24.02.2018 – veluwe – 14 km

Gisteren hebben we een fijn rondje gelopen en vandaag gaan we weer op pad. Misschien neem ik vandaag wel de kortere ronde. Eerst maar eens kijken hoe het allemaal gaat. Ik wil wel weer een wegrondje doen omdat met dit mooie heldere weer dat erg lekker lopen is. Ik neem aan dat het op zaterdag ook wel lekker rustig is. Eerst even door het bos en daarna weer richting de kwekerij. Als ik op de weg kom, sla ik weer linksaf. Ik ga bij de kruising even naar het bordje kijken en dan ineens zie ik een ijsvogeltje wegvliegen. Dan heb ik het vorige week dus toch goed gehoord! Ik meende toen een ijsvogeltje te horen maar zag natuurlijk niks. Nu vliegt het ijsvogeltje zonder geluid weg van de tak waar ik te dichtbij kwam blijkbaar. Wat een mooie vondst.

We hobbelen weer door. Het is heel rustig op de weg en woefje loopt lekker los. Ga ik straks de korte route terug of loop ik de langere? Ik nam al een kortere route door het bos zodat de route niet heel lang zou worden als ik gewoon door blijf lopen. Eerst maar eens rechtsaf naar het Veluwemeer dan. Woefje neemt een slokje maar mag maar een heel kort moment in het water. Veel te koud anders!

klik voor groot

Ik keer snel weer om en hobbel terug naar de weg. Even de koude wind vanaf opzij. Als ik eens goed naar woefje kijk, zie ik ineens dat ze ijspegeltjes onder haar buikje heeft. Het water dat daar hing na de badderpartij is meteen bevroren! Ik loop eerst door zodat we uit de wind zijn. Dan schrob ik haar hele buikje droog en warm en loop snel verder. Moet ik S. bellen en vragen haar op te halen? Ze lijkt helemaal tevreden en blij dus ik loop eerst maar eens een stukje door dan. Even verderop voel ik met mijn blote handen aan haar buik. Hoewel er ijs hangt aan de puntjes van haar haren, is haar hele buik gewoon lekker warm en rond de borst met haar hart ook. Ik neem aan dat we dus gewoon door kunnen lopen en dat doen we ook. Ik stop eigenlijk niet meer maar hobbel gewoon rustig door. Langs het tuincentrum en daarna weer langs de kavel met het huis in aanbouw. Ik ga kijken hoe ver ze zijn en ben weer verrast door de ligging op het grondstuk. Het is bovendien ook nog eens hartstikke schaduwrijk op deze manier. Nee, echt niks aan gemist dat is duidelijk.

Ik hobbel door de weilanden en wofje heeft het prima naar haar zin geloof ik. Even heeft ze het aan de stok met 2 honden maar op mijn enorme brul, druipen de twee snel af. Ik praat even kort met hun baasje en daarna gaan we weer verder.

klik voor groot

Ik loop het laatste stukje nog even door het bos. Inmiddels schijnt de zon volop en ik kijk om me heen naar de zonligging van de omliggende huizen. Dat valt me enorm tegen. De meeste huizen zijn donker nu ondanks het mooie weer. Als de hekken openzwaaien van ons huis stroomt het zonlicht me al tegemoet. Het huis baadt in het zonlicht en je wordt er meteen vrolijk en blij van. Ja, mooie plek.

gegevens:

* 14 km
* -3 graden

februari 201 km – 2018 totaal 325 km