Dagelijks archief: maart 29, 2014

29.03.2014 – assignment 16: 42 km – totaal 44 km (rottemeren)

**29.03.2014 – assignment 16: 42 km – totaal 44 km (rottemeren)**

Vandaag zou het een stralende dag worden. Wel opvallend, want 4 weken geleden liep ik mijn eerste ultra trail in de UK en 8 weken mijn laatste lange duurloop van 51 km in de UK. Beide dagen was het geweldig weer. Voor de duurloop in de UK was S. bij me en we hadden toen een top weekend. Zonnetje, mooie omgeving en een heerlijke en gezellige run. Nu dus ook weer lekker weer en dat is zo samen toch fijner dan met regen lopen. Ik had zelf de hele weg regen bij mijn 45 km loop in de UK. Op zich ook een prima training om te kijken wat schoenen en kleding doen met zoveel regen!

Vol goede zin en moed dus op pad vandaag voor ons rondje. Klokslag 8 uur startten we bij de roeibaan. Helaas deze keer een saaie ronde, te beginnen met een lange ronde rond de plas en de tweede brug (15 km), daarna een rondje buitenom de roeibaan en dan zou S. de hond weer naar huis brengen. Zeker met een zonnetje en over de weg is 22 kilometer wel genoeg voor haar. Tijdens de ultra liep ze rustig 33 km met me mee, maar dat was onverhard. Heerlijk was het toen! Maar vandaag dus minder en op deze manier zijn de gebonden aan een bepaalde afstand/route. Maar als het goed is, komt daar verandering in, daarover later meer.

klik voor groot


Ik had me voorgenomen om deze ronde rustig te lopen, te experimenteren met ratio’s en met de metronoom. De metronoom ging op 172, later op 171. Dat deed ik maanden geleden ook op de langere duurlopen. Dat voelde toen als ‘net buiten de comfortzone’ maar vreemd genoeg was het nu prettig en lekkerder met dan zonder. Dus het trainen op hogere cadans gedurende de week is wel prima. Ik moest vooral rustig lopen deze keer. Maar hoe doe je dat? Minder snel lopen? Langere wandel stukken? Wat train ik nu met wat? In principe is dit alleen voor endurance training, niks meer en niks minder. Snelheidstraining is er niet bij want van deze run word je dus niet sneller. Ik had 5 km laps ingesteld op het horloge en na de eerste opwarm fase, zette ik de ratio op het ritme waar ik ook mee had getraind afgelopen week. Dat voelde ook een beetje vreemd. Voor lekker tempo training is het leuk, maar ik was nu net op gang of ik moest alweer stoppen. Maar goed, ook al voelde het niet prettig, ik wilde het toch proberen want dit zijn de momenten waarop je iets kunt oefenen! De volle 5 km dus netjes zo gelopen. Volgende ronde dan andere verhouding. Dat voelde al lekkerder maar grappig genoeg maakte het weinig uit qua pace. Helaas werd het steeds drukker op de weg met enorm veel racefietsers. Die denken dat het hele pad van hun is, en dat gaf een paar keer ergernis en gedoe. Met een fietser en een woef erbij is het allemaal heel onrustig en nog in de eerste lap van 15 km baalde ik al als een stekker. Te druk, te onrustig. Niet lekker en ik kwam niet meer goed in mijn loop. Gelukkig was het rond de roeibaan rustiger qua fietsers en lopers. Eindelijk weer ‘normaal’. Ver voor me uit liep een dame te sjokken. Gek genoeg haalde ik die toch in met mijn langzame loop en RWR. Later kwamen we nog twee mannen tegen. Zij liepen net iets sneller dan ik in mijn runsegmentjes en liepen dus op me uit. Maar omdat we dezelfde route liepen, zag ik dat ze niet eens enorm veel op me uitliepen. Vreemd is dat toch met die tempo’s.

Op het water veel activiteit. Er werden roeitrainingen gegeven via de kant. Eigenlijk best veel geschreeuw. Niet zo vredig en stil stil als normaal!

klik voor groot


Toen we het rondje rond de roeibaan buitenom hadden gedaan, ging S met waf terug naar de auto. Woeffie moest na de eerste 22 km maar eens naar huis, er was ook geen bal aan voor haar zo over de weg en met veel gedoe van fietsers enzo. Het was dus genoeg! Maar omdat we haar halverwege thuis moeten krijgen, kozen we dus weer voor dit rondje. Prima voor 1 ronde maar vandaag zou het langer zijn en vreselijk saai.

Ik liep dus alleen verder. Het eerste stuk is wel mooi met de Aalscholver nesten in de boom en alle vogeltjes op het water. Daar is het ook vrij rustig. Ik hobbelde dus blij door maar zag wel dat ik eigenlijk te snel ging voor een training. Ik wist niet goed wat ik moest doen. Eerst maar eens deze lap afmaken dan. Inmiddels scheen de zon volop en was het behoorlijk warm. Ik liep lekker met een dun shirtje maar die rugzak achterop was toch wel erg warm en groot op mijn rug. Ik wist dat al en had ook al eens gekeken naar een andere rugzak. De Nathan die ik heb is super, maar daar kan je dus echt bijna niks in meenemen. Je hebt alleen 2 voorzakjes. Misschien genoeg, ik weet het niet. Zonder de hond wel, want dan hoef ik geen riem ofzo mee te nemen. Ik verheugde me al op de laatste ronde, want dan zou ik de rugzak aan S. geven. Als hij toch meefietst hoef ik niet die enorme zak mee te sjouwen. Wel een goede oefening, want extra gewicht is altijd leuk om mee te trainen.

Ik hobbelde rustig verder. Langs bootjes en langs een eettentje waar veel mensen heerlijk in het zonnetje aan het genieten waren. Ik was ook weer wat rustiger geworden nu ik alleen liep en niet meer op dingen om me heen hoefde te letten. Na de lap besloot ik – om mezelf af te remmen – een kilometer te wandelen. Dat doe ik nooit, maar als ik het tempo niet naar beneden kreeg, dan maar op deze manier een soort rust inbouwen. Overigens voelt dat dus helemaal niet prettig, want mijn been liep meteen vol dus dat is ook niks. Maar goed, beetje experimenteren kan geen kwaad. Toen ik bij het bruggetje kwam, zag ik geen S. Ik was verrast want normaal staat hij er altijd al en nu had ik notabene een kilometer tussendoor gewandeld op mijn dooie akkertje! Ik maakte me ongerust en zette de tracker aan zodat hij kon zien waar ik was en stuurde ook een SMSje. Maar net op dat moment zag ik hem aan komen fietsen! Lieverd. Helemaal bezweet en moe. Samen gingen we dus weer verder, richting de roeibaan. Het schoot al aardig op qua kilometers maar ik besloot dat we niet nog een ronde om het grote water zouden maken, omdat de weg erg schuin loopt. Dat is dus vragen om een blessure dus het zou roeibaan, roeibaan en nog eens roeibaan worden…. Eerst dus het rondje buiten om dan nog maar een keer. Gaap. Ik kreeg er een beetje genoeg van. Het loopt gewoon niet echt leuk eigenlijk en er is geen bal (meer) aan. Lopen om het lopen. Ik gaf mijn rugzak toch maar aan S. Mijn hele rug kletsnat door de rugzak. Echt niet prettig. Mijn voeten waren ook behoorlijk opgezet en dat kon ik dus ineens goed merken aan de smallere Tarmacs. Ik vreesde het al een beetje, want ik schreef al in de review dat de Bondi aanmerkelijk breder is dan de Tarmac. Met koel weer geen probleem, maar nu kon ik mijn voeten goed voelen. Wel alles heel dacht ik, maar het voelde echt niet prettig meer. Ik sukkelde door….. Metronoom aan, en lopen maar. Ik rekende en rekende nog eens welke route we moesten nemen om aan de afstand te komen. In de UK was de route zo mooi dat het helemaal niet uitmaakte, nu was ik aan het rekenen geslagen. Nog een binnenrondje dan maar en dan zou het genoeg zijn! Ook al had ik er genoeg van, ik besloot de laatste lap van 2 kilometer eens even aan te zetten nog en dat lukte eigenlijk heel gemakkelijk en zo had ik toch nog een soort fast finish over 2 kilometer. Na 42 km wist ik er nog een behoorlijk tempo uit te slepen op deze lange afstand. Ik was tevreden maar ik had het ook wel een beetje gehad. Ik was niet moe, maar gewoon niet zo ‘tevreden’. Ik weet niet precies waarom. Vreemd genoeg had ik met de wandelkilometers tussendoor om mezelf af te remmen de marathon afstand notabene sneller afgelegd dan de eindtijd van de eerste marathon in Nottingham. Ook bijzonder. Ik startte toen immers met die idiote pacer op een veel te hoog tempo Om.. dus vervolgens op het eindstuk werkelijk alles te verliezen en dus langzamer te eindigen dan nu tijdens de training met een idiote ratio en maar liefst 3 maal een kilometer wandelen tussendoor!! Dat is toch heel lastig te begrijpen zulke dingen en blijkbaar is het echt een wankel evenwicht en is doseren het enige geheim. Liep ik de ultra niet fluitend 4 weken geleden? Goed gedoseerd. Eigenlijk ook beter dan deze training. Ik ben er dus nog lang niet, maar ik ga vooruit. Ha!

klik voor groot

>

In de avond zijn we naar een fietskar gaan kijken voor woef. Gelukkig was iemand zo aardig om foto’s te sturen via twitter van haar fietskar. Op die manier wist ik – ondanks mijn voorwerk – nog beter waar ik op moest letten. De kar waar ik naar ging kijken was bijna net zo duur als een nieuwe van een ander model en aangezien de kar in kwestie ook nog eens scheurtjes had en fors gebruikt was, zagen we er van af. Op de terugweg zocht ik nog eens op marktplaats en kwam ik een andere kar tegen die er net was opgezet. Die leek me w´l wat en morgenavond ga ik kijken. Ik ben benieuwd. Een enorme uitgave voor de kar die relatief weinig gebruikt gaat worden omdat ik nu eenmaal niet enorm veel lange duurlopen maak waar woef niet de hele afstand mee kan lopen, maar je komt nu eenmaal altijd pas na verloop van tijd achter dit soort dingen.

Inmiddels weet ik dat er van Thule geweldige karren zijn waarmee je ook prima kunt rennen. Ik kreeg goed advies van iemand die duizenden kilometers aflegt met zo’n ding. Niet met een baby of hond erin maar met zijn eigen spullen (tent etc). Maar aangezien dat ding honderden euro’s kost, is dat nog even niet aan de orde. Pas als woeffie niet meer zoveel mee zou kunnen rennen, is dat misschien wel de enige mogelijkheid om met haar te rennen. Ik hoop van harte dat het moment nog heel ver weg is, maar ik weet nu in ieder geval dat ze altijd met me mee kan blijven gaan. Ik achter de rollator (o nee, de kar) en zij erin.

Het is alweer een dag na de run terwijl ik dit tik en ik heb nergens last van. Mijn voeten waren gelukkig heel en alles voelt goed. Ondanks het te hoge tempo. Misschien goed dat ik het op deze manier heb opgelost maar de volgende lange loop moet dus anders. Al doende leert.

Gegevens:

* afstand: 44 km
* temp 21 – zonnig

maart 277 km – 2014 totaal 721 km