Runpower





Januari 2016
ZMDWDVZ
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31      


Reviews, health & food



Archief (alle berichten)

Archief (per maand)

Augustus 2016
Juli 2016
Juni 2016
Mei 2016
April 2016
Maart 2016
Februari 2016
Januari 2016
December 2015
November 2015
Oktober 2015
September 2015
Augustus 2015
Juli 2015
Juni 2015
Mei 2015
April 2015
Maart 2015
Februari 2015
Januari 2015
December 2014
November 2014
Oktober 2014
September 2014
Augustus 2014
Juli 2014
Juni 2014
Mei 2014
April 2014
Maart 2014
Februari 2014
Januari 2014
December 2013
November 2013
Oktober 2013
September 2013
Augustus 2013
Juli 2013
Juni 2013
Mei 2013
April 2013
Maart 2013
Februari 2013
Januari 2013
December 2012
November 2012
Oktober 2012
September 2012
Augustus 2012
Juli 2012
Juni 2012
Mei 2012
April 2012
Maart 2012
Februari 2012
Januari 2012
December 2011
November 2011
Oktober 2011
September 2011
Augustus 2011
Juli 2011
Juni 2011
Mei 2011
April 2011
Maart 2011
Februari 2011
Januari 2011
December 2010
November 2010
Oktober 2010


Reviews gadgets & gear:





Fotoalbum:



Twitter:



Het weer:



Food/Health: Afstanden meten: Loopmuziek: GPS/Garmin: Logs & Info: Evenementen:

wie ben ik?


Temperatuur:

Click for Rotterdam, Netherlands Forecast


Zoeken



waar liep ik?



runs 2011

Zondag, 31 Januari 2016

31.01.2016 - seahouses countryroads - 9 km

Vandaag vertrekt S. weer naar huis dus heb ik weinig tijd voor een run. Maar we besluiten toch om samen nog even op pad te gaan voor een mini rondje dat ook leuk is voor woef. Het is goed weer zonder wind en de temperatuur is goed. We kunnen dus best nog even snel op pad voordat we vertrekken. We willen ook op het strand nog foto's maken van woef die vandaag 10 jaar is geworden!
We kiezen dus voor een rondje naar Shoreston omdat ze daar lekker los kan lopen en dan via de boerderij daar weer terug voor een rondje zoals we normaal ook doen. Zo gezegd zo gedaan en we starten de run. De weg is droog en het loopt allemaal prima.
Natuurlijk komen de paardjes even kijken langs de weg en moet ik die even aaien. Ik doe tenslotte vandaag echt een trut rondje om woef ook lekker te kunnen laten snuffelen dus een aaitje kan er wel van af.

Verderop kiezen we toch voor de weg rechtdoor richting de bunker want de weg naar de farm lijkt modderiger. Eens kijken hoe het veld er nu bij ligt waar ik van de week nog op mijn bek ging in de modder.

klik voor groot



Het veld is eigenlijk alweer opgedroogd op enkele stukjes na die wat modderig zijn maar niks bijzonder dus dit was wel een goede keuze en leuk voor woef.
Daarna slaan we rechtsaf en lopen het wegrondje tegengesteld aan wat we normaal doen. Dat is een heel ander hoogteprofiel dan andersom maar het is allemaal prima. De andere kant op is zwaarder vind ik, deze kant op ga je meer naar beneden en heb je twee echte hellingen. Maar allebei is prima en op deze manier lopen we een kort rondje en dat is goed voor vandaag.

klik voor groot



We maken aan het einde van de weg nog even een foto van de sneeuwklokjes en dan hobbelen we het laatste stukje naar huis. Helaas stoort de Mio (of Garmin) enorm en schiet de hartslag van de keurige zone naar 170 en terug om vervolgens helemaal niet meer terug te lopen. Dan maar uit. Jammer, want dat geeft rare resultaten in de uitlees software natuurlijk. Zal de Mio weer leeg laten lopen en zo resetten. Bij de volgende loop wil ik het wel weer netjes kunnen zien allemaal.

Dit korte runnetje maakt 376 als maand totaal. Niet slecht zo zonder lange run!

Op naar de volgende.

gegevens:

* 9 km
* 4 graden



januari 376 km - 2016 totaal 376 km

gepost door Max op 11:26 PM


Zaterdag, 30 Januari 2016

30.01.2016 - seahouses countryroads (MAF) - 13 km

Vandaag is S. hier gezellig bij me. Het waait nog steeds vanwege storm Gertrude maar de zon schijnt. De voorspelling zegt dat het gaat sneeuwen en regenen maar als wij naar buiten kijken, zien we gewoon een lekker zonnetje. We besluiten dus maar om snel op pad te gaan voor een rondje. Woef blijft thuis. Een wegrondje is niet echt leuk voor haar en door de wind hoort zij niks en ik ook niet en moet ik haar aan de riem houden. Even een rustdagje voor haar lijkt dus heel geschikt.

Snel kleden we ons om voor vertrek en staan buiten in de keiharde wind voor het huisje.... S. gelooft mij maar half als ik zeg dat het tussen de heggen echt wel meevalt.
Het eerste stuk is natuurlijk tegen de wind in en is best even afzien. Tot mijn verrassing is de eerste waterplas natuurlijk nog gewoon op de weg, maar de tweede waar ik gisteren niet langs kon, is totaal verdwenen en dat betekent dus gewoon droge voeten! Een meevaller.

Zodra we rechtsaf slaan zijn we uit de wind. De harde zijwind wordt redelijk goed tegengehouden dor de hoge heggen en al snel krijgen we het warm. Het is echt aangenaam weer om buiten te zijn zo. Zonnetje en prima temperatuur. S. is heel verrast dat het zo lekker buiten is. Al snel zijn we bij de afslag met het mooie uitzicht op het castle en op de Farne Islands.

klik voor groot



Ook het laatste stukje gaat prima. We besluiten dus nog een tweede rondje te doen en dat loopt ook allemaal heerlijk. Even een stukje wind mee en daarna weer lekker genieten.

klik voor groot



Wanneer we op de farm komen, vangen we compleet de wind en worden we bijna weggeblazen. Wat een verschil met ons loopje en echt onvoorstelbaar dat je dus zelfs met deze storm genoeg uit de wind kunt blijven (op het stukje met volle tegenwind na).

Een fijn rondje zo gezellig samen, maar waf is blij om ons weer te zien. Als het weer zo mooi blijft, gaan we vanmiddag lekker met haar bij Craster wandelen.

gegevens:

* 13 km
* 4 graden - harde wind



januari 367 km - 2016 totaal 367 km

gepost door Max op 08:01 PM


Vrijdag, 29 Januari 2016

29.01.2016 - seahouses countryroads - 13 km

Als ik vandaag de gordijnen opentrek schrik ik me rot. Storm Gertrude is lekker bezig en de storm giert om het huisje heen. Bovendien slaat de regen tegen de ramen. Fijn. Eerst maar eens wandelen met woeffie dan en we beuken samen tegen de wind in. Lekker zeg! Omdat S. vanmiddag hier komt, ga ik eerst maar eens informeren of er wel gevlogen wordt met dit weer. Hij weet van niks en gaat op weg naar Schiphol. Ik heb dus maar weinig tijd voor een runnetje maar terwijl ik met S. aan het overleggen ben over de vluchten, klaart het op en schijnt de zon ineens volop. Blauwe lucht en het ziet er vriendelijk uit. Ik bereken hoe de wind staat en hoe het mijn eventuele run zal beinvloeden. Eerst tegen, dan zijwind op het lang stuk, wind mee naar de zee en weer zijwind op de terugweg. Niet slecht en ik besluit me snel om te kleden voor een rondje. Het begin is echt niet misselijk. Dacht ik van de week te weten wat wind betekende, dat wordt nu door Gertrude weer teniet gedaan. Jonas was niks! Maar we komen toch wel vooruit. Ik heb woef aan de riem want met die storm hoor je niks en er rijden wel af en toe auto's. De eerste plas kunnen we ontwijken door over de berm te wandelen, bij de tweede kan ik er niet langs en moet ik er dus gewoon doorheen. Wat diep! En vooral... wat koud! Maar we gaan weer rustig verder en slaan rechtsaf. Het zonnetje schijnt en zo met de zijwind gaat het allemaal prima. De heggen zijn vrij hoog dus het loopt goed. Na kilometer kom ik bij de afslag naar rechts en zie ik Bamburgh castle in de verte liggen en loop ik richting de Farne Islands.

klik voor groot



Het is nog steeds prima weer. Het laatste stukje loopt ook goed alleen let ik goed op of ik auto's hoor of zie, want de zon is laag en schijnt recht in ons gezicht dus automobilisten zullen ons niet goed zien. Maar het eerste rondje ging heerlijk en ik besluit er nog een tweede aan vast te koppelen. Deze eerste continu ronde liep ik - ondanks de wind en de plassen - heel aardig met een hartslag van 133. Niks mis mee! Ik wandel 500 meter tussendoor omdat de harde tegenwind wel erg hard is. Daarna starten we weer opnieuw voor een tweede rondje. De eerste plas ontwijken gaat weer goed maar bij de tweede plas stap ik verkeerd het water in en ben tot halverwege mijn kuit nat. Nou ja, het is maar water maar toch jammer. We hobbelen rustig verder en als we rechtsaf slaan, zie ik in de verte een prachtige regenboog. Mmmm dat betekent dus ergens regen. En de enkele regenboog worden er twee en de lucht verandert van helblauw naar staalgrijs. Niet veel later begint het keihard te hagelen. Niet zo lekker met de zijwind want de ijsklontjes slaan tegen mijn wangen. Woef doet haar oogjes maar dicht en kijkt af en toe op of ik er ook nog ben. Arme waf. Dit was niet gepland. We komen weer bij de top en deze keer ligt Bamburgh Castle dus niet meer in het zonnetje. Ik maak geen foto maar het verschil met de eerste ronde is groot. Maar nog voordat ik bij de afslag ben, is het alweer opgeklaar en schijnt het zonnetje alweer. Geen probleem dus en zonder verder gedoe komen we na 13 weer bij het huisje aan. Gauw omkleden en S van het vliegveld gaan halen!

gegevens:

* 13 km
* 8 graden - harde wind



januari 354 km - 2016 totaal 354 km

gepost door Max op 07:17 PM


Donderdag, 28 Januari 2016

28.01.2016 - belford (st cuthberts cave) - 17 km

Gisteren heb ik niet gelopen. Ik vond het teveel voor woef en daarna was ik zelf ook sloom en met de wolkbreuk en storm Jonas, leek de weg ook geen optie. Ik vond het wel best. In de avond natuurlijk mijn dagelijkse baantjes getrokken en oefeningen gedaan en lekker vroeg naar bed gegaan. Maar vandaag dus weer samen op pad en hoewel ik gehoopt had naar Holy Island te gaan voor een run en drone opnamen, waaide het daarvoor veel te hard. Ik koos dus voor mijn rondje naar de St Cuthberts cave. Dat is in de korte variant 17 km dus dat leek me wel een lekker rondje voor vandaag. Zo gezegd zo gedaan en na de middag gingen we op stap. Harde wind maar omdat je een achtje loopt, is er altijd wel een stuk dat dan goed te doen is. Eerst weer naar de boerderij en door de modder. Geen idee of het nou nog net zo erg is als de eerste keer maar ik wen eraan. Je breekt het ook op in stukjes. Eerst even naar het hek, daarna even over het veld en dan naar het bos. De modder op het eerste stuk is anders dan in het veld en het laatste stukje door het veld sukkel ik naar het hekje want het is net alsof je dan toch minder ver weg zakt! Al snel hobbelden we dus door het bos, over de weg naar Swinhoe farm en weer verder onverhard richting het bos. Het ging allemaal heel lekker en vlot eigenlijk en voordat ik het wist, was ik het bos alweer uit en ging ik door het hek met het mooie uitzicht op de Cheviots in de verte. Ik had eigenlijk weinig last gehad van de harde wind.

klik voor groot



Hoewel het hard waait, is de temperatuur prima en is het gewoon droog. Ik heb nog maar 1 loopje met miezer regen gehad terwijl het toch echt vreemd weer is geweest. Inmiddels is een nieuwe storm onderweg die regen en sneeuw zou moeten brengen. Afwachten maar. Ik loop overal dus dat is geen probleem. Alleen blijven de avonturen nog even uit op deze manier want met keiharde wind ga ik niet de Cheviots in natuurlijk. Maar dat komt vast ook nog wel. Ik amuseer me wel met mijn rondjes.

In no time waren we daarna weer bij St Cuthberts cave. Snel een kiekje van woef in de wind en weer verder.

klik voor groot



Ook hier geen last van de wind. Ik heb zelfs wind mee volgens mij. Geen idee, maar het lopen gaat prima en ik koers af op mijn snelste rondje denk ik. Dat schreef ik vorige week ook al maar ik ben nu toch echt bijna 13 minuten sneller bij de auto zonder dat ik daar mijn best voor doe.

Ik hobbel tussen de paardjes door bij de manege, glibber langs de schaapjes en over het kapot gereden stukje bij de stile waar woef en ik overheen moeten klimmen. Maar op deze schoenen gaat het allemaal prima. Mijn schoenen zien er overigens niet uit en voor het eerst is de modder opgespat over mijn hele tight, waarschijnlijk omdat ik nu gewoon lekker doorsukkel door die modder. Tsja en dan spat er wel eens wat op. Maar de douche is geduldig straks (schoenen) en de wasmachine ook (kleding). Terwijl ik dit tik, zijn mijn schoenen al schoon en hangt mijn kleding alweer schoon te drogen dus dat is allemaal geen probleem.

Ik maak woef een beetje schoon in het beekje aan het einde van de run en jog heel langzaam terug naar de auto omdat ze anders misschien te koud wordt van een langzame cool down. In de auto maak ik haar lekker droog en trek de equafleece aan. Ik was inderdaad een stuk sneller bij de auto dan de vorige keer. Interessant. Misschien wel door de wind, geen idee. Niet belangrijk ook.

Op naar de volgende ronde dan maar weer.

gegevens:

* 17 km
* 8 graden - harde wind




januari 341 km - 2016 totaal 341 km

gepost door Max op 05:50 PM


Dinsdag, 26 Januari 2016

26.01.2016 - seahouses countryroads (MAF) - 12 km

Vandaag waait het gigantisch. Storm Jonas waait hier over en dat gaat gepaard met veel wind en vanmorgen met regen. Maar vreemd genoeg is het na de middag ineens stralend weer met een zonnetje. Ik ga er van uit dat het maar voor eventjes is, dat lekkere zonnetje, en besluit meteen te vertrekken voor mijn rondje. Wind of niet, het zonnetje is heerlijk en de temperatuur is goed. Ik kies voor een rondje rond het huisje en alles continu binnen MAF. Dat lijkt me een uitdaging met de heuveltjes en de wind maar ik ga het gewoon proberen. Woef loopt lekker los en dat betekent dat ik vaak omkijk of er auto's aankomen en of ze netjes nog in de buurt loopt.

Het lopen gaat heerlijk eigenlijk. Ik vind het jammer dat ik geen camera mee heb genomen maar ik dacht echt dat het zou gaan regenen en ik heb nu gewoon niets bij me. Bamburgh Castle en de Farne Isles liggen zo mooi in het zonnetje! Tussen de heggen is de wind soms redelijk te doen en aangezien ik een vierkantje loop, heb ik afwisselend wind tegen, mee en van opzij. Het rondje gaat zo lekker dat ik besluit door te lopen en er een MAF rondje van 8 km continu van maak. Mijn HF blijft keurig onder de 138, dus dat is mooi. Ik ben benieuwd of dat op het allerlaatste stukje ook zo zal zijn met de wind vol tegen en heuveltje op.

Ik loop weer langs de cottage en ga richting Shoreston. Overal sneeuwklokjes. Helaas dus geen foto! Ik hobbel rustig verder en let op mijn HF. Alleen het allerlaatste stukje heuvelop met de wind pal tegen struggle ik om onder de 138 te blijven en tik ik net even de 140 aan per ongeluk. Gemiddeld loop ik op 134 met enkele passen dus helaas nu op 140. Maar prima dus.

Daarna sukkel ik rustig verder en wandel een klein stukje om woef even lekker te laten ruiken en te laten plassen. Voor haar moet het immers ook leuk zijn. We gaan offroad weer richting de weg en daar had ik even niet op zoveel gladde derrie gerekend. Duidelijk verschil tussen de Mafate en de Stinsons. Geen twijfel en ik glij op de gladde modder. Ik doe dus even rustig aan totdat ik weer bij de weg uitkom en daar rond ik af met het laatste stuk mooi op MAF.

Tijdens de cool down zie ik ineens een lammetje in het veld springen. Wat ontzettend schattig. Woef besluit even te gaan poepen, zodat ik even rustig kan genieten van het lammetje. Wat leuk. Morgen proberen een foto te maken!

Heerlijk rondje, mooie hartslag. Ik kan het nog, dat is duidelijk.

gegevens:

* 12 km
* 12 graden - keiharde wind



januari 324 km - 2016 totaal 324 km

gepost door Max op 05:15 PM


Maandag, 25 Januari 2016

25.01.2016 - seahouses countyroads - 7 km

Vandaag ga ik na de middag even op pad voor een kort rondje. Ik heb geen zin om met de auto ergens heen te gaan en aangezien de wegen nu eindelijk weer droog zijn, besluit ik voor een weg rondje. Het waait wel keihard dus ik ben benieuwd.

Het begin is even trutten tijdens de warming up en daarom besluit ik toch maar om haar aan de riem te doen ook al is dat zowel voor haar als voor mij minder prettig lopen. Na de warming up gaan we van start. Ik heb eigenlijk niet echt het plan om te kijken hoe 'snel' ik dit nu kan doen maar ik loop wel stevig door. Het gaat eigenlijk wel goed, en de klimmetjes vallen me mee. Dit is en blijft een beetje lastig stukje met de eerste 3 km een beetje stijgend. Woef vindt er weinig aan en begint te hijgen. Ik ook want ik ben veel te warm gekleed. Sukkel, ik leer het nooit. Tot mijn verrassing is de afslag rechtsaf veel eerder dan gedacht. Ik heb over de eerste 3 km best goed gelopen zag in de gauwigheid. Huh? Dat is helemaal niet slecht op het stijgende stuk eigenlijk. Ik hobbel voort en doe een beetje mijn best op de laatste 2 km maar dat valt vies tegen omdat ik de wind pal tegen heb op dat laatste stuk waar je normaal wat snelheid kunt maken. Ik roep bemoedigend tegen wafje dat we er bijna zijn.... En dat doe ik elke 400 mtr geloof ik. Ze loopt dapper mee en verlang duidelijk naar een rustige duin run. Met een keurige tijd klok ik af. Dat vind ik erg verrassend zo midden op de dag nadat ik gegeten heb en eigenlijk niet de bedoeling had om een echte tempo run te lopen. Niet verkeerd. Ik kan het blijkbaar nog en ook op mijn trailschoentjes.

Ik vind het genoeg ook en laat woefje het laatste stukje lekker loslopen. Eindelijk lekker snuffelen en plasjes doen. Nou ja, ik ging gisteren speciaal voor haar naar de duinen, dus nu kon ze best even met mij meelopen in plaats van andersom..... Ik ben thuis ruim 10 minuten bezig om haar schoon te boenen en daarna het reflecterende hesje schoon te krijgen. Ongelooflijk al die derrie die tegen haar buikje opspat! Maar ze is weer schoon en ligt op haar bedje te ronken.

Op naar de volgende run. Dit was wel weer even leuk om te doen zo maar nu weer even lekker rustig aan. Zo zie je maar weer... met een betere aerobe basis loop je dus gewoon makkelijker. Ik liep sneller dan in januari 2015, terwijl ik niet eens de bedoeling had om een tempo rondje te lopen. Morgen weer lekker een rustig 'kijk' rondje dan maar weer.

gegevens:

* 7 km
* 12 graden



januari 312 km - 2016 totaal 312 km

gepost door Max op 04:27 PM


Zondag, 24 Januari 2016

24.01.2016 - beadnell - 12 km

Vandaag ga ik op pad voor een kort rondje even in de ochtend. Meteen als ik opsta, kleed ik me om en ga naar wafje. Die laat ik eerst even snel uit hier op het terrein en dan rij ik samen met haar naar Beadnell. Dat is 5 minuutjes hier vandaan en ik kan er prima parkeren op een groot parkeer terrein. Ik wilde aanvankelijk de route van het coastal path doen, dus terug naar Seahouses maar eigenlijk heb ik daar geen zin in. Woef vindt de duinen leuk, dus ik ga een rondje duinen met haar doen. Hoe lang, dat zie ik nog wel maar in ieder geval kort.

Eerst even een kiekje bij de torens waar woef eens even gaat spelen met een zwart beest.

klik voor groot



Daarna door het caravanpark naar de duinen. De duinen lopen prima en al snel ben ik bij de Long Nanny en de brug. Verder naar High Newton en langs de zee richting Low Newton.
Het loopt allemaal prima. Ik kijk eens naar Dunstanburgh castle in de verte. Het is goed te zien maar omdat het geen stralende dag is, besluit ik toch echt terug te keren nu en niet verder door te lopen naar het castle. Dat zou het rondje weer op 20 km brengen en ik weet gewoon niet of dat wel goed is voor woeffie. Dit korte rondje wordt iets van 12 km en dat lijkt me wel genoeg voor haar nu.

klik voor groot



We hobbelen dus weer terug door de duinen en gaan bij High Newton het strand op. Tot 12 uur is er strand dus dat was een van de redenen om vroeg weg te gaan. Ik vind het strand niet erg fijn op deze schoenen maar we hobbelen moedig door. Als ik bijna bij het eind ben, word ik aangesproken door een echtpaar met jachthonden. Natuurlijk gaat het weer over woef. We praten wat en uiteindelijk komen we over routes te praten en probeer ik uit te leggen hoe de route naar de cave bij Belford te lopen is. Dat kennen ze nog niet en is wel gaaf natuurlijk. Inmiddels waait het stevig maar ik draag mijn OMM vest en merk niets van de wind. Ik sta vrij lang te praten en uiteindelijk gaan woef en ik weer op pad voor het laatste stukje. Ik doe nog even de cool down naar de torens.

klik voor groot



Het duurde dus al met al een beetje langer dan gepland allemaal maar het was wel een lekker rondje. Op naar de volgende dan maar weer.

gegevens:

* 12 km
* 10 graden



januari 305 km - 2016 totaal 305 km

gepost door Max op 03:15 PM


Zaterdag, 23 Januari 2016

23.01.2016 - foxton /warkworth (coastal path) - 23 km

Vandaag ga ik op pad voor een nieuw rondje. Ik was van plan om het rondje Foxton to Hawkill stepping stones te doen, maar ik zag op de kaart dat het Northumberland coastal path niet langs de river Aln loopt naar Alnwick maar afslaat richting zee en dan verder zuidwaarts richting Cresswell als eindpunt. Omdat Warkworth de volgende plaats is vanaf Foxton en daar een kasteel is dat ik nog niet eerder zag, besloot ik dus dat rondje te doen. Heen en weer zou dat ongeveer 20 km zijn dus dat zou goed kunnen als tussendoor rondje. Eergisteren liep ik van Craster naar Foxton dus dit sluit dan mooi aan.

Zo gezegd zo gedaan en ik parkeer de auto weer bij de golfcourse bij Foxton. Vanaf daar een stukje door de duinen en naar de parkeerplaats bij Alnmouth, door Alnmouth langs het haventje en richting de mooie stenen brug over het water.

klik voor groot



Het is best warm en ik besluit op tijd mijn jasje uit te doen zodat ik alleen met mijn shirt en aeroloftje verder loop. Ik doe wel mijn oorplug in vanwege de wind. Dat loopt een stuk lekkerder!

klik voor groot



Het eerste stuk is bekend van mijn eerdere parcoursverkenningen voor de ultra en van de ultra zelf. Ik zou nu alleen niet rechtsaf slaan bij de rotonde maar linksaf ergens een veld in.

klik voor groot




Dat was snel gevonden en ik kwam er al snel achter dat ik nu een heel stuk langs een weg zou lopen op een verhard pad. Niet zo leuk dus eigenlijk. Het liep als vals plat omhoog maar wat nu omhoog gaat, gaat straks weer lekker naar beneden! Het pad was veel langer dan ik dacht en ik keek enkele keren op de kaart of het echt wel zo moest allemaal maar ik liep echt de route. Eindelijk kon ik dan linksaf slaan richting de zee. Ik liep over een kloterig pad met grote ronde keien en kwam uiteindelijk op een parkeerplaats terecht waar enkele auto's stonden. Mensen rijden hier dus werkelijk heen voor een wandelingetje over het strand terwijl Alnouth zo dichtbij is....

klik voor groot



Eindelijk lopen we weer onverhard en is het ook leuker voor woef. Overal liggen dode konijnen dus ik let goed op dat woef geen enkel beest aanraakt. Die zijn vast allemaal ziek!

Ik kom een jonge Border Collie tegen en klets wat met de eigenaren voordat ik weer verderga. Daarna kom ik hikers tegen waar ik ook even mee sta te praten. Zij lopen tot de camping en de parkeerplaats, maar ik heb natuurlijk nog geen flauw idee waar dat zal zijn. Ik vermoed dat ik ze straks dus weer ga tegenkomen als ik weer op de terugweg ben, tenzij ik zo sloom ben dat ik ze niet meer ga zien.


Ik ben nog niet erg onder de indruk van de route eigenlijk. Het was tot nu toe vrij saai. Ik loop nu eerst door een afgrijselijk camping park met die lelijke groene caravans. Echt niet om aan te zien, wat een deprimerende toestand. Daarna langs de golfbaan en eindelijk een stukje langs het water. Ik kijk op de kaart en zie dat ik al bijna bij Warkworth ben. Dat is snel gegaan en ik vermoed dat ik op het 11 km punt ongeveer bij het dorpje zal zijn.

klik voor groot




Ik loop de heuvel op naar de parkeerplaats en loop door richting Warkworth. Kom maar op met dat kasteel. Ik zie het in de verte al van bovenaf liggen. Dat ziet er goed uit en lijkt de moeite waard om nog een keer te bezoeken met mooi weer. Op dit moment loop ik alleen even naar beneden langs de weg en zie het dorpje aan de buitenrand. Lijkt leuk. Watertje door het dorpje, kerkje en het kasteel in de verte. Ik ga dit dus bekijken als ik de volgende etappe van het coastal path doe. Dan kan ik parkeren bij die parkeerplaats waar ik net ben langsgelopen en kan vanaf daar verder zuidwaarts lopen. In twee etappes ben ik dan bij Cresswell. Helemaal heen en weer vind ik te ver voor woef nu dus ik zal het in 2 delen knippen.

klik voor groot




Ik maak nog wat foto's en loop weer naar boven en pak het pad langs het weiland. Daarna weer over de parkeerplaats en weer naar beneden richting de duinen. Als ik de duinen in wil lopen, kom ik de hikers weer tegen. Die zijn dus nu op hun eindpunt. We kletsen nog even kort en dan vertrek ik weer voor de terugweg. Toch wel opvallend dat ik een stuk sneller ben zo rustig joggend (ondanks het maken van foto's etc).

Ik loop verder.... eerst richting het lelijke caravanpark, door de duinen en over de parkeerplaats.

klik voor groot



Daar is het inmiddels heel druk geworden en als ik de hobbelweg op wil lopen, krijgt iemand woef in het oog. Helemaal enthousiast roept ze naar me en vraagt of het een draadhaar Vizsla is. Ja dat kan ik beamen. Dat ze zo mooi is en of ze nog jong is. Ook hier raak ik dus weer aan de praat en pas na een tijdje kan ik weer verder met mijn jonge fitte woefje. Fans zijn altijd leuk. Ik hobbel over het rottige pad en een stukje verder word ik weer staande gehouden door iemand met twee jonge honden die ook vraagt of woef een Vizsla is.... Jajajaja..... Het is op zich wel grappig dat ze altijd hier zoveel fans heeft en mensen tegenkomt die haar mooi vinden.

Maar nu wil ik wel verder eigenlijk en zonder verder te stoppen hobbel ik over het pad met de wind tegen zodat het snot uit mijn neus loopt. Gewoon doorlopen..... aan het einde rechtsaf en weer over het verharde pad terug naar Alnmouth. Eigenlijk merk ik nu pas dat ik op de heenweg dus blijkbaar dat vals plat had, want ik loop nu lekker naar beneden met de wind schuin in de rug. Niet verkeerd. Ik zie vanuit de verte alweer de stenen brug over de rivier en rechts van me zie ik Alnmouth al liggen met het inhammetje en de bootjes. Het lijkt allemaal heel ver zo maar ik weet dat het wel meevalt en al snel hobbelen we over de brug en slaan we alweer rechtsaf naar de bootjes.

klik voor groot



Nu nog even naar en door de duinen en terug naar de golfbaan. Dat laatste stuk gaat heel snel eigenlijk. Ik loop even naar het strand in de hoop dat ik de pootjes van woef een beetje schoon kan maken maar er is helemaal geen strand. Er is een smal strookje met keien dat ook steeds wordt overspoeld. Dat is altijd wel bijzonder hier. Normaal met laag water is hier een gigantisch strand, nu komt het water bijna tot het hek. Dat wordt dus niks en we gaan maar terug naar de auto. Daar maak ik de pootjes van woef lekker schoon en trek haar equafleece jasje aan. Lekker warm blijven nu want we zijn pas over 35 minuten thuis.

klik voor groot



Na 23 km klokte ik af vandaag. Lekker stukje gelopen maar ik vond deze route niet echt bijzonder. Op naar de volgende!

gegevens:

* 23 km
* 9 graden



januari 293 km - 2016 totaal 293 km

gepost door Max op 05:48 PM


Donderdag, 21 Januari 2016

21.01.2016 - craster/foxton (coastal path) - 20 km

Vandaag is het weer een dag voor de lange run. Het is een prachtige ochtend met een mooie rode zonsopgang en alles is wit. Het gras is wit van de nachtvorst, de weg is wit van de nachtvorst..... Ik vrees het ergste maar ga eerst eens met woef wandelen. Ik wandel naar de weg vanaf de boerderij en hoef maar twee stappen te zetten op het maagdelijk witte wegdek. Nee dus. Not today. Dan maar niet. Ik geniet nog even van de mooie luchten en de frisse heldere ochtend. Wat zullen we dan eens gaan doen? Ik besluit om een nieuw stukje te gaan doen met woef en na de middag rijden we naar Craster. Het is nog steeds droog, wel een beetje somber en er staat een aardig windje. Ik heb niet de moeite genomen om te kijken welke windrichting we hebben vandaag, ik moet toch heen en weer.

Ik parkeer bij Craster en we gaan op pad. Eerst het pad achterlangs de huizen waar het altijd een enge glibberboel is. Er komen net twee hikers vandaan en ik vraag hoe het pad is. Ze zijn dik aangekleed vanwege de kou en kijken wat verrast naar mijn tight, schoenen en dunne windjackje. Weten zij veel dat het speciale trailschoenen zijn en dat er onder mijn dunne jackje een heerlijk donsjasje zit..... 'Ja het is erg glibberig' en ze laten me hun schoenzolen zien die een enorme modderbende zijn geworden. Ah OK, nou mooi oefening en ik ben echt benieuwd, want ik heb de eerste keer hier in 2014 scheldend staan glibberen en vond er niks aan. Het eerste stukje gebruik ik dus voor de warming up.

Eigenlijk vind ik het wel meevallen. Er ligt modder. Gladde en glibberige modder maar het gaat goed. Wen ik er nou aan of was het in 2014 echt veel erger? Ik heb echt geen idee en ik zal me dat later op de route nogmaals afvragen als ik op het stuk kom waar ik destijds totaal tot stilstand kwam vanwege de glijboel. Hoe het ook zij ik vind het eigenlijk nog wel leuk ook.

Jammer dat het vandaag zo sombertjes is, want normaal is dit een prachtig stukje zo hoog boven de zee met de mooie uitzichten. Ik zie nu nauwelijks Dunstanburgh castle in de verte achter me.

klik voor groot




Al snel zijn we op weg voor ons rondje. Het lopen gaat eigenlijk heel makkelijk. Ev en door die modder, over een veld, over een soort grindpad langs een huis aan de zee (bijzondere plek) en even later ben ik al bij het mooie strandje. Vreemd genoeg zie ik dat het mooie gat in de rots die zo'n mooi beeld gaf, totaal is ingestort. Niks gat meer! Echt jammer. Onderstaand links 2015 en rechts 2016. We gaan gauw weer door en komen over een ander modder stukje.

klik voor groot





Ik zie even later uit de verte al het andere strandje met het bruggetje en het bultje waar we overheen lopen op weg naar Boulmer en de schapen. In no time zijn we daar en het is een mooi moment om even wat van de dikke modder van de zolen te spoelen.

klik voor groot




We hobbelen vrolijk verder en ik ben benieuwd of in het veld straks weer die enge koeien zullen staan. Maar tot mijn verrassing staat er niets en is de voerbak ook weg en de hekken. Ik denk dat er dus helemaal geen koeien meer hier staan en dat scheelt ook weer qua beloopbaarheid van het pad want die koeien maken de grond normaal helemaal kapot. Ik herinner me nog een aantal keren waar we achtervolgd werden door die snuivende dieren en dat waf een paar keer woef zei om ze te verjagen. Dat werkte toen prima. Maar nu dus geen enge beesten en al snel zijn we bij het volgende bruggetje.

klik voor groot



Nu loopt de route even wat verder van de zee en lopen we over een veld waar enorm veel schapen staan. Achter me zou ik normaal de contouren zien van Dunstanburgh Castle maar nu niet. Rechts op het muurtje zijn kunstwerken van metaal gemonteerd maar helaas ontbreken er een aantal.

klik voor groot



Ik loop door Boulmer, door de duinen en door het caravanpark daar. De eerste keer liep ik ver het strand en liep ik vast op de rotsen, nu weet ik dat het pad bovenlangs loopt. Bovendien is het ook hoog water en kan ik niet over het strand. Ik loop door tot het einde waar ik normaal het strand op zou gaan richting de golfbaan bij Foxton Hall. Nu kan ik een stukje over het strand maar even verderop is het strand verdwenen door het hoge water. Doorlopen heeft dus geen zin en het is ook een prima moment om om te keren. Er zal dan 20 km op de teller staan als we terug zijn. Ik denk dat ik wind mee heb op de terugweg, want uiteindelijk had ik het laatste stuk alleen maar wind tegen.

klik voor groot



Met de wind mee is het gewoon warm en ik doe mijn handschoenen uit en mijn hoofdband af. Ik neem een ander pad door het caravanpark op de terugweg en neem niet het gigantische modderpad na het strandje maar loop rechtdoor. Dat loopt vrij aardig en we schieten goed op. In Craster neem ik het pad achter de huizen langs en ik loop nog even naar het water om mijn schoenen wat schoon te maken.

klik voor groot



Omdat ik aardig heb doorgejakkerd op de terugweg, doe ik nog even de cooldown richting Dunstanburgh Castle. Een klein stukje maar en er is bijna niets te zien van het castle waar ik nog steeds heen moet met de drone en de controller. De eerste video was al erg mooi maar nu wil ik meer natuurlijk.

klik voor groot



Na ruim 20 km staan we weer bij de auto. Het was een leuk rondje en een prima keuze. Op naar de volgende ronde dan maar weer. Ben benieuwd of er nog een lange run te lopen valt maar dit is ook erg fijn om te doen.

gegevens:

* 20 km
* 3 graden



januari 270 km - 2016 totaal 270 km

gepost door Max op 10:06 PM


Dinsdag, 19 Januari 2016

19.01.2016 - belford - 17 km

Vandaag ben ik klaar voor mijn lange run. Rugzakje met water gevuld, automaatje klaar voor woef etc. Ik had bedacht om de auto bij het strand te parkeren, zelf te starten en daarna woef op te pikken voor de laatste 10 om of meer over het strand zodat we met de auto weer terug zouden kunnen naar de cottage. Zo gezegd zo gedaan en klokslag 9 uur rij ik weg. Maar ik zie het eigenlijk al meteen. Overal icy bits op straat. Dat ziet er niet goed uit. De weg naar het strand staat halverwege ook nog eens onder water, met een ijslaagje erop. Ik maak een rondje met de auto en volg een deel van de route die ik wil lopen. No way. Op een gladde weg ga je raar gespannen lopen en dat lijkt me dus echt niks. Twintig minuten later ben ik weer thuis, ik heb echt niks gevonden waar ik rustig kan lopen dus dat gaat niet door. De zon zal alles snel opwarmen en laten smelten maar daar kan ik niet op wachten want ik heb wel wat uren nodig voor mijn lange run en heb vanmiddag ook nog een afspraak. Dan maar niet.

Woef is helemaal blij als ik weer thuis ben, ze heeft bijna haar luchtpijpje (lekkers) op en kijkt me blij aan. 'Wat gaan we nu doen'? lijkt ze te vragen. Tsja dat weet ik ook even niet. Het is windstil en zonnig. Ik denk dat ik weet wat we gaan doen.

Ik pak snel de rugzak met de drone en besluit dat ik eerst eens ga vliegen bij het kasteel hier in Bamburgh en daarna met woef in Belford ga lopen. Dan maar een kort rondje. Zo gezegd zo gedaan en al snel staan we bij het castle. De video zal ik later posten.


klik voor groot



Het vliegen kost heel veel tijd en ik haast me naar Belford. Ik zal nog een beetje door moeten lopen ook. Gek genoeg betrekt het ineens en is het bewolkt en somberig. Net op tijd dus met de drone! Helemaal happy mee want dat is toch leuker dan met een witte lucht.

Ik ga gauw op pad voor de run in Belford. Het zal vandaag wel modderiger zijn dan ooit doordat de zon flink zijn best heeft gedaan. Dat blijkt te kloppen want de start over het veld is vreselijk maar ik krijg er al aardigheid in. Kwestie van even doorzetten.....

We hobbelen door het bos, langs de farm en weer door het bos. Voordat ik het weet staan we alweer bij St Cuthberts cave. Even snel 1 kiekje dan maar.

klik voor groot



Meteen gaan we weer door. Ik schiet aardig op en dit zou wel eens de snelste tijd kunnen zijn waarin ik het rondje gelopen heb. Helemaal niet belangrijk en je moet je vooral voorstellen dat je aan het ploeteren bent door dikke modder, hekjes open en dicht moet doen, over een stile moet klimmen etc. Geen doorsnee wegrondje dus waar je eens lekker kunt doorrennen. Maar het valt me niet tegen.

Ruim op tijd staan we weer bij de auto. Ik borstel woef droog, doe haar dekje om en we rijden naar de cottage. Als ik mijn schoenen schoonmaak, zie ik dat de eerste gaatjes alweer in de upper zitten. Net 100 km erop. Het blijft vreemd.

Op naar de volgende runs! Geen idee of het gaat lukken om een lange in te plannen en ik moet bekennen dat ik misschien wel liever gewoon vaak op pad ga met woef. Wil nog zoveel routes doen als het lukt qua weer! Afwachten maar.

gegevens:

* 17 km
* 5 graden



januari 250 km - 2016 totaal 250 km

gepost door Max op 06:46 PM


18.01.2016 - beadnell/low newton (coastal path) - 12 km

Vandaag miezert het heel licht maar het is niet glad gelukkig en er staat geen wind. Wat een verschil met vorig jaar toen het echt het jaar van de wind was. Ik ga laat in de middag dus gauw op pad voor een rondje vanaf Beadnell. Het getijde is nog goed dus ik kan op de terugweg over het strand en woef vindt die duinen nou eenmaal geweldig daar. Het is tevens een goede oefening in modder rennen en ik moet eerlijk bekennen dat ik er nog aardig goed in begin te worden en het nog leuk vind ook.

Bij de start even snel een plaatje van de torens in de haven dan maar. Het water staat nog heel laag!

klik voor groot



Daarna gaan we terug naar de duinen en lopen eerst weer door het caravanpark. Daarna lekker door de duinen op weg naar de farm. Even langs het strand en weer door richting High Newton. Ik kan tot mijn verrassing deze keer wel het stroompje oversteken zodat ik het ommetje richting Low Newton kan maken en vanaf daar gaan we via de modder weer terug naar de farm. Langs de zee was geweldig. Zo zonder wind voelt alles heerlijk qua temperatuur. Ik heb gauw mijn regenjackje uitgetrokken en alleen met mijn shirt en OMM vest gelopen.

klik voor groot



Bij de parkeerplaats nemen we de route over het strand en dat loopt een stuk lastiger dan de zachte modder eigenlijk. Maar het is een goede oefening en het is leuk.

Na een kleine 12 km staan we weer bij de auto. Lekker rondje, op naar de volgende!

gegevens:

* 12 km
* 3 graden



januari 233 km - 2016 totaal 233 km

gepost door Max op 06:44 PM


Zondag, 17 Januari 2016

17.01.2016 - belford - 18 km

Ook vandaag weer twijfel over wat ik zal gaan doen. Het is een koude nacht geweest en ik zie echt niet hoe ik veilig over de weg een lange run kan doen. Al tuttend en twijfelend is het ook al snel te laat om nog te beginnen dus ik kies voor een gezellig rondje met woef over mijn favoriete rondje bij Belford. Dat is afwisselend terrein van bos, velden en gravel dus ik kan daar zeker op bepaalde stukken gewoon lopen. Vorige week liep ik daar ook en toen was het grotendeels prima te doen. Het is mooi weer, dus we gaan dan maar gauw op pad voor ons rondje.

Omdat ik het gebied al zo vaak fotografeerde, besluit ik eens wat andere foto's te maken en vooral van waf en mij onderweg wat kiekjes te maken. Zo gezegd zo gedaan. Eerst een fotootje van de start in Belford dan maar en een kiekje van waf en mij op weg naar het gebied.

klik voor groot



Al snel zijn we in het gebied en is het even klunen aan het begin van de route. Daar is het best modderig maar de grond is wel wat harder dan de vorige keer.

Ik heb vandaag iets nieuws aan mijn voeten. Ik draag mijn nieuwe (gewonnen) OS1st calf sleeves (die heerlijk lijken te zitten overigens) en over mijn broek de Sealskinz kousen van S. Hij draagt ze op de fiets en ik ben benieuwd of het iets is voor het lopen. Ik vind natte voeten totaal geen probleem, maar ik vraag me af of dit iets zou zijn voor een meerdaagse waar je wat minder makkelijk sokken kunt drogen. Het begin gaat eigenlijk heel goed. De modder is natuurlijk nat en normaal voel je dan al het water en het zand door de sokken heen geperst worden en heb je eigenlijk meteen al natte voeten. Nu voel je wel dat het water de schoenen binnenkomt, maar blijven de voeten zelf droog. Ik ben dus aan het begin heel enthousiast.

We lopen rustig verder en ik geniet van de stilte. Er staat bijna geen wind en dat is echt fijn. Ik ben zo blij dat ik kan zien, kan horen en kan ruiken. Zeker zonder hoofdband ben ik weer veel meer 'in' het moment. Ik hoor de vogels en ik hoor mijn stappen op de grond. Er ligt een klein beetje sneeuw her en der in het bos maar niks bijzonders. Vandaag neem ik de korte route en maak dus niet het wegrondje en het rondje door Detchant woods erbij. Ik weet van de vorige keer dat er op de 17e geschoten zou worden daar dus dat is een no go area.

klik voor groot



Al snel ben ik bij het punt waar ik op de St Cuthberts Way ook liep met woeffie. Ik denk terug aan de enorme hitte die dagen en aan het watertje dat nu bevroren is aan mijn rechterkant. Daar liet ik woef destijds even afkoelen. Nu lopen we lekker door op weg naar het stukje bos even verderop.

klik voor groot



Als we door het bos lopen, ligt ook daar een klein beetje sneeuw. Dat loopt makkelijk met deze schoenen en het is mooi. Ik wil een foto maken van woef en mij vanaf een omgehakte boom maar dat wordt niks. Als ik de camera wil opbergen, plakt alles van de hars. Kennelijk zat er hars op de boom en ik besluit het meteen weg te halen van de camera en van mijn vingers voordat alles onder zit. Rugzakje af en boenen maar. Terwijl ik daar zo sta, luister ik..... Helemaal niets. Stilte alleen wat gerommel van vogels tussen de bladeren. Wat een mooi en vredig moment. Als alles weer schoon is, blijf ik nog even staan kijken en luisteren. Heerlijk zeg. Wat bijzonder eigenlijk.

klik voor groot



We lopen weer door en zijn al bijna bij het einde van dit stukje bos. Straks weer het mooi open stuk met uitzicht over de Cheviots. Daar zal ook wel sneeuw liggen nu!
Woef vindt alles nog steeds leuk en rent soms voor me uit, zoekt takjes en stokken en rommelt wat tussen de bladeren.

klik voor groot



Het stuk naar de cave is goed te doen. Ik passeer twee wandelaars met poles die opzij gaan als ik eraan kom. Ik stop en we praten wat over het weer en over de hond. Ze snappen niet hoe ik hier kan hardlopen maar als je gewoon overal doorheen loopt, is er niks aan de hand. Maar je moet wel opletten want er zitten ijs stukken tussen en daar kom ik dus wel gewoon tot stilstand. Ik ga niet mijn nek breken. Maar op modder kom ik de laatste tijd steeds beter uit de voeten, tenzij het van die echt enge modder is waar je ook als je stilstaat nog op onderuit gaat omdat het gewoon beweegt. Maar dit is allemaal prima te doen. Ik moet wel zeggen dat de harde grond lastiger te belopen is dan zachtere grond. De schoenen zijn vrij stug en dat maakt dat je wel op moet passen dat je niet zwikt. Loop je op zachtere schoenen, dan vouwen je voeten zich makkelijk om harde graspollen heen.

Al snel zijn we bij de cave en ik maak van een afstandje maar 1 foto want de vorige keer maakte ik al diverse foto's van dichterbij. Het blijft mooi, maar nu wil ik gewoon lekker verder.

klik voor groot



Het uitzicht is vandaag niet erg goed omdat het niet helder (meer) is. Dat is jammer want ik denk dat het erg mooi is met de besneeuwde bergtoppen. Ik loop dus lekker door en ben al snel weer op een verhard stukje richting Swinhoe Farm met de rijschool en de koeien.
Daarna weer op weg langs een verlaten bouwsel en over het veld met de schapen.

klik voor groot



Ik ben nog steeds wel redelijk tevreden over de sokken. Ze zakken niet af en volgens mij zijn mijn voeten nog droog. Maar dan gebeurt het. Aan het einde van de route moet ik een klein watertje oversteken. Dat stelt niks voor het is een klein stroompje maar wel eentje waar je gewoon natte voeten van krijgt. En meteen is het mis: mijn sokken voelen loeizwaar omdat ze nu nat zijn en erger nog: mijn voeten zijn nat. Hoe dat nu kan, weet ik niet maar het voelt heel vervelend en meteen krijgen de sokken een onvoldoende. Niet geschikt voor 'echt' water dat is duidelijk. Ik snap er niets van.

klik voor groot



Nattigheid is namelijk totaal geen probleem als de schoenen maar snel weer leeglopen en de sokken eigenlijk niet 'nat' aanvoelen zoals bij mijn Merino sokken of de XBionic. Dit voelt alsof je een dikke luier ineens in de schoenen hebt zitten. Ik denk dat ik ook meteen blaren zou krijgen en ik ben blij dat ik bijna aan het einde van de run ben.

Ik moet nog een klein stukje en de sokken verliezen wel iets van hun water, maar het onheil is al geschied want het water kan simpelweg niet makkelijk uit deze sokken. Geen succes maar ik zal ze nog eens proberen als ik geen water hoef te crossen.

Al snel ben ik weer in Belford en voor de allereerste keer loop ik eens naar het kerkje daar. Nooit gezien!

klik voor groot



Na 18 km staan we weer bij de auto. Ik boen en borstel de modder van woef haar vachtje en trek mijn lekkere donsjas aan. Ik voel me prima, woef kijkt blij.

Op naar de volgende ronde dan maar weer.

gegevens:

* 18 km
* 3 graden



januari 221 km - 2016 totaal 221 km

gepost door Max op 10:59 PM


Zaterdag, 16 Januari 2016

16.01.2016 - bamburgh beach - 11 km

Vandaag zou ik eigenlijk gaan lunchen met A. een goede vriendin hier. Maar ze zegde de afspraak af en toen wist ik even niet meer wat ik zou gaan lopen dit weekend. Ik wilde namelijk een lange run doen dit weekend op zondag, maar ik nam aan dat we dan nu op zondag zouden gaan lunchen. Ik ben toen uiteindelijk maar op het strand gaan lopen vanaf Bamburgh. Vorige keer startte ik in Seahouses, nu zou ik aan de andere kant starten. Je kunt daar makkelijk parkeren (en zonder spijkers hoop ik, zoals de vorige keer).

Het was aardig weer, niet al teveel wind en niet koud. Eerst maar even een kiekje van Bamburgh Castle vanuit de duinen. Ik zie al meteen dat een drone vlucht van het castle niet eens makkelijk zal zijn, omdat het nogal groot is en je ook rekening moet houden met de zon. Misschien in twee keer video maken. Dat komt in ieder geval nog op een mooie dag buiten het weekend, want in het weekend zijn er teveel mensen en is het geopend.

klik voor groot



Ik hobbelde daarna vrolijk over het strand, klauterde langs de rotsen en liep door het water bij Monkshouse. Ik vind het eigenlijk bijzonder dat het strand en de duinen steeds zo veranderen over de jaren heen. De rotsen waren vroeger helemaal geen probleem en nu is het een heel lang stuk waar je met koud weer op moet passen met gladheid op het laatste stukje dat net niet onder water komt te staan en waar je met verkeerd getijde simpelweg niet meer overheen kunt. Heel vreemd. Zo was ook het strand bij Stag Rock nu ineens heel erg laag. Zou er zoveel zand verdwijnen dat die stenen steeds meer boven komen?

Hoe het ook zij, we waren al snel aan de Seahouses kant en keerden weer om. Hoewel mijn tempo aardig goed was op het strand, verlies je toch veel tijd op die rotsen en keldert het gemiddelde omlaag. Niet naar kijken, niet belangrijk maar wel opvallend op zo'n kort stukje.

Op de terugweg heb ik een beetje de wind tegen en zie ik ook niet zo makkelijk waar ik het beste de rotsen over kan steken. Er lopen erg veel mensen en het is best druk daar. Maar ook nu lopen we al snel weer langs het castle en ronden de run af. Even de cool down weer door de duinen en na een kleine 11 km staan we weer bij de auto. Makkelijk rondje, woef ook weer blij.

Op naar de volgende!

gegevens:

* 10,5 km
* 2 graden



januari 203 km - 2016 totaal 203 km

gepost door Max op 04:47 PM


Vrijdag, 15 Januari 2016

15.01.2016 - low newton/craster (coastal path) - 14 km

Het is vandaag stralend weer met weinig wind. Althans van die wind merk ik bij de cottage niets. Ik ga op pad met de drone op mijn rug in de hoop dat ik wat beelden kan maken bij Dunstanburgh Castle. Ik parkeer bij Low Newton en ga op weg richting het strand. Eerst een fotootje van Low Newton dan maar. Daarna over het strand waar gigantische bergen zeewier liggen.

klik voor groot




Daarna lopen we een stukje door de duinen voor de warming up. Helaas zie ik een bordje dat het pad dat ik op de terugweg wilde nemen afgesloten is. Dat zal wel komen doordat het water vanaf de vogelhut over het pad is gestroomd na alle regen. Geeft niet, dan het laatste stukje terug ook maar over het strand.

Het strand is prima beloopbaar en lekker stevig. In de verte zie ik Dunstanburgh al liggen. Dat wordt mijn eerste doel.

klik voor groot



Het lopen gaat prima. Ik loop tot de inham, neem even het lusje door de duinen en ben weer op het strand. Als we dichterbij Dunstanburgh castle komen, maak ik nog een foto. Het is nog steeds prachtig weer en ik voel geen wind hier op het strand.

Al snel zijn we bij de rotsen die ik even op moet klauteren naar het pad langs de golfbaan. Woef kiest weer de beste weg en ik volg haar. Snel verder maar ik moet even alles bekijken met dit mooie heldere weer. Geweldig! Ineens zijn we een stuk hoger en zie ik het castle al vanaf de achterkant. Links van me bij de zee die rare stenen brug.

klik voor groot




Het pad is best goed te doen en als ik mensen tegenkom, vraag ik hoe het pad rond de Castle is qua modder. Dat zou wel goed te doen zijn dus vol goede moed gaan we weer verder. De drone zit nog op mijn rug.

We kunnen het paadje rond het castle vrij makkelijk lopen. Zonder gedoe komen we aan de andere kant maar wat een wind daar! Ik kies een mooi plekje voor de drone vlucht en zodra ik mijn rugzak afdoe, trek ik mijn patagonia jack aan. Warm blijven vooral! Wat een wind. Ik twijfel even of ik de drone wel wil oplaten maar met dit zonnetje ga ik het gewoon proberen. De drone stijgt op en heeft het duidelijk moeilijk. Hij blijft redelijk goed hangen maar ik durf alleen niet erg hoog. Het castle zelf is al erg hoog en ik moet dus nog veel hoger wil ik eroverheen kunnen kijken en dat durf ik niet. Ik kan ook niet vanaf zee aan komen vliegen dus ik moet echt een keer terug met de controller. Ik maak nog wat beelden van de zijkant. Het blijft toch wel leuk maar het wordt niet wat ik had gewild. Volgende keer dan maar weer, dan kom ik vanaf Craster, maak beelden en breng de controller weer terug naar Craster en ga verder met de run. Dat lijkt me een prima optie.

klik voor groot



De drone foto's:

klik voor groot



En de video:



Na de drone vluchten pak ik alles weer in en ga verder met mijn run. Dit heeft precies 24 minuten allemaal geduurd. Best lang dus maar ik ben nog steeds lekker warm met mijn Patagonia. Die hou ik het eerste stukje van de run even aan, maar moet op tijd weer uit voordat ik te warm ben geworden.
Woef en ik hobbelen verder en ik kom weer een vrouw tegen die ik bij het castle ook zag en nu op weg is naar craster. Ze durfde het paadje rond het castle niet te nemen vanwege de modder. Ik ben verrast want het was echt geen probleem nu. Zo zie je maar. Ik vond het natte modderige veld richting craster veel vervelender dan het pad rond het castle.

Ik doe halverwege het veld snel mijn jack weer uit en in de rugzak en ga verder naar craster. Ik loop even naar het haventje, maak een foto en zie tot mijn verrassing dat het te water laten van een kano daar 5 pond moet kosten. Niet voor niks zeg!

klik voor groot



Tijd om om te keren en als ik dat doe, zie ik dat het enorm gaat betrekken ineens. Van blauwe lucht naar bewolking. Ik maak nog een paar foto's bij het castle op de terugweg en besluit daarna even door te trekken naar de start. Ik heb immers de drone op de rugzak zitten zonder zakje eromheen dus regen kan ik niet gebruiken nu.

klik voor groot



Hoewel ik geen idee heb hoe het pad langs de golfbaan erbij zal liggen en dit normaal al modderig is, besluit ik toch het eerste stuk langs de golfbaan te lopen. Dat gaat eigenlijk behoorlijk goed. Misschien word ik ook wel steeds beter met deze ondergrond en ik vertrouw mijn schoenen inmiddels redelijk op dit terrein. Dat was een paar jaar geleden nog wel anders. Nu ren ik bijna overal door en overheen. Vrij snel zijn we weer bij het inhammetje en pak ik de route over het strand omdat de duinen afgesloten zijn. Woef vindt alles nog steeds leuk en hobbelt lekker met me mee.

Droog en blij komen we na 14 km weer bij de auto. Fijn rondje en even de drone uitgelaten ook nog!
Op naar de volgende run dan maar weer. Nu al zin in!

gegevens:

* 14 km
* 2 graden



januari 192 km - 2016 totaal 192 km

gepost door Max op 10:13 PM


Donderdag, 14 Januari 2016

14.01.2016 - beadnell - 12 km

Vannacht waaide het heel hard en ook vanmorgen waaide het behoorlijk. Daarbij regende het ook nog hard en zag ik een verdwaalde sneeuwvlok voor het raam dwarrelen. Ik zag op twitter foto's voorbij komen van Alnwick en Chatton waar het flink sneeuwde en op de A1 bij Gateshead was het ook hommeles. Geeft niet, want ik zat lekker binnen en hoopte dat het beter zou worden zoals de voorspellingen hadden aangegeven. En dat klopte. Om 12 uur werd het droog en wat later werd het ook zonnig. Aangezien ik tot 15.30 over het strand zou kunnen, had ik helemaal geen haast en ruim na het middag hapje van woef gingen we samen op pad voor een rondje. Ik was erg benieuwd of het zou lukken om door de duinen bij Beadnell naar High Newton te lopen. Dat is normaal al vrij modderig op bepaalde stukken maar met al die regen van de afgelopen tijd was ik dus erg benieuwd.

Als ik onderweg ben en zie hoe koud het eigenlijk is en hoe hard het waait, wil ik aanvankelijk terug voor een ander jack. Maar ik rij mezelf klem op een weg die naar mijn idee gewoon afgesloten had moeten worden vanwege de flood en ik rij dus achteruit weer terug. Als ik op de kruising kom heb ik er genoeg van en rij gewoon naar Beadnell. Natuurlijk zijn mijn kleren in orde voor vandaag (en dat klopte ook uiteindelijk).

Bij de start loop ik eerst even het strand op om naar het bouwsel daar te kijken en een foto te maken. Het water staat ontzettend laag, lager dan ik ooit gezien heb!

klik voor groot





Zoals je kunt zien, ligt het blauwe bootje helemaal op het zand. Als ik terug ben van de run, maak ik weer wat foto's met de prachtig ondergaande zon en daarop zie je dat het water al een flink stukje hoger is gekomen inmiddels. Het gaat heel snel en het meeste strand verdwijnt ook gewoon met hoog water.
Woef heeft het overigens helemaal naar haar zin en rent heen en weer met zeewier en andere spullen van het strand. Daar is echt niks mee aan de hand met die fitte dame.

Als ik klaar ben met rondkijken keren we terug naar de parkeerplaats en gaan op pad voor de run. Eerst door het vreselijke caravanpark met die lelijke groene dingen. De meeste caravans staan goed en droog en ook de weg erdoorheen is goed. Maar aan het einde staan er toch echt een paar behoorlijk in het water.

klik voor groot



Na het park lopen we door de duinen. Tot mijn verrassing is het prima te doen. Ik hobbel rustig voort en ondertussen rent woef als een idioot heen en weer. Om een of andere reden vindt ze dit helemaal geweldig. Veel luchtjes denk ik. Al snel zijn we bij de lange brug waar de Little Terns broeden in het voorjaar. Altijd weer leuk.

klik voor groot



Daarna weer verder door de duinen en al snel ben ik bij het einde waar de farm is, vlakbij de parkeerplaats bij High Newton. Daar lopen normaal koeien en is het altijd drassig. Ik besluit dus dat stukje even te vermijden. Als het niet per se hoeft, ga ik er niet doorheen en loop ik wel een andere route. We slaan dus af richting de zee en ik weet dat daar een smal paadje dor de duinen loopt richting Low Newton. Precies waar ik heen wil. Het strand ligt er mooi bij en het is prachtig weer inmiddels.

klik voor groot



Het loopt nog steeds prima allemaal en ik ben blij verrast. Het is heerlijk rustig en ik hoor vooral het geluid van de golven en de wind. Mijn kleding keuze was ook prima, want ik loop comfortabel. Een stukje verder kan ik even niet het pad volgen want het stroompje dat daar normaal loopt, is nu heel wild en diep. Ik kan een stukje verder gewoon oversteken maar niet hier. Al snel zijn we weer op pad.

klik voor groot



Daarna is het ook allemaal goed te doen en al snel loop ik het veld op bij Low Newton. Grappig genoeg is juist het veld heel nat en drassig waardoor je alsnog natte voeten krijgt natuurlijk. Ik neem de verharde weg langs de zendmast en loop naar het dorpje. Ik had al besloten dat ik over de weg een stukje terug zou lopen richting de parkeerplaats bij High Newton en vanaf daar dan terug zou gaan via het strand naar Beadnell. En zo doen we het ook. We lopen door het dorpje en zijn al snel weer bij de strandopgang. Even een kiekje! Daarna lopen we dor over het strand, terug naar de broedplaats van de vogels en de brug.

klik voor groot



Inmiddels is er heel mooi licht. De zon schijnt maar de lucht is afwisselend blauw met witte wolkjes en staalgrijs. Dat geeft een heel mooi effect en ik hoop dat ik nog net op tijd ben om aan het einde van het strand wat foto's te maken. Het waait nog steeds behoorlijk en ik heb die wind nu tegen maar met een gestage pas kom ik goed vooruit. En de wind is niks vergeleken met vorig jaar waar het zand in je ogen waaide en je meteen een scrub kreeg op de koop toe.

Van een afstandje maak ik vast een foto van woef met Beadnell op de achtergrond en het mooie licht.

klik voor groot



We komen natuurlijk weer steeds dichterbij het einde van het strand en het licht is er nog!

klik voor groot



Het water is al een stuk hoger dan aan het begin van de run. De bootjes die aanvankelijk gewoon op het zand lagen, liggen nu alweer in het water. Opvallend verschil!

klik voor groot



Het is zo helder dat Dunstanburgh castle nu goed te zien is!

klik voor groot



Door het foto's maken aan het einde heb ik alsnog een hele koud hand gekregen met koude stijve vingers. Mijn eigen schuld. Tijdens het lopen let ik altijd op dat ik geen koude handen krijg en met de beweging gaat dat ook eigenlijk altijd goed. Maar ik had mijn handschoen uitgedaan aan de rechterhand en stond dus in de wind te fotograferen. Niet slim want als ik bij de auto ben, merk ik dat ik mijn rugzak niet meer kan afdoen want daar heb je kracht voor nodig in de vingers. Gelukkig staat er iemand met een hondje die me wel wil helpen. Woef is inmiddels ook al weer lekker warm met haar equafleece.

Op naar de volgende ronde dan maar weer.

gegevens:

* 12 km
* 2 graden



januari 178 km - 2016 totaal 178 km

gepost door Max op 11:00 PM


Woensdag, 13 Januari 2016

13.01.2016 - seahouses beach - 14 km

Het is een prachtige ochtend als ik buiten wandel voor het eerste poep en plas rondje. Maar het was een koude nacht dus de straat zal wel glad zijn en bovendien is het nog steeds druk omdat de weg tussen Bamburgh en Seahouses is afgesloten en alle verkeer dus ineens hier langs moet rijden. En ook dat is geen feest want de weg is inmiddels kapot, overal ligt modder en rotzooi en natuurlijk liggen hier ook overal diepe en brede plassen van ondergelopen velden. Ik besluit dus al snel voor een strandrondje en dat kan ook qua getijde want na 8.30 kan ik er al overheen. Maar ik neem even de tijd zodat het strand groter is en de kans om langs de rotsen te komen ook stijgt en vertrek om 10 uur voor mijn rondje met woef.

Het zonnetje schijnt nog lekker als ik vertrek!

klik voor groot



Ik ga het korte stukje gewoon naar het strand wandelen. Dacht ik tenminste..... Niet dus want de weg is glad en ijzig en overal ligt zooi. Ook zijn de heggen net geknipt en dus heeft woef meteen een grote doorn in haar pootje. Ik heb er al snel genoeg van en keer om. Dan maar met de auto naar het strand! Eerst dus de ruiten ontdooien en dan kunnen we eindelijk op weg.

Ik rij bewust niet via Shoreston vanwege de grote doornen van de heg en rijd om via het dorp. Ik parkeer half in en over een enorme plas bij het strand maar als ik woef uit de auto haal, ziet de auto er vreemd uit. Is die band nou zacht of staat de auto zo raar schuin? Ik twijfel en fluit woef terug de auto in. Ik rij de auto weg van de grasstrook en rijd de weg op. Weer kijken.... nee die band lijkt toch echt zacht en ik besluit meteen naar de garage te gaan en niet af te wachten. Gelukkig is Brian er en kan me meteen helpen. Yep, a slow puncture.... Nou slow of niet, lek is en blijft lek dus in no time is de band er weer af.

klik voor groot



Uiteindelijk staan we een uur later alsnog op het strand voor ons rondje. Gelukkig had ik mijn donsjack meegenomen maar ik heb hele koude voeten gekregen omdat die al nat waren geworden in de modderpoelen op de weg..... Eerst even warm worden. Ik doe maar een korte warming up en begin langzaam met lopen. Ik ben benieuwd hoe het stroompje bij Monkshouse is, want de weg is daar afgesloten dus ik neem aan dat het een enorme brede en snelstromende stroom nu is die we moeten oversteken. Daarom trok ik mijn niemendalletjes aan (MT10) omdat die helemaal zo weer droog zijn..

klik voor groot



Al snel kom ik bij de oversteek. Omdat mijn voeten nog koud zijn, spring ik eerst wat op en neer op mijn tenen. Met koude voeten ga je dus niet door koud water lopen want dan heb je een probleem daarna om warm te worden. Met warme voeten is de oversteek totaal geen probleem. Ik hobbel wat heen en weer en zodra mijn voeten warm zijn, steek ik over. Woef kijkt niet op of om natuurlijk. Daarna hobbelen we weer rustig verder over het harde strand. Het is prachtig weer en er staat nauwelijks wind. Ik heb alleen mijn aeroloft vestje aan over mijn winter shirt en draag wel een hoofdband en handschoenen. Dat is ruim voldoende want ik ben verder al heerlijk warm en ook mijn voeten blijven verder warm ondanks dat we het water overgestoken zijn. Monkshouse was inderdaad vrij breed en snel stromend bij het begin maar verder richting de zee was het prima te doen.

Daarna komen we bij de rotsen. Die zijn prima begaanbaar en niet glad dus dat is ook fijn. Nu kunnen we Bamburgh castle ook gewoon bereiken!

klik voor groot



De zon staat niet helemaal goed voor mooie foto's maar ik maak toch een kiekje van het castle met woef en loop verder richting Stag Rock. Ook daar moet ik weer een watertje oversteken maar dat doet me niks. Gek idee dat ik me een paar jaar geleden nog liet tegenhouden door dit soort dingen maar toen droeg ik ook andere schoenen. Misschien maakt dat ook uit. Ik loop tot het eind van het strand en maak een paar foto's van het vuurtorentje maar krijg het hertje er niet goed op. Het strand ligt heel laag en ik kan de rotsen niet makkelijk opklauteren. Althans, dat kan wel maar ik heb er eigenlijk geen zin in. Ik vind het zo heen en weer genoeg voor vandaag omdat ik anders veel te laat terug ben voor het eten van woef door het gedoe met de auto. Ik had eigenlijk wel plannen om aan de andere kant nog even te kijken maar dat komt een andere keer dan wel. Het is wel prachtig want ik zie zelfs Holy Island liggen met het castle daar. Als e op de grote foto kijkt dan zie je het nog net rechts naast de rotsen.

klik voor groot




Hoewel ik de rotsen niet op wil klimmen, doet woef dat wel en poseert even voor me

klik voor groot



Als ik klaar ben met kijken en genieten, keren we weer om en lopen continu rustig terug naar Seahouses. Over de rotsen, en over de water oversteekjes. Onderstaand de twee crossings maar het is niet zo goed te zien waarschijnlijk.

klik voor groot



Het was uiteindelijk een lekker rondje zeker door de zon en het ontbreken van de wind. Normaal loop je hetzij heen hetzij terug met wind tegen en dat is vaak geen pretje. Nu was het net lente. Heerlijk dus! Jammer dat het zo kort was, maar er komt vast weer een andere dag met mooi weer.

gegevens:

* 14 km
* 2 graden



januari 166 km - 2016 totaal 166 km

gepost door Max op 05:39 PM


Maandag, 11 Januari 2016

11.01.2016 - belford - 23 km

Eergisteren zijn we weer aan de oostkust aangekomen en vanaf vandaag ben ik weer alleen hier. Het is stralend weer zonder wind, dus ik besluit meteen maar een eerste rondje te gaan maken samen met woeffie. De wegen staan behoorlijk onder water en de velden ook, dus ik heb geen idee wat me te wachten staat eigenlijk. Ik kies dus maar voor Belford omdat dat de meeste afwisseling heeft qua ondergrond. Er is vast wel een stukje waar normaal te lopen valt. Ik trek mijn Mafate schoenen aan en bind de poles op mijn rugzak voor de zekerheid. Overigens zal ik daar later heel blij mee zijn.....

Met een omweg vanwege een ondergelopen weg rijd ik naar Belford en daar parkeer ik de auto. Al snel zijn we op pad voor het rondje dat ik al veel vaker liep. De vorige keer was mijn laatste rondje in juni!

klik voor groot



Even een stukje door het dorpje en rechtsaf richting de paden. Ik vrees dat het begin niet begaanbaar zal zijn want dat is altijd al een beetje zompige bedoening eigenlijk. Maar goed ik ga het allemaal zien. Ik loop langs het rare bouwseltje en langs de boerderij.

klik voor groot




Na de boerderij kom ik terecht op een veld met modder en water. Dat is normaal al een beetje nat veld richting het bos maar vandaag is het wel bar en boos. Ik laat de poles voorlopig maar even op mijn rugzak zitten en hoop dat het bos straks beter zal zijn. Dat blijkt helaas niet zo te zijn en het eerste stukje bos is echt even ploeteren. Ik pak mijn poles dus maar van de rugzak want ik heb geen zin om onderuit te gaan. Eens kijken of het ergens verderop wel te doen zal zijn.... Ik krijg nog een andere ondergrond en ik ga ook hoger dus wie weet wordt het nog wat. Na het bos is een stukje weg, dus dat moet zeker goed te doen zijn.

Dat laatste blijkt te kloppen want zodra ik uit het bos ben kan ik weer een heel stuk goed lopen. Nog even een stukje waar wat water ligt maar dat is niet echt een probleem natuurlijk.

klik voor groot



Ik kom uiteindelijk zonder kleerscheuren (alleen een beetje traag) bij het punt waar Holy Island vanuit de verte te zien is. Het is vandaag echt heerlijk weer met een zonnetje en geen wind. Ik sta even op het punt te kijken en maak een kiekje van woef en mij. Ik twijfel wat ik zal doen. Dit prachtige weer moet ik natuurlijk met beide handen aangrijpen om langer buiten te zijn. Woef lijkt ook OK en het naar haar zin te hebben en de weg die ik in gedachten heb, zou wel eens prima begaanbaar kunnen zijn want het is deels verharde weg en deels oud bos met een breed pad. Ik besluit het erop te wagen en sla rechtsaf en hobbel lekker naar beneden richting de houtfabriek. De poles zitten weer netjes op de rugzak en blijk ik de volgende 10 km ook niet meer nodig te hebben gelukkig.

klik voor groot



De weg is echt prima begaanbaar en er liggen hier nergens plassen. Misschien doordat er zoveel hoogteverschillen zijn. Geen idee maar ik ben er blij mee!

klik voor groot



Na een paar kilometer sla ik linksaf richting Detchant Woods. Hier moet woef even aan de riem maar dat is geen probleem met mijn lange dunne riempje. Die prop ik tussen mijn broekband en zo heb ik gewoon beide handen vrij.

Het bos is ook prima begaanbaar. Eigenlijk geen problemen hier dus als het weer zo blijft, dan kan ik eventueel wel een rondje hier in de buurt verzinnen ook al moet ik dan een van beide kanten op alleen maar heuvelopwaarts. Uiteindelijk kom ik weer in het bos waar ik ben afgeslagen en ga het stukje richting St Cuthberts Cave lopen. Gek idee dat ik in juni de hele St Cuthberts route liep (100 km). Dat was toch echt wel een belevenis die ik niet meer zal vergeten. Samen met woef op avontuur....

Ik ga door het hek en geniet van het uitzicht hier richting de Cheviots. Het zonnetje schijnt fijn en zo zonder wind is het echt heerlijk ook al is het maar 0 graden.

klik voor groot



Als ik over het veld met de schaapjes hobbel is het wel weer nat en drassig maar niet glad dus ik kom redelijk vooruit. Maar het is wel wonderlijk dat het nou zoveel heeft geregend en dat alles zo nat is geworden.

klik voor groot




Ik zie het somber in voor de ultra want die gaat over stukken met echt enge modder waarbij je ook nog eens zo de zee in kunt kukelen. Nou nee dus. Twee jaar geleden had ik al mijn twijfels over de route maar toen was het niets vergeleken met nu. Vorig jaar was het al droog toen ik arriveerde en de route ging verkennen. Als dit nu het uitgangspunt is, ben ik al blij dat ik gewoon kan blijven lopen, want de meeste wegen zijn ook onbegaanbaar...

Na ruim 16 km ben ik bij de cave. Dat blijft leuk en zeker met een zonnetje erbij.

klik voor groot



Na de foto's ga ik gauw weer op weg. Ik heb niet eens mijn extra jasje nodig gehad dat ik had meegenomen voor het stilstaan hier voor de foto's. Het is zo lekker buiten met die zon! Ik ben totaal niet afgekoeld dus dat is prettig. We hobbelen weer rustig verder en het stukje grasland is ook wel te doen waarschijnlijk omdat het zoveel hoger ligt.

klik voor groot



Op het pad naar de andere rotsen ligt een enorme diepe plas en woef neemt even een bad en een slokje.

klik voor groot



Ik weet dat er nu een stukje komt dat normaal zal zijn maar dat de laatste twee kilometers waarschijnlijk bagger zullen zijn. Dat is normaal al zacht en modderig dus ik ben benieuwd. Nou die modder was er! Van die dikke glij modder die ook zo heerlijk aan de schoenen blijft plakken...

klik voor groot



Maar aan alles komt een einde en al scheldend kom ik bij het muurtje waar woef weer als hinde overheen gaat. Vorig jaar had ze nog een ingepakt beentje vanwege die zwelling! Ik snap overigens niet dat die boeren een officieel pad zo verwaarlozen en zo kapot maken met zware machines. Niemand kan hier normaal overheen!

klik voor groot




Natuurlijk klim ik ook over het hekje heen en ik moet dan altijd zo lachen om die kop aan de andere kant van het muurtje.... waar blijf je nou....

klik voor groot



Het stuk achter het muurtje is iets minder kapot gereden en iets minder drassig maar we zijn er nu ook bijna. Als we van het veld afkomen, was ik woef even af bij het stomende beekje. Dat is geloof ik wel koud aan haar buikje en benen maar ze is wel lekker schoon nu. Nu mijn schoenen nog!

Na ruim 23 km staan we weer bij de auto. Niet helemaal een recht toe recht aan rondje door de modder en de zooi maar wel weer erg mooi. Op naar de volgende, wie weet wordt het nog wat met het weer. Vandaag heeft alles een beetje kunnen drogen in ieder geval.

gegevens:

* 23,5 km
* 0 graden



januari 152 km - 2016 totaal 152 km

gepost door Max op 11:51 PM


Zaterdag, 09 Januari 2016

09.01.2016 - sandpit - 7 km

Gisteren waren we de hele dag op pad en hadden we in de avond geen zin meer om in te pakken en op te ruimen. Vanochtend moest dat er dus echt van komen maar het ging redelijk goed. Tegen de middag was er toch nog even tijd voor een kort en snel rondje door de Sandpit voor woef en mij terwijl S. zielig het huisje aan het stofzuigen was. Maar het was erg fijn om even buiten te zijn voordat we weer zo lang de auto in zouden moeten en voor woef al helemaal. Het werd dus een kort maar krachtig rondje. Lekker even klimmen en daarna keihard naar beneden rennen. Het was overigens prima weer en erg mooi in het bos dus een mooie afsluiter van een geweldige tijd.

klik voor groot





In de auto nog even een foto van woef in de auto waar alle spullen al in lagen. Lekker jasje na de run in het koude weer en ze is weer helemaal happy.

klik voor groot



gegevens:

* 6,5 km
* 2 graden

januari 129 km - 2016 totaal 129 km

gepost door Max op 04:51 PM


Vrijdag, 08 Januari 2016

08.01.2016 - west highland way - 17 km

Vandaag hebben we weer zin in een avontuur. We hadden aanvankelijk een route gemaakt rond Isle of Eriska maar het is koud en er is gestrooid dus de weg is een no go voor woeffie. Daarom bedenken we een andere route en komen tot een stukje van de West Highland Way waar ik vorig jaar ook heb gelopen met prachtige sneeuw. Geweldige afsluiting was het toen! We vertrekken dus snel met onze spulletjes richting Glencoe.

Even na Appin lopen er ineens twee paarden over de weg. Eentje links en eentje rechts. Oei, dat is gevaarlijk zowel voor de auto's als voor de paardjes. We parkeren de auto op een P en S. loopt naar de farm waar het hek open staat en ik loop gewapend met een hondenriem een stuk terug in de hoop dat ik de paarden mee kan nemen. Maar vreemd genoeg zie ik ze niet. Ik loop een heel eind terug maar paarden zijn nergens te zien. Als ik terug ben bij de auto is S. daar ook alweer en er was niemand bij de farm. We keren om en rijden een stuk terug met de auto. Geen paarden. Ze zijn dus of ergens een pad ingeslagen en van de weg af, of ze zijn in draf verder weg gehobbeld. Meer kunnen we helaas niet doen en we rijden weer verder naar onze bestemming.

Het weer is eigenlijk heel goed met een mooie blauwe lucht en we besluiten even bij het inhammetje bij Balachulish een kiekje te maken van het water, de besneeuwde toppen en de bootjes.

klik voor groot



Daarna rijden we door en parkeren bij Kings House hotel. Daar is het gigantisch druk met allerlei vrachtwagens en busjes. Onderweg hadden we al gezien dat er filmopnamen gemaakt werden en bij het hotel stonden alle wagens daarvoor. We kunnen gelukkig ergens parkeren en ik hou me eerst even bezig met de hertjes. Hier is echt een bekende plaats waar de hertjes zich laten voeren dus daar had ik wel op gerekend.

klik voor groot



Daarna zijn we echt klaar om te gaan en we maken de hond ook klaar.
Ik besluit toch nog even naar het toilet te gaan en loop terug naar het hotel. Daar kom ik iemand van de film tegen en ik hoor tot mijn grote verrassing dat het bedoeld is voor een kort shot maar de grootste grap is wel dat ze balen dat het zulk mooi weer is. Want..'in Schotland regent het altijd, en daarom moesten ze betalen voor een regenmachine'. Kijk... daar komen dus alle verhalen vandaan dat het altijd regent. Zelfs op de televisie word je voor de gek gehouden en als het mooi weer is, zetten ze gewoon een regenmachine in. Dat geloof je toch niet?

Als we op weg gaan, zien we op de weg de paar film wagens rijden die een hele file veroorzaken over de weg. Dat blijkt een paar keer zo door te gaan want ze blijven de hele middag een stukje ver die weg rijden.....

klik voor groot



We hobbelen dan eindelijk richting de skihelling met de stoeltjesliften en we merken al snel dat het overal behoorlijk glad is. Als dat maar goed gaat en iets wordt...
We zijn al snel bij de weg en steken over richting de stoeltjesliften waar we linksaf zullen slaan het pad verder op.

klik voor groot



Eerst maken we natuurlijk een paar foto's bij de meeste gefotografeerde cottage van Schotland....

klik voor groot




Daarna gaan we het maar eens proberen maar ik zie het somber in. Het pad is slecht te doen met de fiets en het is ijzig en glad.

klik voor groot



We ploeteren een stukje maar het schiet niet op. Het eerste stuk gaat prima voor mij maar is lastig met de fiets. Hoe hoger we komen, hoe kouder het wordt en hoe meer ijs er op de stenen ligt en uiteindelijk komen we helemaal tot stilstand. Het is echt niet meer te doen en zo schieten we niet op. Het is ook niet heel erg mooi zoals vorig jaar, dus we besluiten om te keren en achter het hotel te kijken of het pad daar begaanbaar is. Ik denk daarbij nog aan de weg die ik vorig jaar deed, maar we zullen een aangename verrassing krijgen later....

We keren dus om en komen weer bij de cottage uit

klik voor groot



We lopen weer terug naar de weg om terug te gaan naar het hotel waar de auto ook staat. De terugweg ging een stuk sneller. Toen we eenmaal weer konden lopen en fietsen ging het lekker bergafwaarts en konden we een beetje opschieten. Ik hoop dat we straks aan de andere kant nog een flink stuk kunnen lopen.

klik voor groot




Als we bij het hotel komen, blijkt alles daar nog in volle gang voor de film. We praten even met iemand van de ploeg en lachen over de regenmachine. Het blijft toch gek hoor... Is het mooi weer, willen ze regen en wordt er een regenmachine ingezet. Overigens is die hele dag filmen met een hele ploeg voor een shot van 30 seconden als we het goed begrepen hebben allemaal.

klik voor groot



Daarna gaan we een stukje over de weg achter het hotel. Ook hier wat ijs maar we slaan uiteindelijk rechtsaf een nieuw pad op richting Rannoch en worden verrast met een prima begaanbaar pad en een prachtige omgeving. Wat een verrassing en wat jammer dat we dit niet eerder wisten want het is niet alleen mooi maar ook een lang stuk pad! Als we hier meteen waren gestart, dan waren we nu al een heel stuk verder geweest. Niks aan te doen, nu dan maar gauw kijken wat we allemaal gaan zien.

klik voor groot



Ik ben echt onder de indruk want de bergen om ons heen zijn echt prachtig zo met dit licht en het laagje sneeuw op de toppen. Dit is een beetje wat je je voorstelt van de Hooglanden wat je ook op plaatjes ziet. Veel mooier dan de WHW en ik blijf dus voorlopig nog steeds bij mijn eerder idee dat de WHW letterlijk platgetreden paden betreft en erg wordt overdreven qua schoonheid. Maar wie weet is het eerste stuk wel erg mooi.

Voorlopig lopen wij nu lekker hier en kijken onze ogen uit. Vooral achter ons is het fantastisch mooi. We vermoeden dat het aan het einde van de route ook erg mooi zal zijn zo bij Rannoch met de meren. Maar daar gaan we dus nu niet komen en we houden dit natuurlijk als nieuw avontuur in gedachten voor een volgende keer.

klik voor groot



We komen langs een riviertje met een paar kleine watervalletjes en ik oefen even wat met mijn camera om met de manual settings een mooier watertje te krijgen met langere sluitertijd waardoor het water er anders uitziet. Dat lukt uiteindelijk redelijk (ook al heb ik geen filter bij me wat je wel nodig hebt omdat je de sluiter langer openzet) maar het kost wel wat tijd.

klik voor groot



Uiteindelijk zien we een enorme groep herten die aan het rennen is. Echt een grote groep en we vragen ons af wat ze doen daar. Er rijdt ook een auto in de verte. Zouden ze gevoerd worden? We besluiten een stukje verder te lopen en uiteindelijk komen we dichterbij. Maar de herten zijn enorm schuw en hoewel er inderdaad voer ligt, staan ze op grote afstand te turen wat we aan het doen zijn. Niks tamme herten hier. Helaas is mijn eigen camera leeg en ik probeer met de camera van S een foto te schieten van een mannetje.

klik voor groot



Er zijn ook andere dieren!

klik voor groot



Op dit punt vinden we het genoeg en keren we om. Het was een prachtig pad en zo jammer dat we dit niet eerder gevonden hebben.

We maken woef weer lekker warm als we bij de auto zijn, geven haar eten en daarna rijden we weer naar huis. Jammer dat het uiteindelijk maar 17 km was, maar het was erg mooi door het verrassende pad aan het einde van de route. Helaas de laatste run hier, morgen rijden we naar de oostkust.

Op naar nog volgend jaar dan maar!

gegevens:

* 15 km
* 6 graden

januari 123 km - 2016 totaal 123 km

gepost door Max op 10:34 PM


Donderdag, 07 Januari 2016

07.01.2016 - schotland - 15 km

Vandaag een rustdagje voor woeffie. Het is best aardig weer en ik besluit nog een keer een wegrondje te maken en te kijken of ik nu het rondje rond het huisje kan maken via een fietspad in plaats van over die enge weg te moeten rennen. Ik vertrek dus vol goede zin, koptelefoontje op (vooral tegen de wind in mijn oor hoewel ik daar nu goede stoppers voor heb inmiddels) en goed gekleed.

Eerst de warming up richting de brug en daarna steek ik over richting de andere kant van de weg waar een fietspad me richting het vliegveldje en later richting Benderloch zou moeten leiden. Het begin klopt. Ik loop over het fietspad en ben dus ver van de weg af. Het loopt wel goed en het is ook nog wel mooi eigenlijk omdat je dichterbij het water loopt. Daarna loop ik langs het vliegveldje. Ook nog nooit echt gezien dus dat is ook wel leuk. Ik wee eigenlijk niet waarom ik geen enkele foto maak, maar ik loop dus door.

Daarna gaat het toch fout want ik zie weliswaar een karrenpad richting de camping aan het einde maar op de kaart loopt dat toch dood. Ook fietsers worden weer de weg op geleid. Jammer maar helaas en ik loop als een idioot weer over de weg naar de afslag. Aardige tempotraining en ik besluit de ronde af te maken voor een weg tempo lap. Als ik bijna bij de priory ben, keer ik om en na 15 km sta ik weer bij het huisje. Heerlijk zonder wind een rondje gelopen. Op naar de volgende, morgen willen we als trio weer op avontuur!



gegevens:

* 15 km
* 6 graden

januari 106 km - 2016 totaal 106 km

gepost door Max op 08:02 PM


Woensdag, 06 Januari 2016

06.01.2016 - inveroran - 15 km

Voor vandaag hebben we een route gemaakt in de buurt van het Inveroran hotel vlakbij de West Highland Way. Ik heb vorig jaar een stukje van een etappe gelopen en twee jaar geleden een hele etappe vanaf Tyndrum. Toen was het hotel mijn eindpunt waar ik de auto had geparkeerd. We wilden nu niet zozeer over de WHW lopen maar hadden een route getekend vanaf het hotel westwaarts de Glen in richting Loch Etive. Ik ben een keer vanaf Inverawe die kant op gelopen vanaf River Noe en we gingen er dus van uit dat het pad redelijk te doen zou zijn.....

Het was vrij fris toen we vertrokken en we hadden voor de zekerheid maar gewoon veel kleding meegenomen om ter plekke te kijken wat voor weer het zou zijn en ook voor woef hadden we de cloudchaser meegenomen, de gele tankie en de rode regenjas en de zwarte gevoerde regenjas. Ik ging ervan uit dat met deze lage temperatuur en misschien een buitje het weer zou zijn om voor het eerst de winter regen hurtta te proberen en zo gebeurde het ook.

Toen we arriveerden op de parkeerplaats maakten we snel de fiets in orde en trokken onze kleding aan. Daarna waren we al snel op weg. Woef vond haar nieuw jas prima en scheurde ermee weg.

Nadat we een stukje over de weg (tevens de route van de WHW) hadden gelopen, liepen we over de Victoria Bridge en sloegen daarna linksaf.

klik voor groot



Er stond zowaar een heus bordje dat ons de weg wees richting Glen Etive path. Ik was verrast dat het een normaal grindpad was en had al meteen het idee dat ik de verkeerde schoenen had gekozen voor deze route. Ik had een zachter pad verwacht en niet zoiets breeds en hards.

Maar wat was het meteen al mooi! We zagen in de verte al diverse herten liggen. We probeerden met een van de compacts een foto te maken maar het mannetje lag erg ver weg helaas. Maar leuk blijft het!

klik voor groot




We hobbelden vrolijk over het pad en waren helemaal in ons element. Een heus pad en zo'n mooie omgeving. Inmiddels was het ook gewoon droog weer. Jammer genoeg wel grijzig, maar dat merk je niet zo als je met eigen ogen kijkt. Onze ogen passen zich veel beter aan en kunnen veel meer detail onderscheiden dan de camera's die toch last hebben van de witte schelle luchten en donkere bomen en bergen. Maar wij genoten volop. Een heel andere omgeving dan waar we tot nu toe zijn geweest en ook vrij ruw. Maar het mooie pad was helaas al snel afgelopen. We komen ineens bij een splitsing met een bordje linksaf 'through road' en een hek met een pad en een bordje 'farm accesss only'. Da's nou jammer want we hadden een soort rondje gemaakt waarbij de terugweg inderdaad langs het water zou gaan waar we nu werden heengestuurd maar waarbij de heenweg gewoon over de farm road zou lopen. Turend op de kaart weten we niet zeker of het pad vanaf de farm wel doorloopt en ik zie ook een watertje ineens aan het einde. Zou er een hek staan? Wat moesten we nu doen?

We besluiten netjes dan maar de route langs het water te nemen op hoop van zegen. Het is een kleine 2.000 mtr dus vooruit maar. Eens kijken waar we uit zullen komen en of het te doen is. Ineens ben ik weer blij dat ik deze schoenen aan heb en ik hobbel vrolijk door de derrie en over de zachte grond. Het enige probleem is het pad.... Een heel smal paadje met hoge opstaande randen. Doe mij dan maar 'geen' pad want dit is niks en met de fiets natuurlijk ook niet. Maar we ploeteren moedig voort. Mooi is het zeker!

klik voor groot




Na verloop van tijd komen we bij een bruggetje van planken en daarachter is het een zachte bedoening. Ik ben vooruit en gebaar naar S dat hij moet wachten. Hier kan je echt niet met de fiets overheen en ik besluit verder te lopen om te kijken of het pad nog iets gaat worden straks, wat het watertje voorstelt en of er nou een hek is bij de splitsing met die farm road waar we eigenlijk overheen hadden gewild. De grond is heel zacht maar als je gewoon doorhobbelt is het prima te doen.

Na een poosje kom ik bij het hek (er is dus inderdaad een heus hek dat met een slot dicht zit) en bij het watertje. Ondertussen maakt S een panorama van de plek waar hij staat te wachten

klik voor groot



Ik ga eens kijken of we hier verder kunnen en wat wijsheid is.

Woef poseert bij het watertje met haar mooie warme jas

klik voor groot



Daarna kijk ik bij het water en zeg tegen woef dat ze moet wachten terwijl ik ga oversteken om aan de overkant te kijken. Op de foto rechts zie je woef in de verte braaf zitten wachten!

klik voor groot



Het water is met de benenwagen goed te doen. Het is niet erg diep en er staat geen stroming. Maar je kunt niet over die grote stenen fietsen en aangezien S Sealskinz sokken aanheeft, zullen die vollopen met water. Dat is geen goed idee, want dan krijg je nooit meer warme voeten neem ik aan en later zie ik nog twee Fords die we zouden moeten oversteken. Plus de terugweg over het lousy stukje dat we nu hebben gedaan..... Ik kijk op de klok en reken een beetje. Het pad wordt nu weer normaal maar met die stream crossings en dan weer terug, lijkt dat geen goed idee met die fiets erbij. Laten we maar terugkeren dan. Ik steek het water dus weer over en hobbel met woeffie weer vrolijk over het zachte stuk terug naar de plek waar ik S. heb laten wachten.

klik voor groot



Ik leg uit wat mijn bevindingen zijn en we keren samen weer terug.
Niks aan te doen en in no time zijn we natuurlijk weer bij de afslag waar we begonnen waren. Omdat we nog lang niet uitgelopen zijn, maken we een lusje langs Black Mountains. Eerst een stukje over de WHW waar mijn schoenen wel wat moeite hebben met de grote ronde gladde stenen. Modder schoenen vinden dus nu net weer minder leuk natuurlijk!

Daarna slaan we rechtsaf richting het meer en lopen zo weer het lusje terug.

klik voor groot




Mooi is het er wel en tot mijn plezier ontdekt ik nog een Dipper die redelijk dichtbij op een grote steen in het water zit. Mooie find!

Daarna lopen we alweer terug over Victoria Bridge en we besluiten even door te lopen naar het hotel verderop om te kijken of er nu wel herten te zien zijn.

klik voor groot



We halen even uit de auto het lekkers dat we hebben meegenomen. Als je geluk hebt en er is een groepje, dan heb je kans dat ze zich laten lokken voor wat lekkers.

We hobbelen verder en ik zie ineens wat dames in het veld staan. S. wacht even op een afstandje met woeffie aan de riem en ik wandel rustig richting de dieren en knisper wat met mijn zakje en roep naar ze.... Zou het lukken?

klik voor groot



Het lukt me om ze te lokken maar daarvoor sta ik toch wel een eind weg en daardoor zijn de foto's die S maakte van een afstand niet erg scherp geworden. Maar leuk was het wel. Het mannetje was een beetje ongeduldig omdat er nog een jonger mannetje in de groep stond die ook wel wat lustte, maar daar had de volwassen man geen trek in. Ik moest dus wel oppassen dat hij niet met zijn mooie gewei mijn kleding openscheurde maar alles ging goed.

Een mooi einde van een rondje dat uiteindelijk veel te kort was maar wel erg leuk en afwisselend was. Dit moeten we dus nog een keer doen!

Na een kleine 15 km staan we weer bij de auto. Op naar de volgende run dan maar weer.



gegevens:

* 15 km
* 4 graden

januari 91 km - 2016 totaal 91 km

gepost door Max op 10:46 PM


Maandag, 04 Januari 2016

04.01.2016 - taynuilt - 15 km

Vandaag gaan we weer als trio op pad. Ik dacht dat het misschien leuk was om weer iets nieuws te proberen en had een route ingetekend rond Taynuilt. Aanvankelijk eerst richting Kilchrenan en daarna door het bos terug, maar al turend op Street View, was het onduidelijk of het pad dat op de kaart te zien was, ook daadwerkelijk nog zou bestaan. Daarom dus een andere route gemaakt waarvan we met meer zekerheid zouden kunnen aannemen dat het ook echt bestond.

We startten in Taynuilt bij de pier. Daarvoor moet je even het dorpje doorrijden en dan via een rustige weg even doorrijden totdat je ineens voor het water staat. Loch Etive maar dan vanaf een heel andere kant! Het blijft mooi en terwijl S. de fiets van de auto haalt, maak ik een paar plaatjes.

klik voor groot



Daarna gaan we gauw op weg en besluiten eerst even tijdens de warming up rond de Furnaces te lopen. Jammer genoeg hebben we geen drone bij ons, dus kunnen we niet even over de hekken loeren.

klik voor groot





Daarna lopen we het dorp weer uit en steken de weg over richting de Glen. Hier startte ik al tweemaal nadat ik met een taxi was afgezet. Ik liep dan vanaf Taynuilt de hele Glen door terug naar het huisje. Dat vond ik aanvankelijk een gigantische afstand! Dit jaar had ik geen zin in een heen en weer door de Glen voor de lange training en koos ik voor een nieuwe ronde bij Appin.

Al snel puffen we de klimmetjes op van de Glen. Ik stik van de warmte en mopper op mezelf dat ik zo'n stom jasje aan heb getrokken. Fladderend en pompend met mijn armen loop ik weliswaar braaf overal tegenop maar ik vind het niet echt leuk. Grrrrrr.

klik voor groot




We lopen enkele kilometers door de Glen en slaan rechtsaf een nieuw pad op. Het ziet er van een afstandje al prima uit en we zijn erg benieuwd.

klik voor groot





We kijken al gauw onze ogen uit. Er staan drie heel jonge kalfjes en de natuur is prachtig. Heel groen en met veel hoogteverschillen. Wat opvallend dat we al die jaren dat we hier komen nog nooit dit pad genomen hebben!

klik voor groot





Het stukje door de Glen over het pad was prachtig en onverwacht mooi. Onnodig te zeggen dat het dan meteen ook veel makkelijker loopt allemaal..... Hoezo mentaal dingetje.
Daarna lopen we al snel onder de spoorbrug door en lopen honderd meter over de weg om weer linksaf te slaan naar Airds Bay. We slaan dus weer af richting het water en besloten al om straks ook daar aan het einde eerst even naar het piertje te gaan.

Al snel zien we de afslag die we straks moeten hebben terug richting Taynuilt maar voor nu lopen we nog even verder. We passeren twee geweldig mooie huizen waarvan er eentje net verkocht is. 435.000 pond, net een beetje te duur.... Maar wat een mooie plek hier en wat een huizen!

We hobbelen door en komen uiteindelijk bij het piertje. Weer staan we aan de oever van Loch Etive. Ook een mooie plek om de kano in het water te laten! Het water is wild en zo laag bij het water is het ook best fris want het waait stevig.

klik voor groot



Daarna keren we weer om en gaan terug naar de mooie huizen en de afslag richting Taynuilt. Het pad is redelijk begaanbaar, dat valt gelukkig allemaal mee en al snel zijn we weer in Taynuilt.

klik voor groot



Als we bij de auto zijn, hobbelen we nog even verder naar het uiteinde van de pier waar we nog nooit geweest zijn. Erg fraai want ineens loop je over een weg waar links Loch Etive stroomt en klotst en rechts de River Awe vanaf Inverawe stroomt. Prachtig. Eerder hebben we hier wel eens gewandeld maar kwamen we nooit zo ver als nu.

klik voor groot




We lopen door en komen aan het einde van het pad. We zien nu ineens vrij dichtbij aan de andere kant van het water de quarry van Bonawe waar we al zo vaak vandaan zijn vertrokken voor een run. Als we de andere kant op kijken, zien we het bootje van het piertje waar we net stonden te kijken. Echt mooi allemaal en natuurlijk maak ik weer wat foto's.

klik voor groot





Als we zijn uitgekeken, hobbelen we terug naar de auto en als cool down loop ik nog even naar het piertje daar. Wat een mooie route en wat hebben we weer veel nieuwe dingen gezien!

klik voor groot



Na 15 km zit het er weer op.... Op naar het volgende rondje!



gegevens:

* 15 km
* 8 graden

januari 76 km - 2016 totaal 76 km

gepost door Max op 08:46 PM


Zondag, 03 Januari 2016

03.01.2016 - appin/loch creran - 35 km

Vandaag is het tijd voor een langere training en aangezien ik dit alleen zou gaan lopen, koos ik voor twee onbekende rondjes bij Appin. Ik had weinig zin in de Glen heen en weer plus weer een stukje langs Loch Etive zoals ik eerder gebruikte voor de lange training hier.

Toen ik wakker werd, hoorde ik dat het hard waaide. Althans, zo leek het.... S. had al met woef gewandeld en zei ook dat het hard waaide. Ik keerde me nog maar eens om dan... Niks lange run vandaag. Maar natuurlijk kriebelde het toch. Hoezo niet? Het is toch droog en die wind.... jammer dan? Tijdens het ontbijt staarde ik naar buiten en keek nog eens op mijn scherm naar de route. Ach... eerst het rondje rond Loch Creran, en als het niet zou gaan zou ik alsnog kunnen terugkeren..... of het eerste stukje van het lusje naar Appin doen en terug, of het hele rondje doen, of nog een extra lusje en nog een extra lusje.... Kom op dus, genoeg opties en in no time was ik alsnog klaar voor vertrek. Ik had vooraf een bakje havermout gegeten en nam voor de zekerheid nog een zakje Complan en daar zou ik het mee moeten doen onderweg. Ik nam deze keer wel een softflask water extra mee, omdat ik niet kan zien wat er nog in mijn rugzak zit. Al snel parkeerde ik de auto weer bij de kerk in Appin. Toen ik even daarvoor bij de rotonde reed en naar Loch Creran keek, vond ik het water er wel wild uitzien en ik was verrast door de weg die zo leuk op en neer golfde door het landschap. Maar niet zeuren, eerst maar gewoon eens op weg. De satelliet stond al aan voor GPS ontvangst (en had dus al 6 km extra uitgezonden waardoor S. dacht dat ik helemaal met een idioot lange run bezig was op een gegeven moment). Rugzakje om jackje aan en lopen maar.

Ik wist al dat het fietspad gewoon meteen te bereiken was vanaf de parkeerplaats en al snel was ik bezig met de warming up over het mooie fietspad dat een heel stuk van de weg af ligt.

klik voor groot



Het eerste stukje liep prima en al gauw was ik bij de oversteek naar de andere kant van de weg. Ik zal straks op de terugweg hier richting het andere meer lopen over de single track road. Ik was blij dat het fietspad inderdaad aansloot op die weg, want dat is altijd maar even afwachten als je een route uittekent op de kaart van te voren. Ik liep nu inmiddels niet meer beschut en in de volle wind. Op een gegeven moment waaide mijn petje af maar gelukkig kon ik die nog redden en trok ik die dus strakker aan zodat ik gewoon straks met pet en al weer bij de auto zou aankomen. Ben nogal gehecht aan dat malle ding.

Hoewel het fietspad deels hier langs de weg loopt, is het erg mooi zo langs het meer met de vergezichten. In de verte zie ik de brug naar Oban terug en op de achtergrond de bergen. Ik kom bij de rotonde en sla linksaf richting het bordje Loch Creran loop voor de fietsers. Dit gaat tot nu toe allemaal voorspoedig. De weg kruipt aardig omhoog op het eerste stukje maar ik loop rustig aan en alles gaat goed. Ik heb dit stuk wind tegen maar heb ook wat beschutting van de bomen. Vreemd genoeg is het geen vredige weg en doet het een beetje creepy aan. Misschien doordat alles ingeklemd zit tussen de bergen en rechts het water donker rommelt. Ik heb geen idee. Maar echt 'mooi' is het niet om een of andere reden.

Verderop loop ik langs een prachtig boathouse. Ik weet eigenlijk niet waarom ik geen foto maak maar ik geniet er wel van terwijl ik langs loop. Al snel ben ik bij het einde van het meer en sla ik weer rechtsaf om terug te lopen naar de grote rotonde. Ik vermoed dat ik nu dichter langs het water loop en dat klopt ook. Helaas wordt er in het veld verderop volop gejaagd en zijn de knallen niet van de lucht. Ik hou er niet van en ik merk dat ik haast maak. Arme dieren. Gekken. Wat is er nou leuk om in de vrije uurtjes dieren dood te schieten?

Ik loop verder en zie heel in de verte de brug alweer opdoemen. De weg is verder prima beloopbaar, het is een gewone rijweg met asfalt.

klik voor groot



Een heel stuk verder zie ik rechts ineens het boathouse weer in de verte tegen de berg geplakt. Gek idee dat ik daar dus net liep! Het lijkt allemaal zo ver weg als je vanaf hier kijkt.

klik voor groot



Niet veel later loop ik onder de brug door en maak ik het rondje terug naar de rotonde. Dit ziet er wel fraai uit zo en jaren geleden stond ik hier eens te kijken toen we op weg naar Glen Etive waren.

klik voor groot



Ik loop de weg omhoog naar de rotonde en waai bijna van de open brug af. Hier waait het even maar ik had er relatief weinig last van langs het meer. Zijn die bergen nog ergens goed voor! Na de brug loop ik weer het kleine stukje langs de weg richting de afslag.

klik voor groot



Al snel ben ik bij de afslag naar links en begin ik aan mijn eerste lusje van de Appin loop. Dit is ook nieuw voor me en zal me brengen bij de afslag waar ik vorige week vandaan kwam tijdens mijn Appin rondje. Eventueel kan ik daar terugkeren naar de auto maar tot nu toe gaat alles nog goed. Ik loop en loop en geniet van het uitzicht. Links van me is het meer met mooi uitzicht over Lismore. Ik zie nu Lismore heel duidelijk en zie een auto rijden en ik zie de haven. Heel fraai maar te ver weg voor een mooie foto dus ik loop lekker door en geniet gewoon van het uitzicht.

Met 22 km loop ik langs de afslag die ik herken van de vorige keer maar ik hobbel gewoon lekker door. Ik weet nu de weg naar Port Appin en heb de kaart ook niet nodig. Dat is wel prettig van deze route want hoewel alles nieuw is, kan je niet mislopen.

Ik loop voorbij het huis waar ik de vorige keer van het terrein werd gestuurd en loop al snel Port Appin in.

klik voor groot



Ik merk wel dat ik sneller door mijn water ga dan ik hoop en vraag me af of ik straks bij het hotel wat appelsap ga kopen. Maar als ik door Port Appin loop, sla ik linksaf om naar de Jetty te gaan waar de ferry naar Lismore vandaan vertrekt. Ik wil even kijken, eventueel de lus doen rond de grot en aangezien er een bordje WC staat, kan ik er misschien ook een plassen en de waterzak vullen. Niet veel later ben ik bij de pier. Wat mooi zeg. Ik zie weer de vuurtoren die ik de vorige keer vanaf een andere plek zag en zo'n piertje levert ook altijd leuke plaatjes op.

kik voor groot



Naast het piertje is het Pier Tower restaurant. Nooit geweten dat het hier was. Ik ken de borden van langs de weg, en ik ken de reviews maar ik wist dus echt niet dat het hier was. Wat een geweldig mooie plek.

De WC kan ik verder nergens vinden maar ik zie wel een bordje dat me de weg wijst naar het pad van het extra lusje bij de grot. Dat ga ik dan maar even doen want dat was wel een van de twee extra lusjes die ik op het programma had staan voor deze lange run.

En ik ben meteen aangenaam verrast. Het loopt niet makkelijk maar het is prachtig. Omdat je hoog boven het water loopt, is het uitzicht adembenemend. En wat stil en vredig. Ik was al helemaal blij toen ik de single traffic road afsloeg na het meer, en dit is helemaal geweldig. Ik geniet van het uitzicht en mijn gemiddelde tijd zakt als een baksteen omdat ik hier even wat plaatjes maak en mijn sanitaire stop dan maar houd met een uitzicht waarbij je normaal geen plasje doet. Geweldig. Op het water komt de ferry vanuit Lismore net aan en een andere snelle boot jaagt verderop over het water.

klik voor groot




Het lusje is echt mooi met bijzonder landschap. De rotsen zijn enorm hoog en vormen dus een soort grot. Het is echt mooi en de foto's laten dat maar slecht zien helaas.

klik voor groot



Na het lusje kom ik weer bij het hotel in Port Appin waar ik vermoedelijk niks kan krijgen dus loop ik door. Langs de vuurtoren, langs het water en de mooie boot in de bocht waar ik de vorige keer al een foto maakte. Nu loop ik dus braaf door. Even de weg omhoog vervolgen, weer naar beneden en dan over de mooie nieuwe Jubilee Bridge langs Castle Stalker. Ook daarvan maakte ik de vorige keer foto's en ik ben nu van plan om straks aan het einde linksaf te slaan om er dichterbij te komen dus een foto probeer ik straks wel te maken. Voor nu dus even doorlopen, het is niet alleen maar fun run.....

Als ik aan het einde van de brug ben, sla ik inderdaad linksaf en loop nog langs een een of ander bouwsel waarvan ik nog moet opzoeken wat het precies was. Het bordje kan ik me niet meer voor de geest halen stom genoeg.

klik voor groot



Daarna over het fietspad even doorlopen en dan ben ik ineens dichterbij Castle Stalker dan ik ooit geweest ben. Het is al niet meer zo mooi qua licht omdat ik natuurlijk een beetje laat vertrok uiteindelijk maar ik maak hier wel wat kiekjes van het Castle.

klik voor groot



Na het Castle loop ik nog een heel klein stukje door maar ik vind het niet aantrekkelijk daar en ik heb ook wel genoeg gelopen straks. Mijn water is op dus ik keer om en SMS naar S. dat ik richting de auto ga. Dat is nog een kilomeer of 3 schat ik dus zal ik na 35 km weer bij de auto staan.

En dat is ook zo. Zonder verder te stoppen, loop ik terug naar de auto en klok na 35 km af. Fijn gelopen en nergens last van gehad en ook nog nieuwe dingen gezien.

Thuis wacht me een heerlijke warme kamer om me om te kleden en een warme choco met chilli en slagroom. Heerlijk!

Op naar de volgende ronde.



gegevens:

* 35 km
* 8 graden

januari 61 km - 2016 totaal 61 km

gepost door Max op 09:15 PM


Vrijdag, 01 Januari 2016

01.01.2016 - bonawe to dail pier - 26 km

Vandaag zou het aardig weer worden, en daarom wilden we in Glen Etive gaan lopen. Eerst herten kijken en daarna een stuk over de weg lopen en fietsen. Niet zoals vorig jaar over een onbegaanbaar pad maar gewoon over de weg die erg mooi is tussen de bergen. Maar ik had ineens bedacht dat het met koud weer onder het vriespunt wel eens glad zou kunnen zijn op weg naar de Glen en ook door de Glen zelf en toen we de webcam bekeken die daar op de weg tussen Glencoe staat, besloten we dat het inderdaad geen goed idee zou zijn om die richting op te gaan (-4) en daarop besloten we nogmaals vanaf Bonawe richting het Glen Etiv path te lopen. Het weer werd uiteindelijk toch ook niet zo mooi als voorspeld en de 3 graden zou al koud genoeg zijn. Voor de zekerheid namen we de drone mee maar dat werd uiteindelijk niks. Het was donkerder dan gehoopt en de sneeuw op de bergen met de witte lucht als achtergrond gaf ook lelijke beelden. Maar al bij de quarry maken we wat beelden met de drone en worden we meteen ook ijskoud. Maar daarna gaan we snel op weg voor de run. Ik ben zo koud geworden dat ik aanvankelijk bij de warming up mijn jas zelfs aanhoud. Daaronder zit nog een wintershirt en mijn Falke primaloft jack.

klik voor groot



Eerst even door de quarry en vooral heel erg met mijn handen wapperen om ze weer warm te krijgen. Van de kou moet ik ook nodig piesen ineens. Dat dan maar even doen voordat ga lopen.....Daarna doe ik mijn jack uit en gaan we op weg.

klik voor groot




We maken even wat plaatjes bij het uitzichtspunt en gaan gauw weer verder. Het is nog steeds droog en de wind is matig dus we hebben wel geluk ondanks dat het niet helder geworden is tot nu toe. Ik heb het best warm gekregen van de klimmetjes en mijn warme kleding maar ik weet ook dat we straks weer over de open vlakte zullen lopen dus ik doe nog niets uit en wissel een beetje af met hoofdband op en af en handschoenen aan en uit. Al snel gaan we door het eerste hek en lopen we de open vlakte op waar de Hooglanders staan. Ze zijn er weer en inmiddels denkt woef dat het leuk is om tegen ze te blaffen wat niet de bedoeling is natuurlijk. We laten de drone nog een keer op maar de beelden zijn niet zo fraai helaas. De wind valt mee hier maar het is best fris en de wind trekt ook wat aan. Goede keuze om hier te blijven en niet naar de Glen.

klik voor groot




Na de open vlakte lopen we weer door het bos en slaan deze keer rechtsaf bij de splitsing richting Dail Pier want we willen daar vandaag toch wel even gaan kijken. De vorige keer regende het zo hard dat we meteen de andere kant op gegaan zijn maar vandaag zou het wel kunnen. Al snel lopen we langs het water en staan we even later voor de wiebelende hangbrug waar woef in no time overheen is.

klik voor groot



Daarna maken we de fiets even vast aan een hekje (alsof er iemand hier zal lopen, maar je weet nooit) en wandelen vervolgens even over het drassige terrein langs de witte cottage richting de pier. Het is aardig nat maar mijn voeten zijn toch al nat geworden onderweg.

klik voor groot




We kijken even rond bij het piertje en maken wat foto's. Daarna lopen we over het strandje dat vorig jaar zo prachtig mooi was met het zonnetje. We komen al snel uit bij het water waar ik vorig jaar nog ben overgestoken en tot halverwege mijn dijbeen in het water stond en woef als een otter naar de overkant zwom. Wel een verschil met vandaag. Het weer is niet zo mooi als toen en het water staat veel hoger en is ook wilder dan die keer. Zo zie je maar.

klik voor groot




Bij de oversteek gaan we door het open hek terug over het veld en zijn al snel weer bij de hangbrug waar S. weer op de fiets stapt en ik weer ga lopen. We slaan nu eerst rechtsaf en nemen het pad richting Glen Etive path. Vorige keer zijn we een stukje die kant opgelopen totdat het ging sneeuwen en wel genoeg was. Nu hopen we wat verder te komen.

Eerst even door het bos en over de brug met het wilde water. Het blijft mooi. Daarna verder door het bos, over de open vlakte en over de tweede brug met wild water. Daar zijn we de vorige keer niet meer gekomen.

klik voor groot




We lopen nog een heel stuk door en ik ben verrast dat de splitsing met het karrenpad naar Glen Etive path zo ver weg is. Vorig jaar liep ik daar nog een heel stuk overheen en was de totale afstand 31 km. Nu vraag ik me af hoe ver we nog moeten. Door de drone en het getreuzel bij de pier zijn we al vrij lang onderweg over een mini stukje want er zit pas 12 km op de teller. Maar we zetten nog even door want er is nog tijd natuurlijk.

Uiteindelijk komt de splitsing in zicht. Gaan we een stukje verder of gaan we naar beneden naar de oever met het huis dat we vanaf de andere kant konden zien? We besluiten een stukje naar beneden te lopen. Het gaat steil naar beneden richting het water en we moeten dus ook weer terug. S. laat de fiets staan vanwege de stenen en de helling maar na een tijdje besluiten we dat het uitzicht vanaf daar ook wel genoeg is en dat we terug moeten keren naar de auto. We moeten nog een stukje lopen tenslotte.

klik voor groot



Vanaf daar zal ik gewoon lekker doorlopen zodat we er niet meer zo lang over doen en zo gebeurt het ook. Weer langs het watertje, over de open vlakten en dan zijn we alweer bij de splitsing met Dail Pier. Het is vreemd dat de terugweg steeds zoveel sneller gaat als je de herkenningspunten hebt.

klik voor groot



Daarna weer richting de Hooglanders, het uitzichtspunt en het laatste stukje met de felle klimmetjes. Het gaat allemaal prima en de terugweg gaat in no time natuurlijk.

klik voor groot



Ruim voor het donker zijn we weer bij de auto, zetten de fiets weer op het dak en rijden naar huis. Het is een mooie dag geweest ook al hadden we niet het zonnetje waar we zo op gehoopt hadden voor zulke mooie foto's als vorig jaar.

Niks aan te doen. Ik ben tevreden over de terugweg en ons rondje van 26 km. Prima endurance training vandaag. Op naar de volgende route.



gegevens:

* 26 km
* 3 graden

januari 26 km - 2016 totaal 26 km

gepost door Max op 09:55 PM