Runpower





Februari 2016
ZMDWDVZ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
2829     


Reviews, health & food



Archief (alle berichten)

Archief (per maand)

Augustus 2016
Juli 2016
Juni 2016
Mei 2016
April 2016
Maart 2016
Februari 2016
Januari 2016
December 2015
November 2015
Oktober 2015
September 2015
Augustus 2015
Juli 2015
Juni 2015
Mei 2015
April 2015
Maart 2015
Februari 2015
Januari 2015
December 2014
November 2014
Oktober 2014
September 2014
Augustus 2014
Juli 2014
Juni 2014
Mei 2014
April 2014
Maart 2014
Februari 2014
Januari 2014
December 2013
November 2013
Oktober 2013
September 2013
Augustus 2013
Juli 2013
Juni 2013
Mei 2013
April 2013
Maart 2013
Februari 2013
Januari 2013
December 2012
November 2012
Oktober 2012
September 2012
Augustus 2012
Juli 2012
Juni 2012
Mei 2012
April 2012
Maart 2012
Februari 2012
Januari 2012
December 2011
November 2011
Oktober 2011
September 2011
Augustus 2011
Juli 2011
Juni 2011
Mei 2011
April 2011
Maart 2011
Februari 2011
Januari 2011
December 2010
November 2010
Oktober 2010


Reviews gadgets & gear:





Fotoalbum:



Twitter:



Het weer:



Food/Health: Afstanden meten: Loopmuziek: GPS/Garmin: Logs & Info: Evenementen:

wie ben ik?


Temperatuur:

Click for Rotterdam, Netherlands Forecast


Zoeken



waar liep ik?



runs 2011

Zondag, 28 Februari 2016

28.02.2016 - seahouses countryroads - 16 km

ronde 1

Vandaag zijn we redelijk vroeg op en gaan toch op pad voor een rondje. Het lijkt droog te blijven hoewel het redelijk bewolkt is. Maar de temperatuur is goed en we hebben wel zin om even naar buiten te gaan. Meteen in de ochtend gaan we dus van start voor een kort rondje. We doen niets bijzonders en lopen hetzelfde rondje als gisteren (maar dan zonder dubbele heuvel).

klik voor groot




Ook vandaag loop ik weer binnen MAF en als afwisseling wil ik eens niet continu lopen maar op RWR. Eigenlijk omdat ik nog rustig aan wil doen na de lange. Hoewel ik dus niets voel, voelde ik gisteren in het zwembad ineens iets bij mijn lies. Waarschijnlijk door het rare hangen op de bank dat we deden voordat we gingen zwemmen. Ik voel ook vandaag helemaal niets en dat zal gelukkig de hele run zo blijven. Loos alarm dus en ik neem ook maar drie keer een wandelpauze want het loopt eigenlijk allemaal zo makkelijk en soepel, dat ik helemaal geen behoefte heb aan een wandelpauze. Ik vind het veel leuker om de uitdaging aan te gaan en die heuvels binnen MAF te lopen. Dat me dat zo makkelijk lukt, vind ik heel bijzonder. Vroeger vond ik de heuvel al een uitdaging, nu is het de uitdaging om dat op hele lage hartslag te lopen. En dat lukt aardig.

Hoewel het aanvankelijk fris is, en S ook koude handen krijgt in de nieuwe fietshandschoenen die we kochten, warmt het snel op en lossen de wolken op om plaats te maken voor de zon. Ik heb het ook warm met mijn donsje en jackje. Het wordt dus snel mooier weer en we hebben fraai uitzicht over de Farne islands en even verderop ook op de met sneeuw bedekte toppen van de Cheviots.

klik voor groot




Overigens zijn vandaag alle pijltjes van de run alweer netjes weggehaald. Niets herinnert er meer aan de run die hier gisteren langs liep.

Al snel lopen we alweer richting het huisje. Veel te kort rondje, maar ik wil toch nog even verstandig zijn. Ik zit al dicht bij de 400 km deze maand en zo veel liep ik nog nooit. Een beetje lief zijn voor het lijf is dus niet zo gek ook al voel ik helemaal niets.

Als we thuis zijn, schijnt de zon volop en is het heerlijk weer geworden. Ik denk dat we de rest van de middag maar in de tuin in het zonnetje een spelletje gaan doen. Dat lijkt me echt heerlijk. Jammer genoeg gaat S. vanavond alweer naar huis. Het was een fijn weekend samen!

Als het vanavond nog zo lekker is, kan ik misschien nog een kort rondje doen. Even afwachten maar! Ik zou dan overigens over de 400 km gaan voor deze maand. Best een afstandje.

gegevens:

* 9 km
* 5 graden



februari 394 km - 2016 totaal 771 km

ronde 2

Vanmiddag hebben we inderdaad heerlijk in het zonnetje gezeten na ons eerste rondje, een spelletje gedaan en gegeten. We waren van plan om te gaan lunchen maar vanwege het lekkere weer, hebben we gewoon hier in de tuin gegeten. Dat was onverwacht en heerlijk rustig want het was voor het eerst heel stil rond de farm. Genieten dus. Ook woef lag lekker buiten.

Toen ik S. weer naar het vliegveld had gebracht, ben ik als een speer nog op pad gegaan voor een kort rondje aan het einde van de middag. Het was zulk lekker weer en ik kan dan morgen eventueel een rustdag houden als het weer tegenvalt.

Zo loop ik dus - onverwacht - met woef nog een heerlijk rondje in de laatste zon van de dag. Ik maak een beetje tempo gewoon zoals het loopt en dat gaat allemaal heel soepel. Alleen de Mio doet het niet en slaat op tilt. Ik denk dat opladen via de laptop niet gaat, want dit gebeurde de vorige keer ook na het laden via de laptop. Even ontladen nu en opnieuw dan maar. Erg jammer dat ik geen gegevens heb bij dit tempo maar het begin zag er goed uit. Ik liep op maximale MAF en dus wat sneller dan ruim binnen MAF.

Met dit korte rondje staat het maandtotaal op 401 km en dat vind ik stiekem toch wel een mijlpaal.

Op naar de volgende runs dan maar weer!

gegevens:

* 7 km
* 8 graden



februari 401 km - 2016 totaal 778 km

gepost door Max op 11:23 AM


Zaterdag, 27 Februari 2016

27.02.2016 - seahouses countryroads - 10 km

Gisteren heb ik S. opgehaald van het vliegveld. Hij was hier eigenlijk naartoe gekomen vanwege de ultra race die vandaag zou zijn. Het weer is wel goed, maar ik doe de run dus niet, aangezien ik afgelopen dinsdag zelf 62 km gelopen heb. Door allerlei omstandigheden kwam de ultra niet zo goed uit en nu liep ik dus voor mezelf een wat langere route deels met woef en dat ging goed. Sinds dinsdag alweer twee keer gelopen en dat voelde allemaal prima.

Vandaag gaan we dus als trio op pad voor een niet te lange ronde. We willen nog andere dingen doen en ik doe nog even een paar keer rustig aan qua lopen. We kiezen dus voor de ronde via Shoreston langs de bunker en via de skischans weer terug. We komen daarbij nog geen lopers van de ultra tegen want die zullen pas later op dat traject lopen.

Zo gezegd zo gedaan en na een slome start zijn we dan klaar voor vertrek....

Het is prima weer, droog en weinig wind. Het lopen gaat ook verder helemaal goed. Ik let op mijn cadans en mijn houding en zorg verder dat ik mooi binnen MAF blijf, ook op de hellingen en dat is niet een altijd even makkelijk.

Als we bij Shoreston linksaf slaan, zien we na verloop van tijd de weggelopen lammetjes met moeders weer ergens staan. Vreemd dat ze nog niet zijn opgemerkt maar ze zien er prima uit gelukkig. Al kijkend en babbelend lopen we verder en praten ook wat over de ultra, omdat we natuurlijk overal de pijltjes zien staan, net zoals in op mijn route zag in Beadnell afgelopen woensdag. Gek idee.

klik voor groot




Ik experimenteer met twee hellingen of het nou slimmer is om dat langzaam te doen (en er dus langer over te doen), of sneller (en er dus eerder te zijn) maar daar ben ik nog niet helemaal uit. Ook loop ik een helling tweemaal om wat te testen qua hartslag.

Veel te snel zijn we alweer bij het huisje na een kleine 10 km. Maar het is wel genoeg zo voor deze week. Op naar de volgende run maar weer.

In de middag gaan we nog even op het strand kijken naar de lopers van de run. Ik ben verbijsterd als ik sommige lopers zie stumperen. Alsof ze helemaal dood zijn, en dat geldt ook voor lopers op de halve marathon. Ik reken een beetje hoe lang deze lopers dan onderweg zijn en hoe ver ze nog moeten. Voor de 10, HM en marathon is dat nog 4 kilometer, voor de ultra is dat ongeveer nog 15 km. Maar sommige lopers op de HM zien er echt uit alsof ze die 4 km niet eens meer gaan halen. En dat terwijl het prima loop weer is: geen wind, geen zon die het ineens warm maakt en droog. Het strand is uitstekend en vast dit jaar dus wat nu het probleem is, snap ik niet helemaal. Voor mij leuk om eens te zien want ik zie dit nooit natuurlijk op deze manier. Ik heb in ieder geval geen moment spijt dat ik op geen enkele afstand gestart ben vandaag!!!

klik voor groot



gegevens:

* 10 km
* 5 graden



februari 385 km - 2016 totaal 762 km

gepost door Max op 06:14 PM


Vrijdag, 26 Februari 2016

26.02.2016 - seahouses countryroads - 13 km

Vandaag ga ik S. van het vliegveld halen dus ik ga meteen voor het eerste rondje met waf op pad voor mijn rondje. Het is best aardig weer, droog en een goede temperatuur. Gezien de lange loop van dinsdag en de loop van woensdag, besluit ik vandaag strikt binnen MAF te blijven en echt rustig en vlak te lopen. En dat lukt erg goed. Het gaat heel licht en makkelijk met een mooie cadans. Ik loop 2 continu rondjes en die zijn grappig genoeg allebei precies even snel met even lage hartslag. Gemiddeld 130 op het continu rondje met een max eventjes aangetikt op de hellingen van 137 en 138. Dat is dus echt heel netjes.

Na de loop lekker badderen en daarna door naar het vliegveld. Ben benieuwd of we dit weekend nog wat kunnen lopen.

gegevens:

* 13 km
* 5 graden



februari 375 km - 2016 totaal 752 km

gepost door Max op 08:07 PM


Woensdag, 24 Februari 2016

24.02.2016 - beadnell - 9 km

Hoewel ik gisteren voor de vierde dag op rij liep en ook nog eens 62 km, ga ik vandaag voor een klein sukkelrondje op pad met woef. Het is lekker weer en dan is het wel erg fijn om buiten te zijn. Ik ga naar Beadnell omdat waf dat nou eenmaal het leukste vindt, hoewel het voor mij nu niet echt geschikt is door de zachte hobbelige ondergrond waar je ook nog een beetje op moet letten. Maar ik ga gewoon kijken hoe het loopt.

Als ik aankom, ga ik eerst even op het strand kijken. Dat vind ik nou eenmaal leuk. Het water staat vrij hoog en er is te weinig strand om straks terug te lopen op het zand. Dat is jammer want dat zou voor nu wel prettiger zijn. De duinen dan maar!

klik voor groot



Als ik het poepzakje van waf in de prullenbak gooi, zie ik onder de bak een bordje hangen met een pijl. De bordjes voor zaterdag! Wat grappig, die hangen er dus al. Het stuk bij Beadnell is een deel van de ultra route die ik ook zou gaan lopen (en al tweemaal hier liep). Dat is vroeg. Rare plek zo onder de prullenbak maar vooruit maar.

klik voor groot



Als ik van het strand af wil lopen, zie ik een hardloper met een rugzak en papieren in zijn hand. 'Preparing for Saturday' vraag ik hem? Inderdaad en we raken even aan de praat over de run van zaterdag en mijn ultra run van gisteren. Ik vraag of hij weet dat de Lovers Lane bij Alnmouth is ingestort. Best jammer dat dat hele stuk niet beloopbaar is nu tijdens de route.

Ik neem afscheid en ga de duinen in. Hij gaat verder met zijn pijltjes natuurlijk want hij moet nog wel een stukje.

Als ik door het caravanpark loop, zie ik een man verloren met een hondje staan. Of ik deze hond misschien (her)ken. Ik kijk eens goed maar kan me niet herinneren dat ik hem al eerder zag. Geen tag, wel een dekje en samen kijken we of er iets aan het dekje vast zit. Geen adres, geen telefoon nummer. De hond kijkt zielig en er is nergens iemand te bekennen en we horen ook niemand roepen. Hij heeft de hond aan de riem gedaan en we spreken af dat ik zal opletten richting High newton en dat hij hier enige tijd zal blijven en dan richting de parkeerplaats zal lopen met de hond. Ik loop verder maar keer even later weer om. Of we niet beter mobiele nummers uit kunnen wisselen. Dat zijn we net aan het doen als we horen roepen. Daar komt het baasje, samen met twee andere honden. Gelukkig! Hondje weer verenigd met zijn baasje. Eind goed al goed. Never a dull moment. Ik neem afscheid en ga weer op pad. Zo schiet ik niet op want ik ben volgens mij al een half uur onderweg. Dat wordt dus niks op deze manier.

In de duinen zie ik meer bordjes voor de ultra run en ik voel totaal geen spijt dat ik zaterdag niet loop. Ik ken de route op mijn duimpje en heb nu een langere afstand gelopen. Grappig, want ik denk wel terug aan beide keren dat ik de ultra hier liep. Ik herinner me hoe het voelde toen ik hier liep en hoe ver het nog was tot de finish.

Ik wil woefje even laten poseren op de brug met de pijltjes maar daar trapt ze niet in. We gaan toch nog niet terug? De run loopt namelijk vanaf craster naar beadnell en ik loop nu tegengesteld.

klik voor groot



Het is nog steeds lekker weer met een namiddag zonnetje. Het lopen gaat goed en ik voel eigenlijk niets. Misschien morgen, dat zou dan DOMS zijn dus ik ben benieuwd.

klik voor groot



Ik loop door tot het waterarmpje en keer dan om. Ik zie verderop de zendmast maar besluit niet daarheen te lopen. Het is wel genoeg zo en door het getrut aan het begin ben ik ook al langer buiten dan ik wilde. De zee is prachtig zo met het licht en ik geniet met volle teugen. Maar ik moet ook opletten en me concentreren op de paadjes door de duinen want de randen zijn hoog en voordat je er erg in hebt, trap je ertegen aan als je niet meer zo geconcentreerd bent. En dat ben ik duidelijk niet. Genoeg is genoeg.

Ik zie ineens overal gele bloemetjes tussen het duingras en dat maakt het helemaal lente achtig!

klik voor groot



Ik loop weer over de brug met de pijltjes van de run. Ik vind het pijltje daarna niet zo logisch geplaatst, want je moet nu eigenlijk via het strand terug naar Beadnell. Even later zie ik alsnog de pijl maar ik ben benieuwd hoeveel mensen alsnog de duinen inlopen. Gelukkig staat daar wel het bordje met het kruis maar toch...

klik voor groot



Ik ga wel terug door de duinen omdat er nu geen strand meer is. Het laatste stukje alweer.

klik voor groot



Na 9 km staan we weer bij de auto. Beetje raar rondje maar het was wel lekker om even buiten te zijn.

gegevens:

* 9 km
* 5 graden



februari 362 km - 2016 totaal 739 km

gepost door Max op 07:23 PM


Dinsdag, 23 Februari 2016

23.02.2016 - ultra run - 62 km

Eigenlijk was al die maanden het plan om aanstaande zaterdag de ultra run hier weer (voor de derde keer) te doen. Net zoals in 2014 en 2015. Maar dit jaar twijfelde ik aan het inschrijven. Maar liefst 60 pond kostte de run en wat krijg je daar nou voor? Een papiertje met tussentijden, vervoer naar de start en een medaille waar niet eens een afstand op staat en voor elke afstand gelijk is. Ik had dus het plan om wel de run te gaan doen, en ook gewoon op dezelfde dag maar dan voor mezelf. Het is immers gewoon een openbare route langs de kust die ik nu ook al enkele keren in stukjes gelopen heb. Toen A. die twee jaar lang samen met S. langs de route supporterde ineens afzegde vanwege werk, kwamen we in de problemen. S. was weer zo lief om hierheen te komen, maar wat zouden we dan doen met woef? En op de fiets is ook niet alles, zeker niet met slecht weer. En dat was wel de voorspelling (nu niet meer overigens). Tel daarbij op dat ik op de verkenningsrondjes steeds in de shit kwam vanwege de gigantische regenval van de afgelopen weken en de ultra op zaterdag werd steeds minder aantrekkelijk.

Zou ik dan zaterdag met S. een andere lange route gaan fietsen? Dat zou kunnen maar is dat leuk (voor hem?) en wat doet het weer? Zo kwam het dus dat ik het weer een beetje in de gaten hield en half half had gezien dat het weer redelijk tot goed zou zijn deze dagen en wel geschikt voor de lange run. Ik wilde namelijk - gezien de training - dal wel die afstand lopen en zelfs wat langer dan de ultra zelf. Vorige keer ging het zo heerlijk op die 53 km route dat ik wel had kunnen doorlopen maar dat niet deed vanwege de ultra. Eigenlijk dus heel jammer, want zo laat je je dus leiden door zo'n evemenent en mis je een stukje vrijheid om te lopen naar gelang de fitheid en omstandigheden van de dag. Een goede les!

Maar goed, ook al zou dit de vierde achtereenvolgende dag zijn dat ik zou gaan lopen, de voorspelling qua weer was OK dus vooruit maar. Starten kan in ieder geval en onderweg kan ik altijd kijken hoe het allemaal loopt en voelt. Helaas had ik slecht geslapen omdat het heel erg koud ineens was geweest in huis. Misschien lag het aan mij, maar ik voelde me verder prima. Ik was dus al vroeg op (had een warme douche genomen om 4 am vanwege de kou ook nog) en kon op mijn gemak een eitje bakken. Alles lag verder al klaar. Rugzakje gevuld met water, riempje van waf bij de deur, schoenen voor offroad stukje bij de deur en op bed andere kleding voor het geval het ineens echt warm zou worden. Ik had bedacht dat ik het eerste stukje met woef zou gaan doen zodat zij lekker uit geweest was. Haar voederautomaat zou dan een poosje later openen voor een halve lunch en ik zou haar dan weer oppikken voor een kort rondje. Daarna zelf weer verder en het laatste rondje dan ook weer samen met haar. Dat is dus zeker niet ideaal, want doorlopen is veel fijner en omdat ik met haar offroad zou lopen, ben je dan helemaal uit je ritme. Maar het zou wel een goede oefening zijn, ook al in het 'doorgaan' want het is natuurlijk heel makkelijk om te stoppen nadat je deur hebt geopend om haar naar buiten te laten....

Zo gezegd zo gedaan. Waf en ik gaan om 7.30 op pad voor het eerste rondje. Ik dacht dat dat rondje via Shoreston en de bunker 5 km was, maar dat bleek 6 km te zijn. Ook best, al rekenend onderweg zou ik wel goed uit kunnen komen nam ik aan.

Ik vergeet een foto te maken van woef op het eerste rondje. Het is hartstikke koud omdat het gevroren heeft maar het is wel helder. Sommige stukjes op de weg zijn glad van opgevroren water. Ik startte met mijn lange mouwen shirt, mijn aeroloftje en mijn windjackje. Weer mijn nieuwe sleeves en CEP kousen. Ook had ik handschoenen en hoofdband aan en een buff om. Dat zou dus nog lastig worden straks als het zou gaan opwarmen....

Na het eerste rondje breng ik gauw woef terug. En dat is even afzien want zodra ik het erf oploop, heb ik de ijskoude wind ineens vol tegen. Het ligt hier wat hoger en dat is altijd vervelend want je pakt hier de wind volop, zelfs als het niet echt hard waait. Ik voel dat ik enorm afkoel ondanks het feit dat ik gewoon door blijf lopen tot de deur en dus niet wandel. Brrrrr wat koud. De Mio is totaal van slag en schiet naar 166 als ik het horloge weer omdoe. De Garmin had ik even buiten op de muur laten liggen omdat anders het GPS signaal weg is (weet ik van de vorige keer). Stom ding, nu heb ik ineens hele hoge hartslagen in mijn gegevens.

Ik wissel snel schoenen en ga weer op pad. Mijn hoofdband en handschoenen had ik al afgedaan toen ik het opgaande zonnetje voelde maar zo van het erf af in die rottige wind is wel erg koud. Ik heb mijn windjack ook uitgedaan en heb mijn aeroloftje aan. Brrrr niks an zeg. Maar al snel ben ik weer op weg en uit die wind op het erf. Dat wordt nog wat straks met rondje 2 als ik nog warmer ben.....

klik voor groot



Ik ben wel verrast door de stevige wind. Die maakt het niet alleen fris maar maakt het lopen ook zwaar. Het begin heb ik zijwind en dat voelt goed. Is ook erg welkom want de weg golft daar vrolijk op en neer. Zijwind is dus wel prettig om mee te starten. Maar straks zal ik rechtsaf slaan richting Lucker en dan heb ik de wind dus volop kop. Dat zal niet meevallen maar dat ga ik allemaal nog ontdekken. Wat een eind moet ik eigenlijk!

Het lopen gaat verder goed. Ik voel niets en het is fijn dat de eerste 6 km zo met woefje eigenlijk voor je gevoel niet 'meetellen'. Dat merk ik later onderweg ook, want ik reken een beetje uit wat ik het beste kan doen als eerste ronde nu in mijn eentje voordat ik haar weer oppik. Ik kan volgens mij het beste een lang eerste stuk doen, omdat je dan het grootste deel hebt gehad als ik weer alleen op pad moet. Gewoon een mentaal dingetje. Normaal knip je de route ook op en dat helpt echt, ook al wordt de afstand er niet korter door natuurlijk.

Al mijmerend loop ik Lucker alweer in. Vorige keer verbaasde ik me over de bouwactiviteiten daar en vergat ik helemaal een kiekje te maken. Ik kiekte toen het vredige kerkje, maar er is niks meer over van het dorpje. Dit is wat ze aan het doen zijn daar!

klik voor groot



Na Lucker loop ik weer een stukje door richting Spindlestone. Daar ben ik eigenlijk al best snel ook al baal ik een beetje van de wind. Gisteren was er totaal geen wind. Nu het waait, hoor ik de vogels niet en maakt het geruis om mijn hoofd me onrustig. Maar dan zie ik al de weg naar Spindlestone en even later ook de molen die geen molen is maar een opslag met een dovecote blijkt te zijn.

klik voor groot



Ik loop weer verder en zie in de verte Budle Bay liggen. Mooi die witte golven en het blauwe water. Zo met het zonnetje ziet het er fraai uit allemaal. Ik hobbel over de weg en ben ineens even uit de wind. Dat voelt een stukje rustiger en loopt lekker. Al snel loop ik langs het water en even verderop er nog dichter langs. Grappig genoeg heb ik nog nooit het aanlokkelijke pad genomen dat richting het water loopt. Toch eens kijken op de kaart waar dat heen loopt. Mio is weer van slag en ik zet het ding maar even uit, zo heb ik er niks aan.

klik voor groot



Daarna weer richting een farm waar normaal al vroeg lammetjes staan. De vorige keer stonden ze allemaal veel te ver weg voor een foto, nu staan ze iets dichterbij maar nog wel ver weg.

klik voor groot



Het lopen gaat nog steeds goed maar het weer werkt niet zo mee eigenlijk. Als de zon schijnt, is het echt gewoon warm maar in de wind is het koud. Ik zie ook dat er wat wolken binnen komen drijven dus als de zon ineens achter een wolk zit, dan is het echt koud. Ik ben blij dat ik mijn jackje niet meer aan heb want de aeroloft houdt de wind mooi tegen en is niet te warm.

Ik loop verder nu richting Glororum.Ik liep daar de vorige keer ook en deed er ook enkele keren al een wegrondje met woef toen ze loops was en ik verder weg van het erf wilde lopen. Vanaf daar loop ik weer richting Bamburgh en ik zie in de verte het castle mooi in het zonnetje liggen.

klik voor groot



Nu gaat het opschieten. In Bamburgh neem ik weer de weg richting North Sunderland maar deze keer loop ik niet terug naar het huisje, maar sla bij de skihelling rechtsaf, loop naar beneden en weer naar boven en sla linksaf. Ik maak een extra lusje (dat ik dus normaal tegengesteld loop) omdat ik anders met te weinig kilometers bij woef ben en nog teveel 'moet' als tweede ronde. Bovendien komt dit ook niet verkeerd uit qua wind. Ik heb nu een stukje de wind in de rug. Een racefietser die me tegemoet komt, roept me dat ook toe. Dat ik de goede kant op loop zo met de wind mee. Vind ik ook!

Met bijna 34 km op de teller haal ik woefje snel op voor haar rondje. Eerst weer die kloterige koude tegenwind op het erf.... Maar daar is wafje. Ze is blij om me te zien en vindt het wel leuk om weer op pad te gaan geloof ik. Goed geregeld zo. Ook nu ben ik weer afgekoeld en heb ik even moeite om weer op gang te komen. De werklui die vanaf vanmorgen met de schuur bezig zijn, kijken verrast op als ze me weer zien langskomen. Ik hoef gelukkig niks uit te leggen.

klik voor groot



We lopen weer richting Shoreston. Dat is voor haar nou eenmaal een leuker rondje dan het normale wegrondje en hier kan ze ook lekker los. Hoewel.... als ik bij Clashope cottage ben, met de farm aan mijn linkerhand, zie ik ineens drie volwassen schapen met wat lammetjes over de weg lopen. Dat is vreemd want die horen daar niet en ik weet niet eens waar die lammetjes horen. Ik doe woef aan de riem maar de schapen blijven maar voor me uit rennen.

klik voor groot



Even twijfel ik of ik naar de farm zal lopen om te zeggen dat er schapen loslopen. Maar er staan daar helemaal geen schapen voor zover ik weet, dus waar deze vandaan komen, is me een raadsel. Als ik de bocht om kom, zijn ze verdwenen en staan ze ergens in een veld waar ze in konden. Woefje mag weer los. Gelukkig staan ze daar veilig. Ben benieuwd waar ze vandaan komen.

Al snel ben ik weer terug bij het huisje en breng woef gauw naar binnen. Ze krijgt ook haar andere helft van de lunch nu. Ik ga nu op pad voor mijn laatste rondje. Bliksemsnel trek ik een schoon en droog shirt aan dat al klaar lag en wissel mijn aeroloft voor mijn windjackje. Voor op de farm doe ik snel mijn hoofdband op want ik koel anders te veel af en het is ook bewolkt geworden.

Er staat inmiddels 40 km op de teller.

klik voor groot

>


Grappig genoeg ben ik er 'bijna' voor mijn gevoel terwijl ik natuurlijk gewoon nog ruim 20 km moet afleggen! Niks bijna maar zo voelt het dan wel gek genoeg. Eerst immers het stukje alleen en daarna met woefje als toegift. In gedachten telt dat niet mee.

Ik ga op pad en wil aanvankelijk simpelweg tweemaal het wegrondje rond het huisje doen. Maar eigenlijk lijkt me dat niks en als ik rekening zou houden met de wind, is de route die ik eerder maakte om een keer te lopen zo gek nog niet. Die is 15 km, dus goed qua afstand en als ik linksaf sla vanaf de boerderij, heb ik een stuk de wind mee en een klein stuk tegen. Vreemd genoeg is de zon nu ineens volop aan het schijnen en even twijfel ik aan mijn jackje. Maar het is goed zo, het wordt immers ook steeds later. Gewoon verder lopen dus.

Zo gezegd zo gedaan. Ik sla linksaf en loop over een weg die ik normaal met de auto doe als ik ergens heen rij. Ik ken de weg dus op zich wel maar lopend, ziet het er allemaal anders uit. En wat een stuk tot het einde waar ik rechtsaf sla naar Swinhoe! Nou ja, dat is allemaal in the mind natuurlijk dus niet zo zeuren. Het lopen gaat nog steeds goed. Ik heb mijn stinson lite weer aan en wissel straks dus weer met de trail schoenen. Eigenlijk zit dat wel prima als je dat zo afwisselt. In de cottage nam ik een lekkere beker Nesquick en daarmee doe ik het.

Ik sla rechtsaf naar Swinhoe en loop daar ook weer over de weg. Lang geleden deed ik dit stuk weg eens bedenk ik nu, toen ik verkeerd was gelopen geloof ik. Maar in ieder geval niet in deze richting. Het is best aardig want ik zie besneeuwde bergtoppen voor me en veel schapen. Verder is het op zich vrij saai. Ik kom door een mooi stukje met een natuurgebiedje, loop door Newham en maak nog een slinger die me weer op de weg zal brengen waar ik vanmorgen ook in tegengestelde richting liep. Ik ben benieuwd hoe dat voelt straks, want daar zitten een paar klimmetjes in die ik vast wel zal merken zo aan het einde van de route. Inmiddels is het flink bewolkt geworden en ben ik blij met mijn jackje. Overigens had ik zowel het jack als de aeroloft bij me kunnen hebben als ik niet langs de cottage zou komen, maar het voordeel is nu dat het jackje even kon drogen na het eerste rondje.

Inmiddels is de teller op 50 km gekomen.

klik voor groot



Gek idee dat het nu echt opschiet. Ik reken uit dat ik met 55 km bij het huisje zal zijn en waf weer zal oppikken voor het laatste rondje. Het totaal komt dan in ieder geval boven de 60 km uit en dat wilde ik graag.

Wafje is weer blij om me te zien en gaat graag weer mee voor een ommetje. Ik was even bang dat het teveel zou zijn zo, maar blijkbaar werkt het knippen voor haar goed. Zo zijn het immers gewoon drie uitlaat rondjes voor haar.

klik voor groot



Als we weer langs Shoreston lopen, ben ik benieuwd of ik de lammetjes weer ga zien ergens. En dat blijkt te kloppen maar ze staan nu in een heel ander veld een stuk verder. Ze zijn echt de weg kwijt dat is duidelijk en de lammetjes lijken ook moe van hun avontuur. Ik maak wel een kiekje want ze zijn zo leuk.

klik voor groot



We lopen weer offroad en deze keer doet de modder me niks. Ik ben er immers bijna en dat voelt toch wel bijzonder. Ik maak nog een kiekje van waf bij de bunker. Overigens loopt de ultra hier ook langs. Even later staat de teller op 60 km. Ik heb nog nooit 60 km op mijn klokje zien staan!

klik voor groot



Na de bunker weer over de weg linksaf. Het is genoeg zo, ik voel niet de behoefte om nog verder te lopen alleen maar voor extra kilometers. Nog een klein stukje tot het huisje. De laatste 500 mtr wandel ik rustig uit als cool down. Ik zie op de farm een quad rijden maar hij is te ver weg om te vragen over de lammetjes.

Met 61.60 km in de benen staan we weer voor het huisje. Wat een roteind eigenlijk maar het geheim blijft simpelweg doseren en vooral door blijven lopen.

klik voor groot



Er is geen finish boog, geen applaus en geen medaille. Geen strookje met tussentijden alleen mijn eigen getalletjes waarbij ik stom genoeg ook nog twee keer op de laptoets drukte en zo alles in de war bracht en een Mio die me aardig in de steek heeft gelaten.

Hoe voelt dat nu? Op zich wel 'anders' dan een evenement misschien. Is een evenement nou 'echter'? Ik weet het niet. Daar was ook een lousy finish en de medaille kreeg ik pas later thuisgestuurd. Het is wel anders qua lopen. Bij de ultra liepen wat meer mensen die af en toe wat tegen je zeiden. Vind ik dat belangrijk? Nou eigenlijk niet. Wat is er dan wel anders? Misschien de support van A. en S. onderweg? S. mailde me nu onderweg ook steeds en was er virtueel dus ook bij.

Ik heb geen idee. Eigenlijk voel ik niks. Drie weken geleden op de 53 km loop voelde ik me helemaal blij en bijna euforisch aan het einde en ook de dag erna. Nu heb ik gewoon gelopen en vooral genoten van de stukjes met woef. De route was ook niet bijzonder mooi, dat scheelt misschien ook.

Hoe het ook zij, I did it. Vanavond lekker zwemmen en oefeningen doen en misschien even in de sauna. Ik voel in ieder geval niks van dit rondje en dat is fijn.

Op naar de volgende run dan maar weer.

gegevens:

* 61,60 km
* wisselend van 2 graden naar 10 graden, zonnig en winderig



februari 353 km - 2016 totaal 729 km

gepost door Max op 05:39 PM


Maandag, 22 Februari 2016

22.02.2016 - seahouses countryroads - 14,5 km

ronde 1

Tsja, morgen wil ik voor een lange op pad dus vandaag even rustig aan. Ik wilde eerst bij Foxton gaan lopen maar dat lijkt me toch niet zo handig. Maar het is zulk heerlijk weer dat ik maar vast op pad ga voor een eerste rondje zo met woefje. Op MAF en met dit weer, zou dat helemaal geen energie moeten kosten. Gauw omkleden dan maar. Het waait wel een beetje en dat is altijd lastig inschatten hier zo op het erf want je vangt hier enorm veel wind. Maar ik ga ervan uit dat het echt lekker is en dat blijkt te kloppen. Ik ben veel te warm gekleed met mijn hoofdband (vanwege de wind) want tussen de heggen is het gewoon echt warm. Woef hijgt er helemaal van en heeft het ook warm. Maar als je eenmaal een bezweet hoofd hebt, kan je de hoofdband beter omlaten op dit korte stukje. Morgen rekening mee houden dus want dan zou het minder winderig zijn!

klik voor groot



Het lopen gaat heerlijk. Als het morgen ook zo gaat... dan kan ik de hele dag wel door blijven lopen denk ik. Ik stop de timer twee maal om een foto te maken. Misschien verklaart dat ook de lage hartslag maar het tempo ligt mooi. Wat loopt het dan toch lekker. Hier krijg je energie van en kost het niks.

klik voor groot



Veel te snel ben ik weer bij de farm. Dit is echt te kort maar ik moet verstandig zijn in verband met morgen. Als het zulk lekker weer blijft, ga ik straks nog een keer op pad voor dit baby rondje. Heerlijk was het.

Na de run ga ik buiten in de zon lunchen en even zonnen. Er komen dan wel wat witte wolkjes binnen dus ik ben benieuwd wat het weer nou gaat doen.

gegevens:

* 7 km
* 11 graden



februari 284 km - 2016 totaal 660 km


ronde 2


Vanmiddag op pad voor het tweede baby rondje. Totaal hebben we dan 14,5 km gelopen vandaag. Het was een heerlijke dag en ik hoop echt dat het morgen ook zo geweldig zal zijn als vandaag. Afwachten maar. Grappig genoeg was de wind gaan liggen en scheen de zon nog volop dus het was echt fijn om nog even buiten te zijn. Als ik wat verder loop, hoor ik boven me een enorm kabaal van overvliegende ganzen. Ook al was ik al met mijn rondje begonnen, ik maak er toch een foto van want het is een prachtig gezicht in het echt (en het geluid is natuurlijk ook gaaf). Daarna gauw verder.

Het lopen gaat heerlijk. Alsof ik heel licht ben, zo voelt het allemaal. Wafje heeft het iets minder warm want ik heb dan op dit rondje het gele dekje maar weggelaten. Ik moet toch op haar passen qua auto's dus vooruit maar. Lekker bloot!

Het castle ligt er prachtig bij in het namiddag licht. Toch gauw even een foto maken dan maar. Even verderop zit een geweldige yellowhammer in het zonnetje op de heg. Europese kanarie is dat geloof ik vertaald in het Nederlands.

Als ik de 'skibaan' weer oploop aan het einde, vraagt iemand in de auto me de weg. Jammer, want ik loop op hartslag en nu zakt mijn hartslag natuurlijk al terug van het stilstaan om de weg uit te leggen. Niks aan te doen en even later lopen we weer verder. Dan zit het er alweer op. Heerlijk gelopen, hier krijg je nou echt energie van.

klik voor groot



gegevens:

* 7 km
* 11 graden



februari 291 km - 2016 totaal 668 km

gepost door Max op 06:11 PM


Zondag, 21 Februari 2016

21.02.2016 - seahouses countryroads - 7 km

Vandaag ga ik alleen even op pad voor een kort rondje rond het huisje. Het is droog en het lijkt eigenlijk wel redelijk weer. Vanmorgen ben ik nog met de drone op pad geweest bij Bamburgh. Niet gecombineerd met lopen, alleen even iets proberen. Het is wel bewolkt maar droog. Waf is er al helemaal klaar voor.

klik voor groot



Ik ga dit rondje op MAF doen en dat gaat eigenlijk heel erg goed. Een heel verschil met de vorige keer toen ik eerst een tempo lap liep en daarna op MAF wilde blijven lopen. Dat scheelt dus aanzienlijk in tempo. Toch interessant want dat kwam eigenlijk dus overeen met een 'te snelle start' die je zo vaak in een race ziet of doet. Ik zal voor de grap het eens omdraaien: eerst een MAF lap en daarna de snelle lap.

In ieder geval was dit een fijn baby rondje. Even uit geweest met waf in het mooie avondlicht.

gegevens:

* 7 km
* 5 graden



februari 277 km - 2016 totaal 653 km

gepost door Max op 06:07 PM


Zaterdag, 20 Februari 2016

20.02.2016 - beadnell - 24 km

ronde 1

Vandaag meteen op pad voor mijn eerste rondje. Ik wil twee keer wat minder lang lopen, eenmaal over de weg en eenmaal over beadnell. Het is de bedoeling dat ik wafje maar eenmaal mee zou nemen. Ik dacht namelijk dat het zou gaan regenen. Toen het een droge ochtend bleek te zijn, ben ik maar snel op pad gegaan voor rondje 1 samen met wafje via Beadnell. Zo gezegd zo gedaan en als eerste rondje liepen we daar. Eerst even een foto maken op het strand bij de lime kilns. Het water staat nog laag.

klik voor groot




Daarna speelde woef even met twee kleine hondjes met een dekje. Twee dames horen bij de hondjes die gewapend met rugzakken gaan wandelen. Ik vermoed eigenlijk dat de naar Dunstanburgh gaan lopen maar ik weet niet waarom ik dat denk.

Na het spelen gaan we op pad voor ons rondje. Eerst even via het caravanpark en daarna door de duinen. Het loopt allemaal heerlijk en ik besluit weer dat extra lusje te maken bij Low Newton. Het is nog steeds droog dus we boffen enorm vandaag. Als ik op de terugweg ben van het lusje, zie ik de dames met de twee kleine hondjes weer. Ze zijn dus al tot Low Newton gekomen. Het rondje door de duinen is ook erg leuk en lekker rustig, zelfs in deze vakantieperiode.
klik voor groot




Daarna zijn we alweer bijna bij Long Nanny en de lange brug. Blijft een leuk plaatje zo met woef.

klik voor groot



Na 13 km staan we weer bij de auto. Ik deed deze keer een soort run dribbel run rondje, dus wel continu maar met tempoverschillen. Op die manier is het geheel wat sneller en zijn de rensegmentjes ook wat vlotter terwijl je over hele run gewoon heerlijk aan het lopen bent met een soort rustmomentjes.

Op naar ronde 2 dan maar! Ik hoop vanmiddag dus nog even op pad te kunnen.

gegevens:

* 13 km
* 6 graden



februari 259 km - 2016 totaal 635 km

ronde 2

Vanmorgen waren waf en ik op Beadnell en aangezien het nog droog is, gaan we in de middag wederom naar Beadnell voor een rondje samen. Niks wegrondje zonder waf, gewoon samen door de duinen. Voor de zekerheid trek ik haar wel de cloudchaser aan want ik verwacht nog steeds een bui eigenlijk.

Eerst even op het strand kijken en het water is nu een stuk hoger dan vanmorgen. Toen konden we nog bij het bootje komen voor een foto, nu is dat onmogelijk.

klik voor groot



Daarna gauw naar het park en richting de duinen. Daar kom ik tot mijn verrassing ineens beide dames met de hondjes weer tegen. Deze keer raken we natuurlijk aan de praat over het gebied en over lopen. Zij lopen ook wel eens samen hard en deden enkele halve marathons samen. Ze vragen of ik zaterdag ook ga lopen. Ze vertellen overigens ook dat het pad rond het castle nog steeds niet te doen is. Dat is verrassend want het is al even droog en meestal knapt het dan snel op daar. Ik had er vorige week ook erg last van.

We staan bijna 8 minuten te praten zie ik op mijn grafiekje. Dat is best lang maar daarna zit ik ook weer snel in mijn ritme. Het is eigenlijk heel lekker weer met een middag zonnetje hoewel het ook bewolkt is natuurlijk.

klik voor groot



Het lopen gaat prima, ook al blijken de andere sokken bij die combi sleeves nog steeds problemen te geven. Die gaan dus terug voor de korte sleeves wat ik wel jammer vind eigenlijk.

Ik moet mezelf echt dwingen terug te gaan en niet weer een lusje te maken maar dat is ook wel prima zo. Totaal hebben we 24 km gelopen vandaag dus dat is een mooi stukje.

klik voor groot



Na 11 km staan we weer bij de auto en op dat moment begint het te druppelen. Goede timing! Vandaag toch 24 km gelopen en zo geknipt stelt dat echt helemaal niets voor.

gegevens:

* 11 km
* 5 graden



februari 270 km - 2016 totaal 646 km

gepost door Max op 06:35 PM


Donderdag, 18 Februari 2016

18.02.2016 - craster/castle/boulmer - 22 km

Het is vandaag stralend weer als ik met woefje buiten wandel. Dat ziet er goed uit voor een run. Maar er staat ook geen wind, dus zou ik iets met de drone kunnen doen. Holy Island gaat helaas niet want ik kan het eiland niet bereiken vanwege het getijde vandaag. Simonside zou gaaf zijn maar lijkt me veel te glad want het heeft wel gevroren vannacht. In Alnwick heb ik vandaag geen zin. Ik besluit dus met de drone en de controller naar Dunstanburgh castle te gaan en vanaf daar dan weer richting Craster en Boulmer te lopen. Ik wilde immers nog een keer met de controller terug om vanaf de zee wat te filmen en ook over het castle heen te vliegen. Zo gezegd zo gedaan en al snel zijn we op pad voor ons rondje. Ik moet even bedenken hoe ik dat ga doen want ik ga eerst naar het castle met de rugzak vol drone spullen en breng dat daarna terug naar de auto om lekker verder te lopen met de gewone rugzak.

klik voor groot




Maar het gaat goed. Mijn Nanopuff past in het zijvakje van de dronetas, de hondenriem knoop ik om mijn middel en voorlopig hou ik mijn handschoentjes even aan en verder heb ik niks nodig. De camera zit ook in de drone tas en ik heb twee telefoons bij me (eentje voor de drone). Ik ga dus op pad met mijn spulletjes. Het is heerlijk weer. Vanaf een afstandje maak ik de eerste opname al en daarna loop ik verder. Bij het kasteel maak ik nog drie opnames. Onderstaand twee foto's vanaf de drone.

klik voor groot



Daarna hobbelen we weer terug naar Craster. Het is inmiddels aardig druk en ik ben blij dat we vroeg op pad waren.

klik voor groot




Twee uur later (!) ben ik weer terug bij de auto. De parkeerplaats staat dan inmiddels werkelijk helemaal vol met auto's. Ik zie zelfs dat ik een tweede plek in beslag neem omdat ik niet recht sta en verander dat meteen. De plek wordt ogenblikkelijk ingenomen en daarmee is het parkeerterrein vol. Ongelooflijk. Ik wissel rugzakken en daarna gaan we op pad voor ons echt rondje.

Ik neem het pad achter de huizen langs want ik vrees dat het pad tussen de zeen en de huizen voorlangs niet te doen is. Ik hoor later dat dat inderdaad zo was, want ik kom een stukje verder een echtpaar tegen waar ik even mee aan de praat raak. Het is namelijk een gigantische moddertroep. Eigenlijk zoals het was in 2014 toen ik voor het eerst het parcours van de ultra verkende. Glij modder. Ik weet dus nu weer dat het echt verschilt want de vorige keren was het we modderig maar eigenlijk goed te doen.

Ik hobbel verder maar met de zon in mijn gezicht is het ook allemaal niet makkelijk te zien. Alles glimt. Op de terugweg zal ik merken dat het echt uitmaakt of je de zon voor of achter hebt. Gek maar waar.

Ht is prachtig zo langs het water en ik geniet er wel van. Maar ik merk ook dat het geklooi met de drone en het lopen met de spullen me vermoeider heeft gemaakt dan gepland.

klik voor groot



Ik weet niet zeker of ik wel tot Foxton door ga lopen. Het probleem is een beetje dat ik straks dezelfde weg weer terug moet. Dus weer door die shitzooi overal. Ik denk dat het veld naar Boulmer wel goed te doen zal zijn en verderop ook omdat dat oude duinen zijn. Maar dan nog.... Ik loop ook tot Boulmer en heb er dan wel genoeg van. Het laatste stuk was inderdaad prima te doen en daar kon ik lekker opschieten. Maar ik heb geen zin meer in de duinen en dan weer terug. Het is wel genoeg geweest, ook voor waf.


klik voor groot



Ik keer dus om en loop zonder problemen verder terug naar de auto. Met de zon in de rug glinstert de modder een stuk minder en kan je beter zien waar je wel goed kunt lopen. Merkwaardig dat het zoveel uitmaakt maar de terugweg gaat een stuk sneller.

klik voor groot



In Craster loop ik nog even naar het water om de pootjes van woef schoon te maken. Dat vindt ze wel leuk en ik rommel nog wat met mijn schoenen en geniet van het zonnetje. Het was een heerlijke dag. Lekker buiten, lekker even spelen en video's maken en een stukje lopen.

klik voor groot



Na een kleine 22 km staan we weer bij de auto. Op naar de volgende run dan maar.




gegevens:

* 22 km
* 6 graden - zonnig weinig wind



februari 246 km - 2016 totaal 622 km

gepost door Max op 05:36 PM


Woensdag, 17 Februari 2016

17.02.2016 - seahouses countryroads - 13 km

Vandaag regent het als ik wakker word, maar ik heb zin in een wegrondje en kleed me dus snel aan. Wafje heeft haar cloudchaser aan en ik heb mijn dunne groene windjackje aan. Koud is het namelijk niet want er staat weinig wind. Dit is volgens mij het eerste rondje echt in de regen.

Het eerste rondje loop ik een beetje op tempo. Dat gaat niet verkeerd en alles voelt wel goed. Het blijft een lastig rondje met die op en neer golvende weg maar het gaat prima.

Het tweede rondje wil ik weer op max MAF doen maar dat is natuurlijk lastig na het temporondje. Het lukt me wel maar ik had het beter andersom kunnen doen. Eerst MAF en pas dan het tempo rondje.

Woef vindt er weinig aan geloof ik maar loopt braaf mee. Ze is gelukkig lekker droog gebleven op haar rug dus dat is mooi. Ik maak op het erf haar voetjes schoon met de slang. Binnen droog maken.

Op naar de volgende run dan maar weer.

gegevens:

* 13 km
* 5 graden - regen



februari 224 km - 2016 totaal 600 km

gepost door Max op 06:36 PM


Dinsdag, 16 Februari 2016

16.02.2016 - beadnell/low newton - 13 km

Vandaag op pad voor een kort rondje. Gisteren heb ik niet gelopen omdat ik vogels aan het kijken was en voer voor woef heb gehaald. Dat was een hele volle en lange dag.

Ik kies weer voor Beadnell gezien het weer en de weg. Bovendien vindt woef het door de duinen ook helemaal leuk dus dat komt wel goed. Ik kies weer voor die nieuwe kousen en weer gebeurt hetzelfde. De eerste 4 kilometer voel ik mijn voeten. Volgende keer trek ik andere sokken aan, want misschien is mijn schoen een beetje 'te vol' met de sealskinz die ik ook nog aan heb vanwege de modder. Overigens hebben die gekke kousen al heel wat kilometers gezien ook al zijn ze niet waterdicht en laat de boord los aan de bovenkant.

Ik loop even naar de Lime Kilns aan het begin. Mooie warming up en daarna gaan we weer door de duinen naar High Newton. Het is drukker dan normaal want het is vakantie hier. Niet prettig en ik ben erg blij dat woefje niet meer hitsig is en lekker mee kan lopen zonder dat ik op hoef te letten.

klik voor groot



Als ik bij de zendmast loop, besluit ik een extra lus te maken richting de pub van Low Newton. Ik loop nu dichter langs de klif en ik ben verrast dat ik dit niet eerder deed, want eigenlijk liep ik voorheen altijd over dit pad.

Na het lusje neem ik weer gewoon de weg terug naar High Newton en terug naar Beadnell. Lekker door de duinen draven en dat voelt allemaal prima.

Na 13 km staan we weer bij de auto.

klik voor groot



gegevens:

* 13 km
* 5 graden



februari 211 km - 2016 totaal 587 km

gepost door Max op 06:20 PM


Zondag, 14 Februari 2016

14.02.2016 - beadnell/dunstanburgh castle - 20 km

Vanmorgen was het wit toen ik de gordijnen opentrok. Interesting want dat gebeurt hier niet vaak aan de kust. Het was niet veel maar nadat ik de hond had uitgelaten, trok het helemaal dicht en uit zo'n mooie sneeuwlucht viel weer sneeuw en hagel. Dat was dus een kleine tegenvaller eigenlijk. Maar na een poosje trok de hemel open en scheen het zonnetje vriendelijk. Wat een zalig weer! Het dunne laagje sneeuw was natuurlijk ook meteen gesmolten dus dat kwam goed uit. Ik had wel zin in een rondje en ik kleedde me om voor een ommetje. Niet te ver, maar woef moest toch ook weer uit dus dat zou goed uitkomen. Toen ik omgekleed en wel voor de deur stond, was het weer dicht getrokken en hagelde het keihard. Ik keek naar buiten en ik keek naar woef. Tsja ik zou toch naar buiten moeten dus what the heck. Ik trok een ander jackje aan en nam mijn dunne windbroek mee voor de zekerheid. Nu kon me niets gebeuren. Wafje had haar cloudchaser aan dus die was ook goed verzorgd en ik nam de equafleece mee voor na de run.

Zo gingen we met de auto op pad naar Beadnell. Dat leek me de beste optie voor nu. Toen ik de auto parkeerde, scheen het zonnetje weer volop. Ik trok dus mijn windbroek maar weer uit en het jack hield ik aan. Ik zag ook nog hele donkere wolken dus ik zou vast onderweg nog wel wat krijgen. Maar bij de start was het prachtig. Van de winter, waren we dus nu weer in de lente aangekomen en in de lente vertrokken we dus voor de run. Even op het strand kijken naar het getijde en kijken hoe wafje op andere honden reageert inmiddels.

Het water was nu zo laag dat ik helemaal aan de andere kant naar de lime kilns kon kijken vanaf de 'zee'. Dat is bijzonder, zo laag zag ik het nog niet eerder. De zon scheen en het was druk op het strand. Maar aan de westkant zag ik hele donker grijze wolken dus het zou mij benieuwen. Kwam daar de winter alweer aan misschien? Eerst maar eens op weg door de duinen dan!

klik voor groot




Het lopen ging lekker maar ik had deze keer nieuwe combi kousen aan. De eerste 4 kilometer had ik gewoon kramp in mijn voeten van die dingen maar uiteindelijk ging dat weg. Raar is dat. Ben benieuwd of dat de volgende keer weer zo is.

Het is nog steeds lente met een mooie kleur lucht en mooie witte wolkjes. Onderstaande foto's vormen samen net een hart zo met de linker- en de rechterkant van het strand!

klik voor groot



Al snel lopen we over het veld bij Low Newton. Het loopt allemaal heerlijk, ik voel me goed en woef heeft geen interesse meer in reutjes dus dat loopt ook fijn. Ik kijk eens naar links en zie Dunstanburgh castle liggen. Zullen we daar maar eens heenlopen?

klik voor groot



Ik loop net even heuveltje op als ik dat met mezelf aan het overleggen ben. Geen geschikt moment maar ik weet al lang dat ik daarheen ga lopen en zo gebeurt het ook. We hobbelen over het veld verder naar Low Newton en lopen door de duinen richting het strand. Het is nog steeds lente, of eigenlijk zomer.

klik voor groot



Als ik op het strand ben, is het richting het castle nog steeds prachtig maar achter me is de lucht loodgrijs. Daar komt wat! Vreemd genoeg is het ook ineens keihard gaan waaien. Ik heb wind mee richting het castle maar ik zie niet uit naar de terugweg met deze harde wind.

klik voor groot




Al snel ben ik bij de opgang naar het castle. Ik klauter omhoog over de stenen en hobbel over het pad naar het castle. Eerst even langs die gekke 'brug' vormige rotsen. Blijft mooi. Verderop zie ik het castle al liggen. Intussen is het licht gaan sneeuwen maar niet echt bijzonder. Maar het is wel koud geworden ineens, ook door de harde wind.

klik voor groot



Ik ga door het hekje richting het keienpad dat om het castle loopt. Ik herinner me een keer dat ik er een half uur over gedaan heb. Dat was jaren geleden. Ik wist toen net dat de andere kant zo mooi was en wilde dat per se zien. Nu was de andere kant ook mijn einddoel. Dat leek me ver genoeg want dat zou de teller al op 20 brengen als ik terug was en ik was alleen een kort rondje van plan.

Maar het is zo ontzettend glad door de modder dat ik er halverwege de brui aan geef. Ik vind het niet erg, ik constateer het alleen en ga terug. Dit kost enorm veel tijd alleen voor een foto en ik zou het pad ook weer terug moeten. Met de harde tegenwind, de kou en het weer dat is omgeslagen is het wel goed zo en ik ga dus terug.

klik voor groot



Ik ga terug over de golfbaan in plaats van over het strand. Eigenlijk loop ik altijd zo terug en ik ben benieuwd hoe het pad er nu bij ligt. De vorige keer was er een wagen overheen gereden met diepe geulen en sporen. Onderstaande foto is van het pad richting de baan waar ik stond te pielen om de telefoon weer aan de praat te krijgen zodat ik een foto kon maken. Ik had vanwege het weer geen camera bij me, alleen de telefoon maar die deed het weer eens niet.

klik voor groot



Het pad was beter te doen dan de vorige keer en al heel snel waren we alweer bij de inham waar je weer het castle in de verte kunt zien liggen. Van herfst was het alweer lente geworden met een mooi en warm zonnetje. Wat een raar weer!

klik voor groot



Even naar boven klauteren door de duinen en dan via het stukje met de strandhuisjes.

klik voor groot



Daarna weer van Low Newton terug door de duinen naar High Newton. Daar neem ik ineens een hondje mee op sleeptouw. Ik stop netjes om de baas de kans te geven het hondje aan te lijnen maar het hondje luistert niet. Als ik vraag of ik door kon lopen, krijg ik geen antwoord. Jammer dan, dan ga ik dus ook door. En het hondje volgt me dus ook tot de parkeerplaats bij High Newton. Ik vind het vervelend maar ik kan er weinig aan doen. Gelukkig was het dier daarna verdwenen.

klik voor groot



Het lopen gaat super fijn en we schieten lekker op. Dor de duinen richting Long nanny met de vogelhut bij de lange brug. En dan wordt het weer winter. Prachtige donkere luchten ineens met regenbogen. Maar achter me ook de zon (schaduwen!)

klik voor groot



Het laatste stukje lopen we dus ineens echt in de harde sneeuw en hagel. De wind waait onze kant op dus het is nog even bikkelen de laatste kilometer. Maar het was een mooie run. Mooi licht, lekker zonnetje en hele mooie kleuren in de natuur. Van alles wat eigenlijk.

Na ruim 20 km staan we weer bij de auto. Ik trek mijn lekkere warme jas aan en maak woef droog en warm. Zij is helemaal droog onder haar cloudchaser dus dat is prima. Nu op naar huis voor een warme maaltijd!

gegevens:

* 20,5 km
* 3 graden - alle seizoenen



februari 198 km - 2016 totaal 574 km

gepost door Max op 07:29 PM


Zaterdag, 13 Februari 2016

13.02.2016 - beadnell - 11 km

Omdat ik nog een beetje met woefje zit, ga ik maar voor een kort rondje naar Beadnell. Het is dichtbij en het loopt vrij aardig zo als offroad stukje en meestal zijn er weinig honden. Voor nu dus even ideaal eigenlijk. Het is vreemd weer, het is koud en ik weet niet zeker of het droog blijft want vanmorgen regende het hard Ik vertrek deze keer dus maar met mijn Nike jackje en woef heeft haar cloudchasertje aan. Maar als we op het strand een kijkje nemen, is het winderig maar eigenlijk wel mooi.

klik voor groot



Ik mijd het strand (ook op de terugweg) omdat er teveel honden lopen. Ik ga door de duinen en ook zo weer terug. Zo gezegd zo gedaan en al snel zijn we op pad. Ik kom weinig honden tegen op de heenweg gelukkig.

klik voor groot



Op de terugweg kom ik bij High Newton wel een hond tegen die erg lastig doet. Wafje is in verwarring of ze het nou wel of niet leuk vindt nog maar die hond is compleet getikt. Die was er nog opgeklommen als ze niet loops was geweest denk ik. Er gebeurt verder niks maar ik duw die stomme hond wel wel. Verderop in de duinen zie ik nog twee honden keihard in hun eentje rond rennen. Die zien en ruiken mijn woef niet maar veel later zie ik pas de eigenaar heel ergens anders lopen. Hoezo close control? Die mensen verpesten het dus voor anderen met dit soort gedoe want deze honden waren gewoon aan het jagen in hun eentje. Idioterie.

Ik kom zonder verder gedoe weer bij de auto aan na 11 km. Een ultra kort rondje maar best lekker zo even buiten.

Op de terugweg rijd ik langs het zwembad. Er is een offer voor zwemlessen en ik bedenk ineens dat het wel weinig momenten zijn die beschikbaar zijn. Het is inderdaad al bomvol en ik heb bijna de laatste opties. Woensdag twee lessen en daarna nog 2 met tussenpozen zodat ik kan oefenen. Leuk! Ben erg benieuwd.

gegevens:

* 11 km
* 5 graden



februari 177 km - 2016 totaal 553 km

gepost door Max op 05:30 PM


12.02.2016 - glororum - 8 km

Vandaag is het de hele dag stralend weer. Zonnetje, geen wind en fijne temperatuur. Vannacht heeft het wat gevroren dus alles was wit van de rijp vanmorgen. Na de middag besluit ik voor een easy en kort wegrondje op pad te gaan met woef. Geen gedoe gewoon even lekker een kort ommetje. Niet te dicht bij huis want ik zag vanmorgen tot mijn verrassing dat woef zich nog steeds aanbood aan de farm reu die weer voor het raam stond. Dan maar naar Glororum. Dat is leuk en kort. Zo gezegd zo gedaan en al snel waren we we op pad voor het rondje dat we vorige week ook deden als tweede rondje op de dag. Eigenlijk had ik dat vanmorgen ook wel kunnen doen maar ik wil nog niet rond de farm lopen met mijn sletje.

Bamburgh castle lag er prima bij in het zonnetje. Ik vergat een foto te maken en deed dat pas toen ik terug kwam. Spindlestone lag helaas net in de schaduw dus geen leuke foto van woef bij dat gekke hoge ding. Budle bay lag in de verte in het zonnetje en de lammetjes sprongen deze keer vrolijk rond in het veld waar ik langsliep maar te ver weg voor een foto helaas.

Toen ik bij Brada quarry kwam, besloot ik maar eens een foto te maken van de holiday homes in aanbouw waar ik de vorige keer over schreef. Ik zier er geen 12 eigenlijk maar wie weet komt dat nog. Het eco huis op de tweede foto lijkt wel aardig en heeft uitzicht op Bamburgh castle. Voor de huizen liggen velden dus op zich is het niet eens zo gek. Maar ik twijfel over die quarry met die enge rotswand aan de achterkant. Zou het de wind misschien tegenhouden? Ben benieuwd hoe dat er over een tijdje uitziet want het zal wel snel gaan.

klik voor groot




Mijmerend over de huizen loop ik verder Ik ben er al bijna en voordat ik er erg in heb, ben ik alweer bijna bij de auto. Daar kom ik nog een reutje aan de riem tegen en ik zie aan woef dat ze echt nog wel wat wil. Nog even oppassen dus ik vermoed dat het zondag allemaal over is. Gelukkig maar, dan kunnen we weer overal heen waar we willen!

Ik maak nog even een foto van woef in het zonnetje in de auto en van Bamburgh castle. Het is nog steeds stralend weer. Net lente!

klik voor groot



gegevens:

* 8 km
* 8 graden



februari 166 km - 2016 totaal 542 km

gepost door Max op 05:29 PM


Donderdag, 11 Februari 2016

11.02.2016 - belford - 17 km

Het is vandaag stralend weer als ik naar buiten kijk in de ochtend. Wat een bofkont ben ik! Niet al teveel wind en de temperatuur is ook goed. Ik ga dus zeker op pad maar wat ga ik doen? Na gisteren heb ik weinig zin in een enorm avontuur. Zal ik met de drone op pad gaan? Craster daarna pakken voor een runnetje? Naarmate de ochtend vordert, trekt het wel een beetje dicht maar het is nog steeds prima weer en de voorspelling is ook goed.

Ik besluit uiteindelijk voor een makkelijk en fijn rondje bij Belford. Geen poespas, niet nadenken. Mooie route, fijne afstand. Omdat het zulk lekker weer is en ik eigenlijk helemaal geen rugzak mee wil maar wel moet vanwege de riemen voor woefje, haal ik wat dingen eruit. Petje weg want het blijft toch droog etc.

Na de middag zijn we op pad voor ons rondje. Ik heb mijn aeroloftje aan met de sleeves. Wel handschoenen en hoofdband mee voor de zekerheid en die trek ik ook aan bij de warming up. Het is wel lekker buiten dus dat komt allemaal goed.

Het pad na de farm is erger dan ooit. Niet normaal maar ik weet dat na het weiland een stukje bos komt dus dat komt goed. Niet dus want door het bos hadden kennelijk paarden gedraafd voor een jachtpartij en daar was ook alles omgeploegd en modderig. Niet erg, straks kom ik op de weg bij de farm en kan ik lekkerder lopen. Dat klopt ook alleen stuit ik voor het eerst op een hek dat ik nauwelijks open krijg. Ik zie al dat ik straks ook een hek zal hebben dat dicht is (ik loop immers een achtje en kom straks bij het andere hek weer naar beneden). Wat een geklooi al. Het volgende stuk gaat prima en ik geniet van wafje en van het weer. Wordt het nou ineens kouder? Ik twijfel een beetje. Mijn handschoenen zijn al lang uit en ik wil eigenlijk mijn sleeves wel uitdoen. Maar toch aarzel ik. open gaat verder prima op wat rare stukken na die kapot gereden zijn door machines die bomen komen kappen en weghalen.

klik voor groot



Ik loop het laatste stukje door het bos en maak weer een hek open. Van dit hek weet ik al dat ik soms moet duwen en soms omhoog moet trekken maar uiteindelijk krijg ik deze ook open. Ik loop nu even vol op in de wind en voel een druppeltje. Kleintje. Zou dit een spotty shower zijn zoals het wel eens te lezen valt in de voorspellingen? Ik zie het wel. Kan er toch niets aan veranderen maar het zou wel vervelend zijn zo met dit dons giletje aan. Voor waf heb ik ook niks bij me, niet eens haar equafleece voor na de run. Was niet nodig met dit weer toch?

klik voor groot



En dan gebeurt het. Ineens is alles potdicht en grijs en vallen de eerste sneeuwspetters naar beneden. Van die enorme vlokken, half nat en half droog. Allemachtig wat is dit nou? De wind trekt aan en de temperatuur plettert naar beneden. Ik ben wel wat geklommen maar dit is wel erg onverwacht zo. Het houdt niet op, in tegendeel het wordt steeds erger. Mijn petje ligt op de bank thuis en ondertussen slaan de sneeuw en hagel vlokken in mijn gezicht. Arme woef. Ik baal dat ze nou zo nat en koud wordt. Ik loop nog even door maar besef al snel dat ik ijskoud ga worden als ik mijn dons dingetje aan ga houden. Vlug ruk ik mijn rugzak van mijn rug en grabbel naar mijn windjack dat er toevallig nog inzit van gisteren. Ik probeer het aan te trekken in de wind maar kennelijk heb ik het opgeruimd met de mouwen binnenstebuiten. Ooit in de wind een flinterdun jackje geprobeerd aan te trekken met de mouwen wel goed? Dan weet je dus hoe het is als je dat probeert met de mouwen binnenstebuiten. Dat gaat dus niet. Woef en ik worden steeds natter en ik scheld hardop. Hoe kan ik nou zo slecht gekleed hier in terecht komen? Dat gebeurt me nooit.

Uiteindelijk heb ik mijn jackje aan en zit de rugzak weer op mijn rug. Gauw verder en vanaf nu doorlopen dan maar zodat waf niet koud wordt (en ik ook niet). Dit stuk is even prima begaanbaar dus opschieten maar.

klik voor groot





Het stukje bos dat dan komt, is ook aardig begaanbaar. Ik probeer half half te genieten van de witte vlokken maar ik ben koud geworden van het omkleden en wil nu eerst warm worden. Mijn handschoenen zijn doornat maar ik hou ze aan omdat het wel helpt tegen de wind. Was dit nou het rondje zonder verrassingen dat ik voor ogen had?

Ik kom weer op een stuk dat niet goed beloopbaar is maar woef en ik slaan ons er dapper doorheen. Ik stuit weer op zo'n klote hek en even later weer eentje. Je begrijpt... er is eventjes niks goed vandaag. Die hekken zijn nat en koud en mijn handschoenen worden alsmaar natter van het geklooi met die stomme hekken. Ik scheld op de schapen en ik scheld op de hekken. Niet dat het helpt maar het is wel lekker.

De schapen kijken me zielig aan en ik roep alleen maar dat ze op moeten rotten. Stomme schapen. Dat is natuurlijk helemaal niet zo want normaal geniet ik enorm van die schaapjes daar. Vandaag even niet.

We hobbelen door en langzaam stopt het met sneeuwen/regen. Dat valt alweer mee. We zijn bijna bij de cave. Ik maak bliksemsnel een kiekje van een natte zielige woef en loop weer hard verder.

klik voor groot



Ook hier is het pad omgeploegd. Ik snap er niks van. Normaal is dit allemaal prima en het is toch echt droog weer geweest. Wat is dit nou allemaal....

We gaan door en door. Mijn handen zijn niet koud alleen maar nat met zware natte handschoenen. Mijn kleren zien er niet uit inmiddels. Maakt me niet uit de wasmachine is geduldig. Op het volgende stuk ren ik door natte stukken die spetters tot op mijn jackje geven. Waf ziet er ook niet uit. Als ze maar niet te koud wordt. Ik wil dat echt niet op haar leeftijd en ik zorg er altijd voor dat ze lekker warm is en wordt.

Ik kom weer bij de farm aan waar het hek dus dicht zit. Ik krijg het verdomde hek echt totaal niet open. Uiteindelijk lukt het maar omdat het zo'n enorm hek is, glipt de stang uit mijn handen en valt totaal open naar de andere kant. Ik moet om dat hek weer dicht te krijgen door koeienstront heen die over mijn enkels stroomt Zachte bruine derrie die over mijn schoenen stroomt en erin. Vervelender vind ik nog dat woef dat ook op haar lijfje krijgt. Poep en modder zit vol met bacterien en daar heb ik nou helemaal geen zin in. Klote boeren met hun klote koeien en die stront die maar overal ligt. Scheldend ren ik langs de koeien hoofden die door de tralies steken om te kunnen eten. Ze snappen me niet helemaal geloof ik maar ik snap mezelf ook niet. Ik lijk wel een psychiatrisch patient met dat gevloek zeg.

Na de farm moet ik het weiland over met de paardjes. Geen paardjes maar wel hele zachte grond. Normaal niet erg maar vandaag wel. Ik greep al eens in het schrikdraad en wil dat niet nog een keer. Ik scheld dus op het schrikdraad en op die stomme paarden die het weiland zo hadden omgeploegd. Echt zo nuttig allemaal.

Mijn andere hersenhelft probeert mijn gemopper te overstemmen en vraagt beleefd waarom ik zo aan het schelden ben. Het is toch weer droog? Woef doet het toch goed en je bent er toch bijna? Het was toch eigenlijk wel een grap en ook nog eens best mooi? Het is toch leuk?

klik voor groot



'Nee' muit mijn andere hersenhelft. Klote paden, klote boeren die alle paden kapot maken met die stomme machines. Nou dat laatste klopt wel want het volgende stuk is ook allemaal kapot gereden. Inmiddels ben ik best een aardige modderloper maar op sommige korte steile stukjes naar beneden ben ik echt een schijterd als er van die enge glij troep ligt. Waf niet, die dendert gewoon naar beneden op haar sublieme spikes. En wacht dan af of ik ook nog eens kom.

Gelukkig komt nu het muurtje al in zicht waar woef zelf overheen kan klimmen. Ik klim er ook overheen. Het laatste stukje en dat is normaal wel te doen. Maar wel verdomme. Weer zo'n klote machine overheen geweest en tot mijn verrassing is de boer op dat moment net bezig en komt aanrijden met z'n trekker. "Ja ja maak maar lekker kapot allemaal' gil ik hem toe. Hij hoort toch niks (hoop ik). Hij blijft even achter me rijden maar uiteindelijk laat ik hem toch voorgaan. 'Goed gedaan hoor met die klote trekker van je'!

Maar een stukje verder staan we toch gewoon bij het watertje waar ik wafje maar even schoon maak zover dat kan en zover het niet al te koud voor haar is. Dat water stroomt daar en is werkelijk ijskoud. Maar de meeste rommel is er weer af tenminste. In de auto trek ik gauw mijn jas aan en maak woef zo goed mogelijk schoon en droog. Ik heb maar 1 doekje bij me, want dit had ik niet verwacht natuurlijk.

Gauw naar huis en daar stop ik alles in de was. Als ik mijn schoenen ook schoon gemaakt heb, ben ik ook weer heerlijk warm. Woef ligt dan al met een vol buikje lekker in haar equafleece te slapen op haar bedje.

Wat een raar rondje. Ik heb er maar 2 minuten langer over gedaan dan mijn vorige snelle ronde ondanks mijn geklooi met mijn jasje en de paar foto's die ik maakte. Kan je nagaan hoe ik mijn best heb gedaan op de stukken waar ik door kon lopen. Nou koud had ik het ook zeker niet (meer).....

Ik denk dat ik me vooral ergerde aan mezelf, dat ik niet goed voorbereid op pad was gegaan en ook niet de juiste spullen had voor woefje.

Achteraf wel een grap. Vooral omdat ik eigenlijk niet snap waarom ik me nou werkelijk aan alles ergerde onderweg Van hekken tot schapen en boeren aan toe.

Never mind. Ronde gedaan en ervaring rijker.

Op naar de volgende.

gegevens:

* 17 km
* 2 graden



februari 158 km - 2016 totaal 534 km

gepost door Max op 05:54 PM


Woensdag, 10 Februari 2016

10.02.2016 - wooler/broadstruther - 16 km

Vandaag is het stralend weer. Ik ga dus zeker op pad maar waarheen? Het waait ook niet erg dus de drone oplaten is ook een goed idee misschien. Ik twijfel enorm maar aangezien ik daar niet zo ver mee kom, besluit ik naar Wooler te gaan voor een run en eventueel de drone bij Bamburgh op te laten. Zo gezegd zo gedaan maar als ik langs Bamburgh rijd, bedenk ik dat de zon nog niet goed staat en dat ik het beter aan het einde van de dag kan doen. Ik rij dus door en na 35 minuten ben ik in Wooler op mijn bekende plekje. Ik besluit de drone mee te nemen op de run om beelden te maken bij Broadstruther, het doel van mijn run.

Al snel zijn woef en ik op weg voor ons runnetje. Het beging is weer even zoeken maar ik ben al snel op de juiste weg. Vreemd, want ik heb dit toch al vaker gelopen.

klik voor groot



Voordat ik het bos in ga, laat ik de drone even op maar in de lucht zi ik ineens dat de accu 15% vol is. Raar en dus laat ik de drone maar weer zakken en bind alles weer op mijn rug. Dan eerst maar eens lopen. Je wordt er wel koud van als je dat ding moet pakken: rugzak af, drone losmaken, aanzeten, verbinding maken, oplaten, klooien en dan alles weer in omgekeerd volgorde. Als er een windje staat, is dat eigenlijk niet zo lekker. Ik heb wel voor de zekerheid mijn Nanopuff meegenomen voor later als ik bij Broadstruther wil dronen.

klik voor groot



Nu eerst maar door dan en ik ga met woef door het hekje richting het bos. Het is modderig en donker maar ik weet dat het maar een klein stukje is. Weet ik veel wat de storm teweeg heeft gebracht daar....

Ik loop door en zie de eerste boom liggen. De storm heeft hier echt huisgehouden dat is duidelijk. Maar als ik verder wil, kan ik eigenlijk nergens langs. Wat een geklooit. Ik klim over stronken en hoop dat de drone niet aan de takken blijft hangen. Woef doet ook haar best. Als ik een pad volg, herken ik het niet en kijkens op de kaart, zie ik dat ik verkeerd ben. Het pad dat ik moet hebben, is afgesloten.

klik voor groot



Wat een ravage. Met de kaart in de hand klauter ik over stronken en bomen. Ik ben op een gegeven moment woef kwijt. Soms blijft ze een achter als ik zoiets doe, omdat ik dan vaak wel weer terug kom. Nu zie ik haar, maar zij ziet mij niet. Ze raakt in paniek. Ik besluit niet de fluiten want ik ben als de dood dat ze keihard de verkeerde kant oprent en ik kan niet snel genoeg achter haar aan door die stomme bomen. Ik zwaai en probeer zoveel mogelijk te bewegen zodat ze me kan zien. En ja! Uiteindelijk ziet ze me gelukkig en komt razendsnel naar me toe rennen en rent bijna door me heen van plezier. Gelukkig.

Al snel zijn we weer op het juiste pad en herken ik het ook. Ik ben benieuwd hoeveel bomen daar achter me liggen over het pad heen.

Het is nog maar een klein stukj en dan lopen we de open vlakte al op. Hum... omdat we al vrij hoog zijn, waait het hier behoorlijk en ik ben blij dat ik straks op de terugweg de wind mee zal hebben. Dat schiet dan tenminste op. Ik twijfel nog of ik de St Cuthberts way zal nemen of gewoon de gravel weg op de terugweg maar dat zie ik straks wel. Eerst verder nu over de open vlakte.

klik voor groot



Bij de farm rechtsaf en klimmen. Ik hoor ineens dat de kap van de drone kleppett op mijn rug. Weer die rugzak eraf dus en vastmaken dat ding. Daarna weer verder. De farm komt verder en verder achter ons te liggen.

klik voor groot



Nu komt op zich wel een mooi stuk. Deze keer is het helder en kan ik ver kijken. Ik zie beekjes slingeren tussen de heuvels. Jammer genoeg staat de zon eigenlijk net verkeerd om dat vast te leggen.

klik voor groot



Ik loop langs het snel stromende beekje. Zo'n heerlijk geluid. Inmiddels zijn we weer wat lager want we zijn een stukje naar beneden gegaan. Heel in de verte zie ik ineens het witte huisje al liggen waar we naartoe lopen nu. Wat lijkt dat ontzettend ver.

Ik loop naar het bruggetje en steek het watertje over. Altijd mooi. Nu met mooi weer. Ik liep hier een keer met een regenboog. Dat was ook fraai.

klik voor groot




Na het watertje weer even omhoog. Het loopt allemaal niet echt makkelijk moet ik zeggen maar ik doe mijn best. Ik ben wel veel tijd kwijt geraakt met die drone en met foto's maken. Af en toe moet ik ook even op de kaart kijken en ik loop zelfs ergens bijna verkeerd. Raar is dat toch. Maar ik ben bijna bij Broadstruther en ik moet nu aleen nog even klimmen maar over een normaal gravelpad.

klik voor groot




Tot mijn verbijstering zie ik dat ze een houten hek om het gebouwtje heen hebben gezet. Er was eigenlijk al niks meer aan omdat het jaren geleden helemaal is opgeknapt tot een normaal huisje maar nu ziet het er helemaal niet meer uit. Wie verzint zoiets? Dat past toch helemaal niet hier. Ik baal er een beetje van eigenlijk. Is dit nou mijn loopdoel van de dag?

klik voor groot



Ik laat de drone op omdat ik hier nu toch ben. Maar of het nou zo waait of dat er iets mis is, de drone laat zich bijna niet besturen. Er is ook weinig te zien zo van bovenaf eigenlijk. Kale vlakte. De details vallen eigenlijk weg. De drone vliegt ineens weg. Nou daaag dan! Maar uiteindelijk krijg ik toch weer contact en laat ik het geval landen. Ik heb mijn Nanopuff gelukkig aan want ik heb het koud. Ik rui alles weer op en twijfel. Nanopuff aanhouden? Ik weet dat er nu een stukje komt waar niet veel van hardlopen terecht gaat komen dus dat zal koud zijn. Ik besluit de Nanopuff aan te houden. Misschien stik ik wel, want ik heb mijn sleeves aan en mijn aeroloftje. Maar ik ga eerst maar eens op pad. Pad? Welk pad?

klik voor groot



O ja verdomd zeg als je goed kijkt, zie je een soort pad. Met een stroompje erdoorheen. Vorig jaar lag daar allemaal ijs en ellende. Dit jaar alleen heel af en toe een flinterdun laagje ijs en verder water en diepe zuig modder. Ik doe maar net alsof ik het niet zie en praat wat tegen woefje. Hoe knap ze is. Af en toe kijkt ze om waar ik blijf. Zij kan dit wel, ik wat minder. Mijn schoenen worden soms vastgezogen door de rommel. Blij dat ze vast zitten aan mijn voeten. Maar hardlopen doe ik hier bijna niet. Ik heb geen zin om te vallen of iets te verdraaien ofzo. Dit is echt geen pad. Ik besluit ter plekke dat ik dit niet meer ga lopen, maar dat deed ik vorig jaar vast ook al en nu ben ik er toch weer.

Het is best aardig zo alleen op de prairie.

klik voor groot



Na een tijdje ploeteren komen we even op een normaler pad. Hier moes ik vorig jaar woefje over een hek tillen waarbij ik mijn softflask verloor maar dit jaar krijg ik het hek gewoon open en kunnen we weer door.

klik voor groot



Jammer genoeg houdt het mooie pad weer op en lopen we weer door de nattigheid. Ik moet zeggen dat de Sealskinz toch wel iets doen. Ze zijn niet waterdicht maar het helpt toch wel om mijn voeten warmer te houden. Ik vind het eigenlijk wel prettig op dit soort terrein moet ik bekennen.

klik voor groot



We lopen nu in de richting van een farm die daar in de rimboe ligt. Vanaf daar kan ik over de verharde weg terug of via de St Cuthberts way. Ik besluit de weg te nemen zodat ik een volgende keer de bovenkant kan lopen, dus heen via de St Cuthberts way en terug via de weg. Ik kan dan eventueel naar de watervallen en/of Yeavering Bell. Ik weet immers nu aan welke kant ik die rotberg weer af moet lopen!

Al snel zie ik de farm liggen en lopen we erheen.

klik voor groot



Ik moet woef even over een hek tillen en daar moet ik een beetje opletten dat ik niet mijn hele jasje onder de modder krijg. Daarna stap ik er ook overheen. Het is nog steeds prachtig weer als we de farm naderen.

klik voor groot



Ik loop over het erf en vertel woef dat ze die kippetjes niet mag vangen en sla daarna rechtsaf de weg op. Vorig jaar liep ik door, in de hoop nog naar Yeavering bell te kunnen. Wat een geluk dat ik toen terug ben gegaan want een ronde daarna ontdekte ik pas wat die Yeavering Bell eigenlijk was. Het kostte me toen meer dan een uur om er weer vanaf te komen en bleek toen ook nog aan de verkeerde kant eraf te zijn gegaan waardoor ik dezelfde stijging nog eens over mocht doen naar het pad. Irritant. Zal het nooit vergeten.

Nu hobbel ik rustig door met woef. We zijn er bijna. Grappig dat die laatste 6 km dan niks meer voorstelt over dit gravelpad. Ook al loopt het wat op en neer, eigenlijk is het vooral dalend en dat loopt fijn met de wind in de rug. Eindelijk opschieten.

klik voor groot



Het is wel grappig, want je ziet alleen maar een weg slingerend door het landschap. Road to nowhere lijkt het haast. Het is dat ik weet dat het maar 6 km is tot de bewoonde wereld, anders zou je je afvragen waar je in hemelsnaam terecht gekomen bent.

Waf en ik hobbelen door en genieten van de patrijsjes die opfladderen en de vogeltjes. Tot mijn verrassing heb ik nog steeds de nanopuff aan maar heb ik wel mijn sleeves uitgetrokken. Dat was toch wel erg warm maar zo gaat het wel.

klik voor groot



Na 16 km staan we weer bij de auto. Idioot kort en het voelt als een hele lange ronde omdat ik zo belachelijk lang erover heb gedaan door het geklooi met de drone, het stuk na Broadstruther en het klimmen over de bomen aan het begin. Het is niet anders. Mooie oefening 'op de been zijn' zullen we maar zeggen. Niet iets om deze keer weer te herhalen in ieder geval. Maar er is nog veel meer!

Op naar de volgende ronde dan maar weer. Overigens vergeet ik dus helemaal dat ik Bamburgh castle wilde filmen aan het einde van de dag. Als ik eenmaal thuis ben en omgekleed besef ik dat maar besluit ik niet terug te keren voor een opname. Komt wel weer. Eerst eens bekijken waarom de drone zich zo slecht laat besturen.

video: (link)



gegevens:

* 16 km
* 5 graden



februari 141 km - 2016 totaal 517 km

gepost door Max op 07:14 PM


Dinsdag, 09 Februari 2016

09.02.2016 - beadnell - 11 km

Eigenlijk dacht ik dat ik een rustdagje zou gaan houden maar toch uiteindelijk niet. Het is best lekker weer en waf en ik gaan voor een kortje naar Beadnell. Over de weg is nog geen goed idee met het zwervende reutje dus dit is een prima oplossing. Zo gezegd zo gedaan.
Gauw op pad. Als ik even op het strand wil kijken, ben ik verrast hoe hoog het water nu staat met dit getijde. Normaal kan je gewoon naar de Lime Kilns lopen maar nu totaal niet. Dan maar meteen door naar de duinen.

klik voor groot



Ik loop naar High Newton en ga weer via de zendmast bij Low Newton terug naar Beadnell. Er is eigenlijk geen kip onderweg, ik kom alleen een man tegen met een lelijk doend hondje aan de riem. Eng beest.

Op de terugweg neem ik een ander pad omdat ik denk dat ik mensen met een hond zie lopen. Dat is eigenlijk ook wel een leuk pad. Een beetje lastiger dan het pad dat ik normaal neem, want dat is vrij vlak met wat hobbels en gaten. Dit is echt duinwerk met rul zand en klimmetjes.

klik voor groot



Ik denk dat ik weet waar ik uit ga komen, namelijk op het pad dat langs het hek van Long Nanny loopt waar in het voorjaar weer alles in het teken zal staan van die broedende vogels compleet met wardens. Inmiddels wordt er druk gewerkt aan een nieuw hekwerk zie ik nu. Ik kom inderdaad uit op die plek. Best mooi zo over het water vanaf deze kant.

klik voor groot



Voordat ik erg in heb, zijn we alweer terug bij de auto. Ik trek mijn jas aan en loop nog even naar het strand om te kijken hoeveel lager het water nu inmiddels is gekomen. Scheelt niks maar er is wel al een strookje strand inmiddels. Ik maak nog een foto en dan lopen we terug naar de auto
Zo'n kort rondje kost eigenlijk helemaal niet veel tijd maar wel meer dan een wegrondje. Omdat dat ook erg mooi is, hoop ik dat we dat snel weer kunnen doen. Op naar de volgende ronde dan maar weer. Overigens zitten de eerste 500 kilometertjes er alweer op voor 2016.

gegevens:

* 11 km
* 7 graden



februari 125 km - 2016 totaal 501 km

gepost door Max op 06:56 PM


Maandag, 08 Februari 2016

08.02.2016 - seahouses & glororum - 25 km

ronde 1: 17 km

Gisteren ben ik niet gaan lopen en daar had ik eigenlijk erg spijt van. Het waaide hard en elke keer dacht ik te zullen gaan en kwam het er toch niet van en zo was de dag ineens voorbij. Eventjes wilde ik nog in de avond gaan lopen met mijn hoofdlampje maar ik heb lang gezwommen en oefeningen gedaan en vond het daarna toch welletjes. Maar dat gebeurt dus niet meer, want er was geen enkele reden om niet even op pad te gaan. Sterker nog: met woef ben ik elke keer met de auto naar Shoreston gereden voor een korte wandeling omdat ik hier niet meer de farm wil/durf te lopen met mijn sexy girl die zelf nu ook wel wat wil en zich dus niet meer laat meesleuren. Dus een rondje vanaf de auto was heel makkelijk geweest. Nou ja, niet gedaan en goede les!

Vandaag trek ik dus meteen mijn loopkleding aan omdat ik weer met de auto op pad zal gaan voor het plasrondje. Maar dan nu dus een uitgebreid plasrondje gewoon lekker tijdens een rondje. Ik parkeerde weer bij Shorestone en we gingen op weg voor het eerste rondje. Via de blubber weer richting de weg. De Bondi 4 is echt niks in de modder. Totale glijpartij maar stug doorploeterend komen we weer via de bunker bij de weg uit. Daar sla ik linksaf en loop dus eigenlijk weer langs de farm. Ik hoop maar dat de reu binnen is en niet ineens de lucht van woef ruikt en alsnog achter ons aan komt rennen! Vervelend eigenlijk. Maar al snel zijn we bij Elford en slaan we rechtsaf. Woef loopt los en er is nog niks achter ons te bekennen. Het lopen gaat verder prima, alles voelt goed en ook woef doet het goed. Het is eigenlijk wel lekker weer en vreemd genoeg is er geen wind hoewel er storm voorspeld was. In tegenstelling tot gisteren met die keiharde wind, is het dus nu eigenlijk heerlijk buiten.

Het eerste rondje gaat vlug en we beginnen aan het tweede rondje. Weer langs de boerderij maar weer gaat het goed. Ik geloof toch dat ik een volgende keer een ander rondje kies want als die hond wel ineens zou opduiken, zou ik niet weten wat ik moest doen eigenlijk.

Ik reken uit dat we na 17 km weer bij de auto zullen staan. Ver genoeg voor wafje vandaag denk ik. Ik zou wel verder willen. Nog een rondje? Ik moet ineens enorm naar het toilet. Niet voor een plasje.... dat is me nog nooit gebeurd. Ik probeer het te negeren maar het wordt echt steeds erger die aandrang. Wat verschrikkelijk en wat ongemakkelijk allemaal. Zal ik.... nee dat kan toch niet. Ik loop door maar uiteindelijk gaat het echt niet meer. Wat een ellende zo achter een muurtje hurken. Maar wel een opluchting en we zijn inmiddels bijna bij de auto.

klik voor groot



Nu kan ik woef tenminste rustig schoonmaken want ze is best vies geworden van de weg en de modder. Pfffff rare gewaarwording maar weer wat geleerd. Ook dat is dus mogelijk onderweg. Het was een rustig rondje en ik ben totaal niet moe. Misschien kan ik vanmiddag nog wel een kort rondje doen maar ik ga in ieder geval eens kijken naar een ander wegrondje waar we minder kans hebben om de hond van de farm achter ons aan te krijgen. Over een paar dagen is het gelukkig allemaal alweer voorbij maar nu is het even lastig allemaal.

gegevens:

* 17 km
* 5 graden



februari 106 km - 2016 totaal 482 km

ronde 2: 8 km

In de middag gaan we op pad voor ons tweede rondje. Vanmorgen 17 km gelopen, nu een korte omdat het zulk lekker weer is. Maar ik start ergens anders, verder weg van de farm vanwege het reutje dat ik wellicht op sleeptouw neem.

Ik start in Glororum en heb een aardig rondje uitgezet van 8 km dat volgens mij tamelijk rustig is zodat woefje los kan lopen. Ik parkeer bij Glororum wat ik al eens eerder deed en vertrek in westelijke richting even over de weg met woef aan de riem. Af en toe kijk ik op de kaart want de weg is druk en ik vraag me af of ik het nou wel goed gepland heb. Maar al snel zie ik de afslag die wij moeten nemen en vanaf daar kan ik lekker lopen. Het zonnetje schijnt en het is echt heerlijk buiten. Woef lijkt ook totaal niet moe dus dat zit wel goed.

Ik loop in de richting van Spindlestone waar ik vorige week op de lange loop ook langs liep, maar nu loop ik een andere route. Dat is dus wel weer leuk. Je ziet dat ding al van verre liggen! Met het mooie namiddag licht maak ik een foto van woef en van de route.

klik voor groot






Na Spindlestone loop ik door in de richting van de afgraving en vanaf daar richting Waren. Dit is lang geleden dat ik hier liep en het is wel een aardige route zo. Eigenlijk geen verkeer en veel te zien onderweg. Ik zie vanaf het hoge punt bij Waren in de verte Bamburgh Castle en Budle Bay liggen. Bij de Brada quarry (de afgraving) wordt ineens gebouwd. Geen idee wat daar nu komt maar het ziet er eng uit met die hoge rotsen erachter. Zou daar niet willen wonen of werken.

klik voor groot



Na iets meer dan 8 km sta ik weer bij de auto. Het was een heerlijk rustig loopje met mooi weer. Totaal toch 25 km gelopen vandaag maar zo voelt het totaal niet. Gewoon doen dus als het goed voelt en het weer ook zo fijn is!

update ik vond inmiddels een link over dat brada quarry gebeuren. Al jaren geleden kwam er toestemming voor een holiday home gebeuren. Eco dingen. Nou het ziet er niet uit maar het is vast beter dan die lelijke static caravans. Maar het wordt wel erg hier. Lucker helemaal volgebouwd met die 40 homes, in Beadnell zijn ze er 40 aan het bouwen en nou deze 12 weer Idioot gewoon.

gegevens:

* 8 km
* 7 graden



februari 114 km - 2016 totaal 490 km

gepost door Max op 06:53 PM


Zaterdag, 06 Februari 2016

06.02.2016 - beadnell - 11 km

Niet erg origineel om weer naar Beadnell te gaan maar dat was ik ook niet van plan. Ik had een andere route gemaakt in Belford maar ik kon echt nergens komen waar ik wilde en na een uur (!) was ik uiteindelijk dan maar bij Beadnell. Op hoop van zegen want het getijde was verkeerd dus mensen zouden misschien wel de duinen kiezen in plaats van strand en in de duinen kan ik woef net wat minder makkelijk in de gaten houden. Maar ik zou het er maar op wagen en kijken hoe het zou gaan.

Veel zin had ik niet meer na dat uur dwalen met een piepende woef in de achterbak maar vooruit maar. Misschien zou ik er nog wel een baby rondje uit kunnen wringen. Ik had het nog koud ook en het regende toen we aan kwamen. Maar het knapte steeds verder op en het werd gewoon droog terwijl we aan het lopen waren en warm werd ik natuurlijk ook vanzelf.

Mijn korte standaard rondje was dus ook zo gedaan en het was nog leuk ook. Na 11 km stonden we weer bij de auto. Geen gedoe gehad met reutjes gewoon een rustig en kort rondje. Morgen dan maar wat verder want dit was op zich niet de bedoeling natuurlijk.

klik voor groot



gegevens:

* 11 km
* 7 graden



februari 89 km - 2016 totaal 465 km

gepost door Max op 06:15 PM


Donderdag, 04 Februari 2016

04.02.2016 - beadnell - 11 km

Vandaag is woef onrustig. Ze is natuurlijk ook loops en dat betekent dat ze veel plasjes wil doen en ook onrustig is. Het weer is goed en ik voel me goed, dus ik besluit tot een rondje in Beadnell. Omdat de storm weg is, kan ik nu wel weer bij de kust lopen en woef vindt die duinen nou eenmaal geweldig. Ik hoop alleen dat het rustig is qua hondjes. Als ik in Beadnell sta, merk ik dat ik mijn Garmin niet om heb. Lekker zo'n lege pols, voelt goed. Ik weet dat de route en de afstand toch wordt opgeslagen in mijn telefoon dus het maakt me niet uit.

Even naar het strand voor het eerste plasje en kijken hoe druk het daar is.

klik voor groot



Ik ga eerst naar de duinen, via het lelijke caravanpark waar ik maar niet aan kan wennen qua lelijkheid. Ik zie nog geen hondjes dus dat komt goed uit. Woef is wel aan het rondkijken dus ik moet goed opletten of ze niet ineens de benen neemt. Zover is het nu nog niet met haar maar binnen enkele dagen zal dat wel kunnen gebeuren.
In de duinen kom ik de eerste hond tegen maar het is een vrouwtje. Geen probleem dus. Verderop nog een mannetje en een vrouwtje maar dan heb ik woef al aan de riem.

Omdat ik na de 53 km van gisteren een rustig RWR loopje wil doen, merk ik dat ik mijn horloge toch wel mis. Ik zoek snel of ik iets kan vinden op mijn telefoon en zie de Runtastic timer. Ah zoiets zoek ik en zelfs ik snap hoe ik het moet instellen en al snel klinkt 'workout' uit het zakje van de rugzak en even later three...two...one...rest. Precies wat ik zocht. Ideaal. Zo hobbelen woef en ik door de duinen zonder dat ik ergens op hoef te letten. Bij sommige 'rest' stukjes luister ik niet en hobbel ik door, een beetje afhankelijk van de ondergrond. Ik voel overigens helemaal niets na gisteren maar ergens zal mijn lichaam toch vermoeid zijn neem ik aan. Beetje opletten dus. En op woef letten want die loopt overal en nergens naartoe.....

Al snel zijn we bij de brug bij Long Nanny en ik maak even een kiekje van mijn alerte woef.

klik voor groot



Gelukkig is er verder geen hond in de duinen en via de farm bij High Newton lopen we verder door de duinen naar Low Newton. Het is op zich prima weer, droog en een fijne temperatuur. Vanmorgen scheen de zon nog uitbundig maar die is even verdwenen achter het wolkendek. Ook prima. Gisteren had ik echt geluk met het lekkere zonnetje.

Ik maak nog een foto verderop in de duinen van mijn stoere woef.

klik voor groot



Als ik het rondje gemaakt heb, loop ik terug naar High Newton. Daar is een stile waar woef over stenen heen kan en ik over het trappetje kan. Altijd weer een leuk gezicht en inmiddels weet ze het wel.

klik voor groot



Verderop bij de parkeerplaats kan ze onder het hekje door en kan ik eroverheen stappen. Tijdens de ultra is hier een controle punt.

klik voor groot




Ik besluit om niet over het strand terug te gaan omdat er misschien veel honden zijn. Bovendien vind ik de duinen ook lekkerder lopen. Binnen no time zijn we dus weer terug bij het lelijke caravanpark en bij de auto.

Klein rondje van 11 km gedaan met lekker weer. Toch even buiten geweest!

gegevens:

* 11 km
* 8 graden - weinig wind



februari 78 km - 2016 totaal 454 km

gepost door Max op 05:47 PM


Woensdag, 03 Februari 2016

03.02.2016 - seahouses and more - 53 km

Vandaag is het dan eindelijk een geschikte dag voor een lange loop. Had ik eerst last van de ondergelopen wegen, werd het daarna een ijsbaan waardoor het niet door kon gaan. Storm Gertrude en storm Henry waren niet eens een probleem maar toen kon ik het niet zo makkelijk inplannen omdat S. hier was of ik iets anders te doen had. Maar ik had me half half voorgenomen om het dan vandaag te gaan doen en had zelfs gisteren dan maar een rustdagje genomen na 5 loopdagen. Dat leek me dan misschien wel een goed idee en ik had toch twee afspraken. Om vooral niet te gaan lopen, had ik mijn renkleding maar in de wasmachine gedaan anders was de verleiding te groot geweest misschien.

Ik was redelijk vroeg op zonder wekker en besloot maar meteen even een wandeling te maken met woef voor het eerste rondje. Ik wilde haar twee keer uitgelaten hebben voordat ik zou vertrekken voor de run en ik wilde ook nog even wat eten. Verder geen voorbereidingen nodig, ik deed water in de rugzak en dat was het dan. Voor mij geen gerommel met gelletjes en dingetjes. Inmiddels loop ik gewoon op vetverbranding en dat gaat prima. Hoewel ik dus slecht kan lopen op eten in mijn buik, gaat - vreemd genoeg - een gebakken ei met kaas wel goed. Dat komt ook goed uit, want dat zijn vetten en proteines en daar kan je dus wel even op vooruit. Na de eerste wandeling met woef dus gegeten en omgekleed. Na een uurtje ben ik weer naar buiten gegaan met woeffie zodat ze in ieder geval lekker geplast had. Automaatje stond klaar voor haar middaghapje en toen was ik ook klaar om te gaan.

Ik koos voor de Stinson Lite als schoen en had de nieuwe calf sleeves aan met de CEP sokken. Ik was erg benieuwd hoe dat zou gaan op de lange afstand.

Het plan was om 6 rondjes (37 km) rond de cottage te lopen over de weg die ik al eerder liep hier en dan voor het laatste stuk woeffie op te pikken voor een extra rondje en een rondje via de bunker. Het totaal zou dan ergens rond de 47 uitkomen met een mogelijkheid voor korter.

Zo gezegd zo gedaan. Toevallig had S een thuiswerkdag en zou me volgen. Dat voelt grappig genoeg wel 'fijn' en gezellig.

Toen ik buiten liep, merkte ik dat het toch best koud was en dat het gevroren had in de nacht. Toch een beetje oppassen dus met de plekken waar dun water op de weg zou liggen. De zon was er al goed bij, dus na het eerste rondje zou alles wel goed te doen zijn.

klik voor groot



Het eerste rondje ging eigenlijk al heel goed en makkelijk. Ik liep rustig en binnen MAF. Maar terwijl ik aan het lopen was, bedacht ik dat het wel een beetje zonde was om alleen maar het rondje te blijven lopen. In 2015 liep ik zowel de 44 km als de 50 km training op die manier.

Na het eerste rondje besluit ik dus door te lopen en niet bij Elford rechtsaf te slaan. Ik zie in gedachten dat S. thuis ineens zal zien dat ik van de route af ben. Ik loop dus een heel stuk rechtdoor nu richting de A1 en ga aan het einde rechtsaf slaan. Zoiets liep ik al eens eerder en ik had in principe een route uitgezet voor de lange run dus ik kan altijd op de kaart kijken als ik het niet meer weet. Maar voor nu maakt het niks uit. Ik wil toch een heel stuk lopen dus ik kan gewoon blijven lopen de komende uren. De weg is prima, en loopt lekker op en neer. Doseren dus en niet te overmoedig zijn want het begin is altijd makkelijk.

Bij de spoorbaan zit een gigantische groep ganzen. Vooral de brandganzen zijn schuw en vliegen op als ik voorbij kom lopen. Op grote afstand van de groep maar desondanks vliegen ze toch op. Een prachtig gezicht en ik probeer snel een foto te maken.

klik voor groot



Uiteindelijk sla ik rechtsaf richting Lucker. Tot mijn verbijstering is Lucker ineens volgebouwd. Met holiday homes. Niet twee maar 40 lees ik op het bord. Wat idioot. Vorige keer was het een lief dorpje met een handvol huizen en een kerkje!

klik voor groot



Ik loop rustig door maar ben op het 13 km punt verrast dat ik nu eigenlijk pas het equivalent van 1 rondje rond de cottage extra heb gelopen. Dit lijkt veel langer. Normaal lijkt een 'vreemd' rondje juist korter door de afwisseling. Zo zie je maar hoe de mind ook werkt. Het rondje rond de cottage is nu zo bekend dat je natuurlijk bij elke hoek weet hoe ver je gelopen hebt. Zoiets blijkbaar ik weet het niet. Voorlopig kan ik nog gewoon lekker doorlopen en ik ga richting Spindlestone met de oude molen. Die zie ik al vanaf een afstandje liggen.

klik voor groot



Uiteindelijk ben ik dichterbij en maak ik nog een kiekje natuurlijk. Dit is nou juist een van de dingen die leuk zijn onderweg.

klik voor groot



Ik ga gauw verder want het is wel een 'serieuze' training en geen trutrondje. En ik moet nog wel een stukje! Het weer is nog steeds prima, de weg is kurkdroog. De wind die vanmorgen nog vrolijk zuchtte, wordt steeds minder. Storm Henry is gelukkig weg en er is alleen gewoon wat wind zoals er wind kan zijn. Dat is dus best prettig. Alleen hadden ze het wegdek wel een beetje kunnen strijken want zo rond Spindlestone is er geen stukje weg dat vlak ligt..... Maar ik hobbel vrolijk door en vermaak me wel.

klik voor groot



Dat is denk ik de grootste uitdaging van een lang stuk lopen. Het moet leuk zijn en blijven. Je bent best lang onderweg en gewoon alleen met jezelf onderweg. In de tweede plaats moeten dingen als schoenen en sokken goed zijn. Geen pijntjes door verkeerde schoenen of sokken. En dan natuurlijk de brandstof voor onderweg. Ook ik heb ooit met gelletjes en rotzooi gelopen. Wat lastig eigenlijk en wat een gedoe. Nu heb ik gewoon water bij me en alleen voor 'nood' wat dextro dingetjes in mijn rugzak. Je weet immers maar nooit. Overigens had ik bij vertrek een bloedsuiker spiegel van 5.3 en ik zal dit herhalen als ik weer thuis ben.

Mijn hartslag blijft overigens mooi laag en stabiel en dat ziet er allemaal goed uit. Het lopen gaat ook verder prima. Maar ik ben er nog lang niet. Grappig genoeg kijk ik nu soms toch op de afstand op mijn horloge omdat ik natuurlijk geen flauw idee heb hoe ver ik al ben en waar ik heen kan gaan. Voorlopig is het gewoon nog een kwestie van stug doorlopen en ik weet nog steeds de weg gelukkig.

Vanaf Spindlestone loop ik een blokje naar de weg langs Budle Bay en via Waren Mill achterlangs bij het hotel. Zo gezegd zo gedaan en uiteindelijk kom ik na een vervelend klimmetje weer vlak bij de molen uit en loop richting Glororum. Ik zie lammetjes in het veld maar helaas veel te ver weg.

Bij Glororum zou ik eigenlijk rechtsaf willen slaan maar omdat ik zie dat ik nog wel een stukje moet, loop ik rechtdoor zo naar Bamburgh. Ik weet dat ik in het dorp uit zal komen en weer een andere weg terug kan nemen die weer op de bekende route uit zal komen. Ik begin nu een beetje te rekenen en denk dat ik helemaal niet zo slecht uit zal komen als ik nog een normaal rondje doe.

Eerst maar eens naar Bamburgh en weer terug! Het castle ligt er mooi bij in het zonnetje.

klik voor groot



Als ik terugloop, zie ik eindelijk waar de schotse hooglanders gebleven zijn die vorig jaar nog gezellig voor mijn raam liepen. Ik wist al dat ze er nog waren maar in een ander veld. Gelukkig! De lammetjes die er ook zouden moeten zijn, zie ik helaas niet.

Ik loop en loop en ben inmiddels weer op de laatste poot van het rondje rond de cottage. Met mijn lange omweg langs alle dorpjes, heb ik maar de afstand van 4 rondes afgelegd (24 km). Het blijft vreemd dat het zo anders voelt. Althans dat denk ik. Want 24 km blijft 24 km natuurlijk. Ik moet inmiddels wel heel nodig plassen en vraag me af of ik dat bij de bunker in het veld even snel zal doen. Ik loop straks langs de cottage maar daar wil ik nog niet heen, ik pik woef straks pas op. Ik besluit door te lopen. Dat laatste rondje van 6 km zal dan ook nog wel gaan zonder te plassen (denk ik).

Ik begin dus opgewekt aan mijn laatste rondje zonder woef. Er staat 31 km op de teller. Ik zal dus met 37 km weer bij de cottage zijn, precies zoals ik had gepland. Bijzonder omdat ik uiteindelijk een hele andere route nam.

Het weer is nog steeds prima. Ik heb mijn mouwen helemaal opgestroopt en vraag me af of ik snel iets anders aan zal trekken als ik woef ga halen. Ik denk het niet want ik wil meteen weer weg maar eventueel kan het, want ik weet waar alles ligt en wat ik eventueel aan zou trekken.

Bij Elford sla ik rechtsaf en dan weet ik toch echt zeker dat ik heel nodig moet plassen. Snel duik ik een bridleway op en ga achter de heg zitten. Geen hond die het ziet en een hele opluchting. Gauw verder met het laatste stukje! Bij de afslag richting de zee zie ik de Farne Islands in de verte liggen. Gauw een kiekje van deze gekke weg. Even naar beneden en dan een stukje omhoog.

klik voor groot



Ik heb nu wel zin om woef op te halen eigenlijk. Gezellig samen met haar een stukkie. Ik moet wel snel schoenen wisselen want ik wil het laatste stuk offroad doen omdat dat voor haar leuker is. Af en toe heb ik met S. een 1 regelige mail uitgewisseld. Hij heeft me in de gaten gehouden en moedigt me af en toe aan. Leuk!

Als ik weer bij de cottage ben, maak ik snel woef klaar. Ze krijgt een harnasje om vanwege haar loopsheid (makkelijker vastpakken) en ik heb een stevige riem bij me en haar dunne riempje. Met dat dunne riempje kan ik haar niet eventueel wegsleuren bij een reu maar wel met stevige riem en tuig. Helaas zie ik de eigenaresse van de farm met haar dochter en 2 reuen vertrekken voor een wandeling. Ik weet dat zij naar Shoreston lopen, dus ik denk dat ik geen last van ze zal hebben als ik gewoon richting Elford loop als eerste. Afwachten maar. Ik wissel snel schoenen en neem een glas melk met Nesquick. Lekker want ik heb dorst.

Gauw verder en ik pak de Garmin van de deur die ik daar had opgehangen omdat ik anders de satelliet ontvangst zou verliezen. Al snel zijn we weer op pad. Maar als ik op de weg loop, zie ik nog steeds 37.02 km staan op mijn display. Stom toevallig kijk ik, want ik heb helemaal geen afstand in beeld, alleen hartslag. Wasdanou? Stom ding. Ik ben zeker al 450 mtr onderweg. Maar er gebeurt niets, geen meter komt er bij. Ik druk de Garmin uit en zet het geval weer aan. Ik zie dat de satellieten gezocht worden en even later zijn die gevonden. Als ik nu een paar stappen doe, komt er een meter bij. Jammer, want er mist dus nu een stukje op de teller. In ieder geval werkt het allemaal weer en we hobbelen verder.

Samen met woef eerst weer het bekende rondje. Ze vindt het leuk en is blij dat ze ook lekker buiten is. We maken het rondje af en lopen weer langs de cottage. Nu naar Shoreston. De reutjes zullen wel weg zijn inmiddels. Het lopen gaat nog steeds prima. Het is net alsof ik pas net vertrokken ben eigenlijk. Ik neem dus de lange lus via de bunker en de rotzooi. Als ik daar weer de weg op kom, twijfel ik even. Zal ik rechtsaf slaan en er nog een lusje aan vast maken? Ik weet in de gauwigheid niet hoe lang dat dan is en er staat al bijna 46 km op de teller. Terug naar de cottage dan maar.

klik voor groot



Maar als we weer bij de cottage zijn, ben ik nog helemaal niet klaar en woef lijkt totaal niet moe. Zijn we net vertrokken dan? Ik besluit weer richting Shoreston te lopen. Zal ik voor de grap dan de 50 km volmaken? Ik hobbel rustig verder en geniet van het zonnetje en van woef. Bij de huisjes van Shoreston zit er ruim 49 km op. Nu terug of gewoon verder? Ik kan een klein rondje doen via de farm. Geen probleem en we lopen rustig verder. Even omhoog naar de farm, en dan weer de weg op richting de cottage.

Daar ben ik dus weer veel te snel. Rupsje nooit genoeg wil nog wel een stukje en woef ook wel. Maar ik denk dat het genoeg is. Niet overdrijven dan maar en de ultra zelf is maar 60 km notabene. Toch vind ik het eigenlijk stiekum wel jammer. Het is zulk heerlijk weer. Kijk woef en mij nou met die schaduwen!

klik voor groot



Met ruim 53 km staan we weer bij het huisje. Garmin laat natuurlijk 52.95 zien maar het is 53.40 km geworden. Pffff ik had nog maar 1 extra rondje hoeven doen voor die 60. Maar het is goed zo.

klik voor groot



Ik heb echt nergens last van en voel me blij en licht. Op naar de volgende ronde dan maar weer en vanavond eerst lekker zwemmen! Overigens was de bloedsuikerspiegel 5.2 bij aankomst. Mooi stabiel dus! Niet slecht dus allemaal.

gegevens:

* 53,4 km
* 4 graden - zonnig, weinig wind



februari 67 km - 2016 totaal 443 km

gepost door Max op 07:20 PM


Maandag, 01 Februari 2016

01.02.2016 - seahouses countryroads - 13 km

Vandaag is storm Henry aangekomen in de UK. Het is echt niet te geloven dat na de eerste 2 weken zonder wind nu alleen maar de ene storm na de andere hier raast. En dan hebben we het echt over storm. Niet een windje maar storm waarbij vrachtwagens worden omgeblazen en elektriciteit uitvalt enzo. Toch schijnt - tussen de buien door - de zon en is de temperatuur goed. De regen is nu ook alleen maar een harde bui en daarna weer niets. Dat is goed nieuws voor de plassen op de weg want wegrondjes zijn dus gewoon mogelijk als je even niet op de wind let. En dat doe ik dus ook niet. Woef moet toch uit en omdat rond 2 uur het zonnetje heerlijk schijnt, gaan we op pad voor ons rondje. Het eerste rondje gaat prima en ik besluit tot een tweede rondje. Niet via Shoreston maar gewoon twee dezelfde rondjes. Dit vierkant is helemaal goed qua wind. Tegenwind, tweemaal zijwind en windje mee. Wat wil je nog meer.

Na 13 km en een fijn rondje staan we weer bij het huisje. Lekker uitgewaaid en totaal niet moe. Op naar de volgende maar ik zou wel weer graag ergens heen gaan eigenlijk. Maar dat komt vast deze of komende week nog wel.

gegevens:

* 13 km
* 7 graden



februari 13 km - 2016 totaal 390 km

gepost door Max op 06:37 PM