20.09.2014 – week 14: roeibanen – 12M – totaal 20 km

**20.09.2014 – week 14: roeibanen – 12M – totaal 20 km**

Alweer de laatste weekend training voor de marathon van volgende week. Voor vandaag hadden we een soort generale repetitie in gedachten. Qua tempo en qua kleding etc. Wel een nieuw plannetje uitvogelen om mezelf vlak te kunnen pacen. Pacen middels een afstand alert zoals de afgelopen keren ook zo lekker liep. Vanmorgen dus weer vroeg op, de tussentijden op mijn arm geschreven en klaar voor vertrek!

Helaas weer enorm mistig. Je zag in de polder bij de roeibaan echt geen hand voor ogen en in het donker al helemaal niet. Toen we arriveerden bij de baan eerst maar gauw alles klaarmaken maar voor dit ommetje hadden we niet enorm veel bij ons. Wel de kar, want ik vond het niet nodig dat woeffie de volle 20 km mee zou rennen.

klik voor groot

Ik ging alvast op weg terwijl S. de kar verder klaar maakte. Even warm lopen en daarna weg voor de o zo belangrijke laatste ‘generale’. De alerts klonken en daar gingen we. Ineens voel ik klak op mijn hoofd en mijn speld schiet los. Nou dat weer. Ik kon gelukkig de speld nog net vastgrijpen en liep verder. Gauw mijn speld weer vastgezet en weer op weg. Ik merkte al dat ik niet uitgekomen was met die 500 mtr helaas. Daar springt verdorie mijn speld weer los en ik moet deze keer de speld van de grond oprapen. Weer vastgehouden tot het signaal klonk en nu was ik nog verder uit de buurt van mijn doel.

Ik ben inmiddels aan het einde van de baan en keer om om weer terug te lopen. S. komt daar ook alweer aanfietsen maar het enige dat ik eigenlijk zie is zijn fietslampje. Hij komt naast me fietsen en ik zeg dat ik al helemaal uit het ritme ben van de alerts. Dit werkt dus niet. Maar ik merk dat ik vanzelf iets heb veranderd, want ineens loop ik wel in de segmentjes en klopt mijn tijd ook weer. Dát is dus de truc blijkbaar.

Na de eerste 3.000 mtr is er al een volle minuut afgesnoept van de streeftijd. Dat is leuk maar echt helemaal niet de bedoeling en al helemaal niet vandaag. Ik doe enorm mijn best om alle volgende laps netjes op streeftijd te lopen maar elke keer is het wel ietsje sneller. Soms een paar seconden maar dat telt aardig op weet ik inmiddels.

Toch loopt het rustig en makkelijk want je hebt totaal geen afleiding in beeld. Niks dat je uit balans kan brengen eigenlijk. Gewoon lopen, eigen tempo. Metronoom is ook inmiddels uit en ik loop op ademhaling. Nu op 2/2 omdat dat vandaag het makkelijkst loopt.

klik voor groot

Het is nog steeds erg mistig. Het water is niet te zien en we kiezen ervoor om op de baan te blijven en rondjes te maken. Gek genoeg gaat dat heel snel voorbij. Maar door de mist ben je ook ineens aan het einde van de baan en loop je het bruggetje al op. Je ziet dat niet door de mist en ineens is het daar dus. Echt geen afleiding vandaag!

Als we bijna 10 km erop hebben zitten gaat woeffie in de kar. Straks er weer uit, dan heeft ze een kilometer of 15 weer meegelopen en dat is ook genoeg. Ze heeft nergens last van overigens en loopt lekker mee.

Als ik 10 km in de kern heb gelopen druk ik op de lap toets. Nou moe. Te snel dus. Aanvankelijk wil ik eigenlijk ‘stoppen’ en de tweede helft rustiger doen maar ik besluit toch gewoon door te lopen zoals ik doe, maar dan écht proberen op streeftempo uit te komen. De eerste kilometer van de tweede lap gaan weer te snel. Blijkbaar is dat vandaag mijn ‘lekkere tempo’ op deze manier. Vreemd zeg. Nog niet zo lang geleden liepen we 20 km op dit tempo en voelde dat allerminst lekker. Maar nu gaat het goed.

Toch kriebelt er wat, want je moet niet alle kruit verschieten in de week voor de run. Het gaat lekker, maar wel te snel. Wat te doen? Dit tempo is lekker, dus nu gedwongen langzamer lopen haalt alles onderuit. We besluiten de afstand in te korten tot 15 km en lopen lekker door. Alles gaat prima. Inmiddels is woeffie ook weer lekker uit de kar en loopt weer vrolijk mee.

Voordat ik het weet zit die 5 km er ook weer op. Omdat we niet goed uitkomen op de baan besluiten we gewoon lekker door te hobbelen. En dan nu echt rustiger! Nou nee dus, want de volgende 2.5 km klok ik ook te snel af maar wel op precies hetzelfde tempo. Nou ook best. Ik ben totaal niet moe, het ging als een zonnetje en als we verder van de auto waren uitgekomen had ik ook gewoon verder door kunnen lopen. Maar nogmaals… niet teveel vermoeien nu en die afstand zit er ook echt wel in. Na de kern van 17.5 km klokken we dus af en met warm up en cool down komen we aan 20 km. Genoeg.

Mijn rugzakje is leeg, en dat is opvallend. Met dit rare weer had ik veel dorst maar had ik geen last van mijn ademhaling. Nou gaat de K5 training ook prima dus dat helpt ook wel mee.

Ik ben verrast en blij. Blij als een kind. Natuurlijk heb ik geen idee hoe het volgende week gaat, maar dit ziet er veelbelovend uit. Niks kan een mooie eindtijd nog in de weg staan. Als ik maar rustig begin. Niet op dit tempo dus, want 20 km is géén 42 km en dat is nog een heel eind. Het geheim zit altijd in een rustige start dus ik moet écht proberen (niet proberen maar doen) om te starten op mijn streeftempo voor deze keer. Dat zal al uitdaging genoeg zijn. Zit er dan nog iets in aan het einde, dan kan ik altijd versnellen maar streeftempo lijkt me al helemaal geweldig.

Doel is finishen met een smile en met het idee dat ik meteen wel weer kan lopen. Zodat ik dinsdag weer lekker de omgeving kan verkennen en niet een week lang dood moe ben. Natuurlijk ‘geef’ je dan niet alles, maar soit. Dit voelt lekker en veilig en me dunkt… als me dit gaat lukken, dan maak ik een enorme sprong qua eindtijd. Hoewel niet belangrijk, wel erg leuk. Want ik heb toch 15 weken lang 4x per week daarvoor getraind. Maar enige punt van zorg is de voorspelde wind op race day. Er wordt een harde wind voorspeld en dat is niet prettig. Vandaag was een optimale dag qua weer eigenlijk. Maar we zien wel. Laat maar komen dus!

klik voor groot

Gegevens:

* 20 km
* temp 18 – mistig

sep 210 km – 2014 totaal 2.242 km