Runpower





September 2013
ZMDWDVZ
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930     


Reviews, health & food



Archief (alle berichten)

Archief (per maand)

Augustus 2016
Juli 2016
Juni 2016
Mei 2016
April 2016
Maart 2016
Februari 2016
Januari 2016
December 2015
November 2015
Oktober 2015
September 2015
Augustus 2015
Juli 2015
Juni 2015
Mei 2015
April 2015
Maart 2015
Februari 2015
Januari 2015
December 2014
November 2014
Oktober 2014
September 2014
Augustus 2014
Juli 2014
Juni 2014
Mei 2014
April 2014
Maart 2014
Februari 2014
Januari 2014
December 2013
November 2013
Oktober 2013
September 2013
Augustus 2013
Juli 2013
Juni 2013
Mei 2013
April 2013
Maart 2013
Februari 2013
Januari 2013
December 2012
November 2012
Oktober 2012
September 2012
Augustus 2012
Juli 2012
Juni 2012
Mei 2012
April 2012
Maart 2012
Februari 2012
Januari 2012
December 2011
November 2011
Oktober 2011
September 2011
Augustus 2011
Juli 2011
Juni 2011
Mei 2011
April 2011
Maart 2011
Februari 2011
Januari 2011
December 2010
November 2010
Oktober 2010


Reviews gadgets & gear:





Fotoalbum:



Twitter:



Het weer:



Food/Health: Afstanden meten: Loopmuziek: GPS/Garmin: Logs & Info: Evenementen:

wie ben ik?


Temperatuur:

Click for Rotterdam, Netherlands Forecast


Zoeken



waar liep ik?



runs 2011

Zondag, 29 September 2013

29.09.2013 - assignment 15: marathon 42 km

Vandaag de lange training tijdens de marathon. Ik heb getwijfeld over gewoon RWR of meegaan met een langzame pacer op een prima tempo voor een training. Ik koos voor het laatste en dat bleek dus totaal verkeerd. Daarover later meer. Laat ik in ieder geval vast verklappen dat ik gewoon over de finish ben gehobbeld, en ook nog met een smile. Nu ik dit tik - een dag later - voel ik totaal niet dat ik gelopen heb, en waarschijnlijk ga ik straks ook nog wel een rondje lopen en anders morgen weer lekker natuurlijk. Maar laat ik beginnen bij het begin van de dag gisteren. Want het blijft natuurlijk de eerste marathon als 'evenement' en dat was ook best leuk.

De dag van te voren had ik al besloten welke kleren ik zou aantrekken en had ik alles klaar gelegd. Raar genoeg voelde ik eigenlijk niks, wat je wel zou verwachten. Misschien doordat de afstand niet meer 'ver' lijkt/is en ik van plan was gewoon lekker te lopen als lange duurloop, misschien net wat sneller dan normaal. Eindelijk dus een training met een medaille plus een ervaring rijker.

Om 6.15 rijden we hier van het huisje vandaan, met woef ook achterin. Ze zal niet meelopen, maar thuis blijven is veel te lang dus gaat ze lekker mee op pad. Het zal wel leuk zijn om ook haar langs de weg te zien staan. Jammer dat het te ver is voor haar zo over de weg.

We arriveren keurig op tijd even na 8 uur op het parkeerveld waar plaats genoeg is voor alle auto's. Lekker dichtbij de start en finish, dus we kunnen woef even in de auto laten totdat de start geweest is. Qua zon is dat ook geen probleem, want het is nog fris en de zon is nog maar waterig. Later zal blijken dat in een auto vlakbij een hond de hele ochtend en middag heeft gezeten. Hulpdiensten hebben de hond uren en uren na de start uit de auto bevrijd door een ruitje in te slaan en hebben de hond bijgebracht met water. Achterlijke mensen die zelf gaan lopen en de hond in de warme auto laten zitten. Meteen diskwalificeren zou ik zeggen.
Maar onze woef hoefde niet bang te zijn dat we haar zouden vergeten.

Eerst even naar het veld gelopen om te kijken en naar het toilet te zoeken. daar was het nog heerlijk rustig en dat was maar vast gedaan. Daarna gewacht tot de loopster kwam opdagen die mijn halve marathon startbewijs had overgenomen. Dat was snel geregeld en toen schoot het ook al op qua tijd voor de start want het was al over 9 uur en de start zou om 9.30 zijn.

klik voor groot



Dus terug naar de auto, laatste spulletjes gepakt en op weg naar het startvak dan maar. Ik had van te voren bedacht wat ik wilde doen.... Zelf rustig aan RWR doen, of met de langzaamste pacer mee van 4.45 om op vlak tempo ook op heel laag tempo te lopen. Dat laatste leek me wel een uitgelezen kans om nu te gaan lopen en dus gingen we op zoek naar die trage pacer. Op het allerlaatste moment kwam de goede man aanlopen en wist niet waar hij het startvak binnen kon komen. Vreemd genoeg had ik startvak geel gekregen, maar aangezien dat vooraan was, leek het me uberhaupt al beter om ergens achteraan te starten en zo kwam ik toch nog de man tegen. Later zou blijken dat het erg jammer was dat ik de man toch nog gevonden had op het laatste moment. Al snel bleek dat hij maar 2 volgers zou hebben, dus dat zou toch een makkie voor hem moeten zijn zou je zeggen. Hij had al vele marathons gelopen en ook gehaasd. De meeste op 4 uur.

Na verloop van tijd kwam het vak in beweging en in golven startten de lopers. De halve marathon is het hoofdnummer, er zouden nog geen 1000 lopers op de marathon zijn. Dat merkte ik uiteindeijk ook goed aan het einde, want er waren niet alleen geen supporters of bands of weet ik veel wat langs de kant van de weg, maar ook totaal geen lopers. Je liep dus moederziel alleen je eigen marathon eigenlijk.

klik voor groot




Maar het begin was natuurlijk heel druk omdat HM-ers en M-ers door elkaar startten. En daar gingen we dan uiteindelijk. Ik had totaal geen enkel gevoel bij deze loop eigenlijk. Ik wilde gewoon een goede loop neerzetten op mooi gelijkmatig tempo om eens te kijken hoe ik dat nu zou doen op dit moment in de training. Ik had immers het schema gevolgd voor Edinburgh, eind mei en inmiddels was het alweer eind september. In de tussentijd had ik nog een 21, 27, 33 en tweemaal een 37-er gelopen dus wat dat betreft was het helemaal niet zo slecht. Alleen had ik enorme last van mijn rug en been (niet gerelateerd aan lopen) dus ik moest eerst maar eens zien waar het schip zou stranden vandaag.

Ook was het natuurlijk veel warmer dan gehoopt en gepland en stond er ook nog eens harde wind.

Maar eerst maar eens lekker lopen. Vol goede moed gingen we van start. Op mijn hoofd een rustig luisterboek van Baantjer. Dat zou me de komende uren wel bezig houden dacht ik.

De eerste kilometer gaat redelijk goed. Ik heb alleen een veld met afstand op mijn horloge omdat ik werkelijk gewoon alleen maar wil lopen voor de afstand. Omdat het erg rustig aanvoelt, kijk ik o peen gegeven moment in het begin even naar de pace en zie een mooie 6.32 min/km staan. Dat is te snel voor de eindtijd van de pacer, maar het voelt lekker rustig. Ik ga er maar van uit dat het goed gaat komen en dat na de eerste kilometer het juiste tempo wordt opgepakt. Verder en verder lopen we. Toch voelt het niet comfortabel omdat de pacer steeds een ander ritme loopt. Het lijkt ook wel snel te gaan maar ik hou het er maar op dat het komt doordat het warm is en de goede man onregelmatig loopt. Ik heb in ieder geval nergens last van en hobbel rustig verder.

klik voor groot



Op een gegeven moment zie ik op mijn horloge het eerste 10 km lapje doorkomen. Laptijd voor de eerste 10 km is 1.03 What the fuck. Nou snap ik dus ook waarom het niet comfortabel voelde. Ik twijfel enorm. Wat moet ik nou doen... stoppen met die pacer en mijn eigen race gaan lopen? Op zich loopt alles nog prima, maar ik weet dat dit tempo gewoon niet lekker zal zijn voor de hele afstand en met deze temperatuur is het ook niet is wat ik wil, of misschien kan. Ik zeg tegen de pacer dat hij veel te snel gaat en ruim onder de eindtijd van 4.30 aan het lopen is. ' I try to slow down' krijg ik als antwoord. En hier ga ik dus zelf de mist in, want ik had op dat moment moeten stoppen met volgen en lekker zelf moeten gaan lopen. Maar dat is achteraf praten natuurlijk. Ik dacht toen nog dat het wel goed zou komen eigenlijk.

Het lopen zelf ging prima, misschien was dat ook het probleem een beetje. Ik besloot op een gegeven moment dan maar mee te lopen tot 20 km, omdat ik had gezien en gemerkt dat hij toch wel was gaan vertragen, en vanaf daar lekker de tweede helft op RWR te doen. Dat is natuurlijk totaal niet hoe het hoort, want normaal start je daar in het begin mee, om lekker rustig te eindigen met voldoende energie over. Maar goed, het liep nu eenmaal zoals het liep dus ik zou het ermee moeten doen.

Op 11 mile zie ik S. en woeffie langs de kant van de weg staan. Prima! dat is voor mij een prima moment om even te stoppen, de hond te aaien die uit haar dakje ging en even wat chocomel te drinken. Ik wist op dat moment dat dit het 'breekpunt' op de route zou zijn, want als je eenmaal even stopt om wat te drinken, dan loopt het daarna altijd anders. Ik was erg benieuwd of ik uberhaupt weer op gang zou komen.

Nadat ik wat gedronken had, vervolgde ik weer mijn weg met een heerlijk rustig RWR tempo. Al snel kwam de afslag waar de marathon linksaf zou slaan, en de halve marathon richting de finish zou gaan lopen. Aha, daar moest ik dus heen maar voorlopig dus nog even niet. Wat een roteind eigenlijk. Ik vond het wel een grap. Inmiddels was het aardig opgewarmd trouwens en ik besloot ook van alle drankposten gebruik te maken onderweg. Ze hadden handige waterzakjes waar je je niet in kon verslikken.

De route was daarna een heel stuk erg saai. Er liep bijna geen hond, want met zo weinig mensen op de marathon zijn er weinig lopers en supporters zijn er al helemaal niet. Al snel loop ik door een stil straatje en daar staat woeffie weer. Leuk!

klik voor groot



Ik sukkel rustig verder en op 27 km staat S. weer met een hele blije woef die erg graag naar met toe wil komen. Natuurlijk loop ik dan niet door, dus weer even een chocomelletje en een aaitje voor woeffie. Wat is het hier stil zeg! Gek genoeg voel ik mijn knie een beetje, en ik vermoed dat het door de nieuwe schoenen komt. S. zegt opgewekt dat ik ook rechtdoor kan lopen naar de finish. Huh? Nou nee, het is meer een waarneming en verder niks. Ik neem een spons mee voor onderweg en dat is prima. Grappig dat je dus zonder problemen 15 km met een spons kunt hobbelen.

klik voor groot



Ergens in een stil straatje besluit ik toch maar eens het zooltje uit mijn linkerschoen te halen. Kennelijk zit er toch wel verschil in model tussen de Kinvara 3 en 4 maar ik vermoed dat het door het extra zooltje komt dat ik links erin heb gelegd. Maar dan gebeurt het, en ik sta bijna te lachen op straat. Ik krijg mijn schoen niet los! Voor de zekerheid had ik een driedubbele strik gemaakt omdat de veters van de Kinvara nog wel eens los willen schieten. Nou deze keer zou ik ervoor zorgen dat het niet kon gebeuren en inderdaad. Met geen mogelijkheid krijg ik de schoen open, maar doorlopen kan ook niet, want inmiddels zit het wel een stuk losser dan moet. Je kent dat wel... een losse schoen en dan een enorme knoop die je er niet uitkrijgt zo een beetje aan het einde van de veter. Minutenlang sta ik te emmeren met die schoen. Ik erger me niet eens, ik vind het zo stom. Eindelijk is de schoen los, zooltje is er snel uit en de schoen zit weer dicht. Aan een toevallig voorbijganger vraag ik of hij het zooltje achterin mijn rugzak wil stoppen. Ik heb geen idee WAAR hij de zool instopt maar als ik finish, zit er geen zooltje in de rugzak. Jammer dan. Ik vind het wel een grap.

Na het geklooi met het zooltje ben ik erg veel tijd verloren. Het kan me niet echt schelen eerlijk gezegd. Stil is het toch al onderweg en het is maar goed dat ik geen aanmoediging nodig heb van mensen onderweg, want daarvoor moet je dus blijkbaar echt niet daarheen gaan!

Ik ga weer verder en besef dat het nog best ver is. Eerst maar eens kijken of die kni nu lekkere kan bewegen zonder dat zooltje. Vreemd genoeg loop ik vrij aardig op mijn RWR training en achteraf zie ik dat het niet eens erg onregelmatig was. Tot mijn stomme verbazing zie ik ineens de pacer met zijn idiote vlag lopen en een stuk daar achter het andere meisje dat nog steeds haar best doet om bij die man te blijven. Ik snap er niets van, want mijn tempo is na twee keer uitgebreid stoppen bij woef en het minuten lange geklooi met mijn veters echt tot het nulpunt gezakt. Ik kijk op mijn horloge naar het gemiddelde en zie dat die man toch echt niet meer op 4.45 aan het lopen is. Hahaha nou inderdaad.... hij heeft het tempo omlaag gebracht. Wat een achterlijke zooi, want het meisje dat ergens ver achter hem loopt, kan nooit meer hem inhalen zo te zien en hij loopt gewoon in zijn uppie wat te rommelen.

Hoe het ook zij, ik haal hem uiteindelijk maar in, en snap er dus geen bal van wat hier gaande is. Never mind, ik loop inmiddels mijn eigen rondje en ik ben toch verrast dat - ondanks de snelle start - het nog vrij redelijk gaat zo in de warmte. Ik neem uitgebreid de tijd om wat te drinken bij de drinkposten en dat is weer een goede oefening voor een volgende run. Ik verslik me namelijk gigantisch in een slok uit een Lucozade flesje dat ook ergens te krijgen is. Ik schrik er zelf van, maar gelukkig ben ik redelijk snel weer op adem. wat een kluns ben ik ook.

De route is op bepaalde punten best aardig op het marathon traject. Langs water, langs een roeibaan en een wildwater baan en om een soort meertje heen. Daar geniet ik eigenlijk wel van en als ik om het water heen moet lopen, besluit ik over het gras te gaan lopen in plaats van over het fietspad. Het is uberhaupt een rare route, want veel blijkt onverhard te zijn (en stoffig) en helemaal 'vlak' in de zin van biljartlaken is het nou ook weer niet voor ons laaglanders. Vals plat, viaductjes en bruggen en de opgang vanaf het water is allemaal hier nog 'vlak'. Voor mij nu gelukkig geen probleem, maar wel iets om rekening mee te houden als je een route uitzoekt voor een run. Het is inmiddels aardig warm en er staat een vrij stevige wind rond het water.

Ik merk dat ik veel meer vaart kan maken over het gras, kennelijk omdat alles lekker voelt qua schoen en knie. Ook best. Inmiddels ben ik ook weer ingehaald door de oacer die met een 'hello my Dutch friend' me voorbij rent. Blijkbaar wil de man in zijn eentje alsnog op de 4.45 finishen. Overigens zal hem dat niet meer lukken zie ik in de einduitslagen. Ik begrijp werkelijk niet waarom hij dan niet tenminste de andere loopster op sleeptouw heeft genomen op weg naar de finish. Zij was nergens meer te bekennen en toen ik haar inhaalde, had ze het duidelijk erg moeilijk.

Langs het water lopen nog enkele lopers die het heel moeilijk hebben en nauwelijks meer lopen. Ik klets tijdens mijn walk segmentje soms nog even met iemand en ga daarna weer mijn eigen weg.

klik voor groot



Maar dan ben ik eindelijk het water voorbij, en daarna zal het niet meer zo ver zijn dacht ik. Ik neem nog een lekker watertje en pak er nog eentje bij voor mijn spons. Die zakjes zijn echt handig, ook al worden ze erg warm als je ze in de hand houdt. De teller tikt rustig door qua afstand en de 40 km komt al bijna in beeld. Jeetje, dat valt toch eigenlijk heel erg mee ondanks alles.

Ik loop langs de rivier en moet een bruggetje over. Jippie, weer even omhoog en dan naar beneden waar ik woeffie en S. alweer zie staan. Jammer genoeg kan ik woef niet overpakken om mee te lopen op het laatste stukje, want er staan hekken. Maar goed het is nog maar een stukje.

Stom genoeg denk ik dat het na het bruggetje nog maar een heel klein stukje is. Maar ik zie een heen en weer stukje, maar geen keerpunt. Ik zet nog wat aan en tot mijn verrassing merk ik dat dat op zich nog best gaat eigenlijk. Het stelt natuurlijk allemaal geen biet meer voor op dit tempo, maar ik weet toch over de laatste 3 km nog een versnellinkje te maken van 30 sec/km. Zonder moeite dus dat kan nog wel beter denk ik.

Alleen het laatste stukje is toch verder dan ik dacht. Dat is dus puur een mentaal iets, je vergist je dan in de afstand. De garmin gaf uiteindelijk ok 42,7 km aan, en grappig genoeg is dat kleine stukje 'extra' ook iets dat je merkt zo aan het einde. Je rekent dus blijkbaar constant ergens in het onderbewuste uit hoe ver je nog moet lopen.

Maar goed, uiteindelijk mag ik dan linksaf slaan het finish terrein op.

Daar loop je over gras een stukje en het is lekker droog natuurlijk vanwege het mooie weer. Met een totaal waardeloze finish tijd kom ik dan gewoon over de finish. Ik ben niet moe, ik voel eigenlijk niks. Ik heb veel geleerd en wil de volgende eigenlijk alweer lopen.

Ik krijg een mooie medaille en toch voelt het wel verdiend.

S. is natuurlijk ook al op het finish terrein en woeffie is helemaal door het dolle heen als ze mij ziet.

klik voor groot



Ik trek een vest aan, en we lopen naar de auto. Tsja, dat was de run. Het zat er weer op. Jammer dat ik de keuze maakte om mee te gaan met de pacer, want het begin was voor mij in dit stadium natuurlijk nog veel te snel. Ik weet inmiddels ook dat wanneer je te snel start (Berlijn !) je echt in de problemen komt aan het einde. Ik had geen eindtijd in gedachten, maar meer een goede run op mooi tempo voor de afstand.

is dit dan een mislukte run geweest? Dat vind ik eigenlijk niet. Ik had natuurlijk veel sneller moeten kiezen om mijn eigen run te doen en de pacer los te laten die er duidelijk niets van kon, maar toch... Hoewel het te snel ging, kon ik daarna toch lekker RWR doorsukkelen zonder vermoeid te raken/zijn. Ik heb onderweg heel andere dingen gezien. Mensen die echt niet meer vooruit kwamen bijvoorbeeld. Ik moet beter op mijn schoenen letten, en ervoor zorgen dat de schoenen waar ik op getraind heb en op ga lopen dus niet net voor de run totaal doorgesleten zijn. Dan krijg je dus dit soort dingen. Ik weet dus nu ook dat ik niet al te behoudend hoef te starten als ik een run wil doen voor een bepaalde tijd.

Maar goed, dit was natuurlijk niet al te best en ik zou het graag willen herhalen met mijn eigen idee en tempo. Want mijn training in april was sneller dan dit geklooi. Toegegeven: ik weet (achteraf) dat die training te snel was als training maar toch.

klik voor groot



Na de run gaan we nog even in de stad naar de laptop kijken. Ik voel wel wat stijf als ik de auto weer uitstap, maar verder voel ik helemaal niks. Als ik dit stukje tik, heb ik de eerste 8 km alweer gelopen. Ik wilde langer lopen, maar besloot dat 8 km voor nu wel genoeg zou zijn. Beetje lief zijn voor het lijf kan ook geen kwaad.

Maar de komende dagen dus nog lekker lopen hier en volop genieten van al het moois hier in de natuur.

Over 2 weken weer een wat langere training en zo sukkelen we op weg naar de ultra en natuurlijk naar betere tijden op de marathon. In ieder geval voelt de halve marathon afstand inmiddels wel als een ' ommetje' zo tijdens een run en dat is toch wel een verschil met 2 jaar geleden toen ik hier mijn eerste halve marathon liep. Winst is er dus nog steeds te behalen, alleen soms door vallen en opstaan.

Op naar de volgende run dan maar weer.

Gegevens:

* totaal: 42,7 km
* temp: 18 graden - zonnig, breezy
* HR niet gemeten

Overigens zie ik bij het uitlezen van de garmin dat ik maar liefst 10 minuten verspeeld heb onderweg met het kleppen en aaien, met de veters en bij de drankposten. Tel daarbij op dat ik vanaf 17 km op RWR ben gaan sukkelen en het is nog niet eens zo gek wat ik heb gedaan. Hahaha alles is relatief.



september 197 km - 2013 totaal 1.505 km

gepost door Max op 08:30 PM


Vrijdag, 27 September 2013

27.09.2013 - lincolnshire - 4,5 km

Vandaag staat er helemaal geen rondje op het programma vanwege de lange run aanstaande zondag en omdat ik gisteren al lekker liep, maar omdat ik toch de nieuwe schoenen nog even extra over de weg wilde inlopen, besloot ik tot een ultra kort rondje. Daarvoor trek je normaal niet eens de renkleding aan, maar vandaag dan toch maar wel even snel.

Het is lekker weer en het belooft weer een zalige dag te worden. Om even aan alles te wennen, doe ik mijn rugzak om met volle waterzak en prop ik mijn zakken vol met een camera en navigatie om de gelletjes na te bootsen. Even testen of alles werkelijk goed zit en zo gaan we op pad voor dit ukke rondje.



Woef vindt het leuk natuurlijk want dit is - ondanks het vroege uur - al het tweede ommetje vandaag. Ze moet over de weg even aan de riem en snel maken we een kiekje.

Daarna op pad en de schoenen lopen prima. We maken een ommetje over de weg, even langs de farm over een overhard stukje en weer terug over de weg. Ik probeer even vaart te maken ondanks dat ik uphill moet en dat voelt ook allemaal prima. Veters lijken inmiddels ook goed te zitten en alles voelt nu goed. Geen idee natuurlijk hoe de schoenen voelen na 42 km zondag als het (wederom) warm weer is en ik er al enkele uren op heb zitten. Maar dat merken we dan wel weer. Eigenlijk wil ik stiekum nog een rondje door de velden maken, maar dat lijkt me niet verstandig. Na zondag dan maar weer. Voorlopig staat alles op groen voor zondag.

Gegevens:

* totaal: 4,5 km
* temp: 12 graden - zonnig
* HR niet gemeten



september 155 km - 2013 totaal 1.463 km

gepost door Max op 06:07 PM


Donderdag, 26 September 2013

26.09.2013 - lincolnshire - 8 km

Rondje nummer 3 vandaag. M-day komt al snel dichterbij maar ik vind het vooral belangrijk om hier lekker te lopen en te geniet van de omgeving. Vandaag doe ik dat volop! Ik koos voor een redelijk korte ronde, die voor wandelen 2,5 tot 3 uur aangeeft. Ik wandelde van de week al een klein stukje over deze wandeling en het leek veelbelovend!

Eerst moeten we door een hekje en een veld met schapen. Omdat de boer ernaast woont, besluit ik netjes woef aan de riem te houden.

klik voor groot









Het begin is makkelijk te vinden en al snel hobbelen we lekker over velden, langs hekjes en over een watertje. het is lekker weer, maar het zonnetje moet nog wel een beetje doorbreken. Als ik even geklommen heb, kom ik op een geweldig mooi uitzicht waar ik echt even een paar foto's wil maken.

klik voor groot





Gelukkige heb ik de geschreven route ook bij me, en af en toe kijk ik even of we wel de juiste richting op gaan. De paden zijn redelijk goed te herkennen, maar soms is er weinig te zien, of is het onduidelijk welke kant we precies op moeten. Het blauwe belletje dat zo keurig op de begin borden stond, is nergens meer te bekennen.

klik voor groot





Maar so far so good en het is zo geweldig om hier te kunnen lopen. Woeffie voor me uit, mooi weer en een geweldige omgeving. Ik weet weer helemaal waarom ik ook alweer wilde lopen en DIT is waar ik voor loop. Zondag de lange run, maar eigenlijk vind ik daar niks aan. Goede training voor de ultra in maart, maar verder is het natuurlijk niks zo over de weg. Grrrrr. Maar goed, ik ga rustig aan doen en dan komende week lekker verder struinen hier in deze omgeving en volop genieten.

klik voor groot





Nadat ik een groot stuk van de route door velden en langs akkers gelopen heb, kom ik uiteindelijk op een rustig weggetje tussen wat huizen aan. Daar staan leuke vrolijke bloemetjes.

klik voor groot



Als ik op de kaart kijk, blijk ik na het laatste huis weer het veld in te moeten. Dat lukt gelukkig goed en we gaan weer door een veld en door een heg. Ik ben verrast dat het allemaal redelijk goed te vinden is.

klik voor groot





Overigens ben ik erg blij dat het veld droog is, want vandaag loop ik op de Kinvara 4. De zolen van de Kinvara 3 bleken echt totaal versleten te zijn, en in haast bestelde ik dus snel een nieuw paar. Kinvara 3 en Kinvara 4, maar uiteindelijk koos ik dus toch op om pad te gaan met de Kinvara 4. Nummer 3 gaat dus maandag weer retour. Die waren hier in de UK idioot goedkoop.

Maar de schoenen lopen heerlijk, ook al loopt op dit terrein natuurlijk alles super lekker. Zulke loopjes zijn een soort fartlek training, want waar je sneller kunt lopen, loop je snel en waar je moet klimmen of stumperen, gaat het langzamer. Maar genieten doe ik dus volop!

Uiteindelijk komen woef en ik aan op een punt waar 2 public bridleways kruisen en moet ik naar links. Makkie denk ik nog. Er is een duidelijk pad naar links en ik maak een foto van woef met een machine op de achtergrond.

klik voor groot



Maar al lopende, bedenk ik dat ik had gelezen dat ik na de kruising uphill zou moeten en moest richten op de linkerhoek van het veld aan het einde. Uphill? Ik ga helemaal niet uphill. Ik stop en pak de navigatie erbij. Ik heb bij de start aangegeven dat ik de route wil opnemen en ik vergelijk mijn plaatje met dat van de kaart. Nee hoor, ik ga echt verkeerd en we gaan weer terug naar het gat in de heg met de kruising.

Daar zie ik - als ik echt goed kijk - inderdaad dwars door het veld een smal pad uphill. Aha! Daar moet ik dus heen.

klik voor groot









Als we aan het einde van het veld komen, zie ik een hekje en weet ik dat ik goed zit. Grappig genoeg is het volgende veld ook weer onduidelijk omdat er nauwelijks iets van een pad te zien is. Maar kijkend op de navigatie zie ik dat mijn route aardige klopt. Ook kan je goed zien waar ik verkeerd liep. Ik ben erg blij met het ding, want alle 3 keren dat ik de navigatie nu bij me heb, heb ik er baat van gehad.

klik voor groot





Het is ook hier weer ontzettend mooi met vergezichten die steeds mooier worden als het zonnetje zich even laat zien. De temperatuur is ook heerlijk om te lopen.

Uiteindelijk kom ik boven de 'hill' aan, kijk nog eens om me heen en begin aan het laatste stukje. Langs een boerderij, over een hek en dan naar beneden. Daar zijn wat ponds aangelegd en er wordt druk gevist. Het is mooi om te zien en ook wel apart. Het stukje grasland is heerlijk snel om op te rennen en we denderen naar beneden richting Belchford waar de start was van deze route.

klik voor groot





Na 8,5 km komt er een einde aan deze prachtige route. Ik ben echt nog lang niet uitgelopen en uitgekeken hier. We moeten nog een strandronde doen en nog meer ontdekken. Eerst nu zondag even de lange run!

Gegevens:

* totaal: 8,5 km
* temp: 17 graden - zonnig
* HR niet gemeten



september 150 km - 2013 totaal 1.458 km

gepost door Max op 10:05 PM


Dinsdag, 24 September 2013

24.09.2013 - lincolnshire - 12 km

Rondje nummer 2 alweer hier in Lincs. Het is echt prachtig hier door alle hoogteverschillen. We boffen ook enorm met het weer, want het is zonnig en warm. Vandaag is het aanvankelijk mistig, maar de temperatuur is heerlijk en ik ga vol goede moed op pad. Het zonnetje zal straks vast en zeker wel weer tevoorschijn komen, dus dan maar vast op weg. We hebben een route gekozen uit een kaartje: 'in the footsteps of the roman legions'. Deels ken ik de route, want bij het meertje van Salmonby was ik al eens, en ik fietste al eens over de Roman Way (waar ik toen een lekke band reed). Maar omdat de route 7 miles is, wil ik ergens afsnijden zodat het niet weer 12 km zal worden. De navigatie zal me daar bij kunnen helpen.

S. loopt even met me mee naar het hekje, omdat we niet zeker weten of daar de start is. Woeffie moet ik over het hekje tillen en deze keer snapt ze niet dat ze haar pootjes op het stapje moet zetten, dus kukelt ze zomaar over het hekje heen. Gossie toch. Aan de andere kant staan koeien nieuwsgierig te kijken naar het bruine kalfje. Ik zwaai naar S. en vervolg mijn weg over het veld tussen de koeien door.

klik voor groot







Totaal moest ik drie keer woeffie optillen over een hekje, maar bij hekje nummer 3 snapte ze weer wat de bedoeling was en ging het goed. Bij hekje nummer 2 vond ze het natuurlijk eng na de ervaring bij hekje 1 waar ze bijna overheen viel.

klik voor groot



Het liep allemaal niet super makkelijk zo langs de akkers met de overhangende takken met stekels en alle gaten en kuilen maar leuk was het wel. Overigens ook prima te vinden.

klik voor groot



Ik herkende toch wel delen van de route, maar heb geen idee meer hoe ik de vorige keer gelopen ben. Ik herkende echter wel weer het hekje richting het meertje bij Salmonby en wist dat ik daar de vorige keer had lopen dwalen naar de uitgang. Lekker knullig. Deze keer pakte ik de navigatie erbij, en zo kon ik zien welke kant ik op moest.

klik voor groot





Na het meertje langs een prachtig huis de weg op en het dorpje uit. Stukje over de weg is ook wel even lekker om te lopen en woeffie loopt braaf met me mee aan haar riempje. Ergens zullen we weer rechtsaf een veld inslaan. Toen ik daar stond, heb ik ook de navigatie gebruikt om te kijken waar ik heen moest en dat was super makkelijk. Er waren namelijk twee paden getrokken, die allebei een andere kant opliepen. Maar met de navigatie was het erg gemakkelijk te zien waar ik heen moest. Na het veld weer een klein stukje over de weg, en rechtsaf een veld op richting een ander meertje.

klik voor groot



Het was prachtig om te zien allemaal en ik genoot volop. Het loopt overigens ook een stuk rustiger als je weet waar je heen moet en je een goede kaart hebt met navigatie.

Verder liepen we, het dorpje Tetford uit en waar de weg naar rechts zou buigen, zouden we naar links moeten de velden weer in, de Roman Way op. dat was makkelijk te vinden en al snel hobbelden we over de weg waar ik twee jaar geleden lek reed met de fiets.

klik voor groot







Stukje met stenen, stukje gras, stukje akker eigenlijk van alles wat. Ik herinner me nog dat ik over het stuk gras uiteindelijk toch ben gaan fietsen met mijn totaal lekke band. Het was namelijk nog een heel eind toen en het werd al schemerig. Niet echt een plek om alleen in het donker overheen te scharrelen. Wel grappig om weer terug te zien en gelukkig kon ik nu niet lek rijden zo met mijn eigen benenwagen.

Helaas miste ik de afslag om af te snijden (weet ik nu). Inderdaad was daar een pad waar ik linksaf had gekund, maar ik liep lekker door en dacht dus bij de boerderij de weg op te kunnen en zo snel linksaf te kunnen slaan terug naar het huisje.

De boerderij zag ik inderdaad en ik besloot over het terrein te lopen om wat af te snijden naar de weg. De route ging rechtsaf. Vreemd genoeg zag ik op de oprit van de boerderij alsnog een bord met een blaadje (de bewegwijzering van de route die ik liep, maar die zeer slecht aangegeven stond) en snapte al niet goed wat dat blaadje daar deed. Ik sloeg dus linksaf, liep met woef over de weg en.... kwam ineens bij Belchford uit!

klik voor groot



Ik snapte er geen biet van, want toen ik op het kaartje keek, realiseerde ik me dus dat ik gewoon de hele route aan het lopen was en dus niks had afgesneden. Ik zette de garmin aan op 'terug naar locatie' om te kijken hoe ver het was en ik zag dat het nog een paar kilometer zou zijn. Hum. Nou ja, ook best. Uiteindelijk ben ik dus niet de route gelopen door het veld terug, want dat deed ik eergisteren ook al (deel van de Viking way) maar besloot over de weg terug te lopen, ook al zou dat een aardige klim zijn.

Maar tot mijn verbazing kon ik het hele stuk gewoon opsukkelen zonder te stoppen. Wat een mooi uitzicht!

klik voor groot



Zo kwam er na ruim 12 km een einde aan dit tweede rondje. Niet de bedoeling om zo ver te lopen vandaag, maar wel erg lekker. Inmiddels was de zon volop aan schijnen en de hele middag hebben we heerlijk in de tuin geluierd.

Het is en blijft een geweldige plek hier met talloze mogelijkheden om te lopen. Twee jaar geleden vond ik dat al erg bijzonder al die paden overal waar je kunt lopen, en dit jaar is het nog leuker met woef erbij. om maar op met rondje 3. Het is echt jammer dat ik een beetje moet inhouden qua afstand vanwege de route van zondag, maar aangezien dat een training is, zal het allemaal wel loslopen. Ik hoop ook dat ik volgende week gewoon lekker kan doorlopen hier om nog meer te ontdekken. Ik ben nog lang niet klaar!!

Gegevens:

* totaal: 12 km
* temp: 21 graden - zonnig
* HR niet gemeten



september 142 km - 2013 totaal 1.450 km

gepost door Max op 05:55 PM


Zondag, 22 September 2013

22.09.2013 - assignment 14: lincolnshire - 12 km


Vandaag mijn eerste rondje hier in Lincs. Twee jaar geleden waren we hier ook al, toen zonder woef, omdat zij haar puppies had. Ik liep hier toen de eerste HM in Nottingham op een zonovergoten dag. Helaas lijkt het dit jaar ook erg warm te worden. Het kwik wees ruim boven de 23 graden aan tijdens het lopen. Totaal onverwacht natuurlijk. Wel erg fijn om lekker te lopen en te genieten van de omgeving maar zondag mag het wel wat minder!

Voor het eerst liep ik niet alleen met de route op de garmin 910XT maar had ik ook navigatie bij me met de route al ingetekend. Vol goede moed ging dus op pad, gewapend met deze gadgets en mijn nieuwe cameraatje. Meteen liep het al anders, want de navigatie snapte niet wat ik wilde (namelijk gewoon van begin tot eindpunt lopen) en toen ik de eerste foto gemaakt had, bleek er nog gel in mijn rugzak zakje te zitten dat mijn camera vies had gemaakt.

klik voor groot



Toen de navigatie ook nog vast liep, besloot ik eerst maar weer even terug te gaan voor een hoesje om de camera. Tegen de tijd dat ik bij het huisje terug kwam, had ik de navigatie ook weer aan de praat.
Nogmaals proberen dan maar en al snel hobbelden woef en ik de goede richting op. Uiteindelijk snapte de navigatie ook waar ik heen wilde en liep ik keurig op de groene streep. Ik herkende het natuurlijk ook van vorige keer, dus dit was een mooie test. Wat was het weer mooi!

klik voor groot











De navigatie piepte iedere keer zachtjes als we een bochtje moesten maken of ergens een afslagje moesten maken. Niet slecht en het klopte ook prima. Verder en verder liepen we en het uitzicht was echt prachtig. Het was alleen erg warm en de tong van woeffie hing zowat op de grond. Af en toe kreeg ze wat water uit mijn rugzak.

klik voor groot





Nadat we een akker waren overgestoken, hobbelden we weer langs een grote heg een beetje omhoog zodat we bij de weg uit zouden komen richting Belchford. In Belchford is een lekkere Inn, de Blue Bell inn en vanaf daar loopt ook nog een mooie route die ik wil proberen. Deels loopt die route over het Viking pad.

klik voor groot



Vreemd genoeg zet ik blijkbaar ineens een setting aan op de camera die van een foto een waterverf schilderij maakt, maar gelukkig heb ik dat snel in de gaten, en kan ik de settings weer terugzetten. Leermomentje dus.

Ik geniet met volle teugen en ik hobbel met woef even aan de riem naar beneden over de weg richting het dorpje. Daar aangekomen slaan we rechtsaf tussen de huizen door om weer op het Viking pad te komen. Stukje verhard, door een hekje en daarna weer door de velden.

klik voor groot



Alle routes staan hier in principe heel goed aangegeven met pijltjes en plaatjes, maar soms is het toch even zoeken in een open veld.

klik voor groot





Aan het einde van de Viking Way (die 146 miles lang is als hele route) kom ik weer terug in het dorpje Fulletby. Ik besluit de hond even terug te brengen naar huis omdat ze het blijkbaar erg warm heeft. Op die manier kan ik het rondje nog even afmaken met de laatste 4 km zonder me zorgen te hoeven maken om haar.

Ik loop dus weer de weg op, sla rechtsaf het dorpje uit en hou links aan om bij een boerderij te komen waar ik over het terrein zal gaan lopen. Hier loopt de Viking way overigens ook weer overheen, maar ik sla ergens linksaf een private road op, om weer terug te kunnen naar Fulletby. Ik ben op zich wel benieuwd waar ik uit zou komen als ik netjes het pad door zou lopen, maar voor deze keer is dat veel te lang en te warm. Volgende keer, maar ik wil hier nog zoveel routes lopen! De Roman Way wil ik ook nog doen. daar kreeg ik vorige keer met de fiets een lekke band en dat was niet echt prettig tegen het begin van de avond. Maar om te lopen lijkt dat ook wel leuk, dus die route moet ik nog even uitrekenen.

Maar al snel liep ik weer langs de boerderij, sloeg linksaf en zag in het veld metalen vossen staan die ronddraaiden in de wind. Ben benieuwd tegen welke dieren die dingen daar staan. Tijdens het lopen bloog een enorme buizerd over me heen. Machtig gezicht!

klik voor groot



Ik zag ook nog wat bramen en heb daar nog wat van opgegeten. Lekker!

klik voor groot



Uiteindelijk kwam ik na het stenenpad (zonder grouses deze keer) weer op de gewone weg en kon ik teruglopen naar Fulletby. De handgeschilderde borden die overal bij de dorpjes hier staan, zijn erg leuk om te zien.

klik voor groot



Na 12 km (plus ruim 1 km bij de valse start aan het begin van de route) ben ik weer thuis. De thermometer wijst inmiddels 25 graden aan en het is best warm. De rest van de dag luieren we wat in de tuin en in de middag ga ik naar Mark die me prima behandelt voor de pijn in mijn rug en been.

Gegevens:

* totaal: 12 km
* temp: 25 graden - zonnig
* HR niet gemeten



september 130 km - 2013 totaal 1.438 km

gepost door Max op 08:25 PM


Donderdag, 19 September 2013

19.09.2013 - hitland - 6,5 km

Vandaag begon mijn rondje een beetje vreemd. Ik was niet alleen moe, maar voelde me ook enorm opgeblazen. Toen ik me omkleedde, voelde mijn tight strak en vroeg ik me af hoe ik in hemelsnaam zo ineens een worstje geworden was. Merkwaardig. Maar goed, ik wilde toch op pad, dus dan maar als worstje.

Toen ik uit de auto stapte, viel mijn oog op mijn knie waar ineens geen klein gaatje te zien was. Verrek, ik had een S tight aangetrokken in plaats van de normale M. Nou zit die S tight op zich ook wel OK, maar als je je niet realiseert dat je een kleinere maat aanhebt, begin je toch even te twijfelen aan je eigen Michelinmannetje gehalte.

Het regende ook deze keer weer, en ik was wederom blij met de rain sleeves. Prima koop, heeft het geld al lang opgebracht.
Ik had eigenlijk geen idee wat ik wilde lopen vandaag. Eigenlijk niks, maar dan in ieder geval rustig aan, op weg naar de reis morgen en de langere loop komend weekend. Ik ben ook ontzettend moe, dus het zouden op zich een beetje junk miles worden vandaag.

Rustig gestart en het valt me op dat ik dan maar heel slecht op gang kom. Ik blijf dan hangen in een soort slow motion run. Na 2000 mtr had ik dat dus wel gezien, want het was langzaam maar hartstikke vermoeiend. Zo dus niet verder dan maar. Dan maar een intermezzo wat sneller en ik ging lekker op weg om vervolgens vast te lopen op drie honden die keihard blaffend op me af kwamen rennen. Hup weg tijd en ik klok af op een schamele 5.27 min/km op deze lap. Jammer maar helaas, tegen die honden kan ik weinig doen. Even 100 mtr pauze dan maar en omdraaien om nog eens te proberen zonder die honden. Deze keer ging het beter want ondanks de harde tegenwind liep ik nu op 5.07 min/km dus dat was alweer wat sneller. Weer 100 mtr pauze en daarna rustig tegen de harde wind in terug gehobbeld op 6 min/km.

Het was weliswaar kort, maar toch wel leuk op deze manier. Nu alles inpakken voor de trip morgen. De routes zijn naar de Garmin geladen en geprint, de navigatie is ook klaar voor de UK. Alleen nog even controleren of de andere laptop ook wil communiceren met de Garmin(s) en dan is dat ook weer klaar.

Op naar de volgende run.

Gegevens:

* totaal 6,5 km
* temp 14 - regen
* HF niet gemeten



september 117 km - 2013 totaal 1.425 km

gepost door Max op 07:47 PM


Dinsdag, 17 September 2013

17.09.2013 - hitland - 9 km

Vandaag in de stromende regen een heerlijk rondje getraind. Het was aardig koud, ik had mijn rain sleeves aan met daaroverheen een heel dun jackje vanwege de wind en onder mijn petje een buff lekker over mijn oren. Dat voelde eigenlijk heel lekker. Ik heb nu geen zin om kou te vatten met dit vreemde weer. Maar het bleek allemaal een juiste keuze. Mijn training vandaag bestond uit een mix van 2000 RWR op tempo - 2000 (RWR rustiger) -1000 (tempo) - 100 - 200 - 1000 fartlek. Een prima training en bovendien erg leuk, de tijd vloog voorbij en ik was maar net voor het donker weer bij de auto. Kom maar op met de volgende run! Wel nog even 'heel' blijven de komende 10 dagen zodat ik gewoon lekker kan lopen volgend weekend.

Gegevens:

* totaal 9 km
* temp 10 - regen
* HF niet gemeten



september 111 km - 2013 totaal 1.419 km

gepost door Max op 08:48 PM


Zondag, 15 September 2013

15.09.2013 - assignment 13: 12x800 mtr - totaal 18 km

Vandaag niet mijn favoriete training gezien het weer en de vorige keer. Enkele weken geleden kon ik immers de 10x800 niet volmaken vanwege de warmte en maakte ik de laatste 2 laps af met een 400-tje. De keer daarvoor had ik eerst een valse start en brak ik de training af, om de dag daarna alsnog de hele training te volbrengen. Vandaag moest het dus gebeuren: gewoon de hele training afmaken. Ik besloot dus het tempo relatief rustig te houden en dat moest ook wel gezien de harde wind die ik steeds op de terugweg had. Dat loopt dus niet erg lekker, want op de heenweg moet je je dan als het ware 'inhouden' terwijl je op de terugweg tegen de wind in moet vechten. Dat vermoeit eigenlijk dubbel. Terwijl ik zit te tikken, vraag ik me af waarom ik niet dwars op de wind ben gaan lopen, zoals ik toevallig ook de vorige keer met de 12x800 training (in maart) deed. Wat achterlijk eigenlijk. Overigens was het toen maar 2 graden en dat is voor mij een stuk lekkerder dan vandaag met een warm zonnetje er ook nog eens bij. Wat had ik een droge bek halverwege! Ook raakte de brandstoftank langzaam wel leeg omdat ik zo laat begonnen was vandaag.

Nou ja, hoe het ook zij, de training heb ik deze keer wel gewoon volbracht, zij het net iets langzamer dan gehoopt maar wel redelijk constant. Dat is alweer iets. Volgend weekend nog een 12 km duurloopje en de week daarna moet het dan maar gebeuren. Ik ben benieuwd. Deze trainingsweken hebben voor het eerst zowel uitbreiding van de duur als tempolopen gecombineerd en dat is best zwaar eigenlijk. Maar goed, al doende leert.

Gegevens:

* totaal 18,4 km
* temp 17 - harde wind
* HF niet gemeten



september 102 km - 2013 totaal 1.410 km

gepost door Max op 03:47 PM


Donderdag, 12 September 2013

12.09.2013 - hitland - 8 km

Vandaag een rustig rondje ongeveer op M tempo. Metronoom uiteindelijk op 169 (effectief 170 stap) en dat voelt het makkelijkste qua ademhaling op dit langzame tempo.

Onderweg genoten van de natuur. Het begon al met een halfwas fuutje dat enorm aan het zeuren was bij zijn moeder om eten. Echt een zeurjong. Ik hoorde moeder in gedachten 'rot op' zeggen. Daarna liep ik krijgertje te spelen met een torenvalkje die steeds net voor me uit bleef bidden. Kennelijk zat er een muisje ergens waar ik aan het lopen was. Maar toen woeffie versnelde, koos de torenvalk er toch voor om wat hoger te gaan vliegen en verder weg te gaan. Overigens zat het valkje op een paaltje te wachten toen ik weer terugkwam. Altijd weer een kadootje onderweg.

Komend weekend weer een 800-tjes serie. Ben benieuwd hoe dat gaat, want de vorige keer heb ik de 9e en de 10e verkort tot 400-tjes. Maar het koele weer is ingezet en dat is dus heerlijk lopen. Op naar de volgende training dan maar.

Gegevens:

* totaal 8 km
* temp 17
* HF niet gemeten



september 84 km - 2013 totaal 1.380 km

gepost door Max op 10:06 PM


Dinsdag, 10 September 2013

10.09.2013 - hitland - 9,5 km

Vandaag weer het eerste rondje na de 39 km afgelopen zaterdag. Gisteren de hele dag staan schilderen in huis en toen was het eigenlijk al te donker om nog te gaan, Vandaag dus maar een rondje. Het weer is ineens omgeslagen. Het is koud en het regent pijpenstelen. Ik vind het niet erg, maar ik moet wel even nadenken wat ik aan zal trekken vandaag. Ik kies voor mijn lekkere waterdichte armen, toch alleen een korte mouwen shirt (ik heb immers de armen aan) met daaronder een lekker hemd dicht tegen mijn lichaam. Dat zit heerlijk en ik heb het geen moment koud gehad. Na het lopen direct de armen uit en dat voelt dan erg fijn. Ik vind de compressie op mijn armen uberhaupt prettig lopen. Met het petje op merkte ik niet eens dat het zo regende eigenlijk en ik startte even met droog weer, dus dat scheelt ook.

Ik was benieuwd of ik ergens last van zou hebben na de vreemde lange training van afgelopen weekend waar ik na de schoenenwissel ineens nauwelijks meer uit de voeten kon. Maar ik voelde helemaal niets nada noppes. Sterker nog, ik heb deze keer ook totaal geen spierpijn gehad na de lange training. Niet de dag erna, niet twee dagen erna gewoon helemaal niets. Dat doet me erg goed eigenlijk.

Vandaag dus een afwisselende training gedaan. Deels RWR rustig, deels RWR snel en een ronde zonder RWR op gemiddeld tempo. Grappig genoeg is de RWR met de kortste ratio ook de snelste ronde geweest. Dat blijft toch een merkwaardig iets.

Hoe het ook zij, ik kan het nog! Lekkere training en tevreden. Nu eerst droog worden en weer verder met schilderen.

Gegevens:

* totaal 9,5 km
* temp 13 - regen en wind
* HF niet gemeten



september 76 km - 2013 totaal 1.372 km

gepost door Max op 06:22 PM


Zaterdag, 07 September 2013

07.09.2013 - assignment 12: rottemeren - 42 km - totaal 39 km

Van te voren wist ik al dat ik vandaag geen 42 zou gaan lopen. Ik vind het namelijk op dit moment veel te veel, want het zou dan de zoveelste 40-er worden. Dat leek me niet nodig, en bovendien niet verstandig. Mijn rug is en blijft op dit moment een vervelend punt en ik heb gewoon geen zin om op dit moment in de training toch teveel te doen. Helaas kon ik van te voren dit niet overleggen met de trainer, dus besloot ik te gaan voor een afstand rond de 35, en als het goed zou gaan weer wat langer, zoals de vorige keer, 3 weken geleden.

Vol goede moed gingen we dus rond 5.45 uur op pad richting de Rottemeren. Aanzienlijk later dan de vorige keer, toen we rond 5.15 al startten, maar het nog aardedonker was. Vandaag was het ook nog donker bij de start, maar door de verlichte hemel vanwege de kassen die inmiddels ook alweer verlicht zijn, was het prima te doen. Al snel kwam een andere loper ons tegemoet. Ook vroeg begonnen blijkbaar!

Het begin liep lekker. Woef was erg aan het rommelen met alle konijnen die lekker in het donker aan het hopsen waren en ik moest haar een aantal keren tot de orde roepen. Het is immers niet handig als ze keihard gaat rennen aan het begin van een run! Vandaag zou ze ook weer rond de 17 km lekker meehobbelen.

We liepen langs de molens en langzaam kwam de zon en beetje op. Gelukkig een bewolkte dag, dus erg warm zou het niet worden. Daar had ik tenminste op gegokt en ik hoopte maar dat het droog zou blijven.
Al snel hobbelden we het bruggetje alweer op richting de startplaats bij het sportcentrum. Inmiddels moest ik onzettend nodig naar het toilet. Al vanaf het eerste moment, maar de situatie werd toch wel wat nijpender. Grrrrr. Er was nog niets open natuurlijk, maar ineens bedacht ik dat het sportcentrum/caravanpark misschien wel al bemand zou zijn. Dat gaf me wat moed en snel hobbelden we richting het sportpark. Een gelletje of water hoefde ik al lang niet meer, en zo rommelde ik de eerste 10,5 km door. Toen ik bij het sportcentrum kwam, brandde er al licht. De deuren waren echter gesloten! Gelukkig was het meisje van de balie aardig genoeg om me toch binnen te laten. Wat een opluchting. Toen ik weer naar buiten stapte, stonden er al allemaal mensen te wachten totdat de boel open ging. Maar dit moet ik dus zien te voorkomen. Ik heb hier eigenlijk nooit last van normaal.

klik voor groot





Enfin, dit soort oponthoud is niks voor mij, ik ben het ook niet zo gewend om echt van de route af te gaan tijdens een lange loop. Het kostte me dus ook weer even moeite om in een lekker ritme te komen, maar gaandeweg werd dat wel wat beter. Hoewel.... woef bleef een beetje rommelen en trutten. Beetje achter me lopen, hard hijgen, kijken, nog harder hijgen, etc. Heel onplezierig eigenlijk. Raar beest. Moe was ze niet, want ineens zag ze iets (ik niet) en ging haar koppie omhoog, oortjes scherp en danste ze voor me uit. Grrrr daar trap ik dus voortaan niet meer in!

klik voor groot



Maar na 17 km vond ik het welletjes voor haar, en heeft S. haar weer naar huis gebracht. Ik zou eerst nog een langere ronde bij de roeibanen doen, zodat ik niet al te vaak om het meer heen zou hoeven met die schuin aflopende paden. Toen ik net weer bij het begin kwam, was S. ook weer terug en fietste hij de brug over, op weg naar mij. Ik vertelde dat ik wel even schoenen wilde wisselen, omdat ik last had van die blauwe nagels die ik had opgelopen tijdens de vorige lange ronde.

En dat was bijna het begin van het einde.

Zodra ik wegliep op de andere schoenen, leek het alsof mijn voeten verkeerd stonden. Alsof ik op ijzers liep. Wat gek! Blijkbaar merk je direct dat je voeten anders in een bepaalde schoen 'staan' als je een tijd hebt gelopen. Ik ging ervan uit dat het wel bij zou trekken, maar daar vergiste ik me in. Ik heb al last van mijn rug, maar met lopen gaat dat eigenlijk heel goed. Nu dus niet na de wissel, want ineens stortte de hele blokkentoren in elkaar. S. bood aan om de andere schoenen maar weer uit de auto te halen terwijl ik probeerde voort te strompelen. Nou graag dan toch maar die andere weer proberen. Maar toen ik dacht verder te kunnen lopen, kwam ik bedrogen uit. Niks daarvan. Ik stopte en vroeg me af wat ik zou doen. Even zwaaien met mijn benen dan maar en dat hielp wel wat. Ik besloot terug te keren, zodat ik in ieder geval weer bij de auto uit zou komen en zou kunnen besluiten wat ik nu moest doen. De metronoom ging aan op hoge cadans en ik maakte gewoon kleine dribbelpasjes om toch een beetje vooruit te komen. Au! Al snel kwam S. weer aanfietsen met de andere schoenen. Gauw weer omruilen dan maar. Voorzichtig proberen en ja! Dat voelde alweer beter, hoewel het duidelijk was dat de blokkentoren (enkel, knie, heup, schouder) totaal uit balans stond.

Maar langzamerhand voelde alles weer beter, en dus besloten we tot een tweede lange ronde langs de roeibanen. Dat zou de teller in ieder geval rond de 31 brengen. Zo gezegd zo gedaan. Na dit rondje even snel gerekend met welk extra rondje we een beetje zouden uitkomen qua afstand en uiteindelijk besloten tot een laatste korte ronde rond de roeibaan. Heerlijke rechte weg zonder aflopende paden. Beetje saai, rechte weg, ene kant op windje mee, andere kant op weer windje tegen. Maar het liep allemaal prima.

Grappig genoeg kwamen we tot drie keer toe de man tegen die we in het donker ook hadden gezien. Toen ik van een afstandje riep wat hij aan het lopen was, zei hij... 'euh ongeveer 160 km'. Watte? S. had het ook echt zo verstaan, maar begrijpen doe ik het niet. Was die man in zijn uppie zoiets aan het lopen? Ben dan benieuwd waar zijn verzorgingspunten waren, en waarom hij geen aardige ronde had gekozen dan. Kortom, ik snapte het niet.

In ieder geval zat de ronde er weer op voor vandaag. Niet verkeerd op zich maar toch was dit een rare ronde. Ik ben verrast door het gedoe met de schoenen. Daar moet ik dus even goed naar kijken. Het was natuurlijk anders gelopen als ik meteen gestart was op de andere schoenen, want dit was niet verstandig. Al doende leert. Verder heb ik op verschillende plekken een open, rauwe huid opgelopen van schuurplekken. Nooit eerder gehad natuurlijk, ook zoiets idioots. Wat dat betreft dus niet ongeschonden uit de strijd gekomen.

klik voor groot





Gegevens:

* totaal 39 km
* temp 18
* HF niet gemeten
* cadans 170



september 66 km - 2013 totaal 1.362 km

gepost door Max op 10:23 PM


Donderdag, 05 September 2013

05.09.2013 - hitland - 6 km

Voor me huppelt woef vrolijk. Ik kijk naar haar vacht die in het laatste zonnetje glanst. Haar blije oordracht, haar wapperende staart en ik hoor haar hijgen. Af en toe kijkt ze om. Rechts van me staan koeien loom in de wei te grazen. Ik hoor de kaken malen en ik hoor het gras met hun grote tong uit de grond getrokken worden. Verder is het stil. Op de IJssel hoor ik een bootje scheuren en af en toe schettert een harde lach over de dijk. Watersporters die plezier hebben op deze buitengewoon warme dag. Op mijn horloge zie ik niets. Twee lege velden, want ik heb geen HF meter om en ook geen footpod. Heerlijk rustig. Ik zie het wel als ik thuis ben. Ik loop naar rechts, evenwijdig aan de dijk en zie dat het paartje ooievaars op het nest staat. Geweldig gezicht, ook al zie ik door het licht vooral hun silhouet. Als ik nog een bochtje maak, zie ik de grote rode ondergaande zon schuin achter het ooievaarsnest ondergaan. Wat een geweldig gezicht. Een pad brult nog wat in het water. Woef hijgt nog wat harder maar heeft het nog steeds naar haar zin.

Ik loop de zon bijna tegemoet en als ik weer op het fietspad kom, is de zon bijna onder. Er staat iemand een foto te maken en ik groet en zeg dat we boffen met de prachtige zonsondergang. Wat een avond! Rechts van me vliegt een roofvogel over het weiland.

Als ik linksaf sla, zie ik twee dames met paardjes aankomen. Twee volwassen paardjes met twee veulentjes. Eentje is pas een maandje oud hoor ik in het voorbijgaan. Wat een schatje met die vlekken. Ik glimlach en loop door.

Samen met woef loop ik richting de dijk en ik besluit toch maar over de dijk te lopen, ook al heb ik de riem vergeten. Ze huppelt keurig naast me mee aan de knie maar heeft het duidelijk wel erg warm inmiddels. Ik besluit het tempo iets terug te draaien en moedig haar aan. Ze vindt er ineens niks meer aan zo over de dijk maar we komen al snel weer in het natuurgebied waar we het rondje afmaken. De duisternis valt inmiddels langzaam in. Ik hoor nog een rover krijsen maar zie hem niet. Het klinkt best sinister zo, maar ik ken alle geluiden inmiddels wel.

Als ik bij de auto ben, ontmoet ik nog een man met een prachtige hond. De man had getraind voor de Roparun maar was geblesseerd geraakt. Nu fietste hij vooral met de hond en liep nog twee keer per week een stukje. We mijmerden samen wat over de mooie avond en hoe lekker het lopen toch is.

Enige minpuntje vanavond was de zware, onfrisse lucht maar het was verder een genietrondje. Erg kort omdat het al zo snel donker was, maar toch lekker gelopen.

Terwijl ik dit tik, hoor ik een hele diepe zucht naast me. Woef heeft haar buikje rond gegeten na de run en ligt nu heerlijk te slapen. Kopje hangt over de rand van het hondenbed. Ze is ver weg. Misschien droomt ze nog wat na over het rondje. Dat ga ik ook nu maar doen. Op naar een volgende run in de natuur.

Gegevens:

* totaal 6 km
* temp 28
* HF niet gemeten
* cadans niet gemeten



september 27 km - 2013 totaal 1.353 km

gepost door Max op 09:24 PM


Dinsdag, 03 September 2013

03.09.2013 - preuswald aken - 7,5 km

Vandaag een rondje tussendoor in Aken. Ik had niet zoveel tijd maar wilde toch voor vertrek nog even lopen en dat was heerlijk. Het is en blijft een lastig stukje bos met die klimmetjes overal, maar al doende leert, zullen we maar zeggen.

Het eerste stuk is wel redelijk OK ook al gaat het uiteindelijk eventjes omhoog. Daarna rechtsaf richting het spoor. Tussendoor even een raar pad afgehobbeld waar je echt moet opletten, een trappetje af en dan een pad met veel stenen. Deze keer was het allemaal helemaal droog. Vorige keer liep hier een soort bergbeekje over de stenen. Dat was ook weer eens iets anders.

klik voor groot



Daarna loop je op asfalt, en ondanks de namiddag was dat erg warm zo met de zon pal in mijn gezicht. Maar mooi was het wel. Ook redelijk uitdagend, want dat stuk weg loopt ook een beetje omhoog. Ik heb het gewoon 'gehaald' maar toen ik boven kwam en de luchtballonnen zag, heb ik toch even een kiekje gemaakt, want dat zo mooi om te zien!

klik voor groot



Na de foto even lekker naar beneden rennen, en linksaf het bos weer in. Ik hoorde al getik op de sporen en al snel denderde er een trein voorbij. Dat gebeurt niet zo vaak als ik er loop, en gelukkig gaf woef geen kik en schrok er niet van blijkbaar. Braaf. Weer een stukje klimmen en dan kom je uit op de vijfsprong waar je kunt kiezen uit terug, klimmmen, of klimmen.

klik voor groot



Ik heb alle wegen inmiddels genomen de afgelopen keren en besloot vandaag naar rechts te lopen en dan gewoon de eerste weg weer naar links af te slaan. De laatste keer dat ik hier liep, nam ik de tweede weg om op een een of ander geitenpad te komen dat heel erg steil was. Voor nu dus even niet.

Grappig genoeg haalde ik het wel naar boven, maar zag ik een mountainbiker toch aan het einde afstappen om het laatste stukje te lopen. Ik snap dat wel, want met de fiets lijkt me dat erg lastig zeker als je niet veel vaart hebt of op verkeerd verzet rijdt. Daarna was de man natuurlijk in geen velden of wegen meer te bekennen toen ik weer ging lopen.

Bovengekomen naar links en toch maar meteen weer terug naar huis in plaats van het rondje Belgie erachteraan. Te weinig tijd, komt een volgende keer wel weer.

Het is natuurlijk heerlijk terug lopen zo lekker heuvelafwaarts en we waren dus ook snel weer beneden. Fijn rondje, op naar de volgende dan maar weer.

Gegevens:

* totaal 7,5 km
* temp 22





september 21 km - 2013 totaal 1.347 km

gepost door Max op 11:28 PM


Zondag, 01 September 2013

01.09.2013 - assignment 11: 12 km + MM - totaal 13,5 km

Vanavond toch nog aan het einde van de dag gestart met deze training. Na een vermoeiende vrijdag en een vermoeiende zondag. Maar ik wilde in ieder geval even lopen en ook niet het weekend assignment te ver naar de lange duurloop van komend weekend schuiven. Dus toch maar proberen dan en dat viel niet mee. Ik merkte al meteen dat ik stijf en stram was en dat het allemaal moeizaam ging aan het begin. Dat knapte wel op naarmate ik langer ging inlopen, maar uiteindelijk had ik er al ruim 6 km opzitten met versnellingen (4x 2 min) voordat ik uberhaupt aan de MM begon. Dat was dus ook al vrij vermoeiend en dat merkte ik dus duidelijk toen ik eindelijk de MM ging lopen. Dat ging niet best.

De eerste 2 laps gingen nog wel maar toen heb ik alsnog even een paar stappen ertussen gezet, en dat deed ik ook na de derde lap en zo zakte mijn tijd dus enorm terug. Jammer maar helaas:
Eindtijd lag voor deze MM lager dan de vorige keer. Opvallend was het verschil in cadans. Vorige keer zonder metronoom op een veel te lage 166, nu met metronoom op 178. Ai... ergens tussenin is natuurlijk beter op dit moment. Volgens mij moet ik helemaal niet met metronoom lopen, alleen als ik merk dat ik echt ga inzakken. Als ik er eens over nadenk, moet ik dit gewoon zien als mislukt experiment, want ik snap eigenlijk niet eens hoe ik zo snel heb kunnen lopen met die metronoom op die cadans. Waarschijnlijk een foutje, want daar loop ik alleen op om te oefenen en niet om deze MM te doen. Ha!

Na de MM heb ik woef weer uit de auto gehaald en de afstand nog volgemaakt. Net voordat het donker werd, was ik weer bij de auto. Inmiddels is het rond 21 uur al echt donker.

Volgende keer weer beter. OP naar de volgende training.

Gegevens:

* totaal 13,5 km
* temp 17



september 14 km - 2013 totaal 1.340 km

gepost door Max op 09:39 PM