31.01.2014 – parcoursverkenning: bamburgh lus 2 – 13 km

31.01.2014 – parcoursverkenning: bamburgh lus 2 – 13 km

Eerder probeerde ik al het laatste lusje van de ultra te lopen maar dat mislukte door een hek dat ik niet open kreeg. Maar ik laat me niet gek maken en dus benaderde ik de route dan van de andere kant en besloot vanaf de duinen, langs het kasteel (op weg naar de finish normaal), door een bospaadje, langs de weg en via Red Barns de route te benaderen. Ik weet nu immers al dat ik na Monkshouse linksaf de duinen in moet bij de bunker, de weg over moet steken, langs de boerderij moet lopen en dan door het hek naar links. Dat deed ik al, alleen zou ik dus nu van rechts komen bij het hek en gewoon door kunnen lopen, en verder de juiste route in de juiste richting op moeten kunnen lopen. Zo gezegd zo gedaan. Er staat een redelijk forse wind van 65 km per uur met windstoten die harder zijn. Helaas zal ik die wind op de heenweg tegen hebben door het veld, maar het is niet anders. Ik wil per se de route in de goede richting lopen.

Eerst parkeren en door de duinen. Maar ik bedenk ineens dat ik nog niet het paadje heb gezien van de ultra zelf die vanaf de weg zal komen dus ik besluit terug te lopen om dan ook daadwerkelijk dat pad te zien. Boeiend, want dat komt dus gewoon op precies hetzelfde duinpad uit waar ik net vandaan kwam. Ik zie sneeuwklokjes!

klik voor groot

Daarna het pad op langs het kasteel en je merkt meteen dat het twee dagen droog was, want het pad is prima begaanbaar, een stuk beter dan een paar dagen geleden. Zo zie je maar dat je inderdaad geen invloed hebt op bepaalde dingen zoals het weer. Onnodig dus om je druk over te maken, het kan meezitten of het kan tegenvallen. Volgens mij heb ik qua training er alles aan gedaan en als het blubber is straks, dan kost dat dus gewoon extra tijd. So be it.

Langs het kasteel even omhoog lopen en daarna straks over het paadje weer richting de weg. Ik neem en stukje weg om een beetje op te schieten, maar je kunt al eerder het pad door de weilanden op. Maar de ultra loopt daar ook niet, dus nemen we de weg maar.

klik voor groot

Na de huisjes van Bamburgh slaan we rechtsaf richting Red Barns. Ik herken die naam, want er staat een huis te koop waar ik eens op internet naar keek. Grappig dat ik daar nu langs zal lopen. Het ziet er in werkelijkheid heel anders uit dan op het plaatje. Beter. Zo zie je maar. Maar hoe dichterbij ik kom, hoe minder ik de route snap. Ik kijk op de kaart en zit toch echt goed. Gelukkig komt er net en auto het erf op rijden waar ik sta te turen op de kaart en hij vertelt me dat ik inderdaad over zijn terrein moet lopen en dan weer op het pad zal komen. ij is even bezig met het hek, dus het bordje ontbreekt. Aha. Nou weer wat geleerd en na even gekletst te hebben, vervolg ik weer mijn weg. Mijn pace voor vandaag is dus verder onbelangrijk want de tijd liep tijdens dit praatje gewoon door en ik zie dus nu 11 min/km op de teller staan. Tsja dat krijg je met dat kletsen. Maar inderdaad is het pad gauw gevonden en hier begint het bikkelen tegen de wind in pas goed. Het veld is totaal open en de wind beukt op ons in. De oortjes van woef flapperen in de wind maar ze loopt moedig voor me uit. Vandaag is ze jarig! Mijn stoere hond doet het toch maar weer mooi zo samen met mij door weer en wind. Dat we straks regen gaan krijgen, is nu wel duidelijk maar het is nog droog.

Al snel komen we langs dat hekje dat ons van de week tegen heeft gehouden. Ha! Maar nu staan we aan de goede kant en kunnen we gewoon lekker verder draven. Opvallend is wel dat ook dit weiland een stuk beter er bij ligt na 2 droge dagen.

klik voor groot


De route laat zich gemakkelijk vinden maar ik ben blij dat ik dit nu een keer gelopen heb, want ergens gaat het nog bijna mis omdat er ook geen bordjes meer staan. Na een hek moet je scherp linksaf en daar loop je dus gemakkelijk voorbij. Maar ik herken het ongeveer en weet welke richting op moet, dus ik kan hier niet verkeerd straks. Het pad valt me reuze mee, door de schapen is het omgewoeld en modderig maar niet glad dus prima te doen.

klik voor groot

Uiteindelijk komen we op de weg uit. Ik liep daar al vaker en en de weg vanaf nu wel ongeveer. De weg loopt lekker naar beneden, daarna slaan we linksaf naar beneden en weer wat omhoog. Prima te doen allemaal en bekend terrein. Deze weg liep ik al tijdens de 45 km route deze richting op. Verder en verder lopen we, naar Glororum en verder rechtdoor naar Budle bay. De weg loopt best lekker even naar beneden en ik ben verrast dat ik deze weg de andere richting op liep tijdens de 45 km route. Pfffff zwaar. Eventjes omhoog en dan weer naar beneden richting Budle bay. Ik passeer een aar geweldig mooie huizen die ik nog nooit eerder gezien heb. Prachtig. Ik zie in de verte voor me Budle Bay al liggen. Inmiddels sneeuwregent het al zachtjes en ik voel dat het langzaam steeds harder gaat regenen. De wind trekt ook nog wat extra aan. Maar wat kan me gebeuren, we zijn al een heel eind en alles gaat prima.

Als ik aan het einde van de weg kom, zie ik het pad waar ik overheen moet. Maar ik zie ook dat vlakbij het hekje waar het pad loopt, die grote groep koeien met stier en kalfje staat. Makkelijk dat je dat kunt zien vanaf de weg, want hier had ik al rekening mee gehouden bij het maken van de route. Ik kies dus toch niet voor het pad door het weiland met de enge koeien, maar loop een stukje over de weg en zal straks linksaf slaan weer de juiste route op. Misschien doe ik dat tijdens de ultra ook wel als ik die dieren zie sta, maar nu met de hond erbij, doe ik het zeker. Ik weet dat het ietsje langer is, maar vooruit maar.

Zo gezegd zo gedaan en al snel lopen we richting het caravan park weer richting de zee. Straks weer rechtsaf richting golfbaan en dus weer op bekend terrein want dat stukje heb ik nu inmiddels al vaker gelopen. Het is inmiddels een beetje noodweer geworden. De regen en de wind beukt op ons in. Woef draaft moedig voor me uit, oortjes wapperend in de wind. Nog een stukje over de golfbaan en over het pad daarna.

klik voor groot

Na de golfbaan even over de weg. De golven van de zee zijn enorm hoog en het geluid is oorverdovend. Er staan heel wat auto’s op de eerste parkeerplaats met mensen erin die naar de beukende golven kijken. Het heeft ook wel iets magisch. Het is schitterend om te zien maar dan wel vanuit een auto. Het waait hier zo hard, en de regen slaat zo hard in mijn gezicht dat ik nauwelijks meer iets kan zien. Soms komt er een hageltje in mijn oog en dat vinden mijn lenzen weer niet zo leuk. Maar we zijn er bijna, dus gewoon even doorzetten. Ik vuur een oud anker af van een eerdere run en loop dus rustig verder. Niet eens meer een kilometer dus ik ben er bijna. Grappig genoeg is de route toch wat langer dan ik dacht en daarmee komt mijn maandtotaal op 230 kilometer.

Ik vind het niet heel vervelend als ik de auto zie staan en ik doe gauw mijn jack aan en een muts op. Even nog de pootjes van woef schoonmaken in de zee en dan gauw naar huis. Deze keer dus geen fatsoenlijke cool down want daar is het weer echt niet geschikt voor. Ik droog woef gauw af, doe de droogjas om en we gaan lekker naar huis waar mijn jarige woef meteen in slaap valt na een lekker bakje eten.

klik voor groot

Op naar ons volgende avontuur. Deze keer ging alles goed en was ik voorbereid op enge koeien die ik zo kon omzeilen. Jammer dat het nu weer zo hard regent want zo wordt het natuurlijk niks met de weiland en de paden….

Gegevens:

* afstand: 13 km
* temp 3 graden – harde wind

januari 230 km – 2014 totaal 230 km