieuwd want dat is ook prachtig denk ik. Voor nu is het te ver weg.

Ik neem afscheid van de vrouw met haar hond en loop weer verder. Ik weet ongeveer waar ik heen moet maar ik heb de kaart wel vaak nodig. Ik ben echt al lang onderweg en zo ver hebben we nog niet gelopen…..

Ik loop langs camping de Tol en steek de drukkere weg over en loop het bos weer in. Vanaf hier herken ik het weer en ik besluit via het fietspad terug te lopen nu. Ik vermoed dat ik nog 5 kilometer onderweg ben dus het wordt best een aardig stukje vandaag. Even verderop het fietspad geef ik woefje weer wat water en dat wil ze wel. Ondertussen rijdt de boswachter langs maar woef is netjes aan de riem nu (hoewel die los op de grond ligt tijdens het drinken) en hij zwaait. Na het drinken hobbelen we rustig door en bij de Brandsweg sla ik rechtsaf. Bij de zandverstuiving ga ik nog even naar boven om te kijken en een foto te maken.

klik voor groot

Na een kleine 18 km staan we weer voor de deur. Ik ga gauw de vogels bijvoeren en naar de vijver kijken. Daarna ga ik wafje verzorgen en lekker warm maken/houden. Ze vond het volgens mij weer helemaal leuk en kijkt nog steeds blij. Op naar de volgende ronde. Het was leuk om weer nieuwe routes te ontdekken.

gegevens:

* 18 km
* -3 graden

februari 233 km – 2018 totaal 357 km

Ja het staat er echt, 5 km. Ik heb een afspraak en zit in de ochtend nog allerlei dingen te doen. Maar aangezien ik mijn kleding al gewoon aanheb, vertrek ik toch voor een kort rondje. Dat kan altijd toch? Ik blijf deze keer gewoon in het bos aan de overkant en ik denk dat ik nu wel weet hoe ik daar makkelijk een 5 km rondje kan maken.

Tot mijn grote plezier hoor en zie ik 2 zwarte spechten. Die zijn dus vlakbij ons huis! Ik had ze al eens gehoord verderop in het bos en ook tijdens ons fietsrondje een tijdje geleden hadden we ze gehoord. Maar zo dichtbij, dat is nieuw. Ik ga dus ook meteen de pinda krans bijvullen als ik thuis ben straks!

klik voor groot

Ook kom ik een draadhaar Vizsla tegen. Dat is ook wel leuk en ik praat even met de eigenaar. Daarom moet ik ook nu weer een beetje doorlopen aan het einde. Maar zo’n 5 km rondje kan dus echt altijd tussendoor en is lekker om te doen. Toch even eruit geweest en morgen weer wat langer op pad!

klik voor groot

gegevens:

* 5 km
* -3 graden

februari 215 km – 2018 totaal 339 km

Vandaag ga ik op pad voor een kort rondje. Ik heb vers brood aanstaan en dat is rond 9 uur klaar en kunnen we dus rond 9.30 lekker oppeuzelen. Daarom wil ik eigenlijk vandaag maar een kort rondje doen en dat kan ook prima na de 15 en 14 van gisteren en eergisteren. Woefje en ik gaan dus op pad voor ons rondje. Ik loop gewoon een lusje door het bos aan de overkant en ga daarna langs het spoor naar de zandverstuiving.

klik voor groot

Daar ga ik verder via het hek naar de Klarenweg. Het is rustig maar ik kom toch aardig wat mensen met honden tegen in het bos aan de overkant. Verderop bij de zandverstuiving is nog niemand. Ik kom wel een mountainbiker tegen die op ons wacht bij een heuveltje en we raken even aan de praat over het weer. Het is namelijk best koud om te fietsen en hij laat me zijn elektrisch verwarmde wanten zien. Ik heb het gelukkig niet koud tijdens het lopen maar het is wel een goed idee. Overigens kan je met koud weer ook een handenwarmertje meenemen natuurlijk, dat kan je ook in een fietshandschoen proppen denk ik.

klik voor groot

Met 6 km ga ik weer over de snelweg. Dit was toch net iets verder weg allemaal dan ik dacht. Ga ik langs het hek terug naar huis nu? Ik wilde dat vanmiddag gaan wandelen met S. dus ik besluit verder te lopen via het weiland. Geen idee hoe ver dat eigenlijk is.

Met een kleine 9 km staan we weer voor de deur. Dat betekent dat het lusje vanaf de snelweg door de weilanden dus een kleine 3 km is zonder omloop door het bos. Goed te weten want zo kan ik dus makkelijker de rondjes inschatten. Het brood is inmiddels klaar en gestort. Lekker!

gegevens:

* 9 km
* -3 graden

februari 210 km – 2018 totaal 334 km

Gisteren hebben we een fijn rondje gelopen en vandaag gaan we weer op pad. Misschien neem ik vandaag wel de kortere ronde. Eerst maar eens kijken hoe het allemaal gaat. Ik wil wel weer een wegrondje doen omdat met dit mooie heldere weer dat erg lekker lopen is. Ik neem aan dat het op zaterdag ook wel lekker rustig is. Eerst even door het bos en daarna weer richting de kwekerij. Als ik op de weg kom, sla ik weer linksaf. Ik ga bij de kruising even naar het bordje kijken en dan ineens zie ik een ijsvogeltje wegvliegen. Dan heb ik het vorige week dus toch goed gehoord! Ik meende toen een ijsvogeltje te horen maar zag natuurlijk niks. Nu vliegt het ijsvogeltje zonder geluid weg van de tak waar ik te dichtbij kwam blijkbaar. Wat een mooie vondst.

We hobbelen weer door. Het is heel rustig op de weg en woefje loopt lekker los. Ga ik straks de korte route terug of loop ik de langere? Ik nam al een kortere route door het bos zodat de route niet heel lang zou worden als ik gewoon door blijf lopen. Eerst maar eens rechtsaf naar het Veluwemeer dan. Woefje neemt een slokje maar mag maar een heel kort moment in het water. Veel te koud anders!

klik voor groot

Ik keer snel weer om en hobbel terug naar de weg. Even de koude wind vanaf opzij. Als ik eens goed naar woefje kijk, zie ik ineens dat ze ijspegeltjes onder haar buikje heeft. Het water dat daar hing na de badderpartij is meteen bevroren! Ik loop eerst door zodat we uit de wind zijn. Dan schrob ik haar hele buikje droog en warm en loop snel verder. Moet ik S. bellen en vragen haar op te halen? Ze lijkt helemaal tevreden en blij dus ik loop eerst maar eens een stukje door dan. Even verderop voel ik met mijn blote handen aan haar buik. Hoewel er ijs hangt aan de puntjes van haar haren, is haar hele buik gewoon lekker warm en rond de borst met haar hart ook. Ik neem aan dat we dus gewoon door kunnen lopen en dat doen we ook. Ik stop eigenlijk niet meer maar hobbel gewoon rustig door. Langs het tuincentrum en daarna weer langs de kavel met het huis in aanbouw. Ik ga kijken hoe ver ze zijn en ben weer verrast door de ligging op het grondstuk. Het is bovendien ook nog eens hartstikke schaduwrijk op deze manier. Nee, echt niks aan gemist dat is duidelijk.

Ik hobbel door de weilanden en wofje heeft het prima naar haar zin geloof ik. Even heeft ze het aan de stok met 2 honden maar op mijn enorme brul, druipen de twee snel af. Ik praat even kort met hun baasje en daarna gaan we weer verder.

klik voor groot

Ik loop het laatste stukje nog even door het bos. Inmiddels schijnt de zon volop en ik kijk om me heen naar de zonligging van de omliggende huizen. Dat valt me enorm tegen. De meeste huizen zijn donker nu ondanks het mooie weer. Als de hekken openzwaaien van ons huis stroomt het zonlicht me al tegemoet. Het huis baadt in het zonlicht en je wordt er meteen vrolijk en blij van. Ja, mooie plek.

gegevens:

* 14 km
* -3 graden

februari 201 km – 2018 totaal 325 km

Gisteren kon ik helaas niet meer lopen omdat de hele dag bomen geplant werden in de tuin. Daarvoor was ik ook constant buiten om te kijken waar welke boom moest komen, of het goed ging met de machinerie in de tuin etc. Aan het einde van de middag moest ik nog vegen en zand verdelen en toen was het inmiddels laat en was ik erg moe. Maar vandaag ga ik lekker lopen en past S. op de monteurs die de nieuwe CV ketel komen installeren. Zo maken we iedere keer toch weer een stapje vooruit.

Het weer is goed maar er staat veel meer wind dan ik dacht. Een koude NO wind en ik bof met de richting want omdat ik tegen de klok in loop, heb ik een heel stuk wind mee. Volgende keer dus goed op letten op deze route want met wind tegen over het open stuk langs het water is geen lolletje denk ik.

Ik ga echter eerst door het bos omdat dat leuk is voor woefje. Daarna steek ik de Harderwijkerweg over en loop richting de kwekerij over een doodlopend weggetje. Dat is echt prettig om te lopen. Ik kijk stiekem even wat ik nog meer aan moois zie staan daar. Er moeten nog meer bomen komen dus dat komt nog wel. Daarna loop ik over de weg en geniet van de omgeving. Er komt ergens een kloterig hondje van een erf rennen naar woef toe. Bijna ligt het ding onder een tractor die voorbij komt rijden. Stom beest.

We hobbelen verder en ik sla af richting het Veluwemeer. Daar gaat wafje even badderen en ik ga even plassen. Ik moet enorm nodig en dat plekje bij het water is daar prima voor.

klik voor groot

Na de badderpartij gaan we gauw verder omdat woefje anders te koud wordt. Ik merk ineens dat er wel een koude wind staat vanaf het NO. Die richting maken we niet vaak mee en ik ben blij dat ik tegen de klok in loop zodat het het grootste stuk wind mee heb. Rustig hobbelen we verder. In de weilanden zitten enorm veel ganzen. Leuk om te zien!

klik voor groot

Ik loop langs het kleine tuincentrum waar we straks even een bak mos moeten ophalen die ik besteld had. Daarmee vullen we de ruif die we aan de kennels gehangen hebben. Dat staat vast heel erg leuk.

Ik steek de weg weer over en kijk naar het huis in aanbouw op de kavel waar we ooit naar keken. Wat een rare plek voor het huis zelf zo vlak aan de weg! Het is een stuk grond van ruim 4.000 m2 maar dan nog staat het huis totaal verkeerd op de grond. Daar hebben we echt niks aan gemist duidelijk.

Ik hobbel door, loop weer door de weilanden en loop daarna langs het lege weiland waar de Hulst struiken hebben gestaan. Toch jammer en heel leeg. Het laatste stukje lopen we door het bos en na bijna 15 km staan we weer voor de deur. De CV ketel is geinstalleerd dus dat is fijn. Op naar de volgende klussen in en rond het huis!

gegevens:

* 15 km
* -2 graden

februari 187 km – 2018 totaal 311 km

Gisteren hebben we een mooi rondje gelopen richting het Veluwemeer. Vandaag is het koud maar stralend weer en wil ik eigenlijk wel weer die kant op omdat ik dan lekker in het open deel kan lopen en ook even on road. Daar heb ik wel zin in en ik trek zelfs speciaal weg schoenen aan. Ik kijk in de kast en kies voor de Vanquish. Die droeg ik nog niet zoveel en ik zie zelfs niets staan in mijn overzichtje qua kilometers. Dat kan helemaal niet want mijn footpod zit er zelfs op. Even nakijken dus. Ik ben benieuwd hoe dat loopt maar ik denk dat ze niet geschikt zijn voor het bos met de ijs stukjes. Ik moet dus echt op de we blijven maar dat is best.

Omdat het koud is, trek ik een hoofdband aan. Zou dat genoeg zijn zo? Warm shirt, giletje, handschoenen en hoofdband. Al snel zijn woefje en ik op pad. Eerst even door het bos aan de overkant en dan via het breedste pad richting de doodlopende weg waar de kwekerij ook aan ligt waar we gisteren een boom uitzochten. Daar kan ik prima lopen met woef en het is er erg mooi.

klik voor groot

In het bos trek ik de hoofdband al af. Veel te warm. Omdat er geen wind staat, voelt het totaal niet koud aan. We hobbelen rustig door en op weg naar de kwekerij kom ik de eigenaar tegen. Hij stopt de auto en we kletsen wat over de omgeving, het weer en de bomen die morgen gaan komen. Grappig dat ik hem nou net tegen kom. Gisteren miste ik hem net toen ik notabene wel op weg was naar hem toe en moest hij weer terug keren om mij te ontmoeten bij de bomen. Wel een gezellig kletsje weer zo onderweg.

We hobbelen weer verder en ik loop om de kwekerij heen en sla weer linksaf. Rustig hobbelen we door en woef is het grootste deel van de route lekker los bij me. Het is echt een mooie dag en ik kan heel ver kijken. Ik ga weer even naar het Veluwemeer en geniet van de zwanen en de ganzen op het water. Woefje neemt een slokje en baddert even in het water. Malle hond. Het lijkt me vrij koud maar ze vindt het duidelijk heerlijk. Ik sta te genieten van de stilte.

Even later gaan we weer verder en deze keer loop ik direct via de Bredeweg weer terug naar de Brandsweg. Gisteren maakten we nog een extra lus maar vandaag vind ik het wel genoeg zo. Ik moet nog meer doen en zo wissel ik de afstanden ook een beetje af. Het laatste stukje loop ik nog even door het bos en na ruim 11 km staan we weer voor de deur. Mooie ronde, op naar de volgende.

klik voor groot

gegevens:

* 11,5 km
* -2 graden

februari 172 km – 2018 totaal 296 km