Runpower





Maart 2016
ZMDWDVZ
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  


Reviews, health & food



Archief (alle berichten)

Archief (per maand)

Augustus 2016
Juli 2016
Juni 2016
Mei 2016
April 2016
Maart 2016
Februari 2016
Januari 2016
December 2015
November 2015
Oktober 2015
September 2015
Augustus 2015
Juli 2015
Juni 2015
Mei 2015
April 2015
Maart 2015
Februari 2015
Januari 2015
December 2014
November 2014
Oktober 2014
September 2014
Augustus 2014
Juli 2014
Juni 2014
Mei 2014
April 2014
Maart 2014
Februari 2014
Januari 2014
December 2013
November 2013
Oktober 2013
September 2013
Augustus 2013
Juli 2013
Juni 2013
Mei 2013
April 2013
Maart 2013
Februari 2013
Januari 2013
December 2012
November 2012
Oktober 2012
September 2012
Augustus 2012
Juli 2012
Juni 2012
Mei 2012
April 2012
Maart 2012
Februari 2012
Januari 2012
December 2011
November 2011
Oktober 2011
September 2011
Augustus 2011
Juli 2011
Juni 2011
Mei 2011
April 2011
Maart 2011
Februari 2011
Januari 2011
December 2010
November 2010
Oktober 2010


Reviews gadgets & gear:





Fotoalbum:



Twitter:



Het weer:



Food/Health: Afstanden meten: Loopmuziek: GPS/Garmin: Logs & Info: Evenementen:

wie ben ik?


Temperatuur:

Click for Rotterdam, Netherlands Forecast


Zoeken



waar liep ik?



runs 2011

Woensdag, 30 Maart 2016

30.03.2016 - hitland - 12 km

Vandaag neem ik waf mee voor een klein rondje. Dat moet inmiddels wel gaan en ze is ook vief en vrolijk. De warming up gebruik ik om naar de dierenarts te lopen om haar te wegen. Ze was in de UK ineens weer heel erg mager maar ik denk dat ze nu weer is doorgeschoten naar de andere kant en iets te zwaar is geworden. Lastig maar mijn vermoeden klopt. Ze weegt ineens 23.30 kilo en dat vind ik teveel. Terug naar 22.50 dus!

Daarna start ik mijn rondje. Ik loop met haar even rustig omdat ik dan de kans heb om te kijken wat zij doet en ook om haar wat rustmomenten te geven om te snuffelen en te plassen. Er staat nog steeds wel wat wind en dat merk ik meteen qua hartslag natuurlijk. De eendjes van gisteren zijn nog maar helaas nog maar met 4. Dat waren dus lekkere hapjes blijkbaar.

Verderop in het natuurgebied zie ik ineens het eerste blauwborstje dus dat is leuk. Als de wind gaat liggen, ga ik proberen er eentje te fotograferen.

klik voor groot



Na 12,5 km komen we weer bij de auto. Ik had graag nog een heel stuk gelopen maar voor nu is het wel genoeg en wafje moet ook even wat eten. Morgen weer een dag.

gegevens:

* 12,5 km
* 12 graden



maart 381 km - 2016 totaal 1.158 km

gepost door Max op 07:31 PM


Dinsdag, 29 Maart 2016

29.03.2016 - hitland - 16 km

Vandaag loop ik een rondje zonder woefje zodat zij lekker kan uitrusten. Ik ga toch naar Hitland en daar is natuurlijk geen bal aan voor haar nu. Het weer is redelijk maar er staat wel veel wind. Ik ben benieuwd hoe het loopt en hoe warm of hoe koud het is. Ik kom enorm traag op gang vandaag maar na een hele reeks klussen van mijn lijstje ga ik alsnog aan het einde van de middag op pad. Automaatje voor woef staat klaar dus zij is verzorgd.

Ik kies voor een shirt en mijn aeroloftje en ga op pad. Ik loop vandaag 1000-tjes binnen MAF. Even wennen hier! Als ik Hitland binnenloop, zie ik dat ze voor het gemak gewoon alles maar gekapt en gesnoeid hebben wat er langs de waterkant groeide en bloeide. Dat groeit wel weer aan maar het ziet er niet uit. Verder zie ik weinig opvallende dingen in het gebied en ik loop vanwege de wind kriskras door het gebied om een beetje uit de wind te blijven. Dat lukt redelijk en het gaat niet slecht. Als ik wind mee heb en de zon laat zich zien, heb ik het natuurlijk weer veel te heet. Lastig is dat toch.

Als ik een tweede keer langs het watertje richting het Leefgoed loop, zie ik ineens een moedereend met pulletjes. Daar stop ik even voor en ik maak een kiekje met de telefoon. Wat ben ik blij dat ik toch mijn telefoon heb meegenomen zodat ik in ieder geval een foto kan maken!

klik voor groot



Als ik even later weer dezelfde weg terugloop, zie ik ze weer en attendeer ik een wandelaar op de eendjes. Ook hij kijkt verrast en blijft staan kijken naar het jonge blije spul. Dat was dus echt een kadootje tijdens de run vandaag. Zo lenteachtig en zo schattig die bolletjes.

Blijer dan aan het begin van de run loop ik nog een paar kilometers en daarna loop ik weer richting het startpunt. Helaas zie ik ineens dat ze ook bij de ijsvogel broedplaats alles hebben gesnoeid. Wat is dat toch een achterlijk beleid! Enkele jaren geleden hebben we nog in de avond uren weer lange overhangende takken in de oever gestoken zodat ze konden broeden. Moeten we dat nu weer doen?

Verbaasd loop ik verder en rond ik de ronde af. Ik vind het wel genoeg zo en na een kleine 16 km sta ik weer bij de deur. Nu wandelen met woef. Morgen weer een dag.

gegevens:

* 15,5 km
* 10 graden



maart 368 km - 2016 totaal 1.146 km

gepost door Max op 06:47 PM


Zondag, 27 Maart 2016

27.03.2016 - loetbos - 14 km

Vandaag is het eerste paasdag en is het eigenlijk heel goed weer tot onze verrassing. Dat was niet voorspeld maar dit komt voor ons wel goed uit! Hoewel ik nog niet echt 'hier' ben en alles op orde heb, gaan we toch op pad voor een rondje. Geen idee hoe lang we gaan lopen maar we gaan op pad en kiezen voor het Loetbos in de Krimpenerwaard waar we afgelopen jaar met veel plezier in de kano hebben gevaren. Als we wegrijden gaat het ineens regenen maar zodra we in het gebied aankomen, schijnt de zon volop. Er staat wel een fors windje en dat doet ons besluiten om de route aan te passen en ergens anders te starten omdat het allemaal zo open is. Eerst maar weer even de doggyride klaarmaken. Wafje wacht geduldig in de auto....

Daarna gaan we op pad. Het is echt nog steeds lekker weer maar de wind is vrij koud. Eerst maar eens zien hoe dat allemaal loopt!

klik voor groot



We slingeren maar wat over alle paadjes zodat woef los kan lopen en wij een beetje uit de wind blijven. Dat lukt aardig want ik stijg zowat op van de hitte. Veel te warm gekleed dat is duidelijk en al snel is mijn aeroloftje uit.

klik voor groot



Het is hartstikke druk in het gebied en overal lopen groepjes mensen met of zonder honden. Ik vind er eigenlijk geen bal aan moet ik bekennen. Na 7 km besluiten we een stuk over het fietspad te lopen en doen woef in de doggyride. Die gaat er zonder problemen in en laat zich lekker rondrijden verder. Ik kan eindelijk lekker lopen en kom er weer een beetje in. Dat getrut en gedoe was niks.

We maken een keurige ronde en gaan aan het einde nog een heel klein stukje weer het loetbos in met woeffie los zodat ze nog even kan plassen. Na 14 km staan we weer bij de auto. Niet helemaal voldaan maar wel enorm blij met het weer. Lekker er even uit geweest! Dat we geluk hadden, blijkt wel als we thuis zijn en het gigantisch begint te regenen!

Op naar de volgende run dan maar weer.

gegevens:

* 14 km
* 11 graden



maart 353 km - 2016 totaal 1.130 km

gepost door Max op 09:17 PM


Zaterdag, 26 Maart 2016

26.03.2016 - blaricum - 9 km

Vandaag het eerste rondje in Nederland weer! Het is allemaal meteen een beetje vol met allerlei activiteiten en dingen die ik samen met S. ga doen maar het lukt toch om een kort rondje in Blaricum te lopen. Het is immers prachtig weer dus even buiten is ook wel fijn. Blaricum is bovendien een mooie omgeving en ook leuk voor woef. Ik denk het wel aardig te kennen daar in het gebied rond de Tafelberg maar dat blijkt dus niet zo te zijn. Eerst maar eens de doggyride klaarmaken. Die gaat voor de zekerheid mee omdat ik geen idee heb hoe fit woefje nou is.

Daarna gaan we op pad en nemen de route die we vroeger wel eens wandelden. Wandelend is alles alleen veel verder weg dan hardlopend dus al snel zijn we het gebied uit en moeten we wat improviseren met wat slingerwerk. Eigenlijk wil ik waf lekker los laten lopen en daarom kiezen we dus niet voor de heide. Ik moet enkele keren op de kaart kijken omdat ik geen idee heb waar ik eigenlijk ben. Zo komen we ineens bij een tennisbaan uit waar ik het bestaan niet van wist en waarvan ik nou nog niet weet waar het eigenlijk ligt.

Maar al slingerend en rommelend komen we toch wel ergens en uiteindelijk lopen we weer richting de parkeerplaats waar we vertrokken. Dan besluiten we nog even de heide over te gaan met woef aan de riem. Dat is ook lichter, want het wordt al aardig schemerig omdat we zo laat vertrokken. De heide ken ik toch zeker wel? Even doorsteken en dan linksaf richting de weg, dan kunnen we over het fietspad terug of eventueel nog even offroad aan de andere kant van de weg.

klik voor groot



Maar er klopt helemaal niets van mijn idee en vol verbazing komen we op een fietspad met grazende koeien. Inmiddels is het best donker en moet het lampje van de fiets er ook aan te pas komen. Wat een oen ben ik zeg. Ik heb het fietspad op de kaart aangezien als de weg die ik in mijn hoofd had. Gelukkig is het fietspad prima en schieten we lekker op en lopen zo rechtstreeks naar de parkeerplaats. Geen man overboord maar wel dom.

Na 9 km staan we weer bij de auto. Op naar de volgende run maar weer.

gegevens:

* 9 km
* 13 graden



maart 339 km - 2016 totaal 1.116 km

gepost door Max op 08:44 PM


Donderdag, 24 Maart 2016

24.03.2016 - seahouses countryroads - 6 km

Vandaag is mijn laatste rondje hier in Northumberland. Ik heb niet veel tijd en aangezien de auto al (deels) geladen is, wil ik ook niet parkeren bij Beadnell. Ik kies dus voor een heel kort rondje deels over de weg, over het weiland met de bunker en weer terug naar het huisje.

De koeien met hun kalfjes staan helaas een beetje ver weg op het terrein maar ik maak toch een kiekje vanuit de verte. Daarna gaan we snel op weg. Even rond het huisje, richting Shoreston, langs het mooie leegstaande huis (dat nu echt gaat vervallen helaas) en via het veld met de bunker weer terug.

Het is erg kort maar het is niet anders. In de middag zal blijken dat het maar goed was dat ik zo kort liep want ik was maar net op tijd met alles klaar. Met dit korte rondje komt een einde aan een mooie tijd. Ik liep ruim 1.100 km al in 2016 dus ik heb genoeg gezien hier! Op naar nog meer avonturen elders dan maar weer.

klik voor groot




gegevens:

* 6 km
* 10 graden



maart 329 km - 2016 totaal 1.107 km

gepost door Max op 12:54 PM


Woensdag, 23 Maart 2016

23.03.2016 - clennell (camprun) - 24 km

dag 1

Als ik de gordijnen opentrek, is het mooi weer. Het zonnetje schijnt en er is nauwelijks wind. Dat betekent dus dat ik nog even op avontuur kan met waf. Enkele opties komen in me op. Nu eerst lopen, dan naar de campsite bij holy island en daar morgen vroeg een stukje lopen? Of iets nieuws? Maar waar en hoe regel ik dat dan snel?

Ik ga achter de laptop zitten en kijk eens op de kaart. Ergens bij Rothbury dan? Ik neem een risico door van de kust af te gaan maar redelijk snel maak ik een programma. Ik zocht en vond een campsite bij Rothbury en maak twee relatief korte routes. Ik denk dat we best lang onderweg zijn, dus het hoeft niet lang allemaal. Op beide rondjes zal van alles te zien zijn onderweg. De campsite boek ik niet, ik rij naar het gebied, ga kijken of het iets is en beslis ter plekke.


Zo gezegd zo gedaan en ik maak de rugzak klaar met de laatste dingen. Veel zit er nog in van drie weken geleden toen ik bij Holy Island wilde blijven maar dat uiteindelijk niet deed. Redelijk snel heb ik alles voor elkaar en kunnen we op pad.

De reis duurt een uurtje en het weer is nog steeds mooi. Ik kan de campsite makkelijk vinden maar de ward aanvankelijk niet. Maar hij heeft blijkbaar mijn auto gehoord en na een poosje komt hij eraan. Ik vraag aan de goede man of er een tent plek is. Jazeker een tent plek was er en ook nog beschikbaar. Hij wijst naar een veld dat totaal leeg is. Dat is boffen!

klik voor groot



Ik betaal 10,50 pond en krijg een papiertje met de code voor de douche en plee en ga naar het veld. Ik bestudeer het veld en kijk naar de zon. Deze keer zal ik daar goed rekening mee houden voor het geval het morgen vroeg ook nog mooi weer is. Voor het eerst zet ik de parula op maar dat gaat heel makkelijk en in no time staat de tent op zijn plek. Omdat ik vroeg ben en het zonnetje zo heerlijk schijnt, ga ik eerst wat warme chocomel drinken bij de tent. Ik lig dus gewoon op 22 maart in de zon half in mijn tentje!

klik voor groot




Rond 13.30 gaat het betrekken. Dat is nou jammer en ik besluit op weg te gaan voor het eerste rondje.

klik voor groot



Harbottle is de bestemming voor deze eerste ronde, want daar zijn nog ruïnes van een castle. Ik loop langs het riviertje terug naar de weg en sla linksaf. Daarna zie ik het kerkje al van Alwinton. Ik moet er toch langs dus neem ik een kijkje.

klik voor groot




Daarna weer richting de rivier. Rechts van me een aardige brug met een uitzichtspunt.

klik voor groot



Even later zie ik een gerestaureerde lime kiln. Ook daar maak ik natuurlijk een kiekje van.

klik voor groot



De weg klimt aardig maar is verder een echt pad. Meer een weg en later zie ik waarom. Er staan enkele huizen aan het einde van de weg. Mooie plek maar wel erg stil. Daarna loop ik een stukje door en zie ik rechts van me ineens al de ruïnes van harbottle castle (1160). Dat wordt ook wel 'The sad castle' genoemd. Dat is ook een reisdoel maar ik moet daarvoor eerst om harbottle heen lopen. Het gaat allemaal prima. Jammer dat het heerlijke zonnetje weg is maar voor lopen is het wel fijner.

klik voor groot



Even nog een paadje langs het watertje en daarna steken we een riviertje weer over dat zo richting Harbottle zal leiden. Het was een beetje modderig maar ik doe net alsof ik het niet zie en ga ervan uit dat wafje wel weer 'schoon' loopt straks. Op onderstaand foto heeft ze leuke zwarte voetjes.

klik voor groot



Al snel lopen we harbottle in. Lief dorpje met mooie huizen en een kerkje.

klik voor groot




Als we het dorp weer uitlopen, zie ik de parkeerplaats voor het castle. Daar praat ik even met iemand die met een allesbrander koffie staat te maken. Daarna loop ik verder richting het castle, maar ik kijk eerst even op de steen met het kinderversje over het sad castle.

klik voor groot




Er staat niet veel meer overeind maar het is een mooie plek daar. Ik loop om het castle heen en bekijk alles maar geniet vooral van het uitzicht. Het kerkje van Harbottle is ook goed te zien vanaf de andere kant. Ik praat nog wat met een oudere man de foto's staat te maken en we hebben het erover dat je wel wat fantasie nodig hebt hier om er nog wat in te zien....

klik voor groot






Daarna gaan we weer verder met ons rondje. We slaan rechtsaf, lopen even over de weg en dan over een weiland. Als ik de houten poort wil sluiten, grijp ik in het prikkeldraad dat bovenop zit. Wat een idiote plek daarvoor. Voor de zekerheid maak ik het wondje schoon met een ontsmetting doekje uit mijn ehbo kitje.

klik voor groot



Aan de andere kant van het weiland is een muur met een rare opstap. Daar ga ik waf niet overheen gooien als het niet hoeft. Ik zie verderop weer beneden aan het weiland een hek en zo kan het ook kennelijk, dus lopen we maar weer naar beneden richting het hek. Schiet niet echt op zo..... Maar we komen bij de ingang van een parkeerplaats en kunnen op die manier ook weer op mijn pad komen.

klik voor groot



Daarna lopen we een stukje door het bos op weg naar drake stone. Geen idee wat ik moet verwachten. In ieder geval loopt de weg redelijk steil omhoog maar het uitzicht is geweldig.

Ineens lopen we Northumberland national park in. Er staat iets over een 'danger area' en rode vlaggen maar dat gebied is verder weg dan ik wil lopen volgens mij en we kunnen dus door. Het is een enorme klim maar wat mooi! Heel onverwacht maar echt prachtig. Van bovenaf kijk ik ineens op harbottle en het castle.

klik voor groot



Waf loopt blij door en heeft het leuk. Ik zie boven me enorme blokken. Dat zal drake stone dan zijn. We moeten nog even door. Waf slaat wat linksaf. Ik kijk op de kaart en denk dat ze gelijk heeft. Links aanhouden voor de stones.

klik voor groot



Na de klim staan we bovenop. 300 meter omhoog. Maar mooi is het! Zeker met woefje als referentie is te zien hoe enorm die dingen zijn.

klik voor groot




Het pad langs de rotsformatie is niet makkelijk te vinden maar we komen er wel.

klik voor groot



Daarna gaan we aan de andere kant weer naar beneden richting Harbottle lake. Het pad is niet makkelijk maar wel te doen en gelukkig niet heel nat. We moeten immers nog een dag!

klik voor groot



Na het meer rechtsaf richting bos. We lopen daarbij net voor de danger zone. Het bos is mooi en loopt lekker. Waf loopt een eind voor me uit.

klik voor groot



Uiteindelijk komen we het bos uit en op een heidegebied. Ook fraai. Ineens komt een grote groep schapen op me af. Die worden vast gedreven en dat klopt. Hoewel ik netjes blijf wachten kijkt de schreeuwende boer niet op of om. Hij schreeuwt alleen maar tegen de hond. Uiteindelijk zijn ze voorbij en kunnen wij weer verder.

klik voor groot




Ik zie het kerkje van Alwinton al liggen dus we schieten nu op. Ik besluit dat het ook genoeg is en doe het extra lusje niet meer. Waf moet eten en het is goed zo.

klik voor groot



Na 12 km staan we weer bij de tent. Ik geef woef eten en kleed me om. Daarna maak ik een warme chocolade melk. Lekker hoor. Ik besluit ook een soep te proberen. Mijn gasstelletje doet het prima en in no time heb ik tweemaal water gekookt met mijn kleine esbit pannetje.

klik voor groot




Het is toch wel apart weer om zo na de run lekker bij de tent te zitten met woef Ik heb me omgekleed in de tent na de run en ben al lekker warm. Ik heb een goede keuze gemaakt qua kleding geloof ik. Waf is ook warm alleen haar kopje lijkt wat koud. Ik leg mijn aeroloft jack maar gewoon lekker over haar heen en dat vindt ze prima geloof ik.

klik voor groot




Even na 6 uur ga ik bij de naastgelegen pub kijken. Lekker warm daar en rustig. Waf is welkom wist ik al van de camping baas en dat klopt. Ze is zelfs zeer welkom en wordt verwend met kluifjes en aaitjes. Ik neem wat lekkers en zelfs een toetje.

klik voor groot




Ik vind het wel wat zo. Lekker warm, lekker eten en ondertussen mail ik met S. omdat er WiFi is hier. Bij de tent is helemaal geen verbinding dus dat wordt heel stil. Zo gaat de avond snel voorbij ineens. Ik krijg nog een rondje hotel en ben bijna geneigd een kamer te boeken. Maar wafje mag aanvankelijk niet het hotel in, dus die beslissing wordt genomen. Is ook goed want ik ben hier voor de tent! Overigens wilden ze wel een uitzondering maken maar dat deed ik dus niet.

Ik neem afscheid van de hoteleigenaar en zijn vrouw en ga me klaarmaken voor de nacht. Buiten is het totaal niet koud en er staat geen wind. Best lekker en het is heerlijk stil zo in het voorseizoen. Er is hier natuurlijk nog geen hond en ook in het hotel was het zo doordeweeks heel stil. Ik maak me daarna ook klaar en kruip de tent in. Ik vind die tent zo deze eerste keer wel fijn. Makkelijk erin en eruit, grote voortent(en) en twee openingen. Ook de hoogte is ideaal want je kunt gewoon zitten.

Op naar de nieuwe dag dan maar. Zo fijn dat het toch gelukt is om op pad te gaan! Eerst even slapen en morgen weer op pad.....

gegevens:

* 12 km
* 11 graden



maart 311 km - 2016 totaal 1.088 km

dag 2

Vannacht ben ik natuurlijk wel enkele keren wakker geweest en door alle thee van gisteren, moest ik ook naar het toilet. Maar even de benen strekken en door een rustige nacht lopen, is ook niet erg. Het was overigens totaal niet koud en (belangrijker) ook niet vochtig. Ik vond het prachtig om de uilen te horen in het donker en de andere roofvogels met hun schelle roep. Vanmorgen begonnen de fazanten al heel vroeg herrie te maken en er scharrelden enkele fazanten rond de tent die met hun kenmerkende klokkende geluiden lekker aan het fourageren waren. Maar zo dommelend is het wel heel fijn wakker worden. Ik heb het overigens geen moment koud gehad en had in de slaapzak alleen mijn dunne Lafuma shirt (lange mouwen) aan. Natuurlijk word je wel totaal verkreukeld wakker......Woef niet, die slaapt heerlijk nog wat door in haar warme Noblecamper en gele tankie.

klik voor groot




Ik geef woef te eten en loop dan naar het toiletgebouw om me een beetje op te frissen. Ik zou vanaf 8.30 in de pub kunnen ontbijten maar eigenlijk vind ik dat veel te laat. Ik besluit dus straks zelf mijn warme ontbijtje te maken. Eerst ga ik woef uitlaten en als we teruglopen naar de tent, zie ik een rode eekhoorn. Mooi beestje en ik vind het leuk dat ik er inderdaad eentje gezien heb nu, want dat had ik al gelezen in de reviews van anderen. Daarna loop ik terug naar de tent voor mijn ontbijtje. Al snel pruttelt het gasstelletje weer met mijn water en kan ik al bijna eten.

klik voor groot





Ik vind dat echt wel wat hebben zo lekker buiten. Het weer is goed. Er is totaal geen zon en dat is echt jammer, maar het is niet vochtig (de tent is ook helemaal droog) en er is nauwelijks wind. Zo lekker zitten met de tent open, luisteren naar de vogels en een beetje om je heen kijken is toch wel bijzonder. Omdat er verder niemand is, lijkt het een beetje op wild kamperen natuurlijk en dat is juist wat ik leuk vind. Ik zou het vreselijk vinden als er voor mijn neus ook nog andere tenten zouden staan, kinderen zouden rondrennen of honden zouden blaffen. Dit is ideaal!

Ik eet rustig mijn warme ontbijt op, drink een warme chocolademelk en ga daarna op mijn gemakje de spulletjes opruimen. Daarna gaan we op pad voor ons (korte) rondje. Ik heb al gezien dat er aardig wat klimwerk in zal zitten tot aan 400 mtr toe dus ik ben benieuwd. Ik heb eigenlijk maar 1 bouwsel te bekijken en de rest is vooral 'mooi' als het goed is. Verder heb ik natuurlijk geen flauw idee van de omgeving hier.

We gaan deze keer richting Biddlestone. Daar zou een mooi kerkje te zien zijn en wat andere dingen (die ik dus niet gevonden heb). We slaan eerst bij de campsite rechtsaf. Een stukje over de nieuwe Sandstone Way voor moutainbikers. Dat ziet er niet onaardig uit maar klimt al aardig. Achter me ligt de campsite tussen de bomen.

klik voor groot




Al snel lopen we richting Biddlestone en moet ik volgens mijn route linksaf richting en farm en daarna rechtsaf richting een dovecote. Dat pad is dus echt onvindbaar en ik haal mijn arm open aan allerlei rare struiken. Ook niks voor woefje.

klik voor groot




Dit was dus geen succes en met een beetje zoeken verderop kan ik alsnog een stuk van het pad vermijden. Weer door een weiland, en weer door een hek elders. Balen dat die paden totaal niet onderhouden worden en zo slecht aangegeven staan. Als ik even later via de weg weer langs het stukje kom waar ik eigenlijk vandaan had moeten komen, staat er ook wel degelijk een bordje. Ik was dus goed maar er was gewoon geen pad. Raar.

Maar niet getreurd. Ik moet nu eigenlijk het bos in, maar ik kan ook over de rustige weg gaan lopen. Ik twijfel even maar kies toch voor de route die ik getekend heb. Want ergens moet dat kerkje liggen ook al zie ik er niets van. Ik sla het bospad dus in en zie even later tot mijn verrassing inderdaad het kerkje. Wat een mooie plek hier zo midden in het bos! Dat is wel verrassend eigenlijk.

klik voor groot





Daarna gaan we op zoek naar een of andere stones die ik dus niet kan vinden. Niks aan te doen en ik vervolg mijn getekende pad weer... Hoewel? Pad?

klik voor groot



Maar uiteindelijk kom ik toch weer netjes bij de kerk uit en kies het pad daar richting het punt waar we al eerder waren. Weer mis! Ook hier nauwelijks een pad te vinden maar uiteindelijk sta ik weer op de weg bij de dovecote waar we rechtsaf slaan om de heuvels in te gaan. En me dunkt: er volgt een klimmetje naar 400 mtr. Het is prachtig, want ik zie nu Biddlestone uit de hoogte en ook het kerkje tussen de bomen. Op de foto is het allemaal niet echt te zien. Er staan ook nog cottages op redelijke hoogte met een prachtig uitzicht.

klik voor groot




Eigenlijk zou ik ergens bovenop een homestead moeten zien maar dat zie ik dus ook niet. Gelukkig is de route erg mooi want de dingen die ik had verwacht te gaan zien, die zie ik dus niet.

Bovenop de top van de heuvel slaan we weer linksaf. Hier is zowaar een mooi goed begaanbaar pad. Het is echt prachtig en heel onverwacht. Vrij ruig en echt tussen de heuvels.

klik voor groot



Ik blijf goed op de kaart kijken, want ik moet straks ergens naar rechts en met dit mooie pad dat ook nog een beetje naar beneden loopt, ben ik anders in no time te ver gelopen natuurlijk.
Maar bij de koeien die fotogeniek staan te grazen, moet ik afslaan dus ik mis deze keer mijn pad niet. Even verderop zie ik dat ik naar een boerderij in de diepte verderop moet.

klik voor groot



Er is echt geen hond hier. Het is stil en verlaten. Ik ben eigenlijk wel verrast door dit gebied en ik vermaak me onderweg met om me heen te kijken en lekker te lopen. Ik ben veel tijd kwijt geraakt in Biddlestone met zoeken naar de stones, het maken van de foto's en de rare paden die geen pad bleken te zijn. Dat is jammer, maar het doet me weinig want we hebben alle tijd. Hier kan ik wel lekker doorsukkelen dus dat komt allemaal goed.

Al snel zijn we een stuk lager en lopen we richting de farm die helemaal geen farm blijkt te zijn maar alleen maar een bouwval is. Ik vond het ook al zo verlaten van alles en iedereen! Dit zou nou een mooie plek zijn geweest voor een nachtje wild campen maar dat moet je dan wel van te voren weten!

klik voor groot



Na de farm slaan we linksaf richting de hills en een watertje. Ik ben benieuwd of het goed gaat komen, want ik heb ergens gezien dat er water loopt waar we overheen moeten. Ik vond het niet duidelijk op de kaart of er een brug was, want er was gewoon een pad overheen getekend. Ik hoop er dus maar het beste van.

Het begin van dit deel van de route is OK maar al snel moeten we door een veld zonder pad. Niet erg, maar het loopt dwars over de heuvel en is dus extreem schuin. Daar wandel ik, want ik heb wandelend al moeite genoeg.

Ineens zie ik twee schapen waarvan een met lammetjes. Een van de lammetjes is nog heel klein en heeft nog een bebloede navelstreng onder zijn buikje hangen en bloedvlekjes op zijn vachtje. Echt nog heel jong! Ik lijn woef even aan omdat de lammetjes nog zo ontzettend klein zijn. Een van de lammetjes blijft liggen en woefje ruikt er eens aan. Mmm lekker! Grapje natuurlijk want ze doet niets. De twee schapen en de lammetjes zijn ook niet onder de indruk van ons.

klik voor groot



Ik ben wel onder de indruk van het hekje waar ik eigenlijk overheen zou moeten want het is een stile met... prikkeldraad eroverheen! Daar krijg ik woef echt niet overheen en prikkeldraad is gewoon eng. Dat doen we dus niet en ik zoek naar een andere optie om weer op het pad te komen aan de andere kant van het hek. Dat vind ik verderop als ik naar beneden langs het hek blijf lopen. Gelukkig hier een gewoon hekje dat ik kan opendoen. Ook staan we nu bij het watertje zodat woefje even een slokje kan nemen daar. Mooi is het wel!

klik voor groot



Daarna moeten we helaas weer even omhoog klauteren om naar het pad achter het prikkeldraad hekje te komen. Maar dan zijn we wel weer dichtbij de schattige lammetjes... Ik kan er geen genoeg van krijgen. Zo bijzonder hier in de rimboe die beestjes.

klik voor groot



Daarna kan ik een pad volgen langs het riviertje en ben ik benieuwd waar ik nou uiteindelijk zal uitkomen. Kan ijk straks het water oversteken?

Tot mijn verrassing kom ik uit op een echte farmroad met gravel. Dat komt goed uit, want dan kunnen we weer een beetje opschieten. Natuurlijk ligt er inderdaad een grote brug over het water dus er is helemaal geen probleem.

klik voor groot




Ik besluit dat ik de extra lus niet meer ga lopen. Ik vind het genoeg geweest door al het klimwerk en zoeken naar paden. Aan het einde van deze farmroad is het hotel en de campsite al dus dat is prima wat mij betreft en ook voor woef is het wel genoeg geweest.

We lopen nog het laatste stuk door en lopen daarna naar de auto die ik vanmorgen bij het hotel heb gezet. Ik hoop op een lunch in de pub!

klik voor groot



Ik ga me nog even omnkleden, verzorg woef en ga dan met woefje naar de pub voor een lekkere warme lunch. Helaas is de 'missus' weg en wordt er dus geen lunch geserveerd. Het is echt duidelijk nog zeer laagseizoen. Ik krijg wel een lekkere pot thee van de eigenaar en woef krijgt weer haar kluifje. Maar het is niet warm in de pub zoals gisterenavond en ook erg ongezellig dus na het kopje thee rij ik gauw naar huis.

Zo komt er een einde aan een fijn mini avontuur met veel belevenissen en twee mooie routes. Ik ben erg blij dat het er nog (net) van gekomen is!

Vanmiddag dus inpakken voor mijn vertrek morgen!

gegevens:

* 12 km
* 11 graden



maart 323 km - 2016 totaal 1.101 km

gepost door Max op 04:19 PM


Maandag, 21 Maart 2016

21.03.2016 - seahouses countryroads - 13 km

Vandaag is het aardig weer. Het zonnetje schijnt een beetje en er staat geen wind. Ik ga dus op pad voor een ronde en ik kleed me om. Als ik klaar ben, komt wafje verheugd aandribbelen om mee te gaan. Dat ziet er goed uit maar vind ik dat wel OK voor haar.... Ik twijfel weer enorm... Met haar dan naar Beadnell? Ik laat me niet verleiden en ga in mijn eentje op pad. Daarna ga ik direct met haar naar de duinen waar we vanmorgen ook waren. Daar was ze ook vrolijk en blij dus die ene dag rust lijkt me prima. Ik twijfel verder als echte twijfelaar of ik hier over de weg zal lopen of naar Alnwick zal gaan voor een run. Eigenlijk ben ik best moe van zaterdag dus ik ga een lekker rustig rondje hier doen. Dat blijft mooi en ik weet ook precies hoe lang ik onderweg ben.

Omdat ik gisteren 1000-tjes liep (200), besluit ik vandaag 2.500-tjes te doen. Nou ja, dat plan komt gaandeweg want ik begin gewoon eerst met lopen en aangezien het wel goed voelt, loop ik door. Eerst naar 2.000 en daarna besluit ik dan maar tot 2.500 tjes (150). Bij de tweede lap loopt het zo lekker dat ik tot 3.000 doorloop. Dan ga ik wel 2.500-3.000-2.500-3.000 doen vandaag... Maar bij het derde rondje komt de zon ineens tevoorschijn en stijg ik zowat op van de hitte. Bij 1.000 meter klok ik af. Even mijn jackje uitdoen want dit voelt echt niet fijn...

Daarna kom ik weer goed op gang en loop weer de 2.500 en tot slot maak ik de ronde gewoon af zoals ik normaal ook doe.

Eigenlijk liep het helemaal niet op rolletjes. Ik kwam na dat gedoe met die zon geen moment meer echt lekker in mijn loopje. Dat zou je niet zeggen als je naar de getalletjes kijkt, want qua tempo en de gemiddelde HF van 128 (max 135) is het gewoon heel erg goed. Maar dat zegt dus ook niet alles.

In ieder geval ben ik bijna 5 minuten eerder weer bij wafje dan gisteren. Best veel als je dat zo bekijkt. Op naar de duinen nu!

gegevens:

* 13 km
* 11 graden



maart 299 km - 2016 totaal 1.076 km

gepost door Max op 02:49 PM


Zondag, 20 Maart 2016

20.03.2016 - seahouses countryroads - 13 km

Vandaag wil ik zeker naar buiten maar ik twijfel over waf. Gisteren waren we ook alweer onderweg en ik vind dat ze ook moet uitrusten. We hebben al fijn in de duinen gewandeld en zelfs een half uurtje in de zon gezeten daar. Nu twijfel ik dus... samen naar Beadnell? Ik doe het toch maar niet, ik ga zelf lopen, zorg dat de automaat voor haar opent en ga na de run weer lekker met haar naar de duinen. Zo doe ik het en al snel ben ik op weg.

Ik zal onderweg besluiten wat ik loop en hoe ver. Ik kijk tegenwoordig met verbazing naar allerlei berichten op twitter over lopen. Alsof het allemaal en halszaak is .... het moet vooral snel en hard. No matter what, we doen wat op papier staat ook al is de vorm er niet die dag. Spierpijn na training? Schijnt ook heel normaal te zijn. Toegegeven: ik heb ook met allerlei schema's getraind. In 2012 ook nog: elke keer moest er iets en voelde het nog hartstikke zwaar ook. Wat het me bracht? Drie mooie tijden op de HM, 5K en 10K. Maar geen idee wat ik daar gelopen zou hebben zonder die keiharde training. In 2015 liep ik - 3 jaar ouder - een zelfde HM tijd zonder dat enge schema en met hele rustige trainingen op lage hartslag zone. Dat was echt een teken dat ik op de goede weg zit en zat. Ook gisteren liep ik de 10K sneller dan vorig jaar op hetzelfde parcours. Maar dan nog? Niet elke dag is hetzelfde en dingen als temperatuur, wind en andere dingen waar we geen vat op hebben, spelen mee op zo'n dag. Dan moet het immers ineens gebeuren.

Ik heb lol in het lopen en merk dat ik ook nog 'vooruit' ga. Maar wat is progressie eigenlijk? Sneller? Makkelijker? Verder? Vaker? Dat maakt nogal wat uit. In mijn geval is het een combinatie. En dat voelt prettig. Ik ben graag buiten en bovendien is het lopen - helaas - ook een soort 'overlevingsmechanisme' om het bloed te laten stromen (letterlijk). Dat moet ik dus ook zo lang mogelijk nog kunnen doen.

Inmiddels heb ik - al mijmerend - alweer het eerste rondje gelopen en loop ik dus door voor een tweede rondje. Het gaat uitermate makkelijk en ik moet mezelf echt aan het einde linksaf sturen en niet op weg voor ronde 3. Nergens voor nodig en ik moet ook nog naar de duinen. Gemiddelde HF van 124 dus da's heel rustig......

Waf is blij om me te zien en ik kleed me om en ga op weg naar de duinen. Daar rent woef gelukkig blij rond en ruikt van alles. Dat beetje rust af en toe doet haar goed, dat is duidelijk.
Op naar de volgende run dan maar weer.

gegevens:

* 13 km
* 11 graden



maart 286 km - 2016 totaal 1.063 km

gepost door Max op 08:29 PM


Zaterdag, 19 Maart 2016

19.03.2016 - rothbury - 25 km

Vandaag ga ik weer een 10K race lopen, net zoals vorig jaar. Dat was toen een hele leuke dag met eerst de race en daarna de verkenningstocht over het estate samen met woef. Ik heb toen met alle foldertjes in de hand alles bekeken en gelezen onderweg. Voor vandaag had ik ook een rondje aan de andere kant van de weg uitgezet, waarbij ik ruines van een castle zou kunnen gaan zien. Maar ik kon natuurlijk ook gewoon weer over het estate lopen, aangezien ik daar nog lang niet alles gezien had. Eerst maar eens de race!

De wekker ging al vroeg en snel kleedde ik me om voor de run en maakte alles klaar voor vertrek. Ik had gisteren al van alles klaar gelegd. Zo nam ik een setje droge kleding mee voor het tweede deel van de dag, trail schoenen en wegschoenen, de spullen voor woef etc. Een hele volksverhuizing weer, maar alles ging op rolletjes. Toen ik in de auto zat, besloot ik toch nog snel een ander shirt uit de kast mee te nemen. Een dunner shirt voor het geval dat.... De run zou immers pas om 9.30 starten en je weet maar nooit!

De rit naar het gebied is prachtig en om klokslag 8 uur reden we het terrein op. Vorig jaar was ik er ook om 8 uur en dit jaar zouden veel meer mensen meedoen. Beter een beetje vroeg en geen stress. Ik wilde toch eerst nog even wandelen moet woef dus dat kwam goed uit. Ik haalde mijn startnummer op, ging naar het toilet waar nog geen rij te bekennen was en ging daarna op pad voor een wandeling met woefje.

klik voor groot





Omdat ik zo vroeg ben, kan ik mooi nog even naar het Pumphouse doorlopen met de pompen en Archimedes schroef. Dat maakt net een mooi rondje voordat ik terug ga naar de auto en me klaar ga maken. Het power house is open, dus ik kijk nog even binnen. Gek genoeg zijn de pompen leeg en loopt er geen water door de schroef buiten. Bezuiniging zeker.

klik voor groot



Ondertussen zie ik ook de aanrijroute en alle auto's die in de wacht staan om het terrein op te kunnen. Langzaam begint de race drukte te komen. Er staat een enorme file die het parkeerterrein nog op moet.... Ik vind dat dan zo'n overgang. Van het stille bos en de rustige vredige wandeling ineens de buzz van de race en alle drukte eromheen. Ik wandel terug naar de auto en ga even bij woefje zitten. We hebben nog even tijd.

klik voor groot



Daarna ga ik mijn buitenkleding uittrekken en eens bedenken of het goed is wat ik draag voor de race. Ik speld mijn nummer op, prop mijn autosleutel in het zakje van de tight en ben klaar. Hoewel. Dat shirt... Misschien een beetje warm voor een snelle run? Hoewel het natuurlijk maar 6 graden is, staat er weinig wind dus ik besluit toch om het shirt aan te trekken dat ik nog ben gaan halen voordat ik vertrok. Dat is een dun lange mouwen shirt en dat lijkt me toch beter. De start is toch een kilometer nog lopen, dus ik kan lekker opwarmen!

En dan is het zo ver. Ik sluit de auto af, laat woefje achter en ga richting start. Dat is ruim een kilometer de etsate drive opwandelen. Die kilometer lopen we straks dan eerst lekker naar beneden, daarna langs het visitor centre en zo verder over de estate drive. Helemaal verhard is de race maar wel met een vreemd hoogteprofiel. Eerste kilometer dus lekker afdalen, dan redelijk vlak, even een felle klim naar het 5 km punt en tussen 6 en 8 km 6% stijging over 2.000 mtr. Daarna naar beneden knallen naar de finish (als je nog benen hebt).

Ik wandel in stevig tempo naar boven en kijk ondertussen naar andere lopers. Dik dun, jong en oud, van alles zie ik voorbij komen. Lange broeken, hele korte broeken, mutsen, handschoenen en alles wat er maar mogelijk is. Ik weet inmiddels dat je je snel te warm kleed voor een race maar het blijft lastig want ijskoud starten is ook niet zinvol. Maar ik ben lekker warm door het wandelen met woef en de stevige warming up naar de start doet me ook goed. Mijn handen zijn warm en dat is fijn.

Op tijd ben ik bij de start en daar sta ik te wachten tussen 470 andere lopers. Volle bak dus want vorig jaar gingen er maar 300 mensen over de finish. De twijfel slaat weer toe. Wat doe ik hier eigenlijk? Ik ben al uren in de weer en heb nog geen meter serieus gelopen. In de tussentijd..... Het wordt 9.30 en de start is even uitgesteld. Ik weet niet wat er aan de hand is maar uiteindelijk klinkt dan toch het startsein. Ik mis aanvankelijk de startmat en druk te snel op de laptoets maar even later loop ik alsnog over de mat en start de tijd. En dan begint de afdaling. Lastig, want ik weet dat je je meteen te pletter kunt lopen als het te hard gaat.... Maar dit loopt wel erg makkelijk, en dat weet ik omdat ik nog op 2/4 aan het ademen ben. Voordat ik er erg in heb, zit de eerste kilometer er al weer op. Ik zie nog net hoe snel dat ging. Ik ga er maar van uit dat het goed gedoseerd is zo en loop rustig verder. Ik loop goed op tempo maar vind het lastig in te schatten hoe snel ik kan gaan zonder straks in de problemen te komen bij de klim. We lopen over het estate onder het poort van het house door. Deden we dat vorig jaar ook? Ik had het idee dat we er toen omheen liepen. Dit is leuk! Ik zie uberhaupt meer dan vorig jaar. Loop ik te langzaam dan? Ik doe echt mijn best om er een serieuze run van te maken en goed door te lopen. Misschien loopt het gewoon goed. Om me heen hoor ik veel gehijg. Ongelooflijk.... Ik zie nog steeds lopers in alle soorten en maten voorbij komen en ook haal ik lopers in.

De kilometers rollen langzaam onder mijn voeten door. Het ziet er niet slecht uit qua tijd en ik ben denk ik sneller dan vorig jaar. Maar dat zegt niks, want het tweede deel is het lastigste stukje. Dan komt daar ineens de klim bij het 5K punt. Dat valt niet mee, want ik merk dat ik - voor het eerst in eeuwen - vermoeide benen heb/krijg. Niet gek op de 19e loopdag inmiddels en met zoveel kilometers in de benen. Qua ademhaling en hartslag heb ik geen enkel probleem, maar ik voel mijn benen in de klim. Ik loop snel door tot het 5K punt zodat ik kan zien hoeveel tijd ik daarvoor nodig had. Daarna loopt het weer prima. Inmiddels zijn we bij Nelly Moss lake. Het water ziet er prachtig uit. De route is echt mooi en op deze manier is het wel leuk om een race te doen. Vanaf hier loopt de weg dus lekker omhoog maar eigenlijk valt het heel erg mee. Het lopen gaat prima. Dan ineens voel ik dat de stijging ophoudt en ik versnel mijn tempo. Dan komt ook het 8 km bordje in zicht en ik besluit ervoor te gaan. Ik weet dat het nog 2 km is, maar vanaf nu kan ik wel meer tempo gaan maken en de laatste kilometer ren ik echt hard. Veel makkelijker dan vorig jaar, en ik heb veel meer over. Ik kijk op mijn klokje en reken wat.

De route is net iets langer en ik klok af op een mooie eindtijd voor dit parcours. Ik ben 41 seconden sneller dan vorig jaar. Dat lijkt weinig maar ik ben ik tevreden. Ik ben sneller, maar ook ouder geworden. Ik heb veel gelopen zonder rustdagen de afgelopen weken en met veel kilometers in de benen. Tot mijn verrassing is er dit jaar zelfs een medaille. Toch ook weer leuk.

Ik ga gauw naar de auto en geef woef te eten. Daarna ga ik terug naar de toiletruimte om me om te kleden in droge kleding voor het tweede deel. Er komen nog steeds mensen binnen (ik laat er meer dan 200 achter me)! Ik zie bij de finish de dame met de Chariot kinderbuggy en ik praat even met haar en probeer de kar. Ik zal binnenkort toch met de doggyride op stap moeten denk ik en we hebben daarvoor de juiste jogger stroller kit nodig. Maar ik twijfelde over de lengte van de armsteun maar de Chariot lijkt net zo lang en dat gaat prima. Dat zal dus wel goed komen neem ik aan. Voorlopig zal ik met de doggyride gaan trainen, eerst zonder woef en als het goed gaat, ook met haar erin.

Als ik bij de auto terug kom, moet ik natuurlijk nog even wachten totdat het eten van woef gezakt is voordat we kunnen gaan lopen. Ik ga lekker bij haar achter zitten en samen kijken we een beetje naar de mensen die langs lopen. Maar ik had niet gerekend op de belangstelling voor woef en de aandacht die ze kreeg. 'What breed is that'? "Oh look how gorgeous'! Zo ging het een tijdje door. Ik ben maar mijn schoenen vast gaan wisselen en de spulletjes en beetje in zakken gaan doen, want woef werd toch wel geaaid daar achterin.

Uiteindelijk is er een uur verstreken sinds haar voedertijd en denk ik dat we wel op pad kunnen. Omdat ik best moe ben geworden, blijf ik op het estate en ga ik niet de moors in aan de overzijde. Hier op het estate kan ik net zo ver of kort lopen als ik wil en dat lijkt me geen gek plan.

Ik kies wel meteen een nieuwe route en ben verrast als ik van zo hoog ineens op het house neer kijk. Wat mooi!

klik voor groot



Het is even klimmen maar het uitzicht is de moeite waard. Daarna sla ik linksaf over een enorm modderig pad richting de lakes. Voordeel van modder is dat je niemand verder ziet.

klik voor groot



Ik heb gelukkig een kaart en er staan ook her en der bordjes dus ik zie dat we wel richting het lake lopen en dat blijkt ook te kloppen. Blijft mooi!

klik voor groot





Ik loop deze keer maar aan een zijde van het meer. Vorig jaar liep ik een rondje er helemaal omheen maar nu heb ik al een andere route gezien. Ik blijf nu aan de kant van het boathouse en loop daarna rechtdoor het bos weer in. Ik weet dat ik met een omweg ook bij een droogstaand meer kan komen waar een heel mooi rietgedekt boathouse is. Daar wil ik nog wel even heen!

We lopen door het bos en komen bij een uitzichtspunt. Jammer genoeg zijn de bomen zo hoog dat je weinig meer ziet. We lopen verder en ik laat deze keer de sheperd's hut links liggen. Dat is echt een ruine herinner me. Grappig dat ik vorig jaar wel alles echt bekeken heb.

Na wat zoeken, kom ik bij het andere boathouse uit. Maar tot mijn teleurstelling is de boot die erin ligt helemaal bedekt met plastic afdekmateriaal waardoor het geen mooie foto meer wordt. Ik vond dat vorig jaar echt mooi.

klik voor groot




Daarna lopen we toch een klein stukje over de weg hoewel woef dat niet fijn lijkt te vinden. Ik loop nu een klein stukje over de estate drive waar ik vanmorgen met de race ook liep en ook in dezelfde richting. Wat een vervelend omhoog lopend stukje weg zeg. Ik ben verrast dat ik hier vanmorgen zo snel tegenop liep. Nu wandel ik dit stukje even want ik ben moe geworden blijkbaar en woef loopt ook al te sloffen. Het is wel mooi langs het water en straks over het bruggetje. Ik herinner me nog goed dat ik hier vanmorgen ook liep en dit is het laatste stukje van de stijgende weg.

klik voor groot

<


Dan wordt het tijd om weer eens terug te gaan. Er zal dan 25 km op de teller staan en dat lijkt me toch echt wel genoeg voor vandaag.

Het pad ligt er verder prima bij en het is heerlijk weer. Wel bewolkt maar geen wind en prima temperatuur.

klik voor groot




Daarna neem ik een een of ander raar rotspad naar beneden en kom weer op een mooi punt waar ik uitzicht heb op het House.

klik voor groot



Nu zit het er bijna op. We lopen weer over de binnenplaats van het House en dan richting de parkeerplaats. Ik geniet nog even van het geluid van klaterend water dat naar beneden stroomt.

klik voor groot



Na 25,5 km staan we bij de auto. Het is nog niet erg laat dus we zijn straks op een mooie tijd thuis en vanavond kan ik nog even lekker zwemmen. Het was een mooi rondje maar ik ben blij dat we niet naar de moors zijn gegaan. Hoewel de afstand nu toch gelijk was, kon ik mooi elke keer besluiten of ik nog wel verder wilde. Dat kan niet als je eenmaal met een rondje begint ergens in de rimboe.

Prima dag, tevreden over de race en een medaille rijker.
Op naar een volgend avontuur maar weer.

gegevens:

* 25,5 km
* 9 graden



maart 272 km - 2016 totaal 1.050 km

gepost door Max op 05:45 PM


Vrijdag, 18 Maart 2016

18.03.2016 - seahouses countryroads - 13 km

Gisteren en eergisteren hebben we ontdekkings tochtjes gemaakt. Genoeg even voor woef en aangezien het geen optimaal mooi licht weer is, besluit ik tot een wegrondje hier om het huisje. Morgen ga ik de 10K race lopen en wil ik daarna nog even met woefje op pad in dat gebied dus nu dan maar even rustig aan. Grappig dat de afstand dan totaal niet uitmaakt. Zo'n raar ontdekkingsrondje met hindernissen is veel zwaarder. Ik ga 1000-tjes op MAF lopen zoals ik van de week ook deed. Dat loopt heerlijk en geeft energie. Ik hou de HF strikt onder de 136 en tik dat alleen maar aan als ik heuveltje op moet lopen. Het gemiddelde tempo is wat lager dan de vorige keer eergisteren maar ik loop bewust ook echt rustig, let op mijn loophouding, cadans en ademhaling. Bovendien waait het nu een beetje en dat maakt ook uit qua hartslag. Ik loop op de Bondi omdat mijn wegschoenen morgen weer aan moeten en die Bondi is niet mijn favoriete schoentje.

Na het eerste rondje ben ik natuurlijk nog niet klaar en ik loop er nog eentje. Bij de cooldown loop ik langs het hek van de farm en zie niet alleen het zwarte kalfje vlakbij de rand van de weide maar ook het nieuwe net geboren zwarte kalfje. Het lijkt bijna nog nat! Ik blijf staan en buig me over het hek en babbel wat tegen de koeien. Het kalfje komt dichterbij en ik zie de lange wimpers. Wat ontzettend schattig. Mini blijft liggen bij moeder maar is ook vlakbij. Wat ontzettend leuk! Blij loop ik verder terug naar huis. Weer een leuke run gedaan. Het is nooit saai dit rondje!

Ik ben benieuwd hoe het morgen gaat. Ik doe natuurlijk nauwelijks tempotraining en het parcours is niet heel makkelijk met een 6% klim over 2 kilometer. Daar tegenover staat natuurlijk een heel stuk afdaling dus als je krachten kunt verdelen, kan je heel wat goedmaken op de dalingen! Ik zie het wel, niet echt belangrijk maar wel leuk om weer eens te doen.

Op naar de volgende run dus maar weer.

gegevens:

* 13 km
* 7 graden



maart 247 km - 2016 totaal 1.025 km

gepost door Max op 08:33 PM


Donderdag, 17 Maart 2016

17.03.2016 - low chibburn circular - 7,5 km

Eigenlijk wilde ik vandaag helemaal niet gaan lopen. Ik was van plan om vogels te gaan kijken in Newcastle, naar de Northumberlandia te gaan om te dronen en voer te halen in Cramlington. Maar toen ik op de kaart keek naar Cramlington, vroeg ik me af of daar misschien nog wat te zien zou zijn op een kort runnetje. En dat bleek zo te zijn! Ik veranderde dus mijn plan en zou een stukje gaan lopen, eventueel gaan dronen bij de Northumberlandia en daarna voer halen voor woef. Zo gezegd zo gedaan en al snel zat de route in de navigatie en konden we op pad. Voor de zekerheid nam ik de drone ook maar mee op de run want misschien was mijn doel ook wel aardig om te filmen.

Ik reed al snel Widdrington binnen en toen bleek dat ik niet verder kon rijden, besloot ik daar te parkeren en de route op te pakken. Ik had immers de route door dat plaatsje getekend dus dat was verder prima. Naast de auto lagen allemaal hele kleine lammetjes in het veld. Zo schattig! Ik zag ook het bordje met de route die ik wilde nemen dus dat leek allemaal heel makkelijk. Vol goede moed gingen we dus op weg naar ons loop doel ergens in het veld. We liepen eerst over een prima farm pad, maar ik had eigenlijk het idee dat dat niet de bedoeling was. Aan het begin stond namelijk op een hek dat je over het veld moest maar hoe en wat, dat liet zich raden. Vandaar dat we dus maar eerst over het farm pad liepen met enorme stro balen.

klik voor groot




Op een gegeven moment zag ik op de hekken inderdaad de route bordjes hangen dus ging ik ook maar het veld ergens in waar dat nog kon. Wat een modderige bende! Maar die modder was het probleem niet, maar ik stuitte direct op de eerste stile waar ik die arme woef overheen moest tillen (en aan de andere kant zo ongeveer er weer overheen wierp). En na die eerste kwamen er zeker nog tien..... Maar na korte tijd kwam het loopdoel in zicht!

klik voor groot



Dat loopdoel was de preceptory en het dower house van low chibburn. Een ruine uit twee verschillende periodes. He oudste uit 1313 en een in 1600 aangebouwd dower house. In 1540 werd het eerst verwoest en later werd het dower house er pas aangebouwd. Er is veel over te lezen en het was een belangrijk punt. Ooit werden in de chapel ook de zieken verzorgd die op weg waren naar Holy Island. In WOII werd een deel van de chapel een pillbox en daarvan is ook nog wat te zien (hersteld). Het Dower house is er later aangebouwd en was als het ware het hoofdverblijf van de Knights Hospitallers. Daar zie je nog een houtvuur en wat kamers die nog redelijk overeind staan. Als je bedenkt hoe oud dit allemaal is, en wat de functie was, is het echt bijzonder. En dat ligt daar dus totaal in het veld. Meer informatie is hier te vinden en op de site van keys to the past.

klik voor groot





Ik vond het wel leuk om er doorheen te lopen omdat ik deze keer al van te voren alles gelezen had. Maar grappig genoeg is dat dan weer anders als je daar gestaan hebt, en nog eens alles leest. Er was in ieder geval genoeg te zien.

klik voor groot





Naast wat foto's, maakte ik ook een drone opname en tegelijkertijd oefende ik wat met vliegen tussen de opstaande restanten door. Jammer genoeg zonder controller en bovendien stonden de settings ook niet goed. Maar het is wel leuk om te zien als aanvulling. Ik zette wat informatie over de verschillende onderdelen in de video.



Toen ik uitgekeken was, zijn we maar weer verder gegaan met ons korte rondje. Vanaf nu zouden we wel gewoon kunnen doorlopen dacht ik en dat klopte aardig. Eerst nog even omkijken....

klik voor groot




Niet veel later liepen we al richting duridge bay. Grappig genoeg loop je dan ineens door het nature reserve. Geen idee of honden daar wel mogen komen maar er was een normaal pad. Jaren geleden hebben we hier tijd doorgebracht in de vogelhut op zoek naar leuke vogeltjes....

klik voor groot



Daarna besluit ik een stukje over het strand te lopen. Zo hebben we vandaag echt alle soorten ondergrond gezien. Weiland met modder, zandstrand, weg en gravelpaden. Best een afwisselend rondje waarbij veel te zien en te beleven viel. Ik maak nog een foto van woef op het strand en van een bunker waarvan er nog ontzettend veel zijn te vinden in het gebied. Daarna sla ik rechtsaf richting Druridge en zal vanaf daar over de wg teruglopen naar Widdrington waar we gestart zijn.

klik voor groot




De weg is heel rustig omdat het verderop natuurlijk is afgesloten. Alleen wat auto's die naar Druridge bay willen rijden over de weg. Prima keuze dus om te starten in Widdrington omdat ik anders deze weg al gereden zou hebben. Nu is het nieuw en dat is leuk, want ik zie rechts ineens in het veld in de verte de chapel ruines liggen. Die had ik anders al vanuit de auto gezien! Links in het veld zie ik ineens drie whooper swans. Die heb ik nog nooit gezien en het is jammer dat ze net weg waggelen als ik een foto wil maken.

kik voor groot



Niet veel later lopen we al naar de kruising. Linksaf kan ik nar Trinity Church en rechtsaf kan ik naar de auto. Ik kijk naar woef. Ik vind het wel lang genoeg geweest voor haar en ik sla rechtsaf richting het dorpje en naar de auto. Genoeg is genoeg.

klik voor groot



Het was maar een klein rondje maar met alle stiles waar we overheen moesten, was het niet zo makkelijk voor haar. Ook was ik lekker aan het klooien daar in het veld met de opnames wat ook tijd kostte dus we zijn lang onderweg geweest aan het begin.

Ik ga nu eerst voer halen, want dat stond immers bovenaan het lijstje. Op naar de volgende run maar weer.

gegevens:

* 7,5 km
* 7 graden

klik voor groot



maart 234 km - 2016 totaal 1.012 km

gepost door Max op 10:09 PM


Woensdag, 16 Maart 2016

16.03.2016 - old bewick/blawearie - 8,5 km


Vanmorgen heb ik zelf al even een serieus rondje gedaan zonder woefje en vanmiddag gaan we op pad voor een kort ontdekkings rondje samen. Ik koos voor een gebied vlakbij de tower van eergisteren, een beetje verder zuidwaarts. Daar zijn nog dingen te bewonderen als het goed is, ook al heb ik mijn twijfels of ik de ring and cup marked stones wel kan vinden. Ik ben al eens eerder ergens anders gaan kijken, en toen stonden ze allemaal op een kaart aangegeven. Zo in het wild op een heuvel zou het wel eens lastig kunnen worden. Maar niet getreurd dan, het is vast mooi dus we gaan op pad. Ik neem voor de zekerheid mijn hoofdband, handschoenen en buff mee en voor woef haar cloudchaser. Het was vanmorgen heerlijk maar op een heuvel weet je maar nooit en het is een stuk verder landinwaarts.

Vol goede moed gaan we samen op weg. Ondertussen begint het nog te regenen ook dus dat is geen goed begin. Gelukkig heb ik voor woef alles bij de hand en het is maar een klein rondje dat we gaan doen.

Maar het klaart weer op (dat wil zeggen: het wordt droog) en uiteindelijk kom ik zonder problemen bij de bestemming waar ik een plekje zoek om te parkeren. Daarbij word ik geholpen door een oude man van een van de huisjes die me ergens heen wijst waar ik kan staan. De plek die ik zelf had uitgekozen, was geen goed idee volgens de man. Ik zet dus braaf mijn auto ergens anders, maak mijn spullen klaar en doe waf haar jack aan. Wat een prachtig uitzicht hier. Rechts van me ligt Bewick Hill die we dus straks gaan beklimmen, en links van me ligt een soort vallei achtig uitzicht. Heel weids. Wederom zo jammer dat het niet helder is, maar het is echt prachtig. Wat een verstilde plek hier en wat bijzonder weer.

klik voor groot



De man wijst me ook nog even in de goede richting maar zegt dat ik de stones waarschijnlijk niet kan vinden vanwege alle heide die eroverheen groeit. Geeft niet, we gaan gewoon op pad en dan zie ik het wel. Het begin is prima te vinden en het is een normaal (zij het heel modderig) pad. De gele bloemetjes beginnen al voorzichtig uit te lopen. Dit moet prachtig zijn wat later in het jaar, zeker als de heide ook nog eens gaat bloeien. Ik zie Bewick Hill al liggen en ik ben erg benieuwd. Ik vind het nu al leuk ook al heb ik nog niks gezien.

klik voor groot



Het pad klautert aardig omhoog maar het is allemaal makkelijk te vinden. Ik ben alleen wel erg benieuwd of ik nou ook echt die heuvel ga beklimmen omdat het pad een beetje zijwaarts loopt. Het uitzicht is overal echt prachtig en ik blijf vaak even staan kijken om te genieten. Heel onverwacht dit. Stom natuurlijk want ik wist dat het een heuvel zou zijn dus wat verwacht ik dan.... klimmen, open en uitzichten natuurlijk!

klik voor groot




Op een gegeven moment denk ik dat het pad ook wel omhoog loopt zodat ik bovenop de heuvel kan komen en daar ga ik even kijken. De heuvel ligt uitnodigend voor me. Let op het boompje dat een beetje aangeeft hoe hoog zoiets eigenlijk is. Op de foto altijd lastig in te schatten.

klik voor groot



Het pad houdt echter op, dus volg ik weer gewoon braaf de kaart. Ik zie wel waar ik uitkom, het kan me niet zoveel schelen met de kaart in mijn hand. Ik kom vast wel ergens uit en het is allemaal prachtig.

Ik loop op een gegeven moment door nat gras en ik voel mijn schoenen verder scheuren. Dat klopt dus ook gewoon.

klik voor groot



Ik loop verder en op hele stukken kan ik gewoon goed lopen. Dat is een meevaller want anders duurt het allemaal wel erg lang natuurlijk als het grootste deel hiken zou zijn. Af en toe kijk ik wel even op de kaart want ik wil niet verdwalen in dit nieuwe gebied. Hoger en hoger klimmen we en wat is het mooi! Dan zie ik ineens een optie voor een pad echt over de heuvel top. Dat staat niet op de kaart maar zal wel naar alle dingen toe moeten leiden die ik wil zien/zoeken. Er is hier eerder gelopen want er zijn echt gewoon paden kriskras over de top.

klik voor groot



Als ik wat verder loop, zie ik een pillbox uit WOII. Prachtige plek. Later zal ik lezen dat er aan de andere zijde nog eentje ligt maar die heb ik dus vreemd genoeg helemaal niet gezien. Dat vind ik nou zo ongelooflijk stom! Overigens zijn er in dit gebied een heel stel te bekijken die in een lijn staan richting Eglingham. Jammer genoeg staan ze niet aangegeven op de OS kaarten maar het is wel een aardig doel. Jammer genoeg trekt er nevel binnen maar dat is wel gaaf om te zien want omdat ik vrij hoog sta, zie ik echt flarden voorbij zweven. Voor de foto's is het natuurlijk niks.

klik voor groot





Vanaf daar loop ik verder en zie de restanten van het 5000 jaar oude fort. Maar alles is redelijk overwoekerd door de heide. Als je het niet weet, zie je eigenlijk niks en dat is jammer. Ik loop nog een stukje verder naar een cairn maar dat is ook niet echt bijzonder om te zien als je het verhaal er niet bij kent. Archeologisch is dit een belangrijke plek waar veel over geschreven is.

klik voor groot



Ik kijk op de kaart en zie dat ik rechtdoor kan lopen en weer op het pad kom dat ik had uitgetekend. Maar dat is niet de bedoeling, want ik zou een rondje om de hill heenlopen en heb alleen nu het uitstapje gemaakt helemaal over de top heen om alles te bekijken. Ik loop dus weer terug naar het pad waar we zijn afgeslagen. Ook nu zie ik dus de tweede bunker niet, waarschijnlijk omdat ik teveel aan de rand van de heuvel blijf om van het uitzicht te genieten. Ik had dus nog meer tijd moeten nemen op de top blijkbaar.

klik voor groot




Als we weer op het pad zijn, volg ik op de kaart weer het groene lijntje. Even raak ik die kwijt omdat ik het poortje door een hek bijna mis. Maar al snel lopen we ineens op de immense heide. Ik weet eigenlijk niet wat ik zie mede doordat het zo onverwacht is. Ik weet eigenlijk niet wat ik verwachtte. Maar niet dit. Zo weids en zo stil. Her en der de eerste vogels. Verder niets en niemand. Gelukkig even verderop toch wat leven in de brouwerij in de vorm van wat schapen. Ik moet ergens wel even goed kijken waar het pad nou loopt, want op de kaart is het een mooie dikke groene lijn, maar in het echt ziet het er wat anders uit. Maar het is prima te doen en woef kan het pad ook goed vinden en loopt dapper voor me uit.

klik voor groot



Een beetje nattig is het soms wel...

klik voor groot



Ik heb reuze veel plezier eigenlijk. Ik ben volgens mij langer onderweg dan voor mijn serieuze run van vanmorgen maar wat geeft het? Ik ben sterk genoeg om over rare paden te lopen en ik ben gewoon veel tijd kwijt met rondkijken en foto's maken. Maar tussendoor wordt er echt serieus gelopen en dat kan alleen maar door alle training. Ik weet alleen wel zeker dat het rondje geen kleine 5 km zal worden maar dat maakt niks uit natuurlijk. Dit is echt genieten pur sang en misschien juist wel prettig dat het zo kort is. Alle tijd dus om rond te kijken.

Dan zie ik ineens op de totaal lege vlakte een groepje bomen in de verte. Ik kijk op de kaart. Daar is Blawearie, een doel voor veel hikers. Geen idee wat het is want ik heb dat eerlijk gezegd niet opgezocht voordat ik vertrok aangezien mijn doel de ring & cup marked stones waren die ik dus ook nog helemaal niet gezien heb..... Wat bijzonder daar en ik zie dat ik mijn rondje ook tot daar getekend heb! Ben benieuwd waar de reis ons nu weer heen voert....

klik voor groot



Ik moet even door een modderbende vanwege wat schapen die alles hebben losgewoeld en dan zijn we er. Dit is zo merkwaardig. Er staan bomen en ik weet inmiddels dat het fruitbomen zijn. Helaas ook hier schade door de stormen. Maar een echte tuin, de ruine zelf en dan de stilte. Hoewel... ik hoor ineens allerlei vogels. Dat is vreemd, want op een kale heide komen maar enkele soorten. Ik zie een roodborstje. Ik blijf staan luisteren en adem de sfeer in. S. vroeg me wat die bouwval was toen ik een foto stuurde na de run. Die vraag begrijp ik goed als je alleen de bouwval ziet. Maar ik sta hier nu en ik ben er stil van. Hier hebben dus mensen een boerderij gerund in de middle of nowhere. Voor het laatst werd dit bewoond in WOII dus het staat er al even. Heel bijzonder en ik kijk nog even rond.

klik voor groot



Ik moet toch weer eens terug en ik kijk op de kaart. Ik ga nog steeds goed tot mijn verrassing en ik neem het pad dat me uiteindelijk weer bij de auto zal brengen. Op de kaart zie ik ergens nog 'cairn' staan dus wie weet is dat nog wat.

En omdat ik toevallig op de kaart kijk hoe de andere paden lopen, kijk ik op een bepaald moment naar rechts en zie ik de cairn. En wat voor een! De cairn van Blawearie die in 1980 door Stan Beckensall is opgegraven. Hij heeft er een heel stuk over geschreven en dat maakt dat ik toch wel anders naar al die stenen kijk tegenwoordig. Dat zijn toch belangrijke archeologische vondsten allemaal. In de verte zie ik Blawearie liggen. Je ziet dat het als een soort oase met bomen in de lege vlakte ligt. Zo jammer dat het zo nevelig is want het is echt fantastisch.

klik voor groot



Daarna maak ik tempo en loop ik verder terug naar de auto. Ik weet dat ik op de juiste route zit en alles loopt verder op rolletjes. Ik ben verrast dat de paden eigenlijk best aardig zijn en dat met een goede kaart je niet echt kunt verdwalen. Dat navigeren kost wel tijd dus het is zinvol om een niet al te lang route te maken. Hier is onderweg zijn echt belangrijker dan wat dan ook.

Woef sjouwt nog even blij met een stok, voor mij een teken dat ze helemaal OK is en niet moe is. Overigens zijn we wel langer onderweg geweest in tijd dan ik gepland had voor haar maar het lijkt vandaag allemaal OK. Ik heb het idee dat ze helemaal happy is in haar cloudchaser. Misschien ook doordat haar buik warm blijft ondanks het gespetter door de modder. Ik weet het niet maar ze vindt het duidelijk prettig.

klik voor groot



Voor het laatste stukje naar beneden naar de cottages pak ik even mijn poles van de rugzak. Dit wandel ik even naar beneden, dat is meteen een mooie cool down en ik heb geen zin om op mijn bek te gaan over die modder.

Het was een geweldige route en na 8.5 km staan we weer bij de auto. Niet helemaal de kleine 5 km die ik had uitgezet maar zeer de moeite waard.

Op naar het volgende avontuur dan maar weer. Ik zou dit plekje best met mooi weer nog eens willen zien overigens en inmiddels heb ik ook van alles zitten lezen. Vlakbij is een prachtig kerkje. Op de kaart alleen aangegeven met het kruisje..... Dat moet ik dus nog zien! Wie weet komt het er nog van.

klik voor groot



gegevens:

* 8,5 km
* 7 graden



maart 226 km - 2016 totaal 1.004 km

gepost door Max op 07:38 PM


16.03.2016 - seahouses countryroads (1) - 13 km

Vandaag ga ik eerst even alleen op pad voor een rondje. Waf kan lekker blijven slapen. Over de weg is toch niks aan voor haar en vanmiddag wil ik met haar naar Old Bewick (Bewick Hill) om het gebied te bekijken en te ontdekken. Dat is maar een kort rondje van 5 km en dat gaan we samen doen. Heb er nou al zin in hoewel het geen echt fraai weer is.

Als ik start, zie ik de zwarte moeder koe met haar piepkleine kalfje in de wei liggen. Ik heb nog steeds geen foto van het kleine ding!

Ik besluit rustig te lopen binnen MAF en 1000-tjes te lopen. Dat heb ik lang niet gedaan en lijkt me na de tempo training van gisteren een prima afwisseling. Ik ben benieuwd hoe dat voelt en welk tempo en hartslag daar dan uitrolt. Ik ga van start en het weer is heerlijk. Ik draag een shirt met mijn aeroloft en heb dus lekker vrije armen. Niks verder op mijn hoofd, de temperatuur is prima en wederom geen wind!

Het is bewolkt en een beetje nevelig maar als ik bij Elford loop, trekt het ineens open. Een mooie lucht, mooie kleuren en de zon die aarzelend op mijn lichaam straalt. Wat heerlijk. Yellowhammers overal op de heggen en omdat er geen wind is, hoor ik ook overal vogels. Op mijn wandelsegmenten kijk ik naar de opkomende bloemetjes overal. Het is grappig om te beseffen dat de zon schijnt ook al zijn er wolken. Dat wordt extra duidelijk als de lucht weer helemaal dicht trekt en er zelfs een licht miezertje start. Het doet me niets. Ik denk na over de zon die als een gek aan het schijnen is daar achter die wolken. Die schijnt dus altijd, alleen vergeten we dat wel eens.

Al mijmerend loop ik alweer bij de bocht waar Bamburgh Castle zo mooi te zien is en richting de Farne Islands. Daar komen langzamerhand de puffins alweer aan lees ik. Leuke vogels en ik hoop ze in mei te gaan zien.

Het eerste rondje zit erop en ik besluit er nog eentje achteraan te plakken want het loopt allemaal heerlijk. Ik geniet, het is lekker weer en ik heb de tijd. Ook nu loopt het allemaal weer heel makkelijk en ontspannen. De hartslag blijft mooi laag en ik heb volgens mij een hoge cadans want ik adem makkelijk op 2/4. Met de stinson lite schoenen loopt het allemaal net wat makkelijker dan op de bondi.

Ik wil eigenlijk een derde rondje doen maar als ik op de klok kijk, besef ik dat woef moet eten ondanks dat ze al wat kreeg voordat ik vertrok (in het kader van wat meer vlees op haar botten). Niks aan te doen. Stiekem vind ik het jammer want er staat nu 995 op de teller en die 1000 had ik dus makkelijk even kunnen volmaken. Maar dat komt vanmiddag wel want ik heb zin in ons ontdekkings tochtje en dat zal net de 1000 volmaken. Dit rondje liep in ieder geval op rolletjes. Gemiddelde HF van 126 met heel af en toe even 136 aangetikt bij een klimmetje. Niet slecht dus.

Als ik langs de farm loop, zie ik ineens de zwarte moeder koe ergens in het veld staan en zie ik een zwart hoopje ergens anders in de wei liggen. Het kalfje is toch niet dood zeker?

Gelukkig zal ik bij onze tweede ronde het kalfje zien lopen dus het leeft nog! (onderstaande foto is uit de verte genomen op 17.03)



gegevens:

* 13 km
* 9 graden



maart 218 km - 2016 totaal 995 km

gepost door Max op 07:37 PM


Dinsdag, 15 Maart 2016

15.03.2016 - seahouses countryroads - 13 km

Vandaag ga ik in de ochtend weer alleen op stap. Het miezert heel licht en het is nevelig. Jammer wat ik had hele andere plannen voor vandaag maar dat komt dan een andere keer. Woef zou toch een rustdag hebben dus dat komt goed uit.

Ik ga vandaag weliswaar op tempo lopen, maar dan met RWR zodat ik geen hele hoge hartslag zal krijgen. Ik ben benieuwd waar me dat zal brengen vandaag. Ik heb aanvankelijk nog het plan om maar 1 rondje te lopen. Zo gezegd zo gedaan en ik loop gewoon zoals het lekker voelt. Wel goed op tempo, niet racen maar buiten MAF. Ik klok de ronde af op keurig tempo en ben heel verrast. Das aardig rap voor RWR en met een niet gekke hartslag van 136 gemiddeld en een max van 149. Dat max is natuurlijk ver buiten MAF maar het is dan ook een tempo ronde. Normaal loop ik een rustige temporonde langzamer maar met hogere hartslag.

Ik besluit nog een rondje te doen na vrijwel volledig herstel door wandelpauze en kies nu voor een andere ratio. Dat is rekenkundig dezelfde ratio als ronde 1 maar voelt anders. Ik vermoed dat ik op de rensegmentjes harder zal kunnen lopen maar dat de hartslag gemiddeld hoger zal zijn. Ik probeer wederom niet te 'racen' maar wel echt door te trekken. Dit rondje klok ik 10 sec/km sneller af. Ik vind dat wel bijzonder en het blijft leuk om te experimenteren.

Helaas blijft het verder vandaag de hele dag miezerig en donker. Ik maak er dus een rustig dagje van in het huisje en ga mijn haar wassen, lekker dvd kijken en mijn verslagen bijwerken. Op naar de volgende run.

gegevens:

* 13 km
* 10 graden



maart 205 km - 2016 totaal 982 km

gepost door Max op 11:43 AM


Maandag, 14 Maart 2016

14.03.2016 - hurlestone circular (2) - 6 km

Vanmorgen ben ik alleen op pad geweest voor mijn ronde en vanmiddag ga ik met woefje op stap voor een kort rondje naar Hurlestone Tower. Dat ontdekten we gisteren tijdens de vreemde lange run en daar wil ik vandaag wel wat betere foto's van maken en misschien ook een drone opname! Voor de grap kies ik het pad langs de rivier waar ik dus gisteren niet kon komen vanaf de boerderij kant. Maar het is toch te gek als er wel pijlen zouden staan en geen pad te vinden is? Het lijkt me nou juist een mooi kort rondje zo langs het riviertje en dan via de weg naar de tower en weer terug naar de auto. Kort en leuk voor woef, dat is waar ik wel zin in heb.

Ik maak alles klaar voor vertrek, doe mijn camera in de rugzak en neem de drone mee en de controller. Ik weet van gisteren al dat ik bij het stenen bruggetje wel kan parkeren dus dat komt goed uit. Zo gezegd zo gedaan en na korte tijd parkeer ik de auto inderdaad bij het bruggetje. Ik ben erg benieuwd of ik aan de andere kant van het pad nu uit kan vogelen hoe ik weer op de weg kan komen maar desnoods loop ik gewoon terug. Het is maar kort, het is mooi weer en de route is vast prachtig. En dat klopt ook. Ik loop in no time langs het water en in het weiland staan allemaal schapen met hun lammetjes. Wat een dag!

klik voor groot



Het is echt prachtig en zo in het zonnetje is het net lente. Lammetjes, stromend water en vogels. Volop genieten dus. Aan het einde van de route stuit ik inderdaad op het hekwerk waar ik gisteren ook stond aan de andere kant. Toen had ik geen idee natuurlijk waar het pad zou moeten zijn, maar nu zie ik dat ik ook gewoon aan de andere kant erlangs kan blijven lopen en door de grote gate van de andere farm op de weg kan komen. Daar heb je geen flauw idee van vanaf de andere kant en je staat daar ook niet, want je staat veel verder naar links voor het prikkeldraad te turen. Maar nu loop ik gewoon rechtdoor, ga door het hek en kijk nog eens om. Prachtig!

klik voor groot



Daarna lopen we weer op de weg richting de Tower zals we gisteren ook liepen. Dat is maar een klein stukje en ik zie vanuit de verte de tower al!

klik voor groot



Even later lopen we weer de akker op om alles nog eens met mooi weer te bekijken. Helaas staat de zon achter de tower en kan ik dus nog steeds niet de tower met de bergen op de achtergrond fotograferen. Beetje oenig: dat kan dus alleen in de ochtend.

We lopen eerst langs de standing stone en daarna naar de tower. Ik zie nu een groot hek dat open kan en dus kan ik woefje meenemen deze keer. Ik zie ook een watertje in de diepte liggen en verderop lopen schapen. Wat mooi allemaal. Grappig genoeg komen de schapen steeds dichterbij.

klik voor groot



<


Als ik wat foto's sta te maken, staan de schapen ineens achter me. Woef kijkt ook verrast om. Die blik van woef...

klik voor groot




Ik maak vanaf de voorzijde nog een vertikaal panorama

klik voor groot



Meer informatie over de tower staat ook in dit artikel

klik voor groot



Op internet vond ik:

Several new folly towers were put up to commemorate the new Millennium in 2000. This tower, at Lilburn in Northumberland is again, not really a folly as it is designed as an observation point and a venue for conferences and meetings. (There are even, whisper it, kitchen units inside.)

Nevertheless it is very handsome and built in the style of a folly tower. It won a building industry Oscar from the Federation of Master builders when it was erected in 2000 for its owners Lilburn Estates (the owners) by builders David Appleby Builders from Rothbury in Northumberland .

Judges were impressed by the high quality of stonework around the arched windows and in the conference room.


Ik vind het maar een mooi ding zo helemaal vrij in het landschap. Iedereen rijdt er voorbij zonder het te zien als je op de weg bent. Dat is wel jammer. Je moet echt even door de akker ploeteren om er te komen maar het is zeer de moeite waard.

Daarna lopen we weer terug en lopen we langs de standing stone. Als ik omkijk, zie ik een mooi plaatje tegen de zon in van beide bouwsels in een lijn!

klik voor groot



Over de standing stone heb ik gevonden:

In 1870-72, John Marius Wilson's Imperial Gazetteer of England and Wales described Hurlstone like this:

HURLSTONE, a curious old pillar between Lilburne and Chillingham, in Northumberland; in a high field, 4 miles SE of Wooler. Tradition says that a subterranean passage of great length goes under it; and superstition says that the fairies have been heard singing, "Wind about, and turn again, And thrice round the Hurl Stane"


Het blijft een mooi plekje. Na de foto's hobbelen we weer terug naar de auto die dichtbij staat. Daarna gaan we weer terug voor een drone opname.

klik voor groot



Een dankbaar en erg fraai object om een video van te maken:



Na dit korte rondje rijden we weer naar huis. Een mooie dag met 19 km op de teller, mooie opnames en een leuke video. Op naar de volgende.

gegevens:

* 6 km
* 13 graden



maart 191 km - 2016 totaal 969 km

gepost door Max op 05:25 PM


14.03.2016 - seahouses countryroads (1) - 13 km

Gisteren hebben we fijn gelopen en nieuwe dingen ontdekt. Maar we waren wel lang onderweg door allerlei onverwachte dingen en dus besluit ik om woefje voor de ochtend run thuis te laten en zelf even snel op pad te gaan. Vanmiddag ga ik dan samen met haar terug naar de tower die we gisteren hebben gezien omdat het nu mooi helder weer is.

Ik ga dus in de ochtend meteen op pad en doe een MAF rondje. Nou zelfs onder MAF want ik wil de HF niet boven de 136 hebben en dat lukt prima. Ik loop dus echt heel rustig en probeer de twee rondjes ongeveer gelijk te lopen. Dat lukt nooit helemaal natuurlijk, alleen al vanwege het andere hoogteprofiel maar ik ben niet ontevreden. Het voelt allemaal heel gemakkelijk en op een mooie rustige hartslag. Op naar vanmiddag, ik heb er wel zin in en voor woef is een heel kort rondje helemaal prima na gisteren. Wordt vervolgd!

gegevens:

* 13 km
* 13 graden



maart 185 km - 2016 totaal 963 km

gepost door Max op 05:24 PM


Zondag, 13 Maart 2016

13.03.2016 - hepburn/lilburn - 22 km

Het is me wel bevallen die nieuwe avonturen dus vandaag ga ik weer naar een onbekend stukje. Gisteren was ik bij verrast met het forest rond Chillingham en op de terugweg liep ik langs Hepburn waar je kon parkeren en waar je ook een stukje door een bos zou kunnen. Bovendien had ik gezien dat er in het bos een oud fort te zien zou zijn (nou ja, rotsblokken dan) en even verderop nabij Lilburn nog een standing stone met een folly tower. Genoeg te zien en te beleven dus en in de ochtend tuur ik op de kaart en maak ik samen met S via de telefoon een aardige route van 13 km Eerst via het bos, daarna onderlangs over een rustige weg richting Lilburn, langs de toren en de standing stone en dan weer terug naar de parkeerplaats bij het bos. Eitje toch? De route staat al snel in mijn navigatie en niet veel later gaan waf en ik op pad. Het is geen heel helder weer, maar ik ben blij met de temperatuur. Er staat geen wind, het is droog en niet te warm voor woefje. De parkeerplaats is natuurlijk snel gevonden aangezien ik daar gisteren in mijn uppie langs rende op de terugweg naar de auto. Ik tuur even op het bord en maak ook een foto van het Bastle House aan de overkant van de weg. Ik ga straks wel verder kijken want ik kom er straks weer langs op de terugweg.

klik voor groot



Daarna gaan we gauw op weg richting het bos. Het is een mooi pad maar ik twijfel even of ik wel goed zit eigenlijk. Hoezo een mooi pad? Ik dacht dat ik ergens gelezen had dat ik meteen zou gaan klimmen. Ik kijk dus op de kaart en zie dat ik verkeerd zit. Dat begint goed zo aan het begin maar het is maar een klein stukje terug. Als ik het pad naar boven zie slingeren, loop ik terug naar de auto om mijn poles te pakken. Beter mee dan om verlegen als ik dat pad zo eens bekijk!

klik voor groot



Ik klauter omhoog en woef doet ook haar best en loopt voor me uit. Al snel komen we bij een stile waar ik overheen kan en zij gelukkig makkelijk onderdoor kan kruipen.

klik voor groot



De weg loopt akelig steil naar boven maar er zijn genoeg planten en boompjes waar je je aan vast kunt houden. Van rennen is hier geen sprake, ik klauter echt naar boven. Gelukkig is het niet erg open dus niet eng maar ik baal er wel van dat woef haar harnas niet aan heeft. Wist ik veel.... Ik zie vanaf een afstandje al de enorme rotsblokken van het oude fort. Op de foto zie je rechts op een van de blokken een figuurtje staan. Dat geeft wel aan hoe groot die dingen zijn. Maar ik ben er nog niet en we klauteren rustig door. Het lijkt een beetje op Simonside maar het is een langere en steilere klim.

klik voor groot



Dan ben ik ineens uit het bos en is het open achter me terwijl we door moeten klauteren. Dat is best een beetje eng maar ik doe mijn best. Het is geen gevaarlijk pad, maar het voelt vreemd omdat het zo steil omhoog gaat. Maar het uitzicht is geweldig. Op sommige punten zie ik in de diepte het Bastle house waar ik aan het begin een foto van maakte. Dat geeft een beetje aan hoe hoog we al zijn.

klik voor groot





Ik maak natuurlijk veel te veel foto's die voor iemand die er niet geweest is vast allemaal op elkaar lijken maar het is zo ontzettend mooi. Jammer dat het geen heldere dag is maar ik kan toch al vrij veel zien en een stuk beter dan de camera dat kan zien. Wat een verrassing weer op deze run!

klik voor groot




Uiteindelijk staan we dan op het hoogste punt en kijk ik nog eens om me heen. Wat bijzonder toch. Dit soort dingen vind ik nou leuk en hier krijg ik wel energie van. Totaal onbekend gebied en wat fijn dat ik het ontdekt heb. Ik tuur op de kaart. Ik zit nog op het groene stippellijntje van de kaart en ook op de route die ik heb uitgetekend. Ik kijk om me heen waar het pad nou eigenlijk verder loopt. Niet te zien maar met behulp van de kaart kom ik weer op het pad en ondanks dat het nattig is, komen we goed vooruit zij het langzamer dan gepland. Maar ik geniet ervan en omdat waf er ook bij is, hebben we alle tijd.

klik voor groot




Het uitzicht is echt prachtig rechts van me en voorlopig zit ik nog goed op de route.

klik voor groot



Toch is het pad niet overal even duidelijk maar als je goed kijkt, kom je wel goed uit. Het feit dat woef voor me uitloopt, helpt ook mee want vreemd genoeg kiest zij meestal wel voor een bestaand pad en gaat ze ook de ergste rommel vaak uit de weg. Het 'pad' loopt nu langs andere rotsen links van me. Ook nog ene restant van het fort waarvan ze denken dat het 4000 jaar oud is.

klik voor groot




Ineens stuiten we op een hek met een opening waar we normaal doorheen kunnen. We hobbelen door het heide pad maar ik twijfel en kijk op de kaart. Nope. Verkeerd. Ik ga weer terug naar het hekje en kijk nog eens goed. Zijn die zwarte lijnen op de kaart nou hekken dan? Dan zou ik dus aan de andere kant van het hek moeten blijven lopen om straks buiten het bos te lopen en aan de zuidkant weer op de weg uit te komen straks. Ik kijk en kijk nog eens. Ik dwaal een beetje rond maar ik zie met de beste wil van de wereld geen pad. OK. Mijn getekende route wordt het dus niet. Geeft niet, ware het niet dat op de kaart het pad dat ik wel kan volgen straks dood loopt. En dan? Vreemd maar ik besluit het pad toch te nemen. Ik vermoed dat ik met een beetje geluk straks gewoon op dat brede pad ga uitkomen dat me weer naar de auto zal leiden. Vanaf daar kan ik dan wel weer een route maken richting die tower en die standing stone die ik graag wil zien. Gewoon de ene voet voor de andere zetten en zien waar je uitkomt!

We lopen weer een stukje bos door en de bomen zijn enorm hoog. Mooi gezicht die smalle stammen die de diepte in gaan. Het enige probleem hier vormen de omgevallen bomen. Door de stormen van de afgelopen maand is er hier heel wat gesneuveld en ik moet mijn best doen om overal overheen te klimmen.

klik voor groot





Maar ik word al steeds beter in klauteren want ik heb al over heel wat stammen geklommen en over hekken. Dat deed ik vroeger nooit maar het lukt me aardig. Gelukkig kan woef overal onderdoor of overheen. Ik hoef haar nergens te helpen en ze wacht elke keer braaf totdat ik weer bij haar ben.

Uiteindelijk houdt het pad inderdaad op maar er loopt een 'gemaakt' (veel bewandeld stukje) pad richting het brede pad dat op de kaart wordt aangegeven met en dubbele stippellijn. Daar ga ik heen en al snel lopen we weer op dat brede pad waar we even vaart kunnen maken. Er is ook nog iets te zien onderweg en dat is leuk.

klik voor groot



Het pad is verder natuurlijk gemakkelijk te lopen ook al golft het vrolijk naar boven en naar beneden en na korte tijd staan we weer bij de auto. Dat was natuurlijk niet de bedoeling maar terwijl ik woef dan maar wat water geef, kijk ik op de kaart hoe ik zal lopen nu. Ik loop over de rustige weg via Hepburn farm terug richting Chillingham castle zoals ik gisteren ook gelopen ben. Vanaf de poort kan ik dan linksaf richting Lilburn en dan kom ik ook bij de Tower en de standing stone. Kind kan de was doen en we gaan op pad.

klik voor groot



Al snel zijn we inderdaad weer bij de statige oprijlaan van Chillingham castle, maar wij slaan linksaf. De weg is heel rustig en zit vol gaten dus een prima ren stukje omdat er eigenlijk geen verkeer is. Lekker breed stukje gras links en rechts dus prima voor woef. Even verderop komen we over een lief bruggetje met een mooi stromend water waar ook een pad langs zou moeten lopen.

klik voor groot



Vanaf daar is het maar een klein stukje naar de afslag waar ik ergens een akker in zou moeten kunnen om naar de standing stone en de tower te lopen. Waar zouden we zijn zonder google earth? Ik heb dit allemaal van te voren uitgezocht want die twee dingen liggen gewoon midden in een veld en vanaf de weg zie je er niets van. Het gaat om een standing stone en een folly tower die in elkaars verlengde staan. Ik ben vreselijk benieuwd maar ik denk al een glimp van de tower gezien te hebben voordat ik linksaf sloeg bij de kruising.

En al snel zie ik waar ik heen moet en kies ik een hek om de akker op te lopen naar de twee bezienswaardigheden. Wederom vreselijk jammer dat het geen helder weer is, want de met sneeuw bedekte cheviots op de achtergrond moeten fantastisch zijn als achtergrond met goed weer. Maar ik vind dit al erg leuk zo onderweg.

klik voor groot




De standing stone heeft helaas inmiddels een hekje ter bescherming om zich heen staan. Echt jammer maar ik begrijp het wel. De hoek is belangrijk en als een koe eens lekker zijn kont gaat staan schuren aan die stone dan klettert het ding misschien wel om. Dat is niet de bedoeling. Maar echt mooi is het niet zo! Ik loop gauw door naar de Tower. Dat ziet er fraai uit. Ik moet even over een hek klimmen en wafje wacht af totdat ik weer terug ben.

klik voor groot




Als ik even rond gekeken heb en wat foto's gemaakt heb, ga ik weer terug over het hek en samen met woeffie lopen we weer naar de weg. Ik maak nog een foto van de standing stone en woef rust ondertussen even uit en heeft een takje gevonden om mee te spelen.

klik voor groot



Ik moet wel even op de kaart kijken hoe ik nu ga lopen, maar ik besluit rechtsaf te gaan, de weg te vervolgen en dan verder zuidwaarts een pad te nemen dat me over het riviertje zal leiden en zo weer terug richting de parkeerplaats. Onderweg staat nog een kleine standing stone, helaas ook weer met een hekje.

klik voor groot



Even verderop een ford over snel stromend water van het riviertje met een prima optie voor voetgangers. Ik zou daar toch niet graag doorheen rijden met de auto maar het waterpeil staat nu niet zo hoog.

klik voor groot



Ik snap nu wel waarom de weg zo lekker rustig is. Genieten dus want zo loopt het voor woef ook fijn. Verderop waar ik linksaf sla, is een farm met schapen die bovenop elkaar staan. Geen idee waarom maar het ziet er mooi uit. Inmiddels schijnt het zonnetje ook een beetje en wordt het wat helderder. S. grapt via de mail dat ik dan maar even terug moet voor de tower.....Dat ga ik dus niet doen, want we moeten nog wel een stukje!

klik voor groot



Daarna loop ik lekker over de weg maar na een poosje bedenk ik dat het nooit zo ver kan zijn tot de afslag naar het onverharde pad dat me over het riviertje zal brengen met de footbridge. Althans, FB betekent toch zeker footbridge op de kaart? Ik kijk nog eens goed. Fout inderdaad, ik moet een stukje terug. Dat pad is snel gevonden en daar gaan we dus heen richting het riviertje.

klik voor groot



Al snel stuit ik op het riviertje. Maar waar is die footbridge nu? Ik weet inmiddels dat FB inderdaad foot bridge betekent in de legenda van de kaart. En na veel zoeken en door bosjes struinen heb ik de brug ook gevonden. Dat wil zeggen... de restanten van de brug. Ik kan er helemaal niet komen en wat er over het water heen gaat is zo rot als wat.

klik voor groot



Ik kijk nog eens goed naar het water en zoek het pad aan de overzijde. Het heeft geen zin om moeilijke dingen te doen als ik het pad aan de andere kant niet kan vinden. Maar achter het voetgangersbruggetje zie ik de optie om naar het pad verderop te komen dat naar een boerderij loopt. Vreemd.

Het water ziet er rustig uit. Daar kunnen we toch wel doorheen zeker?

klik voor groot



Aan de oever is het al vrij diep maar dat is op zich niet erg. Waf kan zwemmen en ik heb eventueel poles aan de rugzak zitten. Ik kijk nog eens goed. Ook al is het niet te zien op de foto, het stroomt toch wel. Ik besluit dat ik de gok ga wagen want het ziet er goed uit. Waf gaat meteen met me mee (fout!) en zodra ze de grond voelt verdwijnen en moet zwemmen, wordt ze bijna meegetrokken met de stroming. Ik grijp haar vast. Dat werkt dus niet. Handig zo'n harnas in de auto. Met mijn gewicht zal het toch geen probleem zijn? Ik doe de riem om zodat ik haar vast heb (niet ideaal met een hunter lijntje) en ik stap ook verder het water in. Al snel komt het tot de knie. Geen probleem maar ik ben er nog niet en ik ben niet stabiel in het water. Dit ga ik niet doen en we klimmen weer op de kant. Waf schudt zich eens uit en ik ben benieuwd hoe mijn schoenen en sokken het verder houden nu alles doorweekt is.

Ik mail ondertussen met S. die meekijkt wat ik doe en waar ik ben. We komen met een alternatieve route die ook mooi zal zijn. Stukje terug over de weg en dan dat pad langs het riviertje dat ui zal komen bij die mooie stenen brug. Vanaf daar dan (helaas) dezelfde weg terug naar het castle en via Hepburn weer naar de auto. Zo gezegd zo gedaan en al snel sta ik bij de farm waar ik af moet slaan voor het pad langs het riviertje.

klik voor groot



Ik hobbel over een akker en zie dat ik een beetje meer naar rechts moet straks om weer op het pad te komen. Nou niet dus want ik stuit op nieuwe hekken die tot de water rand reiken. Waar is het pad dan? Ik loop heen en weer en doe verwoede pogingen om weer op het pad te komen.

Niks en dus geef ik het op. Het wordt later en later en ik ben er nog lang niet. De 13 km zijn we al kilometers geleden gepasseerd..... Ik ga terug en zie toch echt het bordje staan dat het pad aangeeft. Wel op een rare plek zo achter de muur. Maar waar het dan vervolgens heen loopt is mij niet duidelijk. We gaan dus terug over de weg, lopen weer langs de akker met de tower en de stone, slaan rechtsaf richting chillingham castle en de stenen brug. Daar staat toch echt ook het bordje met het pad waar we uit hadden moeten komen. Ergerlijk dit.

klik voor groot



Ik schrijf wel 'ergerlijk' maar ik erger me deze keer geen moment op de route. Ik vind het wel een grap zulke rare dingen als een niet bestaand pad en een vermolmd bruggetje. Maar het is wel lastig met die paden want deze keer kan ik makkelijk terug, maar ik heb wel eens eerder zoiets gehad en toen kon ik niet zo makkelijk een andere route kiezen. Dat zijn echt vervelende dingen en je kunt dat dus niet vermijden blijkbaar.

Ik loop nu gewoon door zonder verder na te denken. Ik zie al dat we ruim de 20 km gaan overschrijden. Geen enkel probleem qua afstand maar we zijn door alles onderweg wel lang weg geweest nu....

Uiteindelijk loop ik - sneller dan verwacht - alweer langs Hepburn farm en ben ik er bijna. Maar dan zegt woefje dat ze geen zin meer heeft. Ik kijk naast me en zie dat ze niet happy kijkt. Ze vertraagt en ik hoor gekke geluiden. Heeft ze dorst? Wil ze water? Ze klemt haar kaken stijf op elkaar. 'Ik wil geen water ik wil kotsen'. En dan spuugt ze tweemaal alleen maar wat gal uit. Dat klote voer hier ook. Ze heeft dus een compleet lege maag en daar kan ze niet tegen. Gelukkig ben ik echt op een steenworp afstand van de auto. Daar krijgt ze meteen eten dat ze blij wegschrokt. Direct heeft ze een andere uitdrukking. 'Ik ben weer OK hoor'! Ja dat zie ik ook maar ik zal voortaan zorgen dat ik een zakje voer bij me heb voor dit soort avonturen. Ik neem het mezelf kwalijk maar in Nederland heeft ze dit nooit want het voer is beter. Ik moet ook echt mijn best doen hier om voldoende vlees op haar botten te houden hier. In juni 2015 kreeg ze zelfs gewoon rundvlees uit de sale als bijvoeding.....

Ik wil eigenlijk nog even een foto maken van het bastle house. Maar woef heeft geen zin en blijft gewoon midden op de weg staan. Makkelijk te lezen en ik breng haar terug naar de auto. Genoeg is ook wel genoeg en ik loop zelf dus nog even terug.

klik voor groot



Als ik bij de auto terug kom is woef weer helemaal blij met haar volle buikie. Op naar het volgende avontuur dan maar weer.

klik voor groot



gegevens:

* 22 km
* 11 graden



maart 172 km - 2016 totaal 950 km

gepost door Max op 07:44 PM


Zaterdag, 12 Maart 2016

12.03.2016 - chillingham - 13 km

Vandaag zit ik een beetje te kijken op de kaart waar ik zal gaan lopen. Eigenlijk vond ik dat rondje bij Preston afgelopen week wel leuk en nieuwe dingen ontdekken is altijd leuk. Woef gaat vandaag even niet mee want het wordt mooi weer en dan kunnen we een wat langer stukje lopen. Rustdagje tussendoor is dus wel goed. Ik maak een route van Chillingham naar Chatton over de weg en deels onverhard. Ik ga eerst dronen bij Chillingham en daarna op weg. Althans dat is het plan! Ik laat woef nog een keer uit en ga op pad. Ze staat zo zielig voor het raam te turen dat ik er echt moeite mee heb. Maar ik ben flink en doe net alsof ik haar niet zie en rij weg.

Ik parkeer de auto bij het kerkje in Chillingham. Het kasteel zou nog gesloten zijn en vanaf het kerkje zou ik via grote hoogte ook een blikje kunnen werpen op het kasteel als ik de kaart goed begrijp tenminste. Ik loop naar de achterkant van het kerkje en en maak een plaatje van het kerkje. De drone gaat hoger en hoger vanwege alle bomen en verdomd: daar is ineens het kasteel met de tuinen in beeld.

klik voor groot



de video:



Ik laat de drone maar eenmaal vliegen en maak me daarna klaar voor de run. Ik wil starten met het stukje waar ik niet zeker van ben qua toegankelijkheid en ga gauw op weg. Het is warm maar geen blauwe lucht. Ik trek meteen mijn jasje uit want er staat ook geen wind dus mijn dikke shirt is eigenlijk al te warm.

Ik maak nog even een foto van St Peters church en van het mansion house aan de overkant en ga op pad richting het castle.

klik voor groot



Ik zie ineens dat ik wel degelijk richting het castle kan lopen, dus dat doe ik eerst, zoals ik aanvankelijk ook getekend had.

klik voor groot



Als ik even de voorkant van het kasteel bekeken heb ga ik gauw verder. Ik neem een lusje door een bos met enorm veel sneeuwklokjes en loop daarna de fraaie poort alweer uit, richting de weg.

klik voor groot



Niet veel later loop ik langs het beeld dat ik vanuit de verte zag toen ik voor het kasteel stond. Ik maak een kiekje ervan en je kunt nog net een stukje van het castle zien in de verte.

klik voor groot



Even verderop zie ik weer iets leuks

klik voor groot



Maar dan begint het serieuzere loopje en ik loop weer langs de kerk waar mijn auto staat en ga richting het pad dat ik heb uitgezocht. Maar helaas.... dat blijkt helemaal geen pad te zijn waar ik mag komen en nadat ik aanvankelijk toch doorloop, vraag ik uiteindelijk aan een dame in een soort buggy waar ik eigenlijk wel mag komen en heen moet. Ze wijst me terug naar het begin van de route en zegt me het bospad te nemen dat wordt aangeduid met forest walk. Daarna zal ik op de weg komen die ik bedoelde. Ik betwijfel het, maar ik ga gewoon op pad. Ik kom altijd ergens weer uit en dan zie ik het wel.

klik voor groot



Meteen begint de route eigenlijk daarna te klimmen om vervolgens niet meer op te houden totdat ik op 305 mtr ben. Dat is helemaal niet hoog, maar ik vind het een forse klim en als je eigenlijk op weg bent voor een wegrondje, dan is dit niet helemaal de planning. Ik ben blij dat ik mijn satelliet bij me heb (en aan heb staan) en dat ik gewoon water bij me heb. Dit zou wel eens wat langer kunnen duren dan gepland...

Hoewel het allemaal niet meevalt, is het uitzicht - ondanks het weer - wel erg mooi hoewel dat totaal niet overkomt op de foto's. De heuvels rondom, de fraaie witte koeien (een bijzonder soort weet ik nu) en de met sneeuw bedekte toppen zijn allemaal prachtig. Het enige nadeel is eigenlijk dat de vergezichten steeds 'achter' me liggen. Ik moet dus stoppen en me omdraaien om even te genieten van het uitzicht.

klik voor groot



Maar ik doe mijn best en loop door hoewel ik bijna zeker weet, dat ik dus niet zal uitkomen op de weg richting Chatton. Dat maakt de route wel een beetje onzeker maar ik loop rustig door en zie wel waar ik ga uitkomen straks. Desnoods loop ik de hele route weer terug. Kan ik in ieder geval lekker afdalen!

klik voor groot



Maar dan ineens kom ik op een splitsing waar ik ook een routebord zie staan. Dat is boffen want samen met mijn eigen kaart, kan ik nu even een plan maken wat ik ga lopen. Ik kan inderdaad met een soort lusje teruglopen, maar ik kan ook rechtsaf en dan een lus zuidwaarts maken zodat ik een rondje loop. Ik tuur op mijn kaart en lees het hoogteprofiel. Ros castle settlement zal het hoogste punt zijn op ruim 300 mtr.... ik ben nu pas op 200 mtr dus dat betekent nog wel even een klimmetje. Ik besluit het toch te doen. Ik ga vast schelden maar achteraf is het altijd leuk. Geen idee hoe lang het allemaal is maar dat zie ik dan straks wel. Het lijkt allemaal niet echt ver.

klik voor groot



Het pad is redelijk goed begaanbaar op wat modder stukken na en het loopt allemaal wel aardig. Ik ben blij dat ik niet mijn wegschoenen heb aangedaan want dat was echt niet fijn geweest. Deze hybride schoentjes hebben tenminste een beetje grip op die rommel. Hoewel ik denk dat ik de goede richting op loop, ben ik erg blij dat ik uiteindelijk ineens een bordje zie staan met 'forest walk'.

klik voor groot



Ik loop door en dan ineens wijst de pijl ergens naar rechts voor een muur. Is dat echt een pad? Rare jongens die engelsen. Ik kom zelfs een wandelaar tegen en ik vraag waar hij gestart is. Hij mompelt iets over een parkeerplaats en als ik vraag of er iets te zien is van Ros castle zegt hij dat er alleen een bord met informatie staat. Ik loop weer door en baal een beetje van het rare pad dat nu volgt.

klik voor groot



Maar dan ineens ben ik uit het bos en loop ik op een pad met prachtig uitzicht. Wat jammer dat het niet helderder is voor de fotos. Ik kan toch vrij ver kijken. Maar de weg loopt nog altijd naar boven en ik ben benieuwd naar Ros Castle settlement. Volgens mij is dat bovenop dat hompje dat ik voor me zie liggen als ik zo eens op de kaart tuur.

klik voor groot



Maar het pad gaat niet naar het topje maar slingert er rechts omheen. Het is wel erg mooi maar waar is dat Ros castle nou? Inmiddels weet ik dat je er alleen via de andere kant kunt komen en dat het een soort platform is waarvandaan je 6 kastelen kunt zien liggen in de wijde omtrek (Bamburgh, Dunstanburgh, Warkworth, Alnwick, Chillingham & Lindisfarne). Dat heb ik dus nu uiteindelijk niet gezien want ineens gaat de weg steil naar beneden. Jakkie wat een eng pad, ik ben toch geen geit..... Maar ook dat gaat natuurlijk allemaal goed maar ik ben niet echt een held als het zo raar steil loopt en hier wandel ik dus ook gewoon even. Modder, rollende stenen en steil naar beneden.... nope not for me. Maar mooi is het wel.

klik voor groot





Dan zie ik weer een routekaart langs het pad en ik kijk erop. Squirel dinges, plantation nog iets en nog een andere plantation en dan ben ik weer bij het castle. Maar ik lijk ineens richting een weg te lopen dus dat is fout. Ik kijk nog eens op mijn eigen kaart en ga een stukje terug. Verdomd zeg er zit ineens een pijltje op een boom in plaats van de grote pijlen in de grond....

klik voor groot



Aanvankelijk neem ik die route maar ik besluit toch richting de weg te lopen. Ik wil nu eigenlijk wel even een stukje opschieten en het laatste stukje is vast ook mooi over die rustige weg. Ik loop dus richting het hek en loop de weg op. Daarna ben ik ineens bij de parkeerplaats die de goede man noemde. Hepburn woods heet het dus en daar kan ik ook nog lopen. Volgende keer misschien met woefje want daar mag ze wel in. Dit hele stuk bos was verboden voor honden dus dat komt goed uit.

Ik heb best een goede keuze gemaakt, want er is nog wat te zien ook onderweg! Old bastle house.

klik voor groot



Daarna gaat het vlug. Ik loop via Hepburn weer naar Chillingham. Als ik bij de drukke weg uitkom, neem ik even nog een detour via een onverhard stuk zodat ik de drukke weg kan vermijden en zo loop ik weer richting de statige oprijlaan van het castle. Nog een laatste keer langs het castle en dan sta ik weer bij de auto. Geen 10 km wegrondje maar 13 km lastige route maar wel bijzonder. Chatton helemaal niet gezien omdat ik zuidwaarts liep en niet noordwaarts vanaf het castle. Ook goed. Zie je wel? Achteraf is het altijd leuk.

Omdat dit langer duurde dan gepland, ga ik gauw naar huis zonder de drone nog een keer te laten vliegen. Wafje zit maar alleen en wil ook naar buiten. Op naar de volgende run dan maar weer.

Overigens reed ik op de terugweg het stuk dat ik had willen lopen.... niks an en echt saai. Dit was veel leuker en echt bijzonder. Ik had het alleen niet gezien/gevonden op de kaart!



gegevens:

* 13 km
* 13 graden



maart 150 km - 2016 totaal 928 km

gepost door Max op 06:28 PM


Vrijdag, 11 Maart 2016

11.03.2016 - seahouses - 15 km

Vandaag is het redelijk goed weer. Ik kom een beetje traag op gang omdat ik met S. zit te skypen en we hebben het over de drone en andere plannen. Langzaam knapt het weer verder op en wordt het helderder. Ik besluit een rondje over straat te gaan doen in de ochtend en vanmiddag met de drone naar Alnwick te gaan om het castle te filmen en te lopen daar. Maar al pratend met S besluit ik tot een rondje alleen over de weg en een rondje met woefje. Tijdens het tweede rondje neem ik dan de drone mee om uit te proberen of ik ermee kan lopen in de OMM pouch voorop. Dat past net en is beter dan op mijn rug waarbij ik de rugzak ook nog eens af moet doen onderweg. Zo gezegd zo gedaan en ik ga op weg voor mijn eerste ronde. Ik maak er een tempo run van zo zonder woef maar vergeet mijn rugzak af te doen en heb eigenlijk ook de verkeerde schoenen aan. Het lukt wel maar het voelt allemaal zwaar en moeilijk. Dat moet dus beter. Ben ik nu zwaar of voelde ik me zwaar.... that's the question. In ieder geval helpt de rugzak niet mee voor tempo en ik smelt ook van de warmte in mijn shirt en jackje.

Als ik thuis kom, kleed ik me gauw om in een ander shirt en kies meteen voor geel omdat dat wel op zal vallen met de drone. Daarna ben ik snel klaar voor vertrek.

Maar als ik op de weg ben, hobbelt de pouch met de drone alle kanten op en bovendien kruipt de rits steeds open omdat de drone naar voren valt. Dat moet dus anders. Ik maak meteen een eerste video op de weg naast de farm maar die mislukt via het vluchtplan omdat de farm er wel opstaat, maar ik niet. Al doende leert. Ik ben een kilometer bezig om de drone goed vast te krijgen maar uiteindelijk lukt het. Het grote elastiek van de rugzak klemt nu over de pouch en de onderste elastieken klemmen nog een keer alles vast. Ik voel er zo niets van en er hobbelt ook niks meer. Prima dus en even goed onthouden.

We lopen rustig door naar Elford en daar laat ik de drone weer op. Propellers erop, kalibreren, plan en gaan. Het kost wel tijd maar het gaat al sneller dan de vorige keer. En even later bij de skischans doe ik het nogmaals. Grappig genoeg lijken de foto's dus op elkaar omdat je alleen de weg ziet met een geel poppetje. Op de eerste foto loop ik richting Bamburgh castle (het is de weg van foto 5), op de rechter foto loop ik richting de Farne Islands. Wij kunnen dat met onze ogen wel prima zien.

klik voor groot



Het weer is nog steeds prima en het is aangenaam qua temperatuur en zonder jackje een stuk beter!
Ik maak nog een foto van Bamburgh castle in de verte onderweg. Het blijft mooi.

klik voor groot



Dit tweede rondje heeft lang geduurd omdat ik aanvankelijk even moest bekijken hoe deze drone mee kan, maar daarna liep het allemaal prima. Ik kan dus de volgende ronde gewoon de drone meenemen als het mooi weer is.

Helaas trekt de nevel weer landinwaarts als we terug zijn. Ik zal mijn energie dus sparen tot helderder weer en vanmiddag niet nogmaals gaan lopen.

gegevens:

* 14,5 km
* 11 graden



maart 137 km - 2016 totaal 915 km

gepost door Max op 04:57 PM


Donderdag, 10 Maart 2016

10.03.2016 - beadnell - 7 km

Vandaag start de dag heel grijs en somber. Ik ga ook een lekker middag dutje doen want ik mis niks aan het weer vandaag hier. Maar ruim na de middag klaart het ineens op. Een mooi gelegenheid om even snel met de drone bij Seahouses wat opnames te maken van het haventje. Weer eens wat anders!





Daarna twijfel ik even wat ik zal doen. Hier een stukje lopen vanaf Seahouses? Ik heb mijn renkleding aan dus ik kan overal heen. Maar ik besluit tot een heel kort rondje op Beadnell en dat loop ik snel even samen met woef. Langzaam komt de nevel het land binnen en dat ziet er mooi uit met het laatste zonlicht dat er toch nog even is. het voelt ook warm.

Woef is goed opgeknapt van de rustdag gisteren toen ik alleen op pad was, want ze is heerlijk aan het lopen en aan het snuffelen overal en ik zie haar hele stukken niet. Ik kom een andere loper tegen zonder hond maar op de terugweg kom ik hem weer tegen met hond. Nu heb ik geen hond want ze is heerlijk door de duinen aan het rennen. Ik kan haar zien dus ik wacht gewoon even totdat ze weer bij me is. Ik geniet daar erg van als ze het zo leuk heeft en zie dit liever dan dat ze achter me op mijn hielen of vlak voor me loopt. Laat haar maar lekker avonturieren!

Na een kleine 7 km staan we weer bij de auto. Prima middag zo met de drone en een kort loopje. Vanavond weer even lekker zwemmen en dan slapen en op naar een nieuwe dag.

gegevens:

* 7 km
* 12 graden



maart 123 km - 2016 totaal 900 km

gepost door Max op 10:54 PM


Woensdag, 09 Maart 2016

09.03.2016 - newham/preston - 12 km

Vandaag wil ik eigenlijk wel even op pad want ik ben rusteloos en ik verveel me. Ik kan hier niet lang achter de pc zitten, het is vandaag weer koud in het huisje en ik word gewoon ongedurig. Maar ik wil niet dat wafje ook weer loopt dus met veel moeite laat ik haar alleen achter en vertrek voor een wegrondje waar ik normaal dan niet met haar zou komen. Niet rond het huisje, maar ik rijd een heel klein stukje richting Newham. Vanaf daar maak ik een simpel rondje naar Preston waar een Tower staat. Misschien leuk om even te kijken. Zo gezegd zo gedaan en na 5 minuutjes rijden, parkeer ik de auto in de berm en vertrek voor mijn rondje. Ik heb de kaart mee want anders verdwaal ik vast. Newham is ongeveer 10 huizen groot schat ik. Lekker rustig. Je kunt er nog eitjes langs de weg kopen zie ik....

klik voor groot



Daarna loop ik door richting Chathill. Daar sta ik na 4.5 km voor de dichte spoorbomen. Maar dat is niet slecht, want nu zie ik het oude postkantoortje achter de slagbomen en dat is fraai. Het duurt lang voordat de trein komt en ik blijf in beweging door het perronetje even op te lopen. Wat een mooi perron en station. Echt iets uit een boekje. Geweldig, dat zou ik misschien wel zo gemist hebben.

klik voor groot



Als de bomen omhoog gaan kan ik weer verder. Ik loop nu richting Preston waar de tower ook te bezichtigen is. Daarvoor moet ik even een klein klimmetje op en dan loop ik al het terrein op. Jaren geleden was ik hier ook eens met S. en zagen we rode eekhoorns.

klik voor groot



Na preston ga ik gauw weer verder. Weer even klimmen en daarna loopt het weer netjes vlak. Ik weet al dat het laatste stuk lekker naar beneden zal lopen.

Vlak voor Ellingham zie ik een kerkje rechts van me. Ik zie pas later hoe ik daar eventueel moet komen maar aangezien ik nog een stukje moet lopen, besluit ik daar nu niet heen te gaan. Ik maak een kiekje uit de verte over het weiland.

klik voor groot



Daarna gaat het vlug. Via Ellingham loop ik weer terug naar Newham. Ik zie een piepklein kalfje van een Schotse Hooglander in het weiland en verderop een prachtige leeuw bij en ingang naar een een of ander estate.


klik voor groot



Eigenlijk dus heel veel te zien op dit simpele korte wegrondje. Erg leuk en ik heb dus geen spijt dat ik toch even in mijn uppie op pad gegaan ben!

Op naar de volgende run.

gegevens:

* 12 km
* 6 graden



maart 116 km - 2016 totaal 893 km

gepost door Max op 07:55 PM


Dinsdag, 08 Maart 2016

08.03.2016 - beadnell - 13 km

Vandaag wacht ik eerst even op de post en daarna ben ik even zoet met kijken wat de post gebracht heeft. Maar wafje moet op een gegeven moment echt uit en aangezien het droog is, gaan we samen op pad voor een rondje. Ik kies voor Beadnell. Niet over de weg, dichtbij en ook leuk voor waf en makkelijk een afstand te kiezen.

Eerst even het vertrouwde plaatje van waf op het strand bij de Lime Kilns. Vergis je niet, dat is nooit hetzelfde door het getijde dat altijd anders is en het licht.

klik voor groot



Daarna starten we de warming up door het caravanpark. Ik ben verrast dat het nog steeds niet open is maar dat zal over 2 weken wel zo zijn vermoed ik. Pasen valt dit jaar vroeg!

Al snel lopen we door de duinen en zijn we weer bij de bekende brug bij Long Nanny. Over niet al te lange tijd zullen daar de little terns weer gaan broeden.

klik voor groot



Daarna verder door de duinen naar High Newton. Wafje kent de weg en sjouwt met een stukje zeewier dat uit haar bek bungelt. Het ziet er een beetje vreemd uit.

Daarna verder richting Low Newton. De temperatuur is prima en ik loop alleen in mijn Falke primaloftje. Mijn hoofdband en handschoenen zijn al lang weer verdwenen in de rugzak.

klik voor groot



Bij Low Newton maak ik een foto van de zendmast waar ik steeds onder langs loop en daarna nog een foto van Low Newton uit de verte. Het blijft leuk om naar te kijken zo vanuit de verte en de hoger gelegen kliffen. Vorig jaar liep ik hier vaak met keiharde wind en ben ik wel eens een andere weg gelopen vanwege die harde wind. Behalve de forse echte stormen, is het qua wind eigenlijk heel rustig dit jaar.

klik voor groot



Ik loop weer het extra lusje bij de zendmast en daarna gaan we terug via High Newton door de duinen en komen weer bij de brug.
Gelukkig laat ze eindelijk bij de parkeerplaats het zeewiertje liggen en daarna rent ze door de duinen. Gelukkig... er is dus niks aan de hand want ik vond haar een beetje meesukkelen. Maar dat kwam dus door dat stomme wiertje.

Na 13 km staan we weer bij de auto. Ik ga gauw verder kijken naar wat de post gebracht heeft!

gegevens:

* 13 km
* 8 graden



maart 104 km - 2016 totaal 881 km

gepost door Max op 05:50 PM


Maandag, 07 Maart 2016

07.03.2016 - linhope spout - 9 km

Het is vandaag heel erg mooi weer en ook onverwacht mooi. Er staat weinig wind, ik wil vanwege woefje niet te ver lopen (zie liep al heel erg veel de afgelopen periode) en eigenlijk wil ik wat anders dan het wegrondje. Genoeg redenen om naar Ingram valley te rijden en mijn rondje bij Linhope spout te doen. Dat is kort maar wel zwaar vanwege de klimmetjes. Maar dat is voor woefje minder probleem dan voor mij. Ik pak mijn spullen en ga op weg. Lastig in te schatten hoe het weer daar zal zijn, want ik herinner me vorig jaar nog, toen ik ineens in de diepe sneeuw terecht kwam. Ik neem voor de zekerheid dus mijn windbroek mee en doe in een tasje een ander shirt en mijn aeroloft. Voor nu kies ik voor mijn Falke primaloft shirt en voor de zekerheid neem ik mijn windjackje mee.

Onderweg merk ik al dat we van het mooie zonnige weer naar wat bewolktere lucht toe rijden. Niet erg, het is tenslotte nog geen zomer en als er maar geen harde wind staat, is het allemaal prima daar.

De rit is al een feestje want het is erg mooi onderweg tussen de heuvels met alle vergezichten. Sommige heuvels zijn met een dun laagje sneeuw bedekt en dat is erg mooi. De zon laat zich af en toe zien en maakt alles net wat lichter.

Na 50 minuten komen we aan bij het einde van de weg. Verder gaat de weg niet en daar kan ik ook parkeren. Geen idee hoe ik dat eigenlijk heb ontdekt toen ik hier de eerste keer liep. Ik trek toch mijn windjackje aan, al is het maar voor de warming up en we gaan op pad met de waterval als eerste doel. Het eerste stukje loopt makkelijk en gaat over de weg en gaat zelfs naar beneden. Maar bij de warming up heb je daar niet zo veel aan natuurlijk.

klik voor groot



Daarna loop ik door een soort gehuchtje met een paar huizen en sla rechtsaf de rimboe in. Mijn satelliet ontvanger knippert vrolijk. De stenen op de helling zijn killing en het is verdomd steil hier. Maar het blijft mooi dus ik doe rustig aan. Ik ben hier om te kijken en niet om keihard te rennen. Dat lukt trouwens niet eens dus dat is makkelijk.

klik voor groot



Ik neem de route naar de spout maar ben verrast door het vele ijs dat tussen het gras verstopt zit. Het is helemaal niet zo koud maar blijkbaar zijn de nachten koud en zonder zon ontdooit er niks. Dat wordt dus straks oppassen bij de spout.....

Ik loop naar het bovenste punt van de waterval. Dat is in het echt heel indrukwekkend om dan naar beneden te kijken (60 mtr) maar op de foto zie je echt niks. Het geluid van het water is oorverdovend.

klik voor groot



Wafje mag niet naar de rand en zit geduldig te wachten. Ik vind het zelf ook eng daar en blijf een eind van de rand vandaan maar kan wel alles zien en horen. Ik probeer naar beneden te klauteren maar op die plek lukt me dat niet. Althans, ik doe het niet. Het was vast gelukt maar ik ga mijn poten niet breken en ik heb het al een paar keer gezien. Ik probeer het nog op 2 andere plaatsen maar net bij het laatste stukje besluit ik elke keer dat ik niet verder ga. Dan maar niet. Ik kijk nog even aan de andere kant van de waterval waar het water als rustig stroompje aankomt.

klik voor groot



Uit de verte maak ik een kiekje van de waterval die naar beneden klettert. Op de foto te zien als de witte stroom.

klik voor groot



We keren weer terug naar het pad en gaan op weg voor de rest van de run. Het eerste deel zal ploeteren zijn maar daarna zal ik over een weg heerlijk naar beneden kunnen hobbelen en kunnen genieten van het uitzicht zo tussen de heuveltoppen. De foto's zijn vreselijk, maar in het echt is het prachtig.

klik voor groot





Als ik eindelijk boven kom, staan er maar enkele schapen jammer genoeg. Ook hoor ik geen enkele grouse klokken. In 2013 ving woefje nog een grouse voor me maar dit jaar is er niks. Alleen fazanten vliegen links en rechts van me uit de struikjes maar die hoeft woefje niet.

Rustig hobbelen we weer naar beneden. Ik kijk een keer op de kaart naar de andere route die ik had uitgezet maar ik zie dat ik daar ergens 200 mtr moet stijgen. Lijkt me prima maar niet voor vandaag want daarvoor ben ik gewoon te laat vertrokken. Voor dat soort grappen moet je echt de tijd nemen en hebben om te voorkomen dat je ineens in het donker op een berg staat. Voor nu is het ook even genoeg.

klik voor groot




Deze keer krijg ik alle hekken open voor woef en dat valt me mee. De vorige keren heb ik haar vaak moeten dragen bij de wildroosters.

Als ik het water oversteek bij het bruggetje, stop ik even om van het stromende water te genieten. En wat een enorme verrassing. Ik zie een dipper (waterspreeuw) aan komen vliegen die landt op een rotsje in het water. Ik probeer mijn cameraatje te pakken maar door de beweging schrikt het vogeltje en vliegt vlak boven het water door naar de andere kant. Wat geweldig dat ik die gezien heb en ook nog eens zo dichtbij. Hij maakte gek genoeg geen geluid, want normaal (net als bij de ijsvogel) hoor je hem eerder dan dat je hem ziet. Maar zijn verenkleed, zijn witte vlek en zijn gedrag zo dichtbij kunnen bewonderen is het kadootje van de run.

klik voor groot



Ik loop even langs het water en sta nog eenmaal stil om te luisteren en te kijken maar ik zie verder niets meer helaas. Daarna begin ik met de beklimming naar de auto.

Na 9 km staan we weer bij de auto. Zo'n tochtje duurt dus bijna tweemaal zo lang als een wegrondje. Maar dat is niet erg. Me dunkt dat er genoeg getraind is met die beklimmingen!

Ik ben blij dat ik op pad ben gegaan voor dit rondje ook al was het veel te kort. Als ik thuis kom, schijnt de zon volop en is de lucht stralend blauw. Zal ik zelf nog een wegrondje doen? Ik geniet zo van het zonnetje hier als ik onderweg ben. Ik besluit het niet te doen. Genoeg is genoeg en met 91 km sluit ik de week af.

gegevens:

* 9 km
* 6 graden - geen wind



maart 91 km - 2016 totaal 868 km

gepost door Max op 05:30 PM


Zondag, 06 Maart 2016

06.03.2016 - belford - 17,5 km

Vandaag ga ik naar Belford voor mijn run. Ik durf Wooler niet aan vandaag omdat er 'heavy snow' bij de voorspellingen staat. Dat is misschien dan wel weer het andere uiterste. Belford blijft een mooie run dus daar ga ik heen. En vandaag ga ik vooral 'onderweg' zijn en niet als een malloot jakkeren zoals de vorige keer toen het ook nog eens heel modderig was. Zo gezegd zo gedaan. Parkeren is even een probleempje omdat het druk is maar ik vind toch een goed plekje. Op het pleintje bloeit de bloesemboom en dat is wel heel lente achtig. Het weer is op zich prima. Droog en goede temperatuur. Later wordt het zelfs helemaal onbewolkt en zonnig. Echt heerlijk. Maar zo ver is het nog niet, we gaan eerst maar eens op weg naar de start van de route. Dit is alweer de zesde keer dat we deze ronde doen deze reis en elke keer is er wel wat nieuws.

klik voor groot



Al snel zie ik lammetjes. Dat vind ik zo ontzettend leuk! Ik blijf gewoon even staan om te kijken naar dat springende grut. Schattig.

klik voor groot



Even verderop zie ik niet alleen lammetjes maar een hele groep europese kanaries. Die zijn zo mooi in het zonlicht maar altijd te snel voor een kiekje met mijn compactje. Nu lukt het toch om er eentje een beetje herkenbaar in beeld te brengen.

klik voor groot



Daarna loop ik door naar de boerderij en geniet van de mooie witte wolken en het licht over de rolling hills naast me.

klik voor groot



Na de farm kom ik weer bij het rare bouwsel. S. vroeg me of ik er wel eens bovenop had gestaan en dat had ik nog nooit, dus besloot ik deze keer eens om eromheen te lopen en te gaan kijken. We waren immers vandaag 'onderweg' nietwaar?

klik voor groot



Best een mooi uitzicht en ik loop weer naar beneden. Grappig genoeg heb ik nu een modderstukje ontweken door bovenlangs te lopen. Ook weer een meevaller. Daarna lopen we door en komen we op het weiland dat altijd nat is. Deze keer staan er allemaal schapen met lammetjes. Woef kijkt aandachtig of ze lamsvlees wil eten vanavond...

klik voor groot



Daarna lopen we het bos in. Ook daar modderig maar deze keer is het goed te doen en kom ik prima vooruit. Van het bos weer door richting Swinhoe met de paardjes en de koeien. Gelukkig staan de hekken deze keer allemaal open maar ik zie dat deze keer het aanmerkelijk beter is dan de vorige keer toen ik gewoon tot mijn enkels in de zachte koeienstront stond. Gatsie wat baalde ik die keer van alles. Deze keer loop ik vredig met woefje door. Ik doe rustig aan en kijk om me heen. Ik zie weer allerlei nieuwe dingen. Dat is opvallend. Het maakt echt uit hoe je aan het lopen bent. Ik loop wel eens een wegrondje hier waar ik geweldig uitzicht op bamburgh castle heb. Maar soms kom ik bij de boerderij en heb ik geen idee hoe het castle er eigenlijk bij lag. Dat is te idioot voor woorden natuurlijk. Niks voor mij en toch gebeurt het.

Nu dus niet. Ik kijk, ik ruik en ik luister. Mijn hoofdband is al lang af en ook de handschoenen zitten alweer in de rugzak. Het weer is prima dus ik bof wel dat ik ook zo onderweg kan zijn.

klik voor groot



Ik schiet toch best lekker op zo over het eerste stuk. Ik ben het bos al voorbij, langs het mooie uitzichtspunt gelopen en langs het pad met uitzicht over de cheviots. Ik draaf nu rustig door het veld met de schaapjes en zal zo op het mooie groene stuk terecht komen met de struiken met ruikende gele bloemetjes. Maar hoewel ik echt mindful aan het lopen ben, snap ik ineens niet waar ik ben. Waarom loopt dit eigenlijk ook zo beroerd? Wat doen die hout snippers hier nou op de grond en hoe ver is het nog naar het groen? Ik stop. Letterlijk. Ik kijk om me heen en zie dan pas wat er gebeurd is. Alles is weg. Het pad waar ik normaal overheen loop, ligt een stukje verder naar rechts en ik loop nu over een kale vlakte. Alle mooie struiken met gele bloemetjes zijn weg. Wat erg. Ik heb hier zo genoten in maart 2015 toen het zo lekker begon te ruiken allemaal. En het was zo'n mooi pad met al dat groen. Wat hebben ze nu gedaan? Ik ben verbijsterd.

klik voor groot



Onderstaand een foto van 25 maart 2015 links

klik voor groot



Wat ontzettend zonde zeg. Geen geurende struiken meer straks en nu geen groen. Geen idee waarom dat gedaan is. Het ziet er echt niet uit. Maar goed, we gaan verder en ik loop het bospad op richting St Cuthberts cave. Daar kunnen ze weinig aan verpesten tenminste.

klik voor groot



Ik blijf er even rondkijken en verbaas me toch weer over de grootsheid. Het is echt groot en dat zie je pas als je het vergelijkt met een hondje ervoor als referentie. We lopen weer verder en bij de andere groep rotsen ga ik ook weer even kijken. Dat heb ik dit jaar nog niet eerder gedaan dus dat is wel leuk op deze 'onderweg' run.

klik voor groot




Als referentie zit woef voor de rotsen




Al snel zijn we weer op pad. Inmiddels is het echt heerlijk weer geworden. Ik zou er bijna lui van worden maar we gaan natuurlijk nog even door. Richting Swinhoe farm alweer. Eerst even nog over grasland en daarna over de farmroad. Dat loopt prima en ook lekker even naar beneden.

klik voor groot



Daarna komen we in de buurt van de boerderij. Op het hoger gelegen punt heb je prachtig uitzicht over de zee en Holy Island. Op de foto niet te zien maar wel een mooi plaatje. Daarna lopen we over het erf en langs de koetjes die me rustig aanstaren als we voorbij hobbelen. Toch even een kiekje dan maar...

klik voor groot



Na swinhoe farm over het veld met de paardjes die totaal geen interesse in ons hebben en over het lastige veld met alle hobbels, afdalingen en stenen. Ik moet hier altijd even goed opletten waar ik mijn voeten zet maar het uitzicht is prachtig. Links van me weer de zee met Holy Island en het is vandaag zo helder dat ik het castle waar ik de drone tegenaan vloog ook kan zien.

klik voor groot



Daarna gaat het snel. We komen heelhuids door de moddertroep aan het eind voor het muurtje waar we overheen moeten klimmen. Ik haat die modder nog steeds daar moet ik bekennen, zelfs op deze mindful run. Ik wandelde er een stukje overheen (met 18 min/km zag ik op mijn horloge) en verzwikte nog mijn enkel ook. Gevaarlijk dat wandelen... doe mij maar lopen dan....

Woef pakt een stok en speelt ermee onderweg en is nog niet moe. Maar bij het muurtje gaat het mis. Door mijn fout want natuurlijk snapt zij niet dat ze niet met die stok door die kleine opening past. Ze klimt op het trappetje en wurmt zich erdoorheen. Dat gaat dus niet en ze valt van de trap. Shit. Ze heeft niks maar dit soort dingen moet gewoon niet gebeuren. Ze klimt weer braaf de trap op zonder stok en krijgt de stok aan de andere kant weer van mij terug. Hier had ik dus even voor haar moeten denken..... Zonder verdere kleerscheuren komen we aan het einde van de run. Ik grijp nog wel bijna in het prikkeldraad dat die achterlijke engelsen bovenop de houten hekken leggen maar verder gaat het goed.

Daar springen weer lammetjes rond. Echt zoals jonge lammetjes dat alleen kunnen. Ik blijf weer even kijken en genieten van het jonge leven. Verder overal narcissen en andere bloemetjes die dapper hun kopjes boven de grond steken.

klik voor groot



Korte video



Zo komt er weer een einde aan deze run. Heerlijk gewoon onderweg geweest. Ik deed er een uur langer over dan de vorige keer toen ik zo idioot aan het doordraven was. Een uur ja. En? Fijn buiten geweest en echt wel goed gelopen. Maar ook rond gekeken, foto's gemaakt en dingen 'ervaren'. Dat was ik dus ook weer een beetje vergeten.

Heerlijk zo.

Op naar de volgende run.

gegevens:

* 17,5 km
* 8 graden



maart 82 km - 2016 totaal 857 km

gepost door Max op 05:53 PM


Zaterdag, 05 Maart 2016

05.03.2016 - seahouses - 20 km

ronde 1

Vandaag vertrek ik direct bij het eerste wandelrondje met woef voor een run. Ik heb geen idee wat het weer gaat doen maar dat kan me niet schelen. Waf heeft haar cloudchaser aan en ik zie het wel. Ik ben dichtbij huis en van water smelt ik niet. We lopen eerst een rondje rond de cottage. Het blijft droog maar het lopen gaat niet echt soepel om een of andere reden. Tempo is redelijk maar ik vind de HF net iets te hoog. Ik blijf wel binnen MAF maar toch.

Als we weer bij de boerderij komen, begint het te regenen. Ik kijk naar woef die rustig met me mee loopt. Ik moedig ons allebei aan en zeg dat we niet smelten van wat water en nog wel een rondje kunnen doen en dat doen we. Ik kies nu voor een andere manier van lopn en dat voelt iets beter maar nog steeds niet als 'vanzelf'.

Eerste rondje zit er vast op voor vandaag. Misschien wordt het nog wat qua weer en kunnen we nog op pad vanmiddag!

gegevens:

* 13 km
* 6 graden



maart 57 km - 2016 totaal 838 km

ronde 2

Het weer was vanmiddag niet geweldig maar tegen het einde van de middag besluit ik toch op pad te gaan voor een rondje. Ik trek mijn opvallende flashmax jack van nike aan voor het geval het toch schemeriger is dan ik denk. Bovendien is het waterdicht en winddicht dus ik zal het niet koud hebben. Waf is er ook klaar voor!

klik voor groot



Ik ga vanavond gewoon lekker lopen zoals het lekker voelt en eens kijken of het beter gaat dan vanmorgen. Zodra we de weg oplopen, begint het hard te regenen. Ik doe mijn capuchon op maar even later is het alweer droog en dat zal het de rest van de run ook gewoon blijven.

Mijn horloge staat wel op RWR en zo start ik aanvankelijk ook. Maar het voelt al snel lekker en ik maak een fijn vaartje dat makkelijk voelt en prima loopt. Het gaat vanavond bijna vanzelf en voordat ik he weet staan we alweer bij het huisje. Ruim een minuut sneller per kilometer dan vanmorgen en dan nog bijna vanzelf ook. Een rondje was genoeg, dat maakt een mooi dagtotaal van 20 km. En dat jack? Dat valt echt wel op in het donker met licht erop.

Op naar de volgende run.

gegevens:

* 7 km
* 5 graden



maart 64 km - 2016 totaal 841 km

gepost door Max op 07:31 PM


Vrijdag, 04 Maart 2016

04.03.2016 - beadnell - 13 km

Vandaag ga ik op pad in Beadnell. Ik weet even niet waar ik zal gaan lopen want het weer lijkt niet al te best te worden. Ik trek dus maar mijn Nike vapor windrunner aan omdat ik daar in elk weer eigenlijk goed mee weg kom en trek woef haar cloudchaser aan. Zo gaan we op weg voor ons rondje.

klik voor groot



Maar eigenlijk is het prima weer om te lopen en het blijft de hele weg droog. Ik loop eerst naar High Newton en hobbel vrolijk verder naar Low Newton en maak daar nog een extra lusje zoals de vorige keren. Het loopt allemaal prima en voor het eerst heb ik de wind in de rug op de helling naar de zendmast. Grappig want een wind zo vanaf zee, heb ik niet vaak gehad. Ik loop continu en dat voelt allemaal goed.

In de verte zie ik Dunstanburgh castle liggen. Met het blote oog beter en mooier in het licht dan op de foto

klik voor groot



Voordat ik er erg in heb, lopen we alweer door de duinen richting het caravan park.

Na ruim 13 km staan we weer bij de auto. Lekker rondje gelopen, prima weertje uiteindelijk. Op naar de volgende run.

gegevens:

* 13 km
* 6 graden



maart 44 km - 2016 totaal 825 km

gepost door Max op 05:30 PM


Donderdag, 03 Maart 2016

03.03.2016 - holy island - 4 km

Vandaag kom ik een beetje traag op gang. Ik wil van alles maar er gebeurt niks. Maar dan ineens gaat de knop om en neem ik een besluit. Het weer lijkt redelijk dus ik ga naar Holy Island. Kan goed qua getijde dus dat wordt het plan. Ik ga niet alleen lopen, maar zal ook blijven slapen. De eerste stap is dus snel inpakken van de rugzak met alle spulletjes. Tent, matrasje voor mij, matrasje voor woef en noblecamper. Voor de zekerheid het kleed met plastic onderkant, slaapzak, kleding eten voor woef en voor mij en toiletspulletjes. Kookgerei en meer. Volgens mij zit alles erin en het past ook nog ook al is de rugzak niet zo netjes ingepakt als zou moeten. Jammer dan, ik hoef toch niet te slepen.

klik voor groot



Ik gris een camera mee en gooi alles in de auto. Nog even een fles water mee en dan ben ik klaar voor vertrek. Best spannend. Ik neem de drone mee hoewel ik niet zeker ben of het licht genoeg zal zijn. Maar dat kan ik altijd nog zien en eventueel kan ik morgen terug voor opnames.

Voordat ik de causeway oprijd, kijk ik even op de plek waar ik wil blijven slapen. Ziet er niet verkeer uit. Daar wil ik wel een nachtje staan. Daarna rij ik door naar de causeway. Even het kiekje voordat ik erop rij

klik voor groot



Ik zie meteen al dat er nog best wat vogels zijn die aan het fourageren zijn. Maar in het voorbij rijden, zie ik ineens een kleine zilverreiger. Dat is wel heel gaaf en ik keer om voor een foto.

klik voor groot



Daarna rij ik door. Ik wil eigenlijk bij de Snook parkeren en vanaf daar gaan lopen. Maar ik rijd er voorbij blijkbaar en rij al bijna het dorp in. Ook prima, dan parkeer ik daar en start ik daar de run. Als ik parkeer, is het weer eigenlijk wel redelijk dus besluit ik eerst met de drone op pad te gaan. Ik loop naar de priory en maak een video.

klik voor groot



Daarna loop ik naar het castle en zie ineens een lammetje uit de moeder glijden. Wat schattig zo'n nat pasgeboren jong.

klik voor groot



Vanaf een afstandje maak ik nog wat foto's van het castle in de verte waar ik nu eerst heen zal lopen.

klik voor groot



Het is nog best een stukje naar het castle en even verderop zie ik een ouder lammetje drinken bij de moeder. Leuk gezicht en ik verheug me al op de rest van het eiland want er is altijd wel wat te zien.

klik voor groot



Als ik bij het castle kom, ga ik eerst even kijken waar ik wil staan voor de video en daarna maak ik wat foto's en start ik de drone voor de video.

klik voor groot



klik voor groot



Dat gaat helaas helemaal mis want de drone crasht tegen het castle omdat ik veel te laag vlieg. Verdwaasd loop ik een hele tijd later terug naar de auto. Ik kijk nog eens om.... best hoog ja.

Ik ben pas ver na 3 uur terug bij de auto. Ga ik vanaf hier starten voor een run? Ik heb eigenlijk geen zin meer. Ik besluit naar de Snook te rijden voor een korte run door de duinen maar als ik van een echtpaar daar hoor dat ze al een half uur de piri piri uit de vacht van de hond staan te plukken, heb ik helemaal geen zin meer. Ook niet in mijn tent trip.

Ik rij naar huis. Er staat 4 km op de teller, ik heb een kapotte drone en geen leuke dag gehad.

gegevens:

* 4 km
* 8 graden - zonnig weinig wind



maart 31 km - 2016 totaal 808 km

gepost door Max op 08:19 PM


Woensdag, 02 Maart 2016

02.03.2016 - seahouses countryroads (MAF) - 13 km

Vanmorgen loop ik de kamer binnen om waf te halen voor een wandeling en zie een zonnetje schijnen. Maar in de verte zie ik sneeuwwolken. Het zou helemaal niet zulk goed weer worden, dus ik ga snel terug en kleed me om voor een run. Dan maar vast het eerste rondje met woef meteen als ren rondje doen.

Zo gezegd zo gedaan en even later lopen we buiten voor de warming up. Het is echt lekker en ik ben veel te warm met mijn hoofdband en handschoenen dus die verdwijnen snel in de zak van mijn jackje.

Al snel ben ik op weg voor mijn run. Ik besluit binnen MAF te lopen maar wel een beetje op tempo. Dat loopt allemaal prima en waf heeft er ook wel zin in. Het laatste stukje loop ik pal in de zon met een heel zacht briesje in de rug. Dat zorgt meteen voor een enorm warm gevoel. Bijna rokjes weer! Met een gemiddelde HF van 133 klok ik het eerste rondje af. Niet slecht.

Na het eerste rondje doen we nog een ronde. Deze keer wil ik iets rustiger lopen en dat lukt. Zonder moeite lopen we de afstand nog een keer. Ik maak alleen even snel een foto van het castle in het zonnetje en bij de cool down van waf op de weg.

klik voor groot



Dit rondje loop ik met een hartslag gemiddeld van 131. Ook weer keurig dus en inderdaad net een tandje trager dan de eerste ronde.

Op naar de volgende run. Ik ga er eigenlijk van uit dat het weer nog gaat omslaan, anders zouden we misschien nog ergens heen kunnen gaan vanmiddag.... afwachten maar. De hele dag ligt nog voor me.

gegevens:

* 13 km
* 8 graden - zonnig weinig wind



maart 27 km - 2016 totaal 804 km

gepost door Max op 12:14 PM


Dinsdag, 01 Maart 2016

01.03.2016 - beadnell - 13,5 km

Vanmorgen ben ik al vroeg klaar met alles en aangekleed. Geen lekker eerste rondje met woef want er zouden monteurs komen voor internet tussen 08.00 en 13.00 uur. Alles wat je dus probeert te ontlopen, gebeurt nu hier. Stoelen die ik niet wil en die ineens gebracht worden, koelkast die deels kapot is en ooit gerepareerd gaat worden, plees die niet doorspoelen en nu dus dat gedoe met de monteur. Alsof het volstrekt normaal is dat ik niet zou willen uitslapen tijdens vakantie, of zou willen douchen of iets dergelijks, werd me dit gisteren meegedeeld. Nog net, want als ik S niet was tegengekomen bij toeval gisteren, had ik het niet eens geweten denk ik.

Maar goed, ik zie wel tweemaal een BT busje op het erf maar verder gebeurt er niks. Om 10.30 stuur ik maar eens een mailtje om te vragen of er nog iets gaat gebeuren. Antwoord krijg ik niet en dus vertrek ik om 12.30 voor mijn run. Dan moeten ze maar weer binnenkomen zoals de vorige keer. Nu weet ik het tenminste.....

Zo vertrekken waf en ik dus na de middag pas. Het enige voordeel is dat het mooi weer is geworden met een fijn zonnetje. Vanmorgen was het nog grijs en nattig.

Ik heb een flightplan gemaakt voor de lime kilns maar als ik op het strand sta, waait het veel te hard. Dan maar geen drone beelden deze keer. Ik maak wat foto's voordat we vertrekken.

klik voor groot




Daarna vertrek ik naar de duinen. Meteen spreekt iemand me aan over wafje. Of het een jonge spinone is. Nope.. draadhaar Vizsla. En we gaan weer verder. Het is veel te warm voor het jasje en gauw trek ik waf de cloudchaser uit. Ik dacht dat het zou gaan regenen misschien maar dit is echt warm weer. Het is 12 graden! Ook ik puf al snel en trek dus mijn jackje uit. Veel lekkerder zo en wat bof ik.

Ik loop door de duinen en maak de extra lus bij Low Newton. Op zich zou ik best naar Dunstanburgh kunnen gaan maar dan was ik liever eerder vertrokken. Volgende keer maar weer.

Op de terugweg neem ik vanaf de lange brug een stukje strand en dat loopt aardig. Ik vind er geen bal aan maar wafje vindt strand wel leuk dus vooruit maar. De wind lijkt minder dus misschien kan ik straks nog met de drone wat doen.

Aan het einde van het strand maak ik weer wat foto's. Blijft leuk.

klik voor groot




Na 13,5 km staan we weer bij de auto. Ik trek mijn jack aan en zet mijn muts op en ga nog een keer met de drone rugzak naar het strand maar het waait echt veel te hard. Dat durf ik niet aan. Volgende keer beter. Ondertussen blaft woef naar een mooie herder. Het baasje van de mooie jonge herder denkt dat woef nog een jonkie is.... Als ik zeg dat ze 10 is, is ze helemaal verrast. Tsja, zodra ze harig is, denken mensen dat ze heel jong is.

Jammer dat de dag zo verpest werd door het wachten. Ik was graag tweemaal op pad gegaan vandaag en al helemaal met dit mooie weer. Achterlijke lieden hier.

Op naar de volgende run.

gegevens:

* 13,5 km
* 13 graden



maart 13 km - 2016 totaal 791 km

gepost door Max op 06:37 PM