Runpower





Maart 2015
ZMDWDVZ
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031    


Reviews, health & food



Archief (alle berichten)

Archief (per maand)

Augustus 2016
Juli 2016
Juni 2016
Mei 2016
April 2016
Maart 2016
Februari 2016
Januari 2016
December 2015
November 2015
Oktober 2015
September 2015
Augustus 2015
Juli 2015
Juni 2015
Mei 2015
April 2015
Maart 2015
Februari 2015
Januari 2015
December 2014
November 2014
Oktober 2014
September 2014
Augustus 2014
Juli 2014
Juni 2014
Mei 2014
April 2014
Maart 2014
Februari 2014
Januari 2014
December 2013
November 2013
Oktober 2013
September 2013
Augustus 2013
Juli 2013
Juni 2013
Mei 2013
April 2013
Maart 2013
Februari 2013
Januari 2013
December 2012
November 2012
Oktober 2012
September 2012
Augustus 2012
Juli 2012
Juni 2012
Mei 2012
April 2012
Maart 2012
Februari 2012
Januari 2012
December 2011
November 2011
Oktober 2011
September 2011
Augustus 2011
Juli 2011
Juni 2011
Mei 2011
April 2011
Maart 2011
Februari 2011
Januari 2011
December 2010
November 2010
Oktober 2010


Reviews gadgets & gear:





Fotoalbum:



Twitter:



Het weer:



Food/Health: Afstanden meten: Loopmuziek: GPS/Garmin: Logs & Info: Evenementen:

wie ben ik?


Temperatuur:

Click for Rotterdam, Netherlands Forecast


Zoeken



waar liep ik?



runs 2011

Maandag, 30 Maart 2015

30.03.2015 - ijsseldijk - 11,5 km

Weer een rondje zonder woef vandaag. Ze is prima, maar een beetje rust kan geen kwaad. Hoewel het vandaag droog weer was, vertrok ik dus alleen voor mijn rondje. Omdat er een bloedvat gesprongen is onder mijn voet bij de teen moest ik eerst eens bekijken of het lopen uberhaupt wel ging en daarom koos ik vandaag voor de stuggere Rapa Nui. Dat ging op zich prima, ik had geen last van de plek maar wilde toch niet al te ver lopen vandaag. Gelukkig merkte ik direct dat het gebeurde eergisteren in de avond en kon dus meteen aan de gang met koelen en zorgen dat het allemaal niet uit de hand zou lopen. Dat lijkt dus gelukt.

Het was enorm winderig vandaag en als de wind een beetje draaide op de dijk werd ik soms bijna van de weg geblazen. Maar verder was het wel lekker met een flauw zonnetje en hoewel ik me te pletter verveelde langs de IJssel, was ik toch redelijk snel weer aan het einde van de run vandaag. Helaas sloeg de Mio totaal op tilt net als eergisteren en brak er een pinnetje van de band af toen ik probeer het horloge dan maar om te draaien om te kijken of dat wel werkte. Dat werkte dus niet alleen niet, maar dat zorgde er ook voor dat het ding nu niet meer om mijn pols blijft zitten. Ik had al twijfels over de nieuwe Mio, maar nu weet ik dus zeker dat deze niet goed werkt. Niet prettig als je op HF aan het trainen bent!

In ieder geval zit deze ronde er weer op. Eens beraden wat ik zal doen met de Mio. Vervelend is het wel. Op naar de volgende run dan maar weer. Waarschijnlijk met nog meer wind, want morgen wordt het helemaal stormachtig volgens de voorspellingen.



gegevens:

* 11,5 km
* 10 graden - winderig

mrt 333 km - 2015 totaal 1.056 km

gepost door Max op 03:40 PM


Zaterdag, 28 Maart 2015

28.03.2015 - hitland - 18 km

Hitland? Staat dat er echt? Ja het staat er helaas echt. Ik ben weer in Nederland. Heel erg jammer natuurlijk maar ik heb een geweldige tijd gehad met heel veel prachtige kilometers en momenten, indrukken en beelden om nooit meer te vergeten. De terugblik volgt nog.

Met het reizen kwam het er gisteren niet meer van om te gaan lopen, dus werd het vandaag. Een grijze, grauwe dag met regen en wind. Niet iets waar ik meer aan gewend ben met het geweldige weer in de UK. Ik heb de afgelopen weken 1 dag een miezer regenbuitje gehad onderweg en verder eigenlijk heel mooi weer. Wel winderig, het was echt het jaar van de wind deze keer, maar dat mocht de pret niet drukken.

Vandaag een rondje zonder woef. Ze doet het prima, maar ik kwam er gisteren op de weegschaal achter dat ze toch inderdaad wel erg is afgevallen dus een beetje rust, lekker eten en even bijkomen leek me handig en bovendien met die regen lopen met ingepakte poot is ook niet echt fun dus dan maar niet. Ik heb dus in mijn uppie een rondje over de dijk gelopen. Continu op MAF met HF van maximaal 137 en een gemiddelde van 130. Ook tegen de wind in natuurlijk binnen MAF. Ik las eens ergens dat een trainer iemand het advies had gegeven op een rustige duurloop lekker te gaan beuken tegen de wind in. Prima, maar niet als je op HF loopt. Misschien moet die trainer toch nog even een fysiologieboekje bestuderen want je gaat iets heel anders trainen als je dat doet. Maar ik lees uberhaupt een heleboel onzin dingen jammer genoeg.

Ik was in ieder geval niet ontevreden over dit rondje. Op naar de volgende dan maar weer.



gegevens:

* 18 km
* 9 graden - regen en wind

mrt 322 km - 2015 totaal 1.044 km

gepost door Max op 06:48 PM


Woensdag, 25 Maart 2015

Vanmorgen trok ik meteen mijn hardloopkleding aan om direct na het poep en plasrondje met waf op stap te gaan voor de laatste run. Toen ik het weerbericht bekeek, leek het erop dat het rond 10 uur zou gaan regenen en daarna weer op zou knappen. Wachten dan maar? Het was stralend weer toen ik wakker werd. Het andere weerbericht was somberder en voorspelde bewolkt en regenachtig weer. Nou basta, nu was het prachtig dus binnen een minuut vertrokken waf en ik met de auto op weg naar mijn favoriete rondje naar St Cuthberts Cave. Ik zou dan in ieder geval eventjes mooi weer hebben en de rest zou ik dan wel zien.

Al snel kwamen we aan bij het dorpscentrum en gingen we op pad.

klik voor groot




Stralend weer en heerlijke temperatuur. Ik genoot direct al want dit weer is natuurlijk echt lente! Ook heerlijk trouwens om eens lekker met de lichte rugzak te lopen. Ik leek wel 5 kilo lichter.

klik voor groot



Het was echt geweldig mooi weer en al snel had ik mijn jackje uit. Veel te warm!

klik voor groot



Het lopen ging heel goed en het ging eigenlijk allemaal heel snel. Vanwege het onduidelijke weer, koos ik niet voor het extra lusje maar zou alleen het kleine rondje doen van het achtje op weg naar de cave. Het uitzicht naar Holy Island was redelijk voor het oog maar minder met de camera natuurlijk

klik voor groot



De gele struiken waren al aardig en bloei en dat maakte de run helemaal tot een lente feestje. Eigenlijk liep ik een beetje te snel maar het liep zo heerlijk en het weer was zo lekker, dat ik het allemaal wel prima vind zo!

Het laatste stukje richting de cave is zo geweldig mooi en met dit licht al helemaal. Er waren wel wolken, maar ik liep gewoon in de stralende zon en dat kan je op de foto's ook wel zien aan de schaduw.

klik voor groot




Veel sneller dan gedacht - maar nog steeds met mooi weer - kwamen we bij de cave aan. Omdat ik er nu eenmaal al een paar keer was, maakte ik alleen een kiekje van een afstandje en bovendien stond de zon nu natuurlijk verkeerd voor een foto. Normaal ben ik hiet altijd veel later en schijnt de zon vanaf de andere kant op de cave en nu scheen de zon er nog achter! Gauw weer op weg daarna dus!

klik voor groot



Vanaf de cave heb je altijd het gevoel dat je er al bijna bent ook al moet je dan nog ruim 6 kilometer. Maar zo werkt het nu eenmaal. Vanaf daar even door het bos, over een veld even lekker naar beneden richting Swinhoe farm, over het weilnad met de paardjes en over de gekke stile waar woef even moet klimmen en dan loop je alweer zo Belford in.

klik voor groot




Nog steeds was het prachtig mooi weer en ik had echt het gevoel dat ik een geluksvogel was. Wat een stralende ochtend en wat een mooi afsluiter van een heerlijke, maar vermoeiende periode. Om het allemaal nog fijner te maken, besloot ik een ontbijt te gaan halen bij de farmshop. Heerlijk buiten in het zonnetje een omelet eten met warme chocolademelk. Beetje gekke combinatie maar daar had ik nou echt zin in. Woef lag lekker bij me en genoot ook van het zonnetje volgens mij.

Een geweldige ochtend en toch even ruim 17 km weggetrippeld. Vreemd toch dat dat echt als een ommetje voelt. En als je vroeg op pad gaat , heb je ook nog de hele dag voor de boeg. Heerlijk!

Na het ontbijt reden we weer naar de cottage. Nog steeds stralend weer dus ik had niet zo door hoeven lopen maar dit voelde allemaal heerlijk. Wat een ochtend!



gegevens:

* 17 km
* 14 graden - zonnig

mrt 302 km - 2015 totaal 1.026 km

gepost door Max op 06:30 PM


Maandag, 23 Maart 2015

23.03.2015 - low newton - 11 km

Ik was echt van plan om met de tent nog een dag op stap te gaan, maar ik merk ook dat mijn hoofd vol zit met belevenissen en dat ik langzaam toch moe begin te worden. Het waren wel prima dagen ervoor geweest qua weer, maar zo is het ook goed. Vandaag dus eerst lekker lui in de zon gezeten en wat aan de verslagen gewerkt van Hadrian's Wall en Cragside en aan het einde van de middag toen het echt lekker weer werd (liever gezegd: mooie luchten en licht) alsnog even op pad gegaan voor een rondje. Geen wegrondje maar naar Dunstanburgh voor de laatste keer. Dat leek me nou een mooi doel met een korte afstand. Zo gezegd zo gedaan en al snel ben ik op weg naar Low Newton waar ik wil starten. Ik heb geen zin in Beadnell vandaag ook al vindt waf de duinen daar het einde. Dat doe ik nog wel maar niet vandaag. Dan bemerk ik dat ik geen poepzakjes bij me heb en rij dus even door naar het dorp waar ik toch mijn Prolite Plus matrasje naar het postkantoor moet brengen. Eindelijk kunnen we op weg maar het is gelukkig nog steeds mooi licht.

Op de parking is het onwijs druk tot mijn verrassing maar we vinden een plekje en ik besluit niet meteen naar Low Newton te lopen maar eerst naar de zee langs de mast.

klik voor groot



Aan het einde van het veld zie ik heel in de verte Dunstanburgh Castle al liggen. Ik zie ook dat het hoog water is en dat is een beetje stom want ik heb niet gekeken, maar ik kan eventueel ook door de duinen.

klik voor groot



Ik loop langs de zee en geniet van het uitzicht. Daarna even naar beneden naar Low Newton zelf. Dat blijft een leuk plekje.

klik voor groot



Verder door achter de huisjes langs, langs de bootjes en weer naar de zee.

klik voor grot



Ik glip ergens toch de duinen in want het loopt zo ontzettend zwaar op het kleine strookje zacht zand. Daar heb ik even geen puf meer voor maar waf vindt het allemaal leuk gelukkig. Ik zie bij de waterarm dat het water uberhaupt heel hoog staat. Bijzonder gezicht eigenlijk en nog nooit zo gezien. Na de waterarm loop ik hoog door de duinen en zie dat er toch wel een stukje strand over is naar het kasteel. Ik besluit om dat strookje te nemen omdat het door de duinen ook geen feest is op het laatste stukje.

Dat gaat op zich goed als ik maar rustig blijf doorlopen. Ik probeerde ergens te wandelen maar dat was nog zwaarder dus even doorlopen tot het einde. En daar is het water al echt hoog! Het komt af en toe al tot de grote stenen en ik moet soms even wachten totdat ik door kan lopen maar we komen gewoon op tijd aan bij de opgang naar het castle.

klik voor groot



Ik klauter omhoog en kijk naar Dunstanburgh. Het licht verandert elke minuut. Dan weer sombertjes, dan open en mooi licht. Bijzonder en lastig te vangen op een foto. Ik maak maar wat foto's terwijl ik dichterbij kom naar het castle.

klik voor groot




Ook de gekke brug in de zee is niet echt meer te zien en terwijl ik een foto maak, verandert het licht weer. Toch nog maar een foto van Dunstanburgh vanaf deze kant maar! Terwijl ik sta te fotograferen hoor ik ineens om de hoek bij de rots de kittiwakes!!! Lente is nu echt in aantocht want vorige keer was het nog doodstil en nu vliegen de vogels rond de rotsen op zoek naar een nestplaats. Heel bijzonder want ik liep hier nog niet eerder op dit moment. Geweldig!

klik voor groot



Ik hobbel over het keienpad langs het castle. Deze ker weer kurkdroog en ik kom er gewoon prima overheen. Dit jaar is echt uitzonderlijk droog geweest. Ik heb heel wat keren in het verleden hier staan glibberen en glijden om langs het castle te komen.

Al snel zijn we aan de andere kant waar het moois te bekijken is. Ik ben er ooit in geweest een paar jaar geleden tijdens een run. Dat was ook gaaf maar in de winter kan dat alleen in het weekend. Ik kan me ook nog herinneren dat ik niet ben doorgelopen de eerste keer. Wist ik veel dat het aan de andere kant waar ik dus nu ben zo mooi was. Ik dacht dat het echt alleen maar restanten waren. Nu weet ik beter en heb ik natuurlijk ook al gewoon de hele kustlijn afgelopen (onder andere tijdens de ultra die hier ook langsloopt).

klik voor groot




Ik loop nog even door richting Craster en maak een foto van woef met het kasteel op de achtergrond

klik voor groot



Maar ik merk dat ik eigenlijk moe ben en dat komt door het getrut met de foto's ook denk ik. Ik ga niet verder naar Craster maar ik keer gewoon lekker om. Het licht is nu nog erg mooi dus daar wil ik van genieten. Ik loop terug via de golfbaan en kijk nog eens achterom. Mooi licht!

klik voor groot



Als ik weer bij de waterarm kom, is het water erg hoog maar het licht is adembenemend. Gele duinhalmen en het castle op de achtergrond met het vreemde blauwe water. Ik raak aan de praat met een echtpaar en we praten over de omgeving, over hiken, over honden en over nog veel meer. Ik sta zeker een half uur te kletsen dus dit wordt een beetje vreemd 'ren rondje'. Geeft niet. Ik denk dat ik genoeg serieuze trainingen heb gedaan en bovendien....wat is eigenlijk 'serieus'. Er is niks mis met zo'n rondje waarbij je allerlei snelheden afwisselt, over afwisselend terrein loopt en je benen laat wennen aan stilstaan en weer doorlopen. Ik vind het prima alleen hoop ik dat ik niet ijskoud word.

klik voor groot



Ik neem afscheid van het echtpaar en ga weer op pad. Helaas moet ik even een hele steile duinopgang omhoog maar zelfs dat lukt zonder stoppen. Wat nou geen serieuze training?

Moe maar voldaan komen we weer bij de auto. Dit was leuker dan een rondje rond de cottage maar het duurde wel ietsje langer. Maar ik wilde graag nog een laatste keer naar Dunstanburgh dus dat heb ik gedaan.

Overigens hobbelde ik vrolijk over de 1.000 km voor dit jaar alweer en staat de teller nu op 1.009 km. Dat vind ik toch een heel eind eigenlijk hoewel dat geen doel is natuurlijk. Maar grappig is het wel. Nog nooit zoveel kilometers afgelegd in de eerste 3 maanden. Op naar de rest van het jaar dan maar. Ik hoop nog veel te gaan ontdekken met de Borders Abbey Way in aantocht in mei!!



gegevens:

* 11 km
* 12 graden - zonnig

mrt 287 km - 2015 totaal 1.009 km

gepost door Max op 07:37 PM


Zondag, 22 Maart 2015

22.03.2015 - shoreston circular - 13 km

Ik loop hopeloos achter met de verslagen maar de lange route en race van gisteren op Cragside en mijn avontuur op Hadrian's Wall kosten even tijd om te verwerken. Wel alvast even het verslagje van de route van vandaag. Ik wilde eigenlijk naar Belford vandaag en dan slapen in Belford en alles was al klaar voor vertrek. Toen betrok het ineens en besloot ik maar niet te gaan lopen en te gaan slapen en een rustdagje te houden en morgen op pad te gaan. Dat is ook nog steeds het plan. Omdat alles klaar lag, heb ik wel vandaag eens alles in de rugzak gepropt en gekeken of dat nou echt past. Tijdens mijn Hadrian's Wall avontuur had ik immers de auto dichtbij en kon ik daar alles op mijn gemakje uithalen. Maar het lijkt allemaal aardig te passen hoewel een zomer avontuur makkelijker is omdat de slaapzak kleiner is en woef minder nodig heeft.

Verder dus rustig aan gedaan vandaag. Aan het einde van de middag lekker even een rustig rondje maar dat doet me dus niks. Gewoon over de weg en door het veld en na ruim 13 km waren we weer thuis. Als je dat vergelijkt met de 14 km op het Hadrian's Wall avontuur dan is het echt geen vergelijk. Dat voelde als een ultra! Ook de 30 km van gisteren (met daarin een 10K race) waren een eitje. Zo zie je maar dat je afstanden en routes nooit met elkaar kunt vergelijken!

Toen waf en ik vandaag op pad gingen moesten we eerst twee dames ontzetten van hun balkon. Ze hadden zichzelf buitengesloten. Zo kon ik dus even kijken hoe het andere huis eruit zag en dat was interessant. Opgeruimder dan dat van mij, dat was wel duidelijk. Morgen komen ze hier van de toerism board voor inspectie dus ik heb vandaag ook maar vast wat opgeruimd en schoon gemaakt. Dat moet toch voor vertrek maar ik was er niet blij mee op deze zonovergoten dag (want de zon kwam natuurlijk gewoon terug toen ik besloten had om niet op pad te gaan).

Bij vertrek maakte ik een kiekje van de farm en onderweg naar Shoreston ook

klik voor groot



Daar ontdekte ik dat het huis waar we jaren geleden naar keken weer te koop staat. Helaas is het nu opgeknapt dus zal het wel duur zijn geworden. Ik kon nog geen prijs vinden op internet gek genoeg.

Ik heb rustig op MAF gelopen en alles voelde verder prima. Op naar ons volgende rondje. Dan ga ik de 1000 km over voor dit jaar! In 2014 gebeurde dat pas begin mei (!)



gegevens:

* 13 km
* 12 graden - zonnig

mrt 275 km - 2015 totaal 998 km

gepost door Max op 06:51 PM


Zaterdag, 21 Maart 2015

21.03.2015 - cragside - 30 km

Vandaag loop ik eerst een 10K race. Toen mijn 5K race een paar weken geleden een succes was omdat je daar anders nooit zou zijn gaan lopen, besloot ik me in te schrijven voor die evenement omdat ik graag daar eens wilde lopen. Dit is dan een mooie stok achter de deur en het inschrijf geld was net zo veel als het toegangs geld. Overigens kan ik vast verklappen dat er helaas geen medaille bij deze race hoorde en dat is dan wel weer jammer natuurlijk. Vannacht waaide het weer hard maar ook dat kon de pret niet drukken en woef en ik gingen keurig op tijd op pad voor de registratie. Het is 45 minuten rijden en ik wist precies waar het was, aangezien ik er vaak langs ben gereden op weg naar Simonside. Even na 8 uur reden we het terrein al op en kon ik lekker dichtbij parkeren bij de registratie. Wel fijn want ik wilde eerst even waf uitlaten en na de run natuurlijk ook meteen weer naar haar toe. Het plan was om eerst de race te lopen en daarna lekker op pad te gaan om alles te gaan verkennen met woef. Ik had (gelukkig) een setje droge kleding bij me zodat ik me kon omkleden na de run in schone en droge renkleding. Ook had ik eten bij me voor woef en vor mezelf dus ik kon even vooruit.

Ik liep na aankomst naar de tent voor registratie en maakte een kiekje van het meertje. Jammer dat het zulk donker weer was maar het was wel erg mooi al. Ik was zo benieuwd!

klik voor groot



Daarna gauw terug naar de auto en even een stukje gewandeld met woef. Ze kon nog lekker los want er was geen hond natuurlijk. Overigens heeft ze de hele dag lopsgelopen daar omdat er niemand was. Ideaal en ze had het reuze naar haar zin, liep voor me uit en keek blij. Ik werd daar zelf ook vrolijk van.

Ik maakte een foto van het estate en de ijzeren brug (uit 1866). Wat was het ontzettend mooi! Ik was zo vreselijk benieuwd naar het gebied! De race zou over de estate drive gaan, dus helemaal verhard. Eerst een kilometer dalen, daarna een beetje golvend tot vlak, en tussen kilometer 5 en 7 sterk stijgend (120 meter omhoog), daarna vlak en daarna knallen naar de finish. Maar ik wilde niet echt racen of mezelf blesseren, ik wilde wel mijn best doen om op tempo te lopen maar wilde daarna ook nog lekker op pad kunnen.

klik voor groot



Zo gezegd zo gedaan. Ik deed woef in de auto, ging nog even in de rij voor de toiletten en daarna op weg naar de start, ruim en kilometer van de registratie vandaan. Ideaal want dat is een mooie opwarmer. Dat ging heuvel op dus dit mochten we straks als eerste weer naar beneden en zou ook de laatste kilometer vormen van de race. Leuk om dat zo alvast te zien!

Er stonden netjes vakken voor de startlijn. Ik was wel benieuwd naar mijn tijd op dit parcours, ongetraind en met vermoeide benen van het Hadrian's Wall avontuur. Een beetje kletsen met mensen om me heen en daarna op weg. Niet te snel de eerste kilometer want ook naar beneden kan je jezelf al kapot rennen. Het ging eigenlijk heel goed en het was erg mooi onderweg. Van alles al te zien zoals een mooie waterval en een dam. Inderdaad de klim net voor de 5 kilometer. dat viel niet mee en niet tegen. Ik kon gewoon door blijven lopen. Ik hobbelde rustig door en haalde tot mijn verrassing ook nog mensen in (ik zou er meer dan 100 achter me laten in een veld van 300). Mijn kracht ligt nu denk ik in het snelle herstel. Klimmen gaat niet snel maar ik ben meteen hersteld en kan daarna gewoon door. Ik liep langs Nelly Moss lake en wist zeker dat ik daar straks weer heen zou gaan. Prachtig! Overal was het mooi en het was echt genieten ondanks dat ik best even door moest lopen.

Na 8 kilometer zette de daling in. Dat liep heerlijk maar ik kreeg het enorm warm. Ik had ook een hele rode kop toen ik over de finish kwam. Geen idee (nog) wat mijn netto tijd was, want ze gebruikten voor het eerst chip timing en alleen de bruto tijden zijn bekend nu. Maar dat geeft niet. Ik keek op mijn eigen klokje en ik was tevreden en blij verrast. Ik was vooral erg blij met mijn hartslag. Geen gekke dingen, niet blijven hangen, mooi reactief en gemiddeld 151 dus op dit terrein voor een 10K race niet verkeerd (MAF ligt op 138).

Ik haalde mijn schone kleding uit de auto en mijn camera en maakte wat foto's bij de finish. Er kwamen nog steeds mensen binnen!

klik voor groot




Daarna woef uit de auto gehaald en samen op pad gegaan. Ik liep eerst zelf een stukje, richting het pump house en de Archimedes screws. Cragside was het eerste huis in de wereld dat werd verlicht door hydroelectriciteit in 1878. Lord Armstrong gebruikte het water uit de meren om electriciteit op te wekken door een turbine. Er is dus van alles te zien en het eerste waar ik naar ging kijken waren de Archimedes schroeven die nu gebruikt worden voor 10% van de benodigde electriciteit voor het estate. Daar viel ik bijna over wippene padden die al de lente in hun bol hadden.

klik voor groot





Daarna ben ik terug gegaan naar de informatiehut op het parkeerterrein voor een plattegrondje en daar kreeg ik (gelukkig) de map maar ook vier foldertjes met vier wandelroutes en informatie. Dat was leuk, want nu kon ik het hele gebied verkennen zonder weer on road te gaan over de estate drive. Ik koos eerst voor de zwarte route (views of cragside) met veel klimmetjes en uitzichten. Je ziet hier geweldige bomen, waarvan er eentje 40 mtr hoog is en geacht wordt de hoogste van de Uk te zijn. Het was erg mooi en ook het uitzicht naar Rothbury is prachtig.

klik voor groot




Toen ik de route bijna gedaan had, pakte ik de blauwe route op (Nelly's Moss lakes walk). Daar was ik langs gelopen tijdens de run dus ik wilde daar graag nog even kijken. Hier zie je eerst een soort dubbele dam. Na het bruggetje zie je een soort torentje on het water staan. Daar zit de klep die oorspronkelijk het water moest doorvoeren naar de turbine in het Power House waar ik begonnen was met mijn speurtocht. Ergens op een foto onderaan zie je een afbeelding van het verloop van het water. Veel hoogteverschillen dus en wat een vondst om het zo te maken allemaal. Het meer was prachtig maar het was helaas wel bewolkt en donker dus het komt op de foto's niet zo erg mooi over. Ik genoot echt van mijn run en het was ook erg leuk om dingen te bekijken zo onderweg.

klik voor groot





Na het rondje rond het meer pakten we de rode route op (gunwalk) die meer het oostelijke deel van Cragside zou beslaan. Daar waren ook nog wat dingen te bekijken. De route was al erg mooi!

klik voor groot



Even van de route af om het Tatched Boathouse te gaan bekijken. Vreem dgenoeg beslaat geen enkele route dit gebouw en ik was blij dat ik er even in ging om te kijken! Het meer staat nu droog dat is duidelijk.

klik voor groot



Vanaf daar een stukje over de estate drive en langs de dam (Blackburn Dam) met de waterval waar we ook tijdens de run langs gelopen waren.

klik voor groot



Terug naar de route en richting Cragend Quarry. Vreed genoeg heb ik daar geen foto van. Hier keek ik even op een informatie bord en zag dat ik nog naar de Shepherds hut kon gaan en naar een rock tunnel en andere bijzondere stenen.

klik voor groot



Ik vond de route op dat stuk wel uitdagend en vroeg me af of wandelaars hier nou geen moeite mee zouden hebben. Op dit stukje heb ik echt niet alles kunnen joggen.

klik voor groot






Uiteindelijk kwamen we weer bij het estate uit. Er kwam zelfs een zonnetje tevoorschijn en dat maakte het estate nog mooier.

klik voor groot



Vanaf het estate was ik nog steeds niet uitgekeken en via het pinetum ben ik nog even terug gegaan om naar het waterwheel en het powerhouse te gaan kijken.

klik voor groot



Hier zag ik het overzicht van de route die het water moest nemen via alle lakes en hoogteverschillen. Erg interessant. Jammer dat ik het huis niet on bezichtigen vandaag maar er is nog veel meer te zien en te beleven daar.

klik voor groot



Ik had 20 km extra erop zitten dus vandaag ruim 30 km op de teller. Een erg leuke en boeiende dag met een geweldige route.

Meer informatie over Cragside staat op de site. Daar staan ook onder het kopje 'walks' de vier wandelroutes die ik allemaal gedaan heb (en meer) en wat foto's.

Zeer de moeite waard en eigenlijk moet je dus van te voren de hele site bestuderen, want ik heb blijkbaar de gegraveerde stenen rond Tumble lake gemist. Heel stom maar dat staat nou weer niet op de wandelroute kaarten.



gegevens:

* 30 km
* 10 graden - bewolkt

mrt 262 km - 2015 totaal 985 km

gepost door Max op 06:32 PM


Donderdag, 19 Maart 2015

19.03.2015 - hadrian's wall - dag 2 (camp trip) - 14 km

Vandaag de tweede dag van mijn Hadrians Wall avontuur. Gisteren 20 km gelopen en vannacht hier geslapen. Ik heb vannacht redelijk goed geslapen en werd gewekt door eendjes die rond de tent scharrelden. Dat was helaas wel een beetje vroeg, maar het was gelukkig een prachtige ochtend met een hele mooie zonsopkomst. Het was wel bitterkoud geweest en onder het vriespunt. Er lag ijs op het gras en ook op de tent lag ijs. Het was maar goed dat ik woef lekker had ingepakt! Ik ben eerst maar eens gaan plassen en heb woef uitgelaten. Kon ik meteen genieten van de mooie zon die opkwam en het uitzicht over de heuvels met de schapen. Er was natuurlijk nog geen kip te zien op dit vroege uur van de dag! Toen ik langs de auto liep, zag ik dat er een dikke laag ijs op de ruit zat.

klik voor groot




Daarna heb ik lekker voor de tent (zittend op het matje uit de rugzak) een flesje thee gemaakt en warm eten voor woef gemaakt. De eendjes die me hadden gewekt kwamen ook even kijken of er iets te halen viel.

klik voor groot



Al snel kookte het water vor mijn lekkere kopje thee. Overigens geeft mijn kooksetje best veel warmte af, dus dat is ook lekker maar doordat er geen wind stond, was het eigenlijk heel aangenaam zo voor de tent.

klik voor groot




Ik keek nog eens naar de tent en of ik alles nu goed had gedaan deze keer. Ik had goed geslapen, was wel wakker geworden een keer en ook waf was een keer ineens wakker en zat rechtop waardoor ik wakker werd maar het was eigenlijk heel prima geweest. Volop ruimte en het lampje in de tent was echt een uitkomst deze keer. De tent was wel behoorlijk nat van de condens. Koud weer zonder wind en met daarin twee warme lijven van hardlopen geeft natuurlijk ontzettend veel damp.

klik voor groot



Ik heb heerlijk zitten relaxen buiten en zat te kijken naar de schaapjes en de vogeltjes voor mijn neus. Zulke dingen doe je normaal nooit en het is eigenlijk een hele bijzondere dimensie aan het lopen op deze manier.

Om 8.30 kreeg ik een warm ontbijt en dat was natuurlijk genieten. Ik had toen zelf al lekker warme thee op maar een ontbijt hoefde ik deze keer niet te maken zelf.

klik voor groot



Omdat het zo heerlijk zonnig was (in tegenstelling tot gisteren), besloot ik lekker in de ochtend te blijven luieren in het zonnetje. Helaas had ik de tent op de vereerde plaats opgezet qua zonsopkomst. Mijn tentje lag dus nu in de schaduw en dat was erg jammer. Volgende keer op letten. Maar gelukkig kon ik op een andere plek in de zon zitten en dat was misschien maar goed ook, want ik kan me voorstellen dat je anders helemaal nooit meer weg komt als het zulk lekker weer is!

Ook de poes vond het duidelijk heerlijk buiten en ook mijn auto was een lekker plekje blijkbaar.

klik voor groot



Maar toen het tegen 12 uur liep, besloot ik dat het toch wel eens tijd werd om te gaan. Vandaag dus geen lange ronde dat was duidelijk want ik was onwijs sloom. Maar ik zou een mooi stuk van de Wall gaan bekijken, dus dat kwam vast goed.

Ik ruimde de tent op en was daarna al snel op weg. Heerlijk weer nog! Ik startte vanaf Once Brewed even verderop waar ik dus met de auto nu naartoe reed. Ik mis dus nu een stukje Wall maar omdat ik zo laat was, leek me dat beter.

klik voor groot




De weg liep daar een beetje omhoog en woef pufte er al aardig op los. Ze zou toch wel OK zijn na al die stiles en laddertjes van gisteren?

Al snel waren we bij het uitzichtspunt

klik voor groot



Ik had het idee dat ik weer aardig zou moeten klimmen vandaag en dat bleek later ook wel te kloppen. Maar de weg was snel gevonden en dapper begonnen woef en ik aan onze tocht.

klik voor groot




Mooi was het in ieder geval wel en het voordeel van een beetje klimmen is natuurlijk dat je prachtig uitzicht hebt!

klik voor groot




Al snel kwamen we bij de milecastles en turrets. Daar is dus nog wel wat van te zien en van bovenaf is dat echt geweldig, zeker als je dan verder kijkt hoe de Wall het landschap in loopt.

klik voor groot





Natuurlijk moet ik daar een paar foto's van maken en daarna gaan we weer op weg. Even omkijken nog hoe het er van de andere kant uitziet.

klik voor groot



Daarna lopen we weer een stuk en uiteindelijk komen we weer op een geweldig mooi stuk met een bijzondere boom. Kevin Costner klom in deze boom voor de Robin Hood opnamen overigens. Maar het is onwijs steil naar beneden en op een van de foto's staan een man beneden en dat geeft mooi aan hoe ver het is naar beneden en hoe groot de boom ongeveer is!

klik voor groot






Na even gekeken te hebben, gaan we weer op pad natuurlijk. Het loopt allemaal wel vrij aardig en het is rustig qua mensen ook. Met de mensen die je tegen komt, maak je al snel een praatje over van ales en nog wat en dat is leuk.

Deze route gelukkig niet al teveel van de laddertjes maar woef doet het erg goed:

klik voor groot





We hobbelen verder en ineens zie ik al het meertje opdoemen om de hoek. Wat een prachtig plekje zo. Je loopt langs de Wall en dan zie je dus ook nog dit:

klik voor groot



Je moet er echt geweest zijn om te voelen en te beleven hoe het is. Met dit windstille zonnig weer en zonder al teveel mensen om je heen is het echt heel bijzonder. Ik raak aan de praat met twee dames uit de VS en dat is weer leuk.

Daarna lopen we weer verder en nu lopen we tot mijn verrassing door een stukje met bomen. Ook lekker en minder warm voor woef. Ze is echt geen warm weer hond dus ik ben benieuwd hoe dat straks gaat in mei op onze avonturen!

Na het bos lopen we verder en kunnen weer lekker vaart maken. Kennelijk ben ik hier even evenwijdig aan het Wall pad gaan lopen want ineens lopen we over een heel groot grasland waar je overigens prima kunt lopen. Ik vind het niet zo erg, geef woef wat water en geniet van de zon en de omgeving. Straks wel weer op het echte pad komen maar ik ben verrast dat ik er zo makkelijk dus vanaf kon lopen

klik voor groot





Ik kom daarna al snel weer op de route en ook de Pennine Way kruist daar en gaat een andere richting op. Dat ziet er ok goed uit en is een hele lange route die ook erg fraai moet zijn.

Ik besluit even de rugzak af te doen en te gaan zitten om te genieten van de zon. Het is natuurlijk een run van niks zo met elke keer een stuk, maar het is ook niet echt makkelijk lopen en met de rugzak al helemaal niet.

Daarna lopen we weer een stuk verder en komen aan bij milecastle 39 (volgens de kaart). Tsja, daar moet ik dus ook even kijken en we komen dus weer tot stilstand in de run. Maar was het niet de reis die belangrijk was? Nou die is geweldig dat is duidelijk en tussendoor hardlopen maakt tenminste dat je een beetje opschiet.

klik voor groot




Daarna weer verder op pad langs de wall en we kunnen zelfs een stukje over de wall lopen als we vlakbij Housesteads zijn. Daar liggen nog echte ruines die je kunt bezoeken maar helaas ben ik al te laat

klik voor groot



Hadrian's Wall path loopt langs de ruines maar je kunt er weinig van zien omdat het hoger ligt dan het pad. Maar ik raak aan de praat met iemand die er wel aan het kijken is en hij maakt met mijn camera een paar foto's

klik voor groot




Ik krijg mijn camera weer terug, bedank de man en ga weer verder. Voor mij is er ook nog heel wat te bekijken als ik er langs loop (blijkt)

klik voor groot



As ik eromheen gelopen ben, blijkt het hek open te staan en kan ik alsnog wat dingen bekijken.

klik voor groot





Ik kijk daarna op de kaart want ik ga nu weer richting Vindolanda aan de andere kant van de weg. Ook nog een deel waar veel te zien is en waar een museum is. Helaas ook nu te laat daarvoor door mijn getrut in het zonnetje maar dat is niet erg. Eerst de route zien te vinden. Het begin is over de weg die op en neer golft door het landschap.

klik voor groot



Gek genoeg ben ik bes moe geworden ook al heb ik nog maar een piepklein stukje gelopen vandaag. Maar zulke avonturen zijn nu eenmaal niet echt te vergelijken met een wegrondje of een bosrondje. Daar leg je gemakkelijk het dubbele af zonder op of om te kijken. Nu dus even niet.

We hobbelen rustig voort over de weg, steken over en zijn even de weg kwijt want op de kaart staat dat ik naar links moet maar pal aan de overkant loopt ook een pad de heuvels in. Ik kies uiteindelijk daar gewoon voor want dat zu ook goed moeten uitkomen waar ik wil zijn en dat blijkt gelukkig ook te kloppen.

klik voor groot



Ik zie in de diepte Vindolanda al liggen en kom eerst nog langs een Romeinse milestone. Jammer dat ik te laat ben om Viindolanda nog te bezoeken maar het is weletjes geweest. Ik kan ergens door het hek even loeren en het ziet er interessant uit. Reden om nog eens terug te keren!

klik voor groot



We hobbelen voort over de weg en ik tel de meters af naar Once Brewed. Ik heb maar 14 km gelopen maar het voelt als een ultra. Het was wel ontzettend gaaf deze twee dagen en mijn hoofd zit vol met belevenissen.

Als ik weer bij de auto kom, geef ik woef wat te eten en neem zelf ook wat. Na mijn lekkere ontbijt heb ik nog niets gehad verder. We rijden naar huis en zo komt er een einde aan twee dagen buiten zijn en ontzettend veel zien en beleven.

Op naar onze volgende avonturen.

Overigens staat dag 1 hier



gegevens:

* 14 km
* 12 graden

mrt 232 km - 2015 totaal 955 km"

gepost door Max op 08:36 PM


Woensdag, 18 Maart 2015

18.03.2015 - hadrian's wall - dag 1 (camp trip) - 20 km

Vandaag de eerste dag van mijn tweedaagse avontuur rond Hadrian's Wall. Ik heb geen idee hoe zwaar het zal zijn, dus ik heb twee routes gemaakt waarvan de langste voor vandaag zal zijn met een bescheiden 20 km. Alles is geregeld en klaar en woef en ik vertrekken vroeg richting Melkridge waar ik zal overnachten. Daar aangekomen, blijk ik de auto alvast te kunnen parkeren dus dat is wel prettig en ook zie ik vast de omgeving waar ik zal slapen. Ik maak me verder klaar, kijk op de kaart en geef woef haar bandage voor de run en we gaan op pad. Eerst een stukje over de weg, de B weg oversteken en daarna door een veld richting Hadrian´s Wall. Het begin stuk is prima maar we stuiten meteen al op een rare stile die lastig is voor woef maar die klimt daar gewoon overheen. Oefening baart kunst, dat is wel duidelijk.

klik voor groot



Daarna komen we in een enorm modderig veld. Ik baal als een gek want woef is meteen zwart en vies en moet later ook nog de tent in. Maar goed, we moeten toch door en ik probeer maar niet te letten op de modder en op mijn natte voeten. We moeten immers nog beginnen! Maar al snel komen we op het eerste punt waar de wall goed zichtbaar is. Wat ontzettend jammer dat het zulk slecht weer is. Het is droog en prima temperatuur maar het is heel mistig en je ziet weinig van het mooie uitzicht en dat is natuurlijk erg jammer. Maar onze ogen zijn beter dan de lens van een camera want het was echt wel erg fraai wat ik zag zo onderweg.

klik voor groot





De route loopt aardig op en neer en overal zijn stenen die trappetjes of paden vormen. Je kunt hier gelukkig niet echt verkeerd lopen, want je blijft simpelweg de muur volgen.

Uiteindelijk blijkt de route rechtaf te slaan, achter een quarry door. Daar maak ik een foto en neem ik een plaspauze. Altijd handig dat die voorzieningen hier onderweg zijn te vinden.

klik voor groot



Als ik daarna het pad verder vervolg stuit ik weer op een stile met een klimmetje. Ik wil net een foto maken als twee andere lopers zich bij me voegen en vragen of ik OK ben. Het blijken Nederlanders die de hele Wall route volgen en van B&B naar B&B lopen met bagage transport. We raken aan de praat en het is leuk om ervaringen uit te wisselen. Het gesprek komt onder meer op mijn rugzak waar ik zo blij mee ben. Nadat we even gepraat hebben, gaan de lopers weer verder (de lunch wacht!) en ik maak een kiekje van woef die over de stile klimt.

klik voor groot



Daarna loopt de route ineens over een weiland. Eerlijk gezegd vind ik het niet heel erg spannend. Misschien door het weer waardoor de uitzichten minder fraai zijn, maar echt mooi of bijzonder is het hier niet (meer). Het mooiste stuk van de wall ga ik blijkbaar morgen bekijken (meer naar de oostkant). Maar we ploeteren door en maken er maar het beste van.

klik voor groot



Ik word wel een beetje gestoord van de klimmetjes over muurtjes en die arme woef doet vreselijk haar best. Ik ben blij dat ze haar harnas aan heeft, zodat ik haar zo goed mogelijk kan helpen. Zelfs 5 treden kan ze beklimmen.

klik voor groot




Rustig hobbelen we voort over het weiland maar ik vraag me nog steeds af wat hier echt leuk is. Het is natuurlijk weer een belevenis zo en het eerste deel met de muur was mooi, maar dit kan ik voor mijn gevoel overal wel lopen en de weilanden lijken ineens eindeloos.

klik voor groot




Dan wordt het ineens wel weer wat mooier met vergezichten en hoogtverschillen. Met mooi weer is dit vast prachtig.

klik voor groot




Omdat ik een rondje wil lopen ga ik op een gegeven moment wel van de route an en vervolg ik mijn weg over mijn eigen route. Dat betekent weer een trappetje, gevolgd door nog meer weiland een een stukje weg.

klik voor groot



Maar na het stuk weg kom ik ineens in een soort moeras terecht. Heel modderig en nat. Ik baal en begin te schelden. Ik ben moe en ik vind dit gewoon heel vervelend. Ik kan hier niet opschieten en alles is vies, nat en zwart. Hoe dat nou straks moet in de tent weet ik niet. De moed zinkt me in de schoenen. Ga ik niet gewoon straks lekker naar huis? Wat een stom gedoe zeg.

klik voor groot




Maar natuurlijk komen we ook weer op een normaal stuk weg uit. Nu het laatste stukje dan terug naar de tent. Even de B weg weer oversteken en weer over een weiland dat gelukkig wel normaal droog is. We waren net alweer een beetje schoon geworden over de weg dus dit is boffen. Maar ik heb er wel genoeg van eerlijk gezegd en kan niet wachten totdat we er zijn.

klik voor groot



Ik zie in de verte al de boerderij waar ik heen moet en uiteindelijk zijn we er na 20 km. Normaal is 20 km niks maar ik vind het echt welletjes voor nu.

Ik ga gauw de tent opzetten en mijn spullen klaarmaken. Natuurlijk ontsnap ik niet naar huis, want ik maak het avontuur nu gewoon af. Later zal ik daar heel blij mee zijn, want dag 2 wordt een zonovergoten dag!

klik voor groot



Als alles staat en naar mijn zin is ga ik lekker een beetje warme choco maken met mijn kookstelletje. Waf ligt lekker ingepakt bij me maar de temperatuur is goed en er is geen wind dus het is heel aangenaam eigenlijk. Ik heb inmiddels ook weer droge kleren aan en omdat de auto dichtbij staat, kan ik mijn laarzen lekker aantrekken. Wel een aandachtspuntje voor een volgende keer wat te doen met natte schoenen op camp.

klik voor groot



Ik zit daarna op mijn gemakje even uit te rusten en wat te eten. Dit is toch wel heel bijzonder zo na een run en heel anders dan een normale run waarbij thuis komt of met de auto weer naar huis rijdt. Ik geniet er wel van eerlijk gezegd en ben blij verrast dat het koken zo makkelijk gaat. Wat smaakt warme choco dan ineens lekker!

Na een paar uur wordt het donker en ga ik in de tent nog lekker even een filmpje bekijken en daarna slapen. Het blijkt een hele koude nacht te worden (onder het vriespunt) en dus dek ik woef lekker toe. Prima zo en op naar dag 2! Verslag van dag 2 staat hier

klik voor groot





gegevens:

* 20 km
* 8 graden

mrt 218 km - 2015 totaal 941 km

gepost door Max op 09:18 AM


Dinsdag, 17 Maart 2015

17.03.2015 - beadnell/low newton - 14,5 km

Gisteren een rustdagje gehad omdat woef zo stil was. Ik ben vogels gaan kijken en dat was weer erg leuk als afwisseling. Wel krachttraining met de volle rugzak met camera spullen. Vandaag weer even op pad voor een kort rondje. Ik kies voor Beadnell om te zien of woef OK is. Ze vindt het daar namelijk geweldig dus als er iets aan de hand is, zou ik dat daar wel moeten merken. Helaas is het geen lekker weer, hoewel het geweldig is om te lopen. Er is alleen totaal geen zon en het is mistig. Maar er is geen wind en het is de eerste keer dat ik op Beadnell loop zonder wind. En wat merk ik dan ineens goed hoe zwaar het eigenlijk geweest is steeds met die wind. Nu voel je je licht en vrij en kan je eigenlijk gewoon blijven lopen. Dat is alleen vandaag niet de bedoeling want morgen gaan we op pad voor een rondje met overnachting. Geen lange rondes omdat het natuurlijk allemaal nieuw is.

We starten dus rustig eerst door het afschuwelijke caravan park en daarna lekker door de duinen van Beadnell en ik moet tot mijn plezier woef enkele keren terug fluiten. Ze scheurt door de duinen en zo zie ik haar het liefst. Niet naast me maar heerlijk zelf rennend en onderzoekend. Zo'n mooi gezicht! Ik heb geen idee hoe ver ik ga lopen, heb me snel omgekleed en ben zo op pad gegaan. Heb niks bij me, toevallig de telefoon dus ik kan een kiekje nemen.


klik voor groot



Tot mijn vreugde spot ik een ijsvogeltje bij de brug waar in de zomer de little terns broeden. Prachtig en heel onverwacht. Nooit eerder daar gezien.

We hobbelen verder naar High Newton en raken op de parkeerplaats aan de praat met een man die was surfen op zee. Hij was overlevings instructeur geweest en we babbelen over kamperen, matrasjes en tenten. Morgen is het voor mij zo ver!

klik voor groot



Na High Newton gaan we door naar Low Newton en ik heb nog lang geen zin om terug te gaan. Ik besluit nog even door te lopen over het strand, door de duinen en terug langs de vogelkijkhut. Daar heb ik heel wat uurtjes gezeten! Vandaag zal er niet veel te zien zijn met dit weer helaas. Ik geniet volop. Wat is het hier heerlijk en wat zalig zonder de wind. Jammer dat ik niet verder kan lopen maar het is niet verstandig en bovendien is het ook al vrij laat dus ik moet echt maar eens terug. Vrijdag kan ik wel weer even op pad na ons kampeer avontuur.

klik voor groot



Als we weer door de duinen richting Beadnell lopen is woef nog lang niet moe. Dat is duidelijk. Ineens zie ik haar acter een konijn aanrennen. Ach nee, weer een ziek konijn. Althans dat neem ik aan want het beest is sloom en woef vindt het gewoon leuk om erachteraan te rennen. Ze doet niks maar wil gewoon dat het stopt zodat ik het kan komen halen. Dat deed ze ook ooit met een patrijsje. En al snel is het zover en trots zoekt ze contact met me zodat ik het kan komen halen. Doodstil ligt ze en het konijn ook. Het beestje mankeert niks want ze doet niks, zal het niet bijten. Maar het is mooi gestopt dus ze heeft haar taak gedaan en wacht nu totdat ik kom. Zucht. Ik ga er dus heen, zeg dat ze braaf is (helemaal niet) en neem haar weer mee. Konijntje vervolgt ook weer zijn weg en hop daar gaan we weer richting parkeerplaats.

klik voor groot



Als we weer in Beadnell zijn loop ik nog even naar het bouwsel daar maar helaas is het weliswaar uit de steigers maar staat er nu weer een machine die het uitzicht wegneemt. Ik maak nog een paar plaatjes en daarna ga ik terug naar de auto.

Fijn rondje en op naar de volgende maar weer.





gegevens:

* 14,5 km
* 6 graden

mrt 198 km - 2015 totaal 921 km

gepost door Max op 08:24 PM


Zondag, 15 Maart 2015

15.03.2015 - thrunton woods - 16 km

Het is vandaag nog steeds heel bewolkt, dus geen dag om een route te gaan doen met mooie vergezichten. Maar wel een heerlijke dag om te lopen dus na ampel beraad kies ik voor de route in Thrunton Woods vlakbij Alnwick. Daar had ik een mooie route uitgezet en die zou ik dan maar gaan lopen. Meteen na de wandeling met woef dus klaargemaakt voor vertrek en al snel reden we richting de start.

De parkeerplaats was snel gevonden en er stonden nog maar een handjevol auto's toen ik even voor 9 uur parkeerde. Dat was boffen! Snel op pad dan maar en ik koos de route tegen de klok in.

Het begin was veelbelovend qua pad maar al snel kwamen we op een echt bospad met stenen, wortels en klimmetjes en dalen. Er werd hier ook veel gefietst dat was duidelijk te zien aan de ondergrond. Jammer genoeg hier geen aparte MTB paden!

klik voor groot




Omdat ik hier even rustig aan moet doen vanwege het pad, hoor ik ineens gekras en gekrab ergens hoog naast me. Ik stop en kijk en luister en.... twee rode eekhoorns! De rode eekhoorns worden heel zeldzaam hier in de UK en overal vind je borden dat je waarnemingen moet melden etc. Ze zijn hier erg bang dat deze soort zal uitsterven. Ik heb even staan kijken, want die twee waren druk aan het springen en klauteren. Helaas helemaal verkeerd qua licht voor de foto en ook erg ver weg maar wel herkenbaar als silhouet op de foto

klik voor groot



We komen weer op een wat beter pad als we even doorlopen en ik besluit even van de route te gaan om een of ander restant van een fort te gaan bekijken. Maar ik zoek weer naar kabouters want ik vind niks maar maakte wel een klim...... Gauw terug dus maar en ik neem een paadje dat me weer op de route zal brengen. Fout! Dat klopt ook, maar ik stuit op een pad dat 70 meter omhoog loopt via een glibberpad steil omhoog. Zonder stokken kom ik hier echt niet omhoog, ik ga het niet eens proberen en ik keer weer terug naar het andere pad. Die klim komt er wel aan, maar over dit pad ga ik mijn nek niet breken en hoop maar dat het andere pad iets beter zal zijn.

klik voor groot




Het pad daarna is prima en gaat van een mooi breed pad over in een bospad dat ook nog goed te doen is.

klik voor groot



Daarna slaan we rechtsaf en daar komt de klim dan alsnog aan. Maar dit is een beter pad. Het gaat wel steil omhoog maar dit is gewoon te doen. Het is een hoogteverschil van 80 meter echt omhoog maar niet met zo'n eng pad.

Op het moment dat we gaan klimmen kijkt waf zieliger dan ze al deed en kotst. Ik kijk wat ze nou uitkotste. Een soort stront lijkt het wel. Ik kijk nog eens goed maar dit is iets dat ze heeft opgepakt blijkbaar en niet haar eigen poep. Een paar dagen geleden at ze namelijk een heel stuk van de verbandwatten op en dat moet er ook weer uit dus ik ben als de dood dat ze ziek wordt. Er zijn al hele stukken uit en ze poept verder gewoon maar als ze ineens zo stilletjes doet.....

Na het kotsje doet ze weer normaal en hobbelt voor me uit de steile klim op. Vooruit dan maar

klik voor groot



Als ik boven ben is er niets van uitzicht of iets dergelijks dus het is een beetje een 'loze' klim merk ik al. Jammer is dat. Bij Simonside klim je naar de Hill (465 mtr) en dan heb je fantastisch uitzicht, echt adembenemend. Nu blijf je in het bos en ziet dus geen bal verder. Maar vooruit het is toch geen helder weer dus gaan met die banaan. Ik kijk naar woef maar ze lijkt OK. We kunnen dus wel een lusje doen denk ik want we zijn al lang van de geplande route af omdat ze eerder zo sloom deed.
We lopen rustig door en komen een stukje op de route die ik eigenlijk had willen lopen vandaag. Dat ziet er een stuk beter uit want je loopt als het ware langs het bos om een heuvel heen en hebt ook een beetje uitzicht. Maar het weer is nog steeds mistig en bewolkt dus het is niet echt erg fraai.

klik voor groot



Ik moet veel op de kaart kijken en kijk ook veel naar woef. Ze mindert alweer vaart en is sloom en blijft achter. Ik snap het niet en ik baal, want terug is nu net zo ver als doorlopen en het lusje afmaken. Ik besluit te kijken of ze wat wil eten en drinken want na het kotsen is ze ook leeg en dat is nooit echt fijn bij haar. Dat hapje gaat erin als koek en ze kijkt blij. Mmmm merkwaardig. Drinken wil ze niet, ik sjouw altijd water voor jan doedel mee vrees ik, maar beter mee dan om verlegen. Ik zie onderweg trouwens ook het bruggetje waar ik eigenlijk overheen had gemoeten als ik mijn eigen route had gevolgd. Ziet er goed uit.

klik voor groot



Ik moedig haar aan dat we er nu bijna zijn en we hobbelen door. Ik vind het niet meer zo leuk, want als zij zich niet lekker voelt, dan vind ik er ook niks aan en voel ik me schuldig dat ik haar meesleep. Gelukkig is het laatste stuk helemaal bergafwaarts en rustig hobbelen we over een breed pad weer naar de auto. Gek genoeg is de route die ik nu gelopen heb precies 16 km, zoals ik dacht dat de andere route zou zijn geweest. Die is blijkbaar veel langer want we hebben nu een heel stuk niet gelopen. Volgende keer misschien als het niet echt mooi weer is.

klik voor groot



Als we naar huis rijden, geniet ik van de vergezichten overal. Daar hou ik meer van denk ik. Een bos is heerlijk en loopt ook fijn, hoewel de 700 hoogtemeters op deze 16 km nou net een beetje veel van het goede waren met dit soort paden. Maar wel leuk om gezien te hebben in ieder geval.



gegevens:

* 16 km
* 6 graden

mrt 183 km - 2015 totaal 906 km

gepost door Max op 04:04 PM


Zaterdag, 14 Maart 2015

14.03.2015 - belford circular - 26 km

Vandaag besloot ik maar eens meteen na de wandeling met woef op pad te gaan voor een rondje. Het zou toch geen fraai weer worden, en dan maar lekker meteen op pad. Zo gezegd zo gedaan en al snel zaten waf en ik in de auto naar Belford. Ik wilde de bekende route doen met wat lusjes die ik had gezien op de kaart. Ik had alleen geen idee hoe lang het zou zijn en hoe het zou worden maar dat zou ik onderweg wel zien allemaal. Eerst maar eens vanaf het dorp naar de eerste boerderij en vanaf daar verder kijken. Over afstand wordt vaak een beetje moeilijk gedaan. De mind is hierbij belangrijker dan het lichaam volgens mij. Als je geen idee hebt hoe ver een route is, dan loop je toch ook gewoon?

klik voor groot




Toen we in de buurt van Swinhoe farm kwamen, sloeg ik weer rechtsaf om het lusje langs de kippenfarm te gaan lopen. Ik wilde deze keer dan terug door het veld zoals ik nog niet eerder had gelopen

klik voor groot



Toen ik aan het einde (bij de lama's die niet in de wei stonden) linksaf sloeg, zag ik al de weg naar Detchant wood die ik eventueel ook nog zou kunnen nemen. Eerst een stuje doorlopen en dan weer linksaf terug naar Swinhoe farm. Grappig genoeg waren daar nog twee andere kippenfarms dus blijkbaar is dat iets van die hoek. Het is een prachtig stukje daar met geweldig uitzicht op Holy Island en de zee. Zou een mooie plek zijn om te wonen maar niet met die kippen daar!

Ik moest wel even op de kaart kijken om te zien of ik goed liep maar het was allemaal prima te vinden, alleen moest je gewoon over het veld doorsteken en was er verder geen pad.

klik voor groot




Daarna weer langs Swinhoe rechtsaf en de bekende route volgen voor een stukje. Het loopt allemaal aardig op en neer maar het doet me weinig. Vandaag is er geen wind en dat maakt zoveel uit nu! Windkracht 4 (niks) of de 7 of meer die we hier vaak hebben gehad is toch wel een verschil.

klik voor groot



Het is bewolkt maar het is heerlijk weer om te lopen. Als ik op de top ben met het mooie uitzicht naar Holy Island, besluit ik rechtsaf te slaan, waar ik vorige keer vandaan ben gekomen op mijn zwerfrondje. Ik doe dat lusje er ook nog even bij en zal dus door Detchant Wood lopen straks.

Als ik naar beneden ren, vraag ik me af hoe ik hier de vorige keer zo tegenop heb kunnen lopen. Interessant hoe dat werkt....

klik voor groot



Het uitzicht is mooi maar ik hoef geen foto maken want Holy Island zal op de foto niet zichtbaar zijn. Leuk om een route die je wel kent in tegengestelde richting te lopen want je ziet allemaal andere dingen.

In Detchant sla ik linksaf en loop een stukje over de weg voordat ik bij het bos uit zal komen. Jaren geleden wilden S en ik hier eens de hond uitlaten maar werden op het matje geroepen door iemand die zei dat honden aan de riem moesten. Nu staat er 'under close control' en 'on lead please' tussen haakjes. Waf is altijd onder close control maar ik doe niet moeilijk en lijn haar gewoon dan maar aan.

We hobbelen door het bos maar het is geen echt leuk pad. Veel te breed en niet echt een bospad.

klik voor groot



We lopen door het bos en slaan linksaf weer de St Oswalds Way op. Straks zullen we wer bij het bekende pad uitkomen. Ik heb geen idee hoeveel kilometer mijn lusjes eigenlijk waren, maar als ik straks bij de Cave ben, weet ik wat het totaal ongeveer zal zijn omdat het vanaf daar bijna 7 km naar de auto nog is. We hobbelen door over de bekende weg met de mooie uitzichten. Vanaf nu gaat het snel.

klik voor groot




Dan hobbelen we al het pad over naar de St Cuthbert's cave. Blijft een mooi punt om even te kijken maar helaas lopen er gillende kinderen dus rennen we (letterlijk) snel weer weg.

klik voor groot



Ik loop door en zie waar de route eigenlijk een gaat.... Rechtsaf naar beneden. Dat ziet er ook goed uit en kan ik een volgende keer wel eens doen. Voor nu loop ik maar even door omdat ik niet goed genoeg gekeken heb waar ik uit kan komen.

klik voor groot



De toppen van de cheviots zijn weer met sneeuw bedekt, maar door de witte wolken is dat niet te zien op een foto. Jammer, want het is erg mooi en heel onverwacht. We hobbelen door en ik besluit toch even te kijken bij de andere rocks omdat daar geen kinderen gillen. Het blijft apart.

klik voor groot



En dan een laatse kiekje

klik voor groot



Vanaf daar nog maar 6 km te gaan dus de route zal rond de 26 km uitkomen. Nou ook prima, het maakt niet uit. Het gaat nu snel: even door, richting Swinhoe farm en daar weer langs de paardjes.

Er zijn altijd honderden spreeuwen die eten bij de koeien en opvliegen als iemand langskomt, dus ik heb mijn camera klaar.....

klik voor groot



Maar helaas.... als ik de hoek om kom is er NIKS. Geen enkele spreeuw vliegt op. Jammer want het is zo bijzonder altijd.

We hobbelen lekker door en ik weet dat we er nu al bijna zijn. Weer dat gekke hekje. Blijft leuk hoe waf dat doet:

klik voor groot




En dan staat ze aan de andere kant en kijkt waar ik blijf. Klik!

klik voor groot



We hobbelen langs het weiland verder en komen alweer bij de start. Daar klauteren lammetjes op een strobaal. Zo schattig!

klik voor groot



Veel te snel zijn we alweer bij de auto. Zucht. Nou we hadden makkelijk nog zo'n rondje kunnen doen, dat is duidelijk. Zonder wind kan je gewoon de hele dag doorlopen. Maar misschien wel OK voor nu. Even kijken of waf vanavond nog een rondje wil, en anders gaan we morgen weer lekker op pad.



gegevens:

* 26 km - hoogtemeters 450
* 6 graden

mrt 167 km - 2015 totaal 890 km

gepost door Max op 05:11 PM


Donderdag, 12 Maart 2015

12.03.2015 - seahouses countryroads - 12 km

Ik had vanmorgen geen zin in Belford maar morgen ga ik dat wel doen denk ik. Het is inmiddels misterig weer en niet zo mooi als in Nederland maar ik heb hier de laatste weken mooier weer gehad, dus so be it. Ik zie wel dat op 12 maart 2014 het 18 graden was in Nederland en ik lekker in Garderen liep! Klein verschilletje met het sombere weer van dit jaar dus. Ik zie overigens ook dat ik op 12 maart 2014 101 km had gelopen (met op 1 maart 57 km.... en nu dit jaar al 141 zonder lange duurloop) en in het totaal voor dat jaar op dat moment 545 km versus 864 dit jaar.

Het is wel droog en dat is al erg fijn. Ik kon dus weer gewoon de weg op voor een rondje en dat hebben we dus maar gedaan. De wind was wel weer fors en toen ik over het weiland ploeterde, merkte ik dat de wind totaal anders stond dan normaal. Ik zou niet lekker windje mee hebben op de weg terug naar huis, dus koos ik een andere weg en ging linksaf na het weiland in plaats van rechtsaf. Ik zou de lus rond de cottage maar weer eens in de oude bekende richting met de klok mee gaan lopen dan. Op die manier zou ik op het langste stuk wind mee hebben en op de weg terug een zijwindje. Ook wel lekker. Zo gezegd zo gedaan. Helemaal binnen MAF lukt niet op het hele traject als je een beetje doorloopt, want er zitten echt een paar vervelende klimmetjes in. Maar ik merk wel dat ik alleen op de laatste passen dan even 142 aantik en dat de HF weer meteen netjes onder de MAF grens zakt. Dat is dus mooi reactief en met een gemiddelde HF van 131 op de eerste lap en 134 mag ik dik tevreden zijn denk ik.



gegevens:

* 12 km
* 8 graden

mrt 141 km - 2015 totaal 864 km

gepost door Max op 06:39 PM


Woensdag, 11 Maart 2015

11.03.2015 - shoreston circular - 13 km

Vandaag waait het weer keihard. Maar daar begin ik al aardig aan te wennen en gisteren was het een mooie dag dus niet zeuren dan maar. Ik twijfel of ik naar Belford zal gaan, maar uiteindelijk kies ik voor een gemakkelijk rondje rond de cottage. Lekker op MAF lopen en even een serieuzere training maar wel een fijn rondje. Dit kost weinig tijd en het loopt heerlijk. Vanmiddag regent het ineens en dat betekent natte straten maar als woef en ik klaar zijn om te vertrekken, schijnt het namiddag zonnetje ineens heerlijk en is de wind ook een beetje minder dan vanmorgen. Gauw op pad dus maar. Ik kreeg vanmiddag mijn nieuwe windjackje binnen en ik besluit het meteen te proberen. De oude (Falke Georgia) is bijna doorgesleten op de rug vanwege de rugzakken en op het voorpand heb ik alles al met plakband bij elkaar geplakt. Binnenkort scheurt het jack dus uit elkaar maar het was een heerlijk jackje. Ik koos nu - na veel zoeken - voor een Zoca packable en ik was zeer aangenaam verrast toen ik het kreeg. Soort zachte parachute stof. Weegt niks en er zitten zakken in en zelfs een capuchon. Heel dun en prima pasvorm. Ik was dus erg benieuwd hoe het zou lopen met het zonnetje en of het veel te warm zou zijn. Eerste conclusie: het jack komt prima door de test. Review volgt later na meer kilometers. Eerst het Falke Georgia jackje helemaal oplopen.

Het lopen ging verder prima. Ik liep netjes op MAF alleen de laatste klim tegen de wind in tik ik even een paar passen 142 aan. Verder keurig onder de 138 gebleven en de gemiddelde HF was 132 dus dat is echt heel netjes. Toen ik klaar was en weer bij de boerderij kwam, besloot ik het extra lusje over de andere farm nog even te doen. Ik had nog wel een langere ronde eraan vast willen plakken maar ik moet ook rekening houden met de hond en deze belasting is ook iets waar zij aan moet wennen. Voor nu dus even het korte lusje nog en dat loopt ook heerlijk ontspannend. Ik liep dit rondje van de week ook al en dat is een prima snel rondje.

We zijn al snel weer thuis waar ik woef even onder de douche afspoel. Dat vindt ze heerlijk en al snel ligt ze schoon en droog weer te slapen en op te laden voor de volgende run.



gegevens:

* 13 km
* 7 graden

mrt 129 km - 2015 totaal 852 km

gepost door Max op 07:02 PM


Dinsdag, 10 Maart 2015

10.03.2015 - simonside (moor & forest) - 21 km

Vandaag een rondje waarvan ik vooral kan zeggen dat het vaak een kwestie was van 'doorgaan'. Niet vanwege de afstand natuurlijk want die 21 km doet me niets, maar vanwege het parcours. En vooral omdat het totaal onverwacht slecht was. Het is kurkdroog geweest maar het pad was vooral nat en modderig. Althans het begin van de route. Maar laat ik bij het begin beginnen.

Ik liep al eerder op Simonside en koos toen voor de beklimming van de hill (op handen en voeten ongeveer) en de route over de ridge die werkelijk prachtig is. Ik genoot toen enorm, maar omdat ik te weinig concentratie meer had toen ik weer beneden was, koos ik er toen voor om naar de auto terug te gaan en niet meer de route onderlangs via de St Oswalds Way te lopen. Daar ben ik nu heel erg blij mee, want ik weet dus nu wat voor kloterig pad het is en ik weet nu ook dat de hond niet overal overheen mag lopen en dat je dus om moet lopen. Gelukkig heb ik een kaart want anders..... Vandaag leek dus een goede dag om daarheen te gaan, aangezien het prachtig weer was en eindelijk een met weinig wind. Een prima dag en dus pakte ik snel mijn rugzak in en waren waf en ik op weg. Het is toch een uurtje rijden, dus op tijd op pad is fijn.

Normaal vertrek ik vanaf Great Tosson, maar vandaag koos ik voor de parkeerplaats helemaal aan de andere kant, zodat ik een achtje kon lopen eerst via de St Oswalds Way, en eventueel nog het lusje weer heuveltje op naar de restanten van het Ford en de bijzondere rocks die daar zouden moeten liggen.

Deze parking was snel gevonden en waf en ik gingen op weg.

klik voor groot




Tot mijn verrassing was alles heel nat en drassig. Ik snap dat nog steeds niet zo goed, want het is droog en het is notabene heuvel op. Dus waarom zo drassig en modderig? Van drassig werd het modderig en het was ook nog eens een slecht beloopbaar pad. Ik had al meteen de pest in. Waf loopt nog met ingepakte poot en al snel zat alles vol met modder en rommel. Ik hoopte maar dat het onder het verband droog en schoon zou blijven (wat tot mijn stomme verbazing ook zo was, bleek aan het einde in de auto).

Echt mooi vond ik de route ook niet. Heidelandschap. Kaal. Open. Ongezellig en zonder vergezichten. Kortom: ik vond het dus niks en ik was heel verbaasd eigenlijk. Maar we ploeterden door want het was lekker weer en ik was blij dat er weinig wind was op deze open verlaten vlakte waar ik aan het ploeteren was.

klik voor groot



Dan kom ik ineens bij een hek. Ik kijk en zie dat er links van het hekje een schuifje zit dat je ophoog kunt trekken om een hond doorheen te laten. Handig, dat zag ik nog niet eerder en ik laat woef door het gat en klim zelf over het trappetje.

De route staat hier aangegeven met een paaltje, dus ik zit echt op de juiste route wat mij nog steeds verrast aangezien het een slecht onderhouden en slecht begaanbaar geheel is. Misschien door het seizoen, ik weet het niet. Ik doe eeuwen over de eerste kilometers.

klik voor groot



Lekker lopen zo.... Inmiddels zijn mijn schoenen zwart van de modder en ziet woef er niet uit. Ik schreef al dat ik vooral de pest in had vanwege haar verband. Mijn kleding en schoenen kan ik zo afwassen en ik krijg niks van modder en rommel maar ik koos voor dit pad en stel woef nu bloot aan iets dat misschien niet goed voor haar is. Ik moet toch even door, en hoop dat het straks beter wordt. In mijn rugzak zitten nieuwe rolletjes zodat ik haar eventueel een nieuwe bandage kan geven als we uit de rommel zijn. We ploeteren dus maar even door. Het is maar goed dat het zonnetje schijnt en ik laat mijn rechter hersenhelft harder roepen dan links die weer aan het muiten is en roept dat er niks aan is. Doorgaan!

klik voor groot



Dan stuiten we ineens weer op een volgend probleem: een vrij hoog hek met prikkeldraad en een steile trap eroverheen voor de wandelaars. Wat vreemd. Eerst een hekje met mogelijkheid om een dier door te laten en nu ineens dit. Ik zie verder nergens informatie. Ik kijk naar het trappetje. Ik kijk naar de hond. Die is zwart. Kan ik haar optillen over die stomme trap? Ik ben ontzettend bang voor het prikkeldraad. Wat nu? Terug is ook niet echt een optie en andere paden zijn er niet.

Ik kijk nog eens naar woef. Ze is inmiddels wel wat gewend en vertrouwt me volledig met nieuwe dingen. Ze heeft haar harnasje aan. Niet voor niets en ik besluit het erop te wagen. Ik gebaar dat ze dichterbij moet komen en zet haar pootjes op de eerste trede. Ik geleid haar via het harnas en geef wat druk naar boven, en trek 1 pootje op naar de volgende trede en zet een achterpoot op de onderste trede. Ja verdomd, ze snapt wat ik wil en omdat ik help via het harnas klautert ze naar boven. Daar even wachten. Even op adem komen. Ik maak geen foto want ik wil haar niet loslaten. Straks klettert ze aan de andere kant naar beneden en dat wil ik natuurlijk niet. Nu eerst weer naar beneden komen. Ze mag niet springen van me, want ik vind het net te hoog dus ik zet 1 pootje op de trede die naar beneden gaat en zo verder en dan staat ze aan de andere kant. Wat knap! Ik ben verrast want ik had niet gedacht dat ze dit zou kunnen. Ze is helemaal wild als ik over het trappetje klim en bij haar kom. Samen weer verder!

klik voor groot



Toch is het raar en later zie ik aan de andere kant van het moorland waar we nu overheen lopen dat honden niet zijn toegestaan in dit gebied. Ik snap dus nu de trap, maar ik snap niet dat er bij de trap geen bordje staat en ik snap ook niet waarom er bij de informatie over de St Oswalds Way geen informatie hierover staat. Ik ga echt niet normaal over gebied lopen waar honden niet zijn toegestaan. Voor de duidelijkheid: dit mag niet omdat ze grouses fokken hier om..... af te schieten.

Hoe het ook zij, na het hekje lopen we verder. Het is nog steeds drassig moorland en niet echt veel aan. Als ik de foto's bekijk, ziet het er best aardig uit overigens.

klik voor groot





Uiteindelijk komen we aan het einde van het moorland (waar dus het bordje verboden voor honden stond) en slaan we rechtsaf. Ik zal nu richting een bos lopen. Zal mij benieuwen. Ik ben gek op bos. De route bij Belford is geweldig: daar heb je bos, weilanden, vergezichten, etc. Van alles wat en overal mooi. Kom maar op met het bos zou ik zeggen!

Het bos ziet er echter uit alsof je er niet welkom bent en alsof er in geen eeuwen iets gedaan is. Overal dood hout maar ook overal jonge sparretjes die vrolijk fris groen doorheen groeien. Wat merkwaardig. Het pad is soms goed en soms onzichtbaar. Wat is er toch aan de hand op dit stuk? In ieder geval zit ik goed qua route en we ploeteren ons dus maar door het bos heen.

klik voor groot



Ik loop nog een stukje over dit pad en zal ergens straks rechtsaf slaan. Dan ga ik van de route af en loop verder mijn eigen gekozen pad dat ik van te voren had uitgezocht. Ik ben benieuwd wat dat zal worden want het officiele pad was dus bagger. Maar als ik rechtsaf sla, ben ik aangenaam verrast. Een heel breed, uitnodigend pad ligt voor ons. Daar kan je lekker lopen! Ik vind het totaal geen probleem om te ploeteren, maar ik had het simpelweg niet verwacht van een grote bekende route. Nu kom ik notabene op een mooi begaanbaar pad. Heerlijk en eindelijk kunnen we even vaart maken. Ik heb toch best vermoeide benen gekregen van dat gedoe in de modder.

klik voor groot



Als ik op de kaart kijk, weet ik wel da ik straks weer in de problemen kom, aangezien ik eigenlijk de route weer over dat moorland had ingetekend. Maar ik zie ook dat ik heel gemakkelijk ook deze weg kan vervolgen. Dat is een heel stuk langer, maar dat is niet erg. Afstand doet me weinig en dit loopt prima. Als ik bij de afslag kom, kijk ik toch even en inderdaad:

klik voor groot



Ik keer dus weer terug, kijk op de kaart en besluit deze weg verder af te lopen tot Simonside Hill. Dat is op hele stukken best aardig. Jammer genoeg wordt het ineens bewolkt en grijs en zijn de foto's dus een beetje donker geworden (het zou trouwens weer helemaal opklaren). Ik vind het wel gaaf om Simonside Hill nu eens van de zuidkant te zien. Best een indrukwekkende heuvel (465 mtr)

klik voor groot




Uiteindelijk komen we bij Simonside Hill. Ik twijfel. Zal ik gaan klimmen en de route over de ridge lopen naar de parkeerplaats? Ik kijk naar de lucht. Het is op dat moment heel grijs en het is niet helder, dus als je eenmaal boven bent, is het niet echt mooi qua uitzicht. Bovendien liep ik hier 3 weken geleden al en genoot ik van het uitzicht. Ik besluit op het pad te blijven en op zoek te gaan naar Little Church. Dat ik dat beter niet had kunnen doen, wist ik toen nog niet. Als je op het kaartje kijkt van de route, zie je waarom....

klik voor groot



Waf en ik hobbelen dus vrolijk over de weg en zoeken het pad linksaf dat naar Little Church zou moeten leiden. Ik zie uiteindelijk inderdaad een paadje. Gevonden! Het is een enorme modder bende, maar hier snap ik het. Geeft niet en we ploeteren door. Ik kijk op de kaart en ik voel me alsof ik naar kabouters zoek. Ik heb toch het idee dat ik vorig jaar wel degelijk Little Church gevonden heb toen ik foto's maakte van een rotsformatie die een beetje over het pad hangt. Maar hoe kom ik daar dan nu? Ik snap er niets van. Er is op een gegeven moment helemaal geen pad. Ik betwijfel of ik de kaart wel goed lees. Wat zijn die witte strepen eigenlijk? Brandgangen in het bos ofzo? Ik loop linksaf en rechtsaf. Ik geef het op en wil terug naar het echte pad. Maar daar kom ik ook niet. Wat ben ik ontzettend blij dat de GPS werkt anders zou ik echt verdwaald zijn daar. Vorige keer bleef de marker ineens staan op de ridge en ook Garmin stoort nu als een gek qua hartslagwaardes. Er is hier dus iets geks dat stoort en ik hoop dat de route blijft werken......

klik voor groot



Ik dwaal rond, zoek een pad en baal. Die arme waf hopst trouw voor me uit door de harde hoge heide. Ze heeft er inmiddels wel moeite mee en ik besluit nu echt terug te keren waar we vandaan kwamen. Wat ontzettend nuttig dit. Het heeft me 40 minuten gekost. Dan had ik dus net zo goed de ridge kunnen nemen. Grrrr niet aan denk nu en eerst terug op het pad.

klik voor groot



Eindelijk zijn we weer op het pad. Wat een geklooi zeg. Gauw doorlopen dan maar. Ik kijk nog even op de kaart en twijfel of ik ergens halverwege de ridge dan nog op zal klauteren maar ik kies voor het bekende pad linksaf naar beneden. Dat pad heb ik de vorige keer noodgedwongen moeten nemen omdat mijn route was afgesloten, dus ik ken deze weg. Hier kan ik normaal lopen en verdwaal ik verder niet meer. Ik heb er nu we even genoeg van. Ik weet al dat er nog een steile klim aan zal komen richting de parkeerplaats maar dat is dan jammer.

We hobbelen door, komen op de eerste parkeerplaats en lopen over de rustige weg door naar de parking waar ik sta. Ik neem niet eens meer de route over het veld die ik wilde proberen. Eerst terug nu.

klik voor groot



Daar aangekomen ben ik natuurlijk al lang weer in een goede bui en inmiddels is het ook weer erg mooi weer geworden. Ik besluit dus door te lopen en op zoek te gaan naar de aparte stenen en het fort. Lordenshaws is een belangrijke archeologische plaats met veel 'rock art' en restanten van een fort. Meer over Simonside staat hier

klik voor groot




Dat staat mooi aangegeven met een QR code en ik roep het op. De route staat beschreven naar de stenen en ook wat je daar zult zien. Op naar de eerste dan maar. Dat bleekt een steen te zijn met een soort gaten en cirkels. Tsja. Leuk....

klik voor groot



Het uitzicht op Rothbury is prachtig maar niet heel duidelijk op de foto vanwege het weer. Maar mooi is het wel! Ik geniet hier wel van. Leuker dan het geklooi over het moorland waar niks te zien is.

Na main rock lopen we door naar de horsehoe rock. Het waait hier boven behoorlijk inmiddels maar dat was voorspeld.

klik voor groot



Daarna leidt de route ons naar de restanten van het fort. Ik lees op de telefoon dat je vanaf main rock de heuvel op moet lopen en dat je daarna in het hart van het fort staat. Ik ben echt van goede wil maar ik zie leuke schaapjes. Fort? Waar dan? Ik ben echt een idioot denk ik en zoek weer naar kabouters blijkbaar maar ik zie het echt niet. Gelukkig is er nog een rock te bewonderen dus we lopen maar weer een stukje door. Ook die steen kan ik niet vinden maar ik besluit lekker even in de zon te gaan zitten bij gewone stenen. Dikke kans dat ik nu gewoon lekker tegen een bijzondere steen aanzit die ik niet herkend heb van het plaatje. Jammer dan. Ik heb er twee gevonden. Ook leuk toch?

Ik haal de zitmat deze keer wel uit de rugzak en trek weer lekker mijn Nano Puff pullover aan. Hoofdbandje op en zitten. Heerlijk in het zonnetje. Ik heb deze keer zelfs wat te eten meegenomen voor mezelf en voor woef. Het is inmiddels al lang geleden dat ik wat gegeten heb en woef wil zeker wel wat. We zijn vlakbij de auto dus ze mag gewoon wat hebben en ze schrokt het eten snel naar binnen. Daarna kijkt ze toe hoe ik zit te eten maar ik doe alsof ik dat niet zie. Voor mij!

Het is een rare middag geweest. De afstand was maar 21 km. Maar ik ben lang onderweg geweest. Dat geeft niet want het is een prima training voor de Borders Abbey Way. Maar ik ben niet echt tevreden. Een uur rijden voor een route die niet echt fraai was en slecht beloopbaar. Niet echt ideaal. Maar goed, ik wilde deze route doen en die heb ik nu gedaan. Gelukkig nog veel meer te ontdekken.

Na ons rustmomentje in het zonnetje gaan we terug naar de auto. Ik kan nog een soort lusje ervan maken dus zo lopen we terug. Het weer is heerlijk maar ik ga toch niet meer verder nu. Genoeg voor vandaag.

klik voor groot



Op naar ons volgende avontuur dan maar weer.



gegevens:

* 21 km hoogtemeters 450
* 8 graden

mrt 116 km - 2015 totaal 839 km

gepost door Max op 06:01 PM


Zondag, 08 Maart 2015

08.03.2015 - shoreston circular - 13 km

Vandaag eerst geslapen tussen de middag en gegeten met een vriendin hier. In de ochtend had ik wat foto's gemaakt van de lammetjes hier in de wei. Leuk! Het is geen mooi weer, het is grijs en het waait weer stevig. Dit is echt het jaar van de wind, dat is duidelijk.

Maar aan het einde van de middag ziet het er redelijk goed uit met een zonnetje, dus ga ik lekker nog even op pad met woef hier over de weg. Als dat droog is, loopt het heerlijk tussen de hoge heggen en het is nog mooi ook.

Na een relatieve rustweek qua tempo besluit ik dat het tijd is voor een rondje continu op MAF. Ik weet al dat dat lastig zal worden op de skischans omdat ik daar wind tegen zal hebben maar ik ga voor de rest van de route mijn best doen om maximaal op 138 te lopen qua HF. Woef en ik hobbelen lekker naar beneden richting Shoreston en slaan linksaf. Daar loopt de weg ook eerst naar beneden en dan weer omhoog. Langs het geweldige huis dat de zonderlinge boer al jarenlang leeg laat staan. Wat zou ik daar graag wonen. Daarna over het veld even onverhard naar de bunker. Dat valt niet mee zo tegen de wind in maar we doen ons best. De oortjes van woef flapperen in de wind.

Daarna linksaf de skischans op. Eerst naar beneden en daarna naar boven. De wind doet zijn best om ons tegen te houden maar we komen er gewoon. De HF tikt even de 143 aan helemaal bij de top maar zakt meteen weer netjes terug als we linksaf slaan en weer zijwind hebben die deels wordt tegengehouden door de hoge heggen. De weg gaat ook hier op en neer maar het loopt fijn. Weer continu lopen is geen enkel probleem. Daarna slaan we linksaf en lopen de rest van de route met wind mee naar de boerderij.

Als we daar aankomen is het best lekker weer en de temperatuur is goed. Ik besluit nog een lusje te lopen en loop weer richting Shoreston. Ik zal straks linksaf slaan naar de boerderij voor het extra lusje. Dat is echt jaren geleden dat ik daar liep volgens mij. Ik herinner me dat ik het lusje een keer deed om mijn allereerste 10K rondje te lopen hier. Wat was ik trots!

Op naar de volgende run dan maar weer.



gegevens:

* 13 km
* 8 graden, windkracht 6

mrt 96 km - 2015 totaal 818 km

gepost door Max op 07:09 PM


Zaterdag, 07 Maart 2015

07.03.2015 - seahouses countryroads - 9 km

Vanmorgen liep ik een 5K race op een geweldige plek. Daarna heb ik nog een stukje gelopen met woef in dat gebied maar eigenlijk was het plan om naar Simonside te gaan. Vanwege het weer, besloot ik dat niet te doen maar aangezien het opknapte in de loop van de dag (behalve de wind die braaf bleef fluiten), besloot ik tot een rondje rond de cottage en dat liep heerlijk. Lekker op mijn gemakje en deels tegen de wind in ploeterend maar terug naar de cottage met de harde wind in de rug. Net alsof je op een luie stoel zit en alleen je benen hoeft te bewegen. Heerlijk. Toch nog redelijk wat gelopen zo vandaag en een leuke ervaring rijker door de loop van vanmorgen



gegevens:

* 8 km
* 10 graden, windkracht 7

mrt 83 km - 2015 totaal 805 km

gepost door Max op 10:24 PM


07.03.2015 - ponteland trail race - 5 km - totaal 8,5 km

Ik had me al eeuwen geleden ingeschreven voor deze run. De liggende dame hier niet al te gek ver vandaan. Ik ben er nog nooit geweest dus dit is een mooie kans. In 2012 is het pas klaargekomen: een landschap in de vorm van een liggende dame van 1000ft hoog, compleet met twee pront opstaande tieten en een gezicht. Gemaakt van 1.5 miljoen ton klein, steen en aarde. Daar overheen allerlei paden die soms erg steil zijn. Mooie uitzichten, waaronder uitzicht op een soort mijn met groot materieel. 3 miljoen pond kostte het project en in 2014 werd het visitor centre geopend. Alles ziet er nog vrij nieuw uit, maar zal natuurlijk over de jaren heen steeds volwassener en groener worden.

Aanvankelijk wilde ik de loop aan me voorbij laten gaan, maar ik vond het toch wel een grap eigenlijk en dus vertrokken woef en ik om klokslag 7.30 richting Cramlington. Ik was alleen om 2.00 uur wakker geworden vanwege de gierende storm en daarna nog een aantal keren en ook in de auto werden we bijna van de weg geblazen door de keiharde wind. Dat zal wat worden op die open vlakte! Maar het zou een mooie oefening zijn en ik was ontzettend benieuwd. Dit is nou echt een rondje dat je normaal niet zo even gaat lopen!

Keurig op tijd komen we even voor 8.30 aan op de parkeerplaats. Dat valt me mee, want er is volop plek voor de auto's en de start zal op het veldje vlak voor de ingang zijn. Spulletjes kunnen dus in de auto en dat is makkelijk als je in je eentje bent. Ik ga naar de registratie en wandel daarna op mijn gemakje met woef even naar de liggende dame om alvast te kijken. Het is wel indrukwekkend en ik schiet in de lach. Wie had dat ooit gedacht. Daar ben ik toch al heel wat keren vlak langs gereden! Ik wandel wat heen en weer en ga daarna maar terug naar de auto. Het waait als een idioot en ik merk al snel dat we tegenwind zullen hebben als we het hoofd moeten beklimmen.

klik voor groot





Om 9.30 zal de start zijn en vooraf krijgen we uitleg over de route. Overal blijken echter marshals te staan en alles is heel erg duidelijk ondanks dat er toch een aantal linten kapot zijn gewaaid. Petje af voor de organisatie. Zo kan het dus blijkbaar ook.

klik voor groot



Als het startschot klinkt scheurt iedereen weg. O ja, dit is maar een mini rondje en ik moet dus ook even aanzetten natuurlijk. Het is april 2013 dat ik voor het laatst een 5K liep dus ik ben dat niet meer zo gewend. Maar ik weet ook dat ik niet al te snel van start moet gaan met die rare hartslag en bovendien wil ik straks met woef nog op stap. Maar ik word al snel warmer en begin mensen in te halen. Het gaat vrij aardig ondanks de klimmetjes die gelukkig ook weer omlaag gaan. Op elk punt staat wel een marshal die ons niet alleen de weg wijst, maar ook aanmoedigt. De sfeer is goed en je hebt geen last van de lopers, waarschijnlijk doordat de begin meute veel sneller is dan ik. Doordat je in een soort doolhof loopt, zie je overal wel lopers rennen en dat is leuk. Je weet alleen niet zeker of ze voor je uit lopen of achter je. Slechts 1 dame krijg ik steeds in beeld. De oudere vrouw met wie ik van te voren over honden sprak. Ik ben benieuwd of ze me gaat inhalen straks. Voor me uit loopt een jonge vrouw met zo'n dikke kont dat ik die echt moet inhalen van mezelf. Slaat natuurlijk helemaal nergens op maar toch. Bij de eerste echte beklimming gebeurt dat dus ook al rap en vervolgens blijft ze uit beeld.

Ik merk dat ik reuze lol heb. Het parcours is heel afwisselend en op een of andere manier spannend. Steeds op en neer en linksaf en rechtsaf. De wind die je soms bijna van je sokken blaast, maar dan ook weer een stukje heerlijk in de rug blaast. Alleen de klim helemaal naar het hoofd haal ik niet. De wind blaast daar vol tegen en ik besluit toch even een paar passen te wandelen in plaats van verzuurde benen te krijgen op dat stukje. Daarna gauw weer verder. Grappig z'n korte run! Na het hoofd gaan we alweer naar beneden en cirkelend en zigzaggend lopen we het laatste rondje alweer om de dame heen. Richting de finish bij de parkeerplaats. Daar krijgt iedere finisher een tasje met een medaille en wat spulletjes. Hier kan het dus wel! Vorige week kwam ik na bijna 60 km bij de finish na de ultra en was er niets. Geen medaille, geen drinken, gewoon helemaal niets. Van te voren hadden we 1 sachetje met een gelletje gekregen. Inschrijfgeld: 60 pond. Idioot gewoon. Ik eindig ergens net na de middenmoot maar het kan me weinig schelen eerlijk gezegd. Het was leuk en een prima training met de 200 hoogtemeters een 5 km run

klik voor groot



Ik vond het ontzettend leuk. Zulke loopjes zijn dus leuk. Niet van die loopjes over de weg waar je alleen maar straatstenen ziet en verder niks.

Goede beslissing om toch te gaan ondanks het absolute rare weer. Dat maakte het een prima oefening met die storm. De paden waren prima en dit is wat mij betreft geen 'trail' want het is een prima begaanbaar pad. Toen ik me inschreef dacht ik dat we door modder moesten afdalen en weet ik veel niet wat nog meer. Achteraf had ik beter mijn MT10 aan kunnen doen om iets lichts aan mijn voeten te hebben maar dat wist ik ook niet van te voren.

Ik ga terug naar de auto en haal de hond op. Samen joggen we nog een keer een deel van het parcours maar de meeste linten zijn al weg en ik dwaal maar wat en maak wat foto's. Wat een gek landschap zo. Ik ben erg benieuwd hoe het er na een paar jaar uit zal zien.

klik voor groot




Omdat het echt vreselijk stormt, besluit ik terug te gaan naar huis en niet meer op Simonside te gaan lopen. Daarvoor heb je wel een beetje mooi weer nodig. Bovendien vond ik deze run best vermoeiend in zekere zin. Eerst maar lekker naar huis en vanavond nog een stukje lopen als het beter weer is geworden.

Op naar de volgende run.



gegevens:

* 8,5 km
* 10 graden, windkracht 7

mrt 74 km - 2015 totaal 796 km

gepost door Max op 10:24 PM


Vrijdag, 06 Maart 2015

06.03.2015 - elford circular - 13 km

Eigenlijk is het een uitgebreid Seahouses countryroads rondje, maar aangezien ik wel eens twee rondjes loop die ook tot 13 km optellen, kan ik later niet meer zo snel terugvinden wat dit voor rondje was. Vandaar de naam Elford circular voor dit rondje. Ik koos namelijk het lange rondje plus veld en ging daarna door een ander veld rechtsaf om vervolgens weer op de weg uit te komen naar Elford. Ik wilde dat al een tijdje maar steeds gooide de harde wind roet in het eten of vond ik het welletjes zo op de kortere afstand. Maar vandaag lonkte het lusje ondanks de harde wind en zo sloegen waf en ik dus rechtsaf het veld op. Dat liep wel OK maar o wee als het geregend heeft, dan is dit een enorme modderbende. Prima dus dat ik het vandaag probeerde want het was allemaal kurkdroog. Ik wist dat ik voor de weg weer naar links kon, en toen ik bij een weg uitkwam, sloeg ik dus linksaf. Maar ik snapte er niets van, want het was geen echte weg maar ook niet de rechte weg die ik op de kaart had gezien. Maar qua richting moest het kloppen dus nam ik aan dat ik wel ergens uit zou komen. Grappig genoeg ga je dan meteen terugschakelen, aangezien je totaal niet meer weet hoeveel kilometer het eigenlijk nog is. Even terug om energie te sparen blijkbaar. Het tempo was nog steeds wel OK maar ik merkte dat het gebeurde.

Uiteindelijk kwam ik toch op de weg die ik bedoeld had, dus ik wist nu waar ik was en sloeg weer linksaf de weg op richting Elford. Vanaf daar gesneden koek maar hoe ver het nou precies was, wist ik niet.

Uiteindelijk klokte ik op 13 km af. Beetje langer dan gepland en geen beste voorbereiding voor morgen. Dan loop ik een 5K trail race over een liggende dame. Ben benieuwd, ik was die hele inschrijving vergeten maar besloot het toch te gaan doen om te kijken. Altijd leuk om iets nieuws te zien. Het zal mijn langzaamste 5 km ooit worden, want het is een vreemd parcours maar gewoon voor de lol. Volgende week zal ik weer eens een temporondje rennen rond de cottage.



gegevens:

* 13 km
* temp 10 graden - winderig

mrt 65 km - 2015 totaal 788 km

gepost door Max op 06:47 PM


Donderdag, 05 Maart 2015

05.03.2015 - seahouses countryroads - 8 km

Aan het einde van de middag liep ik een heerlijk rondje. Op de terugweg had ik de maan voor me die opkwam. Eerst een schijfje, daarna een hele maan. Prachtig. Toen ik vertrok zong een yellowhammer me toe vanaf de heg. Schitterend in het zonnetje. Woef liep voor me uit en had het naar haar zin. De zon scheen. De wind waaide. Ik liep. Ik voelde me blij en vrij.

Op naar het volgende rondje.



gegevens:

* 8 km
* temp 6 graden

mrt 53 km - 2015 totaal 775 km

gepost door Max op 07:49 PM


Woensdag, 04 Maart 2015

04.03.2015 - belford circular - 27 km

Vandaag wederom mooi weer en aangezien ik gisteren een rustdagje had en tevergeefs wachtte op spierpijn na de 60 km ultra van zaterdag, besloot ik maar lekker op pad te gaan. Rugzak mee, route bestudeerd en gauw op weg!

Ik wilde vandaag niet alleen een stukje verder lopen dan gemiddeld, maar ook 'lang' onderweg zijn. We moeten dat immers in mei ook doen, voer dagen achter elkaar. Voor woef is volgens mij de afstand niet eens bepalend, maar wel uren onderweg en datzelfde geldt eigenlijk ook voor mij. De route die ik had uitgekozen kon ik dus net zo lang maken als ik wilde en ik had alle tijd. Het is inmiddels alweer een stukje later donker, dus geen enkel risico op invallende duisternis. Gewoon dus lekker lopen zonder 'moeten' en zien waar we uitkomen (of niet).

We starten op de bekende plek in Belford en nemen het begin van de route die we al enkele keren gelopen hebben. Ik blijf dit een heel erg mooie route vinden en het is jammer dat de vergezichten niet echt overkomen op een foto. Want mooi is het en met dit prachtige lenteweer en de vogels die overa in de heggen fladderen en zingen, krijg je een blij gevoel.

Woef doet aanvankelijk een beetje sloom en ik controleer voor de zekerheid haar pootjes. Ik zie niks, howel er overal snoeisel ligt van de heggen (met doorns). Ik loop dus maar een stukje door en maak wat foto's.

klik voor groot




Al snel neem ik een andere route en sla rechtsaf richting het noorden en richting Holy Island. Dat is een pad dat eerst omhoog loopt over een veld. Daar staat ineens een enorme schuur met een wagen ervoor van Belford Sunnyhills Farm Shop. Free range eggs. Dat staat op de wagen. Free range? In een schuur? Ik kijk nog eens goed maar ik zie inderdaad ook kippen lopen op de velden rond de schuur. Maar erg weinig. Ik zou wel eens binnen in de schuur willen kijken. Ik dacht eerlijk gezegd dat de eitjes van de farmshop daar inderdaad van de kippen rond de farm zouden komen, maar die komen dus hier vandaan blijkbaar. Weer wat geleerd.

Ik loop verder en zie ineens een geweldig uitzicht richting Holy Island. Wow wat gaaf zeg. Ik zie de causeway, het dorpje en ook het kasteel. Dat is echt erg mooi. Ik ben nu al blij dat ik deze nieuwe route heb genomen. Elke keer weer wat nieuws ontdekken. Vandaag kan het, ik heb alle tijd. Als ik een stukje verder loop, moet ik wer over een boerderij waar ik word aangesproken over het pootje van de hond. We kletsen wat en ik zie ineens dat de man lama's in de wei heeft staan. Leuk! Ze hebben prachtig uitzicht!

klik voor groot




Ik neem afscheid van de man en de lama's en loop verder. Een stukje rechtsaf en het plan is om daarna weer linksaf zuidwaarts te gaan en zo terug te komen op het pad dat ik normaal loop. Maar ik kijk nog eens op de kaart en ik zie dat ik ook rechtdoor kan lopen en dan via een andere weg weer op het pad kan komen. Dan heb ik een langer nieuw stuk dus zo gaan we het doen. Dat valt niet mee moet ik bekennen want het loopt hier aardig op en neer. De wind is ook stevig en waait op dit stuk even verkeerd en maakt het nog zwaarder. Maar het is afwisselend qua route. Beetje pad, beetje weg maar steeds mooi en met mooie vergezichten.

klik voor groot




Ik ben toch verrast als ik zie waar we uiteindelijk het bekende pad weer opkomen. Maar ik herken het hier, en vanaf hier kan ik weer even een stukje doorlopen. Ik ga straks het bos in, en in het bos zal ik de St Cuthberts Way nemen richting Holy Island. Ik ga daar niet helemaal heen, dat haal ik niet en bovendien moet ik dan de A1 oversteken en daar heb ik ook geen zin in.

klik voor groot



Ik ben heel erg verrast als ik de afslag neem want ik kom ineens in een echt volwassen bos. Normaal loop ik hier maar een stukje doorheen maar op de kaart had ik al gezien dat er echt bos was. Ik ben gek op bos en het ruikt lekker. Waf en ik hobbelen door en af en toe kijk ik op de kaart als ik een afslag zie, want als ik bij het uiterste punt ben straks waar ik wil omkeren, moet ik via een of andere weg ook weeg terug naar beneden dus ik hou mijn ogen open hoe ik kan lopen.

Voorlopig gaan we nog goed en ik geniet van het bos en de omgeving. Op een gegeven moment kom ik op een heel open stuk waar het uitzicht op Holy Island weer ontzettend mooi is. Ik ben best hoog, dus er valt aardig wat te zien onderweg als het bos even open is.

klik voor groot



Dan verandert het pad ineens van een mooi pad in een raar rommelig pad. Slecht onderhouden en lastig beloopbaar. Dit is notabene de route van zowel St Oswalds Way als St Cuthberts way. Ik ben verbaasd want het pad dat ik normaal neem, ik nog beter begaanbaar dan dit. Met slecht weer moet dit werkelijk een modderboel zijn. Maar uiteindelijk komen we weer op een breed veld en vervolgen we onze weg.

klik voor groot




Als ik bij de boerderij kom, kijk ik op de kaart welke kant ik op zal gaan. Het lijkt me ver genoeg noordwaarts nu dus ik besluit terug te gaan en sla linksaf. Volgens de kaart kan ik het bos weer in en een aardig stuk zuidwaarts lopen via een pad.

Dat blijkt ook de kloppen. Het is een prima pad waar duidelijk vele gbruik van wordt gemaakt door wagens die aan het kappen zijn op andere dagen. Maar het loopt prima en af en toe kijk ik op de kaart of ik nog goed loop. Dat is maar goed ook, want ergens twijfel ik over een pad en als ik nog eens op de kaart kijk en om me heen kijk, zie ik dat achter een omgevallen boom inderdaad een pad ligt: het pad dat ik moet hebben. Dat loopt een beetje raar en wordt uiteindelijk een pad met enorme diepe geulen van wagens die daar blijkbaar zijn geweest. Met een beetje regen zou dit niet te doen zijn geweest vrees ik. Waf springt dapper overa overheen en doorheen en al snel zijn we weer op een normaal pad. Daar loop ik aanvankelijk weer verkeerd, want ik stuit op de crags en moet dus terug maar het pad had ik wel degelijk gezien. Zonder kaart zou ik hier nergens komen vrees ik.

klik voor groot



Ook hier een beetje raar pad met omgevallen bomen waar woef en ik ons doorheen worstelen. Ik vind het wel een grap eigenlijk. In ieder geval zal mijn wens om lang onderweg te zijn wel uitkomen.

klik voor groot



Ik zoek op een gegeven moment tevergeefs naar een pad dat me verder moet leiden en neem na veel zoeken toch een ander pad. Dat loopt prima en is erg mooi. Maar dan ineens houdt het pad op. Ik kijk op de kaart. Klopt, er is geen pad meer. Maar toch staat er een paaltje met een pijltje dus ik kan wel ergens heen. Ik kijk op de kaart. Rechtsaf is maar een klein stukje rimboe waarna ik op mijn bekende pad terecht kom, maar het pijltje staat de andere kant op gericht. Ik zie op de kaart niet waar ik uitkom dan. Ik kies voor rechtsaf naar mijn eigen pad. Dat loopt vreselijk en ik keer om. Dan misschien maar het kortere stukje rimboe van de pijl? Maar als ik kijk op de kaart waar ik dan heenloop, besuit ik toch weer om te keren en te kiezen voor zekerheid aan het einde van het rimboepad. Ik hoop alleen dat ik niet op een of ander raar hekwerk zal stuiten!

klik voor groot



Maar tot mijn verrassing kom ik op een bekende plek in het bos uit waar ik normaal ook loop. Geen hek niks en ik kan gewoon weer mijn weg vervolgen via bekend terrein. Eindelijk geen zoeken meer op de kaart. Ik ga nu gewoon de weg vervolgen die ik ken en loop in de richting van de Cave.

klik voor groot



Als ik bij een veld kom met schapen zie ik ineens een kraantje in de muur en ik besluit woef even wat water te geven. Na veel aandringen neemt ze twee kleine slokjes.

klik voor groot



Dan hobbelen we al richting de Cave en daar ga ik lekker even in de zon zitten. Er zitten ruim 20 km in de benen en het is prachtig weer. Over 7 km ben ik weer bij de auto en ik zal de wind nu in de rug hebben en lekker naar beneden kunnen hobbelen. De rest van de weg is gesneden koek. Ik ben toch best moe. Ik ben al lang onderweg en het voortdurend op de kaart kijken is ook vervelend. Maar ik heb wel genoten. Terwijl ik lekker zit te zonnen komt er een hiker aan. We raken natuurlijk aan de praat en babbelen honderduit over kleding, tenten en andere dingen. Ik had heerlijk mijn patagonia nano puff aangetrokken want ook al zit je in de zon, na het rennen ineens gaan zitten betekent snel afkoelen. Die pullover is echt zalig en ik ben blij dat ik die in mijn rugzak had gestopt. Waf gaat ook op haar gemakje erbij liggen en geniet van de zon op haar bolletje.

klik voor groot



Na verloop van tijd besluit ik dat het toch maar eens tijd wordt weer op pad te gaan. Ik trek mijn pullover uit, doe mijn hoofdband op en trek mijn handschoenen aan. Voor eventjes want het is nog steeds prachtig weer maar je koelt echt snel af Volgende keer moet ik gewoon lekker op de mat gaan zitten die in de rugzak zit.

Ik maak nog even een foto van het uitzicht en loop nog even naar de rotsen verderop het pad.

klik voor groot




Daarna nog maar 6 km naar de auto. Ik hobbel naar Swinhoe farm, loop over het veld met de paardjes, langs het weiland en over het rare hekje dat voor woef nu gesneden koek is. Ze klimt de trap op zonder op of om te kijken en weet al waar we heen gaan. Ik ook en zo langzamerhand mag de route wel klaar zijn. Ik ben ontzettend lang onderweg geweest maar het was leuk en mooi. Raar idee dat ik zaterdag 60 km liep en nu nog niet de helft. Als je dan kijkt hoe lang ik nu onderweg was in vergelijking met zaterdag! Zaterdag ging toch een heel stuk sneller dan vandaag! Idioot gewoon. Maar wel leuk en lekker. Op naar ons volgende avontuur dan maar weer.



gegevens:

* 27 km
* temp 10 graden - winderig

mrt 44 km - 2015 totaal 767 km

gepost door Max op 07:02 PM


Maandag, 02 Maart 2015

02.03.2015 - seahouses countryroads - 9 km

Het is vandaag prachtig weer maar het waait keihard. Toch wil ik wel even naar buiten. Ik zet een nieuw rondje uit met een extra lusje door een veld en een stukje over de weg. Vol goede zin gaan we op pad. Maar de wind is echt letterlijk adembenemend. We hobbelen richting Shoreston, gaan het veld op richting de bunker, over de weg en over de skischans naar beneden en weer naar boven. Het loopt allemaal prima.

klik voor groot



Waf heeft het wel naar haar zin en hobbelt rustig voor me uit. Mindert en meerdert vaart naar gelang ze de piepjes wel of niet hoort van mijn horloge. Maar ze vindt het heerlijk en haar oortjes wapperen in de wind.

klik voor groot



Op de skischans merk ik dat ik de wind werkelijk pal tegen heb. Dat betekent dus de hele lus door het veld ook wind tegen en ik besluit dat de andere route van 9 km ook prima is voor vandaag. Morgen weer een andere route. Met de wind in de rug hobbelen we heerlijk terug naar de boerderij en zo komen we lekker opgeladen en niet vermoeid weer thuis.



gegevens:

* 9 km
* 10 graden

mrt 17 km - 2015 totaal 740 km

gepost door Max op 06:50 PM


Zondag, 01 Maart 2015

01.03.2015 - seahouses countryroads - 8 km

Gisteren liep ik de ultra trail. Ik heb vandaag nergens last van en ook de pijn door de stap in de kuil is weg. Ik heb vandaag S. naar het vliegveld gebracht en kom pas om 18 uur thuis. Het is bijna donker maar ik besluit toch nog op pad te gaan voor een ronde. Waf moet toch ook uit! Ik kleed haar aan als kerstboom en trek zelf ook een geel jasje aan omdat we een stukje over de weg zullen lopen. Over mijn hoofdband de hoofdlamp zodat ik nog iets zal zien. Ik besluit toch het deel onverhard te doen en ik ben benieuwd of ik op mijn snufferd zal vallen in het donker. Maar alles loopt prima. Het is eigenlijk heel leuk om zo te lopen. Maar ik merk ook dat je niet anticipeert op heuvels, simpelweg omdat je ze niet ziet. Voordat je er erg in hebt, loop je dus al heuveltje op, zonder dat je je er druk over hebt kunnen maken. Dat is wel een grappige ervaring eigenlijk.

Het loopt allemaal prima, en na 8 km zijn we weer thuis. Ik ga meteen door naar het zwembad en zo komt er een eind aan een actief weekendje met veel beweging!



gegevens:

* 8 km

mrt 8 km - 2015 totaal 731 km

gepost door Max op 08:14 PM