|  |
| |
Reviews, health & food 
Archief (alle berichten)  Fotoalbum:  Twitter: Het weer: Food/Health: Afstanden meten: Loopmuziek: GPS/Garmin: Logs & Info: Evenementen:  wie ben ik? Temperatuur: 
 waar liep ik?  runs 2011 |
27 December 2015 Bericht: "27.12.2015 - inverawe to pier - 24 km"
27.12.2015 - inverawe to pier - 24 km      Het begin is niet alleen erg steil maar heeft ook nogal scherpe en lastige stenen. Aangezien we niet meteen in de eerste kilometer lek willen rijden, neemt S. de fiets eerst maar mee aan de hand. Uiteindelijk start ik alvast want de fiets is toch sneller dan ik natuurlijk. Het begin is overigens al meteen prachtig. Je ziet vanaf hier de quarry aan de overkant van het water waar we een paar dagen geleden nog hebben gelopen. Altijd leuk en met dit mooie heldere weer ook erg mooi zichtbaar. Na een kleine drie kilometer komen we bij het bootje aan waar ik vorig jaar ook even wat foto's maakte. Dat is een heel mooi punt en ook nu moesten we daar weer even kijken natuurlijk. Ik wist al dat het begin langzaam zou gaan omdat het allemaal zo mooi is. Eigenlijk is er na elke bocht wel wat moois te zien. klik voor groot   Even verderop is het ook weer prachtig. Je kunt zo ver en weids kijken omdat de weg aardig stijgt op sommige punten. Dat is erg mooi en al helemaal met de besneeuwde bergtoppen en het zonnetje. Het lopen gaat verder prima maar het valt niet zo mee op het fietsje. Maar S. slaat zich er dapper doorheen en geniet wel van de omgeving. We hebben hier ooit een stukje gewandeld maar toen kwamen we niet zo ver! klik voor groot   We hobbelen rustig door en komen op een gegeven moment bij een huisje in de rimboe uit. OP de terugweg zullen we toevallig spreken met de eigenaresse maar nu is het stil en verlaten op een loslopend paard na dat eens komt kijken of we iets lekkers bij ons hebben. klik voor groot  Daarna gaan we een stukje over een open vlakte waar we weer even moeten klimmen.... Ik maak stomme grapjes over een klimmetje van de zoveelste categorie en doe alsof we de tour de france rijden... Maar wafje blijft af en toe voor de fiets staan dus S. is even niet zo in voor grapjes...... Maar waar je kunt klimmen, kan je ook weer naar beneden en bovendien leveren de klimmetjes prachtige vergezichten op. klik voor groot   Het valt allemaal best mee en de kilometers vliegen eigenlijk voorbij met al dat moois onderweg. Voordat we moe zijn, maken we al een lusje rond een huisje en slaan linksaf richting de pier in plaats van rechtsaf zoals ik in 2013 deed. De pier is ons doel voor vandaag! Ik hoop echt dat we mooi licht hebben en dat het mooi is. Vorig jaar viel het licht uiteindelijk net een beetje tegen toen ik er aankwam dus ik heb goede hoop dat het dit jaar mooi is. De zon schijnt namelijk uitbundig en alles is mooi goudgeel verlicht. klik voor groot       Het pad naar de pier is prima te belopen en eigenlijk helemaal niet zo nat en drassig als ik had verwacht. Dat is weer een meevaller en ook voor de fiets is dit prima te doen zonder enge stenen. En dan is daar ineens de pier! Geweldig. klik voor groot       Tsja, beetje veel foto's maar ik vind het nog steeds een hele bijzondere plek. Het is heel stil je hoort het kabbelen van het water en verder niks. Aan de overkant zie je het huisje bij de pier aan de andere kant waar we al vaker zijn geweest. En dan ineens zie ik iets zwemmen. Is het een otter of een zeehond? Ik weet het niet, ik kan het niet goed zien helaas. Later zie ik het dier nog een keer en ik denk nu dat het een otter is omdat het klein is en de bewegingen lijken op die van een otter. Hoe het ook zij, het is geweldig om in dat spiegelgladde water zoiets te zien zwemmen. Otter of zeehond, allebei leuk. Als we uitgekeken zijn, moeten we toch echt eens terug natuurlijk. We besluiten dat S. alvast vooruit gaat omdat het eerste stuk terug heel steil is. Ik ga proberen nog een klein stukje verder te lopen om te kijken hoe het pad erbij ligt. Vorig jaar was het drassig en nat. Ik ga het dus maar proberen en wafje hobbelt dapper mee door het water en over de stenen. Een pad kan ik het nou niet echt noemen nee. Ik pak weer een stukje van het strandje zodat ik daar nog even om de hoek kan loeren..... klik voor groot   Achter me is het ook prachtig met de blauwe kleur doordat de zon toch een beetje verwdijnt achter de bergen klik voor groot  Ik zie al dat ik eigenlijk niet veel verder kom. Mijn schoenen en sokken zijn doorweekt en het water is natuurlijk gewoon ijskoud. Woef loopt stoicijns door en doet alsof ze niks voelt. Wat een lieverd is het toch. Ik zie ineens dat ik wel erg lang heb gedaan over niks en moet dus nu echt terug. Ik waad dus weer door het water en de rommel en zodra ik weer kan lopen, ga ik even vaart maken. Ik hoop maar dat S. me een beetje kan zien vanaf de heuvel waar hij tegenop is geklauterd in de tussentijd. Hij maakt ondertussen ook wat foto's van de plek waar hij staat terwijl ik nog aan het lopen ben..en maakt een foto als ik dan eindelijk aan kom lopen. klik voor groot   Vanaf nu lopen we een beetje door. Het fraaie licht is toch weg en foto's hebben we genoeg... Maar het klimmen en dalen valt niet echt mee. Het loopt prima maar op de fiets is het ook zwaar natuurlijk. Toch hebben we gelukkig wel wat herkenningspunten onderweg waardoor het allemaal niet zo ver lijkt... De schapen, het huisje en dan de plek waar het paardje los liep. Daar praten we eventjes met de eigenaresse die net het paar aan het voeren is en ze vertelt dat ze eigenlijk wel weg wil daar. Ze noemt het 'met de beauty komt het beast'.... om daar te wonen moet je voor lief nemen dat je steeds dat hele gebied in moet rijden over een weg die eigenlijk geen weg is (met een slagboom ook nog eens want het is helemaal geen weg). En als vrouw alleen is het ook te zwaar (geworden). Ze wil dus vertrekken en daar kunnen we ons van alles bij voorstellen. Zo met de kano aankomen en een nachtje slapen op de oever lijkt me geweldig maar voor meer dan een nacht zou het niks voor ons zijn denk ik, hoewel ik zowel van natuur als van stilte hou. Maar er zijn grenzen.....We nemen afscheid en lopen weer verder. klik voor groot   Dan komt het laatste stukje al in zicht. De klimmetjes en daarna weer langs het bootje. Vanaf daar dus nog maar 3 kilometertjes. Dat laatste stukje is nog even vervelend met steile klimmetjes en rollende stenen en het allerlaatste stuk is misschien niet zo handig met de fiets. Inmiddels is de zon achter de bergen verdwenen. Wat een prachtige dag hebben we gehad. Pakken wat je pakken kunt (of carpe diem, dat klinkt wat vriendelijker) en dat hebben we vandaag dus ook gedaan. Nog even snel een kiekje achter ons van het laatste uitzicht...en dan de fiets weer op de auto zetten. Ik doe nog even snel een cool down. klik voor groot   Ik ben trots op S en op wafje. Die hebben dit stukje toch maar weer mooi gedaan. Mooi was het en gelukkig geen enge dingen deze route. Geen valpartijen en geen lekke banden! Op naar het volgende avontuur. Terwijl ik dit tik, slapen zowel woef als S. Klaar voor een nieuwe ronde! klik voor groot   gegevens: * 24 km * 4 graden - zonnig, droog weinig wind december 300 km - 2015 totaal 3.987 km Replies: 2 reacties
Wat een heerlijke beelden weer! Gepost door Anke op 27/12/2015 11:10 PM Ja, je kunt trots zijn op S en op Wafje, maar ook op jezelf. Wat een mooie 24 km. Gepost door Margriet op 28/12/2015 07:04 AM | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |