16.01.2015 – seahouses countryroads – 13 km

Vandaag een rondje binnen MAF op het programma. Ik ben benieuwd of me dat gaat lukken hier op de op en neer gaande route maar da gaan we gewoon zien. Vorige week liep ik dit rondje voor de eerste keer weer en gebruikte ik het als tempo rondje. Dat probeer ik elk jaar en dit jaar ging het prima, zeker voor de eerste ronde en met de wind van nu!

Maar voor nu zou het dus veel rustiger moeten en ik was benieuwd of ik uberhaupt met een HF lager dan 138 die klimmetjes zou kunnen doen. Het was stralend weer, maar nog wel steeds winderig. Maar niet zo als gisteren, want toen was het echt bar en boos en waaide het dak er bijna af. Daarom gisteren maar een lekker rustig dagje ingelast en wel flink gezwommen in de avond. Dat was ook een fijne training.

Vol goede zin op pad dus vandaag. Waf sprong direct overeind toen ik in mijn renkleding de kamer binnen kwam dus ze had wel zin in een ommetje.

Eerst even een foto van het uitzicht daar als ik de hond uitlaat in de ochtend. Bamburgh castle in de verte! Mooi plekje om binnenkort de tent eens op te zetten als test. Tegenwoordig staat er niet alleen een piepklein paardje in de wei die achter de schapen aanrent, maar ook schotse hooglanders en hooglandertjs. Leuk!

klik voor groot

Maar daarna moest het ‘serieuze’ werk toch beginnen. Eerst maar eens op pad en rustig beginnen. Er was nog een stukje black ice op de weg waar de zon niet had geschenen vandaag en waar de wind kennelijk fors overheen waait. Even oppassen dus! Maar al snel liepen we lekker en bleef ik keurig in de zone. Sterker nog, ik bleef heel laag maar dat moest ook wel, want de klimmetjes hadden wel wat marge nodig. Alleen helemaal aan het einde tikte ik voor een moment de 140 aan maar dat ging direct weer terug. Daar was ik dus heel tevreden over, 138 hou ik als maximum (ik zou de hele ronde continu lopen en uitkomen op een gemiddelde van 132) en met die klimmetjes stijgt de HF natuurlijk wel.

Het liep allemaal heerlijk en het uitzicht op het kasteel in de verte is prachtig. Op het eerste rondje moest ik daar even een kiekje van maken natuurlijk en ook van de mooie weg die eerst lekker naar beneden loopt en waar je uitzicht hebt op de Farne Islands.

klik voor groot

Dit rondje is echt geen straf, alleen staat de weg vaak blank of is het spekglad. Ik geloof dat ik vorig jaar bijna geen enkele keer dit wegrondje heb kunnen doen.

Na het eerste rondje besloot ik tot een tweede rondje. Ik moet immers ook wat kilometers maken en alles voelde prima. Een kijken of ik het tweede rondje ook zo netjes binnen MAF kan blijven! Het eerste stuk heb ik de wind fors tegen dus daar oet ik ook opletten. Ik hoef eigenlijk inmiddels niet eens meer te kijken op mijn klokje maar voel precies hoe hoog of laag de HF is. Dat blijkt bijna altijd te kloppen. Ik ‘schakel’ ook met ademhaling, en dat werkt prima.

Ook nu tikte ik weer net de 140 aan voor twee stappen maar dat viel me dus alleszins mee, want ik had er al een rondje opzitten. Blijkbaar dus nog totaal geen cardiac drift. Zo sukkelen we verder, genieten van de weg, het zonnetje en het kasteel in de verte en voordat ik erg in heb zit ook het tweede rondje erop. Dat ging lekker. Runners high bestaat dus echt. Ik denk dat ik voor de lange duurloop maar gewoon lekker 7 rondjes hier ga doen. Waarom ook eigenlijk niet. Daarna gaan we weer op pad voor avonturen.

gegevens:

* 13 km
* 7 graden – winderig maar zonnig

jan 173 km – 2015 totaal 173 km