Maandelijks archief: mei 2013

10.05.2013 – hitland – 7,5 km

**10.05.2013 – hitland – 7,5 km**

Rustig rondje tussendoor met veel afwisseling. RWR wisselingen, cadans en tempo wisselingen. De tijd was zo voorbij eigenlijk. De eerste meerkoetjes worden al gevoerd door de ouders. Ik kon niet zien of er al jonge ooievaars zijn, ik heb wel het idee, want een van de ouderdieren stond op het nest en dat betekent meestal dat de jongen er al zijn, ze waren namelijk even daarvoor ook allebei aan het fourageren op een omgeploegd veld. Morgen even vanaf de dijk loeren wat ik kan zien! Nog geen fuutjes maar dat komt ook snel nu denk ik.

Vandaag liep ik een testrondje op de Asics Gel lyte 33-2. Ik heb een beetje genoeg van die Brooks Pure serie die na een paar honderd kilometer al slijten. Na 1 run op de Pure Cadence zie ik al enorme slijtage. Interessant maar niet (meer) voor mij ben ik bang. Deze Asics schoenen zal ik binnenkort beschrijven als ik er meer op gelopen heb. Het voelt als een erg comfortabele en lichte schoen.

Gegevens:

* totaal 7,5 km
* temp 15 graden tegenwind op terugweg
* HR rustig en mooi reactief tijdens tempo wisselingen

mei 76 km – 2013 totaal 780 km

alternatieve training: nieuwe hometrainer

**alternatieve training: nieuwe hometrainer**

Helaas (of misschien gelukkig) ging mijn oude hometrainer kapot. Een oude Kettler, met een batterijtje in de display, simpele maar doeltreffende fiets. De laatste paar jaar had ik al eens verlekkerd naar de 90 serie gekeken van Tunturi. Met WiFi, T-road, programma’s en meer leuks. Veel te duur. Ook keek ik al eens naar een soort ligfiets van dit merk. Ook veel te duur. Dus was het de laatste tijd weer naar de achtergrond geschoven. Totdat de hometrainer er nu werkelijk de brui aan gaf.

En dan kom je ineens een echte aantrekkelijke aanbieding tegen. En zo gebeurt het dat er een nieuwe hometrainer al klaar staat voor gebruik. Ik snap al redelijk hoe het werkt. De fiets staat al aangesloten op de modem en ook een DVD kijken werkt prima. Dat je ook wegen in Toscane kunt ‘befietsen’ compleet met beeld is leuk maar volgens mij doe je dat maar 1 keer. Hoewel het wel grappig is. Maar koppelen met de Ipad of kijken naar een DVD via het 10″ touch screen is natuurlijk wel gaaf! Er zitten veel opties op voor training op weerstand of hartslag en ook een fitness test zit er standaard op. Ik ben er ontzettend blij mee. Nu hopen dat mijn rug dit ook leuk gaat vinden weer!

08.05.2013 – rottemeren – 10 km

**08.05.2013 – rottemeren – 10 km**

Grappig, zaterdag liep ik dit traject maar liefst 4 keer plus nog een lusje om aan de 45 km ronde te komen. Vandaag zou ik maar 1 rondje doen dus dat was een peulenschilletje. Woef mocht deze keer natuurlijk lekker mee. Ik had een geweldig lekker topje van Sugoi binnen gekregen dus dat kon ik mooi uitproberen met dit lekkere warme weer. Het was vrij warm, maar gaandeweg betrok het steeds meer en helemaal aan het einde begon het licht te regenen. Dat was geen probleem, voor de hond was het ook wel lekker. Het lijkt wel alsof ik wat minder problemen heb met de warmte dit jaar, maar ik loop natuurlijk ook voor het eerst in al die jaren met een korte broek en niet meer met een warme lange tight hoe warm het ook is. Dat scheelt vast ook.

Eerst lekker even warm lopen en al snel hobbelden we weer langs de molens om daarna naar het zuiden te lopen met de wind op kop. Dat was een goede oefening voor de ademhaling. Deze keer ademde ik ‘op rechts’ (normaal altijd op links) en met een langzame cadans van rond de 168-170 ademde ik 3/5 of soms 2/6 en dat voelde prima. Deze keer tikte de metronoom ook vrolijk mee maar dus tamelijk rustig. De cadans training pak ik weer op tijdens de kortere stukken en misschien wel pas na de marathon.

Ik was helemaal lekker aan het lopen en genoot volop. Woef vond het leuk en liep braaf naast me. Voor me zag ik een mevrouw met 2 grote Berner Sennenhonden aan de linkerkant van de weg, dus ging ik maar naar de rechterkant van het fietspad (ik loop altijd links, woef in de berm). So far so good maar die honden vonden mijn fitte hond wel interessant en zo gebeurde het dat de honden naar mijn kant trokken, nog wat harder trokken en natuurlijk toen ineens voor mijn voeten liepen omdat de baas ze niet meer kon houden en prompt los liet. Ik was vrij pissig, want ik loop gewoon door, de hond loopt aan de knie alsof ze aan de riem zit en die honden rukken zich dus eigenlijk gewoon los! Opvoeding? Nou duidelijk niet. Natuurlijk komt dit alleen maar doordat ik met een hond loop, maar ik vind het toch tamelijk idioot dat een baas de honden niet kan houden. Dat werd dus een ordinaire scheldpartij (niet van mijn kant) omdat ik er iets van zei. Viswijf.

Maar goed. Gauw vergeten en weer verder hobbelen dan maar. Langs het restaurantje dat zaterdag nog fungeerde als 5 km punt en weer naar het bruggetje. Daarna een stukje wind in de rug en dat voelde ook wel lekker. Aan het einde nog wat strides als afsluiting en dat was het weer. Huh? Hahaha ruim 10 km stelt dus niks voor als je net 4 keer datzelfde rondje hebt gelopen!

Op naar de volgende training. So far so good en ik heb er nog lol in ook.

Gegevens:

* totaal 10,3 km
* temp 20 graden

mei 69 km – 2013 totaal 773 km

06.05.2013 – hitland – 6,5 km

**06.05.2013 – hitland – 6,5 km**

Vandaag een rustig rondje, niets bijzonders en met veel body sensing. Wel wat op cadans getraind en een klein tempo lapje gedaan. Alles voelde goed na de lange run van zaterdag dus dat is goed nieuws. Het was vrij warm en vooral Ztje had het enorm heet kennelijk. Haar tong hing op de grond en ze hijgde enorm. Aan het einde van de run stond het schuim op haar bekkie. Maar ze vond het volgens mij verder prima en nu is ze alweer helemaal in voor weer een rondje. Nou even niet, overmorgen weer lekker lopen dan maar. Volgende week lopen we als het goed is twee dagen in Garderen in het bos, dus dat wordt genieten voor haar (en voor mij).

Vandaag liep ik op de MR10 en dat voelde ook weer goed. Ik vind het knap lastig om te bepalen welke schoenen nu het geschiktst zijn. Als ze maar laag zijn bij de enkel aan de buitenkant in verband met die bloedvaten die daar niet goed lopen, maar het is en blijft een moeilijke keuze.

Overigens is het wel grappig om te merken dat de marathon iets van het ‘mystieke’ verloren heeft. De afstand lijkt zo immens als je het nog nooit eerder liep. Ik liep natuurlijk erg langzaam tijdens de training op de 45 km afgelopen zaterdag, maar ver is het niet. Zeker niet als je het goed doseert en indeelt blijkbaar en dat is een goede les geweest. Het wordt nog wel een puzzel om te bedenken hoe ik de eerste 5 km van de marathon straks zal aanpakken. De weg loopt daar iets omlaag en je zou dat om moeten kunnen zetten in winst zonder dat je zo snel gaat dat je niet meer verder kunt en alsnog de fout ingaat. Daar moet ik dus nog even over nadenken en over overleggen. Maar goed, de finish moet ik dus wel kunnen halen neem ik aan.

Op naar de volgende training dan maar.

Gegevens:

* totaal 6,5 km
* temp 20 graden

mei 58 km – 2013 totaal 763 km

04.05.2013 – assignment 33: totaal 45 km

**04.05.2013 – assignment 33: totaal 45 km**

Vandaag stond de laatste lange duurloop op het programma. Ik herinner me nog goed dat ik verrast keek op de lijst, alweer 33 weken geleden. Stonden daar aanvankelijk de 14×800-tjes in die me nogal zorgen baarden, ik zag ook een run van maar liefst 45 km. Watte? Ik? Maar al doende leert zullen we maar zeggen. De eerste lange run van 27 km was alweer in september en na een 29 km tussendoor, kwamen de dertigers in beeld. Ik heb toch een heel aantal rond de 25 km gelopen en dat voelde allemaal goed en gemakkelijk. Ik vond de stap naar 30 km nog best groot en ik was na de laatste run van bijna 40 km ook al beretrots en verrast dat het zo goed ging. Maar dan nu toch echt ruim over de 40 km, en zelfs langer dan een marathon. Die marathon is toch een soort ‘magische afstand’ en nu zou ik dus ‘even’ langer dan de marathon gaan lopen en ik zou niet eens een medaille krijgen aan het eind. ‘Volkomen getikt’ zouden mensen zeggen. Maar ik moet zeggen dat het niet super zwaar was, al speelde de wind me wel parten. Maar daarover later meer.

Laat ik bij het begin beginnen. Vorige week liep ik nog een prima MM training, door de week had ik een paar rustige trainingen gedaan met het oog op ‘dit weekend’. Ik keek er best ‘tegenop’ want het is een rot eind om te lopen. Maar de weersvoorspelling voor de run was goed, hoewel er een strak windje zou staan en zonnig weer zou zijn. Een mooie mix dus voor de generale repetitie. Die wind zou me in Edinburgh ook wel eens parten kunnen spelen, want heb je pech, dan heb je bijna 25 km wind tegen! Maar dat is dus afwachten en ik heb deze keer leuk kunnen oefenen.

Ik wilde om 10 uur starten, omdat dit ook de start tijd is in Edinburgh. Een beetje laat, met mooi weer kan het dan ineens erg warm worden. Ik had voor het eerst een korte compressie tight aan met een extra tube boven op mijn kous aan de linkerkant. Ik had in Aken al drie keer gelopen met een korte broek en hoopte er het beste van. Voor de zekerheid had S. de lange tight ook mee als het toch niet zou gaan. Aan mijn voeten mijn nieuwe Brooks Cadence die ik van de week ophaalde ter vervanging van de andere met 237 km op de teller. Een afschuwelijke fel groen/gele kleur. Jammer maar helaas. Verder zonnebril en een coolband. Om mijn middel deze keer de Energybelt van Spibelt met daarin 5 gels in de lusjes. Dat was de eerste keer dat ik met de Energybelt zou lopen. Deze keer wilde ik geen Nathan vest met mijn eigen sportdrank of water meenemen, maar was S. zo lief om op ieder 5 km punt een flesje water aan te reiken zoals dat in Edinburgh ook zou kunnen. Ik wilde wel eens uitproberen hoe het zou lopen op water en zonder het racevest.

Omdat dit een soort generale zou moeten worden, koos ik voor mijn gehate rondje rond de Rottemeren en dat 4 keer plus een lusje. Ik heb een hekel aan het rondje, omdat de weg op een bepaald punt heel schuin loopt, er 3 vervelende bruggetjes inzitten, je over rare drempels moet struinen en je meestal volop in de wind loopt. Om een of andere reden loop ik nooit echt lekker op het rondje en dat was mede een reden om daarvoor te kiezen. Het is mentaal minder makkelijk om rondjes te lopen waar je heel makkelijk na een rondje er de brui aan kunt geven, en Edinburgh is ook niet echt een vrolijke route. Bovendien zou ik niet op de route hoeven letten en was het ook makkelijk voor S. qua heen en weer fietsen. Op deze manier kon hij ook nog lekker even op het terrasje zitten tussendoor en wat drinken en eten terwijl ik aan het ploeteren was.

Iets later dan gepland parkeerde ik de auto en ging ik op pad. Eerst even warm worden. Rustig starten rustig starten rustig starten. Ja, dat bleef ik letterlijk herhalen tegen mezelf. Ik had maar 1 scherm in beeld op mijn horloge en dat was de gemiddelde pace. Ik had de autolap op 5 km gezet maar mijn doel was vooral: rustig aan. Ik startte toch uiteindelijk een beetje te snel voor mijn plan. Ik hobbelde verder en probeerde zo rustig mogelijk te lopen. Lap 2 ging in hetzelfde tempo. Toen de eerste 10 kms gelopen waren, stond S. voor de eerste keer met een flesje klaar (hij had dus de eerste 10 km nog even vrij gehad en liet nog even de hond uit thuis). Ik had op 8 km mijn eerste gelletje genomen en had als plan dat iedere 8 km verder te doen. Ik was vertrokken met vrijwel lege maag omdat ik (helaas) nu eenmaal niet zo lekker loop met voeding in mijn lichaam.

Het flesje water was welkom en ik dronk het deels op, en gooide deels wat water over mijn hoofd. Ik vond het al best warm. Toen ik weer langs de molens liep, draaiden de wieken als een dolle en maakten een hoop herrie. Ik vond het maar ‘eng’ en ging – ook al weet ik best dat de wieken niet ineens over het fietspad kunnen komen – helemaal aan de linkerkant van het pad lopen om weg te blijven van die draaiende wieken. Maar oer hollands is het wel!

klik voor groot

Ik loop verder en ineens begint mijn luisterboek weer opnieuw. Slim zeg. Ik had natuurlijk de Ipod gebruikt om vogels te fotograferen met het geluid van hun eigen zang en dat liet ik keer op keer herhalen. Dus na track 1, kreeg ik nu weer track 1 te horen. Hum… Ik haalde de Ipod tevoorschijn en zag…. niets! Door het zonnetje was het scherm onleesbaar en na veel geklungel (waarbij mijn tempo lekker wegzakte natuurlijk) kreeg ik het geval weer aan de praat op track 2. Leerpuntje! Weer langs de molens, weer over de brug langs de snelweg en weer de andere kant op naar de andere brug. Vanaf daar de wind tegen en langs het 5 km punt waar S. lekekr in het zonnetje zat. Tijdens mijn derde lapje, zat hij daar lekker een broodje kroket en koffie te eten. Hum.. terwijl ik liep te zwoegen met een vies gelletje in mijn maag! Maar zodra hij mij zag aankomen, stond hij op om mij het flesje aan te reiken. Dat flesje kon ik daarna onderweg in een van de vuilnisbakken langs de weg gooien, dus dat was geen probleem.

Vlak voor het tweede bruggetje op de route zat een jonge man te vissen. Hij keek bij het tweede rondje verrast op dat ik alweer langs kwam lopen.

klik voor groot

Ik vond het erg druk onderweg, vooral met racefietsers die in grote groepen je bijna ondersteboven rijden. Best vervelend maar het is duidelijk dat ze aan lopers geen boodschap hebben.

Na 20 km twijfelde ik of ik wel goed bezig was. Het lopen ging prima, ik had bewust gekozen voor een lagere cadans om te proberen hoe dat nu liep op een trager tempo en had daarbij een ademhaling van 2/6 helemaal passend dus bij mijn ritme en hartslag. Alles voelde goed, maar de wind op het stuk met tegenwind vond ik wel sterk. Ik besloot het tempo terug te brengen omdat ik merkte dat ik ‘aan het vechten’ was tegen de wind in rondje 3 toen de wind nog wat was aangewakkerd. Ik zei op een gegeven moment ook keihard ‘klote wind’ net toen S. kwam langsfietsen op weg naar het 5 km punt. Lap 5 en lap 6 gingen allebei keurig in een tempo dat lager lag dan laps 1-4 en ik was op zich tevreden hoe het liep. Maar ik besloot toen al dat ik de laatste 2 laps de ratio zou terugschroeven zodat ik niet vermoeid zou raken door de wind. Tempo dus gelijk. De duurbelasting was immers het doel van de run, en het uitproberen van diverse dingen zoals eten en drinken onderweg, kleding keuze etc. Het was dus geen wedstrijd!

klik voor groot

Onderweg luisterde ik naar het luisterboek en keek ik naar de omgeving. Ik zag veel fietsers, wandelaar en vissers en ook waren er al flink wat bootjes die aan de kant lagen. Veel boten werden schoongemaakt. De roeibaan was vorige week net geopend door Willem Alexander, zijn laatste klus als prins. Het was er een drukte van belang en het is opvallend dat dit hele project in redelijk korte tijd uit de grond is gestampt. Nu is het allemaal open en liggen er mooie nieuwe fietspaden die ik nog moet ontdekken.

De tijd ging best snel voorbij. Ik vroeg me af wat nu eigenlijk de uitdaging was van dit lopen. Ik had het nadeel van de route, omdat ik gekozen had voor rondjes en niet voor een mooie ‘geniet route’ door de polder. Aan de andere kant wist ik zo wel precies wat me te wachten zou staan. Waar ik windje mee had, waar ik wind tegen had en hoe ver het was op bepaalde punten. Of dat nu een voordeel is of niet, daar kwam ik niet zo goed achter. Er was genoeg te zien, dus dat was het probleem niet. Mijn actieradius was alleen wat gering zo op deze grote afstand.

Bij mijn vierde rondje wist ik dus ook precies hoever ik nog moest. Vooral dat laatste lijkt wel een voordeel en leerde me dat ik echt goed naar de route zou gaan kijken voor de marathon. Vorig jaar tijdens de halve had ik in het begin een beetje te snel gelopen, en kreeg ik een deel de zon in mijn gezicht. Dat voelde dus erg warm. Nu weet ik dat me dat te wachten staat. Zodra ik oostwaarts afbuig, heb ik de zon in mijn gezicht. Wat de wind die dag doet, moet ik nog even afwachten. Ook wil ik nu goed in mijn hoofd hebben hoe ver ik ‘outbound’ moet lopen, voordat het keerpunt komt en we weer richting finish teruglopen. Zelfde weg, zonnetje in de rug, en weer de onbekende wind. Ik hoop dat ik het nu beter kan doseren en kan inschatten.

Het laatste rondje ging goed. Onderweg nog wel even snel extra ingesmeerd tegen het zonnetje en met factor 50 op mijn gezicht moest het goed komen. Ik dacht na over de run. Het is misschien vooral wel de ‘tijd’ die op een gegeven moment een rol gaat spelen. Ik kreeg trek, maar een gelletje kreeg ik er echt niet meer in. Vlak voor het bruggetje kwam ik de visser weer tegen en vroeg hij hoe ver ik al was. Ik antwoordde toen dat ik er al bijna 40 km op had zitten en dat ik hem nu niet meer zou zien. Toch wel grappig zo onderweg. Ik sukkelde verder. Over het bruggetje, daarna linksaf en weer een stukje met de wind in de rug. Dat liep best aardig. S. stond weer lief klaar met een watertje maar eigenlijk wilde ik niet meer. Ik had best veel gedronken en ik had vooral trek. Ik had zelfs een soort misselijk gevoel, nou meer een onbestemd gevoel. S. bleek ook chocolademelk bij zich te hebben en dat dronk ik al sukkelend dan maar op. Dat voelde wel lekker, en zo begon ik aan het laatste stukje. Mijn horloge tingelde blij en ik wist dat er 40 km gelopen waren. Eigenlijk niet eens zo ver. Het zat er al bijna op.

Het laatste lusje was een beetje stom bedacht van me. Allereerst had ik beter eerst het lusje kunnen doen voordat ik de 4 rondjes startte. Nu moest ik ter plekke bedenken welke kant ik op zou gaan. De fietspaden rond de roeibaan kende ik niet, dus liep ik maar gewoon rechtdoor. Ik wist dus al dat de laatste 1500 meter echt met de wind pal tegen zouden gaan als ik weer om zou draaien. Bovendien bleek het ook nog eens een hobbelig voetpad met bochtjes en gaten te zijn. Nou ja, als dat geen mooie mentale uitdaging is zo aan het einde, dan weet ik het niet meer. S. vroeg of hij voorop moest fietsen bij het laatste stukje, maar dat wilde ik niet. In Edinburgh kan dat immers ook niet en dat windje zou mij toch echt niet meer van mijn doel af kunnen houden. Toen ik tegen S zei dat ik nog maar 500 meter hoefde te lopen, zei hij dat hij dacht dat we er al waren. Nee nee, nog een klein stukje. Inmiddels was mijn luisterboek afgelopen en deed ik de oordopjes vast uit. Nog een klein stukje. Ik klokte af en daarna heb ik nog een stukje gewandeld om alles weer even lekker tot rust te laten komen. Dat voelde goed.

Wat een gek idee. Was het nou ver of was het nou lang? Ik heb geen idee. Maar ik was eigenlijk verrast. Toen ik laatst de compilatie van de Rotterdam marathon bekeek, was ik verrast hoe sommige langzame lopers totaal kapot en strompelend over de finish kwamen na 5 uur. Trok ik nou net niet op de laatste 250 meter nog even een sprintje voor de grap? Hoe het ook zij, de training zit er op. het was een goede keuze om het op deze manier te doen. Geen gedoe met de weg kwijtraken, geen pontjes, volop wind, zon en een vervelende weg.

Eigenlijk vond ik het wel leuk, maar ik vond het nu ook welletjes, hoewel ik zeker nog door had kunnen sukkelen en dat is een goed teken. Ik was aan het einde van de vorige training toen ik 38 km liep ook op zich ‘blij’ dat ik er was dus dat blijft zo denk ik.

Op naar de volgende training!

klik voor groot

Gegevens:

* totaal 45 km
* temp 17 graden – zonnig en vrij veel wind
* HF gemiddeld 140

mei 51 km – 2013 totaal 756 km

02.05.2013 – hitland – 6 km

**02.05.2013 – hitland – 6 km**

Vandaag een babyrondje met het oog op de lange duurloop van komend weekend. Ik wisselde vooral de cadans af en lette daarbij weer op mijn ademhaling. Het blijft lastig om bij verschillende pace een prettig ademhaling te houden met een hogere cadans. Zodra je sneller loopt gaat het prima, maar als je bij gelijkblijvende cadans rustiger loopt, is de ademhaling al gauw te snel als het bij de cadans moet passen. Maar ook dat zal nog wel in elkaar schuiven de komende 3 weken. Het langzame lopen is en blijft lastig. Ik ga al snel sjokken en met een beetje hogere cadans is het lastig om niet te snel te gaan lopen. Het was dus een hele rommelige training die niet ‘fijn’ aanvoelde omdat ik van alles aan het proberen was. Ik had eigenlijk geen moment een ‘flow’ tijdens het lopen omdat niets bij elkaar leek te passen. Maar de tijd was snel om en het was op zich natuurlijk heerlijk om lekker buiten te lopen. Maar ik kwam niet terug met een idee hoe ik de lange duurloop nou ga aanpakken, en dat is jammer. De ratio die de coach aanreikte om te lopen is op zich wel OK maar het tempo niet. Ik heb geen idee hoe ik dat moet halen (zo langzaam). Ik weet in ieder geval wel zeker dat ik heel rustig ga starten. Al is het maar als leerproces om te zien of je inderdaad ‘overhoudt’ en dan nog kunt ‘versnellen’ (ook al is het op trainingstempo).

Op naar de lange weekend run dan maar.

Gegevens:

* totaal 6.3 km
* temp 10 graden
* afwisselende RWR en cadans training

mei 6 km – 2013 totaal 710 km